PL221518B1 - Markiza do przesłaniania okna dachowego - Google Patents

Abstract

Markiza składa się z szyny montażowej (1) i korpusu, połączonych ze sobą obrotowo, o osi obrotu równoległej do osi (7) wałka (8), przy czym szyna montażowa mocowana jest do zewnętrznej powierzchni osłony okna, a korpus jest odchylany na czas montażu szyny montażowej. Szyna montażowa (1) i obudowa (2) połączone są ze sobą za pomocą elastycznego przegubu (3).

Description

Przedmiotem wynalazku jest markiza do przesłaniania okna dachowego za pomocą giętkiego materiału prześwitującego, mocowana do zewnętrznej powierzchni okna lub osłony okna. Materiał prześwitujący, zwijający się na wałku przy pomocy sprężyny wywołującej moment obrotowy, zakończony jest wzdłuż ruchomej krawędzi ręcznie przesuwaną belką.

Znane są z rynku rozwiązania, w których markiza składa się z mechanizmu zwijającego napędzanego sprężyną napinaną podczas rozwijania wałka, mocowanego za pomocą wkrętów do zewnętrznej powierzchni osłony okna. Do mocowania markizy wykorzystuje się zewnętrzne uchwyty połączone z obudową, znajdujące się po stronie przeciwległej do kierunku wysuwania materiału prześwitującego. Materiał prześwitujący rozwijany jest ręcznie od wewnątrz. Po otwarciu okna obrotowego materiał prześwitujący rozwijany jest przez pociągnięcie za belkę zamocowaną na ruchomym końcu materiału. Następnie istnieje możliwość zamocowania belki do haczyków znajdujących się na zewnętrznej, dolnej krawędzi okna. W rozwiązaniach tych boczne osłony kasetonu ze znajdującym się w środku wałkiem z nawiniętym materiałem, przykręcane są do obudowy za pomocą śrub lub wkrętów.

Znane jest również rozwiązanie, w którym markiza o bardzo podobnych cechach funkcjonalnych jak opisano to powyżej, jest mocowana do wewnętrznej powierzchni osłony okna dachowego. Rozwiązanie takie wymaga jednak, ze względu na konieczność zapewnienia miejsca na markizę, stosowania osłon o podwyższonym profilu. Ponadto zajmuje dodatkową powierzchnię otworu okna, zmniejszając jego prześwit.

Celem wynalazku jest konstrukcja markizy wyposażonej w boczne osłony, do przesłaniania okna dachowego za pomocą giętkiego materiału prześwitującego, mocowanej do zewnętrznej powierzchni okna lub osłony okna przez osobę znajdująca się wewnątrz budynku.

Istota wynalazku polega na tym, że markiza do przesłaniania okna dachowego, mocowana jest do zewnętrznej powierzchni okna lub osłony okna i składa się z obudowy, wsporników wałka, bocznych osłon, giętkiego materiału prześwitującego oraz szyny montażowej i korpusu. Materiał prześwitujący jest zwijany na wałku napędzanym sprężyną wywołującą moment obrotowy i jest zakończony wzdłuż ruchomej krawędzi ręcznie przesuwaną belką. Przy czym szyna montażowa i korpus połączone są ze sobą obrotowo, poprzez obudowę za pomocą elastycznego przegubu, o osi obrotu równoległej do osi wałka.

Przegub, korzystnie wykonany z gumy lub dowolnego elastycznego materiału, jest pasem materiału o prostokątnym, płaskim przekroju zakończonym po obu stronach dodatkowym profilem montażowym o większej grubości w stosunku do grubości przegubu. Profile montażowe mają kształt kołowy o średnicy korzystnie równej dwukrotności grubości płaskiej części przegubu. Profile montażowe są swobodnie wsuwane do wzdłużnych kanałów o dopasowanych kształtach w szynie montażowej i w obudowie markizy, jednocześnie uniemożliwiając wysunięcie ich w kierunku poprzecznym.

Połączenie przegubowe może też być zrealizowane z wykorzystaniem sztywnych elementów kształtowych w postaci kształtowych przegubów rozłącznych, odpowiednio uformowanych bezpośrednio w łączonych elementach. Przykładem elementów złącznych przegubu kształtowego jest spiralny zaczep w szynie montażowej i jarzmo w obudowie.

Korpus połączony za pomocą elastycznego przegubu z szyną montażową markizy poprzez obudowę zawiera w sobie mechanizm zwijający wykorzystujący do napędu sprężynę napinaną po dczas rozwijania wałka. Wałek osadzony jest na obrotowej osi podpartej korzystnie na dwóch swoich końcach przez wsporniki, które jednocześnie są elementami domykającymi całość konstrukcji korp usu, mocowanymi do obudowy zasadniczo za pomocą wkrętów.

Niezbędnym elementem rozwiązania jest system mocowania bocznych osłon, za pomocą obrotowego mechanizmu zatrzaskowego, który tworzą pierścienie pozycjonujące z zaczepami osłony oraz pierścienie bazowe z gniazdami zaczepowymi wsporników.

Częścią obudowy markizy są ślizgi prowadzące materiał prześwitujący podczas wysuwania. Mają one łagodne wyprofilowanie powierzchni elementów prowadzących tak, aby ich kontakt z przesuwanym materiałem był możliwy na jak największej powierzchni. Korzystnie mogą to być więc albo powierzchnie płaskie, albo powierzchnie o profilu krzywoliniowym o dużym promieniu krzywizny.

Korzystne skutki rozwiązania polegają na tym, że markiza według wynalazku oraz jej elementy montażowe ułatwiają zamocowanie jej do zewnętrznej powierzchni okna lub osłony okna dachowego. Jest to istotne szczególnie w przypadku montażu markizy przez osobę znajdującą się wewnątrz buPL 221 518 B1 dynku. Ponadto markiza wyposażona jest w boczne osłony, których konstrukcja i sposób połączenia z korpusem ma na celu ich prosty i skuteczny montaż bez użycia dodatkowych narzędzi.

Cechą szczególną rozwiązania jest możliwość łatwego i szybkiego rozłączenia i powtórnego połączenia współpracujących elementów. Zarówno elastyczny przegub oraz sztywny przegub kształtowy umożliwiają, w razie konieczności, proste i sprawne otwarcie obudowy w stopniu umożliwiającym ewentualne prace serwisowe, bez potrzeby demontowania markizy w całości. Ponad to elastyczny przegub zapewnia także szczelność połączenia, chroniąc materiał markizy nawinięty na wałek przed czynnikami atmosferycznymi. Proponowane rozwiązania pozwala także na ukrycie elementów montażowych wewnątrz kasetonu markizy oraz umiejscowienie ich w bezpośrednim sąsiedztwie otworu okiennego, co znacznie ułatwia zamocowanie markizy do osłony okna dachowego. Takie rozwiązanie pozwala na znaczące zmniejszenie gabarytów markizy i tym samym na ilość miejsca zajmowanego przez nią.

Zaletą zastosowanego systemu zaczepowego osłon bocznych jest brak wystających elementów złącznych, ale także doskonałe zabezpieczenie osłony przed przypadkowym zsunięciem z obudowy.

Zastosowane ślizgi obudowy znacznie zmniejszają hałas powodowany przez materiał wysuwający się z korpusu markizy. Markiza zewnętrzna w pierwszym przykładzie wykonania pokazana jest na rysunkach montażowych fig. 1a, strona lewa, oraz fig. 1b, strona prawa, w stanie rozstrzelonym. Na rysunku przekrojowym fig. 2 uwidocznione są istotne elementy dla pokazania idei połączenia przegubowego, a na rysunku fig. 3 pokazany jest sposób montażu markizy do osłony okna dachowego. Fig. 4 przedstawia osłonę markizy, fig. 5 - schemat montażu osłony a fig. 6 markizę z zamocowaną osłoną. Na rysunku fig. 7 i fig. 8 przedstawiono markizę w drugim przykładzie wykonania z innym rodzajem połączenia przegubowego. Markiza zasadniczo składa się z szyny montażowej 1, mocowanej do zewnętrznej powierzchni osłony okna, oraz korpusu, który poprzez obudowę 2 jest połączony z szyną montażową za pomocą przegubu 3, wykonanego z paska gumy lub innego giętkiego materiału, o k orzystnie płaskim profilu, posiadającym okrągłe profile montażowe /a/, wzdłuż bocznych krawędzi, o średnicy korzystnie dwukrotnie większej od grubości paska. Do wielkości i kształtu przekroju przegubu 3 dopasowany jest kształt jarzmowych wzdłużnych kanałów 4 w listwie montażowej 1 i obudowie 2 zapewniający możliwość swobodnego wsunięcia profili montażowych /a/ przegubu 3 do kanałów, jednocześnie uniemożliwiając wysunięcie w kierunku poprzecznym. Ten sposób połączenia tworzy szczelny elastyczny przegub z możliwością wzajemnego odchylania szyny montażowej 1 i korpusu. Pełny korpus markizy, zamknięty na całej długości przez obudowę 2, szynę montażową 1, przegub 3, zawiera dodatkowo dwa symetryczne wsporniki 5, mocowane do obudowy 2 za pomocą wkrętów 6, zamykające konstrukcję z obu końców oraz blokujące możliwość niekontrolowanego wysunięcia się przegubu 3 z kanałów 4. Wsporniki 5 jednocześnie służą do obrotowego podparcia osi 7, na której osadzony jest wałek 8 z nawiniętym materiałem prześwitującym 9. Wałek 8 jest częścią mechanizmu zwijającego wykorzystującego do napędu sprężynę, nie pokazaną na rysunku, napinaną podczas rozwijania wałka. Sprężyna zamocowana jest jednym końcem do wspornika 5 a drugim, ruchomym, do wałka 8, wykorzystując do tego odpowiednio ukształtowane otwory zaczepowe w wymienionych elementach.

Materiał prześwitujący 9 rozwijany jest ręcznie przez przesuwanie belki usztywniającej 10, wykorzystując do tego uchwyt 11. Belka usztywniająca w pozycji zwiniętej materiału prześwitującego 9, znajduje się w odpowiednio ukształtowanych niszach 12. W tej pozycji belka usztywniająca jest utrzymywana przez naciąg sprężyny, nie pokazanej na rysunkach, która posiada niewielkie wstępne napięcie. Przesuwanie belki usztywniającej 10 w kierunku zasłaniającym markizy, powoduje skręcanie sprężyny, wytwarzając siłę zdolną do stałego napinania materiału prześwitującego 9, oraz do całkowitego jego zwinięcia po uwolnieniu belki usztywniającej.

Przegubowe połączenie szyny montażowej 1 i obudowy 2 umożliwia odchylanie korpusu. Umożliwia się przez to dostęp do otworów montażowych 13 znajdujących się w szynie montażowej 1.

Montaż markizy polega na zamocowaniu szyny montażowej 1 przy odchylonym na przegubie 3 korpusie markizy co najmniej dwoma elementami mocującymi, najczęściej wkrętami 14, do zewnętrznej powierzchni osłony okna wykorzystując otwory montażowe 13, jak pokazano na rysunku fig. 3, Następnie korpus markizy może być na powrót osadzony w pozycji eksploatacyjnej. Zabezpieczenie przed niekontrolowanym odchyleniem korpusu w tej pozycji jest zrealizowane z wykorzystaniem wkr ętów 15 wkręcanych, poprzez otwory we wspornikach 5, w profilowane gniazda 16 uformowane w listwie montażowej 1.

PL 221 518 B1

Markiza zmontowana w stanie opisanym wyżej, posiada pełną funkcjonalność techniczną. D odatkowymi elementami poprawiającymi szczelność i estetykę urządzenia są osłony 17 uwidocznione na rysunku fig. 4, które zakrywają elementy montażowe: wsporniki 5 oraz wkręty 6 i 15.

Do zamontowania osłon 17, umieszczonych symetrycznie po obu stronach markizy, wykorzystany został obrotowy mechanizm zatrzaskowy. Każda osłona posiada po swojej wewnętrznej stronie trzy zaczepy 18, symetrycznie rozmieszczone na wewnętrznym obwodzie pierścienia pozycjonującego 19. Osłona 17, pierścień pozycjonujący 19 oraz zaczepy 18 wykonane są jako jeden element, metodą formowania wtryskowego lub odlewania. Na zewnętrznym obwodzie pierścienia bazowego 20 o odpowiednio mniejszej średnicy, ukształtowanego na wsporniku 5 symetrycznie rozmieszczone są trzy gniazda zaczepowe 21, które wykorzystywane są do wzajemnego zazębiania się z odpowiadającymi im zaczepami 18. Gniazda zaczepowe 21 są odpowiednio ukształtowane dla ułatwienia naprowadzenia zaczepów 18. Dla umożliwienia zamontowania osłony z wykorzystaniem opisanego mechanizmu istotne jest, aby średnica ograniczająca wysokość zaczepów 18 była większa, o wartość luzu montażowego, od zewnętrznej średnicy pierścienia bazowego 20 na wsporniku 5, oraz analogicznie, średnica ograniczająca wysokość gniazd zaczepowych 21 powinna być o podobną wartość mniejsza od wewnętrznej średnicy pierścienia pozycjonującego 19. Obydwa pierścienie, pozycjonujący 19 i bazowy 20 są umieszczone koncentrycznie z wałkiem 8.

Montaż osłony polega na nasunięciu jej na wspornik w odpowiedniej sekwencji ruchów, z których pierwszym jest nasunięcie pierścienia pozycjonującego 19 z zaczepami 18 na pierścień bazowy 20 wyposażony w gniazda zaczepowe 21 co pokazano na rysunki fig. 4. Nasunięcie pierścieni na siebie jest możliwe jedynie w pozycji kątowej osłony, w której zaczepy i gniazda zaczepowe nie kolidują ze sobą. Przekręcenie osłony do pozycji zamkniętej, pokazane na rysunku fig. 5, powoduje zatrzaskowe zazębienie się odpowiadających sobie zaczepów i gniazd zaczepowych.

Osłony 17 wyposażone są w dodatkowe zaczepy poprzeczne 22. Zaczepy te po przekręceniu osłony do pozycji zamkniętej, zazębiają się z gniazdami 23 uformowanymi w zewnętrznej krawędzi wspornika 5 i zapewniają pewne mocowanie na całym obwodzie kontaktu osłony ze wspornikiem i obudową 2, jak pokazano na rysunku fig. 6. Zaletą tego rozwiązania jest brak wystających elementów złącznych, ale również zabezpieczenie przed przypadkowym zrzuceniem osłony przy jednoczesnej możliwości łatwego ręcznego jej montażu i demontażu.

Obudowa 2 markizy, która wyposażona jest w ślizgi 23 prowadzące materiał prześwitujący 9 podczas wysuwania z korpusu. Zaletą tego rozwiązania jest łagodne wyprofilowanie powierzchni ślizgów 24 tak, aby ich kontakt z przesuwanym materiałem prześwitującym był możliwie na jak najwię kszej powierzchni. Powoduje to mniejszy nacisk jednostkowy materiału prześwitującego 9 na powierzchnie ślizgu 24. Efektem uzyskanym dzięki temu rozwiązaniu jest znaczne zmniejszenie hałasu powodowanego przez wsuwający się lub wysuwający z korpusu markizy materiał prześwitujący.

W drugim przykładzie wykonania markiza różni się od pierwszego przykładu rodzajem zastosowanego połączenia przegubowego, pokazanego na rysunkach fig. 7 i fig. 8. Jest ono zrealizowane z wykorzystaniem sztywnych elementów kształtowych odpowiednio uformowanych bezpośrednio w szynie montażowej 1' oraz w obudowie 2'. Profil szyny montażowej w miejscu połączenia z obudową zakończony jest spiralnym zaczepem 25, natomiast profil obudowy 2' zakończony jest jarzmem 26 do współpracy ze spiralnym zaczepem. Zamocowanie spiralnego zaczepu 25 w jarzmie 26 jest możl iwe jedynie w pozycji otwartej korpusu, rysunek fig. 7. Obrót korpusu w kierunku zamknięcia powoduje zablokowanie spiralnego zaczepu w jarzmie, rysunek fig. 8. Cechą szczególną tego rozwiązania jest możliwość łatwego i szybkiego rozłączenia i powtórnego połączenia współpracujących elementów.

Claims (14)

1. Markiza do przesłaniania okna dachowego, mocowana do zewnętrznej powierzchni okna lub osłony okna, w szczególności okna o prostokątnym kształcie, składająca się z obudowy, wsporników wałka, bocznych osłon oraz giętkiego materiału prześwitującego, zwijającego się na wałku napędzanym sprężyną wywołującą moment obrotowy, zakończonego wzdłuż ruchomej krawędzi ręcznie przesuwaną belką, znamienna tym, że składa się z szyny montażowej (1) i korpusu, połączonych ze sobą obrotowo poprzez obudowę (2) za pomocą elastycznego przegubu (3), o osi obrotu równoległej do osi (7) wałka (8).

PL 221 518 B1

2. Markiza wg zastrzeżenia 1, znamienna tym, że elastyczny przegub (3) jest pasem materiału o prostokątnym przekroju, zakończonym po obu stronach profilami montażowymi /a/ o grubości większej niż grubość przegubu.

3. Markiza wg zastrzeżenia 2, znamienna tym, że profile montażowe /a/ mają przekrój kołowy o średnicy równej dwukrotności grubości płaskiej części przegubu.

4. Markiza wg zastrzeżenia 2, znamienna tym, że szyna montażowa (1) i obudowa (2) mają kanały (4) o kształcie i wymiarach dopasowanych do przekroju przegubu (3).

5. Markiza wg zastrzeżenia 1, znamienna tym, że szyna montażowa (1') i obudowa (2') połączone są ze sobą bezpośrednio za pomocą kształtowego rozłącznego przegubu uformowanego w obudowie (2) i szynie montażowej (1).

6. Markiza wg zastrzeżenia 5, znamienna tym, że elementem złącznym kształtowego przegubu w szynie montażowej (1') jest spiralny zaczep (25).

7. Markiza wg zastrzeżenia 5, znamienna tym, że elementem złącznym kształtowego przegubu w obudowie (2') jest jarzmo (26).

8. Markiza wg zastrzeżenia 1, znamienna tym, że wałek (8) osadzony jest na osi (7) podpartej na dwóch symetrycznie umieszczonych wspornikach (5) mocowanych rozłącznie do obudowy (2) na jej dwóch końcach.

9. Markiza wg zastrzeżenia 1, znamienna tym, że osłony (17) są zamocowane na wspornikach (5).

10. Markiza wg zastrzeżenia 9, znamienna tym, że osłony (17) mają pierścienie pozycjonujące (19) a wsporniki (5) mają pierścienie bazowe (20).

11. Markiza wg zastrzeżenia 9, znamienna tym, że osłony (17) mają zaczepy (18) a wsporniki (5) mają gniazda zaczepowe (21).

12. Markiza wg zastrzeżenia 1, znamienna tym, że posiada ślizgi (24), prowadzące materiał prześwitujący (9), będące integralną częścią obudowy (2).

13. Markiza wg zastrzeżenia 12, znamienna tym, że ślizgi (24), w miejscach kontaktu z materiałem prześwitującym (9) mają powierzchnie płaskie.

14. Markiza wg zastrzeżenia 12, znamienna tym, że ślizgi (24), w miejscach kontaktu z materiałem prześwitującym (9) mają powierzchnie krzywoliniowe.