PL247892B1 - Stanowisko do badania środków transportu indywidualnego w warunkach zderzeń z małymi prędkościami ruchu - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest stanowisko pomiarowe do badań eksperymentalnych zderzeń z udziałem środków transportu indywidualnego, prowadzonych przy małych prędkościach ruchu, zawierające wielosegmentową kratownicę przestrzenną (5) obiekt badań (2) do posadowienia na bieżni pomiarowej (1), połączoną z nim rozłącznie platformę ruchomą (4) do posadowienia na kratownicy przestrzennej (5), przymocowaną do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) uniwersalną bieżnię pomiarową (1) o identycznym kącie pochylenia α co wielosegmentowa kratownica przestrzenna (5), gdzie na odcinku rozbiegowym Lr bieżni pomiarowej (1) znajduje się tor specjalny z zamocowanymi na nim prowadnicami na badany środek transportu indywidualnego, gdzie uniwersalna bieżnia pomiarowa (1) jest zamocowana mechanicznie z boku do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) w ten sposób że tor specjalny na badany środek transportu indywidualnego jest położony równolegle i pod takim samym kątem co tor główny oraz tor specjalny bieżni pomiarowej (1) ułożony jest na trzech segmentach podporowych: dużym segmencie podporowym pośrednim segmencie podporowym i małym segmencie podporowym za którym zgodnie z kierunkiem jazdy zamocowany jest segment łączący o promieniu r, za którym znajduje się odcinek pomiarowy a na końcu odcinka pomiarowego względem kierunku ruchu znajduje się bariera zderzeniowa (6).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest Stanowisko do badania środków transportu indywidualnego w warunkach zderzeń z małymi prędkościami ruchu.

Wynalazek należy do dziedziny nauk inżynieryjno-technicznych (dyscyplina inżynieria materiałowa lub inżynieria mechaniczna).

Wynalazek rozwiązuje problem techniczny przeprowadzania testów zderzeniowych urządzeń transportu indywidualnego i wspomagającego ruch, w szczególności rowerów, hulajnóg, deskorolek, segwayów.

Celem wynalazku jest urządzenie do przeprowadzania testów zderzeniowych urządzeń transportu indywidualnego i wspomagającego ruch, w szczególności rowerów, hulajnóg, deskorolek, segwayów.

Wynalazek dotyczy stanowiska pomiarowego przeznaczonego do prowadzenia badań eksperymentalnych i oceny przebiegu zderzenia środków transportu indywidualnego z przeszkodą (np. samochodem) przy małych prędkościach ruchu. Stanowisko symuluje krytyczne zdarzenia drogowe z udziałem tzw. niechronionych uczestników ruchu drogowego, do których dochodzi na drogach publicznych, w strefach ruchu lub strefach zamieszkania. Środkami transportu indywidualnego (ŚTI) niechronionych uczestników ruchu drogowego są: rowery, urządzenia samopoziomujące, monocykle, segway, wrotki, rolki, deskorolki, hulajnogi i inne. ŚTI można podzielić na urządzenia napędzane siłą mięśni (wspomagające ruch - UWR) oraz urządzenia transportu osobistego (UTO - napędzane silnikiem najczęściej elektrycznym). Podczas ruchu tego typu pojazdów często dochodzi do kolizji z elementami infrastruktury drogowej (bariery, słupy itp.) lub z innymi uczestnikami ruchu drogowego (pojazdy samochodowe, motocykle, rowery, quady, piesi). W praktyce zaistniałe zdarzenia, pomimo że przebiegają przy stosunkowo małych prędkościach ruchu, stanowią potencjalne zagrożenie zdrowia a nawet życia niechronionych uczestników ruchu drogowego tj. kierującego ŚTI, pasażera lub pieszego.

Ze stanu techniki znane jest rozwiązanie chronione polskim patentem o nr PAT.213074 będące stanowiskiem do symulacyjnego badania naprężeń dynamicznych, zwłaszcza w elementach zabezpieczających kierowcę. Stanowisko to charakteryzuje się tym, że profil bieżni jest utworzony z dwóch odcinków prostych połączonych promieniem, przy czym jeden koniec bieżni jest osadzony obrotowo na sworzniu a drugi koniec bieżni jest podparty na wsporniku o regulowanej wysokości. Na bieżni jest zainstalowany wózek, na którym umocowane jest siedzisko z obiektem badań, umocowanym do siedziska pasami bezpieczeństwa. Wspornik stanowią dwie kolumny i posiada on szereg otworów, przez które sworznie utrzymują położenie bieżni na zadanej wysokości, a bieżnia posiada wyprofilowane kanały.

Omawiane rozwiązanie ze stanu techniki w odróżnieniu od zgłaszanego wynalazku nie pozwala na symulowanie zderzeń środków transportu indywidualnego, takich jak np. rowery czy hulajnogi z różnymi przeszkodami.

W odróżnieniu do zaproponowanego wynalazku znane są wielofunkcyjne stanowiska badawcze do testów zderzeniowych związanych z oceną bezpieczeństwa osób kierujących (lub przewożonych) oraz oceną części i zespołów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo bierne w środkach transportu drogowego. Najczęściej w tego typu wielofunkcyjnych stanowiskach badawczych wykorzystuje się platformę poruszającą po prowadnicach (tzw. wózek) z zamontowanym fotelem kierowcy (pasażera), na którym umieszczany jest manekin człowieka zapięty w pasy bezpieczeństwa. Podczas badań platforma zostaje rozpędzona do założonej prędkości zderzenia z przeszkodą (z reguły >50 km/h). Stosowane są różne formy napędu platformy ruchomej. W wielu rozwiązaniach konstrukcyjnych stanowisk do testów zderzeniowych wykorzystuje się napęd bezwładnościowy związany z ruchem platformy po równi pochyłej - platforma rozpędza się samoczynnie, a prędkość końcowa zależy od długości zjazdu i kąta nachylenia równi pochyłej. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie napędu elektrycznego. Spotykane są również napędy typu katapulta, w których do rozpędzenia platformy wykorzystuję się liny gumowe o znanej sztywności. Za pomocą wyciągarki elektrycznej (najczęściej) następuje przemieszczenie platformy i wstępne napięcie lin gumowych. Po zwolnieniu blokady rozpoczyna się ruch platformy.

Wynalazek dotyczy stanowiska pomiarowego do badań przy małych prędkościach zderzenia (do 20 km/h), które zapewnia realizację eksperymentów z uwzględnieniem różnych:

- wartości parametrów zderzenia (prędkość, kierunek zderzenia - czołowe, boczne, tylne i skośne);

- urządzeń transportu osobistego (UTO);

- urządzeń wspomagających ruch (UWR);

- barier zderzeniowych: przeszkód drogowych i terenowych (bariery, słupki, latarnie, ścianki pionowe i inne), pojazdów, w które uderza ŚTI.

W analizowanych przypadkach obiekt badań stanowi manekin posadowiony na środku transportu indywidualnego (UTO, UTR i hulajnóg).

Stanowisko pomiarowe składa się z następujących zespołów:

- uniwersalnej bieżni pomiarowej przeznaczonej do testowania środków transportu indywidualnego (UTO, UTR w tym hulajnóg);

- zespołu mocującego do połączenia obiektów badań z platformą ruchomą wyposażonego w mechaniczny samowyzwalacz o regulowanej sile wypięcia;

- napędu platformy ruchomej;

- bariery zderzeniowej;

- sytemu pomiarowego (Sp).

W porównaniu do rozwiązań znanych ze stanu techniki w opracowanym wynalazku rozszerzono możliwości badawcze do napędu ruchomej platformy poprzez wprowadzenie nowych, dodatkowych rozwiązań umożliwiających prowadzenie badań zderzeniowych z małą prędkością z udziałem ŚTI. W skład istniejącego stanowiska do napędu ruchomej platformy wchodzą następujące zespoły:

- wielosegmentowa kratownica przestrzenna o przekroju wzdłużnym w postaci trójkąta prostokątnego, gdzie jego przeciwprostokątna stanowi równię pochyłą o znanym kącie nachylenia (a);

- platforma ruchoma o znanej masie [kg] porusza się w prowadnicach głównych ułożonych na równi pochyłej. Wartość kąta nachylenia oraz masa platformy decyduje o wartości składowej siły ciężaru (Pw = img^sina [N]), która wymusza ruch platformy ruchomej po równi pochyłej;

- urządzenie wyciągowe z blokadą wysokości(hi, h2, hs) położenia platformy;

- urządzenie zatrzymujące platformę ruchomą w wyznaczonym miejscu umocowano w pierwszym (dolnym) segmencie

- kratownicy i wyposażono w hamulec główny. Zapewnia również regulację intensywności hamowania oraz czas rozłączenia obiektu badań od platformy ruchomej.

Przed rozpoczęciem eksperymentu platformę ruchomą łączy się z obiektem badań zespołem mocującym. Następnie za pomocą urządzenia wyciągowego oba zespoły zostają przemieszczone równocześnie po prowadnicach swoich torach na określoną wysokość równi pochyłej (h). Po zwolnieniu blokady, rozpoczyna się równoczesny ruch platformy i obiektu badań po wyznaczonych torach, który trwa do chwili osiągnięcia ustalonej prędkości zderzenia. Wspólny ruch platformy ruchomej z obiektem badań wykonywany jest na odcinku równi pochyłej (Lr) i odcinku pośrednim. W końcowej fazie ruchu zostaje uruchomione urządzenie zatrzymujące, które powoduje gwałtowne zatrzymanie rozpędzonej masy platformy ruchomej. Powstała siła bezwładności uruchamia mechaniczny samowyzwalacz rozłączający zespół mocujący od obiektu badań. Od tej chwili następuje samodzielny ruchu obiektu badań po poziomym odcinku (Lp) toru pomiarowego, aż do zderzenia z przeszkodą.

Przeszkody można aranżować zgodnie ze scenariuszem zderzenia np. można ustawić je pod różnymi kątami do trajektorii ruchu obiektu badań lub zmieniać ich typy i kształty.

W trakcie badań, za pomocą systemu pomiarowego (Sp), dokonuje się rejestracji obciążeń i przemieszczeń ciała człowieka oraz wybranych elementów badanej konstrukcji ŚTI. Wyniki eksperymentu w postaci przebiegów czasowych obciążeń i przyspieszeń w układzie przestrzennym (x, y, z) oraz dyskretnych (kadry filmu z szybkiej kamery) stanowią podstawę oceny poziomu zagrożenia, wyjaśnienia mechanizmów oraz skutków oddziaływania na organizmu ludzki lub wybrany element konstrukcyjny ŚTI.

Przydatność urządzenia badawczego została zweryfikowana i uzyskano dużą powtarzalność wyników badań.

Wyniki potwierdziły przydatność urządzenia badawczego do symulacji różnych scenariuszy zderzeniowych przy małych prędkościach ruchu ŚTI i do oceny stanu obciążeń dynamicznych oddziaływujących na organizm ludzki lub elementy konstrukcyjne ŚTI. Uzyskane wyniki badań mogą być wykorzystywane w różnych dyscyplinach nauki (medycznych, inżynieryjnych i innych). Stanowią wyselekcjonowaną wiedzę w zakresie stworzenia możliwości poprawy poziomu bezpieczeństwa dla uczestników wykorzystujących różnego typu urządzenia transportu osobistego (UTO) lub urządzenia wspomagające ruch (UWR).

Istotą wynalazku jest stanowisko pomiarowe do badań eksperymentalnych zderzeń z udziałem środków transportu indywidualnego, prowadzonych przy małych prędkościach ruchu, zawierające wielosegmentową kratownicę przestrzenną o przekroju wzdłużnym w postaci trójkąta prostokątnego, gdzie jego przeciwprostokątna stanowi równię pochyłą o znanym kącie nachylenia α, gdzie na powierzchni pochylni zamontowane są dwie równoległe względem siebie prowadnice platformy ruchomej, wielosegmentowa kratownica przestrzenna zawiera linowe urządzenie wyciągowe do platformy ruchomej, oraz wielosegmentowa kratownica przestrzenna wyposażona jest w urządzenie zatrzymujące, które zamocowane na dole wielosegmentowej kratownicy przestrzennej. Stanowisko zawiera obiekt badań do posadowienia na bieżni pomiarowej, połączoną z nim rozłącznie platformę ruchomą do posadowienia na kratownicy przestrzennej, przymocowaną do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej uniwersalną bieżnię pomiarową o identycznym kącie pochylenia α co wielosegmentowa kratownica przestrzenna, gdzie na odcinku rozbiegowym bieżni pomiarowej znajduje się tor specjalny z zamocowanymi na nim co najmniej dwoma prowadnicami zewnętrzną i wewnętrzną na badany środek transportu indywidualnego. Uniwersalna bieżnia pomiarowa jest zamocowana mechanicznie z boku do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej w ten sposób że tor specjalny na badany środek transportu indywidualnego jest położony równolegle i pod takim samym kątem co tor główny - prowadnice wielosegmentowej kratownicy przestrzennej. Tor specjalny bieżni pomiarowej ułożony jest na trzech segmentach podporowych: dużym segmencie podporowym pośrednim segmencie podporowym i małym segmencie podporowym, za którym zgodnie kierunkiem jazdy zamocowany jest segment łączący o promieniu r, za którym znajduje się odcinek pomiarowy. Stanowisko pomiarowe wyposażone jest w rozłączny zespół mocujący łączący platformę ruchomą z obiektem badań złożonym z manekina posadowionym na środku transportu indywidualnego znajdującego się na torze specjalnym a na końcu odcinka pomiarowego względem kierunku ruchu znajduje się bariera zderzeniowa.

Korzystnie, gdy zespół mocujący stanowi wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny mocujący obiekt badań z platformą ruchomą i składa się z dwóch podzespołów: mocowania górnego do umieszczenia i mocowania manekina badawczego do platformy ruchomej oraz mocowania dolnego do mocowania środki transportu indywidualnego do platformy ruchomej, gdzie podzespół mocowania dolnego zawiera samowyzwalacz o regulowanej sile wypięcia, który połączony jest rozłącznie za pośrednictwem rygla mechanicznego samowyzwalacza ze środkiem transportu indywidualnego.

Korzystnie, gdy podzespół mocowania górnego wyposażono w dwa uchwyty o regulowanym rozstawie, do mocowania wspornika poprzecznego z platformą ruchomą oraz dwa wsporniki wzdłużne z regulacją rozstawu do podtrzymania manekina podczas ruchu na odcinku równi pochyłej i odcinku pośrednim.

Korzystnie, gdy podzespół mocowania dolnego wyposażono w element wzdłużny mocowania dolnego, który za pomocą dwóch tulei przesuwnych i uchwytów łączących połączony jest z platformą ruchomą.

Korzystnie, gdy do elementu wzdłużnego są przymocowane dwa przeguby walcowe mocowania dźwigni poprzecznej o regulowanym położeniu.

Korzystnie, gdy wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny mocujący środek transportu indywidualnego do platformy ruchomej składa się z: uchwytu wieloprzegubowego, mechanizmu samowyzwalacza z regulowaną siłą napięcia, rygla mechanicznego samowyzwalacza i uchwytu mocującego, gdzie uchwyt wieloprzegubowy jest zamocowany do dźwigni poprzecznej podzespołu mocowania dolnego środka transportu indywidualnego.

Korzystnie, gdy samowyzwalacz jest mechaniczny, bądź elektromagnetyczny.

Korzystnie, gdy zewnętrzne fragmenty prowadnicy zewnętrznej, bądź prowadnic zamocowane są stale na skraju szerokości toru specjalnego.

Korzystnie, gdy prowadnica wewnętrzna bądź prowadnice toru specjalnego są o wysokości i mają regulowaną szerokość i kąty pochylenia powierzchni wewnętrznej oraz rozstaw dostosowane do liczby i rozmiaru kół środku transportu indywidualnego.

Korzystnie, gdy barierę zderzeniową stanowi ustawiony samochód, bądź słup, bądź znak drogowy, bądź krawężnik, bądź manekin.

Korzystnie, gdy zespół mocujący zawiera śrubę do regulacji siły wypięcia rygla.

Korzystnie, gdy uniwersalna bieżnia pomiarowa jest zamocowana mechanicznie za pomocą posadowionych u podstawy łączników z boku do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej.

Korzystnie, gdy bieżnia pomiarowa na badane urządzenie transportu indywidualnego podzielona jest na odcinek rozbiegowy, odcinek pośredni i odcinek pomiarowy, gdzie odcinek rozbiegowy nachylony jest pod takim samym kątem względem powierzchni, odcinek pośredni jest łukiem o promieniu r, a odcinek pomiarowy jest poziomy.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony na rysunkach Fig. 1a,b, Fig. 2a,b,c, Fig. 3a,b, Fig. 4a,b i Fig. 5. Na rysunku Fig. 1a przedstawiono ogólny widok stanowiska pomiarowego do badań eksperymentalnych zderzeń w przy małych prędkościach ruchu środka transportu indywidualnego, Fig. 1b przedstawia podstawowe zespoły stanowiska pomiarowego, Fig. 2a przedstawia widok uniwersalnej bieżni pomiarowej wyposażonej w tor specjalny do badania UTO i UWR w wersji jednośladowej, dwu- i wielośladowej, Fig. 2b - przekrój (A-A) toru specjalnego do badań urządzeń jednośladowych, Fig. 2c - przekrój (A-A) toru specjalnego do badań urządzeń dwuśladowych. Fig. 3a przedstawia ogólny widok stanowiska pomiarowego wraz obiektem badań i platformą ruchomą, Fig. 3b przedstawia szczegóły mocowanie obiektu badań z platformą ruchomą. Fig. 4a przedstawia widok podzespołu mocowania górnego manekina badawczego do platformy ruchomej, Fig. 4b przedstawia widok podzespołu mocowania dolnego środka transportu indywidualnego(ŚTI) wraz z mechanicznym samowyzwalaczem przeznaczonym do rozłączenia obiektu badań od platformy ruchomej. Fig. 5 - przedstawia widok wieloprzegubowego uchwytu uniwersalnego mocującego środek transportu indywidualnego do platformy ruchomej i rozdzielający platformę ruchomą od środka transportu indywidualnego na czas pomiarów.

Wynalazek w korzystnym przykładzie wykonania został zrealizowany poprzez stanowisko pomiarowe do badań eksperymentalnych zderzeń z udziałem środków transportu indywidualnego (12), prowadzonych przy małych prędkościach ruchu, zawierające wielosegmentową kratownicę przestrzenną (5) wykonaną jako spawaną stalową kratownicę przestrzenną z cienkościennych profili stalowych, o przekroju wzdłużnym w postaci trójkąta prostokątnego, gdzie jego przeciwprostokątna stanowi równię pochyłą o znanym kącie nachylenia (α) wynoszącym 10°, gdzie górną powierzchnię wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) tworzą dwie równoległe względem siebie prowadnice (9) platformy ruchomej (4), na końcu wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5), w jej najwyższym punkcie zamontowane jest linowe urządzenie wyciągowe (8) do platformy ruchomej (4), oraz wielosegmentowa kratownica przestrzenna (5) wyposażona jest w tarciowe urządzenie zatrzymujące (11) z regulacją intensywności hamowania, które zamocowane jest na dole wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5), wykonane jako osobny element w postaci stalowej belki z tuleją mieszczącą poliuretanową rurę pochłaniacza energii (hamulca), mocowane do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) połączeniem śrubowym. Stanowisko zawiera przymocowaną do boku pochylni wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) uniwersalną bieżnię pomiarową (1) o identycznym kącie pochylenia co wielosegmentowa kratownica przestrzenna (5), gdzie na odcinku rozbiegowym (Lr) uniwersalnej bieżni pomiarowej (1) zamocowany jest tor specjalny (7) z co najmniej dwoma prowadnicami: zewnętrzną (14) i regulowaną wewnętrzną (15) na badany środek transportu indywidualnego (12), gdzie uniwersalna bieżnia pomiarowa (1) jest zamocowana mechanicznie za pomocą posadowionych u podstawy łączników (13) z boku do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) w ten sposób, że tor specjalny (7) na badany środek transportu indywidualnego (12) jest położony równolegle i pod takim samym kątem co prowadnice (9) platformy ruchomej (4) oraz uniwersalna bieżnia pomiarowa (1) na badany środek transportu indywidualnego (12) podzielona jest na odcinek rozbiegowy (Lr), odcinek pośredni (19) i odcinek pomiarowy (20), gdzie odcinek rozbiegowy (Lr) nachylony jest pod takim samym kątem (α) względem powierzchni, odcinek pośredni jest łukiem o promieniu r, a odcinek pomiarowy (20) jest poziomy oraz stanowisko pomiarowe wyposażone jest w rozłączny zespół mocujący (10) łączący platformę ruchomą (4) z obiektem badań (2) a na końcu odcinka pomiarowego (20) względem kierunku ruchu znajduje się bariera zderzeniowa (6). Bieżnia pomiarowa (1) ułożona jest na trzech segmentach podporowych: dużym segmencie podporowym (16) pośrednim segmencie podporowym (17) i małym segmencie podporowym (18).

Rozwiązanie według wynalazku zawiera również uniwersalną bieżnię pomiarowa (1), zespół mocujący (10), obiekty badań (2) z platformą ruchomą(4), który wyposażono w mechaniczny samowyzwalacz (30) o regulowanej sile wypięcia oraz bariery zderzeniowe (6). Uniwersalna bieżnia pomiarowa (1) usadowiona jest na segmentach podporowych (16, 17, 18) w kształcie trapezów prostokątnych wzajemnie połączonych za pomocą śrub. Dodatkowo uniwersalna bieżnia pomiarowa złożona jest z trzech odcinków (Lr - odcinek równi pochyłej, odcinek pośredni (19) o promieniu r oraz odcinek pomiarowy (20) tzw. Lp - odcinek pomiarowy) stanowiących tor specjalny (7). Uniwersalność bieżni pomiarowej polega na dostosowaniu toru specjalnego (7) do badanych środków transportu indywidualnego (12) w wersjach jednośladowych oraz wielośladowych (np. rowerów, hulajnóg, UWR, UTO i innych). Zespół mocujący (10) wykonano jako wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny mocujący obiekty badań (2) z platformą ruchomą (4). Składa się z dwóch podzespołów:

- mocowania górnego - zapewnia właściwe umieszczenie i mocowanie badawczego manekina (3) do platformy ruchomej (4);

- mocowania dolnego - zapewnia właściwe położenie i mocowanie środka transportu indywidualnego (12) do platformy ruchomej (4).

Podzespół mocowania górnego wyposażono w dwa uchwyty (21) o regulowanym rozstawie (d), mocujące wspornik poprzeczny (23) z platformą ruchomą (4) oraz dwa wsporniki wzdłużne (22) z regulacją rozstawu (c) do podtrzymania manekina (3) podczas ruchu na odcinku równi pochyłej (Lr) i odcinku pośrednim (19).

Podzespół mocowania dolnego wyposażono w element wzdłużny (24) mocowania dolnego, który za pomocą dwóch tulei przesuwnych (25) i uchwytów łączących (26) połączony jest z platformą ruchomą (4). Do elementu wzdłużnego (24) przyspawano dwa przeguby walcowe (27) do zamocowania jednoramiennej dźwigni poprzecznej (28) o regulowanym położeniu. Bieżnia pomiarowa (1) na badany środek transportu indywidualnego (12) podzielona jest na odcinek rozbiegowy (Lr), odcinek pośredni (19) i odcinek pomiarowy (20), gdzie odcinek rozbiegowy (Lr) nachylony jest pod takim samym kątem (α) względem powierzchni, odcinek pośredni jest łukiem o promieniu r, a odcinek pomiarowy (20) jest poziomy

Dodatkowo, podzespół mocowania dolnego wyposażono w mechaniczny samowyzwalacz (30) o regulowanej sile wypięcia zapewniający odłączenie obiektu badań (2) od platformy ruchomej (4) na odcinku pomiarowym (20). Wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny mocujący środek transportu indywidualnego (12) do platformy ruchomej (4) składa się z czterech elementów: uchwytu wieloprzegubowego (29), mechanizmu samowyzwalacza z regulowaną siłą napięcia (30), rygla (31) mechanicznego samowyzwalacza i uchwytu mocującego (32) ŚTL). Uchwyt wieloprzegubowy (29) jest zamocowany do dźwigni poprzecznej (28) podzespołu mocowania dolnego środka transportu indywidualnego (ŚTI). Wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny umożliwia ruch zamocowanego w nim mechanizmu samowyzwalacza (30) w płaszczyznach XOZ, YOZ oraz obrót wokół osi x. Zamocowany w uchwycie wieloprzegubowym (29) mechanizm samowyzwalacza umożliwia: wciągnięcie badanego obiektu na określoną wysokość h1, h2 lub h3 za pomocą urządzenia wyciągowego (8) oraz w czasie badania samoczynne rozłączenie obiektu badań (2) i platformy ruchomej (4). Za pomocą śruby (33) regulowana jest siła wypięcia rygla (31). W czasie ustawiania obiektu badań (2) na uniwersalnej bieżni pomiarowej (1) na żądaną wysokość ( h1, 2, 3) rygiel (31) wraz ze śrubą (33) stanowi zabezpieczenie przed samoczynnym wypięciem się obiektu badań (2) lub środek transportu indywidualnego (12). Maksymalne wkręcenie śruby (33) uniemożliwia wypięcie się rygla (31) samowyzwalacza wraz z uchwytem mocującym (32) ŚTI. Do regulacji siły wypięcia służy śruba (33).

Zespół mocujący (10) zapewnia stateczność podłużną, nadanie prędkości obiektowi badanemu oraz kontrolowane odłączenie obiektu badań (2) z manekinem (3) od platformy ruchomej (4) podczas testu. Poza tym, zespół mocujący (10) umożliwia zmianę położenia obiektu badań względem platformy ruchomej (4). Możliwe są trzy położenia względne, które należy ustalić przed eksperymentem (w zależności od wielkości badanego obiektu ŚTI): obiekt badań (2) jest przed platformą ruchomą (4), w położeniu neutralnym lub w tyle platformy. Całość wykonano z stali konstrukcyjnej zwykłej jakości.

Claims (13)

1. Stanowisko pomiarowe do badań eksperymentalnych zderzeń z udziałem środków transportu indywidualnego, prowadzonych przy małych prędkościach ruchu, zawierające wielosegmentową kratownicę przestrzenną (5) o przekroju wzdłużnym w postaci trójkąta prostokątnego, gdzie jego przeciwprostokątna stanowi równię pochyłą o znanym kącie nachylenia α, gdzie na powierzchni pochylni zamontowane są dwie równoległe względem siebie prowadnice (9) platformy ruchomej (4), wielosegmentowa kratownica przestrzenna (5) zawiera linowe urządzenie wyciągowe (8) do platformy ruchomej (4), oraz wielosegmentowa kratownica przestrzenna (5) wyposażona jest w urządzenie zatrzymujące (11), które zamocowane na dole wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5), znamienne tym, że stanowisko zawiera obiekt badań (2) do posadowienia na bieżni pomiarowej (1), połączoną z nim rozłącznie platformę ruchomą (4) do posadowienia na kratownicy przestrzennej (5), przymocowaną do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) uniwersalną bieżnię pomiarową (1) o iden tycznym kącie pochylenia α co wielosegmentowa kratownica przestrzenna (5), gdzie na odcinku rozbiegowym (Lr) bieżni pomiarowej (1) znajduje się tor specjalny (7) z zamocowanymi na nim co najmniej dwoma prowadnicami zewnętrzną (14) i wewnętrzną (15) na badany środek transportu indywidualnego (12), gdzie uniwersalna bieżnia pomiarowa (1) jest zamocowana mechanicznie z boku do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5) w ten sposób, że tor specjalny (7) na badany środek transportu indywidualnego (12) jest położony równolegle i pod takim samym kątem co tor główny - prowadnice (9) wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5); oraz tor specjalny (7) bieżni pomiarowej (1) ułożony jest na trzech segmentach podporowych: dużym segmencie podporowym (16) pośrednim segmencie podporowym (17) i małym segmencie podporowym (18), za którym zgodnie kierunkiem jazdy zamocowany jest segment łączący (19) o promieniu r, za którym znajduje się odcinek pomiarowy (20) oraz stanowisko pomiarowe wyposażone jest w rozłączny zespół mocujący (10) łączący platformę ruchomą (4) z obiektem badań (2) złożonym z manekina (3) posadowionym na środku transportu indywidualnego (12) znajdującego się na torze specjalnym (7) a na końcu odcinka pomiarowego (20) względem kierunku ruchu znajduje się bariera zderzeniowa (6).

2. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 znamienne tym że zespół mocujący (10) stanowi wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny mocujący obiekt badań (2) z platformą ruchomą (4) i składa się z dwóch podzespołów: mocowania górnego do umieszczenia i mocowania manekina badawczego (3) do platformy ruchomej (4) oraz mocowania dolnego do mocowania środki transportu indywidualnego (12) do platformy ruchomej (4), gdzie podzespół mocowania dolnego zawiera samowyzwalacz (30) o regulowanej sile wypięcia, który połączony jest rozłącznie za pośrednictwem rygla (31) mechanicznego samowyzwalacza (30) ze środkiem transportu indywidualnego (12).

3. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2 znamienne tym, że podzespół mocowania górnego wyposażono w dwa uchwyty (21) o regulowanym rozstawie (d), do mocowania wspornika poprzecznego (23) z platformą ruchomą (4) oraz dwa wsporniki wzdłużne (22) z regulacją rozstawu (c) do podtrzymania manekina (3) podczas ruchu na odcinku równi pochyłej (Lr) i odcinku pośrednim (19).

4. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3 znamienne tym, że podzespół mocowania dolnego wyposażono w element wzdłużny (24) mocowania dolnego, który za pomocą dwóch tulei przesuwnych (25) i uchwytów łączących (26) połączony jest z platformą ruchomą (4).

5. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4 znamienne tym, że do elementu wzdłużnego (24) są przymocowane dwa przeguby walcowe (27) mocowania dźwigni poprzecznej (28) o regulowanym położeniu.

6. Stanowisko pomiarowego według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5 znamienne tym, że wieloprzegubowy uchwyt uniwersalny mocujący środek transportu indywidualnego (12) do platformy ruchomej (4) składa się z: uchwytu wieloprzegubowego (29), mechanizmu samowyzwalacza z regulowaną siłą napięcia (30), rygla (31) mechanicznego samowyzwalacza i uchwytu mocującego (32), gdzie uchwyt wieloprzegubowy (29) jest zamocowany do dźwigni poprzecznej (28) podzespołu mocowania dolnego środka transportu indywidualnego.

7. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6 znamienne tym, że samowyzwalacz (30) jest mechaniczny, bądź elektromagnetyczny.

8. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7 znamienne tym, że zewnętrzne fragmenty prowadnicy zewnętrznej (14), bądź prowadnic (14, 15) zamocowane są stale na skraju szerokości toru specjalnego (7).

9. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8 znamienne tym, że prowadnica wewnętrzna (15) bądź prowadnice (15, 14) toru specjalnego (7) są o wysokości (h) i mają regulowaną szerokość (b) i kąty pochylenia powierzchni wewnętrznej (β) oraz rozstaw (a) dostosowane do liczby i rozmiaru kół środku transportu indywidualnego (12).

10. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9 znamienne tym, że barierę zderzeniową (6) stanowi ustawiony samochód, bądź słup, bądź znak drogowy, bądź krawężnik, bądź manekin.

11. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10 znamienne tym, że zespół mocujący (10) zawiera śrubę (33) do regulacji siły wypięcia rygla (31).

12. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11 znamienne tym, że uniwersalna bieżnia pomiarowa (1) jest zamocowana mechanicznie za pomocą posadowionych u podstawy łączników (13) z boku do wielosegmentowej kratownicy przestrzennej (5).

13. Stanowisko pomiarowe według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12 znamienne tym, że bieżnia pomiarowa (1) na badane urządzenie transportu indywidualnego (12) podzielona jest na odcinek rozbiegowy (Lr), odcinek pośredni (19) i odcinek pomiarowy (20), gdzie odcinek rozbiegowy (Lr) nachylony jest pod takim samym kątem (α) względem powierzchni, odcinek pośredni jest łukiem o promieniu r, a odcinek pomiarowy (20) jest poziomy.