Przedmiotem niniejszego wynalazku jest spo¬ sób chromowania wszelkiego rodzaju wyrobów dentystycznych, jak koronek, kap, mostków, protez itp.Powlekanie, zwlaszcza chromem, wyrobów dentystycznych jest szczególnie klopotliwe z te¬ go wzgledu, ze nakladany elektrolitycznie chrom jest niedostatecznie zwiazany z metalem podloza, wskutek czego warstwa chromowa nakladana na metal wykazuje tendencje do oddzielania sie, a jezeli warstwa chromowa jest stosunkowo gru¬ ba, to wskutek mechanicznych napiec, spowo¬ dowanych wzajemnym naciskiem zebów, na przyklad przy zuciu, powstaja lokalne peknie¬ cia i odrywanie sie warstwy naniesionej od metalu podloza, przy czyrn zjawiska elektro¬ chemiczne przyspieszaja jeszcze proces luszcze¬ nia sie naniesionych warstw chromu.Tym niedogodnosciom próbowano juz zara¬ dzic, co zreszta laczy sie (równiez z checia uzy¬ skiwania doskonale blyszczacych powierzchni naniesionej warstwy chromowej, przez uzyska¬ nie lepszego zwiazania warstwy naniesionej z metalem podloza, wskutek poddawania danej pracy przed elektrolitycznym naniesieniem chro¬ mu dokladnemu polerowaniu. Zabieg ten ¦lawal wprawdzie lepszy efekt pod wzgledem polysku naniesionej warstwy chromu, jednakze wsdcutek utworzenia sie tak zwanej bezpostaciowej i znie¬ ksztalconej warstwy Balby'ego, nakladana elek¬ trolitycznie warstwa chromu przyczesala sie bardzo slabo.Inne próby uzyskania lepszej przyczepnosci warstwy chromowej do metalu podloza, polegaly na molekularnym nakladaniu chromu na metal podloza, co uskuteczniano przez uzycie uprzednio elektrolitycznie wypolerowanej powierzchni me¬ talu podloza. Takie elektrolityczne .polerowanie usuwalo wprawdzie znieksztalcona warstwe Balby'ego, lecz równiez i ten zabieg nie usuwal niedogodnosci luszczenia sie warstwy chromu, zwlaszcza na powierzchniach wystawianych na silniejsze i czestsze dzialania mechaniczne.Wyluszczanie sie chromu jest niebezpieczne dla zdrowia, szczególnie wtedy, gdy dostaje sie on w postaci twardych i ostrych lusek do prze¬ wodu pokarmowego. Z drugiej strony nadzwy¬ czaj cenne wlasnosci, a mianowicie duza twar-dosc lego mafcalu, jegp znaczna odpornosc na dziala^a(Jatu{^ chemaczdR ®az ^^gledy na¬ tury ekonomicznej, preWstyn^ja ten metal do tego rodzaju prac dentystycznych.Wynalazek niniejszy pozwala na powlekanie chromem metalu podloza wyrobów dentystycz¬ nych, przy uniknieciu wszelkich wyzej wymie¬ nionych wad i uzyskaniu wysokiego polysku warstwy chromowej, przy równoczesnym nie- luszczeniu sie i- odrywaniu lusek chromowych z danej pracy. Dzieki temu, ze wedlug wyna¬ lazku po elektrolitycznym nalozeniu warstwy chromowej poddaje sie wykonczona prace od¬ powiedniej obróbce termicznej, wywolujacej dyfundowanie naniesionej warstwy do metalu podloza i odwrotnie, uzyskuje sie tak scisle zlaczenie warstw, ze nie zachodzi juz wspom¬ niane niedogodne i niebezpieczne luszczenie sie warstwy chromowej.Wedlug wynalazku gotowy wyrób dentystycz¬ ny, wypolerowany elektrolitycznie lub ewen¬ tualnie mechanicznie, poddaje sie po elektroli¬ tycznym naniesieniu warstwy chromu, obróbce termicznej do temperatury nizszej od tempera¬ tury topliwosci warstwy chromowej, a zwlaszcza metalu stanowiacego podloze. Tak traktowane warstwy przenikaja sie wzajemnie na dowolna glebokosc, zaleznie od czasu trwania obróbki termicznej i temperatury, jednakze obróbke termiczna nalezy prowadzic tylko przez taki czas, by grubosc warstwy posredniej na granicy metalu podloza i naniesionej warstwy chromu, siegala najlepiej polowy grubosci warstwy na¬ niesionej.Sposób wedlug wynalazku ilustruja najlepiej nizej podane przyklady wykonania: Przyklad I. Wyrób dentystyczny wyko¬ nany z blachy srebrnej poddaje sie polerowaniu elektrolitycznemu i nastepnie elektrolitycznemu chromowaniu w roztworze zawierajacym 200 gramów bezwodnika kwasu chromowego na 1 litr roztworu oraz 2 gramy kwasu siarkowego na 1 litr roztworu. Temperatura kapieli wyno¬ sila 55°C. Chromowanie elektrolityczne przepro¬ wadzano przy stosowaniu gestosci .pradu wy¬ noszacej 45 amp/dom2. Czas chromowania trwal 20 minut. Grubosc otrzymanej warstwy chromu wynosila 1/100 mm. Po elektrolitycznym chro¬ mowaniu wyrób dentystyczny poddano obróbce termicznej, umieszczajac ja w nieutleniajacym srodowisku w prózniowym piecu elektrycznym, gdzie panowala temperatura okolo 600 — 700°C w czasie okolo 1 1/2 godziny.Uzyskano zatarcie ostrej granicy miedzy me¬ talem podloza a warstwa chromu, przy czym utworzona przez dyfuzje warstwa posrednia przeniknela srednio (przy obserwowaniu szlifu pod mikroskopem) do warstwy naniesionej na glebokosc okolo 1/4 grubosci warstwy nanie¬ sionej. Naniesiona powierzchnia nie utracila nic na polysku mimo obróbki termicznej.Przyklad II. Wyrób dentystyczny trakto¬ wano podobnie jak w przykladzie I, przy czym poddano go obróbce termicznej w kapieli ze stopionej soli kuchennej. Uzyskano dyfuzje wzajemna warstw podobnie jak w przykladzie I, przy czym powierzchnia wyrobu wykazywala doskonaly polysk i mimo poddania go próbom mechanicznym nie nastapilo niepozadane lusz¬ czenie.Przyklad III. Wyrób dentystyczny chro¬ mowany wedlug przykladu I poddawano ogrze¬ waniu w piecu muflowym, przez który przeply¬ wal ciagly strumien dwutlenku wegla. Tempe¬ ratura wynosila 650°C. Tak traktowany wyrób nie wykazywal sklonnosci warstwy chromowej do luszczenia, przy czym powierzchnia warstwy chromowej nie utracila 'polysku.. Wyzej przytoczone przyklady nie ograniczaja oczywiscie w niczym niniejszego wynalazku, gdyz proces dyfuzyjny przeprowadzic mozna bez wykraczania poza ramy wynalazku, jeszcze inaczej anizeli to opisano w przykladach, kie¬ rujac sie jedynie tym, by temperature i czas trwania obróbki termicznej dostosowac zawsze do grubosci naniesionej warstwy, przy czym temperatura obróbki nie powinna przekraczac temperatury topliwosci metalu warstwy nanie¬ sionej czy tez metalu podloza. PL