PL249236B1 - Okładzina trudnościeralna - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest przedstawiona na rysunku okładzina trudnościeralna gięta. Okładzina trudnościeralna wykonana z blachy lub płaskownika zawierająca rdzeń, zęby, rowki zębowe oraz otwór montażowy, charakteryzuje się tym, że zawiera gięcie lub gięcia, które tak kształtują tylną powierzchnię okładziny, że może być ona przyłożona do cylindrycznej powierzchni i posiadać z tą powierzchnią trzy lub więcej krawędzi kontaktu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest okładzina trudnościeralna przeznaczona do montażu w młynach, w których przetwarzany materiał rozcierany jest pomiędzy okładzinami przykręconymi do cylindrycznej obudowy a nożami zamontowanymi na obrotowym rotorze, znajdującym się wewnątrz obudowy.

Dotychczas znane i stosowane są okładziny odlewane, w których kształt zębów oraz tylnej powierzchni kontaktu z obudową wynika z kształtu modelu wykorzystywanego w procesie odlewania. Powszechnie stosowana technologia odlewania w formach wykonanych z mas formierskich nie zapewnia należytej dokładności wykonywanych elementów. Odlewy z zasady są elementami podlegającymi dalszej obróbce a uzyskanie w nich ostrych krawędzi tnących jest niemożliwe. Powoduje to problemy podczas montażu okładzin które nie przylegają należycie do obudowy, ponadto szczeliny pomiędzy sąsiadującymi okładzinami nie są powtarzalne a mało precyzyjny kształt zęba nie zapewnia wymaganego dystansu pomiędzy okładzinami a nożami rotora.

Przedmiotem wynalazku jest okładzina wykonana z blachy lub płaskownika, której kształt zębów został nadany w procesie obróbki skrawaniem a kształt tylnej powierzchni kontaktu z obudową wynika z odpowiedniego gięcia, któremu została poddana okładzina bezpośrednio po wykonaniu zarysu zębów. Dzięki gięciu przebiegającemu wzdłuż linii zębów okładzina po przymocowani do cylindrycznej obudowy wsparta zostaje na 3 lub większej ilości krawędzi kontaktu, co daje stabilne i pewne mocowanie. Jedno gięcie stosowane jest w okładzinach o niewielkich rozmiarach lub montowanych do obudów o dużej średnicy, natomiast okładziny z większą ilością gięć stosuje się w przypadku okładzin o dużych rozmiarach lub montowanych do obudów o niewielkiej średnicy. Aby zamontować okładzinę, w otwór montażowy wkładana jest śruba z łbem kwadratowym, łeb śruby zostaje zablokowany w kwadratowej kieszeni okładziny a gwintowana część śruby przechodzi przez obudowę młyna, gdzie zostaje na nią nakręcona odpowiednia nakrętka.

Konstrukcję okładziny z jednym gięciem przedstawiono na rysunkach, gdzie:

Fig. 1 przedstawia widok izometryczny okładziny;

Fig. 2 przedstawia widok okładziny od góry i z boku;

Fig. 3 przedstawia szczegół A na Fig. 1.

Okładzina trudnościeralna według wynalazku i jak przedstawiono na załączonym rysunku składa się z rdzenia (8), zębów (5), rowków zębowych (7) oraz otworu montażowego (1) i kieszeni na łeb śruby (6). Na rysunku zaznaczono również linię gięcia okładziny (2), krawędzie kontaktu okładziny z obudową (3) oraz linię zarysu powierzchni obudowy (4).

Rozwiązanie według wynalazku pozwala wyeliminować wady okładzin odlewanych. Okładzina gięta ma precyzyjnie wykonane zęby o stałym powtarzalnym zarysie. Dzięki gięciu na dedykowanej matrycy można uzyskać powtarzalność gięcia i dokładne przyleganie tylnej części okładziny do obudowy młyna. Wymiary zewnętrzne okładziny giętej są stałe i powtarzalne. Pozwala to na zmniejszenie szczelin miedzy sąsiednimi okładzinami a co za tym idzie lepszą ochronę obudowy młyna przed uszkodzeniami powstałymi w wyniku przedostawania się materiału mielonego pomiędzy okładziny.

Claims (1)

1. Okładzina trudnościeralna wykonana z blachy lub płaskownika zawierająca rdzeń, zęby, rowki zębowe oraz otwór montażowy znamienna tym, że zawiera gięcie lub gięcia, które tak kształtują tylną powierzchnię okładziny, że może być ona przyłożona do cylindrycznej powierzchni i posiadać z tą powierzchnią trzy lub więcej krawędzi kontaktu