Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania nowych pochodnych fenotiazyny o wzo¬ rze ogólnym: a-CH-CHjNON-M A i R sulfonylowy lub dwumetylosulfamidowy, R oznacza atom wodoru lub rodnik metylowy, Rx i R2 sa identyczne lub rózne i oznaczaja atomy wodoru lub rodniki metylowe. Poza tym piers¬ cien piperazynowy moze byc podstawiony jed¬ nym lub kilkoma nizszymi rodnikami alkilowy¬ mi. Przez rodnik nizszy rozumie sie rodnik ol — 4 atomach wegla.Nowe pochodne otrzymuje sie wedlug wyna¬ lazku stosujac jeden z podlanych mizej sposo¬ bów: 1) Kondensacja zdolnego do reakcji estru al- kilopiperazyny ' ogólnym wzorze: V?. // ich soli i czwartorzedowych pochodnych amo¬ niowych. W podanym wzorze X oznacza atom wodoru lub chlorowca, alibo rodnik alkilowy, alMlohydroksydowy lub nizszy acylowy, trój- fluorometylowy, cyjanowy, metylotio, metano- V-CH;CH R A \i w którym pierscien piperazynowy jest ewentu-alnie podstawiony jednym lub kilkoma nizszy¬ mi rodnikami alkilowymi, R, RA i R2 maja zna¬ czenie podane powyzej, a Y oznacza reszte estru zdolnego do reakcji, jak atom chlorowica lub reszta estru siarkowego lub sulfonowego, — z fenotaazyna o wzorze ogólnym: UL z piperazyna o wzorze ogólnym: /-* Reakcje mozna prowadzic w rozpuszczalna- ku lub bez rozpuszczalnika, w obecnosci lub w nieobecnosci czynnika kondensujacego. Korzy¬ stne jest stosowanie rozpuszczalnika z grupy weglowodorów aromatycznych (nip. toluenu lub ksylenu) w obecnosci czynnika kondensujacego, lepiej z grupy metali alkalicznych i ich pochod¬ nych (jak np. wodorki, amidki, wodorotlenki, alkoholany, alkilo — lub — arylo-metale), a zwlaszcza w obecnosci metalicznego sodu, amid- ku sodowego, sproszkowanego wodorotlenku so¬ dowego lub potasowego, wodorku litowego, trze¬ ciorzedowego butylanu sodowego, butylolitu, fe¬ nylolitu. Najkorzystniej jest prowadzic reakcje w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika. Ko¬ rzystnie jest stasowac zdolny do reakcji ester pod postacia wolnej zasady, w roztworze np. benzenie, toluenie lub ksylenie i dodawac go do mieszaniny .pozostalych reagentów, w której uzyta fenotiazyna moze sie znajdowac juz przy¬ najmniej czesciowo pod postacia soli metalu alkalicznego. Reakcje mozna równiez przepro¬ wadzac z sala esitru zdolnego do reakcji, lecz w tym przypadku trzeba oczywiscie uzyc wiek¬ szej ilosci czynnika kondensujacego, w celu zo¬ bojetnienia kwasu pochodzacego z uzytej soli. 2) Kondensacja zdolnego do reakcji estru al- kilofenotiazyny o wzorze ogólnym: CHP-CH-CH,-Y k H-/VN-C0Ns V w którym pierscien piperazynowy jest ewentu¬ alnie podstawiony jednym lub kilkoma nizszy¬ mi rodnikami alkilowymi, przy czym reakcje prowadzi sie najkorzystniej w obojetnym srodo¬ wisku organicznym, na przyklad w rozpuszczal¬ niku takim jak alkohol. 3) Kondensacja zwiazku o wzorze ogólnym: /VV\ vi i CHe-CH-CH-N R w którym pierscien piperazynowy jest ewen¬ tualnie podstawiony jednym lub kilkoma niz¬ szymi rodnikami alkilowymi, z halogenkiem karbamylu, ewentualnie podstawionym, na przy¬ klad NH2COCl, CH3NHCOCl lub (CH3)2NCOCl, w celu otrzymania pochodnych karbamylowych i metylokarbamylowych mozna dzialac na pro¬ dukt VI równiez kwasem izocyjanowym lub izo¬ cyjanianem metylu. Pochodne karbamylowe mozna takze otrzymywac przez ogrzewanie pro¬ duktu VI w obecnosci mocznika.Nowe pochodne fenotiazyny otrzymane spo¬ sobem wedlug wynalazku posiadaja wlasciwos¬ ci farmakodynamiiczne, zwlaszcza wlasciwosci usmierzajace. Toksycznosc ich jest slaba i prak¬ tycznie nie wywoluje niepozadanego dzialania ubocznego: w szczególnosci pozbawione sa dzia¬ lania kataleptycznego.Jako najodpowiedniejsze produkty nalezy wymienic specjalnie te, które posiadaja nastepu¬ jacy wzór ogólny: —X — 2 — (CHj-HON-CO-NH;,w którym x oznacza atom chloru lub rodnik cyjanowy, metylotio lub metanosulfonowy oraz produkty o wzorze ogólnym: aAa u I CHfCH-a-N^CO^ R w którym R oznacza atom wodoru lub rodnik metylowy. Zwiazki te posiadaja wlasciwosci przeciwwymiotne i nie wywoluja niepozada¬ nego dzialania ubocznego, np. dzialania hipno¬ tycznego.W lecznictwie najkorzystniej stosuje sie no¬ we pochodne fenotiazyny pod postacia zasady lub soli, zawierajacych aniony terapeutycznie dopuszczalne, np. chlorowodorków, siarczanów winianów, maleinianów, fumaranów, metanosul- fonianów lub etanodwusulfonianów. Mozna je stosowac dla ludzi dziennie — doustnie w daw¬ kach zawierajacych 20 — 300 mg zasady i po- zajelitowo w dawkach 10 — 150 mg.Podane nizej przyklady, nie ograniczajace wynalazku, wyjasniaja jak mozna go przepro¬ wadzac w praktyce.Przyklad I. 61,5 g 3-cyjano — 10 — (31 — piperazynopropylo) — fenotiazyny rozpuszcza sie w 350 cm8 normalnego kwasu solnego. Do roztworu dodaje sie 16 g cyjanianu potasowego rozpuszczonego w 30 cm8 wody. Po uplywie no¬ cy otrzymuje sie produkt krystaliczny, który rozciera sie i wstrzasa z 40 cm3 lugu sodowego (d = 1,33) i 200 cm3 chloroformu. Produkt prze¬ mywa sie woda, suszy nad weglanem potaso¬ wym i odpedza rozpuszczalnik pod próznia. Po¬ zostajaca zywice rozpuszcza sie w 250 cm3 octa¬ nu etylowego i nastepnie przekrystalizowuje w 250 cni8 alkoholu etylowego. Otrzymuje sie 54 g 3-cyjano — 10 [31 — (4" — karbamylopipe- razino) — propylo] — fenotiazyny o temperatu¬ rze topnienia 142 — 144°C.Przyklad II. Przeprowadzajac operacje jak w przykladzie I i stosujac jako produkt wyjsoiowy 6 g 3-metoksy — 10 — (31 — pipera¬ zynopropylo) — fenotiazyny i 1,6 g cyjanianu potasowego otrzymuje sie 7 g 3-metoksy — 10— [3 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] .— fenotiazyny, która po przekrystalizowaniu w octanie etylowym topnieje w temperaturze 160°C.Przyklad III. Postepujac Jak w przykla¬ dzie I i stosujac jako produkt wyjsciowy 10,8 g 3-chloro—10— ^^piperazynopropylo) — feno¬ tiazyny i 2,7 g cyjanianu potasowego otrzymu¬ je sie po przekrystalizowaniu w alkoholu etylo¬ wym i octanie etylowym 6,2 g 3-chloro—10 — T31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny o temperaturze topnienia 172 — 173°C.Przyklad IV. Postepujac jak w przykla¬ dzie I i stosujac jako material wyjsciowy 7,3 g 3-cyjano — 10 — (31 — piperazyno — 21 — me¬ tylopropylo) — fenotiazyny i 1,8 g cyjanianu po¬ tasowego otrzymuje sie po przekrystalizowaniu w alkoholu etylowym i wysuszeniu w tempera¬ turze 100°C pod próznia 5,2 g 3-cyjano — 10 — [3* — (4" — karbamylopiperazyno) — 21 — me- tylopropylo] — fenotiazyny, o temperaturze top¬ nienia 168 — 170°C.Przyklad V Do roztworu 8,8 g 3-cyja¬ no — 10 — (31 — piperazynopropylo) — feno¬ tiazyny rozpuszczonych w 50 cm3 toluenu do¬ daje sie w ciagu 10 minut 1,5 g izocyjanianu metylowego i nastepnie odstawia na noc. Po tym wstrzasa sie z 30 cm3 normalnego kwasu metanosulfonowego. Dekantuje, alkalizuje lu¬ giem sodowym i ekstrahuje chloroformem. Za¬ geszcza sie pod próznia. Oczyszcza sie za po¬ moca chromatografii w kolumnie z tlenkiem glinowym i przetoystalizowuje z 150 cm3 octa¬ nu etylowego. Otrzymuje sie 7,7 g 3-cyjano — 10 — [31 (4" — metylokarbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, o temperaturze topnie¬ nia 155 °C.Przyklad VI. Do roztworu 6,8 g 3-meto¬ ksy — 10 — (31 — piperazynopropylo) — fe¬ notiazyny rozpuszczonych w 50 cm3 benzenu dodaje sie 1,1 g izocyjanianu metylu. Odsta¬ wia sie na noc, po czym zageszcza sie i oleista zasade krystalizuje w 50 cm3 octanu etylowe¬ go. Otrzymuje sie 4,6 g 3Hmetoksy — 10 [31 — (4" — metylokarbamylopiperazyno) — propy¬ lo] — fenotiazyny, o temperaturze topnienia 140°C.Przyklad VII. Do roztworu 12 g 3-chlo¬ ro — 10 -^ (31 — piperazynopropylo) — feno¬ tiazyny rozpuszczonych w 80 cm3 benzenu do¬ daje sie 4,6 g izocyjanianu metylowego, odsta¬ wia na noc, a nastepnie ogrzewa pod chlodnica zwrotna w ciagu jednej godziny, po czym za- — 3 —geszcza sie pod próznia. Otrzymuje sie 12 g 3-chloro '— 10 [31 — (4" — motylokarbamylo- piperazyno) — propylo] — fenotiazyny, której kwasny maleinian wytworzony w mieszaninie etanolu z octanem etylowym, topnieje w tem¬ peraturze 160 — 162°C.Przyklad VIII. Do roztworu 8,8 g 3-cy- jano — 10 — (31 — piperazynopropylo) — fe¬ notiazyny rozpuszczonych w 50 cm8 toluenu, dadaje sie 2,5 g bezwodnej pirydyny, a nastep¬ nie 4 g chlorku dwumetylokarbamylowego. Ca¬ losc ogrzewa sie na lazni wodnej w ciagu 4 go¬ dzin, po czym zadaje sie roztworem wodoro¬ tlenku sodowego i woda, suszy nad weglanem potasowym, zageszcza pod próznia oraz oczysz¬ cza za pomoca chromatografii w kolumnie z tlenkiem glinowym. Otrzymuje sie 9,5 g pro¬ duktu. Chlorowodorek otrzymanego zwiazku wytwarza sie w mieszaninie alkoholu i eteru.Po przekrystalizowaniu w 50 cm3 alkoholu ety¬ lowego otrzymuje sie 8,8 g chlorowodorku 3-cy- jano — 10 — [31 — (4" — dwumetylokarbamy- loplperazyno) — propylo] — fenotiazyny o tem¬ peraturze topnienia 195 — 200°C.Przyklad IX. 6,5 g 3-dwumetylosulfa- mido — 10 — (31 — piperazynopropylo) — feno¬ tiazyny rozpuszcza sie w 30 cm8 normalnego kwasu solnego. Do tego roztworu dodaje sie 1,35 g cyjanku potasowego rozpuszczonego w 3 cm8 wody i ocLatawia na noc. Nastepnie dodaje sie kwasnego weglanu sodowego i ek¬ strahuje 8-krotnie 25 cm3 chloroformu, suszy nad siarczanem sodowym, odpedza rozpusz¬ czalnik pod próznia i przekrystalizowuje przez rozpuszczenie w 75 cm8 chloroformu i dodanie 125 cm8 alkoholu etylowego. Otrzymuje sie 5 g 3-dwumetylosulfamido —10 — [31 — (4" — karba¬ mylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny o temperaturze topnienia 215°C.Przyklad X. 8,9 g 3-dwumetylosulfami- do — 10 — (31 — piperazyno — 21 — metylo- propylo) — fenotiazyny rozpuszcza sie w 40 cm8 normalnego kwasu solnego i dodaje sie 1,8 g cyjanianu potasowego rozpuszczonego w 5 cm8 wody i pozostawia na noc. Nastepnie dodaje sie 10 cm8 roztworu lugu sodowego (d = 1,33) i ekstrahuje 2-krotnie 50 cm8 chloroformu.Przemywa woda, suszy nad weglanem potaso¬ wym i odpedza rozpuszczalnik pod próznia.Po przekrystalizowaniu w 50 cm8 octanu ety¬ lowego otrzymuje sie 6,2 g 3-dwumetylosulfa¬ mido — 10 — [31 — (4" karbamylopiperazyno) — 21 metylopropylo], fenotiazyny, o tempera¬ turze topnienia 154 — 156°C.Przyklad XI. 16,25 g 10 — (31 — pipera¬ zynopropylo) — fenotiazyny rozpuszcza sie w 100 cm8 normalnego kwasu solnego i doda¬ je 5 g cyjanianu potasowego, rozpuszczonego w 15 cm8 wody i pozostawia na noc. Nastepnie traktuje sie 15 cm8 lugu sodowego (d = 1,33) i ekstrahuje 3-krotnie 100 cm8 chloroformu, przemywa woda, suszy nad siarczanem sodo¬ wym i zageszcza pod próznia. Otrzymuje sie 16,4 g 10 — [31 — (4" karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, która po przekrysta¬ lizowaniu w ksylenie topnieje w temperaturze 186°C.Przyklad XII. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 5 g 3-metylo — 10 (31 — piperazynopropylo) — fenotiazyny i 4,4 g cyjanianu potasowego otrzy¬ muje sie J6 g 3-metylo — 10 — [31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotia¬ zyny, która po przekrystalizowaniu w benze¬ nie ma temperature topnienia 177 — 180°C.Przyklad XIII. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 15 g 3-etylo — 10 — (31 — piperazynopropylo) — fenotiazyny i 4,2 g cyjanianu potasowego otrzymuje sie 12,3 g 3-etylo — 10 — [31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] fenotia¬ zyny która po przekrystalizowaniu w benzenie ma temperature topnienia 166°C.Przyklad XIV. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 9,7 g 3-acetylo — 10 — (31 — piperazynopropy¬ lo) — fenotiazyny i 1,8 g cyjanianu potasowe¬ go, otrzymuje sie 8,6 g 3-acetylo — 10 — [31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, która po oczyszczeniu za pomoca chromatografii w kolumnie z tlenkiem glino¬ wym i po przekrystalizowaniu w toluenie ma temperature topnienia 152 °C.Przyklad XV. Postepujac jak w przykla¬ dzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 9,9 g 3-trójfluorometylo — 10 — (31 — pipera¬ zynopropylo) — fenotiazyny i 2,4 g cyjanianu potasowego i otrzymuje 10 g 3-trójfluoromety¬ lo — 10 — [31 — (4" — karbamylopiperaizyno) — propylo] — fenotiazyny, która po przekry¬ stalizowaniu w 80% alkoholu etylowym ma temperature topnienia 165°C.Przyklad XVI. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 9,3 g 3-metylotio — 10 — (31 — piperazynopro¬ pylo) — fenotiazyny i 2,4 g cyjanianu potaso¬ wego, otrzymuje sie 9,6 g 3-metylotio — 10 — [31 _ (4» _ karbamylopiperazyno) — propylo] ^4-— fenotiazyny, która po przekrystaMzowaniu w octanie etylowym, a nastepnie w 70Vo-owyim alkoholu etylowym ma temperature topnienia 148 — 150°C.Przyklad XVII. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stasuje sie jako produkt wyjscio¬ wy 8,3 g 3-metanosulfonylo — 10 — (31 — pipe- razynopropylo) — fenotiazyny i 2 g cyjanianu potasowego i otrzymuje 8 g 3-metanosulfonylo — 10 — [31 — (4" —karbamylopiperazyno) — pro¬ pylo] — fenotiazyny, która po przekrystalizo¬ waniu w octanie etylowym, a nastepnie w 80Vo-owym alkoholu etylowym ma tempe¬ rature topnienia 186°C.Przyklad XVIII. Postepujac jak W przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjscio¬ wy 14,7 g 3-izopropafcsy — 10 — (31 — pi- perazynopropylo) — fenotiazyny i 3,7 g cyja¬ nianu potasowego i otrzymuje sie 15,5 g 3-izo- propoksy — 10 — [31 — (4" — karbamylo-pi- perazymo) — propylo] — fenotiazyny, która po przekrystalizowaniu w octanie etylowym ma temperature topnienia 174°C.Przyklad XIX Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjscio¬ wy 9,3 g 3-chloro — 10 — [31 — (2" lub 3" me- tylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny i 2,6 g cyjanianu potasowego i otrzymuje sie 10 g 3-chloro — 10 — [31 — (4" — karbamylo — 2" lub 3" — metylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, która po przetorystaMzowaniu w octanie etylowym ma temperature topnie¬ nia 153°C.Przyklad XX. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjscio¬ wy 13 g 3-chloro — 10 — [31 — (2", 5" — dwu- metylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny i 3,1 g cyjanianu potasowego i otrzymuje 10,5 g 3-chloro — 10 — [31 — (4,; — karbamylo — 2", 5" — dwumetylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, która po przekrystalizowaniu w octanie etylowym ma temperature topnie¬ nia 162°C.Przyklad XXI. Roztwór 7,5 g p-tolueno- sulfonianu 3 — (31 — chloro — 101 fenotiazy- nylo) — propanolu i 4,4 g 1 — karbamylopipe- razyny w 30 cm* metyloetyloketonu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 16 godzin. Na¬ stepnie oddestylowuje sie pod próznia me- tylo-etylaketon, a pozostalosc rozpuszcza w rozcienczonym roztworze wodorotlenku so¬ dowego i w chloroformie. Zasade ekstrahuje sie z roztworu chloroformowego za pomoca normalnego kwasu solnego. Zasade uwalnia sie roztworem wodorotlenku sodowego 1 ekstra¬ huje chloroformem. Otrzymuje sie 4,7 g 3-chlo¬ ro ^ io — [31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, która po praekry- stalizowaniu w alkoholu etylowym ma tempe¬ rature topnienia 173°C* Przyklad XII. Mieszanine skladajaca sie z 8 g 3-chloro — 1Q — (31 — piperazyno- propylo) — fenotiazyny i 2,6 g mocznika ogrze¬ wa sie mieszajac w ciagu 2 godzin w strumie¬ niu azotu do temperatury 140 — 160°C. Na¬ stepnie dodaje sie wody i chloroformu. Po od¬ parowaniu otrzymuje sie 8 g 3-chloro — 10 — [31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propy- 10] — fenotiazyny, która po przekrystalizowa¬ niu w alkoholu etylowym ma temperature topnienia 173°C.Przyklad XXIII. Roztwór 12,1 g 3-chlo¬ ro — 10 — [31— (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny i 10 cm3 jodku me¬ tylowego w 200 cm8 acetonu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu IV* godziny. Po zageszczeniu otrzymuje sie 15 g jodometylanu 3-chloro — 10 — [31 — (4" — karbamylopipe¬ razyno) — propylo] — fenotiazyny, który po przekrystalizowaniu w mieszaninie alkoholu metylowego i etylowego (w równych objetos- ciach) topnieje z rozkladem w temperaturze 230°C.Przyklad XXIV. Postepujac jak w przy¬ kladzie XXIII stosuje sde jako produkt wyj¬ sciowy 7,9 g 3-cyjano — 10 — [31 — (4" — kar¬ bamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny i 5 cm* jodku metylowego i otrzymuje sie 10 g jodometylanu 3-cyjano — 10 — [31 — (4" — karbamylopiperazyno) — propylo] — fenotia¬ zyny, który po przekrystalizowaniu w miesza¬ ninie octanu etylowego (2 objetosci) i alkoholu metylowego (1 objetosc), topnieje z rozkladem w temperaturze 220 — 230°C.Przyklad XXV. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 11 g 3-metoksy — 10 — (31 — piperazyno — 21 — metylopropylo) — fenotiazyny i 3 g cy¬ janianu potasowego i otrzymuje sie 12 g 3-me¬ toksy — 10 — [31 — (4" — karbamylopipera¬ zyno) — 21 metylopropylo] — fenotiazyny, któ¬ ra po przekrystalizowaniu w alkoholu mety¬ lowym ma temperature topnienia 170°C.Przyklad XXVI. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjscio¬ wy 7,7 g 3-metylotio — 10 — (31 — piperazy¬ no _ 21 — metylopropylo) — fenotiazyny i 2 g cyjanianu potasowego i otrzymuje sie 7-g 3-me- - I -tylotlo — 10 — [31 — (4" — karbamylopipe- razyno) — 21 — metylopropylo] — fenotiazyny, która po przekrystalizowaniu w alkoholu ety¬ lowym ma temperature topnienia 171 °C.Przyklad XXVII. Postepujac jak w przy¬ kladzie XI stosuje sie jako produkt wyjsciowy 8,3 g 3-rmetanosulfonylo — 10 — (31^piperazy- no — 21 — metylopropylo) — fenotiazyny i 2 g cyjanianu potasowego i otrzymuje sie 8 g 3-metana3ulfonylo — 10 — [31 — (4" — karba- mylopiperazyno) — 21 — metylopropylo] fe- notiazyny, która po przefcrystalizowaniu w 90V»-owym alkoholu etylowym ma temperatu¬ re topnienia 218°C.Przyklad XXVIII. Do roztworu 13,7 g 3-izopropoksy — 10 — (31 — piperazynopro- pylo) — fenotiazyny w 100 cm3 bezwodnego toluenu dodaje sie 4,6 g izocyjanianu metylo¬ wego. Wykrystalizowany produkt odsacza sie i suszy. Otrzymuje sie 13,2 g 3-izopropok3y — 10 — [31 — (4" — metylokarbaimylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, która po przekry¬ stalizowaniu w octanie etylowym ma tempe¬ rature topnienia 158°C.Przyklad XXIX. Do roztworu 10,8 g 3-chloro — 10 — (31 — piperazynopropylo) — fenotiazyny w 60 cm3 toluenu dodaje sie 3,2 g pirydyny, a nastepnie 8 g chlorku dwumetylo- karbamylu. Odstawia sie na noc w temperatu¬ rze 20°C, po czym ogrzewa na lazni wodnej w ciagu 5 godzin. Nastepnie traktuje rozcien¬ czonym roztworem lugu sodowego i woda Su¬ szy nad weglanem potasowym i zageszcza pod próznia. Otrzymuje sie 12 g 3-chloro — 10 — [31 — (4» — dwumetylokarbamylopiperazyno) — propylo] — fenotiazyny, której kwasny ma- Leinian, wytworzony w octanie etylowym ma temperature topnienia 144°C.Przyklad XXX. Wytwarza sie pastylki prasowane o 150 mg posiadajace nastepujace skladniki: 3-chloro — 10 [31 — (4" — karbamylopiperazy- no) — propylo] fenotiazyna — . . 0,0258 g skrobia 0,0912 g krzemionka porowata .... 0,0300 g stearynian magnezowy . . . 0,0030 g Pastylki te mozna stosowac w ilosci od 1 — 10 dziennie.Przyklad XXXI. Mozna równiez wytwa¬ rzac pastylki prasowane o 150 mg posiadajace nastepujace skladniki: 3-chloro — 10 — [31 — (4" — kar- bamylopiperazyno) — propylo] fe¬ notiazyna — 0,0106 g skrobia .... krzemionka porowata stearynian magnezowy . . 0,1064 g . 0,0300 g . 0,0030 g PL