W samoczynnych obrabiarkach rewolwero¬ wych ruch wszelkich suportów jest rozrzadzany za pomoca oddzielnych tarcz krzywiznowych, których ksztalt zalezy od zamierzonego zabiegu roboczego. Przy tym ruch dzwigni wycinkowej do ciecia i z powrotem odbywa sie po stalej stromej krzywej, a to w tym celu, aby oba te nieproduktywne biegi byly mozliwie krótkie.W obrabiarkach tych wyjmowanie narzedzia, znajdujacego sie w polozeniu roboczym, i po¬ nowne wlozenie go w to samo polozenie odbywa sie albo przez skok korby (w krótszym czasie), albo przez opuszczanie i podnoszenie czesci tar¬ czy krzywiznowej (w dluzszym czasie). W obu przypadkach maksymalna wartosc skoku uzysku¬ je sie tylko wtedy, gdy rolka, wsporcza zebatej dzwigni wycinkowej znajduje sie na najwyz¬ szym wierzcholku tarczy krzywiznowej. Tarcza ta bywa rozmaicie wykrojona, mianowicie za¬ leznie od róznych wielkosci uzywanego narze¬ dzia i od polozenia roboczego glowicy rewolwe¬ rowej, tak ze niektóre wierzcholki tarczy sa rozmaicie obnizane. Przez obnizenie to zostaja jednak w takim samym stopniu pogorszone war¬ tosci robocze szybkiego skoku korby i skoku tarczy krzywiznowej, tak ze czasy uboczne zo¬ staja stosunkowo przedluzone lub nawet.w nie¬ których przypadkach wymiana narzedzia staje sie trudna albo nawet niemozliwa, co uniemozli¬ wia sporzadzanie pewnych rodzajów i rozmia^ rów czesci skladowych.Urzadzenie wedlug wynalazku nie tylko rozszerza maksymalny ciag korby na caly skok tarczy krzywiznowej, ale równiez przedluza go o caly skok lub jego czesc, o ile tylko pozwala na to maksymalna dlugosc zasiegu roboczego suportu rewolwerowego, co przedstawiono sche¬ matycznie na fig. 1. Na figurze tej przedstawio¬ no zasieg roboczy suportu rewolwerowego, zao¬ patrzonego w urzadzenie wedlug wynalazku. Na podstawie tego wykresu mozna wprost ustalic poszczególne maksymalne wielkosci wyjmowa-nia narzedzia z otworu i ponownego osadzania go w otworze dla danego polozenia glowicy re¬ wolwerowej, w danym minimalnym i maksy- * malnym oddaleniu od konca wrzeciona glównego.Gesto zakreskowana na wykresie powierz¬ chnia a oznacza wielkosc maksymalnego szyb¬ kiego skoku Z korby podczas jednego obrotu, z polozenia zerowego o 0—120° w pierwszej fa¬ zie szybkiego prostego wyjmowania narzedzia, z ciecia przed poczatkiem obracania glowicy re¬ wolwerowej, a nastepnie o kat 240°—360° w dru¬ giej fazie do szybkiego prostego ruchu tnacego narzedzia po ukonczeniu obracania glowicy re¬ wolwerowej. Natomiast rzadko zakreskowana powierzchnia b tego wykresu oznacza wielkosc maksymalnego wznoszenia sie i opadania toru roboczego L krazka korbowego.Na fig. 2 przedstawiono dla porównania za¬ sieg roboczy suportu rewolwerowego tego same¬ go z automatu znanego, nie zaopatrzonego jed¬ nak w urzadzenie wedlug wynalazku. Wartosci maksymalnego skoku Z korby z, przedstawionego powierzchnia a' na wykresie sa tu bardzo ogra¬ niczone, przy czym wielkosc wartosci maksy¬ malnego wznoszenia sie i opadania toru robo¬ czego L krazka korbowego, która przedstawia powierzchnia b' wykresu, w ogóle nie moga byc wzajemnie dodane, gdyz nawzajem na siebie zachodza.Z porównania tego wynika, ze zastosowanie urzadzenia wedlug wynalazku wybitnie zwiek¬ sza mozliwosci robocze suportu rewolwerowego przy obróbce czesci o sredniej i o duzej dlugo¬ sci, co powoduje zwiekszenie wydajnosci i eko¬ nomiczne wykorzystanie obrabiarki.Na fig. 3 przedstawiono, tytulem przykladu, znane i nowe rozwiazanie ksztaltu tarczy krzywiznowej suportu rewolwerowego do obrób¬ ki takiej samej czesci na tym samym automacie Przy tym ksztalt krzywej wedlug dawnego roz¬ wiazania, oznaczony linia przerywana, przedsta¬ wiono w ten sposób, aby wyraznie wystepowaly powierzchnie strat c, d, e, /. Straty te powstaja wskutek nieekonomicznej wymiany narzedzia, jak to widac z porównania czasu a, potrzebne¬ go przy nowym rozwiazaniu, z czasem R po¬ trzebnym przy rozwiazaniu znanym. Na podsta¬ wie tego przykladu mozna bezposrednio ustalic, ze przy uzyciu urzadzenia wedlug wynalazku mozna osiagnac na powierzchniach strat c, d, e, f oszczednosc dwudziestu szesciu kresek podzialki roboczej na 100, to znaczy 26% calkowitego cza¬ su pracy; pomijajac juz to, ze wedlug dotych¬ czasowego sposobu obróbki, wymagajacej wyj¬ mowania narzedzia z otworu o dlugosci U z ko¬ niecznym luzem v bylo niemozliwe, gdyz glebo¬ kosc wykroju tarczy krzywiznowej, siegajaca a? do jej srednicy minimalnej, jest wieksza niz maksymalny skok L.Na fig. 4 przedstawiono przyklad wykonania urzadzenia wedlug wynalazku oraz sposób jego dzialania. Na figurze tej przedstawiono poloze¬ nie suportu rewolwerowego 1 po wykonanym maksymalnym skoku l korby 2 (przy obróceniu o kat 0—1200) w pierwszej fazie przy wyjmowa¬ niu narzedzia z glebokiego otworu w ten spo¬ sób, ze najpierw glowice rewolwerowa cofa sie o poczatkowa odleglosc n, nastepnie rozpoczyna sie dzialanie mechanizmu korbowego przy rów¬ noczesnym zatrzymaniu ruchu przegubu 3 zebat¬ ki 4, a przez to równiez ruchu wycinka 5 dzwi¬ gni 6 ku jej przedniemu polozeniu. Ruch dzwi¬ gni 6 dokonuje sie za pomoca wycinka zebatego 5', z którym zazebia sie zebatka drazka pocia¬ gowego 7, polaczonego za pomoca nakretki 9 i podkladki 10 ze sruba pociagowa 8. Na srube 8 dziala sprezyna przyciskowa 11 za posredni¬ ctwem zebatki 12. Zebatke te przytrzymuje za¬ padka 13, dociskana sprezyna 14, napinana trzpieniem 15, osadzonym w odpowiednim miej¬ scu tarczy krzywiznowej 16. Podczas maksymal¬ nego skoku Z korby 2 zapadka 13 jest sprzezona z zebatka 12 tak dlugo, dopóki rolka U7 krazku 18 nie zacznie obracac krzyza maltanskiego 2.9, a przez to i glowicy rewolwerowej 20. Wskutek tego przez zwykly skok z korby 2 (pod koniec pierwszej fazy) zapadka 13 zwalnia zebatke 12, gdyz sruba udarowa 21 zabezpieczona nakretka 22 uderza o zebatke 12, która wspóldzialajac ze sprezyna 23 zwalnia zapadke 13 i sprezyne 14 przestawia tak, ze przeskakuje ona ponad trzpie¬ niem 15 w swe polozenie pierwotne, przedsta¬ wione na rysunku linia przerywana.Jak wynika z powyzszego wynalazek powo¬ duje równiez przedluzenie ruchu roboczego kor¬ by przez zatrzymanie przegubu 3 w jego ruchu w pierwszej fazie ruchu korby.Na fig. 5 przedstawiono inne rozwiazanie, majace na celu zatrzymanie ruchu przegubu 3 zebatki 4 i wycinka 5 dzwigni 6 w jej przednim polozeniu, a to w ten sposób, ze ten wycinek 5 jest stale polaczony z walem 24, na którego kon¬ cu jest stale osadzona tarcza hamulcowa 25, za¬ bezpieczona za pomoca dwóch nakretek 26.W tarczy hamulcowej jest osadzony hamulec tas¬ mowy 27, który przy kazdym przestawieniu glo¬ wicy rewolwerowej (przy zmianie narzedzia) dziala przez to, ze zakrzywiona powierzchnia czolowa 28 kola napedowego 29, osadzonego obrotowo na wale 30 (uruchomiajacym mecha¬ nizm korbowy glowicy rewolwerowej), wychyla rolke 31 i ramie rozwidlonej dzwigni przeklad- -*s -niowej 32. Wycinek 33 kola zebatego ojraea przy tym wycinek 34, osadzony w korpusie 35 i sztywno polaczony z czopem 36 plaskiego ka¬ mienia 37; kamien ten rozpiera dwudzielny ha¬ mulec tasmowy 27, osadzony na wspólnym czo¬ pie 38. Po wykonaniu maksymalnego skoku l korby 2 w jej pierwszej fazie, zostaje zakonczo¬ ny skok krzywej powierzchni 28, przy czym spre¬ zyna przyciskowa 39, opierajaca sie o trzpien prowadniczy 40 i staly wal 41, cofa ramie dzwi¬ gni przekladniowej 32 w jej poczatkowe poloze¬ nie. W ten sposób wycinek 33, wycinek 34 i pla¬ ski kamien 37 zostaja obrócone w polozenie po¬ przednie, wskutek czego zostaja zwolnione obie sprezyny 42, hamulec 27 i tarcza hamulcowa 25. PL