PL231217B1 - Środek do ochrony roślin - Google Patents

Środek do ochrony roślin

Info

Publication number
PL231217B1
PL231217B1 PL405509A PL40550913A PL231217B1 PL 231217 B1 PL231217 B1 PL 231217B1 PL 405509 A PL405509 A PL 405509A PL 40550913 A PL40550913 A PL 40550913A PL 231217 B1 PL231217 B1 PL 231217B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
plant
anion
thiadiazole
general formula
Prior art date
Application number
PL405509A
Other languages
English (en)
Other versions
PL405509A1 (pl
Inventor
Marcin ŚMIGLAK
Marcin Śmiglak
Henryk Pospieszny
Hieronim Maciejewski
Rafał KUKAWKA
Rafał Kukawka
Piotr LEWANDOWSKI
Piotr Lewandowski
Original Assignee
Fundacja Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Inst Ochrony Roslin Panstwowy Inst Badawczy
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Fundacja Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu, Inst Ochrony Roslin Panstwowy Inst Badawczy filed Critical Fundacja Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority to PL405509A priority Critical patent/PL231217B1/pl
Publication of PL405509A1 publication Critical patent/PL405509A1/pl
Publication of PL231217B1 publication Critical patent/PL231217B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)

Abstract

Środek do ochrony roślin charakteryzuje się tym, że stanowią go nowe pochodne S-metyloestru kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tia-diazolowego (ASM) o wzorze ogólnym 1. Ujawniono również sposób otrzymywania środka do ochrony roślin o wzorze ogólnym 5.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest środek do ochrony roślin zawierający dwufunkcyjne sole organiczne złożone z jonu o działaniu indukującym systemiczną odporność roślin (SAR) na bazie kationowych pochodnych kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego (BTH) i przeciwjonu, wykazującego działanie biologiczne (antybakteryjne, przeciwgrzybicze, insektycydowe, repelentne, regulacji wzrostu roślin) i/lub wpływające na właściwości fizyczne związku tj. zmiana rozpuszczalności, stabilności termicznej, napięcia powierzchniowego, temperatury topnienia i buforowanie pH gleby jako nowych środków ochrony roślin.
Dotychczasowe działania w dziedzinie ochrony roślin ograniczają się z reguły do ogólnego wzmocnienia roślin przez doskonalenie upraw i nawożenie ich, do zapobiegania zakażeniu lub kontroli zarażonych roślin, do stosowania związków bezpośrednio działających na patogeny (mikrobiocydy), szkodniki, bądź rośliny niepożądane. Jako środki ochrony roślin stosuje się związki chemiczne o specyficznym działaniu biologicznym lub zmieniającym właściwości fizyczne. Szczególnie pożądane są preparaty posiadające funkcje antybakteryjne chroniące rośliny (np. czwartorzędowe sole amoniowe takie jak [N111010][Cl] czy [Nnn410][Cl] przedstawione w opisie patentowym EP1856977 lub zgłoszeniu EP20070115119 20050203. W niektórych rejonach świata szczególnie duże straty w uprawach powodują insekty, stąd zastosowanie znajdują związki odstraszające owady, takie jak repelenty, przykładowo DEET (Z. Syed, W. S. Lealoraz, Proceedings of the National Academy of Sciences, 2008), insektycydy, przykładowo Imidakloprid) (I. Yamamoto, J. E. Casida, Nicotinoid Insecticides and the Nicotinic Acetylcholine Receptor, Springer-Verlag, Tokyo, 1999) działające bezpośrednio na zwalczane szkodniki. Z punktu widzenia opłacalności produkcji rolnej istotna jest ochrona roślin przed gatunkami niepożądanymi, stanowiącymi konkurencję dla uprawianej rośliny. Na rynku istnieje wiele herbicydów, opartych na przykład o glifosat (H. C. Steinrucken, N. Amrhein, Biochemical and Biophysical Research Communications, 1980).
Rozważając temat środków ochrony roślin nie sposób nie zwrócić uwagi na związki modyfikujące istotne z punktu widzenia rolnictwa właściwości fizyczne. Stosuje się związki obniżające napięcie powierzchniowe takie jak chlorek benzetonium (opis patentowy EP2605647A2, zgłoszenie EP20110755466 20110816), dzięki czemu umożliwia się większą powierzchnię kontaktu środka ochrony roślin z powierzchnią liścia, łodygi i kwiatu, (R. E. Temple, H. W. Hilton, Weed Science, 1963), co z kolei wpływa na większą przyswajalność związków przez roślinę, bądź też dokładniej zabezpiecza jej powierzchnię przed niechcianymi szkodnikami. Równie ważna jest kontrola rozpuszczalności stosowanego środka ochrony roślin, tak by z jednej strony rozpuszczała się wystarczająca ilość potrzebna do wykazania specyficznego działania, z drugiej zaś by zredukować rozpuszczalność przedłużając jego efektywne działanie (A. T. M. Serajuddin, Advanced Drug Delivery Reviews, 2007; D. Schuster, C. Laggner, T. Langer, Current PharmaceuticalDesign, 2005). Ochrona roślin przed wirusami, jest jednym z najbardziej wymagających zadań, stojących przed współczesnym rolnictwem. Wirusowe środki ochrony roślin powodują ogromne straty w ilości i jakości plonów, dlatego podejmowane są działania, mające na celu wzrost odporności roślin na patogeny. Odkryto, że pewne związki chemiczne uaktywniają utajony mechanizm obronny roślin, tak aby sama roślina była w stanie rozpoznać atak i zwalczyć atakujący patogen. Generowanie nabytej odporności systemicznej (SAR ang. Systemic acquired resistance), (P. Gautam, J. Stein, International Journal of Plant Pathology, 2011), czyli mechanizmu indukowanej obrony organizmów roślinnych obejmujący całą roślinę, aktywowanej przez czynniki biologiczne lub chemiczne, jest jedną z bardziej wydajnych metod walki z chorobami roślin.
Istnieje pewna gama związków chemicznych o udowodnionym działaniu indukcji odporności roślin na szerokie spektrum patogenów. Powszechnie znanymi są substancje takie jak BABA (kwas β-aminomasłowy), AABA (kwas α-aminomasłowy), GABA (kwas γ-aminomasłowy), lub salicylowy (Y. Cohen, A. E. Rubin, G. Kilfin, European Journal of Plant Pathology, 2010). Niestety nie są one szeroko stosowane w przemyśle agrochemicznym. Związkiem o komercyjnym zastosowaniu jest ASM (metylotioester kwasu 7-karboksybenzo[1 ,2,3]tiadiazolowego). Badania wykazują, że jego pochodne, np. kwas 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowy, ester metylowy kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego oraz kilkanaście neutralnych pochodnych nie obdarzonych ładunkiem (nie soli), w tym z podstawnikami w pierścieniu aromatycznym bądź z inną grupą funkcyjną przyłączoną do atomu węgla C7, również indukują odporność (W. Kunz, R. Schurter, T. Maetzke, Pesticide Science, 1997). Brak jest natomiast jakichkolwiek doniesień na temat występowania jonowych pochodnych tych związków w postaci soli organicznych, w szczególności, co jest przedmiotem tego wynalazku, z przeciwjonem o sprecyzowanym działaniu biologicznym lub modyfikującym właściwości fizykochem iczne otrzymanej soli.
PL 231 217 B1
Istotą wynalazku jest środek ochrony roślin, w którym substancję aktywną środka ochrony roślin stanowią nowe pochodne kwasu 7-karboksy-benzo[1,2,3]tiadiazolowego (BTH) o wzorze ogólnym 1, w którym Y oznacza atom wodoru, X oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 20 atomów węgla, przy czym X jest to grupa przyłączona bezpośrednio do heteroatomu w strukturze pierścieni aromatycznych, Z oznacza atom wodoru lub halogenek, lub grupę -OM1, -SM1, przy czym M1 grupa alkilowa zawierająca od 1 do 20 atomów węgla, lub atom wodoru, natomiast anion A- oznacza anion sulfonowy o wzorze ogólnym 2 [R1SO3]-, gdzie R1 to łańcuch alkilowy zawierający od 1 do 30 atomów węgla; lub A- oznacza anion imidkowy o wzorze ogólnym 4 [R2B1NB2R3], w którym B1, B2 to atom siarki, gdzie R2 i R3 to identyczne; liniowe grupy alkilowe zawierające 1 atom węgla, lub anion A- oznacza anion siarczanowy VI; chlorkowy; bromkowy; jodkowy; sacharynianowy; metylosiarczanowy; laurylosiarczanowy; węglanowy; metylowęglanowy.
W środku ochrony roślin według wynalazku zastosowano nowe dwufunkcyjne sole organiczne o wzorze ogólnym 1, w którym Y oraz A- mają wyżej podane znaczenie. Sole te są cieczami jonowymi.
Ciecze jonowe są to związki, składające się z kationu i anionu, które wykazują obniżone temperatury topnienia, często poniżej 150°C (R. D. Rogers, K. R. Seddon, Science, 2003). Poprzez strukturę jonową, a co za tym idzie szerokie możliwości doboru anionu i kationu, związki te podlegają ukierunkowanej modyfikacji właściwości fizycznych (pierwsza generacja cieczy jonowych), właściwości chemicznych (druga generacja) lub biologicznych (trzecia generacja) (W. L. Hough, M. Smiglak, H. Rodriguez, R. P. Swatloski, S. K. Spear, D. T. Daly, J. Pernak, J. E. Grisel, R. D. Carliss, M. D. Soutullo, J. H. J. Davis and R. D. Rogers, The Third Evolution of IonicLiquids: Active Pharmaceutical Ingredients, New Journal of Chemistry, 2007). Duża ilość kombinacji jonów umożliwia szeroką modyfikację zarówno fizyczną jak i biologiczną związku. Niestety ze względu na brak możliwości przewidywania wszystkich wynikowych właściwości otrzymanych substancji, konieczne jest ich każdorazowe analizowanie pod względem określenia działania biologicznego jak również właściwości fizykochemicznych (W. L. Hough, M. Smiglak, H. Rodriguez, R. P. Swatloski, S. K. Spear, D. T. Daly, J. Pernak, J. E. Grisel, R. D. Carliss, M. D. Soutullo, J. H. J. Davis and R. D. Rogers, The Third Evolution of IonicLiquids: Active Pharmaceutical Ingredients, New Journal of Chemistry, 2007). W szczególności, brak przewidywalności dokładnych właściwości biologicznych otrzymanych nowych soli wynika z możliwości występowania efektów synergistycznych bądź antagonistycznych wywołanych przez jony składowe nowej substancji aktywnej (nowej soli).
Zastosowane w wynalazku nowe dwufunkcyjne sole organiczne stanowiące ciecze jonowe złożone z jonu o działaniu indukującym systemiczną odporność roślin (SAR), na bazie kationowych pochodnych S-metyloestru kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego (ASM) o wzorze ogólnym 1 wykazujących działanie obu z jonów, gdzie Y, X i Z mają wyżej podane znaczenie, oraz z anionu A- którym są pochodne pochodne związków o wykazanym działaniu biologicznym (antybakteryjnym, przeciwgrzybicznym, insektycydowym, repelentnym, regulacji wzrostu roślin, jako induktory odporności roślin) i/lub wpływające na właściwości fizyczne związku tj. zmiana rozpuszczalności, stabilności termicznej, napięcia powierzchniowego, temperatury topnienia i buforowanie pH.
Jako przykładowe aniony A- w pierwszym jego znaczeniu można wymienić piperazyno-N,N'-bis (2-etanosulfonianowy); 2-(N-morfolino)etanosulfonianowy; 2-[[1,3-dihydroksy-2-(hydroksymetylo)propan-2-ylo]amino]-etanosulfonianowy; dodecylobenzenosulfonowy; sulfanilinowy; 10H-fenotiazyna-10-propano-sulfonowy; dodecylobenzenosulfonowy; 4-oktylobenzylosulfonowy; dinonylonaftalenodisulfonowy; 1-oktanosulfonowy; etanosulfonowy; butanosulfonowy; heptanosulfonowy; nonanosulfonowy; pentanosulfonowy; propanosulfonowy; heksanosulfonowy; 1,4-piperazynodietyloesulfonowy; 2-hydroksy-3-((2-hydroksy-1,1-bis(hydroksymetylo)etylo)amino)-1-propanosulfonowy; [(2-hydroksy-1,1-bis(hydroksymetylo)etylo)amino]-1-propanosulfonowy; 4-(2-hydroksyetylo)-1-piperazynoetanosulfonowy; 4-(2-hydroksyetylo)-1-piperazynopropanosulfonowy; 3-(cykloheksyloamino)-1-propanosulfonowy; 1,4-piperazynodipropanosulfonowy; 2-(cykloheksyloamino)etanosulfonowy; 3-morfolinopropano-1 -sulfonowy; 3-(bis(2-hydroksyetylo)amino)-2-hydroksy-1-propanosulfonowy; 2-hydroksy-3-morfolin-4-ylo-propan-1-sulfonowy; 2-[(2-amino-2-okso-etylo)amino]etanosulfonowy.
W drugim znaczeniu anion A- to przykładowo aniony: salicylanowy; nikotynianowy; izonikotynianowy; mleczanowy; acetylosalicylanowy; masłowy; walerianowy; kapronowy; enantonowy; kaprylonianowy; pelargonianowy; kaprynoniowy; laurynianowy; mirystynianowy; palmitynianowy; margarynianowy; stearynianowy; arachidonianowy; behenianowy; lignocerynianowy; undecylenianowy; palmitoleinianowy; oleinianowy; elaidynianowy; petroselilaniowy; wakcenianowy; cytronellaniowy; hydnokarpaniowy; czoulmugrowanianowy; erukonanianowy; nerwonanianowy; linolenianowy; a-linolenianowy; γ-linolenianowy; translinolenianowy; oleostearynianowy; arachidonianowy; klupanodoanianowy; cerwono
PL 231 217 B1 anianowy; rycynolanianowy; chinomerak; daminozyd; dichloroprop P; naptalam, 2,4-D; MCPA; dikamba; 2,4,5-T; glifosat; glufosynat; Imazapyr; Mecoprop; flupyrsulfuron; chlopyralid; aminopyralid; fluoroksypyr; 2,4-D; jodosulfuron metylosodowy; pikloram; proheksadion wapnia; tribenuron; 1-naftylooctanowy; 4-indol-1-ilomasłowy; 4-(3-indolilo)masłowy; benzoesanowy; aniony aminokwasowe takie jak: cysternowy; alanina; asparaginian; glutaminian; fenyloalanina; glicyna; histydyna; izoleucyna; leucyna; lizyna; metionina; prolina; arginina; seryna; treonina; walina; tryptofan; tyrozyna; karnityna; cytrulina; γ-aminomasłowy, a-aminomasłowy.
W trzecim znaczeniu anion A- to przykładowo aniony: bistrifluorosulfonylo imidkowy; sacharynianowy; dicyjanoimidkowy, hydrazyd maleinowy; tribenuron; jodosulfron; acesulfam; flupyrsulfuron; propoksykarbazon; metsulfron metylu; nikosulfuron; rimsulfuron; amidosulfron; sulfosulfuron; tifensulfuron metylu.
Natomiast w ostatnim znaczeniu anion A- to anion organiczny lub nieorganiczny stosowany najczęściej do syntezy cieczy jonowych w celu wpływania na zmianę ich własności fizycznych. Przykładowe aniony: tetrafluoroboranowy; trifluorometylosulfonowy; metanosulfonowy; azotanowy III; azotanowy V; siarczanowy III; siarczanowy V; fosforanowy V; tosylanowy; tiocyjanowy; tiosiarczanowy; heksafluorofosforan; chlorek; bromek; jodek; fluorek; bis(trimetylosulfonylo)imidowy; trifluorooctanowy; etylosiarczanowy; mrówczanowy; tetrachlorożelazianowy III; heksacyjanożelazianowy II; heksacyjanożelazianowy III; diwodoro fosforanowy V; wodorosiarczanowy V; sacharynian; metylosiarczanowy; laurylosiarczanowy; dodeylosiarczan; 7-etylo-2-metylo-4-undecylo siarczanowy; oktylosiarczan; propylosiarczanowy; butylosiarczanowy; pentanosulfonowy; heksanosulfonowy; nonanosulfonowy; tris(hydroksymetylo)aminometylolaurylosiarczanowy; tiosultapowy; chloranowy VII; chloranowy V; chloran III; nadmanganianowy; jodanowy V; heksafluoroboranowy; fosforkowy; węglan; metylowęglan.
Zastosowanie opisanych substancji odnosi się zarówno do bezpośredniego stosowania w formulacji przy aplikacjach polowych, szklarniowych i innych technikach uprawy roślin jak również przy impregnacji nasion przy ich składowaniu bądź przed wysiewem, jak również w przygotowaniu gleby pod uprawę.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady, w których przedstawiono wyniki badań biologicznych i badań kinetyki rozpuszczalności nowych dwufunkcyjnych środków ochrony roślin złożonych z jonu o działaniu indukującym systemiczną odporność roślin (SAR) na bazie kationowych pochodnych S-metyloestru kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego (ASM) w połączeniu z przeciwjonem, wykazującym działanie biologiczne i/lub wpływające na właściwości fizyczne.
Opis badań biologicznych
A. Badanie indukcji odporności roślin.
Do oceny aktywności biologicznej cieczy jonowych, a szczególnie ich zdolności do indukowania odporności roślin, wykorzystano zjawisko nadwrażliwości zachodzące pomiędzy wirusem a gospodarzem, przejawiające się występowaniem lokalnych nekrotycznych plam na liściach. Jako modele badawcze zastosowano tytoń Nicotiana tabacum var. Xanthi oraz wirusy: mozaiki tytoniu (TMV) i latentny oliwki (OLV-1).
1. Przygotowanie próbki:
W celu wykonania badań biologicznych badane ciecze jonowe zostały rozpuszczone w wodzie (Przykłady 1, 3) lub w 5% wodnym roztworze metanolu (Przykłady 2, 4) o stężeniu substancji badanej jak podane w przykładach 1-4.
2. Bezpośredni wpływ na infekcyjność wirusa i pierwsze etapy zakażenia rośliny.
W cieczy jonowej w rozcieńczeniu 200-krotnym inkubowano wirusa mozaiki tytoniu (TMV) przez ok. 30 min, i następnie tą mieszaniną zakażano mechanicznie liście tytoniu N. tabacum var. Xanthi. Kontrolę stanowiły liście tytoniu zakażane mieszaniną woda destylowana - TMV. Po 4 dniach obliczano i porównywano liczbę lokalnych plam nekrotycznych wynikłych z zakażenia wirusem na liściach traktowanych cieczami jonowymi i kontrolnych. Eksperyment miał za zadanie wykazać brak bezpośredniego działania otrzymanych cieczy jonowych na redukcję aktywności wirusa, jako że badane substancje na bazie kationowych pochodnych S-metyloestru kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego (ASM) powinny wykazywać aktywność tylko w stosunku do roślin w których działają jako induktory odporności. Właściwość antybakteryjna obecna w przeciwjonie analizowanych substancji nie ma wpływu na rozwój wirusa, jako że związki antybakteryjne działają tylko i wyłącznie na organizmy żywe, takie jak bakterie (wirus jest materią nieożywioną).
3. Indukcja odporności roślin.
Rośliny N. tabacum var Xanthi w fazie trzech rozwiniętych liści opryskiwano roztworami cieczy jonowych, a próbkę kontrolną opryskiwano wodą destylowaną tę samą użytą do
PL231 217 Β1 przygotowania roztworów cieczy jonowych. Sześć dni później traktowane liście zakażano mechanicznie wirusem TMV lub OLV-1. Po wystąpieniu lokalnych nekrotycznych plam jako efekt infekcji wirusowej, tj. ok. 4-5 dniach po zakażaniu wirusem, obliczano i porównywano liczbę plam na liściach traktowanych roztworem z cieczą jonową lub wodą destylowaną (kontrola). Ograniczanie liczby plam nekrotycznych na liściach traktowanych roztworem cieczy jonowej w porównaniu z kontrolą jest wyrazem inhibicji infekcji wirusowej w wyniku indukcji odporności roślin przez badany preparat. Innym przejawem ograniczania namnażania się wirusa w warunkach odporności indukowanej jest wielkość powstałych plam.
Początkowe badania polegające na zakażaniu roślin mieszaniną cieczy jonowej i wirusa wykazały, że zastosowane ciecze jonowe w porównaniu z kontrolą nie ograniczały infekcji wirusowej tzn. nie wpływały bezpośrednio na infekcyjność wirusów oraz początkowe etapy infekcji wirusowej. Jednak kiedy liście zakażano 6 dni po wcześniejszym ich traktowaniu cieczami jonowymi wystąpiło znaczące ograniczenie liczby lokalnych plam nekrotycznych, a tym samym ograniczenie infekcji wirusowej (przykłady 1-4). Oprócz tego obserwowano znaczące ograniczenie wielkości plam na liściach traktowanych cieczami jonowymi. Są to efekty odporności indukowanej przez ciecze jonowe w traktowanych roślinach tytoniu.
Przykład I
Dokuzynian S-metyloesteru kwasu 7-karboksy 3-metylobenzo[1,2,3]tiadiazolu [BTHMe] [Doc] Metylosiarczan S-metyloestru kwasu 7-karboksy 3-metylobenzo[1,2,3]tiadiazolowego [BTHMe] [MeSO4] i 0.9 ekwiwalentu dokuzynianu sodu rozpuszczono w wodzie. Następnie oba roztwory dodano do siebie. Natychmiast zaczęła się tworzyć druga faza, w której znajdował się produkt. Oddzielono fazę organiczną i przemywano 2 razy wodą destylowaną a następnie osuszono uzyskując produkt.
Nazwa związku Dokuzynian S-mctyloesteru kwasu 7-karboksy 3melylobenzo[ 1,2,3]tiadiazolu
Skrót [BTHMeJIDocJ
Wydajność >75%
Analiza Jądrowego Rezonansu Magnetycznego 'H NMR δ; 9.17; 8.87; 8.36; 5.03; 3.90; 3.60; 2.79; 2.70; 1.50; 1.23; 0.86
Analiza FT1R 3073, 2960, 2933. 2862, 1734, 1620, 1241, 1201, 1038, 1002. 802
Temperatura rozkładu 134°C
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMe][Doc]
Nazwa Dokuzynian S-metyloesteru kwasu 7karboksy 3-metylobenzo[ 1,2,3]tiadiazolu
Roślina użyta w eksperymencie: N. tabacum var Xanthi
Wirus użyty do zakażania rośliny: Wirus mozaiki tytoniu (TMV)
Stężenie substancji aktywnej - cieczy jonowej 0,1 g/1
Wynik eksperymentu; redukcja liczby plam nekrotycznych w stosunku do kontroli wynosiła 20-50%
Kontrola Liść traktowany preparatem
^9
PL231 217 Β1
Przykład II
Bis((trifluorometylo)sulfonylo)imidek S-metyloesteru kwasu 7-karboksy 3-metylobenzo[1,2,3]tiadiazolu [BTHMe] [BTA]
Do metylosiarczanu S-metyloestru kwasu 7-karboksy 3-metylobenzo[1,2,3]tiadiazolowego [BTHMe] [MeSCM] rozpuszczonego w wodzie dodano dichlorometan oraz wodny roztwór (85%) bis(trifluorometylosulfonylo)imidku litu (LiBTA) w ilości 0.9 ekwiwalentu. W trakcie wkraplania LiBTA wytrącał się biały osad, który rozpuszczał się podczas wytrząsania. Po rozdzieleniu faz, zlano fazę dichlorometanową, którą następnie przepłukiwano dwukrotnie wodą, wodą z 5% dodatkiem LiBTA, ponownie dwukrotnie wodą, wodą z 5% LiBTA oraz ponownie dwukrotnie wodą. Następnie fazę dichlorometanową odparowano. Mieszaninę kryształów rozpuszczono w kilku kroplach metanolu i wkroplono do eteru dietylowego. Produkt wytrącił się w postaci biało-żółtych kryształów.
Nazwa związku Bis((trifluorometylo)sulfonylo)imidek S-metylo- esteru kwasu 7-karboksy 3-metylobenzo[l,2,3]tiadiazolu
Skrót [BTHMe] [BTA]
Wydajność >75%
Analiza Jądrowego Rezonansu Magnetycznego 'H NMR δ: 9.17; 8.87; 8.36; 5.03; 3.32; 2.70
Analiza FT1R 3089, 2945, 1629, 1440, 1348, 1183, 1135, 1077, 1002, 800
Temperatura topnienia 88°C
Temperatura rozkładu 267, 446°C
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMe] [BTA]
Nazwa Bis((trifluorometylo)sulfonylo)imidek Smetyloesteru kwasu 7-karboksy 3metylobenzo[l,2,3]tiadiazolu
Roślina użyta w eksperymencie: N. tabacum var Xanthi
Wirus użyty do zakażania rośliny: Wirus mozaiki tytoniu (TMV)
Stężenie substancji aktywnej cieczy jonowej 0,018g/l
Wynik eksperymentu: redukcja liczby plam nekrotycznych w stosunku do kontroli wynosiła 20-50%
Kontrola Liść traktowany preparatem
PL231 217 Β1
Przykład III
Przygotowano cieczjonową jak w przykładzie I.
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMe][Doc]
Nazwa Dokuzynian S-metyloesteru kwasu 7karboksy 3 -metylobenzo [ 1,2,3]tiadiazo lu
Roślina użyta w eksperymencie: At tabacwn var Xanthi
Wirus użyty do zakażania rośliny: Wirus latentny oliwki (OLV-1)
Stężenie substancji aktywnej - cieczy jonowej 0,1 g/1
Wynik eksperymentu: redukcja liczby plam nekrotycznych w stosunku do kontroli wynosiła 20-50%
Kontrola Liść traktowany preparatem
Przykład IV
Przygotowano cieczjonową jak w przykładzie II.
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMeJfBTA]
Nazwa Bis((trifluorometylo)$ulfonylo)imidek Smetyloesteru kwasu 7-karboksy 3metylobenzo[l ,2,3]tiadiazolu
Roślina użyta w eksperymencie: N. tabacum var Xanthi
Wirus użyty do zakażania rośliny: Wirus latentny oliwki (OLV-1)
Stężenie substancji aktywnej cieczy jonowej 0,018g/l
Wynik eksperymentu: redukcja liczby plam nekrotycznych w stosunku do kontroli wynosiła 20-50%
PL231 217 Β1
Badanie właściwości antybakteryjnych
Wyznaczono MIC (Minimal Inhibitory Concentration - minimalne stężenie hamujące) ośmiu badanych preparatów w stosunku do bakterii fitopatogenicznych: Pseudomonas syringae pv. syringae 840 (Pss); Clavibacter michiganensis subsp. michiganensis 153 (Cmm).
W celu oznaczenia MIC na szalkach Petriego o średnicy 90 mm przygotowano murawę bakteryjną i na każdą z płytek nakładano po 4 sterylne krążki bibuły filtracyjnej o średnicy 5 mm (4 powtórzenia). Następnie na każdy krążek bibułowy nanoszono po 5 μΙ badanego preparatu. Badane ciecze jonowe zostały rozpuszczone w wodzie o stężeniu substancji badanej jak podane w przykładach V-VI.
Płytki inkubowano przez 24 godziny w temperaturze 27°C, z wyjątkiem płytek z Cmm, który ze względu na wolniejszy wzrost inkubowano przez 48 godzin. Po zakończeniu inkubacji dokonywano pomiaru średnicy strefy zahamowanego wzrostu. Jak wynika z przedstawionych przykładów analizowane związki wykazują działanie antybakteryjne co potwierdza dwufunkcyjne właściwości cieczy jonowych będących przedmiotem tego zgłoszenia.
Przykład V
Przygotowano cieczjonową jak w przykładzie I.
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMe][Doc]
Nazwa Dokuzynian S-metyloesteru kwasu 7karboksy 3-metylobenzo[l ,2,31tiadiazolu
Bakteria użyta w eksperymencie: Pss
Stężenie substancji aktywnej - cieczy jonowej lOg/1
wynik eksperymentu: Strefa MIC w mm dla badanego gatunku bakterii 9mm
Rezultat testu
Przykład VI
Przygotowano cieczjonową jak w przykładzie I.
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMe][Doc]
Nazwa Dokuzynian S-metyloesteru kwasu 7karboksy 3-metylobenzo[l ,2,3]tiadiazolou
Bakteria użyta w eksperymencie: Cmm
Stężenie substancji aktywnej - cieczy jonowej 10g/l
wynik eksperymentu: Strefa MIC w mm dla badanego gatunku bakterii 19mm
Rezultat testu
PL231 217 Β1
Β. Badanie właściwości fizycznych
Wyznaczono kinetykę rozpuszczalności dwóch badanych preparatów stosując metylotioester kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego (ASM) jako materiał odniesienia w celu ukazania zmiany kinetyki rozpuszczalności (właściwość fizyczna) dwufunkcyjnych soli, zawierających kationową pochodną ASM, będących przedmiotem tego zgłoszenia patentowego.
Wykonano pomiar ciągły absorbancji roztworu preparatu metodą UV-Vis przy długości fali charakterystycznej dla danego związku w temperaturze 20°C. W tym celu znana naważka substancji badanej została umieszczona z kolbie stożkowej zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne (250 obr/min) i z odprowadzeniem roztworu znad substancji badanej do kuwety przepływowej umieszczonej w aparacie UV. Z aparatu UV-Vis odprowadzenie roztworu następowało z powrotem do naczynia w którym rozpuszczano substancję badaną tworząc układ przepływowy, ciągły zamknięty o pojemności 160 ml. Prędkość przepływu ustalona została na poziomie 8 ml/min z użyciem pompy perystaltycznej. Eksperyment był prowadzony każdorazowo do całkowitego rozpuszczenia substancji badanej. Wyniki eksperymentów, przedstawione w formie wykresu zależności absorbancji od czasu, gdzie absorbancje poszczególnych związków zostały znormalizowane tak, że 100% absorbancji to absorbancja przy całkowitym rozpuszczeniu substancji badanej, prowadzonej na przykładowej substancji, zawarte są w przykładzie VII. Zauważalny jest wyraźny wzrost szybkości rozpuszczania się substancji w wodzie w stosunku do obojętnego ASM, co zilustrowane jest w przykładzie:
Przykład VII
Przygotowano cieczjonową jak w przykładzie II.
Zastosowanie otrzymanego produktu:
Skrót [BTHMe][BTA]
Nazwa Bis((trifluorometylo)sulfonylo)imidek Smetyloesteru kwasu 7-karboksy 3metylobenzo [ 1,2,3]tiadiazolu
Długość fali [nm] 338
Rezultat testu
Czas [s] [BTHMe][BTA] 6 mg · [BTHMe][BTA] 20 mg ASM
__
/
V Λ
z .‘J *
0 5( O 10 30 15 30 20 30 25 30 30
PL231 217 Β1

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    1. Środek do ochrony roślin, znamienny tym, że substancję aktywną środka ochrony roślin stanowi pochodna S-metyloestru kwasu 7-karboksybenzo[1,2,3]tiadiazolowego (ASM) o wzorze ogólnym 1, w którym
    Y oznacza atom wodom, X oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 20 atomów węgla, przy czym X jest to grupa przyłączona bezpośrednio do heteroatomu w strukturze pierścieni aromatycznych, Z oznacza atom wodoru lub halogenek, lub grupę -OMi, -SMi, przy czym Mi to grupa alkilowa zawierająca od 1 do 20 atomów węgla, lub atom wodoru, natomiast anion A- oznacza anion sulfonowy o wzorze ogólnym 2 [R1SO3]·, gdzie R1 to łańcuch alkilowy zawierający od 1 do 30 atomów węgla; lub A- oznacza anion imidkowy o wzorze ogólnym 4 [R2B1NB2R3], w którym Bi, B2 to atom siarki, gdzie R2 i R3 to identyczne; liniowe grupy alkilowe zawierające 1 atom węgla, lub anion A- oznacza anion siarczanowy VI; chlorkowy; bromkowy; jodkowy; sacharynianowy; metylosiarczanowy; laurylosiarczanowy; węglanowy; metylowęgłanowy.
PL405509A 2013-10-01 2013-10-01 Środek do ochrony roślin PL231217B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL405509A PL231217B1 (pl) 2013-10-01 2013-10-01 Środek do ochrony roślin

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL405509A PL231217B1 (pl) 2013-10-01 2013-10-01 Środek do ochrony roślin

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL405509A1 PL405509A1 (pl) 2015-04-13
PL231217B1 true PL231217B1 (pl) 2019-02-28

Family

ID=52781911

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL405509A PL231217B1 (pl) 2013-10-01 2013-10-01 Środek do ochrony roślin

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL231217B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL405509A1 (pl) 2015-04-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
BRPI0612022B1 (pt) combinações de substâncias ativas, seus usos, processos para combater fungos fitopatogênicos indesejáveis, processo para preparar composições fungicidas, revestimento de semente, e processos para revestir semente e semente transgênica
BRPI0614155A2 (pt) combinações de substáncias ativas fungicidas, sinérgicas, que contêm uma carboxamida, um azol, um segundo azol ou uma estrobilurina
BR122013031967B1 (pt) Combinations of fungicid active substances, its uses, process for combating undesired phytopathogenic fungi, and process for preparing fungicide composition
Tang et al. Ionic liquids based on bromoxynil for reducing adverse impacts on the environment and human health
CA2973671A1 (en) Aqueous compositions for controlling pests, said compositions comprising thymol, a surfactant, and a solvent
Rzemieniecki et al. Synthetic auxin-based double salt ionic liquids as herbicides with improved physicochemical properties and biological activity
JP2901794B2 (ja) 除草組成物
BRPI0607031B1 (pt) combinação sinérgica de compostos ativos fungicidas, seus usos, método para controle de fungos fitopatogênicos indesejados, processo para preparação de composições fungicidas, e semente resistente a fungos fitopatogênicos
EA017719B1 (ru) Способ гербицидной обработки
PL230659B1 (pl) Srodek do ochrony roslin
PL231217B1 (pl) Środek do ochrony roślin
CN106962353A (zh) 一种含三氯吡氧乙酸除草剂组合及其应用
US20130079227A1 (en) Moderated Release Aquatic Herbicide Formulations
ES2654169T3 (es) Sales de amonio cuaternario del ácido (4-cloro-2-metilfenoxi)acético herbicidas
ES3036057T3 (en) Use of sorbic acid and salts thereof as a nematocide
JP2002544483A (ja) 植物葉部の農薬吸収率測定用組成物および測定方法
Hamouda et al. Evaluation of the Herbicidal Efficiency of The Newly Formulated Urea Citrate As 20% Soluble Liquid Under Laboratory and Greenhouse Conditions
CN114009442B (zh) 一种含五氟磺草胺与异噁草松的可分散油悬浮剂
Menendez et al. Effect of tank‐mixed blended green adjuvants on glyphosate efficacy in four winter crop weed species
CN107646858A (zh) 一种用于水稻田的除草剂组合物及其用途
CN112244035A (zh) 一种包含氯吡嘧磺隆、氯氟吡氧乙酸和2甲4氯的除草组合物
JPS63188604A (ja) 種子消毒剤
CN106035359A (zh) 丙炔氟草胺与吡嘧磺隆的除草组合物
CN105613532B (zh) 丁烯氟虫腈与噻嗪酮的复配杀虫剂
CN105557701B (zh) 一种活性成分组合物