Przedmiotem wynalazku jest wzmac¬ niacz aperiodyczny, przepuszczajacy szcze¬ gólnie duzy zakres czestotliwosci, np. od 20 do 2.106 okr/sek. Takie wzmacniacze sa stosowane miedzy innymi w urzadze¬ niach telewizyjnych.Wiadomo, ze w zwyklych wzmacnia¬ czach aperiodycznych (wzmacniaczach o- porowych) wzmocnienie zmniejsza sie przy wiekszych czestotliwosciach wskutek nie¬ uniknionej pojemnosci miedzy anodami a katodami lamp wzmacniajacych oraz mie¬ dzy przewodami, dolaczonymi do tych elektrod. W celu uzyskania wiekszego wzmocnienia przy wiekszych czestotliwos¬ ciach wlaczano juz szeregowo w obwody anodowe lamp wzmacniajacych cewke i o- pornik. Dzieki temu uzyskany byl rzeczy¬ wiscie bardziej plaski przebieg charakte¬ rystyki czestotliwosci.We wzmacniaczu wedlug wynalazku zo¬ stalo uzyskane dalsze ulepszenie dzieki te¬ mu, ze w obwód anodowy jednej lub kilku lamp wzmacniajacych, zawierajacy opor¬ nosc pozorna, zlozona z cewki, polaczonej szeregowo z opornikiem, równolegle do czesci indukcyjnej lub rzeczywistej opor¬ nosci pozornej zostal dolaczony kondensa¬ tor lub uklad szeregowy, zlozony z, cewki i kondensatora.Fig. 1 i 2 uwidoczniaja znane uklady wzmacniajace, fig. 3, 4 i 5 — kilka przy¬ kladów wzmacniaczy wedlug wynalazku.Na fig. 1.przedstawiono zwykly wzmac¬ niacz oporowy. Drgania wzmacniane sa doprowadzane do zacisków a i 6, podczasgdy drgania wzmocnione sa pobierane z zacisków c i d, polaczonych z siatka roz- rzadcza i katoda drugiej (nie przedstawio¬ nej na rysunku) lampy wzmacniajacej.Przy bardzo malych czestotliwosciach drgan wzmacnianych nastepuje zmniejsze¬ nie wzmocnienia wskutek wplywu konden¬ satora Cg i opornika uplywowego Rg.Wplyw ten mozna pominac jednak przy wiekszych czestotliwosciach. Jezeli oddzia¬ lywanie wsteczne anody jest male, wów¬ czas w obwodzie anodowym powstaje prad zmienny i = S. Vg, gdzie Vg jest napie¬ ciem, przylozonym miedzy siatke rozrzad- cza a katode, aS — nachyleniem charak¬ terystyki lampy wzmacniajacej. Przy wiekszych czestotliwosciach napiecie mie- jfey zaciskami c i d wynosi S.Vg.Za, gdzie Za jest opornoscia pozorna obwodu ano¬ dowego. Wzmocnienie wynosi zatem S.Za.DJa wzmacniacza wedlug fig. 1 wzmocnie¬ nie dla drgan o pulsacji co wyraza sie wzo¬ rem: ,... i»2Ca2R2 Mozliwie plaski przebieg charaktery¬ styki czestotliwosci wzmacniacza zostanie uzyskany wówczas, gdy p1 = q1 oraz gdy g2 bedzie mozliwie male. Stwierdzono, ze przy tym samym wzmocnieniu zostal uzy¬ skany bardziej plaski przebieg charakte¬ rystyki czestotliwosci, niz we wzmacnia¬ czu wedlug fig. 1.We wzmacniaczach wedlug fig. 3 i 4 równolegle do czesci opornosci pozornej obwodu anodowego, zlozonej z cewki L i polaczonego z nia szeregowo opornika R, dolaczono kondensator C, przy czym we wzmacniaczu wedlug fig. 3 kondensator C We wzorze tym litera Ca oznaczono pojem¬ nosc miedzy anoda a katoda lampy wzmac¬ niajacej oraz miedzy przewodami, pola¬ czonymi z tymi elektrodami. Dla mniej¬ szych czestotliwosci wzmocnienie wynosi w przyblizeniu Vo = S.R.Zatem ^o Vl+ (o*Ca2R2 /i + ^co2 W celu uzyskania mozliwie plaskiej cha¬ rakterystyki, wspólczynnik q nalezy uczy¬ nic mozliwie malym, to jest R winno byc mozliwie male. Zatem wzmocnienie jest tym mniejsze, im bardziej plaski jest prze¬ bieg charakterystyki czestotliwosci.Dla wzmacniacza, przedstawionego na fig. 2, którego obwód anodowy zawiera cewke L w polaczeniu szeregowym z opor¬ nikiem R, mozna napisac wyrazenie naste¬ pujace: jest dolaczony równolegle do opornika R, podczas gdy we wzmacniaczu wedlug fig. 4 kondensator C jest dolaczony równole¬ gle do cewki L. W danym przypadku kon¬ densator C moze byc przylaczony równo¬ legle takze do czesci opornika R lub do czesci cewki L.Dla wzmacniaczy wedlug fig. 3 i 4 sto¬ sunek —— przybiera postac: V&_ = 1/ i + ^^ + ^a)4 Fn y. 2 + o)! IL 1 + i^fCaB2 — 2LCa) + a4i2Oa2 oj2 + q2 . w4 — 2 —Mozliwie plaski przebieg charaktery¬ styki czestotliwosci bedzie uzyskany wów¬ czas, gdy p1 = Qlf P2 = Q2 i gdy Q3 bedzie mozliwie male. Przy odpowiednim dobo¬ rze elementów wzmacniacza daje on znacz¬ nie lepsze rezultaty w porównaniu ze wzmacniaczem wedlug fig. 2.Bardziej jeszcze udoskonalony jest wzmacniacz wedlug fig. 5, w którym rów¬ nolegle do opornika R jest dolaczony u- klad szeregowy kondensatora C i cewki Z/. y W tym przypadku wzór na otrzymu¬ je) je postac: V&_ = 1/ l + p1(»2 + p2co4 + p3o)6 V0 I 1 + qt<*2 + q2<»i + q*<»6 + q^8 Mozliwie plaski przebieg charakterystyki zostanie uzyskany wówczas, gdy p1 = qv p2 = q2, p3 = q3 i q4 bedzie mozliwie male.Jezeli we wzmacniaczach wedlug fig. 3, 4 i 5 odstapic od wspomnianych warun¬ ków (p1 = qx itd.) wówczas charaktery¬ styka czestotliwosci bedzie posiadala kilka maksimów lub minimów. Te maksima i minima moga byc wyzyskane w pewnych przypadkach badz do tego, aby zwiekszyc przepuszczane pasmo czestotliwosci, badz tez aby uzyskac wieksze wzmocnienie dla danej czestotliwosci.Jezeli wzmacniacz wedlug wynalazku gdzie wspólczynniki plf p2 .... pn oraz qv q2 elementów, wspólczynniki wyrazen tego samego stopnia, znajdujace sie w liczniku i mianowniku, sa sobie równe (p1 =• q1; p2 = q2 itd.), natomiast wspólczynnik wy- jest zastosowany do telewizji, wówczas o- bok plaskiego przebiegu charakterystyki czestotliwosci zada sie jeszcze, aby prze¬ suniecie fazowe cp, wywolane w obwodach wzmacniacza, bylo proporcjonalne do cze¬ stotliwosci drgan wzmacnianych, gdyz w przeciwnym przypadku powstaje znie¬ ksztalcenie obrazu. We wzmacniaczu trze¬ ba zatem zwracac uwage, aby stosunek pozostawal staly w calym zakresie czesto¬ tliwosci. We wzmacniaczach wedlug wy¬ nalazku mozna spelnic równiez i ten wa¬ runek w duzym zakresie czestotliwosci. PL