Zuzytkowanie odpadków naftowych, pochodzacych z rafinacji nafty w celu o- trzymywania garbników syntetycznych, by¬ lo juz niejednokrotnie przedmiotem paten¬ tów. Jako produkt wyjsciowy stosowano zwykle odpadki kwasowe, pochodzace z przemywania ropy kwasem siarkowym.Przemysl naftowy poza Wspomnianemi odpadkami kwasowemi dostarcza tez znacz¬ ne ilosci odpadków zasadowych, powsta¬ lych przy przemywaniu ropy lugiem sodo¬ wym, które, jak sie okazalo, moga rów¬ niez sluzyc jako materjal wyjsciowy w ce¬ lu otrzymania garbników syntetycznych.Wspomniane odpadki kwasowe traktowano stezonym kwasem siarkowym, nastepnie utleniano dwuchromianem, nadmangania¬ nem i t. p. srodkami stosunkowo kosztow- nemi, co, rozumie sie, prowadzilo do znacz¬ nego zwiekszenia kosztów produkcji. Z drugiej strony garbniki, otrzymane w spo¬ sób wyzej wzmiankowany, sa malo roz¬ puszczalne w wodzie i musza byc wskutek tego rozpuszczane w roztworach garbników roslinnych, co znacznie obniza ich wartosc.Sposób otrzymywania garbników synte¬ tycznych * z odpadków nafty, stanowiacy przedmiot niniejszego wynalazku, ma na celu po pierwsze zuzytkowac jako pro¬ dukt wyjsciowy odpadki, powstale przy przemywaniu ropy lugiem sodowym, po drugie — wytworzyc garbniki syntetyczne bez uciekania sie do kosztownych srodków utleniajacych, jak dwuchromianu, nadman¬ ganianu i t. d., (które, jak wiadomo, same przez sie sa ciafami garbujacemi) po trze-cie —:¦ wytworzyc garbnik rozpuszczalny w wodzie, a wiec nie wymagajacy stosowa¬ nia wylacznego wraz z garbnikami innemi np, roslinnemu Próby, przeprowadzone w tym kierun¬ ku, doprowadzily do wyników pomyslnych.Okazalo sie, ze kwasy naftenowe, bedace, jak wiadomo, glówna czescia skladowa od¬ padków, zasadowych (w ropie galicyjskiej do 70%) poddane dzialaniu dymiacego kwasu siarkowego (oleum), lub tez stezo¬ nego kwasu siarkowego w obecnosci katali¬ zatora jak np, azotanu rteciowego sulfonuja sie i jednoczesnie utleniaja, przechodzac w stan rozpuszczalny. Oczywistem jest, ze przy tym sposobie stosowanie srodków utleniajacych odpada. Produkty sulfono¬ wania i utleniania kwasów naftenowych sa calkowicie rozpuszczalne w wodzie i po¬ siadaja same przez sie wlasnosci garbuja¬ ce, co pozwala je stosowac nietylko wy¬ lacznie w mieszaninie w garbnikami inne¬ mi np, roslinnemi. Jako sposób urzeczy¬ wistnienia wynalazku moze sluzyc przyklad nastepujacy: 100 kg odpadków zasadowych, przemytych rozcienczonym kwasem siarkc- wymt zadaje sie 100 kg oleum 15% lub 100 kg stezonego kwasu siarko¬ wego z dodaniem 100 g azotanu rteciowe¬ go jako katalizatora. Nastepuje obfite wy¬ dzielenie dwutlenku siarki oraz podniesie¬ nie temperatury, która utrzymuje sie poczat¬ kowo przy 45° C, a po 2—3 godzinach doprowadza sie do 75° C.Po ukonczeniu reakcji wymywa sie nad¬ miar kwasu siarkowego odpowiednia ilo¬ scia wody i, otrzymany w ten sposób kwas, rozcienczony uzywa sie do zakwaszania nastepnych porcyj odpadków zasadowych.Uwolniony od nadmiaru kwasu osad czar¬ ny rozpuszcza sie w wodzie i zobojetnia roztworem sody do zmiany zabarwienia ciemnozielonegonapomaranczowo-brunatny.Otrzymany roztwór posiada dobre wlasno¬ sci garbujace, przyczem stosunek garbnika do niegarbnika wynosi okolo 2:1. Garbnik ten mozna otrzymac w konsystencji dowol¬ nej i stosowac oddzielnie, lub tez w kombi¬ nacji z innemi cialami garbujacemi. Ze wzgledów ekonomicznych okazalo sie ko- rzystnem dodawanie podczas sulfonowania 50—100% odpadków kwasowych pocho¬ dzacych z rafinacji nafty, PL PL