Znane jest wytwarzanie soli glinowych np. soli kwasów mineralnych przez dzialanie na tlenki, wodorotlenki lub krzemiany glinowe od¬ powiednimi kwasami, jak np. kwasem solnym, azotowym lub siarkowym, w temperaturze po¬ kojowej lub podwyzszonej i pod cisnieniem at¬ mosferycznym lub podwyzszonym. Rozklad krze¬ mianów glinowych prowadzi sie w temperatu¬ rze 115—120°C pod cisnieniem 10—15 atmosfer.W tych warunkach osiaga sie jednak tak mala wydajnosc soli glinowych, iz wykonywanie te* go procesu w skali technicznej nie jest opla¬ calne. Próbowano przeto przygotowac surowiec przez obróbke cieplna w celu ulatwienia roz¬ kladu. W zaleznosci od rodzaju stosowanego surowca potrzebne sa do tego celu temperatury 600—800°C.¦*) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Walter Singer i Feliks Seidel Ponadto znany .jest sposób polegajacy na do¬ kladnym zmieszaniu materialu wyjsciowego z potrzebna iloscia kwasu siarkowego, w celu wytworzenia pasty i poddaniu tej pasty stalej obróbce cieplnej. Temperature podnosi sie przy tym do 300—450°C.Tak samo nie stosuje sie prawie w technice sposobu polegajacego na rozkladzie glinki pod cisnieniem i w wysokich temperaturach, ponie¬ waz wymaga to duzego nakladu urzadzen i energii.Stwierdzono, iz wydajnosc soli glinowych mozna znacznie zwiekszyc, jezeli nie potrakto¬ wane wstepnie surowce zawierajace glin, za¬ dac nadmiarem kwasu mineralnego i nastepnie mieszanine reakcyjna ogrzewac, stopniowo pod^ noczac temperature, az calkowity nadmiar albo prawie calkowity nadmiar kwasu zostanie usu¬ niety. Otrzymuje sie stala mase, która roz¬ drabnia sie i zadaje woda albo bardzo rozcien¬ czonym kwasem mineralnym. Czesci nierozpusz- Iczalne oddziela sie przez odsaczenie i przera¬ bia otrzymany zwiazek glinowy w znany spo¬ sób.Korzystne jest przy tym to, ze stezenie kwa¬ su stosowanego do rozkladu nie oddzialywuje na proces rozkladu i stopien rozkladu, tak ze mozna stosowac kwas o dowolnym stezeniu.Przy stosowaniu kwasu solnego korzystne jest jednak stezenie 20°/o-owe. Aby uzyskac calko¬ wity rozklad surowca zawierajacego glinke, trzeba stosowac co najmniej] 1,5-krotny nadmiar kwasu w odniesieniu do zawartej w surowcu ilosci glinu. Przy stosowaniu kwasu siarkowe¬ go powinien stosunek AI2O3 : SOs wynosic przynajmniej 1:4, 5, a przy uzyciu kwasu sol¬ nego, stosunek AA2O3: HC1 powinien wynosic 1:9.Wytwarzanie soli glinowych z surowców za¬ wierajacych glinke, sposobem wedlug wynalaz¬ ku, mozna prowadzic metoda periodyczna lub ciagla. Przy metodzie ciaglej stosuje sie ko¬ rzystnie piec obrotowy z materialu nie korodu¬ jacego, ogrzewany w taki sposób, aby tempe¬ ratura wewnatrz pieca wzrastala Do pieca do¬ prowadza sie mieszanine skladajaca sie z su¬ rowej glinki. i kwasu mineralnego. Kwas wy¬ parowujacy w goretszej strefie pieca skrapla sie w strefie chlodniejszej tak, iz do dalszego zasi¬ lania pieca stosuje sie tylko mieszanine podda¬ wana rozkladowi, która zawiera kwas w ilosci równowaznej zawartosc glinu w glince.Dalsza zaleta sposobu wedlug wynalazku po¬ lega na tym, ze przez otwór odpowiedniej tem¬ peratury mozna oddzialywac na rodzaj otrzy¬ manego zwiazku glinowego. Tak np. tworzy sie zwiazek glinowy zawierajacy reszte nie prze¬ mienionego kwasu, o ile mieszanine reakcyjna utrzymuje sie w temperaturze lezacej ponizej temperatury wrzenia kwasu uzytego do rozkla¬ du. Natomiast obojetny zwiazek glinu tworzy sie przy ogrzewaniu masy reakcyjnej do tem¬ peratury lezacej powyzej temperatury wrzenia, kwasu umytego do rozkladu. Temperatura ta wynosi w zaleznosci od uzytego kwasu 200— —400CC. Przy ogrzewaniu do jeszcze wyzszej temperatury, odparowuje nie tylko nadmiar wol¬ nego kwasu, lecz nastepuje czesciowy rozklad utworzonego w czasie reakcji zwiazku glino* wego. Otrzymuje sie przy tym zasadowe zwiaz¬ ki glinowe latwo rozpuszczalne w wodzie.Wydajnosci przy stosowaniu sposobu wedlug wynalazku wynosza 99—100% w odniesieniu do zawartosci AI2O3.Przyklad I. 10 g glinki zadaje sie 50%-owym kwasem siarkowym w ilosci dwu¬ krotnie wiekszej w stosunku do równowaznej i ogrzewa powoli do temperatury 200°C. Mase reakcyjna utrzymuje sie w tej temperaturze w ciagu 3 godzin. Otrzymana stala mase roz¬ drabnia sie, dodaje wody i saczy. W przesa¬ czu znajduje sie 99,8% ginu wprowadzonego z glinka w postaci siarczanu glinowego.Przyklad IL Piec obrotowy ogrzewa sie tak, aby wzrost temperatury w piecu wynosil od okolo 150°C do okolo 400°C. Do pieca wpro¬ wadza sie mieszanine zawierajaca glinke i 3-krotna ilosc 30%-owego kwasu siarkowego w stosunku do ilosci stechiometrycznej. Kwas siarkowy uchodzacy z cieplejszej strefy pieca wydziela sie ponownie w strefie chlodniejszej tak, iz dalsze zasilanie pieca odbywa sie za pomoca mieszaniny reakcyjnej zawierajacej ilosc kwasu siarkowego w stosunku stechdome- tryoznym do ilosci glinu. Wychodzaca na kon¬ cu pieca stala mase traktuje sie woda i saczy.Przesacz zawiera 99,5% glinu z glinki, w po¬ staci siarczanu.Przyklad III. Piec obrotowy wylozony materialem przeciwkorozyjnym ogrzewa sie w taki sposób, iz w piecu osiaga sie wzrost tem¬ peratury do okolo 140°C. Do pieca wprowadza sie mieszanine reakcyjna zawierajaca 30%-owy kwas azotowy w ilosci 2,5-krotnd.e wiekszej od ilosci potrzebnej do wytworzenia soli glinowej.Dalsze ilosci mieszaniny reakcyjnej doprowa¬ dza sie z taka iloscia kwasu, jaka potrzebna jest do zrównowazenia zawartosci glinu. Wy¬ chodzacy z pieca material obrabia sie jak w przykladzie II. Wskutek rozkladu azotanu gli¬ nowego w temperaturze 135°C otrzymuje sie zasadowy azotan glinowy. Wydajnosc wynosi 99,8%. PL