Wynalazek dotyczy wytwarzania roz- drobuiotiego bezpostaciowego wegla aktyw* wg*.W weglach aktywnych tego rodzaju nie jest lroowerne, aby czasteczki mialy wy- fraynalosc wymagana od wegli ziarnistych, ksztaltowanych, np. z orzecha kokosowe- Znane sa lkane sposoby wytwarzania wegla aktywnego* wedlug których rózne materialy zawierajace wegiel zwegla sie burd r organicznymi lepiszczami zwegla* jacynsr ne przy ogrzaniu* Wedlug tych stjo- sobdw materialy bitumiczne stosowano w celu przeprowadzenia materialu zawiera¬ jacego wegiel w ksztaltki lab ziarna przez stlaezanie pod cisnieniem. Stwierdzono o* beenie, ze pewne lepiszcza moga byc uzy¬ te do wytwarzania cennego drobno roz¬ dzielonego bezpostaciowego wegla aktyw¬ nego.Wedlug wynalazku mieszanine rozdrob¬ nionego materialu weglowego i lepiszcza poddaje sie zweglaniu, a nastepnie akty¬ wuje, najlepiej przez ogrzewanie produktu zweglonego w obecnosci pary tub lagodnie utleniajacego gazu, Produkt aktywowany traktuje sie ewentualnie rozpuszczalni- kiera, zwlaszcza wodnym roztworem kwa* s«t, usuwajacym niepozadane zanieczysz- ozema* Mieszanine, której jeden albo obydwaskladniki &a pochodzenia Roslinnego lub zwierzecego, poddaje sie zweglaniu w sta¬ nie luznym bez uprzedniego sprasowania* Na przyklad, stosuje sie mieszanine we¬ gla z drewna twardego z pakiem ze smoly* najlepiej ze smoly drzewnej, przy czym stosunek ilosciowy skladników nie prze¬ kracza 4 : 1, a najlepiej równy jest stosun¬ kowi w przyblizeniu 2:1. Wedlug innego przykladu zwegla sie mieszanine skladaja¬ ca sie z nieaktywnego materialu weglowe¬ go pochodzenia mineralnego, np. koksu lub wegla mineralnego, wegla aktywnego w po¬ staci stalego materialu weglowego pocho¬ dzenia niemin^alnego oraz lepiszcza bi- tumiczpiegjp. \jK. tym przykladzie wykona¬ nia najlepiej zweglac mieszanine koksu naftowego, wegla z twardego drewna i pa¬ ku ze smoly/ Lepiszcze bitumiczne najle¬ piej dodawac w postaci emulsji oleju w wodzie do drobnorozdzielonego stalego ma¬ terialu weglowego. Rozdzielanie sie lepi¬ szcza bitumicznego w mieszaninie drobno¬ rozdzielonego stalego materialu weglowe¬ go mozna ulatwiac dodajac olejowej emul¬ sji, np. kreozotu lub oleju antracenowego.Staly material weglowy miele sie do wielkosci odpowiadajacej 80 oczkom sita na 1 cm2 albo drobniej, chociaz wystarcza takze wielkosc odpowiadajaca 20 — 80 oczkom na 1 cm2. Traktowane materialy moga sie znajdowac w okresach przejscio¬ wych przy przeprowadzaniu postepowania w stanie luzno skupionym, co jest nawet pozadane, gdyz ulatwia obróbke i trakto¬ wanie. Produkt koncowy stosuje sie nato¬ miast tylko w postaci drobnoziarnistej (od¬ powiadajacej np, 40 oczkom na 1 cm2 lub drobniejszy) i na ogól tylko w takim sta¬ nie nadaje sie do uzytku.Zweglanie przeprowadza sie w ciagu 20 do 60 minut w temperaturach 650° do 820°C. Najlepiej zweglac material w cien* kich warstwach. Najlepiej stosowac piec stale obracajacy sie. Nalezy jednak mate¬ rial ogrzewac równomiernie i zapobiegac tworzeniu sie wtórnego wegla nieaktywne¬ go. Po zwegleniu poddaje sie ladunek dru¬ giemu traktowaniu cieplnemu w obecnosci pary, mianowicie w temperaturze od okolo 820°C do 985°C w ciagu okolo 1 do 5 go¬ dzin. W niektórych przypadkach jest po¬ zadane doprowadzanie pary do ladunku takze podczas zweglania, W wiekszosci przypadków traktuje sie material aktywo¬ wany rozpuszczalnikiem, np. rozcienczo¬ nym kwasem, w celu usuniecia popiolu i o- bojetnych skladników. Stosujac plukanie rozcienczonym kwasem np. bezpostaciowe¬ go wegla aktywnego wytworzonego przy uzyciu wegla roslinnego, nalezy przepluki¬ wac dodatkowo za pomoca wody, najle¬ piej przed ostatnim zmieleniem mniej lub wiecej skupionego produktu bezpostacio¬ wego.Produkt otrzymany wedlug wynalazku stosuje sie zwlaszcza przy tak zwanym po* stepowaniu kontaktowym, w którym wpro¬ wadza sie go w stanie sproszkowanym w zetkniecie z traktowana ciecza, a nastep¬ nie usuwa przez odsaczanie, Produkt wedlug wynalazku moze byc stosowany do rafinacji olejów i tluszczów, jako katalizator, do odbarwiania i czysz¬ czenia roztworów cukru, syropów, np. z trzciny cukrowej, kukurydzy, klonu i pro¬ sa, gliceryny, wodnych i nie wodnych roz¬ tworów zwiazków organicznych i nieorga¬ nicznych, oczyszczania wody i jako srodek do usuwania zapachów. Dalej moze byc zastosowany do czyszczenia zelatyny, fe¬ noli, wyrobów drogeryjnyeh, wyrobów far¬ maceutycznych, bielenia i czyszczenia róz¬ nych olejów jadalnych i roslinnych, ole¬ jów leczniczych i wielu innych srodków.Specjalne zastosowanie moze miec produkt wedlug wynalazku do traktowania wód przemyslowych, odpadków garazowych, olejów do farb, lakierów i zywic, prepara¬ tów leczniczych w ogóle, odswiezania u- zytych roztworów fotograficznych, odswie¬ zania cennych metali i t. d. — 2 —W jednym przypadku stosuje sie drob- norozdzielony material weglowy aktywny pochodzenia niemineralnego, np. wegiel drzewny, albo wegiel nieaktywny pocho¬ dzenia mineralnego, np, koks lub wegiel kamienny, zmieszany z zweglajacym sie przy ogrzewaniu bitumicznym lepiszczem pochodzenia roslinnego, zwlaszcza smola pochodzenia roslinnego lub pakiem otrzy¬ manym z tej smoly. Zweglanie i aktywo¬ wanie tej mieszaniny odbywa sie w wa¬ runkach powodujacych tworzenie sie i o- sadzanie wegla aktywnego z lepiszcza na materiale weglowym pierwotnej mieszani¬ ny. Najlepiej stosowac w mieszaninie oby¬ dwa skladniki, mianowicie zarówno mate¬ rial weglowy, jak i lepiszcze pochodzenia roslinnego, np. wegiel z drewna twardego i smole drzewna albo pak z niej otrzyma- ny' W innym przypadku miesza sie wegiel nieaktywny pochodzenia mineralnego, np. koks naftowy lub inny, wegiel kamienny, z weglowym materialem aktywnym, np. weglem zwierzecym, weglem wytlewanym z torfu lub materialów roslinnych w ogóle, np. ze slomy, lupin, skorup, jak równiez sadze lampowa lub czern weglowa oraz le¬ piszcze bitumiczne, np. smole weglowa lub pak ze smoly drzewnej. W tym przypad¬ ku aktywnosc wykazuja zarówno material weglowy (np. wegiel drzewny, czern we¬ glowa), zawarty w pierwotnej mieszaninie, jak i wegiel wtórny ze smoly roslinnej lub paku ze smoly roslinnej, uzytych jako le¬ piszcze.Trzeci przyklad polega na uzyciu ak¬ tywnego materialu weglowego, np. wegla drzewnego lub innego wegla roslinnego, z lepiszczem wydzielajacym zwykle wegiel nieaktywny, najlepiej pakiem ze smoly weglowej lub podobnym materialem asfal¬ towym.Takie mieszanki i kombinacje kilku ta¬ kich mieszanek nie daja równomiernych produktów, poniewaz kazdy skladnik wy¬ wiera swój wplyw na wlasnosci produk¬ tu.Jako aktywny material weglowy w róz¬ nych mieszankach moga byc uzyte mate¬ rialy aktywne, dajace przy zweglaniu we¬ giel aktywny, zwlaszcza materialy pocho¬ dzenia roslinnego, np. sloma, lupiny, sko¬ rupy, drewno lub podobne. Te materialy organiczne miesza sie, najlepiej w postaci drobno rozdzielonej, z lepiszczami bitu¬ micznymi, po czym otrzymana mieszanine zwegla sie a nastepnie aktywuje.W jednym z przykladów wykonania sposobu wedlug wynalazku miesza sie dro- bnorozdzielony material weglowy z emul¬ sja lepiszcza bitumicznego, po czym od¬ dziela sie wode z mieszaniny, suszy ja i wreszcie poddaje zweglaniu.Jako lepiszcze bitumiczne najlepiej stosowac smoly i paki, wytworzone z or¬ ganicznych substancji przez destylacje rozkladowa przy calkowitym lub czescio¬ wym usuwaniu powietrza. Do takich pa¬ ków naleza: a) paki ze smól wytworzonych ze smoly z drewna, kosci, wegla, lusekf o- leistych, lignitu, torfu, slomy, lusek, bitu¬ mu, smoly z gazu wodnego i oleju gazowe¬ go; b) paki z olejów, pozostalosci po de¬ stylacji i krakingu olejów zwierzecych i ro¬ slinnych, a w pewnych przypadkach oleju skalnego, asfaltowego, parafinowego, na- ftenowego lub innego; c) paki otrzymane przy rozkladowej destylacji materialów zwierzecych i roslinnych, stearyny, oleju palmowego, tluszczu kostnego, tluszczu od¬ padkowego, tluszczu ze scieków i t. d.; d) paki otrzymane z rozkladowej destylacji naturalnych bitumów, asfaltów, asfalty- tów, wegli, torfu, lignitu i t. d. Najlepiej nadaja sie jako lepiszcza paki ze smoly z wegla kamiennego oraz ze smoly drzew¬ nej. Najlepiej jednak stosowac paki, po¬ niewaz produkty z nich wytworzone moga byc aktywowane latwiej. W polaczeniu z wspomnianymi pakami mozna stosowac równiez oleje ze smoly wegla kamienne- — 3 —¦go, oleje ze matoly drzewnej i podob¬ Lepiszcze, np. pak, sluzy równiez do nieznacznego skupienia materialu, jakie jzst pozadane podczas traktowania, np. przy ogrzewaniu, a zwlaszcza przy trakto¬ waniu rozpuszczalnikiem.Przy uzyciu wegla drzewnego htb inne¬ go surowca latwo aktywujacego sief a zwlaszcza, wegla z drewna twardego w nueszansBie z lepiszczem bitumicznym po¬ chodzenia roslinnego stasuje sie dodatko¬ we lepiszcze, otrzymane z destylacji roz¬ kladowej drewna. Jako dodatkowe lepisz* eze mozna stosowac smole wydzielona bez- posrednio przy suchej destylacji drewna oraz smole wydzielona z kwasnych lugów wodnych oddzielanych podczas tej desty¬ lacji.Okazalo sie, ze smola wydzielona z roztworu wodnego lub pak z niej otrzyma- ny nadaje sie po zmieszaniu .z dobrze roz- drobnkmym weglem drzewnym, najlepiej w stanie zemulgowanym, do wytwarzania wysoce aktywnego wegla odbarwiajacego.Inne rodzaje smoly lub odpowiednie paki mozna mieszac z wymieniona smola lub pakami z niej otrzymanymi.Skladniki uzyte do wytworzenia mie¬ szaniny moga byc laczone w rózny sposób Przyklad 1. Wegiel miesza sie bezpo¬ srednio z lepiszczem zemulgowanym albo z wegla wytwarza sie zawiesine w wodzie i nastepnie miesza z lepiszczem zemulgo- wanym. W wielu przypadkach usuwa sie wode z emulsji przez odsaczenie lub w in¬ ny sposób, lecz w pewnych przypadkach mozna mieszaniny zawierajace emulsje o- grzew&c bezposrednio celem zweglenia le¬ piszcza.Przyklad II. Wegiel miesza sie z roz¬ tworem lepiszcza, zweglajacego sie przy o- grzewaniu, a rozpuszczalnik usuwa sie za pomoca destylacji. Jako rozpuszczalnik stasuje sie stosunkowo niskowrzace ciecze, np. benzol, naJte, weglowodory szeregu a- lilalycznego lub frakcje ze smoly wegla kamiennego albo tez wyzej wrzace rozpu¬ szczalnika które oddziela sie podczas sa¬ mego zweglania.Przyklad SIL Wegiel miesza sie z de* klym lepiszczem zweglajacym sie przy o- grzewaniu, np. smola bezposrednio wytwo¬ rzona lub podobnymi srodkami, np. ole¬ jem dodanym do paku.Przyklad IV. Wegiel miesza sie ze sta¬ lym pakiem lub innym stalym lepiszczem bitumicznym zweglajacym sie przy ogrze¬ waniu, a prócz tego miesza sie nastepnie z olejem, smola lub inna organiczna ciecza, która rozpuszcza albo rozprasza sie w le¬ piszczu lub laczy sie z lepiszczem. Najle¬ piej dodaje sie ciecz, np. olej* w stanie ze¬ mulgowanym, zwlaszcza z woda. Taki spo¬ sób mieszania jest najodpowiedniejszy, po¬ niewaz umozliwia dokladne wymieszanie przy uzyciu jak najmniejszej ilosci wo- dy.Przyklad V. Wegiel miesza sie bezpo¬ srednio z lepiszczem wt rodzaju paku przez ogrzewanie, wskutek czego pak staje sie ciekly i dokladnie miesza z weglem dobrze zmielonym, najlepiej sposobem mechanicz¬ nym.W pewnych przypadkach moze byc po* zadane dodawanie do mieszanin wegla i lepiszcza weglanu wapnia lub magnezuf tlenku wapnia lub magnezu albo dobrze rozdrobnionych metali, tlenków lub soli.Srodki te usuwa sie z produktu zweglone* go i aktywowanego za pomoca racfptiftTfy-nl*- nika, np. wody, gdy sa one rozpuszczalne w wodzie, albo za pomoca rozcienczonego kwasu, np. solnego, gdy rozpuszczaja sie w kwasie. Gdy wegle zawieraja naturalny popiól, np. wegiel drzewny, poddaje sie produkt koncowy dzialaniu goracej wody i kwasu wzglednie wody lub kwasu i po traktowaniu kwasem przemywa woda i su¬ szy. Do mieszanin mozna równiez dodawac srodków ulatniajacych sie i reagujacych z materialem weglowym podczas traktowa- — 4 —nia, np. chlorku cynku, kwasu fosforowe- go i t. d.Zastosowanie pewnego postepowania jest zalezne od rodzaju uzytych materia¬ lów wyjsciowych oraz od zadanych wyni¬ ków.Ponizej opisany jest przyklad postepo¬ wania wedlug wynalazku. Dobrze rozdrob¬ niony wegiel, np. z twardego drewna, koks naftowy lub mieszanine ich miesza sie z wo¬ da zawierajaca koloid ochronny, np. sól a- monowa kwasu garbnikowego albo kazei¬ ne, w celu wytworzenia z wegla gestej ma¬ sy ciastowatej.Emulsje miekkiego paku wytwarza sie przez rozproszenie rozdrobnionego twarde* go paku, np. paku ze smoly wegla kamien¬ nego, jesli stosuje sie wegle roslinne, lub paku ze smoly drzewnej dostatecznie twar¬ dego, aby sie nadawal do mielenia, np. o punkcie topnienia 90 — 150°C. Zawiesine wytwarza sie w wodzie zawierajacej ko¬ loid ochronny, np. kazeine rozpuszczona w rozcienczonym lugu, i nastepnie przygoto¬ wuje emulsje frakcji smoly wegla kamien¬ nego (lub innej smoly), np. oleju antrace¬ nowego, oleju kreozotowego lub podobne¬ go, mieszajac olej z jednakowa iloscia srodka emulgujacego, skladajacego sie z wody zawierajacej jeden z koloidów o- chronnych, poprzednio wymienionych, np. kazeine rozpuszczona w roztworze zasado¬ wym. Zawiesine paku i emulsje oleju mie¬ sza sie i otrzymane zemulgowane lepiszcze miesza sie z dobrze rozdrobnionym we¬ glem. Wode oddziela sie najlepiej przez odsaczanie, o ile jest to konieczne. W wiek¬ szosci przypadków nie jest konieczne od¬ dzielanie wody przez odsaczanie, poniewaz nie potrzeba stosowac jej w nadmiarze, a mieszanine mozna bezposrednio suszyc i zweglac, wzglednie suszyc lub zweglac.Mozna tak postepowac zwlaszcza w przy¬ padku, gdy stosuje sie sposób mieszania podany w przykladzie IV.Mieszanine poddaje sie nastepnie dzia¬ laniu ciepla w celu zweglenia. Zweglony produkt poddaje sie nastepnie aktywacji pod dzialaniem pary lub innego gazu utle¬ niajacego, np. powietrza, chloru, spalin. Je* sli stosuje sie wegiel drzewny lub podob¬ ny, poddaje sie zweglony i traktowany pa* ra wegiel najlepiej dzialaniu goracej wody lub rozcienczonych kwasów, np. kwasu sol¬ nego, w celu usuniecia popiolu lub innych zanieczyszczen, a nastepnie przemywa wo¬ da i suszy. Przy zweglaniu stosuje sie tem¬ peratury od 480° do 985°C Do aktywowa¬ nia para lub innym gazem stosuje sie tem¬ peratury od okolo 650QC do 985°C. Steze¬ nie kwasów waha sie od 1 do 10% i wyzej, przy czym stosowac mozna rózne kwasy, np. kwas solny, siarkowy. Czas zweglania lub aktywacji zalezy od temperatury i in¬ nych warunków. Czas trwania wynosi od 15 minut do kilku godzin lub wiecej.Ponizej opisany jest przyklad wytwa¬ rzania wegla odbarwiajacego lub adsorb- cyjnego.Materialy wyjsciowe uzyte w tym przy¬ padku stanowia wegiel drzewny, najlepiej z twardego drewna, np.: z klonu, debu, hi- kory, brzozy lub podobnego (albo miesza¬ niny z sadza) rozdrobnione do tego stop¬ nia, iz przechodza przez sito o 20 oczkach na 1 cm2 lub wiecej, najlepiej 80 oczkach na 1 cm2. Do wytwarzania zawiesiny lepi¬ szcza stosuje sie pak z destylacji drewna, najlepiej pak z destylacji twardego drew¬ na albo pak ze smoly z wegla kamiennego o punkcie topliwosci okolo 120°C lub twar¬ dosci dostatecznej do zmielenia. Pak miele sie tak, by mozna go bylo przesiac przez sito o 20 oczkach na 1 cm2 lub wiecej, naj¬ lepiej rozkruszajac i nastepnie mielac na mokro w mlynie kulowym, stosujac przy tym koloid ochronny, np. kazeine rozpusz¬ czona w rozcienczonym roztworze lugu, najlepiej w roztworze weglanu sodu lub a- moniaku. Olej kreozotowy otrzymany ze smoly uzyskanej przez destylacje z wegla kamiennego w wysokiej temperaturze lub — 5 —ilestylatz ituiej smoly emulguje sie w roz¬ tworze otrzymanym przez rozpuszczenie kazeiny w zasadach, np. weglanie sodu.Emulsje oleju dodaje sie do zawiesiny pa¬ ku lub naodwrót celem wytworzenia zemul- gowanego lepiszcza. Roztwór kazeinowy wytwarza sie przez rozpuszczenie okolo X% wagowego weglanu sodu w wodzie, o- grzewa roztwór do okolo 66°C i do ogrza¬ nego roztworu zasadowego doprowadza mieszajac okolo 2% wagowych kazeiny.Przed uzyciem nalezy roztwór ochlodzic.Roztwór rozciencza sie przed dodaniem zawiesiny paku, która przygotowuje sie do¬ prowadzajac jednakowe czesci wagowe rozcienczonego roztworu do dobrze roz¬ drobnionego paku, miesza dokladnie i na¬ stepnie poddaje paste lub zawiesine miele¬ niu lub rozcieraniu, np. w mlynie kulowym* Do tego dodaje sie emulsje destylatu smo¬ ly z wegla kamiennego (lub smoly drzew¬ nej), najlepiej olej kreozotowy, przygoto¬ wany przez zemulgowanie oleju w jedna¬ kowej ilosci wspomnianego roztworu ka¬ zeiny. Przygotowujac emulsje dodaje sie olej powoli do roztworu kazeiny i silnie miesza podczas dodawania lub miedzy po¬ szczególnymi okresami dodawania oleju.Emulsje oleju miesza sie nastepnie z za¬ wiesina paku, przy czym otrzymuje sie produkt zawierajacy stala emulsje paku w stosunku np. 50 — 60 czesci oleju kreozo¬ towego na kazde 100 czesci twardego pa¬ ku. Wskazane jest dodawanie do emulsji miekkiego paku malej ilosci roztworu soli amonowej kwasu garbnikowego jako srod¬ ka utrwalajacego.Wegiel drzewny, np. z klonu, hikory, brzozy, zmielony do wielkosci odpowiada¬ jacej 60 — 80 oczkom na 1 cm2 miesza sie z emulsja. Najlepiej zwilzyc wegiel drzew¬ ny calbo zawiesic go w rozcienczonym roz¬ tworze kazeiny. Mieszanina oleju kreozo¬ towego, paku i wegla drzewnego zawiera okolo 50—60 czesci wagowych oleju, 100 caesci wagowych paku i 240 czesci wago¬ wych wegla, a prócz tego bardzo male ilo¬ sci popiolu, sody albo kazeiny. Powyzsze stosunki ilosciowe moga sie wahac, np. na te same ilosci oleju i paku mozna stosowac od 160 Ho 300 czesci wegla.Zwykle stosuje sie tylko taka ilosc wo¬ dy w poszczególnych skladnikach, która u- mozliwia dokladne przemieszanie, przy czym poszczególne skladniki sa ostatecz¬ nie zawieszone w wodzie tworzac rzadka paste. Na tjgól potrzebny jest maly nad¬ miar wody zawierajacej srodki ochronne, np. weglan sodu i kazeine. Po dokladnym wymieszaniu wszystkich skladników od¬ dziela sie wode, najlepiej przez odsacze¬ nie.Pozostalosc suszy sie ogrzewajac mie¬ szanine do temperatury 122°C. Na ugól mozna zwilzona pozostalosc wprowadzac wprost do pieca zweglajacego bez uprzed¬ niego suszenia. W niektórych przypadkach mozna wprowadzac mieszanine zemulgo- wanego lepiszcza i wegla bezposrednio do retort zweglajacych lub poddaje sie ja tyl* ko krótkiemu suszeniu przed zweglaniem, gdy woda byla uzyta w malej ilosci.Nalezy zaznaczyc, ze przesaczanie i in¬ ne sposoby oddzielania wody oraz susze¬ nie moga byc pominiete. Jest to mozliwe przy stosowaniu malej ilosci wody do wy¬ twarzania emulsji lub zawiesiny. Wode stosuje sie w jak najmniejszej ilosci mie¬ szajac lepiszcze bitumiczne w stanie bar¬ dzo rozdrobnionym z materialem weglo¬ wym i dodaje oleju w stanie zemulgowa- nym, stosujac najlepiej emulsje oleju w ¥W»dzie. Na przyklad, stosuje sie 2,5 czesci wegla drzewnego na 1 czesc paku ze smoly drzewnej z dodatkiem okolo 25% oleju w stosunku do paku w takiej samej ilosci wo¬ dy i dodaje te emulsje do mieszaniny we¬ gla i paku. Otrzymany produkt miesza sie z latwoscia i nie wymaga odsaczania i su¬ szenia przed zweglaniem.Stosujac koks otrzymany z destylacji rozkladowej lub przy krakowaniu olejów — 6 —drzewnej albo pakiem ze smoly z wegla kamiennego, najlepiej z pakiem ze smoly drzewnej, stosujac okolo 1 — 4 czesci we¬ gla na 1 cz^sc paku lub naodwrót, przy czym najlepszy stosunek wynosi 2 czesci wegla na 1 czesc paku.Lepiszcze wprowadza sie w powyzszych przykladach w sposób opisany, lecz najle¬ piej w postaci zemulgowanej.Ponizej podane sa niektóre osiagniete wyniki, przy czym produkt zmielono tak, ze przechodzi przez sito o 200 oczkach na 1 cm2 i wyzej.Podstawowy wegiel wegiel z drewna twardego wegiel z drewna twardego 50% wegla z drewna twardego 50% koksu naftowego 50% wegla z drewna twardego 50% koksu naftowego 25% wegla z drewna twardego 75% koksu naftowego 25% wegla z drewna twardego 75% koksu naftowego 12,5% wegla z drewna twardego S7,5% koksu naftowego Lepiszcze pak ze smoly drzewnej pak ze smoly z wegla kamiennego pak ze smoly drzewnej pak ze smoly z wegla kamiennego pak ze smoly drzewnej pak ze smoly z wegla kamienstego pali ze smoly drzewnej Stosunek wegla do paku 2,3:1 2,2 : 1 2:1 2 :1 2:1 2:1 2:1 % odbarwienia wzorcowego roztworu cukru surowego 95 95 94 88 92 85 86 - — 7 — weglowodorowych, jako wegiel podstawo¬ wy, i pak ze smoly drzewnej, jako lepisz¬ cze, uzywa sie 1 — 4 czesci koksu na jed¬ na czesc paku.Stosujac jako podstawowy wegiel np. koks z nafty, wegla kamiennego i t. d. oraz drewno, najlepiej twarde, uzywa sie 10% lub mniej wegla drzewnego na 90% lub wiecej koksu. Stosunek wegla do paku mo¬ ze wynosic 1 — 4 czesci wegla do jednej czesci paku, przy czym najlepszy stosunek wynosi okolo 2:1.Wegiel drzewny lub sadze albo miesza¬ nine tychze miesza sie z pakiem ze smolyPodstawowy wegiel 12,5% wegla z drewna twardego 87,5% koksu naftowego 25% sadzy weglowej 75% koksu naftowego koks naftowy Lepiszcze pak ze smoly drzewnej pak ze smoly drzewnej pak ze smoly drzewnej Stosunek wegla do paku 2:1 2,3 : 1 2,3:1 % odbarwienia wzorcowego roztworu cukru surowego 82 90 80 Ponizszy przyklad uwidocznia gorsze wyniki osiagane za pomoca produktu wy¬ tworzonego sposobami znanymi koks naftowy pak ze smoly z wegla kamiennego 2,3 : 1 50 Dobry wegiel kostny uzyty w tej samej objetosci wykazal srednio 70% odbarwie¬ nia. Na ogól wegiel kostny jest scislejszy niz wegiel wedlug wynalazku niniejszego, oo wskazywalo by na to, ze wegiel wedlug wynalazku jest jeszcze skuteczniejszy.W przykladach podanych w tabeli pak stosuje sie w stanie zemulgowanym, przy czym podane ilosci paku odnosza sie do i- losci twardego paku o punkcie topliwosci okolo 120(C( do emulgowania zas zastoso¬ wano okolo 50% i oleju kreozotowego w stosunku do wagi paku. PL