PL224719B1 - Zestaw konstrukcji przenikających przez dach z obróbką blacharską - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy bocznego elementu (100) obróbki blacharskiej do stosowania z konstrukcją przenikającą przez dach zamontowaną na powierzchni pochyłego dachu, przy czym ten element obróbki blacharskiej ma zasadniczo ceowy przekrój poprzeczny. Boczny element obróbki blacharskiej ma sekcję przyjmującą (110) i sekcję spływową (130), przy czym sekcja spływowa jest nachylona pod zasadniczo tym samym kątem nachylenia co dach oraz, w stanie zamontowanym, jest usytuowana poniżej tej sekcji przyjmującej, patrząc w kierunku nachylenia, i powyżej co najmniej części sekcji przyjmującej, patrząc prostopadle do powierzchni dachu. Wynalazek dotyczy ponadto zespołu obróbki blacharskiej zawierającego taki boczny element obróbki blacharskiej oraz sposobu wytwarzania takiego bocznego elementu obróbki blacharskiej, korzystnie z jednego kawałka materiału, zgodnie z którym kąty pomiędzy sekcjami tworzy się zaginając dwukrotnie materiał, nadając mu kształt litery "Z", a następnie mocuje co najmniej jedną część (141, 142, 153) zagięcia w kształcie litery "Z", pociągając co najmniej jedną pozostałą część (143, 151, 152), aby co najmniej częściowo rozgiąć "Z".

Description

Przedmiotem wynalazku jest zestaw konstrukcji przenikających przez dach, zwłaszcza okien, z obróbką blacharską.

Przy wykonywaniu obróbki blacharskiej konstrukcji przenikającej przez dach, np. kominów albo ościeżnic okien dachowych, w celu zabezpieczenia ich przed wpływami atmosferycznymi i utworzenia uszczelnienia pomiędzy samą taką konstrukcją i dachem, zwykle stosuje się obróbkę blacharską, wykonaną z blachy, np. aluminiowej, miedzianej, stalowej albo cynkowej. W znanych rozwiązaniach takie obróbki blacharskie są wykonywane zwykłymi metodami blacharskimi, z płaskiego arkusza blachy, który profiluje się i kształtuje w celu dopasowania go w żądanym miejscu. Względnie kosztowne dopasowywanie i montaż na miejscu, które to operacje są wymagane w przypadku tych typowych technik rzemieślniczych, są do uniknięcia dzięki stosowaniu prefabrykowanych elementów obróbki blacharskiej.

Zazwyczaj zespół obróbki blacharskiej przystosowany do stosowania do okna dachowego zawiera górny i dolny element obróbki blacharskiej, przystosowane do montażu w położeniu poziomym, odpowiednio pomiędzy powierzchnią dachu oraz górną i dolną częścią ościeżnicy okna, jak również pierwszy i drugi boczny element obróbki blacharskiej, przystosowane do montażu w położeniu nachylonym pomiędzy dwiema bocznymi częściami ościeżnicy i pokryciem dachu. Można powiedzieć, że powyższe elementy obróbki blacharskiej mają za zadanie stworzyć kołnierz wokół okna, a w celu zapewnienia wodoodpornego połączenie pomiędzy tym kołnierzem i oknem zespół obróbki blacharskiej zawiera ponadto nakładki.

Gdy deszcz itp. uderza w dach nad oknem, woda spływa z pokrycia dachu na górny element obróbki blacharskiej, z niego na boczne elementy obróbki blacharskiej, a następnie na dolny element obróbki blacharskiej i wreszcie ponownie na pokrycie dachu poniżej okna.

W niektórych strefach geograficznych okna dachowe są często montowane w sposób wpuszczany, tzw. „encastre, w którym to montażu okno nie wystaje tak daleko ponad płaszczyznę dachu, jak to ma normalnie miejsce. Ten typ montażu poprawia właściwości izolacyjne i uważany jest za estetyczniejszy, jednak wskutek tego, że spływająca woda może się zbierać, zwłaszcza w dole okna, mogą powstawać problemy z jej odprowadzaniem. Normalnie rozwiązuje się to stosując dolny element obróbki blacharskiej o zmniejszonym nachyleniu, który jak można by powiedzieć, „podnosi” wodę na zewnętrzną powierzchnię pokrycia dachu zamiast jedynie „odchylać” ją. Przykład takiej obróbki blacharskiej przedstawiono w duńskim zgłoszeniu patentowym nr PA 2002 01847 (niepublikowanym).

W przypadku gdy dwa okna mają być zamontowane jedno nad drugim, jak opisano np. w opisie niemieckiego wzoru użytkowego nr DE 20206327U, powstaje problem z odprowadzaniem wody z poziomych rynnowych elementów obróbki blacharskiej stosowanych pomiędzy dwoma takimi oknami. Problem ten jest w szczególności związany z przypadkami, gdy rynna służy także do odprowadzania wody powstałej w wyniku skraplania na wewnętrznej stronie okna, ponieważ wtedy musi ona być usytuowana poniżej poziomu wewnętrznej strony szyby okiennej.

Możliwym rozwiązaniem tego problemu może być nadanie bocznym elementom obróbki blacharskiej stosowanym do dolnego okna mniejszego nachylenia niż nachylenie dachu, umieszczając je w ten sposób głębiej w dachu u szczytu górnego okna, gdzie stykają się one z rynnowym elementem obróbki blacharskiej. Taka różnica nachylenia pomiędzy skądinąd równoległymi częściami okna i obróbki blacharskiej może jednak prowadzić do braku dokładności montażu, spowodowanego ewentualnie celowym niedopasowaniem w dążeniu do uzyskania ładnego wyglądu obróbki blacharskiej. Ponadto zakładka pomiędzy boczną obróbką blacharską i nakładkami będzie zmieniać się w zależności od różnicy w nachyleniu, tym samym zmniejszając się albo niepotrzebnie zwiększając na jednym końcu.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na zestaw konstrukcji przenikających przez dach z obróbką blacharską zawierającą boczny element, który można zastosować niezależnie od typu montażu.

Zgodny z wynalazkiem zestaw konstrukcji przenikających przez dach, zwłaszcza okien, z obróbką blacharską, zamontowanych na powierzchni pochyłego dachu, zawierający co najmniej trzy konstrukcje przenikające przez dach, przy czym co najmniej jedna konstrukcja przenikająca przez dach jest usytuowana nad inną konstrukcją przenikającą przez dach i co najmniej jedna z tych konstrukcji przenikających przez dach jest usytuowana obok innej z tych konstrukcji przenikających przez dach, przy czym ten zestaw konstrukcji przenikających przez dach jest zaopatrzony w obróbkę blacharską obejmującą boczny element obróbki blacharskiej mający U-kształtny przekrój poprzeczny dla spływu wody wzdłuż boków przynależnej konstrukcji przenikającej przez dach zamontowanej pod inną konPL 224 719 B1 strukcją przenikającą przez dach, przy czym jedno ramię tego „U” jest dołączalne do konstrukcji przenikającej przez dach, a podstawa tego „U” znajduje się w płaszczyźnie dachu, charakteryzuje się tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany z jednego kawałka materiału i zawiera segment przyjmujący i segment wznoszący po stronie górnego końca bocznego elementu obróbki blacharskiej oraz segment spływowy kierujący wodę na narożny segment dolnego elementu obróbki blacharskiej umiejscowiony poniżej konstrukcji przenikających przez dach, przy czym powierzchnia segmentu spływowego jest nachylona pod kątem równym kątowi nachylenia powierzchni dachu i znajduje się ona poniżej segmentu przyjmującego, patrząc w kierunku spadku powierzchni dachu, i powyżej segmentu przyjmującego, patrząc prostopadle do powierzchni dachu, przy czym segment wznoszący znajduje się między segmentem przyjmującym i segmentem spływowym dla przenoszenia wody z segmentu przyjmującego do segmentu spływowego, przy czym segment wznoszący ma kąt nachylenia nieprzewyższający 10 stopni w tym samym kierunku co segment przyjmujący i segment spływowy, przy czym segment przyjmujący stanowi krótki fragment bocznego elementu obróbki blacharskiej, natomiast segment spływowy przebiega wzdłuż większego fragmentu boku konstrukcji przenikającej przez dach.

Jedną z najważniejszych zalet elementów obróbki blacharskiej tego rodzaju jest wodoszczelność, a wskutek tego korzystne jest, aby obróbka blacharska była kształtowana z jednego kawałka materiału. Zakładając, że materiał sam w sobie jest wodoszczelny i że kształtowanie materiału nie spowodowało jego przerwania, zapewnia to wodoszczelność, podczas gdy tzw. szczelne połączenia, jak np. spoiny, mogą mieć wady albo mogą ulec zniszczeniu wraz z upływem czasu.

Takie ukształtowanie powoduje, że boczny element obróbki blacharskiej może być stosowany do wszystkich typów okien dachowych i montażu, tzn. również do montażu wpuszczanego, i jest szczególnie odpowiedni do montażu dwóch okien blisko jedno nad drugim.

Segment przyjmujący jest przede wszystkim przeznaczony do montażu w bezpośredniej styczności z rynnowym elementem obróbki blacharskiej stosowanym pomiędzy dwoma oknami zamontowanymi jedno nad drugim, tzn. jako boczna obróbka blacharska dla dolnego okna, i równocześnie w styczności z bocznym elementem obróbki blacharskiej górnego okna. Woda odprowadzana przez te inne elementy obróbki blacharskiej spływa w ten sposób na segment przyjmujący i stamtąd poprzez segment wznoszący na segment spływowy. Tym samym segment przyjmujący musi być usytuowany wystarczająco głęboko w konstrukcji dachu, aby zbierać wodę odprowadzaną przez stykający się z nią rynnowy element obróbki blacharskiej i aby uniemożliwiać wodzie wnikanie w połączenie pomiędzy tymi dwoma elementami obróbki blacharskiej.

A zatem można stwierdzić, że poziomy lub o niewielkim nachyleniu segment wznoszący po dnosi wodę z głęboko leżącego poziomu segmentu przyjmującego na wyższy poziom segmentu spływowego.

Do stosowania do typowych konstrukcji przenikających przez dach wielkość segmentu przyjm ującego zależy głównie od innych połączonych z nim elementów obróbki blacharskiej, tzn. segment przyjmujący musi być wystarczająco długi, aby dostosować się do szerokości rynnowego elementu obróbki blacharskiej, stykającego się z boku z bocznym elementem obróbki blacharskiej. W praktyce, segment przyjmujący będzie stanowić mniejszą część obróbki blacharskiej, podczas gdy segment spływowy rozciąga się wzdłuż większości boku konstrukcji przenikającej przez dach.

W korzystnej postaci wykonania, segment przyjmujący i segment spływowy mają zbliżone wielkością kąty nachylenia.

Kąt nachylenia segmentu wznoszącego względem poziomu wynosi korzystnie 0-10°, ponieważ należy zapobiegać powstawaniu „jeziorek” pomiędzy segmentem wznoszącym i segmentem przyjmującym. Ze względów estetycznych nachylenie powinno być możliwie jak najmniejsze, nadając w ten sposób segmentowi wznoszącemu możliwie najmniejszą rozpiętość wizualną.

Fakt, że obydwa segmenty, segment przyjmujący i segment spływowy, mają nachylenie odpowiadające nachyleniu dachu, powoduje to, że obróbka blacharska nie wnika tak głęboko w konstrukcję dachu jak miałoby to miejsce, gdyby miała takie samo nachylenie jak segment wznoszący, pozostawiając w ten sposób więcej miejsca np. na izolację.

Korzystnie, boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany przez gięcie, gięcie i tłoczenie, głębokie tłoczenie, formowanie tłoczne itp.

Element obróbki według wynalazku można wykonać z dowolnego odpowiedniego materiału, takiego jak tworzywo sztuczne lub guma, lecz w korzystnej postaci jest on wykonany z metalu, korzystnie z aluminium lub stopu aluminium. W zależności od materiału, może on mieć powłokę powierzch4

PL 224 719 B1 niową, jak również można stosować połączenia różnych materiałów. Przykładem takich połączeń jest struktura przekładkowa z aluminium i bitumu, jak to jest znane z innych typów obróbek blacharskich, bądź też wytłaczany metal pokryty gumą w celu uczynienia go wodoszczelnym.

Aby ograniczyć do minimum liczbę pozycji, jakie należy przechowywać w magazynie, korzystne jest, aby każdy element obróbki blacharskiej mógł być stosowany w różnych zespołach obróbki blacharskiej, w szczególności z różnymi układami konstrukcji przenikających przez dach, usytuowanych blisko siebie. Tym samym korzystnie co najmniej jeden boczny element obróbki blacharskiej ma sep aratory do oddzielania fragmentów tego elementu obróbki blacharskiej do przystosowywania do różnych sytuacji montażowych. Przykładowo, ramię U-kształtnego elementu obróbki blacharskiej, łączące się z konstrukcją przenikającą przez dach, może być wyposażone w separatory, umożliwiające dostosowanie in situ do stosowanej w każdym przypadku rynnowej obróbki blacharskiej. Obróbka blacharska może być wyposażona w separatory dla więcej niż jednego typu przylegającej obróbki blacharskiej, przy czym w każdym przypadku wykorzystuje się tylko jeden z tych zestawów separatorów.

Korzystnie, te separatory mają postać nadrukowanych linii, rowków, karbów lub zatopionych pasków i mogą służyć jako prowadzenie do nacinania materiału, np. nożem, bądź też mogą umożliwiać oddzielanie bez użycia narzędzi. Wybór korzystnego wariantu zależy od różnych czynników, takich jak materiał, grubość lub kształt obróbki blacharskiej.

W szczególnie korzystnej postaci, co najmniej jeden boczny element obróbki blacharskiej jest połączony z innym bocznym elementem obróbki blacharskiej albo stanowi z nim jedną całość, tworząc w ten sposób podwójny boczny element obróbki blacharskiej. W ten sposób można uniknąć połączenia pomiędzy sąsiednimi bocznymi elementami obróbki blacharskiej, co jest inaczej konieczne, gdy dwa okna montuje się obok siebie, co tym samym prowadzi do lepszej wodoszczelności i mniejszego ryzyka błędnego montażu. Taki boczny element obróbki blacharskiej może być wyposażony w separatory jak opisane wyżej, w wyniku czego wszystkie okna można dostarczać z takim podwójnym bocznym elementem obróbki blacharskiej, który można podzielić i stosować jak zwykły element obróbki blacharskiej, gdy okno ma być użyte samodzielnie.

Korzystnie, zestaw według wynalazku zawiera co najmniej jeden rynnowy element obróbki blacharskiej usytuowany pomiędzy konstrukcjami zamontowanymi jedna nad drugą, przy czym co najmniej jeden rynnowy element obróbki blacharskiej składa się z dwóch odłączalnych od siebie elementów, górnego i dolnego, z których górny element jest usytuowany nad, a dolny element jest usytuowany pod tym zestawem konstrukcji przenikających przez dach, oraz co najmniej jeden podwójny boczny element obróbki blacharskiej usytuowany pomiędzy konstrukcjami zamontowanymi obok siebie, a co najmniej jeden z tych podwójnych bocznych elementów obróbki blacharskiej składa się z dwóch odłączalnych od siebie pojedynczych, bocznych elementów obróbki blacharskiej, przy czym jeden z nich jest zamontowany do prawej strony, a drugi z nich do lewej strony zestawu konstrukcji przenikających przez dach. Takie rynnowe elementy obróbki blacharskiej opisano w duńskim zgłoszeniu patentowym PA 2002 01919 (nie publikowanym). Zespół obróbki blacharskiej może ponadto zawierać inne dostosowywalne elementy obróbki, jak np. elementy opisane w duńskim zgłoszeniu patentowym PA 2002 01919 (nie publikowanym).

Taki U-kształtny boczny element obróbki blacharskiej, jak wspomniany wyżej, osiąga się sposobem, w którym kąty pomiędzy segmentami tworzy się zaginając dwukrotnie materiał, nadając mu kształt litery „Z”, a następnie mocuje się co najmniej jedną część zagięcia w postaci litery „Z”, pociągając co najmniej jedną pozostałą część, aby co najmniej częściowo rozgiąć „Z”. W ten sposób można wykonać element obróbki blacharskiej, który jest dostatecznie wodoszczelny i równocześnie względnie tani w produkcji. Ponadto taką obróbkę blacharską można wykonać z zasadniczo prostokątnego kawałka materiału jedynie poprzez zaginanie, eliminując w ten sposób konieczność stosowania połączeń uszczelniających, takich jak spoiny.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia znany zestaw konstrukcji przenikających przez dach z zespołem obróbki blacharskiej dla układu „dwa na dwa” okien dachowych w widoku perspektywicznym; fig. 2a, fig. 2a' i 2b, fig. 2b' boczny element obróbki blacharskiej w widoku perspektywicznym, ukazując dwie różne konfiguracje separatorów; fig. 3 i fig. 3' - podwójny boczny element obróbki blacharskiej do stosowania pomiędzy oknami zamontowanymi obok siebie, w widoku perspektywicznym; fig. 4 - zestaw konstrukcji przenikających przez dach z zespołem obróbki blacharskiej według wynalazku w widoku perspektywicznym odpowiadającym fig. 1.

PL 224 719 B1

Na rysunku poszczególne części składowe są nie koniecznie narysowane w skali, ale służą jedynie do zilustrowania ogólnych zasad.

Fig. 1 przedstawia poszczególne części składowe znanego zestawu obróbki blacharskiej dla czterech dachowych okien 1, 2 zamontowanych po dwa na powierzchni pochyłego dachu. U szczytu górnych okien 1 górne elementy 3 obróbki blacharskiej kierują wodę napływającą z pokrycia dachu nad oknami do bocznych elementów 4 obróbki blacharskiej, biegnących równolegle do bocznych części ościeżnic górnych okien. Boczne elementy 4 obróbki blacharskiej są zasadniczo U-kształtne dla uniemożliwienia zetknięcia się wody z oknem i wnikanie jej w dach obok okna. Pomiędzy górnymi oknami 1 i dolnymi oknami 2 jest ułożona para poziomych rynnowych elementów 5 obróbki blacharskiej, która zbiera wodę padającą na powierzchnię górnych okien 1. Rynnowe elementy 5 obróbki blacharskiej odprowadzają wodę na boczne elementy 6 obróbki blacharskiej przy dolnych oknach 2. Pod dolnymi oknami 2 znajduje się para dolnych elementów 7 obróbki blacharskiej, które odprowadzają wodę padającą na dolne okna 2. Narożne części 8 dolnego elementu obróbki blacharskiej kierują ponadto wodę z bocznych elementów 6 obróbki blacharskiej na powierzchnię dachu poniżej okien.

Zespół obróbki blacharskiej przedstawiony na fig. 1 jest standardową obróbką blacharską dla zwykłych okien dachowych. W pewnych przypadkach poziome rynnowe elementy 5 obróbki blacharskiej muszą jednak być umieszczone głębiej w konstrukcji, ponieważ wykorzystuje się je także np. do zbierania wody skraplającej się na wewnętrznej stronie górnych okien 1. Gdy łączy się to z wpuszczanym montażem okien 1, 2, poziome rynnowe elementy 5 obróbki blacharskiej będą usytuowane poniżej poziomu spodniej powierzchni bocznych elementów 6 obróbki blacharskiej pokazanych na fig. 1, tym samym uniemożliwiając stosowanie takiej znanej obróbki blacharskiej.

Boczny element 100 obróbki blacharskiej, do stosowania po lewej stronie okna, patrząc z zewnątrz, przedstawiono na fig. 2a. Ma on segment przyjmujący 110, segment wznoszący 120 i segment spływowy 130. Segment przyjmujący 110 i segment spływowy 130 są nachylone pod zasadniczo takim samym kątem A, korzystnie z takim samym nachyleniem jak dach (niepokazany), natomiast kąt nachylenia B segmentu wznoszącego 120 jest mały albo bliski zera. Kąt B musi oczywiście być dodatni, gdyż w przeciwnym razie utworzyłoby się „jeziorko” pomiędzy segmentem przyjmującym i segmentem spływowym, prowadząc do przyspieszonej degradacji materiału obróbki blacharskiej.

Wskutek różnic nachylenia segment przyjmujący 110 będzie usytuowany głębiej w dachu niż segment spływowy 130, przy czym różnica głębokości na fig. 2a i fig. 2a' oznaczono jako odległość d. Należy zauważyć, że obróbka blacharska nie została narysowana w skali i że odległość d może równie dobrze być mniejsza w porównaniu z innymi częściami bocznego elementu 100 obróbki blacharskiej.

Segment przyjmujący 110 może także mieć mniejszy kąt nachylenia niż segment spływowy 130, ewentualnie nawet takie samo nachylenie jak segment wznoszący 120, wskutek czego działają one jak jeden segment (niepokazany). Umożliwi to umieszczenie poziomych rynnowych elementów obróbki blacharskiej (niepokazanych) nawet jeszcze głębiej w konstrukcji. Jednak w tym przypadku boczny element obróbki blacharskiej będzie wchodzić głęboko w konstrukcję dachu, gdyż odległość d zwiększy się i będzie mniej miejsca na inne elementy, takie jak izolacja.

Przed montażem boczny element 100 obróbki blacharskiej według wynalazku, pokazany na fig. 2a, fig. 2a' i fig. 2b, fig. 2b', musi zostać przystosowany poprzez wykonanie wycięcia w stojącej części 111 segmentu przyjmującego 110. W tym celu wprowadzono separatory 112, 112', 114', 114”, umożliwiające usunięcie części 113, 113' materiału obróbki blacharskiej.

Na fig. 2a (odpowiednio fig. 2a' ale bez linii gięcia i zakładek), dół części 113 jest w przybliżeniu na równym poziomie ze spodem materiału pokrycia dachu (niepokazanym) i z przeciwległą częścią boczną 104 bocznego elementu obróbki blacharskiej. Taki boczny element obróbki blacharskiej stosuje się wówczas, gdy rynnowa obróbka blacharska jest usytuowana zasadniczo ponad poziomem dachu.

W przypadku stosowania z rynnowymi elementami obróbki blacharskiej usytuowanymi głęboko w dachu, jak opisano powyżej, separatory 112' muszą jednak umożliwiać usunięcie większej części 113', jak pokazano na fig. 2b (odpowiednio fig. 2b' ale bez linii gięcia i zakładek), przedstawiającej boczny element obróbki blacharskiej do stosowania po prawej stronie okna. Aby uniemożliwić przepływ wody z powrotem do rynnowej obróbki blacharskiej (niepokazanej), lub ewentualnie przenikanie do leżącej pod spodem konstrukcji, dół części 113' przeznaczonej do usunięcia musi być usytuowany w pewnej odległości nad dnem segmentu przyjmującego 110. Jeżeli z pewnych powodów usunięcie względnie dużej części 113' elementu obróbki blacharskiej jest niekorzystne, można także usunąć część nie

PL 224 719 B1 mającą styczności z brzegiem obróbki blacharskiej, pozostawiając w ten sposób np. okrągły otwór w stojącej części 111. Mogłoby także być pożądane zastosowanie bocznego elementu obróbki blacharskiej według wynalazku w połączeniu z pojedynczym oknem albo z górnym elementem obróbki blacharskiej zestawu okien. W tym przypadku boczny element 100 obróbki blacharskiej mógłby być wyposażony w alternatywne separatory 114', 114” pokazane na fig. 2a (odpowiednio fig. 2a' ale bez linii gięcia i zakładek), umożliwiające oddzielenie naroża bocznego elementu obróbki blacharskiej wzdłuż separatora 114' i zagięcie wzdłuż separatora 114” do poziomu powierzchni dachu.

Każdy boczny element 100 obróbki blacharskiej może być wyposażony w więcej niż jeden zestaw separatorów 112, 112', 114', 114”, umożliwiając tym samym stosowanie typowego bocznego elementu obróbki blacharskiej do wielu celów. Przykładowo, mógłby on mieć również separatory odpowiadające dwóm albo wielu szerokościom rynnowego elementu obróbki blacharskiej. Przy montażu bocznego elementu obróbki blacharskiej wykorzystuje się właściwy zestaw separatorów, pozostawi ając pozostałe nienaruszone.

Separatory 112, 112', 114', 114” mogą stanowić nadrukowane linie wskazujące miejsca cięcia materiału przy pomocy np. nożyc do grubych blach; karby umożliwiające oddzielenie części obróbki blacharskiej od reszty poprzez powtarzane wyginanie; zatopiony pasek, który można wyciągnąć z materiału, osłabiając go albo oddzielając, jak to jest znane z opakowań krakersów; bądź też pasek materiału jako taki, oddzielony od reszty dwoma karbami, jak to jest znane z puszek z napojami. Jak sugeruje się, oddzielenia można dokonać przy użyciu narzędzi lub bez nich, lecz korzystnie nie powinny być potrzebne żadne specjalne narzędzia. Separatory mogą także mieć oznaczenia kodowe różnokolorowe itp., co pomaga w wyborze właściwego z nich osobom wykonującym rozdzielanie.

Na fig. 2a, fig. 2a' i fig. 2b, fig. 2b' pokazano boczny element 100 obróbki blacharskiej z jednym stojącym ramieniem 101 tego „U”, podczas gdy podstawa 102 znajduje się na poziomie powierzchni dachu. W przedstawionej postaci, kształt „U” ma ostre naroża. Należy jednak rozumieć, że element obróbki blacharskiej według wynalazku może być dostarczony w dowolnej innej konfiguracji, dopóki tylko ogólny kształt nie ulega znaczącej zmianie. Przykładowo, „U” mogłoby mieć zaokrąglone rogi, bądź też podstawa mogłaby być wypukła, nadając elementowi obróbki blacharskiej kształt przypominający literę „W”, albo wklęsła, nadając mu kształt podobny do litery „V”.

Elementy obróbki blacharskiej na fig. 2a i fig. 2b oraz odpowiednio fig. 2a' i fig. 2b' stanowią lustrzane odbicie, a gdy dwa okna montuje się obok siebie, poziome części dwóch bocznych elementów obróbki blacharskiej układa się, tworząc zakładkę. Aby uniknąć tego połączenia pomiędzy sąsiednimi bocznymi elementami obróbki blacharskiej, boczny element obróbki blacharskiej według wynalazku może także mieć, jak pokazano na fig. 3, dwa stojące ramiona 101', 101”, każde z nich przeznaczone do połączenia z jednym z okien, przy czym pokazano fragment ościeżnicy 10 jednego z nich. Ten podwójny boczny element obróbki blacharskiej ma dwa segmenty przyjmujące 110, jeden z każdej strony oraz odpowiednio, dwa segmenty wznoszące 120, podnoszące wodę do poziomu wspólnego segmentu spływowego 130'.

Pomiędzy segmentem przyjmującym i segmentem wznoszącym znajduje się część łącząca 106, odpowiadająca połączonym częściom bocznym 104 dwóch pojedynczych bocznych elementów obróbki blacharskiej. Część łącząca 106 jest zasadniczo na równym poziomie z segmentem spływowym 130', a jej szerokość umożliwia podwójnemu elementowi obróbki blacharskiej umiejscowienie „okrakiem” na krokwi 9, przy czym obydwa segmenty przyjmujące 110 są usytuowane po każdej stronie krokwi.

Jeżeli sąsiednie okna montuje się wysoko w dachu albo jeżeli pomiędzy nimi nie ma krokwi, podwójny boczny element obróbki blacharskiej można także ukształtować bez części łączącej 106, tzn. tylko z jednym segmentem przyjmującym i jednym segmentem wznoszącym obejmującą szerokość pomiędzy oknami.

Boczny element obróbki blacharskiej pokazany na fig. 3 i fig. 3' jest wyposażony w separatory 105 jak opisane wyżej, umożliwiające rozdzielanie in situ. Postać ta ma tę zaletę, że wszystkie okna można dostarczać z takim podwójnym bocznym elementem obróbki blacharskiej. Gdy dwa okna montuje się obok siebie, jeden z tych podwójnych elementów obróbki blacharskiej wykorzystuje się pomiędzy nimi, podczas gdy drugi dzieli się na dwa w celu wykorzystania po obu bokach okien skierowanych ku powierzchni dachu.

Alternatywnie, dwa boczne elementy obróbki blacharskiej według wynalazku można wyposażyć w środki sczepiające do wodoszczelnego połączenia, np. w taśmę przylepną.

PL 224 719 B1

Boczne elementy obróbki blacharskiej kształtuje się wyginając pojedynczy kawałek materiału arkuszowego, uzyskując tym samym doskonałą wodoszczelność. Kształtowanie przebiega w trzech etapach: najpierw wykonuje się zagięcia kształtu „Z” tam, gdzie mają pojawić się kąty pomiędzy poszczególnymi segmentami elementu obróbki blacharskiej; następnie wykonuje się zagięcia wzdłuż długości bocznego elementu obróbki blacharskiej, nadając mu kształt litery U; i wreszcie jedną albo większą liczbę zagięć „Z” mocuje się, ciągnąc pozostałą część zagięć, aby co najmniej częściowo je rozgiąć. W elementach obróbki blacharskiej na fig. 2a i 2b zagięcie w postaci litery „Z” pomiędzy segmentem przyjmującym 110 i segmentem wznoszącym 120 zostało zamocowane na bokach 141, 142 i rozgięte poprzez pociągnięcie w środku 143, w wyniku czego element obróbki blacharskiej stał się miejscowo wklęsły. Natomiast zagięcie pomiędzy segmentem wznoszącym 120 i segmentem spływowym 130 zamocowano w środku 153 i rozgięto po bokach 151, 152, aby nadać elementowi kształt miejscowo wypukły. Jak wyraźnie widać, przejście od stanu zagiętego do rozgiętego następuje stopniowo.

Można także wykonać boczny element 100 obróbki blacharskiej stosując inne techniki, jak np. głębokie tłoczenie, formowanie tłoczne itp.

Fig. 4 przedstawia zastosowanie opisanego wyżej bocznego elementu obróbki blacharskiej w zespole obróbki blacharskiej wykorzystanym w połączeniu z czterema oknami montowanymi parami. Zespół obróbki blacharskiej odpowiada znanemu zespołowi obróbki blacharskiej pokazanemu na fig. 1 i podobnym elementom przypisano podobne odnośniki liczbowe dodając do nich 10. Tak więc, element obróbki blacharskiej 14 na fig. 4 spełnia zasadniczo tę samą rolę, co element obróbki blacharskiej 4 na fig. 1.

Na swych górnych końcach w stanie zamontowanym boczne elementy 16 obróbki blacharskiej są ukształtowane w sposób pokazany na fig. 2a i 2b oraz odpowiednio fig. 2a' i fig. 2b', boczny element 16' obróbki blacharskiej zaś w sposób pokazany na fig. 3 i odpowiednio na fig. 3'. Należy rozumieć, że długość segmentu spływowego można dobierać swobodnie, ponieważ nie ma to zasadniczego wpływu na stronę funkcjonalną bocznego elementu obróbki blacharskiej.

Rynnowe elementy 15 obróbki blacharskiej z fig. 4 są usytuowane głęboko w dachu, a z bocznych elementów 16, 16' obróbek blacharskich usunięto względnie duże części.

Chociaż wynalazek opisano w odniesieniu do jego korzystnych postaci, należy rozumieć, iż fachowcowi w tej dziedzinie mogą nasunąć się różnorodne zmiany i modyfikacje, i takie zmiany i modyfikacji planuje się objąć jako wchodzące w zakres załączonych zastrzeżeń. Przykładowo, boczny element obróbki blacharskiej według wynalazku można stosować wszędzie tam, gdzie inne elementy obróbki blacharskiej montuje się głęboko w dachu, tzn. nie tylko w połączeniu z oknami, lecz także z panelami słonecznymi itp.

Claims (17)

1. Zestaw konstrukcji przenikających przez dach, zwłaszcza okien, z obróbką blacharską, zamontowanych na powierzchni pochyłego dachu, zawierający co najmniej trzy konstrukcje przenikające przez dach, przy czym co najmniej jedna konstrukcja przenikająca przez dach jest usytuowana nad inną konstrukcją przenikającą przez dach i co najmniej jedna z tych konstrukcji przenikających przez dach jest usytuowana obok innej z tych konstrukcji przenikających przez dach, przy czym ten zestaw konstrukcji przenikających przez dach jest zaopatrzony w obróbkę blacharską obejmującą boczny element obróbki blacharskiej mający U-kształtny przekrój poprzeczny dla spływu wody wzdłuż boków przynależnej konstrukcji przenikającej przez dach zamontowanej pod inną konstrukcją przenikającą przez dach, przy czym jedno ramię tego „U” jest dołączalne do konstrukcji przenikającej przez dach, a podstawa tego „U” znajduje się w płaszczyźnie dachu, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany z jednego kawałka materiału i zawiera segment przyjmujący (110) i segment wznoszący (120) po stronie górnego końca bocznego elementu obróbki blacharskiej oraz segment spływowy (130) kierujący wodę na narożny segment (18) dolnego elementu obróbki blacharskiej (17) umiejscowiony poniżej konstrukcji (12) przenikających przez dach, przy czym powierzchnia segmentu spływowego (130) jest nachylona pod kątem równym kątowi nachylenia powierzchni dachu i znajduje się ona poniżej segmentu przyjmującego (110), patrząc w kierunku spadku powierzchni dachu, i powyżej segmentu przyjmującego (110), patrząc prostopadle do powierzchni dachu, przy czym segment wznoszący (120) znajduje się między segmentem przyjmującym (110) i segmentem

PL 224 719 B1 spływowym (130) dla przenoszenia wody z segmentu przyjmującego (110) do segmentu spływowego (130), przy czym segment wznoszący (120) ma kąt nachylenia nieprzewyższający 10 stopni w tym samym kierunku co segment przyjmujący (110) i segment spływowy (130), przy czym segment przyjmujący (110) stanowi krótki fragment bocznego elementu obróbki blacharskiej, natomiast segment spływowy (130) przebiega wzdłuż większego fragmentu boku konstrukcji przenikającej przez dach.

2. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że segment przyjmujący (110) i segment spływowy (130) mają zbliżone wielkością kąty nachylenia.

3. Zestaw według zastrz. 2, znamienny tym, że kąt nachylenia segmentu wznoszącego (120) względem poziomu wynosi 0-10°.

4. Zestaw konstrukcji według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany przez gięcie.

5. Zestaw konstrukcji według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany przez gięcie i tłoczenie.

6. Zestaw konstrukcji według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany przez głębokie tłoczenie.

7. Zestaw konstrukcji według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest ukształtowany przez formowanie tłoczne.

8. Zestaw konstrukcji według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest wykonany z metalu, korzystnie z aluminium.

9. Zestaw konstrukcji według zastrz. 8, znamienny tym, że boczny element obróbki blacharskiej jest wykonany ze stopu aluminium.

10. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że co najmniej jeden boczny element obróbki blacharskiej ma separatory (112, 112', 114, 114'; 105) do oddzielania fragmentów tego elementu obróbki blacharskiej do przystosowywania do różnych sytuacji montażowych.

11. Zestaw według zastrz. 10, znamienny tym, że te separatory (112, 112', 114, 114'; 105) mają postać nadrukowanych linii.

12. Zestaw według zastrz. 10, znamienny tym, że te separatory (112, 112', 114, 114'; 105) mają postać rowków.

13. Zestaw według zastrz. 10, znamienny tym, że te separatory (112, 112', 114, 114'; 105) mają postać karbów.

14. Zestaw według zastrz. 10, znamienny tym, że te separatory (112, 112', 114, 114'; 105) mają postać zatopionych pasków.

15. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, albo 13, albo 14, znamienny tym, że co najmniej jeden boczny element obróbki blacharskiej jest połączony z innym bocznym elementem obróbki blacharskiej.

16. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, albo 13, albo 14, znamienny tym, że co najmniej jeden boczny element obróbki blacharskiej stanowi jedną całość z innym bocznym elementem obróbki blacharskiej.

17. Zestaw według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 12, albo 13, albo 14, albo 15, albo 16, znamienny tym, że zawiera co najmniej jeden rynnowy element (15) obróbki blacharskiej usytuowany pomiędzy konstrukcjami zamontowanymi jedna nad drugą, przy czym co najmniej jeden rynnowy element (15) obróbki blacharskiej składa się z dwóch odłączalnych od siebie elementów, górnego i dolnego, z których górny element jest usytuowany nad, a dolny element jest usytuowany pod tym zestawem konstrukcji przenikających przez dach, oraz co najmniej jeden podwójny boczny element (16') obróbki blacharskiej usytuowany pomiędzy konstrukcjami zamontowanymi obok siebie, a co najmniej jeden z tych podwójnych bocznych elementów obróbki blacharskiej składa się z dwóch odłączalnych od siebie pojedynczych, bocznych elementów obróbki blacharskiej, przy czym jeden z nich jest zamontowany do prawej strony, a drugi z nich do lewej strony zestawu konstrukcji przenikających przez dach.