Dla ochrony przed ochladzaniem sie wzglednie nagrzewaniem srodka w prze¬ wodach rurowych lub innych urzadzeniach pokrywa sie zlacza tych przewodów lub u- rzadzenia, np. oslony turbin parowych i t. d., czesto oslonami w postaci mat, wyko¬ nanych najlepiej z powloki, utkanej z az¬ bestu, o przekroju prostokatnym, wypelnio¬ nej materialem zle przewodzacym cieplo, np. zuzlem lub innym. Niekiedy warunki zmuszaja do umieszczenia takiej oslony cieplnej na przewodach rurowych, urzadze¬ niach i t d. w sposób, pozwalajacy na la¬ twe jej zdejmowanie. Zwlaszcza konieczne sa takie zdejmowalne oslony na zlaczach rur, króccach zaworów i t. d., których szczelnosc powinna byc badana co pewien czas. Po wielokrotnych zdejmowaniach i umocowywaniach oslony zatracaja pierwot¬ ny prostokatny przekrój, a mianowicie na brzegach podluznych staja sie ciensze na skutek zgniecenia i wówczas zabezpieczenie od promieniowania ciepla w tych miejscach pogarsza sie. Ze wzgledu na takie nieunik¬ nione z biegiem czasu zmiany ksztaltu sto¬ suje sie oslony znacznie grubsze, aby nawet znane odksztalcenie brzegów podluznych i zmniejszenie w tych miejscach ochrony przed promieniowaniem ciepla nie moglo spowodowac niepozadanych nastepstw. Ze wzgledu na znaczne ceny takich oslon ciepl¬ nych, spowodowane ich nadmierna grubo¬ scia, np. 100 mm i wiecej, jest oczywiscie pozadane wykonanie tych oslon tylko w ta¬ ftkich rozmiarach, jakie sa niezbedne dlal (za¬ pobiezenia promieniowaniu ciepla. t Rzeczywiscie, mozna fuzyskac np. w \ ) przegrodach i dalekosieznych znaczne o- szczednosci bez obawy szkodliwych skut¬ ków dzieki zastosowaniu oslon, które za¬ chowuja trwale swój ksztalt na krawe¬ dziach podluznych, to znaczy które sa za¬ bezpieczone przed zgnieceniem; i wypchnie¬ ciem zawartego w nich luznego materialu izolacyjnego. W tym przypadku oslona po¬ winna tylko cokolwiek wychodzic poza warstwe izolacji cieplnej na styku obu rur, aby dostatecznie zabezpieczyc je od pro¬ mieniowania ciepla.Oslona wedlug wynalazku posiada na krawedziach podluznych wkladki usztyw¬ niajace, które nie dopuszczaja do miejsco¬ wego zgniecenia, lecz rozkladaja na dluz¬ szy odcinek cisnienie w jakimkolwiek miej¬ scu na' krawedzi podluznej oslony zapobie¬ gajac wypchnieciu luznej wkladki do srod¬ ka oslony. Wkladki mozna wykonac z me¬ talowych pretów umieszczajac je na gór¬ nych podluznych krawedziach oslony lub tez z gietkiej i dopasowanej do grubosci oslony siatki, wpuszczonej na bokach oslo¬ ny. Na rysunku siatki takie sa podane tyl¬ ko tytulem przykladu.Fig. 1 przedstawia zlacze dwóch rur i nalozona na nie oslone cieplna w przekro¬ ju, fig. 2 — oslone w widoku perspekty¬ wicznym, fig. 3 — widok wkladki drucianej usztywniajacej i fig. 4 — oddzielny widok czesci siatki usztywniajacej.Fig. 1 wskazuje oslone cieplna a, nalo¬ zona na kolnierze b dwóch stykajacych sie rur d. Jak widac na fig. 2, oslona cieplna posiada na obu koncach na górnej po¬ wierzchni haczyki g, sluzace do zasznuro- wywania styku. Wedlug wynalazku obie krawedzie podluzne górnej powierzchni o- slony sa usztywnione za pomoca metalo¬ wych drutów h, najlepiej stalowych, które zapewniaja równomierne jej przyciskanie, gdy jakiekolwiek miejsce podluznej krawe¬ dzi bedzie silniej naciskane reka lub na¬ rzedziem. Druty h sa mniej wiecej posrod¬ ku przerwane i wprowadzone do zwinietej srubowo tulei k z drutu tak, iz przy zgina¬ niu, np. podczas nakladania oslony na przewód rurowy, druty moga odpowiednio rozchodzic sie bez zmiany rozkladu ci¬ snien w miejscu ich rozdzialu, Przy po¬ mocy zagietych uszek h* druty h sa pola¬ czone koncami oslony a przez przyszycie, zasznurowanie i t. d. Najlepsze zabezpie¬ czenie przed zgnieceniem powierzchni bocznej oslony uzyskuje sie przez usztyw¬ nienie jej za pomoca gietkiej siatki m (fig. 4), dostosowanej do grubosci oslony. Petli¬ ce tej siatki m moga stykac sie bezposred¬ nio na zewnetrznej, a wiec górnej stronie oslony, natomiast na dolnej stronie pomie¬ dzy petlicami powinien pozostawac wystar¬ czajacy luz, aby przy zginaniu oslony na wewnetrznej stronie petlice mogly wzajem¬ nie przyblizyc sie dostosowujac sie do ksztaltu rury. Górna strona siatki nie po¬ siada w tym przypadku luzów pomiedzy petlicami.Gdy powloka izolacyjna, otaczajaca przewody cieplne, jest ciensza, a wiec po¬ siada mniejsza srednice anizeli kolnierze rur, to wtedy oslona izolacyjna przylega mocno do kolnierzy i zachodzi niebezpie¬ czenstwo, ze wkladka oslony przy kolnie¬ rzach zostanie wypchnieta w obie strony i zgnieciona tak, ze i w tym miejscu zmniej¬ szy sie grubosc oslony, wskutek czego to miejsce bedzie narazone na uchodzenie cie¬ pla.Mozna temu zapobiec wedlug wynalaz¬ ku w ten sposób, ze na wewnetrznej stronie oslony bezposrednio pod warstwa tkaniny wzdluz linii srodkowej lub nawet na calej szerokosci umieszcza sie odpowiednie wkladki, zapewniajace rozklad cisnien, w postaci np. pretów poprzecznych, siatki drucianej, plecionki drucianej i t. d.W szczególnych przypadkach podobnie uksztaltowane wkladki moga byc umie- — 2 —szczonc równiez na zewnetrznej stronie o- slony pod tkanina, mianowicie wtedy, gdy wskutek ksztaltu rury oslona ma daznosc do zsuwania sie. PL