PL212356B1 - Zastosowanie inhibitorów kinazy I K B - Google Patents

Zastosowanie inhibitorów kinazy I K B

Info

Publication number
PL212356B1
PL212356B1 PL373568A PL37356803A PL212356B1 PL 212356 B1 PL212356 B1 PL 212356B1 PL 373568 A PL373568 A PL 373568A PL 37356803 A PL37356803 A PL 37356803A PL 212356 B1 PL212356 B1 PL 212356B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
pain
alkyl
group
compound
formula
Prior art date
Application number
PL373568A
Other languages
English (en)
Other versions
PL373568A1 (pl
Inventor
Martin Michaelis
Olaf Ritzeler
Gerhard Jaehne
Karl Rudolphi
Gerd Geisslinger
Hans-Georg Schaible
Original Assignee
Sanofi Aventis Deutschland
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Sanofi Aventis Deutschland filed Critical Sanofi Aventis Deutschland
Publication of PL373568A1 publication Critical patent/PL373568A1/pl
Publication of PL212356B1 publication Critical patent/PL212356B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/435Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom
    • A61K31/44Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof
    • A61K31/4427Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof containing further heterocyclic ring systems
    • A61K31/444Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof containing further heterocyclic ring systems containing a six-membered ring with nitrogen as a ring heteroatom, e.g. amrinone
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/40Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom, e.g. sulpiride, succinimide, tolmetin, buflomedil
    • A61K31/403Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom, e.g. sulpiride, succinimide, tolmetin, buflomedil condensed with carbocyclic rings, e.g. carbazole
    • A61K31/404Indoles, e.g. pindolol
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/41Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with two or more ring hetero atoms, at least one of which being nitrogen, e.g. tetrazole
    • A61K31/41641,3-Diazoles
    • A61K31/41841,3-Diazoles condensed with carbocyclic rings, e.g. benzimidazoles
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/41Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with two or more ring hetero atoms, at least one of which being nitrogen, e.g. tetrazole
    • A61K31/4245Oxadiazoles
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)
  • Paper (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Description

Wynalazek dotyczy zastosowania inhibitorów kinazy IkB o wzorze la przedstawionym dalej w opisie do wytwarzania leków do leczenia bólów,
W publikacjach zgłoszeń patentowych WO 01/00610, WO 01/30774 i WO 01/68648 opisano związki, które mogą modulować NFkB,
Czynnik NFkB jest heterodimerycznym czynnikiem transkrypcyjnym, który może aktywować wiele genów, które między innymi kodują pozapalne cytokiny, takie jak IL-1, 1L-2, TNF-α lub IL-6. NFkB znajduje się w cytozolu komórek w postaci skompleksowanej z jego naturalnie występującym inhibitorem IkB. Pobudzanie komórek, przykładowo przez cytokiny, prowadzi do fosforylowania i następnego proteolitycznego rozkładu IkB, Ten proteolityczny rozkład prowadzi do aktywowania NFkB, który następnie wędruje w jądrze komórki i tam aktywuje wiele prozapalnych genów.
W chorobach takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (w stanie zapalnym), chorobie zwyrodnieniowej stawów, astmie, zawale mięśnia sercowego, chorobach Alzheimera lub stwardnieniu tętnic, NFkB ulega nadmiernej aktywacji. Hamowanie NFkB wykorzystywane jest także w leczeniu raka, ponieważ stosuje się go tam do wspomagania leczenia cytostatykami. Można wykazać, że środki lecznicze, takie jak glukokortykoidy, salicylany lub sole złota, które stosuje się w leczeniu reumatyzmu, w różnych miejscach zazębiają się z łańcuchem sygnałów aktywującym NFkB lub bezpośrednio wpływają na łańcuch transkrypcji genu.
Pierwszym etapem w wymienionej kaskadzie sygnałów jest rozkład IkB. To fosforylowanie sterowane jest przez specyficzną kinazę IkB.
W leczeniu ostrych i przewlekłych bólów stosuje się środki lecznicze z wielu różnych grup substancji. Leczenie bólu także i dziś nie jest ponadto rozwiązane w sposób zadawalający. Polega to przede wszystkim na niewystarczającej sile działania środków przeciwbólowych znajdujących się na rynku.
W usiłowaniach otrzymania związków skutecznych w leczeniu bólu stwierdzono obecnie, że można zastosować do tego celu inhibitory kinazy IkB, W wykorzystywanych modelach można było w szczególności zademonstrować siłę działania, która wyraźnie przewyższa klasyczne niesterydowe leki przeciwzapalne.
Wynalazek dotyczy więc zastosowania inhibitorów kinazy IkB do wytwarzania środków leczniczych do leczenia bólów.
Pod pojęciem „bólów” rozumie się bóle ostre i bóle przewlekłe. Przykładami bólów przewlekłych są: przewlekłe choroby mięśni grzbietu, takie jak bóle pleców, bóle miesiączkowe, bóle przy zwyrodnieniu stawów lub bóle reumatyczne, bóle przy zapaleniu jelit, bóle przy zapaleniu mięśnia sercowego, bóle przy stwardnieniu rozsianym, bóle przy zapaleniach nerwów, bóle przy rakach i mięsakach, bóle przy AIDS, bóle przy chemoterapii, bóle przy amputacjach, bóle przy neuralgiach nerwu trójdzielnego, bóle głowy, takie jak bóle migrenowe lub bóle neuropatyczne, takie jak neuralgie po półpaścu.
Przykładami bólów ostrych są; bóle przy zranieniach, bóle po operacjach, bóle przy ostrym napadzie dny lub ostre bóle po chirurgicznych interwencjach na szczęce.
Inhibitorami kinazy IkB są przykładowo pochodne indolu lub benzimidazolu, jakie przykładowo opisane zostały w publikacjach zgłoszeń patentowych WO 01/00610 i WO 01/30774.
Tak więc wynalazek dotyczy zastosowania inhibitorów kinazy IkB o wzorze la,
PL 212 356 B1
i/lub stereoizomerycznej postaci związku o wzorze Ia i/lub fizjologicznie tolerowanej soli związku o wzorze la, do wytwarzania środków leczniczych do leczenia bólów, w którym:
E oznacza atom N lub grupę CH,
M oznacza atom N,
R21 jest:
1. atomem wodoru,
2. fluorowcem
3. -(C1-C4) -alkilem,
4. -CF3,
R31 jest wodorem lub metylem,
R22 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy imidazolu, izotiazolu, izoksazolu, izoksazolonu, oksazolu, 1,3,4-oksadiazolu, oksadiazolonu, 5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksa-diazolu, 5-okso-1,2,4-tiadiazolu, tetrazolu, tiadiazolu, tiazolu, triazolu lub triazolonu,
2. -C(O)OR15, gdzie R15 jest atomem wodoru,
1 ft 17 1 ft
3. -C(O)-N(R17)-R18, gdzie R17 i R18 niezależnie od siebie są atomem wodoru, grupą -(C1-C4)-alkilo-OH, -O-(C3-C4)-alkilem lub -(C1-C4)-alkilem,
R23 oznacza atom wodoru lub - (C1-C4) -alkil,
R24 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy pirolu, tiofenu, imidazolu, pirazolu, tiazolu, izotiazolu, pirydyny, pirazyny, pirymidyny, przy czym reszta heteroarylowa nie jest podstawiona lub jest podstawiona jednym lub dwoma, niezależnie od siebie, podstawnikami spośród -(C1-C5)-alkilu, fluorowca, trifluorometylu, lub 2. resztą fenylową, przy czym reszta fenylowa nie jest podstawiona lub jest podstawiona jednym lub dwoma niezależnie do siebie, podstawnikami spośród -(C1-C5)-alkilu, fluorowca, lub trifluorometylu,
Wynalazek dotyczy korzystnie zastosowania związku o wzorze la, w którym:
E oznacza atom N lub grupę CH,
M oznacza atom N,
R21 i R31 są takie same lub różne i niezależnie od siebie mają znaczenia jak określone powyżej, R22 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy 5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazolu lub triazolu,
2. -C(O)-N(R17)-R18, gdzie R17 i R18 niezależnie od siebie są atomem wodoru,
R23 oznacza atom wodoru, metyl lub etyl,
R24 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy obejmującej pierścienie, które wywodzą się z pirydyny, pitymidyny, lub tiazolu, przy czym reszta heteroarylowa nie jest podstawiona lub jest podstawiona jednym podstawnikiem spośród -(C1-C4)-alkilu, F, Cl, J, Br lub trifluorometylu, lub
2. fenylem, przy czym fenyl nie jest podstawiony lub jest podstawiony jednym podstawnikiem spośród F, Cl, J, Br, CF3, lub (C1-C4) -alkilu.
Wynalazek dotyczy korzystnie zastosowania następujących związków według wynalazku:
PL 212 356 B1
[(S)-2-difenyloamino-1-(5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazol-2-ilo)-etylo]amid kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego lub ((S)-1-karbamoilo-2-difenyloaminoetylo)-amid kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego.
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie związków o wzorze Ia wyżej scharakteryzowanych do wytwarzania środków leczniczych do zapobiegania i leczenia bólów ostrych lub przewlekłych, przy czym to zastosowanie dotyczy bólów przewlekłych z grupy przewlekłych chorób mięśni grzbietu, takich jak bóle pleców, boli miesiączkowych, bóli przy zwyrodnieniu stawów lub bóli reumatycznych, bóli przy zapaleniu jelit, bóli przy zapaleniu mięśnia sercowego, bóli przy stwardnieniu rozsianym, boli przy zapaleniach nerwów, bóli przy rakach i mięsakach, bóli przy AIDS, bóli przy chemoterapii, bóli przy amputacjach, bóli przy neuralgiach nerwu trójdzielnego, bóli głowy, takich jak bóle migrenowe lub bóli neuropatycznych, takich jak neuralgie po półpaścu oraz dotyczy ono ostrych bólów z grupy bóli przy zranieniach, bóli po operacjach, bóli przy ostrym napadzie dny lub ostrych bóli po chirurgicznych interwencjach na żuchwie.
Pod określeniem „fluorowiec” rozumie się fluor, chlor, brom lub jod. Pod pojęciami „-(C1-C5)-alkil” lub ,,-(C1-C4)-alkil” rozumie się reszty węglowodorowe, które mają prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowy, zawierający 1 do 5 względnie 1 do 4 atomów węgla, takie jak metyl, etyl, propyl, butyl, t.-butyl, pentyl.
Reszta fenylowa jako podstawnik R24 może być podstawiona jednokrotnie lub dwukrotnie takimi samymi lub różnymi resztami, korzystnie resztami wybranymi z -(C1-C5)-alkilu, zwłaszcza -(C1-C4)-alkilu, fluorowca lub grupy trifluorometylowej. Korzystnie reszta fenylowa jest podstawiona jednokrotnie.
W monopodstawionych resztach fenolowych podstawnik może znajdować się w pozycji 2-, pozycji 3- lub w pozycji 4-. Podwójnie podstawiony fenyl może być podstawiony w pozycjach 2,3-, 2,4-, 2,5-, 2,6-, 3,4- lub w pozycjach 3,5-.
Reszty heteroarylowe jako podstawniki R24 mogą być podstawione jednokrotnie lub dwukrotnie takimi samymi lub różnymi resztami, korzystnie resztami jak -(C1-C5)-alkil, zwłaszcza -(C1-C4)-alkil, fluorowiec lub grupa trifluorometylowa, Korzystnie podstawnik ten jest podstawiony jednokrotnie.
Szczególnie korzystnymi podstawnikami związków o wzorze Ia są reszty takie jak 2- lub 3-pirolil,
2-tienyl, 4-imidazolil, metyloimidazolil, na przykład 1-metylo-2-, -4- Iub - 5-imidazolil, 1,3-tiazol-2-il, 2-pirydyl,
3-pirydyl, 4-pirydyl, 2-pirazynyl, 2-, 4- lub 5-pirymidynyl.
Wytwarzanie związków o wzorze Ia prowadzi się sposobami opisanymi w publikacjach zgłoszeń patentowych WO 01/00610 i WO 01/30774. Surowce wyjściowe do reakcji chemicznych są znane lub dają się łatwo wytworzyć sposobami znanymi z literatury.
Ze względu na własności farmakologiczne inhibitorów kinaz IkB stosowanych według wynalazku, jak to pokazują wykorzystane modele, wymienione inhibitory nadają się do stosowania we wszystkich postaciach bólu, w szczególności w bólach, w których grają rolę procesy zapalne.
Podawanie środków leczniczych wytwarzanych z zastosowaniem związków o wzorze Ia zgodnie z wynalazkiem można prowadzić przez drogą doustną, inhalacyjnie, doodbytniczo lub transdermalnie lub też za pomocą zastrzyków podskórnych, dostawowych, dootrzewnowych lub dożylnych. Korzystne jest podawanie doustne.
Te środki lecznicze, odznaczają się skuteczną zawartością przynajmniej jednego związku o wzorze Ia razem z odpowiednim farmaceutycznie i fizjologicznie tolerowanym nośnikiem, dodatkiem i/lub innymi substancjami czynnymi i pomocniczymi.
Odpowiednimi stałymi lub galenowymi postaciami leku są przykładowo granulat, proszek, drażetki, tabletki (mi - kro)kapsułki, czopki, syropy, soki, zawiesiny, emulsje, krople lub roztwory do zastrzyków oraz preparaty o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej, przy których wytwarzaniu znajdują zastosowanie zwykłe środki pomocnicze, takie jak nośniki, substancje rozsadzające, środki wiążące, środki powlekające, środki powodujące pęcznienie, środki poślizgowe i smary, substancje smakowe, środki słodzące i środki ułatwiające rozpuszczanie. Jako często stosowane środki pomocnicze można tu wymienić węglan magnezu, dwutlenek tytanu, laktozę, mannit i ,inne cukry, talk, białko mleka, żelatynę, skrobię, celulozę i jej pochodne, oleje roślinne i zwierzęce, takie jak tran z wątroby ryb, olej słonecznikowy, olej z orzechów ziemnych lub olej sezamowy, poli(glikol etylenowy) i rozpuszczalniki, takie jak sterylna woda i jedno- lub wielowartościowe alkohole, takie jak gliceryna. Preparaty farmaceutyczne wytwarza się i podaje korzystnie jako jednostki dozowania, przy czym każda jednostka zawiera określoną dawkę związku o wzorze Ia stosowanego zgodnie z wynalazkiem jako składnik czynny. W przypadku stałych jednostek dozowania, takich jak tabletki, kapsułki, drażetki lub czopki,
PL 212 356 B1 dawka może wynosić do około 1000 mg, korzystnie około 50 mg do 300 mg, a w przypadku roztworów do zastrzyków w postaci ampułek do około 300 mg, korzystnie około 10 mg do 100 mg. Do leczenia dorosłego pacjenta ważącego około 70 kg, w zależności od aktywności związku o wzorze la, wskazane są dawki dzienne wynoszące około 20 mg do 1000 mg substancji czynnej, korzystnie około 100 do 500 mg, W pewnych wypadkach można podawać także większe i mniejsze dawki dzienne, Podawanie dawki dziennej może odbywać się zarówno przez jednorazowe podawanie pojedynczej jednostki dozowania lub też wielu mniejszych jednostek dozowania, jak też przez wielokrotne podawanie podzielonych dawek w odpowiednich odstępach czasu.
Produkty końcowe oznacza się z reguły metodami spektroskopii masowej (FAB/bombardowanie szybkimi atomami, ESI-MS) Dane dotyczące temperatury podane są w stopniach Celsjusza, RT oznacza temperaturę pokojową (22°C do 26°C), Stosowane skróty są albo objaśnione lub odpowiadają zwykłym konwencjom. Wynalazek bliżej objaśniono na podstawie przykładów.
P r z y k ł a d y wytwarzania
A-1.) Synteza aminokwasu (estru metylowego kwasu (S)-2-amino-3-difenyloaminopropionowego (5))
β-lakton N-benzyloksykarbonylo-L-seryny (2)
54,8 g (0,209 mola) trifenylofosfiny dysperguje się w 600 ml acetonitrylu i z wyłączeniem wilgoci schładza do temperatury -35°C do -45°C. W tej temperaturze w ciągu 50 minut kroplami dodaje się 36,4 g (0,209 mola) estru dietylowego kwasu azodikarboksylowego. Miesza się dodatkowo przez 15 minut w -35°C. Do tej mieszaniny wkrapla się powoli roztwór 50g (0,209 mola) N-benzyloksykarbonyloL-seryny (1) w 500 ml acetonitrylu tak, aby temperatura nie wzrosła ponad -35°C. Następnie miesza się przez 12 h w 5°C. W celu przerwania reakcji roztwór uwalnia się od rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem i surowy produkt oczyszcza się przez chromatografię pod średnim ciśnieniem na żelu krzemionkowym. (DCM/AcCN: 25/1). Po usunięciu rozpuszczalnika otrzymuje się 20,8 g Iaktonu N-benzyloksy-karbonylo-L-seryny (2); wydajność 45% (patrz także Org. Synth. 1991 (70) str. 1 i następne) w postaci drobnych igieł.
Wzór sumaryczny C11H11NO4; C.cz. = 221,2; MS (M+H) 222,1.
1H NMR (DMSO-d6) 4,30 (m, 1H) , 4,45 (m, 1H), 5,10 (s, 2H), 5,22 (m, 2H), 7,45 (m, 5H), 8,20 (d, J=9,8 Hz, 1H).
Kwas (S)-2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloamino-propionowy (3)
5,0 g (22,6 mmoli) laktonu seryny (2) miesza się z 20 g (118,2 mmoli) difenyloaminy i ogrzewa przez 2 h w 100°C. Surowy produkt oczyszcza się przez chromatografię pod średnim ciśnieniem na żelu krzemionkowym. (DCM/metanol: 9/1, następnie EE(octan etylu)/n-heptan:4/1). Po usunięciu rozpuszczalnika otrzymuje się 3,65 g (wydajność 42%) czystego kwasu (S)-2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloaminopropionowego (3).
Wzór sumaryczny C23H22N2O4; C.cz. = 3 90,44; MS (M+H) 3 91,2.
1H NMR (DMSO-d6) 3,85 (m, 1H), 4,18 (m, 1H), 4,3 (m, 1H), 4,9 (m, 2H), 6,9 (m, 5H), 7,25 (m, 10H).
PL 212 356 B1
Ester metylowy kwasu (S)-2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloaminopropionowego (4)
Do 75 ml metanolu w -5°C wkrapla się 6,5 ml (89,1 mmola) chlorku tionylu i miesza się przez 15 minut. Następnie dodaje się 3,6 g (9,22 mmola) kwasu (S)-2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloaminopropionowego (3) rozpuszczonego w 75 ml metanolu i miesza się przez dalsze 3 godziny (h) w temperaturze pokojowej. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość przenosi się do octanu etylu (EE) i ekstrahuje roztworem węglanu sodu. Oczyszczanie przez chromatografię równowagową (n- heptan/octan etylu 7:3) dostarcza 2,76 g (50% wydajności) estru metylowego kwasu 2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloaminopropionowego (4).
Wzór sumaryczny C24H24N2O4; C.cz. = 404,47; MS (M+H) 405,2.
1H NMR (DMSO-d6) 3,58 (s, 3H), 3,95 (m, 1H), 4,18 (m, 1H), 4,4 (m, 1H), 4,95 (m, 2H), 6,9 (m, 6H), 7,3 (m, 9H), 7,85 (d, J=9,8 Hz, 1H).
Ester metylowy kwasu (S)-2-amino-3-difenyloaminopropionowego (5)
W celu odszczepienia ochronnej grupy Z rozpuszcza się 2,7 g (6,68 mmola) Z-chronionej pochodnej (4) w 500 ml metanolu i w atmosferze azotu wprowadza 100 mg katalizatora (10% Pd(OH)2-C). Następnie gaz obojętny wypiera się dużym nadmiarem wodoru i wytrząsa przez 2h w atmosferze wodoru. Dla przerwania reakcji odsącza się katalizator i zatęża przesącz. Otrzymuje się 1,65 g (91% wydajności) estru metylowego kwasu (S)-2-amino-3-difenyloamino-propionowego (5).
Wzór sumaryczny C16H18N2O2; C.cz. = 270,32; MS (M+H) 271,2.
1H NMR (DMSO-d6) 3,45 (s, 3H), 3,58 (m, 1H), 3,8 (m, 1H), 3,95 (m, 1H), 6,9 (m, 6H), 7,3 (m, 4H).
A. 2.) Synteza heterocyklicznego szkieletu (kwas 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego (10))
1-dimetyloamino-4,4-dimetoksy-pent-1-en-3-on (8)
100 g (0,76 mola) 3,3-dimetoksy-2-butanonu miesza się z 90,2 g acetalu dimetylowego N,N-dimetyloformamidu (0,76 mola) w 120°C przez 48 h. Metanol powstający podczas reakcji usuwa się w sposób ciągły z roztworu reakcyjnego przez destylację. Przy schładzaniu roztworu zachodzi spontaniczna krystalizacja, którą doprowadza się do końca przez dodatek niewielkiej ilości heptanu. Otrzymuje się w ten sposób 128,24 g surowego produktu 8 (wydajność 90%), który stosuje się bez dalszego oczyszczania.
Wzór sumaryczny C9H17NO3; C.cz. = 187,24; MS (M+H) 188,2.
1H NMR (DMSO-d6) 1,22 (s, 3H), 2,80 (s, 3H), 3,10 (s, 9H), 5,39 (d, J=15 Hz, 1H), 7,59 (d, J=15
Hz, 1H).
[4-(1,1-dimetoksyetylo)pirymidyn-2-ylo]-metyloamina (9)
W 100 ml bezwodnego etanolu rozpuszcza się 1,22 g (53 mmole) sodu. Mieszając dodaje się
5,8 g (53 mmole) chlorku metyloguanidyniowego i 10 g (53 mmole) 1-dimetyloamino-4,4-dimetoksy-pent-1-en-3-onu (8) i 4 h ogrzewa się do wrzenia. W celu przerwania reakcji odparowuje się etanol. Tak otrzymany produkt 9 stosuje się bez dalszego oczyszczania w dalszych reakcjach. Wydajność 11,5 g (58 mmoli, ilościowa).
Wzór sumaryczny C9H15N3O2; C.cz. = 197,24; MS (M+H) 198,2.
PL 212 356 B1 1H NMR (DMSO-d6) 1,45 (s, 3H), 2,78 (s, 3H), 3,10 (s, 6H), 6,75 (d, J=3 Hz, 1H), 7,0-7,1 (s (b), 1H), 8,30 (d, J=3 Hz, 1H).
Kwas 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-IH-indolo-5-karboksylowy (10)
Do 150 ml kwasu siarkowego o stężeniu 50% w temperaturze pokojowej, mieszając, dodaje się 5 g (25 mmoli) [4-(1,1-dimetoksyetylo)-pirymidyn-2-ylo]-metyloaminy (9) i 3,85 g kwasu 4-hydrazynobenzoesowego i przez 4 h ogrzewa się w 130°C. Powstający w reakcji metanol oddestylowuje się z roztworu reakcyjnego w sposób ciągły. Po ochłodzeniu do 10°C mieszaninę reakcyjną wylewa się na 200 ml lodu i nastawia pH około 5,5 za pomocą stężonego ługu sodowego. Powstający przy tym osad siarczanu sodu i mieszaninę produktu sączy się i pozostałość po filtracji ekstrahuje wielokrotnie metanolem.
Połączone ekstrakty organiczne zatęża się i oczyszcza się produkt przez chromatografię równowagową (DCM/metanol 9:1). Wydajność 0,76 g (11%).
Wzór sumaryczny C14H13N4O2; C.cz. = 268,28; MS (M+H) 405,2.
1H NMR (DMSO-d6) 2,95 (s, 3H), 6,90-7,10 (s (b), 1H), 7,18 (d, J=3 Hz, 1H), 7,4 (s, 1H), 7,58 (d, J=4, 5 Hz, 1H), 7,80 (d, J=4,5 Hz, 1H), 8,30 (s, 1H), 7,80 (d, =4,5 Hz, 1H), 8,38 (d, J=3 Hz, 1H), 11,85 (s, 1H), 12,40-12,60 (s(b), 1H).
A.3.) Łączenie elementów struktury i przeprowadzenie syntezy [(S)-2-difenyloamino-1-(5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazol-2-ilo)-etylo]-amidu kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego (13)
Kwas 3-difenyloamino-2-{[2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karbonylo]-(S)-amino}-propionowy (11)
5,0 g (18,64 mmola) kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego (10) rozpuszcza się w 1,2 1 DMF (dimetyloformamid) a następnie kolejno zadaje 7,9 g (24,08 mmola) TOTU i 7,9 ml (46,45 mmola) etylodiizopropyloaminy. Miesza się przez 20 minut w 5°C i do roztworu dodaje się 0,73 g (3,28 mmola) kwasu (S)-2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloaminopropionowego (5). Po 15 h mieszania, zatęża się pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość przenosi się do n-butanolu i ekstrahuje się fazę organiczną za pomocą nasyconego roztworu wodorowęglanu sodu, w celu oddzielenia produktów ubocznych. Po wysuszeniu nad MgSO4 i zatężeniu fazy organicznej ester metylowy tytułowego związku wyodrębnia się przez chromatografię równowagową na żelu krzemionkowym (DCMrMeOH = 19:1). Wydajność: 4,3 g (98%).
Wzór sumaryczny C30H28N6O3; C.cz. = 520,22; MS (M+H) 521,3.
PL 212 356 B1 1HNMR (DMSO-d6) 2,95 (s(b), 3H), 3,60 (s, 3H), 4,19-4,58 (m, 2H), 4,85 (q, 1H), 6,90-7,10 (m, 7H), 7,18 (d, J=3 Hz, 1H), 7,25-7,40 (m, 5H), 7,50 (d, J=4,5 Hz, 1H), 7,65 (d, J=4,5 Hz, 1H), 8,05 (s, 1H), 8,35 (d, J=3 Hz, 1H), 8,70 (d, J=3,75 Hz, 1H), 11,85 (s, 1H).
((S)-2-difenyloamino-1-hydrazynokarbonyloetylo)-amid kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego (12)
1,0 g (1,92 mmola) kwasu 3-difenyloamino-2-{[2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karbonylo]-(S)-amino}-propionowego (11) rozpuszcza się w 10 ml metanolu, zadaje 0,48 g (9,95 mmola) wodzianu hydrazyny i miesza przez 15 h w RT. Oddziela się osad produktu (0,3 g) od ługu macierzystego przez filtrację. Z zatężonego ługu macierzystego za pomocą chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym (DCM/MeOH = 19:1) izoluje się dalszy hydrazon 12 (0,1 g). Wydajność: 0,4 g (40%).
Wzór sumaryczny C29H28N8O2; C.cz. = 52 0,6; MS (M+H) 521,4.
1HNMR (DMSO-d6) 2,95 (s(b), 3H), 4,02-4,58 (m, 2H) , 4,4 (s, 2H) , 4,85 (q, 1H), 6,90-7,10 (m, 7H), 7,18 (d, J=3 Hz, 1H), 7,20-7,45 (m, 5H), 7,50 (d, J=4,5 Hz, 1H), 7,62 (d, J=4,5 Hz, 1H), 7,99 (s, 1H), 8,25 (d, J=3 Hz, 1H), 8,35 (s(b), 1H), 9,30 (s, 1H), 11,70 (s, 1H).
[(S)-2-difenyloamino-1-(5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazol-2-ilo)-etylo)amid kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego (13)
200 mg (0,384 mmola) ((S)-2-difenyloamino-1-hydrazyno-karbonylo-etylo)-amidu kwasu 2-(2-metyloamno-pirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego (12) dysperguje się w 20 ml chlorku metylenu i mieszając w 0°C wkrapla się roztwór fosgenu w toluenie (0,398 mmoli) o stężeniu 20%. Miesza się dalsze 15 h w temperaturze pokojowej i zatęża rozpuszczalnik. Oksa-diazolon 13 izoluje się za pomocą chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym (DCM/MeOH = 19:1). Wydajność: 160 mg (76%).
Wzór sumaryczny C30H26N8O3; C.cz. = 546,6; MS (M+H) 547,3.
1HNMR (DMSO-d6) 2,95 (s(b), 3H), 4,02-4,58 (m, 2H), 4,85 (q, 1H), 6,90-7,10 (m, 7H), 7,15 (d, J=3 Hz, 1H), 7,20-7,40 (m, 6H), 7,52 (d, J=4,5 Hz, 1H), 7,68 (d, J=4,5 Hz, 1H), 8,10 (s, 1H), 8,92 (d, J=3 Hz, 1H), 11,78 (s, 1H), 12,15-12,40 (s(b), 1H).
B. Przykład benzimidazolowego inhibitora kinazy IkB
B.1.) Synteza aminokwasu (estru metylowego kwasu (S)-2-amino-3-difenyloaminopropionowego (5)) przedstawia się jak to opisano w punkcie A.1.
B.2.) Synteza heterocyklicznego szkieletu podstawowego (kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego (19))
4-dimetyloamino-1,1-dimetoksy-but-3-en-2-on (16)
300 g (307 ml, 2,54 mola) acetalu dimetylowego metyloglioksalu miesza się z 303 g (337 ml, 2,54 mola) acetalu dimetylowego N,N-dimetyloformamidu w 110°C przez 4 godziny (h). Powstający podczas reakcji metanol usuwa się z mieszaniny reakcyjnej przez destylację w sposób ciągły. Po ochłodzeniu roztwór ekstrahuje się heptanem i odparowuje rozpuszczalnik. Otrzymuje się w ten sposób 303 g surowego produktu 16 (wydajność 70%), który poddaje się dalszym reakcjom bez dodatkowego oczyszczania.
PL 212 356 B1
Wzór sumaryczny C8H15NO3; C.cz. = 173,21; MS (M+H) 174,1 1H NMR (DMSO-d6) 2,10 (s, 1H), 2,80 (s, 3H), 3,10 (s, 3H), 3,25 (s, 3H), 3,3 (s, 3H), 4,42 (s, 1H), 5,19 (d(b), J=12,8 Hz, 1H), 7,60 (d, J=15 Hz, 1H).
(4-dimetoksymetylopirymidyn-2-ylo)-metyloamina (17)
W 50 ml bezwodnego etanolu rozpuszcza się 0,33 g (14,4 mmole) sodu. Mieszając, dodaje się 1,57 g (14,4 mmole) chlorowodorku metyloguanidyniowego i 2,4 8 g (14,4 mmole) 4-dimetyloamino-1,1-dimetoksy-but-3-en-2-onu (16) i 3 h ogrzewa się do wrzenia. W celu przerwania reakcji odparowuje się etanol. Tak otrzymany produkt 17 stosuje się bez dalszego oczyszczania w dalszych reakcjach. Wydajność 2,6 g (ilościowa).
Wzór sumaryczny C8H13N3O2; C.cz. = 183,21; MS (M+H) 184,1.
1H NMR (DMSO-d6) 2,78 (s, 6H), 3,10 (s, 3H), 5,02 (s, 1H), 6,62 (d, J=3 Hz, 1H), 8,30 (d, J=3 Hz, 1H).
2-metyloaminopirymidyno-4-karbaldehyd (18) g (54 mmole) (4-dimetoksymetylopirymidyn-2-ylo) - metyloaminy (17) rozpuszcza się w 54 ml 2n kwasu siarkowego i mieszając przez 3 h ogrzewa się w 80°C. Po ochłodzeniu roztwór reakcyjny ostrożnie doprowadza się do pH 9 za pomocą stałego Na2CO3 i 3 razy ekstrahuje etanolem. Połączone wysuszone ekstrakty po odparowaniu rozpuszczalnika dają tytułowy aldehyd 18 z 60%-ową wydajnością (4,47 g).
Wzór sumaryczny C6H7N3O; C.cz. = 137,12; MS (M+H) 138,2.
1H NMR (DMSO-d6) 2,60-2,80 (s(b), 3H), 6,95 (d, J=3 Hz, 1H), 7,40-7,60 (s(b), 1H), 8,55 (d, J=3 Hz, 1H).
Kwas 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowy (19)
4,3 g (31,3 mmola) metyloaminopirymidyno-4-karbaldehydu (18) i 4,8 g (31,1 mmola) kwasu 3,4-diaminobenzoesowego ogrzewa się w 300 ml nitrobenzenu przez 2 h w 150°C. Po schłodzeniu do 0°C osad benzimidazolu oddziela się od nitrobenzenu przez filtrację i produkt oczyszcza za pomocą chromatografii równowagowej (DCM/metanol 4:1). Wydajność 2,66 g (32%).
Wzór sumaryczny C13HnN5O2; C.cz. = 269,28; MS (M+H) 270,2.
1H NMR (DMSO-d6) 2,95 (s, 3H), 7,50 (d, J=3 Hz, 1H), 7,75 (d, J=4,5 Hz, 1H), 7,90 (d, J=4,5 Hz, 1H), 8,35 (s, 1H), 8,55 (d, J=3 Hz, 1H), 8,70-9,05 (s(b), 1H).
3) Łączenie elementów struktury cząsteczki i przeprowadzenie syntezy ((S)-1-karbamoilo-2-difenyloaminoetylo)-amidu kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego (22)
Kwas 3-difenyloamino-2-{[2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karbonylo]-(S)-amino}-propionowy (21)
2,6 g (9,6 mmola) kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego (20) rozpuszcza się w 300 ml DMF a następnie zadaje kolejno 3,17 g (9,6 mmola) TOTU i 1,6 ml (11,6 mmola) etylodiizopropyloaminy. Miesza się przez 2 0 minut w 5°C i do dodaje roztworu 2,6 g (9,6
PL 212 356 B1 mmola) kwasu (S)-2-benzyloksykarbonyloamino-3-difenyloaminopropionowego (5). Po 16 h mieszania zatęża się pod zmniejszonym ciśnieniem a następnie wyodrębnia się ester metylowy 21 za pomocą chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym (DCM:MeOH = 9:1). Wydajność: 1,61 g (32%).
Wzór sumaryczny C29H27N7O3; C. cz. =521, 58; MS (M+H) 522,3.
1H NMR (DMSO-d6) 2,95 (s(b), 3H), 3,60 (s, 3H), 4,19-4,40 (m, 2H), 4,90 (q, 1H), 6,90-7,10 (m, 6H), 7,25-7,35 (m, 6H), 7,40 (d, J=4, 5 Hz, 3H), 7,60-7,80 (d(b), 1H), 8,05-8,25 (d(b), 1H), 8,45 (d, J=3Hz, 1H), 8,90 (s(b), 1H), 11,85 (s(b), 1H).
((S)-1-karbamoilo-2-difenyloaminoetylo)-amid kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego (22) ml metanolu (bezwodnego) w temperaturze 0°C nasyca się amoniakiem. Do tego roztworu dodaje się 0,5 g (0,959 mmola) kwasu 3-difenyloamino-2-{[2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karbonylo]-(S)-amino}-propionowego (21) i miesza się przez 24 h w temperaturze pokojowej. Po odparowaniu rozpuszczalnika i nadmiaru amoniaku wyodrębnia się amid 22 za pomocą chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym (DCM:MeOH=19:1). Wydajność: 0,43 g (89%).
Wzór sumaryczny C29H2SN8O2; C. cz. =506 , 57; MS (M+H) 507,2.
1H NMR (DMS0-d6) 2,95 (s(b), 3H), 4,02-4,35 (m, 2H), 4,85 (q, 1H), 6,80-7,10 (m, 6H), 7,15-7,25 (m, 5H), 7,40 (d, J=4,5 Hz, 1H), 7,58 (s(b), 1H), 7,68 (s(b), 1H), 8,06-8,19 (d(b), 1H), 8,40-8,58 (m, 2H), 13,10 (s, 1H).
P r z y k ł a d y farmakologiczne
Test ELISA kinazy IkB:
Aktywność kinazy IkB oznaczano za pomocą testu ELISA, składającego się z biotynizowanego peptydu podłożowego, który zawierał sekwencję aminokwasów w proteinie IkB z seryny 32 do 36 i za pomocą specyficznego poli- lub monoklonalnego przeciwciała (np. z firmy New England Biolabs, Beverly, MA, USA, kat.: 9240), który wiąże się tylko z fosforylowaną postacią peptydu IkB. Ten kompleks jest unieruchamiany na płytce wiążącej przeciwciała (powleczonej proteiną A) i wykrywany jest za pomocą koniugatu z proteiny wiążącej biotynę i HRP (np., streptawidyna-HRP). Aktywność oznaczano ilościowo na podstawie krzywej standardowej z podłożowym fosfopeptydem.
Przeprowadzanie testu.
Dla uzyskania kompleksu kinazy, 10 ml ekstraktu komórek HeLa S3 S100 rozcieńczano 40 ml 50 mmolowego HEPES (kwas hydroksyetylodietylenodiaminoetanolosulfonowy), pH 7,5, nanoszono na siarczan amonu o stężeniu 40% i inkubowano na lodzie przez 30 minut. Strąconą pastylkę rozpuszczano w 5 ml buforu SEC (50 mm HEPES, pH 7, 5, 1 mm DTT, 0,5 mm EDTA, 10 mm 2-glicerofosforanu) odwirowywano przez 15 minut przy 20 000 g i sączono przez filtr 0,22 μm. Próbkę wprowadzano na kolumnę 320 ml Superose-6 FPLC (Amersham Pharmacia Biotech AB, Uppsala, Szwecja), która została zrównoważona buforem SEC i pracowała z szybkością przepływu 2 ml/min w 4°C. Do aktywacji łączono frakcje leżące przy czasie przepływu dla 670 kDaltonów standardu ciężaru cząsteczkowego. Aktywację przeprowadzano przez 45 minutową inkubację z 100 nmolowym ΜΕΚΚ1Δ, 250 μmoli MgATP, 10 mmoli MgCl2, 5 mmoli ditiotreitolu (DTT), 10 mmoli 2-glicerofosforanu, 2,5 μmoli mikrokrystyny-LR w 37°C. Zaktywowany enzym przechowywano w -80°C.
Substancje badane rozpuszczone w DSMO (2 μθ wstępnie inkubowano przez 30 minut w 25°C za pomocą 43 μl aktywowanego enzymu (rozcieńczonego 1:25 w buforze reakcyjnym z 50 mmoli HEPES, pH 7,5, 10 mmoli MgCl2, 5 mmoli DTT, 10 mmoli β-glicerynofosforanu, 2,5 μmoli mikrokrystyny-LR). Następnie dodano 5 μl peptydu podłożowego (biotyna-(CH2)6-DRHDSGLDSMKD-CONH2) (200 μmoli), inkubowano przez jedną godzinę i zatrzymywano za pomocą 150 μl 50 mmoli HEPES, pH 7,5, 0,1% BSA/albumina surowicy bydlęcej, 50 mm EDTA, przeciwciała [1:200]. 100 μl zatrzymanej mieszaniny reakcyjnej względnie standardowego szeregu rozcieńczeń fosfopeptydu (biotyna-(CH2)6-DRHDS [PO3] GLDSMKD-CONH3) przenoszono następnie na płytkę z proteiną A (Pierce Chemical Co., Rockford, II, USA) i wstrząsając inkubowano przez 2 godziny. Po 3 etapach mycia za pomocą PBS/soli fizjologicznej buforowanej fosforanami, dodano w ciągu 30 minut 100 μl streptawidyny-HRP (peroksydaza z chrzanu/horseradish peroxidase) (rozcieńczonej w 50 mmoli HEPES/0,1% BSA). Po 5 etapach mycia PBS, dodano 100 μl podłoża TMB (Kirkegaard& Perry Laboratories, Gaitheersburg, MD, USA) i zatrzymano wywoływanie barwy przez dodatek 100 μl 0,18 molowego kwasu siarkowego. Absorpcję mierzono przy 450 nm. Krzywą standardową uzyskano przez liniową regresję dla 4-parametrów stosunku dawka-działanie. Na podstawie tej krzywej standardowej oznaczano ilościowo aktywność enzymu względnie jego inhibicję przez substancje badane.
PL 212 356 B1
Wartość IC50 dla [(S)-2-difenyloamino-1-(5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazol-2-ilo)-etylo]-amidu kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego wynosiła 0,050 μmoli.
Wartość IC50 dla ((S)-1-karbamoilo-2-difenyloamino-1-etylo)-amidu kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego wynosiła 0,045 μmoli.
Oznaczanie bólu
Działanie znieczulające i znoszące zdolność odbierania bolesnych bodźców związku [(S)-2-difenyloamino-1-(5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazol-2-ilo)-etylo]-amidu kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego określanego dalej jako związek 13, sprawdzano w następujących modelach.
Model 1: zapalenie łap wywoływane zymosanem u szczurów;
Parametr: odciąganie łapy lub granica bólowa odciągania łapy przy termicznym lub mechanicznym pobudzeniu tylnej łapy.
Model 2: zapalenie stawu kolanowego wywoływane kaolinem/karagenanem u szczurów;
Parametr: reakcja neuronu rdzeniowego przy drażnieniu kolana przez naciskanie.
Model 1.
Przeprowadzenie doświadczenia.
W stanie krótkodziałającej narkozy za pomocą izofluranu zwierzęciu doświadczalnemu podskórnie wstrzykiwano 1 mg zymosanu (w postaci zawiesiny w 100 μΐ PBS (roztwór soli buforowany fosforanami) w środek podeszwy tylnej łapy. Następnie określano ilościowo rozwój nadwrażliwości na ból dwoma różnymi sposobami.
a) Oznaczanie odciągania łapy przy stymulacji termicznej (test Hargreavesa)
Zwierzę doświadczalne umieszczano w przezroczystym kufrze z tworzywa sztucznego ze szklanym dnem. Gdy zwierzę doświadczalne po fazie rozpoznania nie poruszało się (około 5 minut), bezpośrednio pod tylną łapą przeznaczoną do stymulacji umieszczano źródło promieniowania podczerwonego i włączano. Lampa promieniowała skupione światło podczerwone ze wzrastającą intensywnością tak, że temperatura skóry na tylnej łapie wzrastała prawie liniowo. Gdy zwierzę odciągało łapę, wyłączano lampę. Temperatura łapy w momencie odciągnięcia łapy staje się dla zwierzęcia nieprzyjemna, można więc mówić o termicznym progu bólu.
b) Oznaczanie progu odciągania łapy przy stymulacji mechanicznej (test von Freya)
Zwierzę doświadczalne umieszczono w przezroczystym kufrze z tworzywa sztucznego, którego podłoga składała się z siatki z drutu. Za pomocą kalibrowanej nitki nylonowej, tak zwanego włosa von Freya, wywierano nacisk punktowy z określoną siłą. Najlżejsze drażnienie przez nacisk, przy którym zwierzę odciągało łapę określa mechaniczny próg bólu.
W około pół godziny przed i po różnym czasie po zastrzyku z zymosanu oznaczano termiczne i mechaniczne progi bólu na prawej i lewej tylnej łapie (patrz tabele 1 i 2). Następnie wyliczano zmniejszanie ipsilateralnego progu bólu, wyrażone w % kontralateralnego progu bólu (patrz tabele 1 i 2). Im silniejsze jest to zmniejszanie, tym wyraźniej wyrażona jest nadwrażliwość.
Zastrzyki z zymosanu wywoływały w grupie kontrolnej mechaniczną i termiczną nadwrażliwość (patrz dane dla grupy kontrolnej w tabelach 1 i 2). Około 15 minut przed i 2,5 i 5,5 godziny po zastrzyku z zymosanu, dalszej grupie zwierząt pod krótkodziałającą narozą za pomocą izofluranu wstrzykiwano dootrzewnowo (i.p.) wymieniony wyżej związek 13 (każdorazowo 30 mg/kg w mieszaninie wodapoli(glikol etylenowy) (PEG-woda 1:1). Termiczna nadwrażliwość u tych zwierząt była od 2 godziny po wstrzyknięciu zymosanu słabiej wyrażona niż u grupy kontrolnej, a po trzecim podaniu substancji nie było prawie żadnej różnicy w odciąganiu łap (tabela I). Ten efekt utrzymywał się także jeszcze przez 18 godzin po ostatnim podaniu substancji.
Mechaniczna nadwrażliwość także jest przez związek 13 znacznie zmniejszana. Efekt zaczynał się w 1 godzinę po zastrzyku z zymosanu i utrzymywał się także jeszcze przez 18 godzin po ostatnim podaniu substancji.
Skuteczność związku 13 jest bardzo silna w obu modelach testowych.
Porównawcze dane z przeprowadzonych wcześniej badań pokazują, że związek 13 znacznie silniej zmniejsza nadwrażliwość termiczną niż NSAID diklofenak (niesteroidowy lek przeciwzapalny).
PL 212 356 B1
T a b e l a 1:
Zmiany w odciąganiu łap (%)
Czas (h) po zastrzyku zymosanu (0) Wielkość średnia dla związku 13 SD dla związku 13 Wielkość średnia dla grupy kontrolnej SD dla grupy kontrolnej
podstawa -0,5 0,0 0,0 0, 0 0,0
0,5 -16,6 6,6 -21,4 6,3
1 -31,3 14,1 -28,8 11,6
2 -30,2 15,4 -44,8 19,1
3 -15,3 5,3 -49,2 17,9
4 -16,0 11,5 -50,6 23,0
5 -9,7 18,6 -46,6 24,8
6 5,0 2,6 -38,4 17,6
7 3,4 5,8 -29,9 22,1
24 -3,8 7,0 -46,1 18,4
T a b e l a 2
Zmiana progu odciągania łap (%)
Czas (h) po zastrzyku zymosanu (0) Wielkość średnia dla związku 13 SD dla związku 13 Wielkość średnia dla grupy kontrolnej SD dla grupy kontrolnej
podstawa -0,5 0,0 0,0 0,0 0,0
0,5 -37,4 6,6 -48,9 31,3
1 -43,1 20,5 -66,0 23,2
2 -36 17,8 -71,8 26,0
3 -35,1 13,1 -60,5 20,2
4 -46,7 11,9 -64,3 18,2
5 -40,6 14, 0 -55,5 25,8
6 -33,1 23,3 -57,3 18,0
7 -44,7 21,5 -47,1 23,9
24 -9,7 26,6 -41,5 17,3
Model 2.
Przeprowadzenie doświadczenia: Pod narkozą z trapanalu szczurom otwierano kanał kręgowy i identyfikowano neurony rdzenia kręgowego, które przenoszą „impulsy bólowe” ze stawu kolanowego. Po zidentyfikowaniu przeprowadzono trwałą odboczkę, w której rejestrowano aktywność komórek nerwowych przed i podczas rozwijania się ostrego stanu zapalnego w stawie kolanowym. Dodatkowo w okresie kontrolnym przed wywołaniem zapalenia i po wywołaniu zapalenia przez wiele godzin mierzono odpowiedzi na nieszkodliwe i szkodliwe drażnienie w stawie kolanowym.
Ostry stan zapalny wywoływano przez dostawowe wstrzyknięcie zawiesiny kaolinu i karagenanu (około 150 μΐ). W doświadczeniach kontrolnych nanoszono tylko zaróbkę na powierzchnię rdzenia kręgowego, aby ustalić rozwój nadwrażliwości w kontrolnych warunkach. Z reguły nadwrażliwość rozwijała się w ciągu 2 do 4 godzin i odznaczała się silnym wzrostem odpowiedzi na nieszkodliwe i szkodliwe drażnienie stawu kolanowego (tabela 3). W doświadczeniach, w których aplikowano związek 13, substancję podawano na rdzeń kręgowy na około 3 0 minut przed wywołaniem stanu zapalnego (około 3 0 μΐ roztworu 10 μmolowego). Następnie śledzono odpowiedzi komórek na nieszkodliwe i szkodliwe drażnienie jak w doświadczeniach kontrolnych.
Porównanie zmian odpowiedzi w obu grupach pokazuje, że związek 13 tłumi rozwój nadwrażliwości rdzenia kręgowego w stosunku do kontrolnego prawie całkowicie (tabela 3). Wpływ związku 13
PL 212 356 B1 na odpowiedzi na nieszkodliwe i szkodliwe bodźce stymulujące staw kolanowy były łącznie silniej wyrażone niż działanie indometacyny, przy porównaniu z danymi publikowanymi z wcześniejszych badań.
T a b e l a 3
Neuronalne odpowiedzi przed i podczas zapalenia stawu kolanowego (zastrzyk /15 s szkodliwego drażnienia stawu kolanowego)
Czas (min) po zastrzyku K/C Wielkość średnia dla związku 13 SEM dla związku 13 Wielkość średnia dla grupy kontrolnej SEM dla grupy kontrolnej
podstawa 0,8 29,9 0 0,
30-60 62,3 49,3 161,6 43,7
60-120 26,9 35 458,1 125,4
120-180 8,5 58,9 544,2 140,0
180-240 19,5 59,9 616,3 174,7
Nieszkodliwe drażnienie stawu kolanowego
Czas (min) po zastrzyku K/C Wielkość średnia dla związku 13 SEM dla związku 13 Wielkość średnia dla grupy kontrolnej SEM dla grupy kontrolnej
podstawa 0,92 16,90 0 0
30-60 8,66 23,76 21,4 11,9
60-120 2,71 25,94 74,6 38,3
120-180 11,16 24,22 105,7 39,0
180-240 39,78 25,09 149,7 44,3
Ponadto sprawdzano działanie ((S)-1-karbamoilo-2-difenyloamino-1-etylo)-amidu kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego, dalej określanego jako związek 22, na modelu 2.
Dane kontrolne patrz tabela 3.
T a b e l a 4
Neuronalne odpowiedzi przed i podczas zapalenia stawu kolanowego (zastrzyk/15 sek) Szkodliwe drażnienie stawu kolanowego
Czas (min) po zastrzyku K/C związek 22 związek 22
doświadczenie 1 doświadczenie 2
podstawa 0 0
30-60 -109,1 -9,2
60-120 -101,1
120-180 -37,8 60
180-240 96,7
Nieszkodliwe drażnienie stawu kolanowego
Czas (min) po zastrzyku K/C (0) związek 22 związek 22
doświadczenie 1 doświadczenie 2
podstawa 0 0
30-60 -34,1 -30,6
60-120 -37,2
120-180 -32,1 50,3
180-240 68, 7
Dane potwierdzają dobre działanie związku 22 w modelu 2.
PL 212 356 B1
Model 3: Zapalenie łap wywoływane zymosanem u myszy
Parametr: odciąganie łapy przy termicznym pobudzeniu tylnej łapy.
Przeprowadzenie doświadczenia.
W stanie krótkodziałającej narkozy za pomocą izofluranu zwierzęciu doświadczalnemu w tylną prawą łapę wstrzykiwano podskórnie 25 μΐ zawiesiny, która zawierała 50 mg/ml zymosanu. Następnie określano ilościowo rozwój nadwrażliwości na ból jak następuje.
Określenie odciągania łapy przy stymulacji termicznej (test Hargreavesa; patrz wyżej)
Zwierzę doświadczalne umieszczano w przezroczystym kufrze z tworzywa sztucznego ze szklanym dnem. Gdy zwierzę doświadczalne po fazie rozpoznania nie poruszało się (około 5 minut), bezpośrednio pod tylną łapą przeznaczoną do stymulacji umieszczono źródło promieniowania podczerwonego i włączano. Lampa promieniowała skupione światło podczerwone ze wzrastającą intensywnością tak, że temperatura skóry na tylnej łapie wzrastała prawie liniowo. Gdy zwierzę odciągało łapę, wyłączano lampę. Temperatura łapy w momencie odciągnięcia łapy staje się dla zwierzęcia nieprzyjemna, można więc mówić o termicznym progu bólu.
Na krótko przez wstrzyknięciem zymosanu i 7 i 14 dni po zastrzyku jeden raz dziennie określano termiczny próg bólu na prawej i lewej łapie tylnej. Następnie jako miarę nadwrażliwości określano całą powierzchnię pod krzywymi odciągania łap dla łapy w stanie zapalnym i nie zapalnym (AUC, area between the curves/powierzchnia między krzywymi, patrz tabele 5 i 6). Im większa jest ta wielkość tym nadwrażliwość jest silniej wyrażona i im mniejsza jest ta wielkość dla zwierząt, które otrzymywały substancję, tym silniejszy jest skutek leczenia.
W 7-dniowym badaniu wstrzykiwanie zymosanu wywoływało w grupie kontrolnej nadwrażliwość termiczną (patrz, zaróbka, tabela 5).
W innych grupach rozpoczynano podawanie substancji w jeden dzień po zastrzyku zymosanu, gdy już pojawiła się znaczna termiczna nadwrażliwość. Związek 13 podawano następnie dwa razy dziennie przez 7 dni doustnie i każdorazowo w 25 lub 75 mg/kg w HEC/lipofundynie (1% HEC w lipofundynie).
Ocena odciągania łap podczas całego okresu badań (7 dni) wykazała, że AUC po podaniu substancji zmniejszało się w zależności od dawki. Przy dawkach od 8,3 mg/kg w pojedynczej dawce wynik terapii jest znaczny w porównaniu z grupą otrzymującą zaróbkę (tabela 5). Skuteczność związku w tym modelu testu jest bardzo silna.
W prowadzonej równolegle grupie zwierząt podawano paracetamol w wysokiej dawce także dwa razy dziennie. Związek 13 zmniejszał termiczny próg bólu silniej niż paracetamol (tabela 5).
T a b e l a 5
Nadwrażliwość termiczna w czasie siedmiu dni po wstrzyknięciu zymosanu
Średnia wielkość AUC [miara nadwrażliwości] Błąd standardowy średniej arytmetycznej (SEM) Ilość zwierząt w grupie Statystyczna różnica w stosunku do zaróbki
zaróbka 45,1 1,5 8
paracetamol 200 mg/kg 24,6 4,1 8 tak
Związek 13 2,8 mg/kg 40,4 2,4 8 nie
Związek 13 8,3 mg/kg 32,3 2,2 8 tak
Związek 13 25 mg/kg 19,4 2,9 8 tak
Związek 13 75 mg/kg 17,4 2,6 8 tak
W dalszych badaniach na myszach porównywano skuteczność związku 13 ze specyficznym inhibitorem COX-2 celekoksybem. Zastrzyki zymosanu i schemat dozowania były identyczne jak w opisanych wyżej badaniach. Jedyna różnica polegała na tym, że badania trwały 14 dni.
Za pomocą związku 13 ponownie można był zmniejszać nadwrażliwość termiczną w zależności od dawki (tabela 6). Wpływ związku 13 i celekoksybu w wysokich dawkach był przy tym bardzo silny (tabela 6).
PL 212 356 B1
T a b e l a 6
Nadwrażliwość termiczna w czasie 14 dni po wstrzyknięciu zymosanu
Średnia wielkość AUC [miara nadwrażliwości] Błąd standardowy średniej arytmetycznej (SEM) Ilość zwierząt w grupie Statystyczna różnica w stosunku do zarobki
zaróbka 90,0 5,1 8
celekoksyb 8,3 mg/kg 79,9 5,9 5 brak
celekoksyb 2 5 mg/kg 51,5 3,7 9 tak
związek 13 8,3 mg/kg 64,5 5,0 5 tak
Związek 13 2 5 mg/kg 47,6 4,4 9 tak
Model 4: stan zapalny łap wywołany zymosanem u myszy Parametr: spontaniczne bieganie w kole do biegania
Zwierzę doświadczalne znajdowało się w swojej klatce z dostępem do koła do biegania, którego obroty były rejestrowane elektronicznie. Myszy C57/B6 wykorzystują swobodnie w godzinach nocnych koło do biegania i przebiegają średnio po jednotygodniowej fazie przyzwyczajenia 4100 metrów/noc. Po wstrzyknięciu zymosanu skraca się długość drogi nocnego biegania. To zmniejszenie długości drogi służy jako parametr ograniczenia funkcjonowania spowodowanego stanem zapalnym. Przeprowadzenie doświadczenia:
Mierzono długość drogi nocnego biegania/24 godziny po fazie przyzwyczajenia 1 tygodnia dla określenia linii bazowej. Następnie pod krótkodziałającą narkozą za pomocą izofluranu zwierzęciu doświadczalnemu wstrzykiwano 25 μl zawiesiny, która zawierała 50 mg/ml zymosanu w prawą łapę. Następnie mierzono długość drogi nocnego biegania/24 h podczas następnych siedmiu dni. Do oceny określano pole powierzchni pod krzywą długości drogi biegania (AUC, tabela 7); im mniejsze jest AUC, tym mniejsza jest tygodniowa droga biegania po zastrzyku zymosanu. Związek 13 podawano doustnie dwa razy dziennie przez 7 dni i każdorazowo w 25 lub 75 mg/kg w HEC/lipofundynie (1% HEC w lipofundynie). Podawanie substancji rozpoczynało się w 1-szym dniu po zastrzyku zymosanu.
W badaniach określano wpływ związku 13 w porównaniu do paracetamolu po zastrzyku zymosanu na długość drogi biegania. Stwierdzono zwiększenie długości drogi biegania zależne od dawki, które dla dużych dawek było znaczne w stosunku do grupy kontrolnej (tabela 7). W przypadku paracetamolu w ekstremalnie wysokich dawkach (także 2 x dziennie) nie uzyskano w przeciwieństwie do tego żadnego polepszenia w stosunku do grupy z zaróbką (tabela 7).
T a b e l a 7
Aktywność biegania w kole w ciągu 7 dni po zastrzyku zymosanu
Średnia wielkość AUC Błąd standardowy średniej arytmetycznej (SEM) Ilość zwierząt w grupie Statystyczna różnica w stosunku do zarobki
zaróbka 108,8 12,5 8
paracetamol 200 mg/kg 187,2 42,7 8 brak
Związek 13 2,8 mg/kg 131,1 23,3 8 brak
Związek 13 8,3 mg/kg 142,1 29,1 8 brak
Związek 13 2 5 mg/kg 216,7 58,5 8 tak
Związek 13 75 mg/kg 251,7 41,9 8 tak

Claims (6)

1. Zastosowanie inhibitorów kinazy IkB o wzorze Ia i/lub postaci stereoizomerycznej związku o wzorze Ia i/lub fizjologicznie tolerowanej soli związku o wzorze la, do wytwarzania środków leczniczych do leczenia bólów, w którym:
E oznacza atom N lub grupę CH,
M oznacza atom N,
R21 jest:
1. atomem wodoru,
2. fluorowcem
3. -(C1-C4)-alkilem,
4. -CF3,
R31 jest wodorem lub metylem,
R22 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy imidazolu, izotiazolu, izoksazolu, izoksazolonu, oksazolu, 1,3,4-oksadiazolu, oksadiazolonu, 5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksa-diazolu, 5-okso-1,2,4-tiadiazolu, tetrazolu, tiadiazolu, tiazolu, triazolu lub triazolonu,
2. -C(O)OR15, gdzie R15 jest atomem wodoru,
17 1 ft 17 1 ft
3. -C(O)-N(R17)-R18, gdzie R17 i R18 niezależnie od siebie są atomem wodoru, grupą -(C1-C4)-alkilo-OH, -O-(C3-C4)-alkilem lub -(C1-C4)-alkilem,
R23 oznacza atom wodoru lub - (C1-C4) -alkil,
R24 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy pirolu, tiofenu, imidazolu, pirazolu, tiazolu, izotiazolu, pirydyny, pirazyny, pirymidyny, przy czym reszta heteroarylowa nie jest podstawiona lub jest podstawiona jednym lub dwoma, niezależnie od siebie, podstawnikami spośród -(C1-C5)-alkilu, fluorowca, trifluorometylu, lub 2. resztą fenylową, przy czym reszta fenylowa nie jest podstawiona lub jest podstawiona jednym lub dwoma niezależnie do siebie, podstawnikami spośród -(C1-C5)-alkilu, fluorowca, lub trifluorometylu,
2. Zastosowanie związku o wzorze Ia według zastrz. 1, w którym:
E oznacza atom N lub grupę CH,
M oznacza atom N,
R21 i R31 są takie same lub różne i niezależnie od siebie mają znaczenia jak określone powyżej,
R22 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy 5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazolu lub triazolu,
2. -C(O)-N(R17)-R18, gdzie R17 i R18 niezależnie od siebie są atomem wodoru,
R23 oznacza atom wodoru, metyl lub etyl,
R24 jest:
1. resztą heteroarylową z grupy obejmującej pierścienie, które wywodzą się z pirydyny, pitymidyny, lub tiazolu, przy czym reszta heteroarylowa nie jest podstawiona lub jest podstawiona
PL 212 356 B1 jednym podstawnikiem spośród -(C1-C4)-alkilu, F, Cl, J, Br lub trifluorometylu, lub
2. fenylem, przy czym fenyl nie jest podstawiony lub jest podstawiony jednym podstawnikiem spośród F, Cl, J, Br, CF3, lub (C1-C4)-alkilu.
3. Zastosowanie związku o wzorze Ia według zastrz. 1, w którym stosuje się związki: [(S)-2-difenyloamino-1-(5-okso-4,5-dihydro-[1,3,4]oksadiazol-2-ilo)-etylo]amid kwasu 2-(2-metylo-aminopirymidyn-4-ylo)-1H-indolo-5-karboksylowego lub ((S)-1-karbamoilo-2-difenyloaminoetylo)-amid kwasu 2-(2-metyloaminopirymidyn-4-ylo)-1H-benzimidazolo-5-karboksylowego.
4. Zastosowanie związków o wzorze Ia według jednego lub więcej zastrz. 1 do 3 do wytwarzania środków leczniczych do zapobiegania i leczenia bólów ostrych lub przewlekłych.
5. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że dotyczy ono bólów przewlekłych z grupy przewlekłych chorób mięśni grzbietu, takich jak bóle pleców, bóli miesiączkowych, bóli przy zwyrodnieniu stawów lub bóli reumatycznych, bóli przy zapaleniu jelit, bóli przy zapaleniu mięśnia sercowego, bóli przy stwardnieniu rozsianym, bóli przy zapaleniach nerwów, bóli przy rakach i mięsakach, bóli przy AIDS, bóli przy chemoterapii, bóli przy amputacjach, bóli przy neuralgiach nerwu trójdzielnego, bóli głowy, takich jak bóle migrenowe lub bóli neuropatycznych, takich jak neuralgie po półpaścu.
6. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że dotyczy ono ostrych bólów z grupy bóli przy zranieniach, bóli po operacjach, bóli przy ostrym napadzie dny lub ostrych bóli po chirurgicznych interwencjach na żuchwie.
PL373568A 2002-08-17 2003-08-05 Zastosowanie inhibitorów kinazy I K B PL212356B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE10237723A DE10237723A1 (de) 2002-08-17 2002-08-17 Verwendung von IKappaB-Kinase Inhibitoren in der Schmerztherapie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL373568A1 PL373568A1 (pl) 2005-09-05
PL212356B1 true PL212356B1 (pl) 2012-09-28

Family

ID=31968975

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL373568A PL212356B1 (pl) 2002-08-17 2003-08-05 Zastosowanie inhibitorów kinazy I K B

Country Status (33)

Country Link
EP (1) EP1531819B1 (pl)
JP (1) JP4504811B2 (pl)
KR (2) KR101119845B1 (pl)
CN (1) CN100398107C (pl)
AR (1) AR043045A1 (pl)
AT (1) ATE418336T1 (pl)
AU (1) AU2003271555B2 (pl)
BR (1) BR0313555A (pl)
CA (1) CA2495455C (pl)
CO (1) CO5690585A2 (pl)
CR (1) CR7716A (pl)
CY (1) CY1108874T1 (pl)
DE (2) DE10237723A1 (pl)
DK (1) DK1531819T3 (pl)
EC (1) ECSP055609A (pl)
ES (1) ES2320118T3 (pl)
HR (1) HRP20050041B1 (pl)
IL (1) IL166780A (pl)
MA (1) MA27334A1 (pl)
MX (1) MXPA05001218A (pl)
MY (1) MY138059A (pl)
NO (1) NO334309B1 (pl)
OA (1) OA12907A (pl)
PL (1) PL212356B1 (pl)
PT (1) PT1531819E (pl)
RS (1) RS51878B (pl)
RU (1) RU2320338C2 (pl)
SI (1) SI1531819T1 (pl)
TN (1) TNSN05044A1 (pl)
TW (1) TWI325782B (pl)
UA (1) UA80837C2 (pl)
WO (1) WO2004022057A1 (pl)
ZA (1) ZA200500323B (pl)

Families Citing this family (35)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US7393652B2 (en) 2000-05-10 2008-07-01 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Methods for identifying a chemical compound that directly enhances binding of FKBP12.6 to PKA-phosphorylated type 2 ryanodine receptor (RyR2)
US7879840B2 (en) 2005-08-25 2011-02-01 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Agents for preventing and treating disorders involving modulation of the RyR receptors
US8022058B2 (en) 2000-05-10 2011-09-20 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Agents for preventing and treating disorders involving modulation of the RyR receptors
US7718644B2 (en) 2004-01-22 2010-05-18 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Anti-arrhythmic and heart failure drugs that target the leak in the ryanodine receptor (RyR2) and uses thereof
DE10237722A1 (de) * 2002-08-17 2004-08-19 Aventis Pharma Deutschland Gmbh Indol- oder Benzimidazolderivate zur Modulation der IKappaB-Kinase
US7544678B2 (en) 2002-11-05 2009-06-09 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Anti-arrythmic and heart failure drugs that target the leak in the ryanodine receptor (RyR2)
EP1603450A4 (en) 2003-03-07 2009-07-29 Univ Columbia PROCEDURE BASED ON TYPE 1 RYANODIN RECEPTOR
US8710045B2 (en) 2004-01-22 2014-04-29 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Agents for preventing and treating disorders involving modulation of the ryanodine receptors
US7781478B2 (en) 2004-07-14 2010-08-24 Ptc Therapeutics, Inc. Methods for treating hepatitis C
US7772271B2 (en) 2004-07-14 2010-08-10 Ptc Therapeutics, Inc. Methods for treating hepatitis C
US7868037B2 (en) 2004-07-14 2011-01-11 Ptc Therapeutics, Inc. Methods for treating hepatitis C
EP1771169A1 (en) 2004-07-14 2007-04-11 PTC Therapeutics, Inc. Methods for treating hepatitis c
JP2008507518A (ja) 2004-07-22 2008-03-13 ピーティーシー セラピューティクス,インコーポレーテッド C型肝炎を治療するためのチエノピリジン
DE102005025225A1 (de) * 2005-06-01 2006-12-07 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Verfahren zur Herstellung von 2-(2-Amino-pyrimidin-4-yl)-1H-indol-5-carbonsäure-derivaten
US7704990B2 (en) 2005-08-25 2010-04-27 The Trustees Of Columbia University In The City Of New York Agents for preventing and treating disorders involving modulation of the RyR receptors
EP2025674A1 (de) 2007-08-15 2009-02-18 sanofi-aventis Substituierte Tetrahydronaphthaline, Verfahren zu ihrer Herstellung und ihre Verwendung als Arzneimittel
AR072297A1 (es) 2008-06-27 2010-08-18 Novartis Ag Derivados de indol-2-il-piridin-3-ilo, composicion farmaceutica que los comprende y su uso en medicamentos para el tratamiento de enfermedades mediadas por la sintasa aldosterona.
WO2011107494A1 (de) 2010-03-03 2011-09-09 Sanofi Neue aromatische glykosidderivate, diese verbindungen enthaltende arzneimittel und deren verwendung
WO2011157827A1 (de) 2010-06-18 2011-12-22 Sanofi Azolopyridin-3-on-derivate als inhibitoren von lipasen und phospholipasen
TW201215388A (en) 2010-07-05 2012-04-16 Sanofi Sa (2-aryloxyacetylamino)phenylpropionic acid derivatives, processes for preparation thereof and use thereof as medicaments
TW201221505A (en) 2010-07-05 2012-06-01 Sanofi Sa Aryloxyalkylene-substituted hydroxyphenylhexynoic acids, process for preparation thereof and use thereof as a medicament
TW201215387A (en) 2010-07-05 2012-04-16 Sanofi Aventis Spirocyclically substituted 1,3-propane dioxide derivatives, processes for preparation thereof and use thereof as a medicament
TW201242962A (en) 2010-12-01 2012-11-01 Sumitomo Chemical Co Pyrimidine compound and use for pest control thereof
US8828995B2 (en) 2011-03-08 2014-09-09 Sanofi Branched oxathiazine derivatives, method for the production thereof, use thereof as medicine and drug containing said derivatives and use thereof
EP2683705B1 (de) 2011-03-08 2015-04-22 Sanofi Di- und trisubstituierte oxathiazinderivate, verfahren zu deren herstellung, ihre verwendung als medikament sowie sie enthaltendes arzneimittel und deren verwendung
WO2012120052A1 (de) 2011-03-08 2012-09-13 Sanofi Mit carbozyklen oder heterozyklen substituierte oxathiazinderivate, verfahren zu deren herstellung, diese verbindungen enthaltende arzneimittel und deren verwendung
EP2683699B1 (de) 2011-03-08 2015-06-24 Sanofi Di- und trisubstituierte oxathiazinderivate, verfahren zu deren herstellung, ihre verwendung als medikament sowie sie enthaltendes arzneimittel und deren verwendung
US8871758B2 (en) 2011-03-08 2014-10-28 Sanofi Tetrasubstituted oxathiazine derivatives, method for producing them, their use as medicine and drug containing said derivatives and the use thereof
EP2532755A1 (en) * 2011-06-10 2012-12-12 Sanofi-Aventis Methods and uses based on Slfn2 expression and relating to the identification and profiling of compounds for use in the treatment or prevention of pain
EP2760862B1 (en) 2011-09-27 2015-10-21 Sanofi 6-(4-hydroxy-phenyl)-3-alkyl-1h-pyrazolo[3,4-b]pyridine-4-carboxylic acid amide derivatives as kinase inhibitors
LT2787998T (lt) 2011-12-06 2017-02-10 Sanofi 2-(2-metilamino-pirimidin-4-il)-1h-indol-5-karboksirūgšties [(s)-1-karbamoil-2-(fenil-pirimidin-2-il-amino)-etil]-amido kristalinės formos
EP3184095A1 (en) 2013-05-23 2017-06-28 IP Gesellschaft für Management mbH Administration units comprising polymorph 1 of 2-(2-methylamino-pyrimidin-4-yl]-1h-indole-5-carboxylic acid [(s)-1-carbamoyl-2-(phenyl-pyrimidin-2-yl-amino)-ethyl]-amide
JO3425B1 (ar) 2013-07-15 2019-10-20 Novartis Ag مشتقات البابيريدينيل-اندول واستخدامها كعامل متمم لمثبطات b
KR20170021884A (ko) * 2014-07-03 2017-02-28 사노피 골관절염에 연관된 통증의 치료에 사용하기 위한 2-(2-메틸아미노-피리미딘-4-일)-1h-인돌-5-카르복실산 [(s)-1-카르바모일-2-(페닐-피리미딘-2-일-아미노)-에틸]-아미드
CA3106124A1 (en) 2018-07-16 2020-01-23 Novartis Ag Chemical process for preparing phenylpiperidinyl indole derivatives

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SI1194425T1 (sl) * 1999-06-23 2005-12-31 Sanofi Aventis Deutschland Substituirani benzimidazoli
DE19951360A1 (de) * 1999-10-26 2001-05-03 Aventis Pharma Gmbh Substituierte Indole
DE10237722A1 (de) * 2002-08-17 2004-08-19 Aventis Pharma Deutschland Gmbh Indol- oder Benzimidazolderivate zur Modulation der IKappaB-Kinase

Also Published As

Publication number Publication date
CN100398107C (zh) 2008-07-02
ECSP055609A (es) 2005-04-18
IL166780A0 (en) 2006-01-15
TWI325782B (en) 2010-06-11
OA12907A (en) 2006-10-13
CA2495455C (en) 2011-01-11
SI1531819T1 (sl) 2009-06-30
RS51878B (sr) 2012-02-29
KR20050058339A (ko) 2005-06-16
IL166780A (en) 2011-11-30
HRP20050041A2 (hr) 2006-04-30
JP2005539053A (ja) 2005-12-22
CR7716A (es) 2008-11-25
TW200417370A (en) 2004-09-16
EP1531819A1 (de) 2005-05-25
MXPA05001218A (es) 2005-05-16
KR101119845B1 (ko) 2012-02-28
WO2004022057A1 (de) 2004-03-18
HRP20050041B1 (hr) 2013-07-31
MY138059A (en) 2009-04-30
HK1079426A1 (en) 2006-04-07
KR20110135428A (ko) 2011-12-16
RU2005107419A (ru) 2005-08-10
DE10237723A1 (de) 2004-07-08
PT1531819E (pt) 2009-02-18
UA80837C2 (uk) 2007-11-12
PL373568A1 (pl) 2005-09-05
EP1531819B1 (de) 2008-12-24
MA27334A1 (fr) 2005-05-02
CY1108874T1 (el) 2014-07-02
BR0313555A (pt) 2005-07-12
CN1674899A (zh) 2005-09-28
DK1531819T3 (da) 2009-04-20
CO5690585A2 (es) 2006-10-31
ES2320118T3 (es) 2009-05-19
RU2320338C2 (ru) 2008-03-27
NO334309B1 (no) 2014-02-03
ATE418336T1 (de) 2009-01-15
RS20050070A (sr) 2007-06-04
NO20051339L (no) 2005-05-03
AR043045A1 (es) 2005-07-13
ZA200500323B (en) 2006-02-22
AU2003271555A1 (en) 2004-03-29
CA2495455A1 (en) 2004-03-18
JP4504811B2 (ja) 2010-07-14
TNSN05044A1 (en) 2007-05-14
AU2003271555B2 (en) 2009-03-26
DE50310980D1 (de) 2009-02-05

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL212356B1 (pl) Zastosowanie inhibitorów kinazy I K B
US8569512B2 (en) P2X3 receptor antagonists for treatment of pain
US9238647B2 (en) P2X3 receptor antagonists for treatment of pain
EP2233483B1 (de) Indol- oder Benzimidazolderivate zur Modulation der IkB-Kinase und Zwischenprodukte zu deren Herstellung
US8247401B2 (en) P2X3 receptor antagonists for treatment of pain
US10538516B2 (en) Oxadiazole derivative and pharmaceutical containing same
CN102177153A (zh) 治疗酒精使用障碍,疼痛和其他疾病的药物组合与方法
US8809358B2 (en) Use of IκB-kinase inhibitors in pain therapy
US20190352268A1 (en) Cannabinoid receptor mediating compounds
TW200840573A (en) Heterocyclic compounds and their methods of use
WO2014079232A1 (zh) 7-氧代吡啶并嘧啶类化合物及其药用组合物和应用
US20200179383A1 (en) Phenyl derivatives as pge2 receptor modulators
EP2919779A1 (en) Cannabinoid receptor mediating compounds
TWI640524B (zh) Aminopyran ring derivatives and compositions and uses thereof
WO2014154168A1 (zh) 双环取代的嘧啶类pde-5抑制剂的前药
HK1230586B (zh) 治療酒精使用障礙,疼痛和其他疾病的藥物組合與方法
HK1230586A1 (en) Compositions and methods for treating alcohol use disorders, pain and other diseases
HK1230586A (en) Compositions and methods for treating alcohol use disorders, pain and other diseases

Legal Events

Date Code Title Description
RECP Rectifications of patent specification