Do rozdrabniania weglika wapnia na ziarna o wielkosci stosowanej w handlu u- zywane sa duze urzadzenia do kruszenia i mielenia, które sa narazone na bardzo wiel¬ kie naprezenia mechaniczne i wskutek tego czesto wymagaja kosztownych napraw. 0- prócz tego rozdrabnianie takie zabiera bardzo duzo czasu, material bowiem, opu¬ szczajacy w stanie roztopionym piec wegli¬ kowy w temperaturze okolo 2000°C, powi¬ nien byc najpierw znacznie ochlodzony, az bryly weglika, które na sciankach ze¬ wnetrznych zestalaja sie dosc szybko, skrzepna równiez i w rdzeniu swym na ty¬ le, zeby mogly byc rozdrobnione nastepnie W kruszarkach i mlynach.W ten sposób znaczna ilosc ciepla za¬ warta w roztopionym wegliku opuszczaja¬ cym piec, a wynoszaca wedlug Danneela o- kolo 25 — 30% calej wlozonej energii (Ullmann II, 1928, str. 1776), nie tylko nie zostaje wyzyskana, lecz przeciwnie zo¬ stanie stracona i to ze strata czasu i na¬ kladem kosztów.Stwierdzono wedlug wynalazku, ze mo¬ zna uniknac wspomnianych wyzej niedogo¬ dnosci ekonomicznych, -jezeli jeszcze cie¬ kly weglik wapnia wypuszcza sie na jeden lub kilka szybkoobracajacych sie narza¬ dów, z których powstale male czastki we¬ glika zosaja odrzucone na powierzchnie od¬ bijajace, otaczajace te narzady. Narzadymoga byc wykonane w postaci tarcz, albo stozków lub tez posiadac inny ksztalt przy¬ stosowany do odrzucania odsrodkowego cieklych lub krzepnacych juz czastek we¬ glika. Scianki odbijajace, otaczajace na¬ rzady obracajace sie, powinny byc chlodzo¬ ne i posiadac ksztalt pancerza lub podo¬ bny.Sposób pracy wedlug wynalazku odby¬ wa sie wedlug schematu, przedstawionego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia calosc urzadzenia, fig. 2 —jego tarcze dol¬ na, a fig. 3 — jego tarcze górna.Strumien roztopionego weglika, wyply¬ wajacy z pieca a, przeplywa przez rure n na tarcze c (wzgednie d) znajdujaca sie pod otworem spustowym b, wskutek czego weglik zostaje rozbity natychmiast na wielka liczbe stalych czastek, które jednak wobec wysokiej temperatury z latwoscia spiekaja sie znowu. Aby tego uniknac, tar¬ cza jest szybko obracana silnikiem g, do¬ póki doplywa strumien weglika. Dzieki te¬ mu powstajace stale czastki nie majac mo¬ znosci ponownego spiekania sie zostaja od¬ rzucone od tarczy i uderzaja w otaczajaca cylindryczna scianke odbijajaca e, której temperatura jest utrzymywana stale na ni¬ skim poziomie za ipomoca czynnika chlodza¬ cego h, i. W ten sposób czastki te oddaja przewazna czesc zawartego w nich ciepla i po ochlodzeniu juz sie nie spiekaja, lecz odbijajac sie od -pionowej scianki spadaja do zbiornika /, fpo czym moga byc rozsor- towane natychmiast na ziarna pozadanej wielkosci.Do wiekszych zespolów piecowych sto¬ suje sia (najlepiej) kilka tarcz, umieszczo¬ nych jedna nad druga, np. dwie tarcze c ido róznej srednicy, z których kazda jest otoczona .chlodzona scianka odbijajaca e tak, iz odprowadzanie ciepla odbywa sie stopniowo. Dla unikniecia straty weglika zaleca sie poza tym usuwac w miare moz¬ nosci z urzadzenia rozdrabniajacego po¬ wietrze stosujac srodowisko obojetnego ga¬ zu ochronnego k, np. azotu. Aby ten gaz ochronny, sluzacy jendoczesnie jako czyn¬ nik chlodzacy, byl doprowadzany w prze- ciwpradzie do strumienia weglika, wyko¬ nywa sie poza tym na tarczach wystepy wentylacyjne, które wsysaja i prowadza strumien gazu. Poza tym na jednej albo na kilku tarczach moga byc umieszczone wy¬ stepy odbijajace m i n, które przyczyniaja sie do jeszcze lepszego rozdzielania pada¬ jacego weglika.Opisany wyzej sposób rozdzielania roz¬ topionego weglika z chwila wypuszczania go z pieca bez uzycia kruszarek i mlynów posiada zalety nastepujace. 1) Oszczednosc na czasie, który dotych¬ czas zuzywano na chlodzenie goracych bryl weglika przed doprowadzaniem ich do u- rzadzenia mielacego, jak równiez uniknie¬ cie potrzeby stosowania duzych pomiesz¬ czen chlodniczych, niezbednych dotychczas do chlodzenia goracych bryl. 2) Oddawanie prawie calej ilosci cie¬ pla zawartego w roztopionym wegliku, o- puszczajacym piec w wysokiej temperatu¬ rze, czynnikowi chlodzacemu scianki odbi¬ jajace i tym samym moznosc zuzytkowa¬ nia, np. do wytwarzania goracej wody, znacznych ilosci ciepla, które dotychczas marnowaly sie z wielkim nakladem czasu i kosztów. 3) Unikniecie lub przynajmniej znacz¬ ne ograniczenie niezbednego dotychczas rozdrabniania bardzo twardych, skrzep¬ lych kawalków weglika. 4) Unikniecie znacznych kosztów na¬ prawiania dotychczasowych urzadzen roz¬ drabniajacych, koniecznego wobec znacz¬ nych mechanicznych naprezen wystepuja¬ cych w czasie pracy w kruszarkach i mly¬ nach. PL