PL239096B1 - Narta składana - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest narta składana do transportu z połączeniem kaskadowym w kształcie litery omega. Zgodna ze zgłoszeniem narta składana jest w okolicach swojej połowy, przed częścią, do której jest mocowane wiązanie, którego przód i tył winien być mocowany do tylnej części narty, rozcięta w poprzek od krawędzi do krawędzi. Rozcięcie ma kształt litery omega, przy czym korzystnym jest, gdy rozcięcie ma kształt kaskadowego połączenia liter omega. Cała szerokość rozcięcia przedniej części narty stanowi rowek dla wpustu utworzonego przez linię rozcięcia na tylnej części narty. Rowek i wpust są usytuowane mniej więcej w połowie poprzecznego przekroju narty. Łączenie narty jest usytuowane w miejscu umożliwiającym montaż przodu wiązania na tylnej części narty. Ramiona łączenia przypominające kształt litery omega są ze sobą połączone dla zapobieżenia rozchylania się ramion pod działaniem występujących sił. W pierwszym przykładzie wykonania, dla łączenia z ramionami omegi zwróconymi do tyłu narty, łączy je poprzeczna belka (5), przykręcana śrubami (4) do ramion łączenia, która to belka jest usytuowana tuż przed przednią częścią wiązania, natomiast usytuowany w długiej osi narty zatrzask/klamra (1) zabezpiecza obie części narty przed rozsunięciem, a tym samym rozłączeniem. Zatrzask (1) jest przesunięty w kierunku przedniej części narty. W tym przykładzie wykonania z belką (5) sąsiaduje przód płyty (3) pod przód wiązania, na której przeciwnym końcu są umieszczone otwory pod śruby (2) mocujące przód wiązania do tylnej części narty. W innym przykładzie wykonania, dla łączenia z ramionami omegi zwróconymi do przodu narty, rolę łącznika pełni przód wiązania (2) mocowany śrubami bezpośrednio do ramion łączenia. W tym przykładzie wykonania zastosowano dwa zatrzaski (1) łączące przód i tył narty, które są przesunięte w kierunku przedniej części narty i rozmieszczone symetrycznie względem długiej osi symetrii narty w sąsiedztwie jej metalowych krawędzi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest narta składana do transportu z połączeniem kaskadowym w kształcie litery omega.

Z amerykańskiego opisu patentowego US 4405150 jest znana narta składana, która w stanie funkcjonalnym złożonym i gdy jest gotowa do użycia, jak każda inna narta, zawiera przednią powierzchnię z końcówką, która jest wygięta od ziemi, tylną powierzchnię z tak zwanym ogonem, który jest albo płaski, albo lekko wygięta od ziemi, jak również obszar centralny, który znajduje się pomiędzy wspomnianym obszarem przednim i wspomnianym obszarem tylnym i jest przystosowany do montażu każdego pożądanego wiązania nart. Powierzchnia, która jest podczas użytkowania zwrócona do ziemi, jest wyposażona w warstwę ślizgową, a obie jego wzdłużne krawędzie są odpowiednio wzmocnione, aby umożliwić prowadzenie nart przez skręcanie wzdłuż twardego podłoża. Taka narta składa się zasadniczo z co najmniej trzech części, które są wzajemnie łączone w sposób odłączalny, mianowicie przedniej części i tylnej części, które są obrotowo połączone ze sobą w środkowym obszarze nart, jak również z pokryciem. Część, która jest obrotowo połączona ze wspomnianą tylną częścią i może być umieszczona na co najmniej części wspomnianej przedniej części i tylnej części nart i także zamocowana w takim położeniu podczas zakrywania wspomnianych części. Wspomniana część zakrywająca jest ukształtowana jako profil U i jest przystosowana do współpracy z dwoma żebrami, które są obecne na powierzchni wspomnianej przedniej części i wspomnianej tylnej części co najmniej w środkowym obszarze nart, a mianowicie w obszarze współpracy ze wspomnianą nogą.

Z opisu patentowego PL/EP 2999525 jest znana narta składana, której przednia część i tylna część, gdy są ustawione w ich liniowo wyrównanym położeniu, mogą być zamocowane w takim położeniu za pomocą obrotowej platformy.

Znana jest z opisu patentowego GB1405293 konstrukcja składanej narty z wykorzystaniem obcego wpustu. Wadą takich rozwiązań jest krótka linia łączenia narty, stanowiąca linię prostopadłą do osi podłużnej narty, czyli równa szerokości narty. W wyniku wyginania narty powstaje duży moment sił rozłożonych na krótkiej linii łącznia. Efektem są duże jednostkowe siły rozwarstwiające nartę na wspomnianych łączeniach.

Podobny problem występuje w znanym rozwiązaniu z opisu wynalazku GB1527241, gdzie linia łączenia odcinków nart równa jest szerokości narty. Dodatkowym problemem jest metalowa kieszeń w środkowej części narty, na znacznej długości narty zastępująca materiał odpowiedni do kontaktu ze śniegiem, zapewniający dobry poślizg. W niskich temperaturach śnieg przymarza do metalowej kieszeni narty, która w krótkim czasie ulega oblodzeniu i utrudnia lub wręcz uniemożliwia prawidłowy poślizg.

Znana jest również z opisu patentowego WO2010109157 składana narta na obcy wpust. Narta składa się z trzech odcinków o liniach łączenia prostopadłych do osi narty. Siły wynikające z momentu zginającego rozłożone są na części szerokości narty, a więc linii znacznie mniejszej od szerokości narty. Skomplikowany, precyzyjny mechanizm spajający części narty jest bardzo wrażliwy na zabrudzenia szkodzące funkcjonowaniu połączenia.

Problemem jest wykonanie narty, której długość ramion łączenia odcinków można dowolnie regulować w trakcie produkcji, uzyskując rozłożenie sił rozwarstwiających - powodowanych momentem zginającym, na długości wielokrotnie przekraczającym szerokość narty. Problemem jest więc takie zaprojektowanie połączenia by obciążenie siłami rozwarstwiającymi linii łączącej było jak najmniejsze.

Problemem jest także fakt, że dla wykonania składanej narty wymagana jest na większości linii w istniejących fabrykach nart potrzeba modyfikacji tych linii i dostosowania.

Ujawniona narta zawiera w swoim złożonym, tj. funkcjonalnym stanie, przednią część z końcówką lekko wygiętą od ziemi, tylną część albo zasadniczo płaską, albo nieco oddaloną od ugiętego od ziemi ogona, jak również obszar centralny, który jest przystosowany do montażu wiązania dla butów narciarskich składającego się z przedniej części i tylnej części i jest odpowiedni do mocowania każdego buta narciarskiego na górnej powierzchni. Przeciwległa powierzchnia ślizgowa jest podczas używania narty zwrócona w kierunku ziemi i jest praktycznie całkowicie ograniczona do długości, tj. kończy się dwoma krawędziami nart, i w którym taka narta jest zmontowana i składa się z przedniej części i tylnej części, które są wzajemnie połączone obrotowo wokół poprzecznej osi geometrycznej rozciągającej się równolegle do wymienionej powierzchni ślizgowej. Przednia i tylna części są opcjonalnie ustalane w ich liniowo wyrównanym stanie za pomocą środków platformy łączącej, która jest dostosowana do przyjęcia wspomnianej przedniej części i wspomnianej tylnej części wiązania nart do mocowania każdego buta narciarskiego na górnej powierzchni narty. Narta charakteryzuje się tym, że przednia część i tylna część

PL 239 096 B1 narty, gdy są ustawione w ich liniowo wyrównanym położeniu, mogą być zamocowane w takim położeniu za pomocą platformy, która może się obracać wokół osi rozciągającej się na fałd pomiędzy obiema częściami, która to oś jest prostopadła względem powierzchni ślizgowej narty.

Obydwa omówione rozwiązania opisują składanie obrotowe, składające się z więcej niż dwóch części konstrukcyjnych. W rejonie połączenia konieczne są istotne zmiany konstrukcyjne wpływające na profil narty, natomiast aby połączyć nartę i unieruchomić połączenie użyto dodatkowych elementów konstrukcyjnych wpływających na własności narty.

Zgodna z wynalazkiem narta składana jest w okolicach swojej połowy, przed częścią, do której jest mocowane wiązanie, którego przód i tył winien być mocowany do tylnej części narty, rozcięta w poprzek od krawędzi do krawędzi. Rozcięcie ma kształt litery omega, przy czym korzystnym jest, gdy rozcięcie ma kształt kaskadowego połączenia liter omega. Cała długość rozcięcia przedniej części narty stanowi rowek dla wpustu utworzonego przez linię rozcięcia na tylnej części narty. Rowek i wpust są usytuowane mniej więcej w połowie poprzecznego przekroju narty. Łączenie narty jest usytuowane w miejscu umożliwiającym montaż przodu wiązania na tylnej części narty. Ramiona łączenia przypominające kształt litery omega są ze sobą połączone dla zapobieżenia rozchylania się ramion pod działaniem występujących sił. W pierwszym przykładzie wykonania, dla łączenia z ramionami omegi zwróconymi do tyłu narty i z płytą pod przodem wiązania, łączy je poprzeczna belka, przykręcana śrubami do ramion łączenia, która to belka jest usytuowana tuż przed przednią częścią wiązania, natomiast usytuowany w długiej osi narty zatrzask/klamra zabezpiecza obie części narty przed rozsunięciem a tym samym rozłączeniem. Zatrzask jest przesunięty w kierunku przedniej części narty.

W innym przykładzie realizacji, dla łączenia z ramionami omegi zwróconymi do przodu narty, rolę łącznika pełni przód wiązania, mocowany śrubami bezpośrednio do ramion łączenia. W tym przykładzie wykonania zastosowano dwa zatrzaski łączące przód i tył narty, które są przesunięte w kierunku przedniej części narty i rozmieszczone symetrycznie względem długiej osi symetrii narty w sąsiedztwie jej metalowych krawędzi. W obu wersjach wykonania wpust jest wykonany w tylnej części narty, co zapewnia łagodny przepływ śniegu w czasie jazdy po śniegu. Obie części narty łączymy poprzez wsunięcie wpustu jednej części narty do rowka w drugiej części narty. Następnie połączenie zabezpiecza się przed rozłączeniem, co można zrobić przy użyciu mechanizmu zapadkowego, mimośrodowego, klamrowego albo za pomocą skobla lub przetyczki. W celu rozłączenia narty należy zwolnić zabezpieczenie i wysunąć wpust z rowka. Korzystnie jest po rozdzieleniu narty zabezpieczyć obie części narty przed całkowitym rozłączeniem przy pomocy linki, paska, lub dowolnego innego łącznika. Obie części narty spinamy standardowymi paskami. Narty są gotowe do transportu.

Zastosowane rozwiązanie praktycznie nie powoduje zwiększenia ciężaru narty i prawie nie ma wpływu na własności narty, w tym szczególnie na linię wygięcia narty w skręcie. Nadaje się do wszystkich rodzajów nart i większości rodzajów wiązań narciarskich.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok z góry narty składanej przygotowanej do eksploatacji, fig. 2 i fig. 3 pokazują środkowy fragment narty w widoku z góry (fig. 2) i od ślizgu (fig. 3), fig. 4 ukazuje rozmieszczenie otworów pod śruby mocujące wzdłuż płozy narty z płytą pod przodem wiązania, a fig. 5 pokazuje przekrój poprzeczny narty w miejscu łączenia na wpust, z kolei fig. 6 przedstawia schematyczny widok z góry narty składanej przygotowanej do eksploatacji w wykonaniu z ramionami omegi zwróconymi do przodu narty, natomiast fig. 7 i fig. 8 pokazują odpowiednio środkowy fragment narty w widoku z góry (fig. 7) i od ślizgu (fig. 8), zaś na fig. 9 pokazano przekrój poprzeczny narty w miejscu łączenia na wpust. Z kolei fig. 10 ukazuje schematyczny widok z góry narty składanej z łączeniem w postaci kaskady omeg przygotowanej do eksploatacji, fig. 11 i fig. 12 odpowiednio pokazują środkowy fragment narty w widoku z góry (fig. 11) i od ślizgu (fig. 12), fig. 13 ukazuje rozmieszczenie otworów pod śruby mocujące wzdłuż płozy narty z płytą pod przodem wiązania, a fig. 14 pokazuje przekrój poprzeczny narty w miejscu łączenia na wpust. Rzeczywisty widok narty złożonej oraz z połączeniem w kształcie dwóch liter omega (kaskady) przygotowanej do złożenia, czyli z połączeniem rozwiniętym do połowy są pokazane odpowiednio na fig. 15 i fig. 16.

Jak pokazano na rysunku zgodna z wynalazkiem narta składana jest w okolicach swojej połowy, przed częścią, do której jest mocowane wiązanie, którego przód i tył winien być mocowany do tylnej części narty, rozcięta w poprzek od krawędzi do krawędzi. Rozcięcie ma kształt litery omega, przy czym korzystnym jest, gdy rozcięcie ma kształt kaskadowego połączenia liter omega, jak pokazano na fig. 12 rysunku. Cała szerokość rozcięcia przedniej części narty stanowi rowek dla wpustu utworzonego przez

PL 239 096 B1 linię rozcięcia na tylnej części narty. Rowek i wpust są usytuowane mniej więcej w połowie poprzecznego przekroju narty. Łączenie narty jest usytuowane w miejscu umożliwiającym montaż przodu wiązania na tylnej części narty. Ramiona łączenia przypominające kształt litery omega są ze sobą połączone dla zapobieżenia rozchylania się ramion pod działaniem występujących sił. W pierwszym przykładzie wykonania, dla łączenia z ramionami omegi zwróconymi do tyłu narty, łączy je poprzeczna belka 5, przykręcana śrubami 4 do ramion łączenia, która to belka jest usytuowana tuż przed przednią częścią wiązania, natomiast usytuowany w długiej osi narty zatrzask/klamra 1 zabezpiecza obie części narty przed rozsunięciem, a tym samym rozłączeniem. Zatrzask 1 jest przesunięty w kierunku przedniej części narty. W tym przykładzie wykonania z belką 5 sąsiaduje przód płyty 3 pod przód wiązania, na której przeciwnym końcu są umieszczone otwory pod śruby 2 mocujące przód wiązania do tylnej części narty.

W innym przykładzie wykonania, dla łączenia z ramionami omegi zwróconymi do przodu narty, rolę łącznika pełni przód wiązania 2, mocowany śrubami 3 bezpośrednio do ramion łączenia. W tym przykładzie wykonania zastosowano dwa zatrzaski 1 łączące przód i tył narty, które są przesunięte w kierunku przedniej części narty i rozmieszczone symetrycznie względem długiej osi symetrii narty w sąsiedztwie jej metalowych krawędzi.

W obu wersjach wykonania wpust jest usytuowany w tylnej części narty, co zapewnia łagodny przepływ śniegu w czasie jazdy po śniegu. Obie części narty łączymy poprzez wsunięcie wpustu jednej części narty do rowka w drugiej części narty.

Zastosowanie rozcięcia narty mającego kształt kaskadowego połączenia liter omega skutkuje tym, że rozsunięcie takiego połączenia już do połowy pozwala rozdzielić nartę, którą w przypadku połączenia mającego kształt pojedynczej litery omega można rozłączyć dopiero po całkowitym rozsunięciu, co zobrazowano na fig. 16 rysunku.

W ujawnionym rozwiązaniu wiązanie jest w całości montowane do tylnej połowy narty, co skutkuje brakiem wpływu połączenia na pewność mocowania buta do narty. Pozwala to używać większość rodzajów wiązań dostępnych na rynku. Ciągłość metalowej krawędzi narty jest przerwana na bardzo krótkim odcinku, co skutkuje brakiem wpływu na trzymanie krawędzi w warunkach twardego i zlodowaciałego śniegu.

Claims (3)

1. Narta składana do transportu, składająca się tylko z dwóch konstrukcyjnych części, to jest z przodu i tyłu narty, zawierająca w swoim złożonym, to jest funkcjonalnym stanie przednią część z końcówką lekko wygiętą od ziemi, tylną część albo zasadniczo płaską, albo nieco oddaloną od ugiętego od ziemi ogona, jak również obszar centralny, który jest przystosowany do montażu wiązania narciarskiego składającego się z przedniej części i tylnej części i jest odpowiedni do mocowania każdego buta narciarskiego na górnej powierzchni, gdzie przednia i tylna część narty są z sobą połączone na utworzony w tylnej części narty na całej szerokości jej rozcięcia od krawędzi do krawędzi wpust współpracujący z rowkiem utworzonym na całej szerokości rozcięcia przedniej części narty, znamienna tym, że łączenie narty jest usytuowane w miejscu umożliwiającym montaż przodu wiązania na tylnej części narty, natomiast zwrócone do tyłu narty ramiona łączenia przypominające kształt litery omega o długości wielokrotnie przekraczającej szerokość narty są ze sobą połączone poprzeczną belką (5) przykręcaną śrubami (4) do ramion łączenia, która to belka (5) jest usytuowana tuż przed przednią częścią wiązania, natomiast usytuowany w długiej osi narty i przesunięty w kierunku przedniej części narty zatrzask/klamra (1) zabezpiecza obie części narty przed rozsunięciem, a tym samym rozłączeniem, przy czym z belką (5) sąsiaduje przód płyty (3) pod przód wiązania, na której przeciwnym końcu są umieszczone otwory pod śruby (2) mocujące przód wiązania do tylnej części narty.

2. Narta według zastrz. 1, znamienna tym, że obie części narty są połączone z sobą elastycznym łącznikiem w postaci linki, paska albo łańcucha.

3. Narta składana do transportu, składająca się tylko z dwóch konstrukcyjnych części, to jest z przodu i tyłu narty, zawierająca w swoim złożonym, to jest funkcjonalnym stanie przednią część z końcówką lekko wygiętą od ziemi, tylną część albo zasadniczo płaską, albo nieco oddaloną od ugiętego od ziemi ogona, jak również obszar centralny, który jest przystosowany do montażu wiązania narciarskiego składającego się z przedniej części i tylnej części i jest