PL212978B1 - Zastosowanie kompozycji zawierajacej ekstrakt z zielonej herbaty i donor tlenku azotu do wytwarzania preparatu do podawania droga zoladkowo-jelitowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy zastosowania kompozycji zawierającej ekstrakt z zielonej herbaty i donor tlenku azotu do wytwarzania preparatu do podawania drogą żołądkowo-jelitową.

Zastosowanie to ma na celu uniknięcie lub zmniejszanie ryzyka komplikacji pooperacyjnych.

W przypadku ciężkich zabiegów operacyjnych należy się często liczyć z komplikacjami pooperacyjnymi. Mogą one wykazywać najróżnorodniejsze objawy, jednak często można je powiązać z okolicznością, że tkanka dotknięta zabiegiem operacyjnym nie jest wystarczająco ukrwiona. Tak zwane zjawiska niedokrwienia/reperfuzji w przypadku operowanych pacjentów mogą prowadzić do stanów zagrażających życiu.

Jak dotychczas, tego rodzaju komplikacje leczono dopiero wówczas, gdy już wystąpiły.

Opisano już jednak takie działania, w których pacjent przed operacją przygotowywany był przez podawanie wybranego preparatu, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia komplikacji względnie oddziaływań pooperacyjnych.

I tak, w opisie patentowym USA Nr 5 656 608 opisano sposób leczenia endotoksemii obejmujący podawanie skutecznej ilości wybranego aminokwasu, takiego jak glicyna, alanina lub seryna. Podawanie prowadzi się co najmniej trzy dni przed operacją.

Z opisu patentowego USA Nr 5 731 290 znany jest sposób polepszania odpowiedzi immunologicznej lub odporności przeciw infekcjom po zabiegach operacyjnych, w którym przed operacją podaje się dodatek środka spożywczego. Dodatek ten zawiera kwasy omega-3-tłuszczowe (silnie nienasycone kwasy tłuszczowe) w połączeniu z L-argininą, L-ornityną lub prekursorów tych związków, w ilościach działających pobudzająco na układ odpornościowy. Podawanie dodatku prowadzi się przez okres przynajmniej trzech dni przed operacją.

W publikacji WO-A-96/25861 opisano zastosowanie glicyny lub związków wstępnych glicyny, alaniny i seryny do wytwarzania leku względnie preparatu środka spożywczego do zmniejszania zawartości czynnika martwicy nowotworów (TNF) u pacjentów, u których wystąpiła homeostaza względnie miejscowe stany zapalne. Publikacja ta wspomina o możliwości podawania w ciągu przynajmniej trzech dni przed operacją.

Z publikacji WO-A-99/62 508 znane jest zastosowanie glicyny do wytwarzania leku do leczenia szoku krwotocznego. Opisano, że możliwe jest podawanie leku przed operacją.

Z opisu patentowego USA Nr 5 902 829 znany jest sposób wpływania na mikrokrążenie u pacjentów, w którym przed operacją pacjentom podaje się L-argininę lub jej prekursor lub inny donor NO/tlenku azotu, który jest substratem dla syntetazy tlenku azotu względnie jego prekursorem. Podawanie prowadzi się co najmniej jeden dzień przed operacją.

W opisie patentowym USA Nr 6 013 273 opisany został sposób leczenia szoku endotoksycznego, który obejmuje podawanie skutecznej ilości choliny.

Podawanie leku prowadzi się przez okres co najmniej jednego dnia przed operacją a z reguły jeden do sześciu dni przed operacją.

Dla wszystkich tych sposobów leczenia wspólne jest, że działania muszą być podejmowane co najmniej jeden dzień, z reguły wiele dni przed operacją.

W przypadku pacjentów z potrzebą nagłej operacji lub w przypadku nagłego przypadku (np., urazów), zwykle nie ma wystarczająco dużo czasu, aby znanymi sposobami uzyskać zadawalający wynik.

Wychodząc z tego stanu techniki, dzięki niniejszemu wynalazkowi oddaje się do dyspozycji preparat, za pomocą którego pacjentowi można na krótko przed operacją pomóc tak, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia komplikacji pooperacyjnych lub oddziaływań po operacji.

Kompozycja zastosowana według wynalazku może być stosowana w takich wypadkach, w których ma się do dyspozycji tylko krótki czas, przykładowo kilka godzin, lecz można je naturalnie stosować także w dłuższym okresie czasu przed operacją.

Kompozycja stosowana według wynalazku zawiera ekstrakt z zielonej herbaty jako jeden ze składników.

Wiadomo już od dawana, że ekstrakt z zielonej herbaty można stosować przy leczeniu określonych chorób i że ekstrakt ten wykazuje działanie przeciwbakteryjne.

I tak w japońskim opisie patentowym JP-A-73/30 599 opisano zastosowanie polifenoli z zielonej herbaty w leczeniu raka.

PL 212 978 B1

Z literatury Neuroscience Letters 287 (2000) 191-4 znane jest ochronne działanie galusanu (-)-epigallokatechiny, głównego składnika polifenoli z zielonej herbaty przeciwko szkodom niedokrwienia/reperfuzji mózgu.

Z czasopisma Am. J. Physiol, Gastrointest. Liver Physiol., 2002, 283(4): G957-64 wiadomo, że można uniknąć uszkodzeń niedokrwiennych/reperfuzyjnych wątroby przez podawanie ekstraktu z zielonej herbaty.

W japońskim opisie patentowym JP-A-10/248 538 opisano preparat do zwiększania aktywności fal alfa w mózgu zawierający ekstrakt z zielonej herbaty, aminokwasy, witaminy i cukier.

Z opisu patentowego EP-A-1 174 143 znane jest zastosowanie ekstraktu z zielonej herbaty do leczenia niedomogi nerek spowodowanej cyklosporyną lub askomycyną. Opis ten ujawnia ponadto preparat, zawierający ekstrakt z zielonej herbaty i wybrane aminokwasy, takie jak glicyna, L-alanina, L-seryna lub L-arginina.

W publikacji „Chemistry and Applications of Green Tea (T. Yamamoto i inni) wskazano, że ekstrakt z zielonej herbaty wywiera korzystne działanie na florę jelit i wpływa dodatnio na system odpornościowy.

W publikacji F. Yang i inni, w czasopiśmie J. Nutr., 1998, 128: 2334-2340 „Green Tea polyphenols block endotoxin-induced TNF-production and lethality in a murine model, wskazano, że polifenole z zielonej herbaty wykazują własności hamujące stany zapalne i własności przeciwrakowe i że podawanie polifenoli z zielonej herbaty zmniejsza zawartość TNF-alfa w surowicy krwi.

Obecnie nieoczekiwanie stwierdzono, że przez podawanie preparatu zawierającego ekstrakt z zielonej herbaty i wybrane dalsze składniki, takie jak wybrane aminokwasy lub pochodne aminokwasów, możliwa jest pomoc operowanym pacjentom i że przez to znacznie zmniejsza się ryzyko pooperacyjnych komplikacji i że można zmniejszyć znacznie skutki przebiegu takich komplikacji.

Niniejszy wynalazek dotyczy zastosowania kompozycji zawierającej:

a) ekstrakt z zielonej herbaty i

b) co najmniej jeden donor tlenku azotu, który jest substratem dla syntetazy tlenku azotu, przy czym donor tlenku azotu wybrany jest z grupy związków składającej się z argininy, glutaminy, dipeptydów zawierających argininę lub glutaminę stanowiących alanino-argininę, arginino-alaninę, arginino-glicynę, glicyno-argininę, alanino-glutaminę, glicyno-glutaminę, triazotanu gliceryny, diazotanu izosorbidu, nitroprusydku, amino-guanidyny, sperminy - tlenek azotu, spermidyny - tlenek azotu i SIN 1 (3-morfolinosydnonimina), ich fizjologicznie tolerowanych soli lub kombinacji takich związków, do wytwarzania preparatu do podawania drogą żołądkowo-jelitową do zapobiegania uszkodzeniom spowodowanym przez niedokrwienie narządów i tkanek zabiegami chirurgicznymi.

Pod pojęciem preparat do podawania drogą żołądkowo-jelitową w ramach niniejszego opisu rozumie się preparat, który można podawać w dowolnym miejscu przewodu żołądkowo-jelitoweg o, Korzystnymi postaciami podawania są przyjmowanie doustne lub podawanie za pomocą zgłębnika żołądkowego lub zgłębnika jelitowego.

Pod określeniem zabieg chirurgiczny rozumie się w ramach niniejszego opisu dowolne zabiegi chirurgiczne, korzystnie jednak wybiórcze zabiegi chirurgiczne lub zabiegi chirurgiczne wynikające z nagłej potrzeby. Korzystnymi wybiórczymi zabiegami chirurgicznymi są zabiegi żołądkowo-jelitowe, chirurgia serca, chirurgia szyi i nosa, zabiegi w jamie brzusznej włącznie z mało inwazyjnymi zabiegami w jamie brzusznej, chirurgia naczyń i stawów lub przeszczepy. Korzystnymi zabiegami chirurgicznymi wynikającymi z nagłej potrzeby są pourazowe zabiegi chirurgiczne lub zabiegi w celu leczenia ogniska zapalnego.

Stosowany jako składnik stosowanej według wynalazku kompozycji ekstrakt z zielonej herbaty zawiera teaninę (Theanine) i polifenole wywodzące się z pochodnych katechiny.

Korzystnie pochodne katechiny wybrane są z grupy składającej się z galusanu (-)-epigallokatechiny (EGCg), (-)-epigallokatechiny (EGC), galusanu (-)-epikatechiny (ECg), (+)-gallokatechiny (GC), (-)-epikatechiny (EC) i (+)-katechiny (C) oraz mieszaniny dwu lub więcej spośród tych składników. Korzystnie składnikiem b) stosowanej kompozycji jest arginina lub dipeptydy zawierające argininę.

Według wynalazku stosowana kompozycja korzystnie ewentualnie zawiera dodatkowy składnik

c) stanowiący glicynę, prekursor glicyny w postaci di- lub tripeptydów, jej fizjologicznie tolerowane sole lub ich kombinację.

Wytworzony preparat można podawać korzystnie na kilka dni przed zabiegiem chirurgicznym, przykładowo między trzecim dniem przed operacją a operacją.

PL 212 978 B1

Korzystnie według wynalazku wytworzony preparat zawierający składniki a) i b) podaje się w ciągu mniej niż dwudziestu czterech godzin przed operacją, w szczególności w ciągu mniej niż dwunastu godzin, szczególnie korzystnie w ciągu mniej niż sześciu godzin a wyjątkowo korzystnie w ciągu mniej niż trzech godzin przed operacją.

Kompozycja stosowana według wynalazku, obok składników a), b) i ewentualnie c), może zawierać jeszcze dalsze składniki, przykładowo substancje smakowe lub zapachowe oraz napełniacze (np. substancje smakowo-zapachowe) i barwniki.

Wytworzony z opisanej kompozycji preparat podaje się pacjentom drogą żołądkowo-jeIitową, korzystnie doustnie lub za pomocą zgłębnika żołądkowego lub zgłębnika jelitowego.

Preparaty do podawania doustnego mogą być podawane, na. przykład, w postaci pigułek, tabletek, tabletek powlekanych, tabletek musujących (do wytwarzania wodnych roztworów, emulsji lub zawiesin), drażetek, granulatów, kapsułek z miękkiej i twardej żelatyny, wodnych, alkoholowych lub olejowych roztworów, syropów, emulsji lub zawiesin.

Przy podawaniu za pomocą zgłębnika żołądkowego względnie jelitowego, preparaty podaje się z reguły w postaci wodnych, alkoholowych lub olejowych roztworów, syropów, emulsji lub zawiesin.

Wytwarzanie preparatów może odbywać się znanymi standardowymi sposobami.

W tym celu składniki a), b) i ewentualnie c), razem z jednym lub więcej stałymi lub ciekłymi galenowymi nośnikami i/lub substancjami, dodatkowymi lub substancjami pomocniczymi oraz nośnikami energii, takimi jak węglowodany, tłuszcze i/lub białka i, gdy to potrzebne, z innymi środkami odżywczymi o działaniu profilaktycznym, doprowadza się do odpowiedniej postaci podawania, względnie dozowania, którą następnie można wykorzystać w sposób według wynalazku.

Preparaty zawierają potrzebną profilaktycznie dawkę składników a), b) i ewentualnie c), która zwykle stanowi 0,5 do 90% preparatu.

Do wytwarzania, przykładowo, pigułek, tabletek, drażetek i kapsułek z twardej żelatyny można stosować laktozę, skrobię, na przykład skrobię kukurydzianą lub pochodne skrobi, talk, kwas stearynowy lub jego sole. Nośnikami do kapsułek z miękkiej żelatyny są, na przykład, tłuszcze, woski, półstałe i ciekłe poliole, naturalne i utwardzone oleje. Jako nośniki do wytwarzania roztworów, lub emulsji, wzgl. zawiesin, lub syropów nadają się przykładowo woda, fizjologiczne roztwory soli kuchennej, alkohole, takie jak etanol, gliceryna, poliole, sacharoza, cukier inwertowany, glukoza, mannit, oleje roślinne.

Składniki a), b) i ewentualnie c) można także poddawać liofilizacji i otrzymane liofilizaty stosować na przykład, do wytwarzania preparatów do infuzji. Jako nośniki do mikrokapsułek, implantów lub wkładek nadają się na przykład mieszane polimery z kwasu glikolowego i mlekowego.

Obok składników a), b) i ewentualnie c), preparaty mogą zawierać także nośniki oraz dalsze zwykłe dodatki, na przykład, napełniacze, środki rozsadzające tabletkę, środki wiążące, środki smarne, środki zwilżające, stabilizatory, emulgatory, środki dyspergujące, środki konserwujące, środki słodzące, środki barwiące, środki smakowe lub środki aromatyzujące, zagęszczacze, rozcieńczalniki, substancje buforujące, ponadto rozpuszczalniki lub środki polepszające rozpuszczalność lub środki do uzyskania efektu przedłużonego działania, sole do zmiany ciśnienia osmotycznego, środki powlekające, witaminy lub przeciwutleniacze.

Szczególnie korzystnie preparaty stosuje się w postaci wodnych emulsji, zawiesin, a zwłaszcza roztworów.

Dawkowanie składników a), b) i ewentualnie c) przeznaczonych do podawania zależy od poszczególnego przypadku i jak zwykle jest nastawione w celu optymalnego wykorzystania indywidualnej jednostki dozowania. Zależy więc ono od typu i rozmiarów oczekiwanych komplikacji oraz od płci, wieku, masy i indywidualnej wrażliwości leczonego człowieka, oraz od biologicznej dostępności podawanych profilaktycznie składników.

Typowe zawartości składnika a) wahają się w zakresie od 0,01 do 2,0 g, korzystnie w zakresie od 0,1 do 1,5 g, każdorazowo w przeliczeniu na 1000 ml preparatu. Dane zawartości masy dotyczą ilości polifenoli zawartych w ekstrakcie zielonej herbaty.

Typowe zawartości składnika b) wahają się w zakresie od 1 do 150 g, korzystnie w zakresie od 0,1 do 30 g, każdorazowo w przeliczeniu na 1000 ml preparatu.

Typowe zawartości składnika c) wahają się w zakresie od 0,01 do 80 g, korzystnie w zakresie od 0,1 do 30 g, każdorazowo w przeliczeniu na 1000 ml preparatu.

PL 212 978 B1

Resztę preparatu stanowi korzystnie woda.

Preparaty mają zwykle wartość energetyczną mniejszą niż 800 kcal, korzystnie 100 do 500 kcal, każdorazowo w przeliczeniu na 1000 ml.

Dodatki bogatoenergetyczne, takie jak węglowodany i/lub tłuszcze i/lub białka korzystnie nie występują w preparacie, Dla polepszenia smaku można jednak dodawać niewielkie ilości, przykładowo 1 do 120 g/1000 ml węglowodanów i/lub tłuszczy i/lub białek.

Typowe ilości składnika a) dostarczonego podczas całego okresu trwania kuracji wahają się w zakresie od 5 do 2000 mg, korzystnie 10 do 1600 mg w przeliczeniu na zawartość polifenoli ze składnika a).

Typowe ilości składnika b) dostarczonego podczas całego okresu trwania kuracji wahają się w zakresie od 0,1 do 50 g, w przeliczeniu na poszczególne wolne aminokwasy.

Typowe ilości składnika c) dostarczonego podczas całego okresu trwania kuracji wahają się w zakresie od 0,1 do 40 g, w przeliczeniu na poszczególny wolny aminokwas.

Preparat można podawać w postaci jednej dawki, lub w przypadku podawania większej ilości, w wielu, na przykład, dwóch, trzech lub czterech podzielonych, pojedynczych jednostek podawania. Może być ewentualnie potrzebne, zależnie od indywidualnego zapotrzebowania, odejście od podanych wyżej dawek w górę lub w dół.

Jako ekstrakt z zielonej herbaty można stosować dowolne ekstrakty znajdujące się w handlu. Może przy tym chodzić o wodne lub olejowe ekstrakty z zielonej herbaty.

Ekstrakt z zielonej herbaty stosowany według wynalazku zawiera korzystnie składniki zawarte zwykle w zielonej herbacie. Przykładowo są to aminokwasy, polifenole, witaminy, sacharydy, substancje mineralne i kofeina.

Do korzystnych aminokwasów zawartych w ekstrakcie z zielonej herbaty zalicza się teanina (Theanin) oraz polifenole wywodzące się z pochodnych katechiny.

Jako podstawę dla ekstraktów z zielonej herbaty stosowanych według wynalazku można stosować produkty znajdujące się w handlu. Przykładami są produkty, takie jak Sunphenon 100S, Sunphenon DCF-1, Sunphenon BG, Sunphenon LA-50 i Sunkatol (wszystkie dostępne są z firmy Taiyo Kagaku Corp. Japonia).

Ekstrakty z zielonej herbaty zawarte w kompozycji stosowanej według wynalazku można otrzymać przez obróbkę liści zielonej herbaty gorącą wodą, przykładowo o temperaturze 80 do 95°C. Z reguły stosuje się pięć do dziesięciu części wagowych wody na jedną część wagową liści herbaty. Czas ekstrakcji wynosi zwykle dziesięć do 40 minut. Po ekstrakcji przeprowadza się sączenie i przesącz zatęża się w próżni, przykładowo do jednej czwartej pierwotnej objętości lub do całkowitego odparowania wody tak, aby powstał proszek. Ten przesącz względnie proszek można bezpośrednio stosować do wytwarzania preparatu według wynalazku.

Zamiast tego można także stosować koncentrat. Można go otrzymać przez wielokrotną ekstrakcję opisanego wyżej przesączu za pomocą odpowiedniego środka ekstrahującego, przykładowo octanu etylu.

W tym celu wyżej opisany przesącz lub koncentrat przykładowo wytrząsa się wielokrotnie z, w przybliżeniu, taką samą objętością octanu etylu, w celu wyekstrahowania składników czynnych zielonej herbaty. Połączone ekstrakty zatęża się w próżni do stałej masy. Otrzymaną pozostałość można stosować jako składnik a).

W kompozycji stosowanej według wynalazku stosuje się ekstrakt z zielonej herbaty w postaci wysuszonej lub płynnej, przykładowo w postaci proszku, oleju lub roztworu wodnego. Korzystnie stosuje się roztwory wodne.

Stosowany ekstrakt z zielonej herbaty zawiera korzystnie teaninę i polifenole wywodzące się z pochodnych katechiny, zwłaszcza pochodnych katechiny opisanych wyżej jako korzystne,

Jak to powyżej wskazano donorem tlenku azotu może być określony dipeptyd.

Z dipeptydów zawierający aminokwasy uwalniają się te aminokwasy w wyniku przemiany materii.

Przykładami korzystnych pochodnych argininy są dipeptydy Ala-Arg, Arg-Ala, Arg-Gly i Gly-Arg.

Przykładami korzystnych pochodnych glutaminy są dipeptydy Ala-Gln i Gly-Gln,

Przykładami fizjologicznie tolerowanych soli są fosforany, cytryniany, octany, jabłczany, winiany, fumarany, mleczany i wodziany.

Korzystnie stosuje się preparaty, w których składnikiem b) jest arginina lub dipeptydy zawierające argininę.

PL 212 978 B1

Korzystnie dodatkowo jako składnik c) preparat zawiera glicynę, prekursor glicyny w postaci dilub tripeptydów, jej fizjologicznie tolerowane sole lub ich kombinację.

Przykładami korzystnych pochodnych glicyny są takie di peptydy jak Ala-Gly, Gly-Ala i Gly-Gly.

Preparat wytworzony z zastosowanej kompozycji wyżej określonej stanowi preparat odżywczy.

Podany dalej przykład objaśnia wynalazek bez zamiaru jego ograniczania.

Model niedokrwienia-reperfuzji

Przy każdym chirurgicznym, zabiegu występują odwracalne niedokrwienia narządów i tkanek, które są spowodowane czasowym zamknięciem naczyń krwionośnych kleszczami. Takie sytuacje niedokrwienne można symulować na szczurzym modelu reperfuzji wątroby na zasadzie „mały przepływ, ponowny przepływ.

W tym szczurzym modelu perfunduje się wątrobę z małą szybkością przepływu, w celu osiągnięcia w okołocentralnym obszarze wątroby lokalnego braku tlenu, tzn. anoksji przez zmniejszone dostarczanie tlenu. Następnie wątrobę ponownie perfunduje się z normalnymi szybkościami przepływu, przez co ponownie dostarcza się tlen do wcześniej niedotIenionych obszarów wątroby, co następnie prowadzi do tworzenia rodników zależnych od tlenu i odpowiednich szkód reperfuzyjnych. Ze względu na spowodowaną tym śmierć wielu komórek w centralnym obszarze wątroby uwalnia się wiele enzymów związanych z komórkami, np. hydrogenaza mleczanowa i transaminazy, które można wykryć i oznaczyć ilościowo w perfundującym płynie.

Szczury Sprague-Dawley o masie 200-250 g pozostawia się bez pożywienia przez noc. Pierwszej części zwierząt podaje się kombinację ekstraktu z zielonej herbaty i argininy do żołądka (Gavage). Drugiej grupie (kontrolnej) podaje się identyczną objętość wody. Następnie szczury usypia się fenobarbitalem i otwiera brzuch. Przeprowadza się częściowe niedokrwienie wątroby, przy czym na jedną godzinę kleszczami zamyka się tętnicę i żyłę wrotną dla trzech wyżej położonych płatów wątroby (około 70% łącznej masy wątroby). Następnie ponownie otwiera się krążenie i zamyka ranę operacyjną.

Mierzy się wzrost poziomu transaminaz w surowicy krwi po 1,5; 3; 7 i 24 godzinach.

W grupie kontrolnej transaminazy wzrastają po 7 godzinach więcej niż 50-krotnie, podczas gdy obserwuje się znacznie mniejszy wzrost aktywności tych enzymów w warunkach podawania kombinacji ekstraktu z zielonej herbaty i L-argininy.

Efekt ten przedstawia działanie kombinacji ekstraktu zielonej herbaty i L-argininy w zapobieganiu uszkodzeniom spowodowanym przez niedokrwienie-reperfuzję.

Claims (9)

1. Zastosowanie kompozycji zawierającej: a) ekstrakt z zielonej herbaty i

b) co najmniej jeden donor tlenku azotu, który jest substratem dla syntetazy tlenku azotu, przy czym donor tlenku azotu wybrany jest z grupy związków składającej się z argininy, glutaminy, dipeptydów zawierających argininę lub glutaminę stanowiących alanino-argininę, arginino-alaninę, arginino-glicynę, glicyno-argininę, alanino-glutaminę, glicyno-gIutaminę, triazotanu gliceryny, diazotanu izosorbidu, nitroprusydku, amino-guanidyny, sperminy - tlenek azotu, spermidyny - tlenek azotu i SIN 1 (3-morfolinosydnonimina), ich fizjologicznie tolerowanych soli lub kombinacji takich związków, do wytwarzania preparatu do podawania drogą żołądkowo-jelitową do zapobiegania uszkodzeniom spowodowanym przez niedokrwienie narządów i tkanek zabiegami chirurgicznymi.

2. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 1, znamienne tym, że zabiegiem chirurgicznym jest wybiórczy zabieg chirurgiczny lub zabieg chirurgiczny wynikający z nagłej potrzeby.

3. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 2, znamienne tym, że wybiórczym zabiegiem chirurgicznym jest zabieg żołądkowo-jelitowy, chirurgia serca, chirurgia szyi i nosa, zabieg w jamie brzusznej włącznie z mało inwazyjnymi zabiegami w jamie brzusznej, chirurgia naczyń i stawów lub przeszczepy.

4. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 2, znamienne tym, że zabiegiem chirurgicznym wynikającym z nagłej potrzeby jest pourazowy zabieg chirurgiczny lub zabieg w celu leczenia ogniska zapalnego.

5. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 1, znamienne tym, że ekstrakt z zielonej herbaty zawiera teaninę (Theanine) i polifenole wywodzące się z pochodnych katechiny.

PL 212 978 B1

6. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 5, znamienne tym, że pochodne katechiny wybrane są z grupy składającej się z galusanu (-)-epigallokatechiny (EGCg), (-)-epigallokatechiny (EGC), galusanu (-)-epikatechiny (ECg), (+)-gallokatechiny (GC), (-)-epikatechiny (EC) i (+)-katechiny (C) oraz mieszaniny dwu lub więcej spośród tych składników.

7. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 1, znamienne tym, że składnikiem b) jest arginina lub dipeptydy zawierające argininę.

8. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 1, znamienne tym, że jako dodatkowy składnik c) preparat zawiera glicynę, prekursor glicyny w postaci di- lub tripeptydów, jej fizjologicznie tolerowane sole lub ich kombinację.

9. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 1 - 8, znamienne tym, że preparat zawierający składniki a) i b) podaje się w ciągu mniej niż dwudziestu czterech godzin, korzystnie w ciągu mniej niż dwunastu godzin, w szczególności w ciągu mniej niż sześciu godzin, szczególnie korzystnie mniej niż trzech godzin przed operacją.