PL224864B1 - Jarzmo łamane dzwonu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest jarzmo łamane dzwonu, które dzięki swojej konstrukcji umożliwia zmianę odległości pomiędzy osią obrotu jarzma a punktem mocowania (środkiem ciężkości) dzwonu do jarzma.

Znane i stosowane są dwa rozwiązania konstrukcyjne zawieszenia dzwonów: na jarzmie prostym lub na jarzmie łamanym. W obu przypadkach jarzmo stanowi sztywna rama, do końców której są umocowane czopy łożyskowe, na których są osadzone łożyska umożliwiające ruch wahliwy jarzma. Oś czopów łożyskowych jarzma stanowi oś obrotu jarzma. Obudowy tych łożysk są zamocowane w nieruchomej konstrukcji nośnej jarzma.

Jarzma proste w postaci usytuowanej poziomo, prostej ramy, w większości przypadków zapewniają lepszą akustykę, ale są one używane najczęściej do dzwonów o małej masie (do 600 kg).

Jarzmo łamane stanowi rama złożona z dwóch równoległych względem siebie belek oraz belki usytuowanej poziomo, łączącej jedne końce belek usytuowanych pionowo. Do drugich końców belek usytuowanych pionowo są umocowane czopy łożyskowe. Jarzma łamane stosuje się zazwyczaj do mocowania dużych i masywnych dzwonów, które posiadają duży masowy moment bezwładności. Jarzmo łamane umożliwia zmniejszenie momentu bezwładności układu jarzmo-dzwon wokół osi jego obrotu. Dzięki temu, możliwe jest znaczne zmniejszenie sił działających na konstrukcję nośną, do której jarzmo jest umocowane. Właściwe wykonanie jarzma łamanego jest trudne ze względu na k onieczność doboru odpowiedniej wysokości jego ułożyskowania. Błędnie dobrana odległość pomiędzy osią obrotu jarzma (osią jego czopów łożyskowych) i punktem mocowania dzwonu (środkiem ciężk ości dzwonu) może skutkować, między innymi, niewłaściwym brzmieniem instrumentu, brakiem zderzeń serca z dzwonem, trudnością doboru napędu, powstawaniem dużych sił poziomych przenoszonych na konstrukcję nośną, do której umocowane jest jarzmo. Niestety w wielu przypadkach dopiero po zawieszeniu dzwonu możliwe jest pełne sprawdzenie poprawności jego działania.

Znane rozwiązania konstrukcyjne zawieszenia dzwonu nie umożliwiają zmiany odległości pomiędzy osią obrotu jarzma i środkiem ciężkości układu dzwon-jarzmo po zainstalowaniu dzwonu. Ze względu na stałą geometrię układu dzwon-jarzmo jego okres drgań własnych ma ustaloną wartość. Zawieszenia dzwonu i serca projektuje się tak, aby punkty zderzenia serca z dzwonem leżały w ściśle określonym obszarze, który gwarantuje dobre brzmienie instrumentu. Z tego względu serce dzwonu montowane jest wewnątrz dzwonu we wcześniej zdefiniowanym miejscu i oś obrotu serca ma niezmienną pozycję względem dzwonu, czego następstwem jest stała odległość pomiędzy osią obrotu serca i osią obrotu jarzma. Ponieważ więc nie jest możliwa zmiana odległości środka ciężkości układu dzwon-jarzmo od osi obrotu jarzma oraz odległości pomiędzy osiami obrotu jarzma i serca, które mają kluczowy wpływ na dynamikę całego układu, uzyskanie właściwej charakterystyki bicia dzwonu lub zmiana charakterystyki bicia dzwonu wymaga ingerencji w układ napędowy czy też układ sterowania pracą dzwonu.

Jarzmo łamane dzwonu, które stanowi rama złożona z dwóch równoległych względem siebie belek usytuowanych prostopadle oraz belki usytuowanej poziomo, łączącej jedne końce belek usyt uowanych pionowo, do których drugich końców są umocowane czopy łożyskowe jarzma, na których są osadzone łożyska zamocowane w konstrukcji nośnej jarzma, wyposażone nadto w układ napędowy, według wynalazku, zawiera dodatkową belkę, do której jest mocowany dzwon, usytuowaną poziomo, poniżej poziomej belki ramy, o końcach złączonych z zespołami prowadzącymi umieszczonymi wewnątrz pionowych belek ramy. Każdy z zespołów prowadzących dodatkową belkę stanowią korzystnie dwa usytuowane pionowo, równolegle względem siebie słupy prowadzące, zamocowane trwale wewnątrz ramy, z których każdy jest wyposażony w osadzoną na nim przesuwnie tuleję prowadzącą belkę, oraz przekładnia śruba-nakrętka do ustalenia położenia belki, osadzona na usytuowanym pionowo trzpieniu, także zamocowanym trwale wewnątrz ramy. Nadto jarzmo zawiera układ napędowy zespołów prowadzących, umieszczony korzystnie na poziomej belce ramy, wyposażony w motoreduktor złączony, za pomocą przekładni, ze śrubami przekładni śruba-nakrętka, lub w silniki krokowe, z których każdy jest złączony ze śrubą jednej przekładni śruba-nakrętka.

Jako zespoły prowadząco-ustalające dodatkową belkę stosuje się także wałki pociągowe lub układy dźwigniowe, umieszczone wewnątrz pionowych belek ramy i złączone z układem do ich napędu.

Jarzmo według wynalazku umożliwia zmianę odległości pomiędzy osią jego obrotu i punktem mocowania do niego dzwonu, a zatem umożliwia łatwą zmianę sposobu bicia dzwonu. Zmiana ta p oPL 224 864 B1 legać może na zmianie długości okresu ruchu oraz ilości uderzeń jaka ma miejsce w trakcie jednego okresu ruchu. Dzwon zawieszony na takim jarzmie może pracować na wiele różnych sposobów, na przykład na jeden okres ruchu może przypadać jedno uderzenie, dwa uderzenia w równych odstępach czasu, dwa uderzenia w nierównych odstępach czasu, dwie serie po dwa uderzenia. Jarzmo według wynalazku daje możliwość uzyskania różnych charakterystyk bicia dzwonu bez ingerencji w układ napędowy czy też układ sterowania.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku konstrukcyjnym.

Jarzmo stanowi rama 1 złożona z dwóch równoległych względem siebie belek usytuowanych prostopadle oraz belki usytuowanej poziomo, łączącej jedne końce belek usytuowanych pionowo, do których drugich końców są umocowane czopy łożyskowe 2 jarzma, na których są osadzone łożyska zamocowane w konstrukcji nośnej jarzma. Jarzmo jest wyposażone w układ napędowy. Nadto jarzmo zawiera dodatkową belkę 3 usytuowaną poziomo poniżej poziomej belki ramy 1, o końcach złączonych z zespołami prowadzącymi umieszczonymi wewnątrz pionowych belek ramy 1. Każdy z zespołów prowadzących belkę 3 stanowią dwa usytuowane pionowo, równolegle względem siebie słupy prowadzące 5, zamocowane trwale wewnątrz ramy 1, z których każdy jest wyposażony w osadzoną na nim przesuwnie tuleję 4 prowadzącą belkę 3, oraz przekładnia śruba-nakrętka 6 do ustalenia położenia belki 3, osadzona na usytuowanym pionowo trzpieniu, także zamocowanym trwale wewnątrz ramy 1. Jarzmo zawiera także układ napędowy 7 zespołów prowadzących, umieszczony na poziomej belce ramy 1, wyposażony w motoreduktor złączony, za pomocą przekładni, ze śrubami przekładni 6 śruba-nakrętka.

Dzwon zawiesza się na dodatkowej ramie 3, włącza układ napędowy jarzma i za pomocą śrub przekładni 6, złączonych z układem napędowym 7, ustala położenie belki 3 zapewniające właściwe brzmienie dzwonu i wymagany sposób jego pracy.

Claims (1)

1. Jarzmo łamane dzwonu, które stanowi rama złożona z dwóch równoległych względem siebie belek usytuowanych prostopadle oraz belki usytuowanej poziomo, łączącej jedne końce belek usytuowanych pionowo, do których drugich końców są umocowane czopy łożyskowe jarzma, na których są osadzone łożyska zamocowane w konstrukcji nośnej dzwonu, wyposażone nadto w układ napędowy, znamienne tym, że zawiera dodatkową belkę (3), do której jest mocowany dzwon, usytuowaną poziomo, poniżej poziomej belki ramy (1) jarzma, o końcach złączonych z zespołami prowadzącymi umieszczonymi wewnątrz pionowych belek ramy (1), przy czym każdy z zespołów prowadzących dodatkową belkę (3) stanowią korzystnie dwa usytuowane pionowo, równolegle względem siebie słupy prowadzące (5), zamocowane trwale wewnątrz ramy (1), z których każdy jest wyposażony w osadzoną na nim przesuwnie tuleję (4) prowadzącą belkę (3), oraz przekładnia (6) śruba-nakrętka do ustalenia położenia belki (3), osadzona na usytuowanym pionowo trzpieniu, także zamocowanym trwale wewnątrz ramy (1), nadto jarzmo zawiera układ napędowy (7) zespołów prowadzących umieszczony korzystnie na poziomej belce ramy 1 i wyposażony w motoreduktor złączony, za pomocą przekładni, ze śrubami przekładni (6) śruba-nakrętka, lub wyposażony w silniki krokowe, z których każdy jest złączony ze śrubą jednej przekładni (6) śruba-nakrętka.