PL223173B1 - Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) oraz sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku są wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) oraz sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II).

Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie w budownictwie, medycynie, farmacji, rolnictwie i innych obszarach techniki.

Cytrynianowe kompleksy srebra znane są z literatury patentowej, znane są też chemiczne i elektrochemiczne metody ich otrzymywania oraz ich zastosowanie w odkażaniu różnorakich powierzchni i roztworów wodnych.

W opisie patentowym US 6.838.095 i zgłoszeniach US 2002025344, US 2002150628 i US 2005118281 ujawniono wodorozpuszczalne, nietoksyczne kompleksy srebra z organicznymi hydroksykwasami. Jako organiczne hydroksykwasy wymienia się kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas jabłkowy, kwas winowy, kwas cytrynowy lub kwas migdałowy. Szczególnie preferuje się kwas cytrynowy i jego sole, co przedstawiono w przykładach chemicznego otrzymywania kompleksów cytrynianowych srebra.

W zgłoszeniach patentowych US 2005202066, US 2005245605, US 2006100273 i US 2007185350 zostały opisane kompozycje zawierające bezwodny diwodorocytrynian srebra i kwas cytrynowy. Kwas cytrynowy jest co najmniej w pięciokrotnym nadmiarze molowym w stosunku do diwodorocytrynianu srebra. Powyższe biobójcze kompozycje mogą być rozcieńczane wodą w dowolnym stosunku w zależności od potrzeb np. przy odkażaniu wody lub żywności.

W zgłoszeniach patentowych nr US 2006051430 i US 2006115440 są opisane kosmetyki do pielęgnacji ciała ludzkiego, gdzie głównym czynnikiem biobójczym i konserwującym jest diwodoroc ytrynian srebra plus konwencjonalne składniki w przedstawionych kompozycjach kosmetycznych.

W opisach patentowych nr US 6.197.816, US 6.583.173 i US 7.601.755 ujawniono wodne środki dezynfekujące obejmujące cytrynian srebra, który otrzymano w wyniku elektrolitycznego (anodow ego) roztwarzania srebra metalicznego w wodnym roztworze kwasu cytrynowego i ewentualnie w obecności 20% alkoholu etylowego.

W kolejnym opisie patentowym nr US 7.261.905 ujawniono wodny środek dezynfekujący, składający się z organicznych kompleksów srebra, które również otrzymano w wyniku elektrolitycznego rozpuszczania anody srebrnej w wodnych roztworach kwasu cytrynowego oraz innych hydroksykwasów i aminokwasów. Powyższy proces elektrolitycznego rozpuszczania srebra może też zachodzić w obecności 20% alkoholu etylowego.

W zgłoszeniu patentowym nr US 2005274624 ujawniono wodny środek odkażający w formie koncentratu o wydłużonym okresie trwałości, obejmujący wodny roztwór cytrynianu srebra, który otrzymano w wyniku anodowego rozpuszczania metalicznego srebra w roztworze kwasu cytrynowego. Anoda srebrna roztwarzana jest w 5-10% roztworze wodnym kwasu cytrynowego, elektrolitycznie otrzymywane jony srebra są o stężeniu 0,05-0,1% objętościowych.

W kolejnym zgłoszeniu patentowym nr US 2007269530 ujawniono wodny środek dezynfekujący, nietoksyczny - szczególnie przyjazny dla naturalnego środowiska, którego 0,1 do 0,5% roztwór skutecznie niszczy bakterie, wirusy, grzyby i inne chorobotwórcze organizmy. Również w tym zgłoszeniu patentowym anoda srebrna jest elektrolitycznie roztwarzana w wodnych 5-10% roztworach kwasu cytrynowego, ewentualnie innych organicznych hydroksykwasach, aminokwasach, ewentualnie w obecności 20% alkoholu etylowego. W tym zgłoszeniu patentowym przedstawiono bardzo szerokie zastosowanie otrzymywanych elektrolitycznie biochelatów srebra.

W opisie patentowym SG 163.461 autorzy opisali preparat składający się z mieszaniny diwodorocytrynianu srebra z dowolnym czynnikiem chelatującym lub nadtlenkiem wodoru, w wyniku czego powstaje jonowy kompleks srebra w funkcji środka dezynfekującego.

Z kolei w opisie patentowym US 2010040699 opisano sposób wytwarzania cytrynianu srebra jako preparatu przeciwbakteryjnego.

Autorzy opisu patentowego AU 2009251057 przedstawili kompozycję zawierającą diwodoroc ytrynian srebra w połączeniu z innym związkiem z grupy związków amoniowych, utleniaczy lub halogenków (Cl, Br, I) jako naturalny antybiotyk o doskonałym działaniu przeciwbakteryjnym.

W opisie patentowym US 2009099257 wygenerowany elektrolitycznie cytrynian srebra został użyty jako składnik produktów kosmetycznych takich jak żel, mydło, emulsja, balsam, które mają na celu leczenie trądziku.

PL 223 173 B1

Z kolei według zgłoszenia patentowego WO 2010145922 cytrynian srebra wraz z kompleksami kwasu cytrynowego z kwasami krzemowymi, znalazł zastosowanie w preparatach dermatologicznych oraz wodach kosmetycznych.

Autorzy zgłoszenia patentowego WO 2011044916 użyli nano-srebra w połączeniu z nadtlenkiem wodoru, nano-złotem, czwartorzędowymi solami amoniowymi, źródłem jodu, cytrynianami, związkami powierzchniowymi oraz olejkami terpenowymi jako bardzo silny środek dezynfekujący, skuteczny w eliminacji takich mikroorganizmów jak Staphylococcus aureus, Cholerasuis salmonelli, Pseudomonas aeruginosa oraz wirusa H1N1.

Twórcy zgłoszenia patentowego US 2011078928 użyli diwodorocytrynianu srebra jako środka antybakteryjnego do nasączenia wkładek do butów.

Pomimo zapewnień twórców cytowanych powyżej zgłoszeń i opisów patentowych, że kompleksy cytrynianu srebra mają przedłużony okres trwałości w praktyce okazało się, że koncentraty i wodne roztwory tych kompleksów po pewnym czasie (około kilkadziesiąt dni) żółkną, a później wydziela się gąbczasty, szaro-czarny osad srebra. Dlatego producent cytrynianowych kompleksów srebra zaleca przechowywanie tych roztworów w ciemnym, chłodnym miejscu i w opakowaniach z ciemnego szkła.

Specjalistom tej dziedziny wiadomo jest, że użyty w powyżej cytowanych zgłoszeniach i opisach patentowych kwas cytrynowy, podobnie jak inne organiczne kwasy zawierające grupę hydroksylową (-OH), łatwo redukują jonowe srebro do metalicznego (koloidalnego), co jest powszechnie wykorz ystywane do otrzymywania koloidalnych roztworów srebra.

W zgłoszeniu patentowym US 20090149592 przedstawiono metodę redukcji jonów metali, ze szczególnym uwzględnieniem jonów srebra, w środowisku dwuwodnego cytrynianu trisodu.

Autorzy zgłoszenia patentowego US 2009236570 przedstawili sposoby otrzymywania stabilnych w czasie koloidów srebra przy użyciu roztworu cytrynianu litu.

W patencie US 7.786.178 przedstawiono sposób otrzymywania koloidów srebra poprzez redukcję jonów srebra w środowisku wodnego roztworu cytrynianu sodu i siarczanu żelaza (II).

Nie sposób wymienić wszystkich zastosowań związków srebra, tych opatentowanych jak i wynikających z inwencji użytkownika. Badania medyczne potwierdzają skuteczność jonowego srebra na ponad 650 chorób. Są to m.in.: AIDS, alergie, białaczka, biegunka, błonica, borelioza, candida, cholera, chłoniak, choroby zatok, cukrzyca, czerniak, czerwonka, czyraki, drożdżyca, dżuma, egzema, gościec, grypa, grypa A H1N1, ptasia grypa (H5N1), gruźlica, grzybica, infekcje jamy ustnej, infekcje pasożytnicze, wirusowe i grzybicze, jaglica, katar sienny, kiła, koklusz, liszaj, łupież, łuszczyca, łojotok, malaria, mięsak kości, niestrawność, odmrożenia, oparzenia, opryszczka, prostata, posocznica, półpasiec, przeziębienie, rak skóry, rak piersi, rzeżączka, salmonella, świąt odbytu, tarczyca, trądzik, trądzik różowaty, szkarlatyna, trąd, toczeń, reumatyzm, ukąszenia owadów, SARS, stwardnienie rozsiane, wrzody żołądka, zapalenie stawów, zapalenie pęcherza, zapalenie okrężnicy, zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc i opłucnej, zakażenia gronkowcem i paciorkowcem.

Cytrynian cynku jest dość powszechnie stosowany, głównie jako jeden ze składników preparatów farmaceutycznych i biobójczych różnego zastosowania.

Autorzy patentu GB 2479712 ujawnili skład wodnej kompozycji tłumiącej, a nawet usuwającej przykre zapachy, mogącej występować w postaci aerozolu, w której jednym z pożądanych składników jest cytrynian cynku.

Sposób wytwarzania czystego cytrynianu cynku do zastosowań farmaceutycznych przedstawiono w patencie CN 101935274.

Twórcy zgłoszenia patentowego WO 2011027363 poparli dowodami fakt pozytywnego oddziaływania cytrynianu cynku na zapobieganie się tworzenia kamieni nerkowych, a autorzy zgłoszenia patentowego US 2010210728 przedstawili ulepszoną formułę kompozycji stosowanej w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, zawierającą m.in. cytrynian cynku.

Z kolei w patencie CN 101513442 oraz KR 100827350 przedstawiono skład kapsułek stosowanych w leczeniu cukrzycy, które charakteryzują się zawartością cytrynianu cynku w ilości ok. 0,4%.

Autorzy patentu CA 2775444 ujawnili skład kompozycji do czyszczenia zębów o niskim stężeniu wody, zawierającej skuteczną ilość polifosforanu i jonowych składników aktywnych. Jeden ze składn ików - cytrynian cynku okazał się mieć właściwości ochronne płytki nazębnej i dziąseł.

W patentach nr CN 102218021, CN 102204874 oraz SG 169990 opisano sposób wytwarzania pasty do zębów zapobiegającej i zabijającej powstawanie nieprzyjemnego zapachu z ust. W pastach tych jednym ze składników aktywnych jest cytrynian cynku.

PL 223 173 B1

Cytrynian cynku jest dość popularnym składnikiem suplementów diety. Udowodnili to twórcy w patencie RU 2419362, gdzie przedstawiono skład odżywki dla sportowców i osób prowadzących aktywny tryb życia, oraz RU 2352147 i opisie zgłoszeniowym US 2008268095, gdzie opisano skład suplementu diety korzystnie wpływającego na ogólny stan zdrowia, zaś w patencie CN 101554231 oraz CN 101181631 przygotowany suplement zawierający jako główne składniki węglan wapnia, kolagen i cytrynian cynku zapobiegał oraz łagodził skutki osteoporozy.

W patencie CN 101803633 i opisie zgłoszeniowym JP 2008189677 przedstawiono skład kompozycji farmaceutycznej do przemywania oczu w celu łagodzenia zmęczenia i podrażnień, o w ysokim działaniu przeciwzapalnym i przeciwświądowym, zawierającą m.in. cytrynian cynku.

Autorzy zgłoszenia patentowego US 2010210728 przedstawili skład maści pomocnej w leczeniu chorób skóry, a szczególnie wrzodów. Bazą maści jest połączenie nitrogliceryny i argininy, natomiast jako substancje aktywne dodane są kwas foliowy, witamina B12 i cytrynian cynku.

Lecznicze właściwości cynku są znane od czasów starożytnych: maść cynkową używali starożytni Egipcjanie już ponad pięć tysięcy lat temu. Cynk jest drugim co do ilości mikroelementem obecnym w ludzkim organizmie. Znajduje się we wszystkich komórkach ciała, między innymi w komórkach oczu, wątroby, grasicy, mózgu, mięśni oraz organów rozrodczych. Jest niezbędny do syntezy DNA i RNA, białek, insuliny i nasienia. Bierze udział w metabolizmie węglowodanów, tłuszczy, białek i alkoholu. Cynk jest centrum aktywnym w około 200 enzymach, w tym tworzy część enzymu, który reguluje wydzielanie przez trzustkę insuliny, ponadto reguluje pracę grasicy. Znajduje się praktycznie we wszystkich płynach ustrojowych, jest konieczny podczas syntezy materiału genetycznego. Cynk wspo maga odporność immunologiczną, przyspiesza gojenie ran, wspomaga leczenie niedokrwienia serca i mózgu, działa korzystnie w schorzeniach naczyń obwodowych.

Najnowsze badania uczonych Instytutu Psychiatrycznego w Princeton dowiodły wpływu zawartości cynku w organizmie na pracę mózgu. Wykazano niezbity związek pomiędzy stężeniem cynku a występowaniem dysleksji, pewnej formy schizofrenii oraz epilepsji. Przyjmowanie cynku poprawia pamięć krótkotrwałą oraz wyostrza zmysły smaku i zapachu.

Cynk, praktycznie od zawsze, jest mikroelementem kojarzonym z urodą: wpływa na wygląd skóry, włosów i paznokci. Jest niezastąpiony w leczeniu AE (Acrodermatitis Enteropathica), choroby opornej na leczenie farmakologiczne, a objawiającej się wypadaniem włosów, ranami na skórze oraz biegunkami. Terapia cynkowa zalecana jest również osobom cierpiącym na trądzik i łuszczycę.

Niedobór cynku może świadczyć o występowaniu takich chorób jak niedoczynność tarczycy, marskość wątroby, choroba Leśniowskiego-Crohna, zapalenie jelita grubego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Niskie stężenie cynku stwierdzono u osób chorujących na bulimię, nałogowy alkoholizm, arteriosklerozę i inne dolegliwości sercowe. Najnowsze doniesienia naukowe wskazują jednoznacznie na związek pomiędzy mniejszą ilością cynku w organizmie a występowaniem chorób onk ologicznych, między innymi ziarnicy złośliwej, raka oskrzeli, różnych odmian białaczki, przerostu gruczołu krokowego i innych.

Połączenie cynku i srebra jest bardzo popularne w elektronice. Nie mniej jednak coraz częściej współistnienie tych dwóch pierwiastków i ich związków można znaleźć w przemyśle farmaceutycznym, kosmetycznym, higienicznym i spożywczym.

W patencie RU 2438711 opisano skład odświeżacza powietrza, który nie tylko eliminuje nieprzyjemne zapachy, ale wykazuje również właściwości dezynfekcyjne. Odświeżacz prócz związków zapachowych i alkoholowych zawiera cytrynian srebra w ilości 0.010-0.500% wagowych oraz rycynolan cynku.

Autorzy zgłoszenia patentowego US 2012052105 ujawnili skład i sposób wytwarzania biocydu posiadającego właściwości grzybobójcze i bakteriobójcze, który może być stosowany w budownictwie, medycynie i innych gałęziach przemysłu. Bazą produktu biobójczego jest proszek bentonitowy wzbogacony jonami głównie cynku (pochodzącymi z chlorku lub siarczanu (VI) cynku) i srebra I (z azotanu srebra), ewentualnie z domieszką jonów miedzi II (z siarczanu (VI) miedzi).

Wynalazek opisany w patencie CA 2774893 dotyczy antyseptycznej maści do stosowania zewnętrznego, zawierającej jako podstawę wazelinę kosmetyczną lub kombinację wazeliny z lanoliną, a jako środek antyseptyczny - mocno rozdrobniony proszek bentonitowy z jonami srebra, cynku (II) i ewentualnie miedzi (II). Zawartość metali w składzie maści zawiera się pomiędzy 0,05-0,5 procent wagowych.

Autorzy patentu CA 2769627 opisali skład kompozycji konserwującej i antybakteryjnej, która składa się z ekstraktów roślinnych i alkanodiolów znajdujących się w układzie rozpuszczalnikowym,

PL 223 173 B1 z opcjonalną zawartością kwasów owocowych, gdzie właściwości bakteryjne zapewniają związki srebra i cynku. Kompozycja według niniejszego wynalazku może być stosowana w produktach higieny osobistej, w tym do pielęgnacji ran, i weterynarii.

W zgłoszeniu patentowym MX 2011007305 przedstawiono sposób nadawania dywanom trwałych właściwości antybakteryjnych poprzez nasączanie podłoża dywanu fluoropolimerem zawierającym w swoim składzie pirytionian cynku oraz związki srebra.

Autorzy zgłoszenia patentowego AU 2011201467 opisali wodną przeciwbakteryjną emulsję polimerową zawierającą między innymi związki heterocykliczne, utleniacz oraz kation metalu wybrany z grupy: miedź, srebro, złoto, cyna, cynk lub ich kombinacje.

Twórcy zgłoszenia patentowego JP 2011246859 przedstawili rozwiązanie dotyczące tkaniny wykazującej właściwości przeciwbakteryjne, przeciw wirusowe oraz antyalergiczne. Tkaninę taką otrzymuje się poprzez nasączenie jej środkiem na bazie żywicy wiążącej się z włóknami, w skład którego wchodzą również związki srebra i cynku, ewentualnie miedzi.

Autorzy patentu SK 922011 opracowali środek grzybobójczy i bakteriobójczy, dodawany do farb w ilości od 0,1% do około 99,9% wag. Substancja aktywna w ilości od 0,01% wagowych do 100% wagowych w postaci związków srebra, miedzi lub cynku włączona jest w bazę, którą stanowi ziemia okrzemkowa.

Z kolei autorzy patentu CN 102220730 przedstawili innowacyjny sposób dezynfekcji banknotów polegający na zastosowaniu środka bakteriobójczego składającego się ze srebrno-cynkowego fosforanu cyrkonu.

Związki boru i ich lecznicze właściwości są również szeroko opisywane w literaturze patentowej.

W patencie US 7.767.657 przedstawiono organiczne, dwupierścieniowe związki boru o podstawnikach szczegółowo opisanych w zastrzeżeniach. Związki te okazały się bardzo skuteczne w leczeniu zakażeń grzybiczych, w szczególności w miejscowym leczeniu grzybicy paznokci i skóry. Stru ktura nowego związku boru sprzyja szybkiej penetracji w głąb płytki paznokcia.

Autorzy patentu US 7.816.344 opisali nowe związki boru wykorzystywane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, jak również kompozycje farmaceutyczne zawierające te opatentowane związki.

Twórcy patentu US 5.312.816 opisali metody zapobiegania i leczenia mukowiscydozy, łuszczycy, reumatoidalnego zapalania stawów, dny moczanowej, osteoporozy i innych chorób, poprzez podawanie pacjentom organicznych związków boru, obejmujących takie grupy chemiczne jak addukty boru do kwasów Lewisa, pochodne amidów, estrów, aminokwasów i inne.

Ze zgłoszenia patentowego US 2009214500 można dowiedzieć się o metodach profilaktyki oraz leczenia osteochondrozy u ludzi i zwierząt poprzez podawanie im organicznych związków boru.

Autorzy zgłoszenia patentowego US 2009291917 przedstawili nowe organiczne związki boru i metody leczenia nimi przewlekłych stanów zapalnych organizmu, które prowadzą do takich chorób jak zapalenie stawów, niewydolność nerek, toczeń, astma, łuszczyca, zapalenie trzustki, alergia, zwłóknienie mięśni, anemia, powikłań pooperacyjnych i wiele innych.

Wynalazek przedstawiony zgłoszeniem patentowym US 2010034901 dotyczy nowych związków boru i ich wykorzystania w leczeniu osteochondrozy (OC). Udowodniono, że suplement zwierający bor i witaminę C zapobiega oraz leczy osłabienie nóg i kulawiznę.

Przedmiotem wynalazku opisanego w zgłoszeniu patentowym WO 2008058490 są nowe, skomplikowane, organiczne związki kwasu borowego, kwasu salicylowego lub jego pochodnych oraz srebra, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie jako składników preparatu do niszczenia pleśni, grzybów i owadów z rodziny Ligniperdous.

Od pewnego czasu w Polsce i na świecie trwa kult antybiotyków, które są zbyt często zalecane i stosowane do leczenia ludzi, zwierząt i ptaków. Bakterie i inne mikroby dość szybko uodparniają się na ich działanie, mutując się i tworzą nowe odporne gatunki.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) opracowuje globalną strategię ograniczenia stosowania antybiotyków w rolnictwie, weterynarii i leczeniu ludzi. W zamian, proponuje stosowanie preparatów, na które chorobotwórcze organizmy się nie uodparniają.

Do takich preparatów należy srebro, korzystnie jak najbardziej rozdrobnione i stabilne w czasie transportu, magazynowania i dozowania.

W USA administracja do spraw leków i żywności (FDA) rejestruje i zaleca stosowanie wszys tkich form srebra, poza azotanami, które są redukowane przez bakterie do trujących azotynów, a te w połączeniu z aminami, aminokwasami tworzą rakotwórcze związki - nitro i nitrozoaminy.

PL 223 173 B1

W stanie techniki znany jest biochelat w postaci cytrynianu boru występujący jako biały proszek o wzorze cząsteczkowym C₁₈H₁₅BO₂₁ i ciężarze cząsteczkowym 578,1 g/mol, który jest powszechnie znanym związkiem chemicznym i aktualnie produkowanym przez wiele firm. Cytrynian boru 5%, proszek, który zawiera 5% boru w przeliczeniu na pierwiastek, jest nietoksyczny dla ludzi, dopiero powyżej 500 mg/człowieka/dobę może spowodować problemy układu pokarmowego takie jak: nudności, biegunka, osłabienie apetytu i inne.

Cytrynian boru w dawkach od 3 do 9 mg/dobę daje wiele korzyści, na przykład poprzez aktywację witaminy D i kalcytoniny zapobiega lub łagodzi skutki osteoporozy oraz artretyzmu, zwłaszcza u kobiet po menopauzie. Jest też bardzo ważny dla mężczyzn, ponieważ pozwala utrzymywać odpowiedni poziom estradiolu we krwi.

Według ocen ekspertów ponad 80% polskich gleb nie zawiera związków boru lub zawiera je w minimalnych ilościach. Dlatego rośliny, ptaki i ssaki, a zwłaszcza ludzie mają niedobór boru.

Bor i jego związki używane są od tysięcy lat jako środki konserwujące żywność, które zapobi egały jej gniciu i rozkładowi. Ponadto stosowane były w różnorakich opatrunkach na rany, owrzodzenia, oparzenia słoneczne i termiczne oraz różnorakie choroby skórne.

Związki boru wykorzystywane są do dnia dzisiejszego, ponieważ posiadają szereg pozytywnych zalet jak właściwości antyseptyczne, przeciwgrzybiczne, przeciwzapalne, przeciwpotne, ściągające i inne.

Najbardziej popularnymi związkami boru są: kwas borowy (H₃BO₃) i boraks (Na₂B₄O₇ x 10 H₂O). Ze związków tych nawet w dzisiejszych czasach przygotowuje się preparaty borowe znajdujące zastosowanie w medycynie, kosmetyce i suplementach diety.

Najnowsze wszechstronne badania dowodzą, że bor w organizmie ludzkim jest odpowiedzialny za metabolizm wapnia i magnezu, prawidłową produkcję estrogenów, progesteronu, testosteronu oraz witaminy D₃. Brak odpowiedniej ilości boru w organizmie prowadzi do wielu groźnych chorób: zwyrodnienia stawów i chrząstki stawowej oraz innych schorzeń kostnych jak osteoporoza, artretyzm i osteochondroza. Eksperci sugerują również, że niedobór tego mikroelementu osłabia funkcjonowanie mózgu i zdolności poznawcze, spowalnia procesy myślowe, jest przyczyną problemów z pamięcią krótkotrwałą oraz wywołuje zaburzenia koordynacji rąk i oczu.

Dostępny od niedawna na amerykańskim rynku suplement boru pod nazwą Fructo Borate jest kompleksem boru ze związkami wielkocząsteczkowymi z grupy oligosacharydów. Suplementacja tym produktem zmniejsza obrzęk i ból stawów, ponownie mineralizuje kości poprzez zwiększenie przyswajania wapnia i magnezu, zmniejsza markery PSA prostaty, wpływa na regulację układu odporności owego oraz produkcję witaminy D₃.

W medycznych publikacjach naukowych coraz częściej wymienia się bor jako chemioterapeutyk stosowany w profilaktyce i leczeniu przeróżnych form raka. Ostatnie doniesienia naukowe udowadni ają związek pomiędzy brakiem boru w organizmie, a występowaniem takich chorób jak rak prostaty, rak szyjki macicy, rak płuc.

Ponadto w środowisku naukowo - medycznym mówi się, że bor zapewnia właściwy rozwój embrionalny, pomaga w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania błon komórkowych, zapobiega zakrzepom krwi, zmniejsza ryzyko zakażeń grzybiczych, poprawia libido, reguluje przemianę materii. Niezwykle ważnym odkryciem jest fakt, że dzięki związkom boru można pokonać szereg pasożytów i grzybów, w tym Candidę albicans i Toczeń rumieniowaty.

Autor książki „Encyklopedia Medycyny Naturalnej”, a zarazem lekarz Michael T. Murray, podaje, że bezpieczna dobowa dawka boru waha się w granicach od 3 do 9 mg.

Jak okazało się w praktyce, spożywanie nieorganicznego boru (w postaci kwasu borowego lub jego soli) ma wiele niepożądanych skutków ubocznych. Do najczęściej spotykanych należą: nudności, biegunka, zapalenie skóry, zahamowanie wzrostu, senność, retencja wody, żółtaczka zastoinowa, bóle głowy, zwyrodnienia jąder, choroba zakrzepowo - zatorowa, rak dróg żółciowych i inne. Natomiast specjaliści z tej dziedziny, a zarazem autorzy patentów US 5 312 816, US 5 962 049, US 5 985 842, US 6 080 425 i US 6 669 419 twierdzą, że organiczne związki boru nie posiadają tych negatywnych właściwości.

Celem wynalazku jest opracowanie cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) w postaci roztworów wodnych oraz sposobu ich otrzymywania, które będą stabilne w czasie i nietoksyczne dla ludzi, zwierząt, ptaków i roślin.

PL 223 173 B1

Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku przedstawione są ogólnym wzorem:

[Ag],„^ł · 10,₈Ηΐ5^_Γ)ΒΟ_2Ι]„^ρ- + r Me⁺

[Zn]_s ²⁺ - [C,₈H₁₅._(p+I)BO_2l]„^p- + r Me^ł lub

[Ag]_m ⁺ -[Zn]s²⁺ · [C18H₁₅._(p+t)BO₂₁]_n>’- + r Me⁺ gdzie m i n niezależnie od siebie przyjmują wartość od 1 do 3, s przyjmuje wartość od 1 do 10, p jest liczbą całkowitą z zakresu od 1 do 9, r przyjmuje wartość całkowitą od 1 do 9, a Me jest jednowartościowym kationem z grupy I układu okresowego.

Sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) charakteryzuje się tym, że do wody dodaje się w sposób ciągły lub porcjami, w dowolnej kolejności cytrynian boru lub jego sole, związki wprowadzające kationy grupy I układu okresowego, oraz rozpuszczalne i/lub nierozpuszczalne w wodzie związki srebra (I) i związki cynku (II) w stosunku molowym od 1:1:1 do 10:1:30, w temperaturze od 0 do 100°C.

Korzystnym jest, aby do otrzymania nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) używać następujących organicznych i nieorganicznych związków srebra (I): azotan, bromek, chlorek, diamoniowy chlorek, jodek, tlenek, fosforan, pirofosforan, jodan, siarczan, cyjanek, nadmanganian, dwuchromian, tiocyjanian, tiosiarczan, tetrafluoroboran, mleczan, cytrynian, szczawian, octan, benzoesan, maślan, cynamonian, pikrynian, salicylan, winian, walerian, węglan i inne.

Korzystnym jest, aby do otrzymania nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) używać następujących organicznych i nieorganicznych związków cynku (II): chlorek, selenian, siarczan, tlenek, wodorotlenek, tiosiarczan, glukonian, boran, fosforan, pirofosforan, mleczan, octan, salicylan, asparaginian, cytrynian i inne.

Do tak otrzymanego związku można dodawać substancje uzupełniające w zależności od zastosowania otrzymanego związku, nie wpływające na stabilność i jego właściwości przy czym korzystnym jest, aby do nowych wodnych rozworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodać związków kompleksujących wapń, magnez i inne metale znajdujące się w wodzie. Jako związki kompleksujące powyższe metale stosuje się kwasy i/lub sole aminokarboksylowe, aminobursztynowe, aminohydroksybursztynowe, aminofosfonianowe, fosfonianowe, fosfonokarboksylowe, polikarboksylowe, alkilohydroksykarboksylowe, hydroksykarboksylowe i inne.

Korzystnym jest również, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodać związki wielkocząsteczkowe naturalne i/lub sztuczne takie jak żelatyna, pepton, różnorakie hydrolizaty białka zwierzęcego lub roślinnego, skrobia, celuloza i jej pochodne, chitozan i jego pochodne, alkohol poliwinylowy, poliwinylopirolidon, kopolimery i homopolimery kwasu akrylowego i/lub metakrylowego lub innych związków nienasyconych, poliasparginiany, poliglutaminiany i inne.

Korzystnym jest, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodawać anionowe, niejonowe, kationowe i/lub amfoteryczne związki powierzchniowo czynne, obniżające napięcie powierzchniowe roztworów wodnych, dysperg ujące słabo rozpuszczalne w wodzie związki srebra, składniki maści, kremów, szamponów i inne nierozpuszczalne lub słabo rozpuszczalne składniki w wodzie oraz polepszające penetrację w głąb lud zkich tkanek.

Korzystnym jest, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodawać znane związki biobójcze, korzystnie sulfonoamidy, antybiotyki, ditiokarbaminiany, izotiazolony, fenol i jego pochodne, tiopirydyny i jej pochodne, kwas benzoesowy i jego pochodne.

Korzystnym jest, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodawać nieorganiczne związki siarki takie jak tiosiarczany, siarczyny, pirosiarczany.

PL 223 173 B1

Korzystnym jest, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodawać substancje smakowo-zapachowe w ilości do 1% wagowych.

Korzystnym jest, aby do nowych wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według wynalazku dodawać barwniki organiczne w ilości do 0,1% wagowych.

Kompleksowe związki srebra (I) i cynku (II) w postaci roztworów wodnych są bardzo stabilne w czasie, odporne na redukcję i światło słoneczne, ponieważ cytrynian boru ma zablokowane działanie grupy hydroksylowej - poprzez kompleksowe połączenie tej grupy z kwasem borowym.

Kompleksowe związki srebra (I) i cynku (II) w postaci roztworów wodnych posiadają silne działanie biobójcze w stosunku do szkodliwych mikroorganizmów (bakterii, grzybów i wirusów). Nowe kompleksy srebra (I) i cynku (II) w odpowiednio dobranym stężeniu są nietoksyczne dla ludzi, zwi erząt, ryb i roślin i znajdą zastosowanie we wszystkich dziedzinach gospodarki. Minimalne stężenie związku kompleksowego w roztworze wynosi 0,1 ppm.

Dodatkowo bor, który posiada właściwości antyseptyczne, przeciwgrzybiczne, przeciwzapalne, przeciwpotne i ściągające, zwiększa działanie biobójcze nowych kompleksów cytrynianowo-boranowych srebra i cynku.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) są nietoksyczne, a dodatkowo zawierają niezbędny dla organizmów żywych organiczny bor. Znajdą one zastosowanie praktycznie w każdej dziedzinie gospodarki, ale także jako cenne s uplementy srebra i boru dla ludzi, zwierząt, ptaków i roślin.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie w leczeniu różnorakich chorób skórnych, ran, odleżyn i w zwalczaniu różnorakich infekcji pochodzenia bakteryjnego, grzybiczego i wirusowego.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie w kosmetyce jako składnik toników, kremów, maści, szamponów, odżywek do włosów i paznokci oraz innych środków pielęgnujących skórę, włosy i paznokcie.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie do dezynfekcji powierzchni miękkich i twardych wykonanych z materiałów naturalnych i sztucznych.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie do dezynfekcji różnego rodzaju wód, z wodą pitną włącznie.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie w budownictwie jako dodatki do betonów, różnorakich zapraw betonowych, gipsowych i innych, oraz konserwacji elementów konstrukcyjnych wykonanych z drewna, materiałów drewnopochodnych, tworzyw sztucznych i innych.

Otrzymane według wynalazku wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) znajdą zastosowanie w rolnictwie jako środki ochrony roślin, konserwacji mikrobiologicznej, przetwórstwie warzyw i owoców i innych.

Przedmiot wynalazku zostanie dokładniej objaśniony w poniższych przykładach, nie ograniczając jego zakresu.

P r z y k ł a d 1.

Do szklanego reaktora wyposażonego w szybkoobrotowe mieszadło wlano 600 ml wody d estylowanej o temperaturze 42°C, a następnie wsypano 12,00 g cytr ynianu boru w postaci białego proszku o zawartości boru 5% wagowych. Następnie wsypano 8,43 g szczawianu srebra i 25,29 g glukonianu cynku.

Otrzymany klarowny roztwór nowego kompleksu srebra i cynku według wynalazku wystawiono na działanie światła dziennego przez 21 dni. Nie zaobserwowano sczernienia ani nawet zmętnienia roztworu, co świadczy o wysokiej stabilności otrzymanego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra i cynku.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej zsyntezowanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,6 g co stanowi 0,0555 mola, skompleksowane srebro - 5,99 g co odpowiada 0,0555 mola, skompleksowany cynk - 3,63 g, co wynosi 0,0555 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 1:1:1.

P r z y k ł a d 2.

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 750 ml wody destylowanej o temperaturze 65°C i wsyp ano 23,00 g cytrynianu boru jak w przykładzie pierwszym, a następnie do roztworu dodano 8,11 g be nPL 223 173 B1 zoesanu srebra i 28,81 g tlenku cynku, po czym zalkalizowano 5% roztworem wodorotlenku sodu do pH 6,9.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra i cynku dodano 0,15 g 5-chloro-2-metylo-3(2H)-izotiazolonu, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, nie zmieniała barwy, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor - 1,15 g co stanowi 0,106 mola, skompleksowane srebro - 3,82 g co odpowiada 0,0354 mola, skompleksowany cynk - 23,15 g czyli 0,354 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 3:1:10.

P r z y k ł a d 3.

Do reaktora jak w przykładzie pierwszym wlano 500 ml wody destylowanej o temperaturze 70°C i wsypano 10,5 g cytrynianu boru jak w przykładzie 1, a następnie dodano 1,59 g mleczanu srebra i 25,82 g siarczanu cynku i skorygowano pH do wartości 6,1 za pomocą 2% roztworu wodorotlenku litu. Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra i cynku dodano 2 ml 40% roztworu soli tetrasodowej kwasu etylenodiaminotetraoctowego, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, nie zmieniała barwy, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor 0,525 g - co stanowi 0,048 mola, skompleksowane srebro - 0,863 g co odpowiada 0,008 mola, skompleksowany cynk - 10,46 g czyli 0,16 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 6:1:20.

P r z y k ł a d 4.

Do reaktora jak w przykładzie pierwszym wlano 850 ml wody destylowanej o temperaturze 95°C i wsypano 28,0 g cytrynianu boru jak w przykładzie pierwszym, po czym dodano tlenku srebra w ilości 1,50 g i 38,61 g wodorotlenku cynku.

Do klarownego roztworu dodano 2,5 ml czwartorzędowego jodku pirydynowego o stężeniu 10%.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej zsyntezowanej próbce wynosi: organiczny bor - 1,40 g co stanowi 0,1295 mola, skompleksowane srebro - 1,397 g co odpowiada 0,01295 mola, skompleksowany cynk - 25,41 g co stanowi 0,3885 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 10:1:30. Otrzymany w ten sposób roztwór nowego kompleksu srebra według wynalazku wielokrotnie zamrażano i odmrażano. Po każdorazowym cyklu próbka była klarowna. Nie stwierdzono zmętnień, wytrąceń ani zmiany barwy, co świadczy o wysokiej stabilności otrz ymanego kompleksu.

P r z y k ł a d 5.

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 850 ml wody destylowanej o temperaturze 15°C i wsypano 24,70 g cytrynianu boru oraz 3,81 g octanu srebra oraz 54,20 g salicylanu cynku, a następnie roztwór zalkalizowano do pH 5,7 używając 2% wodorotlenku sodu.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra i cynku dodano 2 g poliwinylopirolidonu, a następnie przez 10 dni wystawiono na działanie światła dziennego. Po tym okresie próbkę poddano kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, nie zmieniała barwy, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej zsyntezowanej próbce wynosi: organiczny bor - 1,235 g co stanowi 0,114 mola, skompleksowane srebro - 2,46 g co odpowiada 0,0228 mola, skompleksowany cynk - 10,44 g czyli 0,1596 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 5:1:7.

P r z y k ł a d 6.

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 400 ml wody destylowanej o temperaturze 75°C i wsyp ano 2,27 g mleczanu srebra. Po kilkuminutowym mieszaniu do roztworu dodano w sposób jednorazowy 17,6 g cytrynianu boru jak w przykładzie 1 i 18,75 g węglanu cynku, po czym zalkalizowano go do pH 5,7 za pomocą 0,5% wodorotlenku litu.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra i cynku dodano 0,05 g tartrazyny, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,88 g co stanowi 0,081 mola, skompleksowane srebro - 1,24 g co odpowiada 0,0115 mola,

PL 223 173 B1 skompleksowany cynk - 9,78 g czyli 0,1495 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 7:1:13.

P r z y k ł a d 7.

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 300 ml wody destylowanej o temperaturze 75°C i wsyp ano 33,80 g pirofosforanu cynku. Po kilkuminutowym mieszaniu do roztworu dodano w sposób jedn orazowy 11,3 g cytrynianu boru jak w przykładzie 1 i 2,18 g octanu srebra, po czym zalkalizowano go do pH 5,7 za pomocą 2% wodorotlenku potasu.

Do tak otrzymanego nowego cytrynianowo-boranowego kompleksu srebra i cynku dodano 3 krople substancji zapachowej, a następnie poddawano go kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor - 0,565 g co stanowi 0,0522 mola, skompleksowane srebro - 1,41 g co odpowiada 0,01305 mola, skompleksowany cynk - 14,51 g czyli 0,2218 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 4:1:17.

P r z y k ł a d 8.

Do reaktora jak w przykładzie 1 wlano 900 ml wody destylowanej o temperaturze 55°C i wsypano jednocześnie 31,0 g cytrynianu boru jak w przykładzie pierwszym, 2,72 g szczawianu srebra i 47,98 g mleczanu cynku. Po całkowitym rozpuszczeniu wszystkich soli roztwór zalkalizowano do pH 5,5 za pomocą 5% wodorotlenku sodu.

Roztwór poddawano kilkakrotnemu wymrażaniu. Po każdorazowym odmrożeniu próbka była klarowna, bez zmętnień i osadów, co świadczy o wysokiej stabilności nowego kompleksu. Preparat poddano również działaniu promieni słonecznych przez okres 14 dni. Nie zaobserwowano żadnych zmian w wyglądzie roztworu.

Zawartość poszczególnych mikropierwiastków w wyżej otrzymanej próbce wynosi: organiczny bor - 1,55 g co stanowi 0,143 mola, skompleksowane srebro - 1,93 g co odpowiada

0,0179 mola, skompleksowany cynk - 12,89 g czyli 0,197 mola. Stosunek molowy boru do srebra do cynku wynosi więc 8:1:11.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wodne roztwory cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) według niniejszego wynalazku przedstawione są ogólnym wzorem:

   [Ag]m⁺ · [Ci8Hi53p_+r)BO2i]n^P + r Me⁺ [Zn]_s ²⁺ · [C,₈H_L5._(ptr,BO₂,]„^p· + r Me⁺ lub [Ag]_m ⁺ [Zn]a²⁺ · [C18H₁₅._(ptt)BO₂₁]_n ^p- + r Me⁺ gdzie m i n niezależnie od siebie przyjmują wartość od 1 do 3, s przyjmuje wartość od 1 do 10, p jest liczbą całkowitą z zakresu od 1 do 9, r przyjmuje wartość całkowitą od 1 do 9, a Me jest jednowartościowym kationem z grupy I układu okresowego.
2. 2. Sposób otrzymywania wodnych roztworów cytrynianowo-boranowych kompleksów srebra (I) i cynku (II) charakteryzuje się tym, że do wody dodaje się w sposób ciągły lub porcjami, w dowolnej kolejności cytrynian boru lub jego sole, związki wprowadzające kationy grupy I układu okresowego, oraz rozpuszczalne i/lub nierozpuszczalne w wodzie związki srebra (I) i związki cynku (II) w stosunku molowym od 1:1:1 do 10:1:30, w temperaturze od 0 do 100°C.