Wynalazek dotyczy tlenowego aparatu oddechowego o regulowanym za pomoca pluc i dodatkowym stalym dawkowaniu.Samoczynne doprowadzania tlenu do dróg oddechowych za pomoca pluc, zwlaszcza z worka oddechowego aparatu, polega tym, ze w worku oddechowym albo z ze¬ wnatrz do worka sa przymocowanel dzwi¬ gnie, które po opróznieniu worka z zawar¬ tego w nim tlenu sa poruszane przez scian¬ ki worka i otwieraja zawór wpustowy dla tlenu.Znane sa równiez aparaty z regulowa¬ nym za pomoca pluc doplywem tlenu, w których dzwignie rozruchowe dla regulo¬ wanego za pomoca pluc urzadzenia dopro¬ wadzajacego tlen nie sa polaczone z wor¬ kiem aparatu, w których natomiast rów¬ nolegle z samym workiem wlaczona jest skrzynska, zawierajaca przepony lub maly woreczek pomocniczy, zaopatrzone w za¬ wory doplywowe wraz z narzadami wpra¬ wiajacymi je w dzialanie.Na ogól w znanych rozwiazaniach te¬ go zagadnienia wszystkie dzwignie, wpra¬ wiajace w dzialanie zawór doplywowy dla tlenu, musza sie w jakikolwiek sposób sty¬ kac ze sciankami worka albo musza byc na nich umieszczone. W przypadku, gdy za¬ wór doplywowy znajduje sie w skrzynce, zawierajacej przepony, lub w przylaczo¬ nym woreczku pomocniczym, konieczne jest stosowanie dodatkowych narzadów. W przeciwienstwie do tego wynalazek niniej-szy dotyczy tlenowego aparatu oddechowe¬ go z samoczynnie wprawianym w dzialanie za pomoca pluc i dodatkowym stalym daw¬ kowaniem tlenu, w którym to aparacie sta¬ ly strumien tlenu, regulowany przez was¬ ka dysze, doplywa do komory, ograniczo¬ nej scianka nieruchoma i posiadajacej tyl¬ ko jedna dysze odplywowa o wiekszym przekroju oraz przepone, wprawiajaca w dzialanie zawór wysokoprezny dla tlenu.Wylot dyszy odplywowej znajduje sie w drugiej komorze, polaczonej z workiem od¬ dechowym i zamknietej przepona, która podczas powstawania niedopreznosci w worku oddechowym wprawia w dzialanie zawór, zamykajacy dysze odplywowa, tak iz nadpreznosc, powstajaca w pierwszej komorze, otwiera za pomoca przepony za¬ wór wysokoprezny.Na rysunku przedstawiono dwie posta¬ cie wykonania wynalazku. Na fig. 1 licz¬ ba 1 oznaczono przewód wysokoprezny.Ten przewód zamkniety jest wyso¬ kopreznym zaworem 2 dowolnej bu¬ dowy. Zawór wysokoprezny 2 moze byc wprawiany w dzialanie za pomo¬ ca cisnienia, wywieranego na pokry¬ wajaca go przepone 3. Podczas wprawia¬ nia w ruch lub otwierania zaworu sprezo¬ ny gaz (tlen) przeplywa przewodem U do przewodu 5, a stad do worka oddechowe¬ go 6, przymocowanego do przewodu 5.Z zaworu redukcyjnego, nie przedstawio¬ nego na rysunku, stala dawka tlenu prze¬ plywa przewodem 7 do komory 8, posiada¬ jacej bardzo male wymiary i ograniczonej z jednej .strony przepona 3 zaworu wyso¬ kopreznego 2, a z drugiej strony — nieru¬ choma scianka 9. W nieruchomej sciance 9 znajduje sie w króccu 10 dysza< 11, któ¬ ra mozna trzymac zamknieta za pomoca pokrywy 12, slizgajacej sie na króccu 10.Pokrywa 12 oraz czesc 10 i 11 znajduja sie w osobnej komorze 13, ograniczonej z jednej strony nieruchoma scianka 9, a z drugiej strony — przepona 1i. Komora 13 iprzewodem 5 polaczona jest z workiem od¬ dechowym 6.Jezeli podczas wdychania z worka od¬ dechowego powstaje w nim niedopreznosc, to ta niedopreznosc przenosi sie przewo¬ dem 5 do komory 13 i porusza ku wnetrzu komory przepone 1A. Dzieki temu pokry¬ wa 12 zostaje docisnieta do dyszy 11 i przeplyw stalej dawki tlenu przewodeih 7 do komory 8 zostaje natychmiast przerwa¬ ny. Nagromadzony gaz stalego dawkowa¬ nia wytwarza w komorze 8 nadcisnienie, naciska na przepone 3 i powoduje otwar¬ cie zaworu wysokopreznego 2. Tlen prze¬ plywa z zaworu wysokopreznego przewo¬ dami i i 5 do worka oddechowego. Niedo¬ preznosc w worku oddechowym zostaje wyrównana, a dysza 11 dzieki wyrówna¬ niu niedopreznosci w komorze 13 znowu zostaje otwarta, tak iz stala dawka moze przeplywac bez przeszkody przewodem 7, komora 8, dysza 11 i komora 13 az do po¬ nownego wyssania tlenu z worka, wskutek czego w komorze 13 znowu wytworzy sie niedopreznosc.Stosujac wyzej opisana konstrukcje mozna otrzymac nadzwyczaj prosta i zwar¬ ta budowe calego zespolu zaworów do do¬ prowadzania tlenu w aparatach oddecho¬ wych.Przyklad takiej budowy przedstawiono na fig. 2. Tutaj liczba 1 oznaczono prze¬ wód wysokoprezny, prowadzacy do czesci rozdzielczej dla tlenu, wykonanej np. ja¬ ko odlew, i rozgaleziajacy sie tam. Znaj¬ dujace si waznie ksztalt kanalów, nie zostaly przed¬ stawione na rysunku. Rozgalezienia pro¬ wadza do zaworu redukcyjnego 16 oraz do zaworu wysokopreznego 2. Komora 13 w niniejszym przykladzie znajduje sie jednak nie, jak na fig. 1, ponad przepona 3, lecz jest przesunieta wzgledem niej o 90°.Do komory 8, w której powstaje nad¬ cisnienie, wprawiajace w dzialanie zawór wysokoprezny 2, wprowadzona jest czesc . - i -dociskajaca, uszczelniona od zewnatrz zapo¬ moca przepony 18. Czesc dociskajaca skla-! da sie z grzybka 17, trzpienia 19 i guzika 20, który wystaje na zewnatrz skrzynki 21 aparatu. A wiec w tym przypadku zawór wyj&q|kqprezny, powodujacy dawkowanie, regulowane samoczynnie za pomoca pluc, jest jednoczesnie równiez recznym zawo*- rem dodatkowym, dajacym równy stru¬ mien tlenu w przypadku, gdy dysza zawo¬ ru redukcyjnego jest zatkana.Przedmiot wynalazku ma przede wszy¬ stkim zalete zwartej budowy, która dzie¬ ki zastosowaniu najprostszych czesci (czesci toczonych, odlewanych) nadaje sie doskonale do produkcji masowej. Czesci regulujace nie sa umieszczone w worku tlenowym, a zatem nie podlegaja dzialaniu atmosfery worka, ani tez nie sa umocowa¬ ne na zewnetrznej sciance worka oddecho¬ wego, gdzie podlegalyby wszelkim szkodlk wym wplywom zewnetrznym, lecz stano¬ wia czesc skladowa narzadu, rozprowadza¬ jacego tlen. Prócz tego w niniejszym przy¬ padku mozna worek oddechowy wykonac równiez z miekkich materialów bez uzbro¬ jenia, wzmocnien itd., tak iz mozna go uwazac jedynie za idealny zbiornik wy¬ równawczy, co wychodzi na dobre zarów¬ no nosicielowi aparatu, jak i wartosci te¬ go aparatu. PL