Wynalazek niniejszy dotyczy rozpiera- cza do zaciskania form drukarskich w pra¬ sie. Stosowane w tym celu obecnie urza¬ dzenia sa bardzo zlozone, dzialanie ich bo¬ wiem opiera sie na wlasnosciach równi po¬ chylej, przesuw zas czesci ruchomej jest bardzo nieznaczny, nie przenoszac kilku milimetrów. W mysl, natomiast, wynalazku niniejszego dzialanie urzadzenia polega na wlasnosciach sruby. Zalaczony rysunek wyobraza kilka przykladów wykonania niniejszego wyna¬ lazku, a mianowicie fig. 1 daje widok bocz¬ ny rozpieracza czesciowo w przekroju, fig. 2 — widok koncowy równiez czesciowo w przekroju jednej formy rozpieracza, fig. 3 i 4—podobne widoki drugiej formy wyko¬ nania rozpieracza, fig. 5 i 6 wskazuja po^ dobne widoki pewnej odmiany formy we¬ dlug fig. 1, 2, a fig. 7 i 8 — odmiany formy wykonania wedlug fig. 3 i 4, fig. 9 i 10 — podobne, jak wyzej, widoki jeszcze innej formy rozpieracza, fig. 11, 12 i 13 — szcze¬ góly konstrukcyjne, fig. 14 — widok zgóry formy drukarskiej, umocowanej zapomoca rozpieraczy, stanowiacych przedmiot ni¬ niejszego wynalazku, Najistotniejsza czesc wynalazku stano¬ wi sruba lub sworzen, otrzymujacy ruch badzto tylko postepowy w rozpieraczach wskazanych na fig. 1, 2 lub 5, 6, badz wy¬ lacznie obrotowy, jak wskazuja fig. 9, 10, badz wreszcie oba wskazane ruchy jedno¬ czesnie, wedlug fig. 3, 4 lub 7, 8.Zgodnie z pierwsza odmiana, rozpie- racz sklada sie ze sworznia b, jak wskazu¬ ja fig. 1, 2, zaopatrzonego w plytke a, ula¬ twiajaca prowadzenie sruby 6 podczas za¬ ciskania formy drukarskiej. Na sworzen ten nakreca sie nasrubek szesciokatny c lub okragly e z otworami e1 dla klucza, jak na fig. 13. Otwór d1 w plycie zaciskowej d posiada srednice nieco wieksza od sred¬ nicy zewnetrznej sworznia 6, przeto przy obrocie nasrubka c, sworzen 6, poruszajac sie w kierunku osi, moze swobodnie wcho¬ dzic w otwór d1 lub cofac sie. Zaglebienie d° w plycie d zapobiega, lacznie z odpo- wiadajacem mu zaokragleniem nasrubka c1 przesunieciu sie tego ostatniego, co moglo¬ by latwo nastapic przy glebokiem zanurze¬ niu sworznia 6, az o wychylenia konca je¬ go z otworu d1. Odmiana konstrukcyjna, wskazana na fig. 5 i 6, rózni sie od powy¬ zej opisanej jedynie zastosowaniem czesci gladkiej g, w celu skrócenia gwintu g1. W odmianie rozpieracza, wskazanej na fig. 3 i 4, sworzen posiada leb okragly c1 lub szesciokatny e2, z którym polaczona jest plytka a1 w ten sposób, ze przy obro¬ cie sworznia ze lbem, plytka ta nie obra¬ ca sie, a tylko przesuwa ruchem postepo¬ wym, wskutek pokrecania sruby w nagwin¬ towanym w plycie d otworze tf2. W od¬ mianie, wedlug fig. 7 i 8, zastosowano rów¬ nie? czesc gladka g dla skrócenia czesci nagwintowanej g3. Wreszcie w formie wykonania, wska¬ zanej na fig. 9 i 10, sworzen posiada gwin¬ ty prawy i lewy h i h2i którym odpowiada¬ ja naciecia w plytach / i tf8. Obracajac prze¬ to sWorzen, mozna regulowac odleglosc wzajemna pomiedzy wskazanemi plytami. Zafstrzezenia patentowe. 1. Rozpieracz do zaciskania form dru¬ karskich w prasie drukarskiej, znamienny tern, ze posiada nagwintowany sworzen (lub sworznie), przy pokrecaniu którego (których) lub prowadzeniu wzdluz osi na¬ stepuje przestawienie zaciskajacej plyty (lub plyt). 2. Rozpieracz wedlug zastrz. 1, zna¬ mienny tern, ze nagwintowany sworzen otrzymuje ruch wzdluz osi, zapomoca obra¬ cania nakreconego na nim nasrubka, przy- czem przestawia plyte zaciskajaca, zaopa¬ trzona posrodku w gladki otwór dla osa¬ dzenia konca wskazanego sworznia, 3. Rozpieracz wedlug zastrz. 1, zna¬ mienny tem, ze koniec nagwintowanego sworznia wkrecony jest w otwór, nagwin¬ towany posrodku plyty zaciskajacej, prze¬ stawianej przy pokrecaniu wskazanego sworznia. 4. Rozpieracz wedlug zastrz. 1 i 3, znamienny tem, ze jeden koniec sworznia posiada gwint prawy, drugi zas lewy, tak ze przy pokrecaniu tego sworznia naste¬ puje przestawienie w odwrotnych kierun¬ kach plyt zaciskajacej i oporowej, z któ¬ rych kazda jest zaopatrzona w nagwinto¬ wany posrodku otwór dla osadzenia odno¬ snego konca sworznia. Wladyslaw Sosnowski. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy.F/0.1 F10.2. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL