PL232195B1 - Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych - Google Patents

Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych

Info

Publication number
PL232195B1
PL232195B1 PL411243A PL41124315A PL232195B1 PL 232195 B1 PL232195 B1 PL 232195B1 PL 411243 A PL411243 A PL 411243A PL 41124315 A PL41124315 A PL 41124315A PL 232195 B1 PL232195 B1 PL 232195B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
fibers
silica
asbestos
hours
Prior art date
Application number
PL411243A
Other languages
English (en)
Other versions
PL411243A1 (pl
Inventor
Katarzyna Makowska
Sylwia Lipecka
Włodzimierz Urbaniak
Kazimierz Piszczek
Katarzyna Skórczewska
Krzysztof Lewandowski
Original Assignee
Fundacja Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Fundacja Uniwersytetu Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Univ Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jedrzeja Sniadeckich
Uniwersytet Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jedrzeja Sniadeckich W Bydgoszczy
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Fundacja Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu, Fundacja Uniwersytetu Im Adama Mickiewicza W Poznaniu, Univ Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jedrzeja Sniadeckich, Uniwersytet Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jedrzeja Sniadeckich W Bydgoszczy filed Critical Fundacja Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority to PL411243A priority Critical patent/PL232195B1/pl
Publication of PL411243A1 publication Critical patent/PL411243A1/pl
Publication of PL232195B1 publication Critical patent/PL232195B1/pl

Links

Landscapes

  • Inorganic Fibers (AREA)
  • Chemical Or Physical Treatment Of Fibers (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest włókno krzemionkowe otrzymywane w procesie obróbki chemicznej włókien azbestu i sposób jego otrzymywania.
Włókna mineralne, których podstawowym składnikiem jest krzemionka, są szeroko wykorzystywane w technice, przykładowo do polepszania właściwości mechanicznych innych materiałów, jako izolacje termiczne czy też do otrzymywania materiałów optycznych.
Najczęściej spotykanymi materiałami tego typu są włókna szklane (np. typu E) czy żużlowe otrzymywane za pomocą „ciągnięcia” włókien ze stopionego w wysokiej temperaturze materiału o odpowiednim składzie. Włókna takie, obok krzemionki zawierają także znaczne ilości tlenków innych metali, najczęściej alkalicznych, przy czym włókna wysokokrzemionkowe zazwyczaj posiadają lepsze parametry mechaniczne, termiczne i optyczne. Wysokokrzemionkowe włókna, zawierające min. 95% SiO2, otrzymuje się najczęściej poprzez ługowanie kwasem borokrzemianowych włókien szklanych typu E. Czyste włókna krzemionkowe, zawierające powyżej 99% SiO2 najczęściej otrzymuje się w procesie zolowożelowym za pomocą przędzenia z odpowiednio przygotowanego roztworu, najczęściej na bazie szkła wodnego. Proces obróbki włókien krzemionkowych pochodzenia zolowo-żelowego jest znany, a główne parametry regulowania procesu zależą od prekursorów krzemionki albo od stopnia rozgałęzienia skupisk krzemionkowych, przy czym ten ostatni wpływa decydująco na przędzalność i charakteryzuje się go zwykle drogą pomiarów reologicznych. Obok szkła wodnego do przygotowania roztworu zolu stosuje się często tetraetoksysilan (TEOS). W ten sposób otrzymuje się na przykład włókna krzemionkowe o kontrolowanej degradacji biologicznej [polski opis patentowy PL-204 627]. Znane są także mezoporowate włókna krzemionkowe (MSF - mesoporous silica fibres) zbudowane z uporządkowanych długich kanałów o rozmiarach mezoporów 2-4 nm i z reguły cylindrycznym kształcie. Istnieje kilka metod otrzymywania mezoporowatych włókien krzemionkowych [A. Kierys, J. Goworek „Materiały krzemionkowe nowej generacji” w „Adsorbenty i katalizatory” pod red J. Ryczkowskiego, Rzeszów 2012]. Do najczęściej stosowanych zalicza się „przędzenie” (spinning) oraz wzrost włókna w warunkach statycznych. Spinning opiera się na wyciąganiu włókien z roztworu zawierającego cząsteczki surfaktantu i źródło krzemionki. Włókna uzyskane tą metodą mają długość od 3 do 10 cm i średnicę od 5 do 100 μm. Mezoporowate włókna krzemionkowe można także uzyskać poprzez ich spontaniczny wzrost w roztworze. Włókna otrzymane w warunkach statycznych zazwyczaj mają od 100 μm do 5 cm długości oraz 1-40 μm średnicy.
Istotą wynalazku jest włókno krzemionkowe charakteryzujące się tym, że zawiera nie mniej niż 99% krzemionki oraz ma co najmniej 90% włókien o długości powyżej 0,5 mm i nie mniej niż 4% włókien o długości powyżej 1 mm, mająca powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 90 m 2/g, gęstość objętościową 1,9+/-0,1 g/cm3 oraz stabilność termiczną nie mniejszą niż 900°C.
Istotą wynalazku jest także sposób otrzymywania włókna krzemionkowego, znamienny tym, że surowy azbest chryzotylowy i/lub produkt zawierający azbest chryzotylowy zalewa się kwasem mineralnym, korzystnie takim jak kwas siarkowy (VI), kwas azotowy (V), kwas fosforowy (V) lub kwas solny, korzystnie kwas siarkowy(VI) lub kwas fosforowy, o stężeniu 10 do 40%, korzystnie 20 do 25%, w takiej ilości, aby stosunek stechiometryczny kwasu do magnezu zawartego w azbeście wynosił 2:1 do 10:1 korzystnie 5:1, a następnie mieszając co kilka godzin, mieszaninę pozostawia się na 48 do 240 godzin, korzystnie 72 do 120 godzin, w temperaturze 15 do 50°C, korzystnie 25 do 40°C, po czym mieszaninę poreakcyjną przesącza się w znany sposób, korzystnie przez przesączenie zawartości reaktora przez sączek szeroko porowaty. Następnie wyodrębnione włókna krzemionkowe przemywa się wodą destylowaną i poddaje się obróbce mieszając je w nadmiarze wody amoniakalnej przez co najmniej dwie godziny, po czym mieszaninę ponownie przesącza się oraz przemywa wodą destylowaną i suszy.
Głównym elementem budulcowym wszystkich włókien azbestowych są tetraedry krzemowe, które w chryzotylu tworzą warstwy (Si4O10)4-. Najpowszechniej występujący oraz najczęściej wykorzystywany przemysłowo azbest chryzotylowy, zwany także azbestem białym, pod względem chemicznym jest uwodnionym krzemianem magnezu tworzącym włókniste struktury zbudowane z dwóch naprzemiennie ułożonych warstw: oktaedrycznej warstwy wodorotlenku magnezu (brucytu) Mg6O4(OH8)4- oraz tetraedrycznej warstwy krzemionki [Virta R. L., Asbestos: Geology, Mineralogy, Mining and Uses, U.S. Geological Survey, Reston, Virginia, Open - File Report 02 - 149 2002].
Włókna tego rodzaju azbestu są najcieńsze ze wszystkich znanych włókien pochodzenia naturalnego, a średnica pojedynczego włókna chryzotylu może wynosić nawet ok. 25 nm. Włóknista struktura
PL 232 195 B1 azbestu chryzotylowego oraz jego właściwości, szczególnie takie jak wysoka odporność termiczna, właściwości sorpcyjne, zdolność tworzenia kompozytów np. z cementem, polimerami itp. umożliwiły jego bardzo szerokie zastosowanie przemysłowe [Chissick S. S. Michaels L., Asbestos: Properties, Applications, and Hazards. New York: John Wiley & Sons, Inc., 1979].
Włókna azbestu chryzotylowego wykorzystywane w przemyśle są zazwyczaj o średnicy od 0,1 do 100 pm, a długość włókien tego minerału może sięgać do 10-12 cm. Zewnętrzną warstwę każdego włókna chryzotylu stanowi zawsze warstwa brucytu z jonami wodorotlenowymi na powierzchni, powodując hydrofilową naturę minerału chryzotylowego, a także stosunkowo łatwe wypłukiwanie magnezu, zazwyczaj jednak połączone ze zniszczeniem struktury włóknistej.
Nieoczekiwanie okazało się, że bardzo czyste włókna krzemionkowe, o bardzo dobrych właściwościach, można otrzymać poprzez całkowitą ekstrakcję magnezu ze struktury azbestu chryzotylowego za pomocą rozcieńczonych kwasów, w łagodnych warunkach, a następnie obróbkę nadmiarem wody amoniakalnej. W wyniku obróbki wodą amoniakalną, długie, proste i o gładkiej powierzchni włókna pojawiające się po ekstrakcji magnezu kwasem siarkowym, ulegają rozwłóknieniu tworząc „pierzastą” strukturę. W ten sposób uzyskuje się bardzo istotne zwiększenie powierzchni włókna, przy niewielkiej zmianie gęstości objętościowej w stosunku do włókien traktowanych samym kwasem.
Włókna krzemionkowe według wynalazku, w porównaniu z wyjściowym azbestem, charakteryzują się wysoką powierzchnią właściwą, większą stabilnością termiczną, mniejszym ciężarem nasypowym i gęstością objętościową. Mogą być stosowane jako napełniacze do wyrobu kompozytów. W porównaniu z krzemionką bezpostaciową (strącaną), często stosowaną jako napełniacz polimerów termoplastycznych, mają znacznie lepsze właściwości przerobowe, gdyż nie są substancją pylistą w takim stopniu jak strącana krzemionka bezpostaciowa (na przykład Arsil), co między innymi umożliwia łatwiejsze wprowadzenie większych ilości napełniacza do osnowy polimerowej.
Otrzymane kompozyty krzemionki według wynalazku z tworzywami termoplastycznymi, szczególnie przy zawartościach napełniacza powyżej 20-40% są wyraźnie stabilniejsze termicznie niż kompozyty z udziałem krzemionki bezpostaciowej czy nawet krzemionki włóknistej po obróbce kwasem.
Także analogiczne parametry fizykomechaniczne kompozytów z dużym udziałem napełniacza są lepsze niż w przypadku kompozytów z udziałem krzemionki bezpostaciowej czy nawet krzemionki włóknistej, ale jedynie po obróbce kwasem. W szczególności dotyczy to wytrzymałości na rozciąganie.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d IA
Do reakcji użyto techniczny azbest chryzotylowy w postaci rozwłóknionego materiału o dominującej długości włókien 2-4 mm, ciężarze nasypowym około. 0,22 g/cm3, gęstości objętościowej 2,55 g/cm3 i powierzchni właściwej około 22 m2/g. Analiza elementarna wykazała zawartość 26,1% magnezu, 0,1% wapnia oraz 2,7% żelaza. Pozostałość stanowił głównie krzem oraz tlen. Metodą termograwimetryczną zbadano stabilność termiczną. Badania wykazały, że struktura krystaliczna azbestu chryzotylowego użytego do badań jest stabilna do temperatury wynoszącej około 600°C, w której to następuje gwałtowny spadek masy chryzotylu. Uzyskana odporność termiczna stosowanego w przykładzie azbestu chryzotylowego jest zgodna z wartościami zawartymi w literaturze.
Następnie 20 g azbestu o powyższej charakterystyce umieszczono w kolbie szklanej ze szlifem o pojemności 1 dcm3 i zalano 230 cm3 25% kwasu siarkowego(VI) (5-krotny nadmiar kwasu w stosunku do magnezu) i pozostawiono w temperaturze pokojowej (25+/- 5°C) na 96 godzin mieszając delikatnie zawartość kolby kilka razy na dobę. Następnie zawartość kolby przesączono przez sączek szerokoporowaty oraz przemyto pozostałość na sączku wodą destylowaną.
Na podstawie analizy zdjęć wykonanych za pomocą mikroskopu skaningowego (SEM), można stwierdzić, że po ekstrakcji magnezu z azbestu chryzotylowego struktura włóknista pozostaje, jednakże pojawiają się włókna, nie obserwowane pierwotnie w azbeście chryzotylowym. Są one długie, proste o gładkiej powierzchni. Analiza za pomocą przystawki EDS (spektrometr dyspersji energii wtórnego promieniowania rentgenowskiego), wykazała, że włókna te zbudowane są głównie z krzemu i tlenu ze śladowymi ilościami siarki i glinu.
P r z y k ł a d IB
Wilgotny, lekko kwaśny osad zdjęto z sączka i przeniesiono do czystego naczynia, całkowicie zalano wodą destylowaną, a następnie porcjami, przy delikatnym mieszaniu dodawano 10% roztwór wody amoniakalnej tak długo, aż w kolbie pozostawał wyraźnie wyczuwalny zapach amoniaku. Mieszaninę pozostawiono w zamkniętej kolbie w temperaturze pokojowej, mieszając od czasu do czasu i uzupełniając roztwór amoniaku, jeśli jego zapach był po otwarciu kolby słabo wyczuwalny. Po 24 godzinach
PL 232 195 B1 zawartość kolby przesączono i przemywano woda aż do całkowitego usunięcia jonów siarczanowych oraz amonowych. Po wysuszeniu do stałej masy otrzymano biały włóknisty materiał, zawierający około 50% włókien o długości 1-3 mm. Ciężar nasypowy nowego materiału wynosił około 0,09 g/cm3, a powierzchnia właściwa ponad 92 m2/g. Zdjęcia mikroskopowe otrzymanego materiału wskazują, że długie, proste o gładkiej powierzchni włókna pojawiające się po ekstrakcji magnezu kwasem siarkowym, po kontakcie z amoniakiem ulegają rozwłóknieniu tworząc „pierzastą” strukturę. Analiza termograwimetryczna wykazała, że otrzymane włókna są stabilne termicznie do 900°C. W otrzymanych włóknach stwierdzono śladowe ilości magnezu wapnia i żelaza.
Badania metodą dyfraktometryczną (XRD) nie wykazały sygnałów dyfrakcyjnych charakterystycznych dla chryzotylu (12,5° i 25° kąta 2Θ). Wykonano także badania metodą mikroskopii optycznej w świetle spolaryzowanym, które wykazały, że otrzymany materiał nie wykazuje żadnych właściwości optycznych charakterystycznych dla chryzotylu, co pozwala na wykluczenie obecności włókien chryzotylowych w otrzymanym produkcie.
P r z y k ł a d II
W 50-litrowym reaktorze z ogrzewanym płaszczem wodnym umieszczono 1 kg wyrobów z azbestu chryzotylowego w postaci sznurów azbestowych, fragmentów koców gaśniczych, tkanin azbestowych oraz tektury uszczelkowej, nie zawierających żadnych środków wiążących w postaci cementu, klejów itp. Ogólna charakterystyka azbestu była bardzo podobna do charakterystyki azbestu z przykładu I. Wyroby azbestowe nie były dodatkowo wstępnie rozdrabniane, a jedynie poddane fragmentacji umożliwiającej umieszczenie w reaktorze. Następnie do reaktora dodano roztwór otrzymany przez zmieszanie 25 litrów wody destylowanej oraz 6 litrów stężonego 95% kwasu siarkowego(VI), tak aby cały azbest był zanurzony, a stężenie kwasu wynosiło ok. 30%. Zawartość reaktora utrzymywano w temperaturze 45 +/- 5°C przez cztery doby, co kilka godzin powoli mieszając przez kilka minut.
Następnie zawartość reaktora przesączono na sicie o średnicy oczek 1 mm i przemywano wodą. Wilgotny osad ponownie umieszczono w reaktorze, zalano 10 litrami wody destylowanej, a następnie porcjami przy delikatnym mieszaniu dodawano porcjami 2 dcm3 roztworu wody amoniakalnej o stężeniu około 15%. Mieszaninę pozostawiono na 24 godziny mieszając co kilka godzin, a następnie włóknisty osad przesączono i przemywano wodą destylowaną aż do zaniku zapachu amoniaku. Następnie osad wysuszono do stałej masy otrzymując włóknisty materiał o charakterystyce identycznej jak materiał z przykładu I.
P r z y k ł a d III
W kolbie umieszczono około 1 g azbestu chryzotylowego w postaci sznura azbestowego, bez dodatkowego rozdrabniania. Następnie całość zalano 25 cm3 roztworu kwasu azotowego (V) o stężeniu 20% (około 5-krotny nadmiar kwasu w stosunku do magnezu). Po 256 godzinach w temperaturze 20+/- 5°C, w trakcie których kilkakrotnie zawartość kolby delikatnie mieszano. Następnie zawartość kolby przesączono i przemyto, a wilgotną pozostałość obrabiano wodą amoniakalną jak części B przykładu I, otrzymując włóknisty materiał identyczny jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d IV
Analogicznie jak w przykładzie III, wykonano reakcję stosując roztwór kwasu fosforowego (V) o stężeniu 20% (około 10-krotny nadmiar kwasu w stosunku do magnezu). Po 168 godzinach otrzymano około 0,6 g włóknistego materiału, który bez dodatkowego suszenia traktowano wodą amoniakalną jak w przykładzie IB, otrzymując materiał identyczny jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d V
Analogicznie jak w przykładzie III, przeprowadzono reakcję stosując roztwór kwasu solnego o stężeniu 20% i około 5 krotny nadmiar kwasu w stosunku do magnezu. Po 96 godzinach w temperaturze 25+/- 5°C otrzymano około 0,4 g włóknistego materiału nie wykazującego żadnych właściwości azbestu. Wysuszony włóknisty materiał obrabiano wodą amoniakalną według opisu przedstawionego w przykładzie IB, otrzymując włóknisty materiał identyczny jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d VI
Zastosowania włóknistej krzemionki do otrzymywania kompozytów polimerowo-mineralnych.
W plastografometrze Brabendera wyposażonym w komorę o objętości swobodnej 50 cm3 uplastyczniano tworzywo polimerowe wraz z krzemionkowym napełniaczem mineralnym (Arsil lub włóknista krzemionka wg przykładu II (WK)). Ilość napełniacza wynosiła odpowiednio 20% i 40% wagowych wsadu. Jako tworzywo polimerowe użyto polietylen małej gęstości FABS 23D022 (FABS) i polipropylen
Moplen HP 500N (PP). Temperatura komory wynosiła 200°C, a obroty głównego rotora 30 min-1. Masa wsadu wynosiła 35 g.
PL232 195 Β1
Ugniatanie prowadzono przez 5 min, po tym czasie tworzywo polimerowe prasowano na płytki o wymiarach 120 x 120 x 2 mm przy użyciu prasy hydraulicznej. Ciśnienie prasowania wynosiło 80 bar. Temperatura stołów prasy 190°C.
Z otrzymanych płytek wycięto przy użyciu frezarki numerycznej kształtki do oznaczania własności mechanicznych przy statycznym rozciąganiu typ 1BB zgodny z PN-EN ISO 527-2. Oznaczanie modułu sprężystości przy rozciąganiu prowadzono z szybkością rozciągania 1 mm/min, a pozostałych właściwości przy szybkości rozciągania 50 mm/min. Dla otrzymanych kompozytów wykonano badania gęstości w temperaturze 20°C za pomocą piknometru helowego Pycnomatic. Wykonano także badania termograwimetryczne wytworzonych kompozytów stosując aparat TG 209 F3 firmy Netzsch. Pomiar prowadzono w atmosferze azotu do temperatury 900°C z szybkością grzania 10 K/min. Z otrzymanych termogramów TG odczytano temperaturę początku rozkładu definiowaną jako TonSet oraz temperaturę najintensywniejszej przemiany (definiowanej jako inflection poinf).
Jako krzemionkowy napełniacz porównawczy zastosowano krzemionkę strącaną Arsil (Z.Ch. Rudniki).
Wyniki badań termograwimetrycznych kompozytów polietylenu (FABS) oraz polipropylenu (PP) zestawiono w tabeli 1. Wyniki badań fizykomechanicznych kompozytów polietylenu (FABS) oraz polipropylenu (PP) przedstawiono w tabeli 2.
Tabela 1
Wyniki badań termograwimetrycznych kompozytów z włóknistą krzemionką
Osnowa polimerowa Rodzaj napełniacz. a/zawartość [%] Temperatura początku rozkładu Tonset , (°C) Temperatura najintensywniejszej przemiany (inflection point) (°C)
FABS 450,1 468,5
FABS Arsil/20 452,3 463,8
FABS Arsil/40 451,1 471,1
FABS WK/20 450,4 473,4
FABS WK40 453,1 476.2
PP 433,5 454,4
PP Arsil/20 438,4 459,6
PP Arsil/40 438,6 454,2
PP WK/20 447,9 465,3
PP WK/40 453,4 471,1
Tabela 2
Wyniki badań fizykochemicznych i kompozytów z włóknista krzemionką
Osnowa Rodzaj napełniacza/ zawartość 1%] Moduł sprężystości przy rozciąganiu, (MPa) Wytrzymałość na rozciąganie, (MPa) W ydłużenie względne przy wytrzymałości na rozciąganie, (%) Gęstość, (g/cn?
FABS 180 12,2 22,9 0,923
FABS Arsil/20 277 15 16,8 1,006
FABS Arsil/40 511 13,5 3,2 1,163
FABS WK/20 315 14,6 16.4 1,003
FABS WK40 498 15,3 5,3 1,111
PP 884 38,2 12,3 0,905
PP Arsil/20 1050 38,6 7,3 0,950
PP Arsil/40 1430 38,1 4,9 0,998
PP WK/20 1280 32,7 4,9 0,9992
PP WK40 1770 30,6 2,3 1,116

Claims (2)

1. Włókno krzemionkowe, otrzymywane w procesie obróbki chemicznej włókien azbestu, znamienne tym, że zawiera nie mniej niż 99% krzemionki oraz ma co najmniej 90% włókien o długości powyżej 0,5 mm i nie mniej niż 50% włókien o długości powyżej 1 mm, mająca powierzchnię właściwą nie mniejszą niż 90 m2/g, gęstość objętościową 1,9+/-0,1 g/cm3 oraz stabilność termiczną nie mniejszą niż 900°C.
2. Sposób otrzymywania włókna krzemionkowego, znamienny tym, że surowy azbest chryzotylowy i/lub produkt zawierający azbest chryzotylowy zalewa się kwasem mineralnym, korzystnie takim jak kwas siarkowy (VI), kwas azotowy (V), kwas fosforowy (V), kwas solny korzystnie kwas siarkowy lub kwas fosforowy, o stężeniu 10 do 40%, korzystnie 20 do 25%, w takiej ilości, aby stosunek stechiometryczny kwasu do magnezu zawartego w azbeście wynosił 2:1 do 10:1, korzystnie 5:1, następnie mieszając co kilka godzin, mieszaninę pozostawia się na 48 do 240 godzin, korzystnie 72 do 120 godzin, w temperaturze 15 do 50°C, korzystnie 25 do 40°C, po czym mieszaninę poreakcyjną przesącza się w znany sposób, korzystnie przez przesączenie zawartości reaktora przez sączek szeroko porowaty, następnie wyodrębnione włókna krzemionkowe przemywa się wodą destylowaną i poddaje się obróbce mieszając je w nadmiarze wody amoniakalnej przez co najmniej dwie godziny, po czym mieszaninę ponownie przesącza się, przemywa wodą destylowaną i suszy.
PL411243A 2015-02-11 2015-02-11 Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych PL232195B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411243A PL232195B1 (pl) 2015-02-11 2015-02-11 Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL411243A PL232195B1 (pl) 2015-02-11 2015-02-11 Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL411243A1 PL411243A1 (pl) 2016-08-16
PL232195B1 true PL232195B1 (pl) 2019-05-31

Family

ID=56617453

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL411243A PL232195B1 (pl) 2015-02-11 2015-02-11 Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL232195B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL411243A1 (pl) 2016-08-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US10882752B2 (en) Method for producing synthetic hectorite at low temperature and atmospheric pressure
Lu et al. Solid-phase oxalic acid leaching of natural red palygorskite-rich clay: A solvent-free way to change color and properties
KR20080082135A (ko) 난연제용 수산화마그네슘 입자와 그 제조방법 및표면처리방법
NZ539746A (en) Method and apparatus for producing calcium silicate hydrate
PL232195B1 (pl) Włókno krzemionkowe i sposób otrzymywania włókien krzemionkowych
Albeniz et al. Synthesis and characterization of organosaponites. Thermal behavior of their poly (vinyl chloride) nanocomposites
CZ297906B6 (cs) Zpusob výroby krystalického tetrahydrátu hexaboritanu vápenatého
US3328125A (en) Reactive selectively sorptive silica materials and process of producing them
PL232744B1 (pl) Włókno krzemionkowe i sposób jego otrzymywania
US3848070A (en) Method for producing calcium sulfite semihydrate
US4226636A (en) Production of calcium silicate having high specific bulk volume and calcium silicate-gypsum composite
PL230451B1 (pl) Kompozyt polimerowo-mineralny oraz sposób jego wytwarzania
PL230450B1 (pl) Kompozyt polimerowo-mineralny oraz sposób jego wytwarzania
US1819356A (en) Method of making precipitated silica
US2163526A (en) Method of preparing a synthetic decolorizing composition
PL214565B1 (pl) Sposób wytwarzania trudnopalnych włókien celulozowych
RU2326051C1 (ru) Способ получения титаната калия
RU2382008C1 (ru) Состав и способ изготовления безобжигового карбид-кремниевого жаростойкого бетона
CN111647938A (zh) 一种硼酸钙晶须及其制备方法
Akat’eva et al. Preparation of calcium silicates with long-fiber (needle) particles
Suanto et al. Synthesis of Nanocellulose as a Sustainable Construction Material from Waste Paper Using the Alkaline Method at Low Temperature
US11679986B2 (en) Stable solution of sodium and iron silicate, process for preparing said solution and uses thereof
CN103849936A (zh) 一种以硅灰石为原料制备硫酸钙晶须的方法
EP3395762A1 (en) Method for producing synthetic hectorite at low temperature and under atmospheric pressure
JPH01208313A (ja) 珪藻土から高品位化した多孔質珪藻殻の製造方法