PL41577B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy nowego sposobu wyosabniania klinicznej frakcji dekstranu. Wiadomo, ze wyosabniania tej frakcji o przecietnym ciezarze czasteczkowym 40000 - 250000 z polidyspersyjnej mieszaniny reakcyjnej stanowi najwazniejszy stopien przeróbki przy wytwarzaniu klinicznego dek¬ stranu, poniewaz rodzaj jej decyduje o ciezarze czasteczkowym preparatu oraz o jego jednorodnosci. Ciezar czasteczkowy preparatu wplywa na aktyw¬ nosc i nieszkodliwosc roztworu infuzyjnego dekstranu.W dotychczasowych sposobach wyosabniania tej frakcji stosuje sie zwykle srodki stracajace, które obnizaja stala dielektryczna srodowiska, Jak np.: aceton, metanol, etanol. Sposoby te Zwiazane sa jednak z róznymi wadami, które dotychczas nie zostaly pokonane.Obecnie stwierdzono,ze dekstran mozna wytracic z wodno-alkoholowego roztworu takze przez podwyzszenie sily jonowej roztworu za pomoca róznychsoli, przy czym najsilniejsze dzialanie wykazuja (fosforany,pózniej dopiero chlorki, bromki, jodki. Jest to czesc znanego szeregu aminowego Hofmelstera.U wiekszosci anionów mozna zauwazyó przy niskich stezeniach dzialanie zasa¬ lajace, a przy wyzszych stezeniach - wydalajace. Zbadano zwiazek miedzy ciezarem czasteczkowym stracanego dekstranu i wysatajacym dzialaniem fosfo¬ ranów /mieszanina pierwezorzedowego i drugorzedowego fosforanu/ 1 stwierdzo¬ no, ze przy nizszych stezeniach fosforanów zostaja wytracone dekstrany o wyzszym ciezarze czasteczkowym,a przy wyzszych stezeniach fosforanów takze dekstrany o nizszym ciezarze czasteczkowym. Badano równiez wplyw pH na stracanie 1 stwierdzono, ze przy tym samym stezeniu fosforanów rozpuszczal¬ nosc dekstranów w wodno-alkoholowych roztworach spada ze wzrostem wartosci pH.Na zalaczonym wykresie naniesiono na osi z srednie stezenia stracania w g/lOO ml roztworu,a na osi £ - logarytm rozpuszczalnosci dekstranu,takze w g/l00 ml. Krzywa 1 przedstawia rozpuszczalnosc dekstranu w wodnym roztwo¬ rze acetonu, krzywe J i 4 rozpuszczalnosc dekstranu w wodnym roztworze eta¬ nolu albo metanolu, krzywa 2 rozpuszczalnosc dekstranu w roztworze wodnym etanolu przy równych stezeniach fosforanów. Dolna skala na osi x cdpo-laca stezeniu fosforanów w wodnym roztworze etanolu.Widoczne jest, ze w celu obnizenia rozpuszczalnosci zastosowanej dek stranu z log 1,2 do log 0,9 trzeba podwyzszyc stezenie acetonu o 1,6 £/'i00raj etanolu o 1,8 g/l00 ml metanolu o 2,4 g/100 ml a fosforanów tylko o 0,21 g/100 ml.Równoczesnie badano ilosc straconego dekstranu 1 lepkosc graniczna poszczególnych frakcji w zaleznosci od ilosci dodawanego fosforanu, co przedstawiono w tabeli: Tabela 1 Dodatei fosforanów dekstran Lepkosc graniczna v, gramach gramach * straconego dekstranu 0,15 0,15 0,13 0,11 0,09 KH2P04 0,215 0,290 0,362 0,430 0,580 K^ 0,413 0,558 0,696 0,827, 1,115 1,32 2,09 5,79 *,63 5,41 Z tego wynika, ze fosforany mozna stosowac z korzyscia do wyosabninnia kli¬ nicznej frakcji z roztworów wodno-alkoholowych. Dzieki wynalazkowi zostaja zaoszczedzone powazne ilosci etanolu, zostaje zmniejszona objetosc aparatu- - 2 -ry, a caly proces wyosabniani a klinicznej frakcji| zostaje ulatwiony.Przyklad. Do 25 1 roztworu dekstranu o stezeniu 6,6$ dodaje sie 15 litrów 96#-ego etanolu 1 stracony wysokoczasteczkowy dekstran od¬ sacza sie, Do 160 ml przesaczu dodaje sie mieszanine stalego plerwezórzedo- wego i drugorzedowego fosforanu potasowego albo etanolu w Ilosci podanej w tabeli 2. Nastepnie mieszanine ogrzewa sie do temperatury 40°C i pozostawia w termostacie w temperaturze 25°C na 5 godzin. Wydzielona frakcje dekstranu oddziela sie 1 po rozpuszczeniu w 100 ml wody okresla sie polarymetrycznie zawartosc dekstranu.Porwane z dekstrenem ilosci fosforanów usuwa sie na wymieniaczach jodowych /kationity i anionity/, a po straceniu za pomoca dzieeiecio-krotnej ilosci etanolu dekstran suszy sie w suszarce prózniowej w temperaturze 60°C.Wskaznikiem ciezaru czasteczkowego jest lepkosc graniczna,która sie ustala /tabela 2/.Dodatek jacego KH^PO. •i 4 0,035 0,07 0,14 0,28 0,56 __JU srodka straca- w gramach K^PO^ ~~ Etanol ml 15 20 25 0,07 0,14 0,28 0,56 1,12 Tabela /2/ Ilosc stra¬ conego dek¬ stranu VI gramach 1,16 3,17 %35 5,57 6,07 5,48 5,82 6,17 2 73/ Lepkosc graniczna 0,22 0,20 0,19 0,18 0,17 0,18 0,175 0,17 A/ Porwany fosforan z dekstranem po kolum¬ nie /2/ w gramach % nie stwierdzono 9 9 41 110 Z tablicy widac, ze do stracenia w przyblizeniu tej samej ilosci dek¬ stranu z mieszaniny reakcyjnej zuzywa sie 15 ml etanolu /okolo 12,1 g/ albo 0,84 g mieszaniny fosforanów, a w drugim przypadku 25 ml etanolu /okolo 20,2 g/ albo 1,68 g mieszaniny fosforanów czyli, ze zuzycie etanolu odpowiada raz 14,4-krotnej, a drugi raz 12-krotnej ilosci fosforanów. - 3 - PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wyosabniania klinicznej frakcji dekstranu o przecietnym ciezarze czasteczkowym 40000 - 250000, po usunieciu frakcji wysokoczasteczkowej za pomoca etanolu albo acetonu, znamienny tym, ze do przesacza otrzymanego po oddzieleniu frakcji wysokoczasteczkowej dodaje sie pierwszorzedowego, drugorzedówego albo trzeciorzedowego fosforanu metalu alkalicznego lub amonowego albo ich mieszaniny w ilosci 0,1 - 3 g na 100 ml przesaczu, Ladislav La cko- Jiri Malek Zastepca: Kolegium Rzeczników Patentowychf.6\ i4 % te w ae m oa\ I \ \ .*. -,T:.'vtxm 26 28 , & 32 x 34 t 36 38 40 O 0,2 0,4 0j6 Q6 1,0 PL