PL211729B1 - Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów - Google Patents

Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów

Info

Publication number
PL211729B1
PL211729B1 PL385059A PL38505908A PL211729B1 PL 211729 B1 PL211729 B1 PL 211729B1 PL 385059 A PL385059 A PL 385059A PL 38505908 A PL38505908 A PL 38505908A PL 211729 B1 PL211729 B1 PL 211729B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
methylene chloride
polyester
hydrochloric acid
solution
acid solution
Prior art date
Application number
PL385059A
Other languages
English (en)
Other versions
PL385059A1 (pl
Inventor
Marcin Sobczak
Ewa Olędzka
Ewa Witkowska
Wacław Kołodziejski
Original Assignee
Univ Warszawski Medyczny
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Warszawski Medyczny filed Critical Univ Warszawski Medyczny
Priority to PL385059A priority Critical patent/PL211729B1/pl
Publication of PL385059A1 publication Critical patent/PL385059A1/pl
Publication of PL211729B1 publication Critical patent/PL211729B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyesters Or Polycarbonates (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów.
Chinolony stanowią grupę syntetycznych leków przeciwbakteryjnych. Do chinolonów pierwszej generacji należy min. kwas pipemidynowy. Przykładami chinolonów drugiej generacji są min. norfloksacyna i ciprofloksacyna.
Chinolony są lekami pierwszego wyboru w bakteryjnych zakażeniach nerek i dróg moczowych. Są również stosowane w okulistyce i dermatologii. Mechanizm działania chinolonów polega na hamowaniu syntezy DNA w komórkach bakteryjnych, poprzez wpływ na enzym komórkowy - gyrazę DNA.
W ostatnich latach ogromne zainteresowanie budzą polimery stosowane w technologii systemów kontrolowanego uwalniania substancji leczniczych oraz tzw. proleków wielkocząsteczkowych. Ich głównym zadaniem jest zapewnienie stałego stężenia terapeutycznego substancji leczniczej w organizmie chorego przez określony czas bez konieczności wielokrotnego przyjmowania leku w ciągu dnia. Taka postać pozwala także na zmniejszenie całkowitej dawki dobowej leku, ograniczając tym samym działania niepożądane. Tego typu postacie leków stosowane są głównie w terapii chorób serca, naczyń wieńcowych, cukrzycy, chorób przewodu pokarmowego i chorób psychicznych.
W technologii systemów kontrolowanego uwalniania substancji leczniczych i proleków wielkocząsteczkowych najczęściej stosowane są biokompatybilne i biodegradowalne syntetyczne związki wielkocząsteczkowe. Polimery te, wprowadzone wraz z substancją aktywną do organizmu ludzkiego, ulegają rozkładowi w wyniku procesów metabolicznych do produktów całkowicie usuwalnych i nietoksycznych. Wspomniane biokompatybilne i biodegradowalne polimery syntetyczne otrzymywane są min. w procesach homo-, kopo- i terpolimeryzacji cyklicznych estrów (np.: laktydu, glikolidu, ε-kaprolaktonu), cyklicznych eterów (np. tlenku etylenu, tlenku propylenu), cyklicznych amidów (np.: ε-kaprolaktamu) i cyklicznych węglanów (np.: węglanu trimetylenu). Proces polimeryzacji wymienionych wyżej monomerów cyklicznych prowadzi się w rozpuszczalniku (najczęściej w toluenie, DMF, THF i DMSO) lub „metodą w masie (bez udziału medium reakcyjnego). Polimeryzację cyklicznych estrów, eterów, amidów i węglanów prowadzi się w obecności katalizatorów koordynacyjnych, inicjatorów kationowych i anionowych lub enzymów, w temperaturze od 100 do 160°C.
Polimerowe nośniki substancji leczniczych otrzymuje się dwoma sposobami:
♦ Pierwszy sposób polega na przygotowaniu mieszaniny substancji leczniczej oraz polimeru biodegradowalnego i uformowaniu tabletki, drażetki lub kapsułki lub implantu.
Uwolnienie substancji leczniczej jest następstwem degradacji otoczki polimerowej.
♦ Drugi sposób polega na przyłączeniu cząsteczki substancji aktywnej do łańcucha polimeru za pomocą wiązania estrowego, uretanowego lub amidowego i uformowaniu tabletki, drażetki, kapsułki lub implantu.
Rozpad takiego nośnika odbywa się dwustopniowo. W pierwszym etapie ma miejsce degradacja otoczki polimerowej, a w drugim następuje hydroliza cząsteczki proleku w efekcie czego zostaje uwolniona substancja lecznicza. Drugie rozwiązanie jest częściej stosowane w technologii postaci leku, ponieważ umożliwia lepszą kontrolę szybkości uwalniania substancji aktywnej.
PL 211 729 B1
Przyłączenie substancji aktywnej do polimeru polega na reakcji grup hydroksylowych, karboksylowych i aminowych znajdujących się w cząsteczce leku i cząsteczce polimeru. Znane rozwiązania dotyczące przyłączania substancji aktywnej do polimeru mają wiele wad. Mianowicie, przeprowadzenie operacji przyłączenia cząsteczek leku do cząsteczek polimeru wymaga zastosowania rozpuszczalników charakteryzujących się niską lotnością (np. DMSO, DMF) oraz stosunkowo wysoką toksycznością. Proces wymaga zastosowania katalizatorów i jest prowadzony w temperaturze co najmniej 80°C. Zastosowane w procesie rozpuszczalniki i katalizatory powinny być usunięte z produktu przed dopuszczeniem go do użytku. Operacje oczyszczania otrzymanych produktów znacznie podnoszą ogólne koszty wytworzenia omawianej postaci leku i nie zawsze są skuteczne. Zalecana temperatura procesu może również powodować rozkład substancji leczniczej.
Z europejskiego opisu patentowego EP 1 243 259 A1 znane są mieszaniny fizyczne polimer/lek. Jako nośniki polimerowe wykorzystano polimetakrylany o ograniczonej zdolności do biodegradacji. W chwili obecnej, odchodzi się już od takich rozwiązań. Nowym trendem jest przyłączanie substancji aktywnych do łańcucha polimerowego za pomocą wiązań chemicznych.
Z amerykań skiego opisu nr US 5798115, US 2005/0255079 A1 oraz publikacji WO 97/29778 znana jest metoda przyłączania chinolonów do liniowych matryc polimerowych za pomocą wiązania uretanowego. Wiązanie to trudno ulega hydrolizie i nie gwarantuje prawidłowej kontroli uwalniania substancji aktywnej w organizmie.
Z kolei znane jest z publikacji WO 02/09767 A2 otrzymywanie poliamidowych noś ników bardzo szerokiej grupy leków przeciwbakteryjnych. Ich synteza jest bardzo skomplikowana i wymaga stosowania skomplikowanej aparatury.
W literaturze naukowej i patentowej brak jest doniesień na temat poliestrowych proleków chinolonów. Prawdopodobnie zaniechanie prac badawczych i technologicznych w tym zakresie było spowodowane przyczynami wyżej omówionymi.
Nieoczekiwanie okazało się możliwe przyłączenie chinolonów zawierających funkcyjną grupę karboksylową zdolną do reakcji estryfikacji z końcowymi grupami hydroksylowymi alifatycznych poliestrów biodegradowalnych. Sposób otrzymywania poliestrowych proleków chinolonów według wynalazku składa się zasadniczo z dwóch etapów. W pierwszym etapie otrzymywane są dwufunkcyjne liniowe poliestry o wzorze ogólnym I
Γ o ~ II θ Ί II
-R-C-O- — R,-0- —C-R-O-
_ _ n m _ _b
gdzie
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-, x = 1*6 n = 5*100
R1: -CH2m = 10*20 i/lub rozgałęzione trójfunkcyjne poliestry o wzorze ogólnym II
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-,
PL 211 729 B1 x = 1-6 n=5-100 i/lub czterofunkcyjne poliestry o wzorze ogólnym III
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-, x = 1-6 n = 5-100
W znany sposób w reakcji polimeryzacji alifatycznych estrów cyklicznych w obecnoś ci inicjatorów polimeryzacji oraz katalizatora.
Jako inicjatory polimeryzacji korzystnie stosuje się poli(glikol etylenowy), glicerol i pentaerytryt.
Jako katalizatory korzystnie stosuje się organiczne związki cyny (II), glinu i cynku, najkorzystniej 2-etylokheksanian cyny (II).
Jako alifatyczne estry cykliczne korzystnie stosuje się estry wybrane z grupy ε-kaprolakton, raclaktyd, L,L-laktyd).
Proces polimeryzacji prowadzi się metodą w masie, w temperaturze 100-160°C w czasie 6 do 72 godzin, najkorzystniej w atmosferze gazu obojętnego (argonu lub azotu).
Mieszaninę poreakcyjną rozpuszcza się w chlorku metylenu, a następnie wytrąca się poliester z metanolu (zakwaszonego 5-10% roztworem kwasu solnego) lub wody destylowanej (zakwaszonej 5-10% roztworem kwasu solnego). Operację wytrącania powtarza się co najmniej trzykrotnie.
W drugim etapie, przeprowadza się estryfikację chinolonów z otrzymanymi wcześniej funkcyjnymi poliestrami według poniższego schematu. Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej, wkraplając stopniowo roztwór chinolonu w chlorku metylenu (1-5%) do roztworu polimeru w chlorku metylenu (5-30%). Po wkropieniu leku do roztworu poliestru, mieszanie kontynuuje się przez 2 do 12 godzin.
PL 211 729 B1
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-, x = 1*6 n = 5*100
R1: -CH2m = 10*20
Drug: fragment kwasu chinolonu
PL 211 729 B1
Po upływie określonego czasu, mieszaninę poreakcyjną wytrząsa się z 5-10% roztworem kwasu solnego przez 0,5 do 2 godzin. Następnie fazę organiczną oddziela się za pomocą rozdzielacza. Po odparowaniu chlorku metylenu, otrzymany prolek wielkocząsteczkowy suszy się przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem.
Jako chinolony korzystnie stosuje się kwas pipemidynowy, norfloksacynę lub ciprofloksacynę.
Główną zaletą opracowanej metody jest prowadzenie reakcji przyłączania leku do łańcucha polimeru w temperaturze pokojowej bez konieczności wprowadzania katalizatora. Proces jest prawdopodobnie autokatalizowany przez chlorowodór stanowiący śladowe zanieczyszczenie chlorku metylenu. Medium reakcyjnym jest łatwo lotny chlorek metylenu. Całkowite usunięcie rozpuszczalnika z finalnego produktu odbywa się w temperaturze pokojowej. Ponadto prowadzenie procesu w łagodnych warunkach uniemożliwia rozkład substancji leczniczej. Opracowana metoda syntezy pozwala otrzymywać biodegradowalne nośniki chinolonów, które mogą być stosowane jako implantacyjne systemy terapeutyczne lub jako powierzchniowe warstwy implantów wewnętrznych zawierające substancję aktywną. Opracowana technologia umożliwia otrzymanie dwu-, trój- i czterofunkcyjnych poliestrowych proleków chinolonów (na jedną makrocząsteczkę przypada od 2 do 4 cząsteczek leku).
Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d I. Według procedury otrzymano prolek: polife-kaprolakton)/poli(glikol etylenowy)/norfloksacyna. W pierwszym etapie, przeprowadzono homopolimeryzację ε-kaprolaktonu w obecności poli(glikolu etylenowego) i 2-etyloheksanianu cyny(II). Monomer, inicjator i katalizator mieszano w stosunku molowym 200:4:1. Reakcję prowadzono metodą w masie, w atmosferze azotu, w temperaturze 120°C przez 48 godzin. Po upływie tego czasu mieszaninę poreakcyjną rozpuszczono w chlorku metylenu. Następnie, poliester wytrącono z metanolu zakwaszonego 5% kwasem solnym. Operację wytrącania powtórzono trzykrotnie. Otrzymany polimer charakteryzował się średnim ciężarem cząsteczkowym 5200 Da (oznaczonym metodą chromatografii żelowej - GPC).
W drugim etapie, przeprowadzono reakcję liniowego poliestru z norfloksacyną. W tym celu, do kolby trójszyjnej wprowadzono roztwór poliestru w chlorku metylenu (10%), a we wkraplaczu umieszczono roztwór norfloksacyny w chlorku metylenu (4%). Poliester i norfloksacynę mieszano w stosunku molowym 1:4. Roztwór norfloksacyny wkraplano stopniowo do roztworu polimeru, cały czas intensywnie mieszając. Po zakończeniu wkraplania reakcję kontynuowano przez 8 godzin. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej, w atmosferze gazu obojętnego. Po upływie 8 godzin mieszaninę poreakcyjną wytrząsano z 5% roztworem kwasu solnego przez około 1 godzinę. Następnie, oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej i pozostawiono ją do odparowania rozpuszczalnika. Wytrącony prolek norfloksacyny suszono przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano prolek wielkocząsteczkowy o strukturze liniowej, w którym fragmenty norfloksacyny przyłączone były jako grupy końcowe polimeru.
P r z y k ł a d II. Według procedury otrzymano prolek: poli(laktyd)/glicerol/norfloksacyna. W pierwszym etapie, przeprowadzono homopolimeryzację rac-laktydu w obecności glicerolu i 2-etyloheksanianu cyny(ll). Monomer, inicjator i katalizator mieszano w stosunku molowym 300:3:1. Reakcję prowadzono metodą w masie, w atmosferze argonu, w temperaturze 120°C przez 24 godzin. Po upływie tego czasu mieszaninę poreakcyjną rozpuszczono w chlorku metylenu. Następnie, poliester wytrącono z metanolu zakwaszonego 5% kwasem solnym. Operację wytrącania powtórzono trzykrotnie. Otrzymany polimer charakteryzował się średnim ciężarem cząsteczkowym 9800 Da (oznaczonym metodą chromatografii żelowej - GPC).
W drugim etapie, przeprowadzono reakcję trójramiennego poliestru z norfloksacyną. W tym celu, do kolby trójszyjnej wprowadzono roztwór poliestru w chlorku metylenu (15%), a we wkraplaczu umieszczono roztwór norfloksacyny w chlorku metylenu (5%). Poliester i norfloksacynę mieszano w stosunku molowym 1:6. Roztwór norfloksacyny wkraplano stopniowo do roztworu polimeru cały czas intensywnie mieszając. Po zakończeniu wkraplania reakcję kontynuowano przez 8 godzin. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej, w atmosferze gazu obojętnego. Po upływie 8 godzin mieszaninę poreakcyjną wytrząsano z 5% roztworem kwasu solnego przez około 1 godzinę. Następnie, oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej i pozostawiono ją do odparowania rozpuszczalnika. Wytrącony prolek norfloksacyny suszono przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano prolek wielkocząsteczkowy o strukturze liniowej, w którym fragmenty norfloksacyny przyłączone były jako grupy końcowe polimeru.
PL 211 729 B1
Przykład III. Według procedury otrzymano prolek: poliG-kaprolakton)/pentaerytryt/norfloksacyna. W pierwszym etapie, przeprowadzono homopolimeryzację ε-kaprolaktonu w obecności pentaerytrytu i 2-etyloheksanianu cyny(II). Monomer, inicjator i katalizator mieszano w stosunku molowym 400:4:1. Reakcję prowadzono metodą w masie, w atmosferze argonu, w temperaturze 120°C przez 48 godzin. Po upływie tego czasu mieszaninę poreakcyjną rozpuszczono w chlorku metylenu. Następnie, poliester wytrącono z metanolu zakwaszonego 5% kwasem solnym. Operację wytrącania powtórzono trzykrotnie. Otrzymany polimer charakteryzował się średnim ciężarem cząsteczkowym 10600 Da (oznaczonym metodą chromatografii żelowej - GPC).
W drugim etapie, przeprowadzono reakcję trójramiennego poliestru z norfloksacyną. W tym celu, do kolby trójszyjnej wprowadzono roztwór poliestru w chlorku metylenu, a we wkraplaczu umieszczono roztwór norfloksacyny w chlorku metylenu (4-procentowy). Poliester i norfloksacynę mieszano w stosunku molowym 1:8. Roztwór norfloksacyny wkraplano stopniowo do roztworu polimeru cały czas intensywnie mieszając. Po zakończeniu wkraplania reakcję kontynuowano przez 6 godzin. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej, w atmosferze gazu obojętnego. Po upływie 8 godzin mieszaninę poreakcyjną wytrząsano z 5% roztworem kwasu solnego przez około 1 godzinę. Następnie, oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej i pozostawiono ją do odparowania rozpuszczalinika. Wytrącony prolek norfloksacyny suszono przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano prolek wielkocząsteczkowy o strukturze liniowej, w którym fragmenty norfloksacyny przyłączone były jako grupy końcowe polimeru.
P r z y k ł a d IV. Według procedury otrzymano prolek: kopolimer ε-kaprolaktonu i laktydu/poli(glikol etylenowy)/norfloksacyna. W pierwszym etapie, przeprowadzono kopolimeryzację ε-kaprolaktonu i laktydu w obecności poli(glikolu etylenowego) i 2-etyloheksanianu cyny(ll). Komonomery, inicjator i katalizator mieszano w stosunku molowym 100:100:2:1. Reakcję prowadzono metodą w masie, w atmosferze azotu w temperaturze 120°C przez 48 godzin. Po upływie tego czasu mieszaninę poreakcyjną rozpuszczono w chlorku metylenu. Następnie, poliester wytrącono z metanolu zakwaszonego 5% kwasem solnym. Operację wytrącania powtórzono trzykrotnie. Otrzymany polimer charakteryzował się średnim ciężarem cząsteczkowym 6400 Da (oznaczonym metodą chromatografii żelowej - GPC).
W drugim etapie, przeprowadzono reakcję liniowego poliestru z norfloksacyną. W tym celu, do kolby trójszyjnej wprowadzono roztwór poliestru w chlorku metylenu (10%), a we wkraplaczu umieszczono roztwór norfloksacyny w chlorku metylenu (4%). Poliester i norfloksacynę mieszano w stosunku molowym 1:4. Roztwór norfloksacyny wkraplano stopniowo do roztworu polimeru, cały czas intensywnie mieszając. Po zakończeniu wkraplania reakcję kontynuowano przez 8 godzin. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej, w atmosferze gazu obojętnego. Po upływie 8 godzin mieszaninę poreakcyjną wytrząsano z 5% roztworem kwasu solnego przez około 1 godzinę. Następnie, oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej i pozostawiono ją do odparowania rozpuszczalnika. Wytrącony prolek norfloksacyny suszono przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano prolek wielkocząsteczkowy o strukturze liniowej, w którym fragmenty norfloksacyny przyłączone były jako grupy końcowe polimeru.
P r z y k ł a d V. Według procedury otrzymano prolek: kopolimer ε-kaprolaktonu i laktydu/poli(glikol etylenowy)/ciprofloksacyna. W pierwszym etapie, przeprowadzono kopolimeryzację ε-kaprolaktonu i laktydu w obecności poli(glikolu etylenowego) i 2-etyloheksanianu cyny(II). Komonomery, inicjator i katalizator mieszano w stosunku molowym 50:50:2:1. Reakcję prowadzono metodą w masie, w atmosferze azotu, w temperaturze 120°C przez 48 godzin. Po upływie tego czasu mieszaninę poreakcyjną rozpuszczono w chlorku metylenu. Następnie, poliester wytrącono z metanolu zakwaszonego 5% kwasem solnym. Operację wytrącania powtórzono trzykrotnie. Otrzymany polimer charakteryzował się średnim ciężarem cząsteczkowym 4700 Da (oznaczonym metodą chromatografii żelowej - GPC).
W drugim etapie, przeprowadzono reakcję liniowego poliestru z ciprofloksacyna. W tym celu, do kolby trójszyjnej wprowadzono roztwór poliestru w chlorku metylenu (8%), a we wkraplaczu umieszczono roztwór ciprofloksacyny w chlorku metylenu (2%). Poliester i ciprofloksacynę mieszano w stosunku molowym 1:4. Roztwór ciprofloksacyny wkraplano stopniowo do roztworu polimeru, cały czas intensywnie mieszając. Po zakończeniu wkraplania reakcję kontynuowano przez 8 godzin. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej, w atmosferze gazu obojętnego. Po upływie 8 godzin mieszaninę poreakcyjną wytrząsano z 5% roztworem kwasu solnego przez około 1 godzinę. Następnie, oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej i pozostawiono ją do odparowania rozpuszczalnika. Wytrą8
PL 211 729 B1 cony prolek ciprofloksacyny suszono przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano prolek wielkocząsteczkowy o strukturze liniowej, w którym fragmenty ciprofloksacyny przyłączone były jako grupy końcowe polimeru.
P r z y k ł a d VI. Według procedury otrzymano prolek: poli(laktyd)/glicerol/ kwas pipemidynowy. W pierwszym etapie, przeprowadzono homopolimeryzację rac-laktydu w obecno ści glicerolu i 2-etyloheksanianu cyny(II). Monomer, inicjator i katalizator mieszano w stosunku molowym 150:1,5:1. Reakcję prowadzono metodą w masie, w atmosferze azotu, w temperaturze 120°C przez 48 godzin. Po upływie tego czasu mieszaninę poreakcyjną rozpuszczono w chlorku metylenu. Następnie, poliester wytrącono z metanolu zakwaszonego 5% kwasem solnym. Operację wytrącania powtórzono trzykrotnie. Otrzymany polimer charakteryzował się średnim ciężarem cząsteczkowym 4500 Da (oznaczonym metodą chromatografii żelowej - GPC).
W drugim etapie, przeprowadzono reakcję trójramiennego poliestru z kwasem pipemidynowym. W tym celu, do kolby trójszyjnej wprowadzono roztwór poliestru w chlorku metylenu (10%), a we wkraplaczu umieszczono roztwór kwasu pipemidynowego w chlorku metylenu (5%). Poliester i kwas pipemidynowy mieszano w stosunku molowym 1:6. Roztwór kwasu pipemidynowego wkraplano stopniowo do roztworu polimeru cał y czas intensywnie mieszają c. Po zakoń czeniu wkraplania reakcję kontynuowano przez 6 godzin. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej, w atmosferze gazu obojętnego. Po upływie 8 godzin mieszaninę poreakcyjną wytrząsano z 5% roztworem kwasu solnego przez około 1 godzinę. Następnie, oddzielono fazę organiczną od fazy wodnej i pozostawiono ją do odparowania rozpuszczalnika. Wytrącony prolek kwasu pipemidynowego suszono przez tydzień pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano prolek wielkocząsteczkowy o strukturze liniowej, w którym fragmenty kwasu pipemidynowego przyłączone były jako grupy końcowe polimeru.

Claims (10)

1. Sposób otrzymywania poliestrowych proleków chinolonów, znamienny tym, że w pierwszym etapie otrzymuje się dwufunkcyjne liniowe poliestry o wzorze ogólnym I Γ ο ~ II ο Ί II -R-C-O- — R,-0- —C-R-O- _ _ η m _ _ρ gdzie
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-, x = 1*6 n = 5*100
R1: -CH2m = 10*20 i/lub rozgałęzione trójfunkcyjne poliestry o wzorze ogólnym II
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-, x = 1*6 n = 5*100
PL 211 729 B1 i/lub czterofunkcyjne poliestry o wzorze ogólnym III gdzie
R: -CH(CH3)- lub -(CH2)x-, x = 1- 6 n = 5- 100 w znany sposób w reakcji polimeryzacji alifatycznych estrów cyklicznych w obecnoś ci inicjatorów polimeryzacji oraz katalizatora a mieszaninę poreakcyjną rozpuszcza się w chlorku metylenu, następnie co najmniej trzykrotnie wytrąca się poliester z metanolu zakwaszonego roztworem kwasu solnego lub wody destylowanej zakwaszonej roztworem kwasu solnego a w drugim etapie przeprowadza się estryfikację chinolonów z otrzymanymi wcześniej funkcyjnymi poliestrami w temperaturze pokojowej, w chlorku metylenu podczas mieszania, mieszaninę poreakcyjną wytrząsa się z 5-10% roztworem kwasu solnego, następnie fazę organiczną oddziela się i po usunięciu chlorku metylenu, otrzymany prolek wielkocząsteczkowy suszy się.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako chinolony stosuje się kwas pipemidynowy, norfloksacynę lub ciprofloksacynę.
3. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e jako inicjatory polimeryzacji alifatycznych estrów cyklicznych stosuje się poli(glikol etylenowy), glicerol i pentaerytryt.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako alifatyczne estry cykliczne stosuje się estry wybrane z grupy ε-kaprolakton, rac-laktyd, L,L-laktyd).
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się organiczne związki cyny, cynku i glinu.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się 2-etyloheksanian cyny (II).
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces polimeryzacji prowadzi się metodą w masie, w temperaturze 100-160°C w czasie 6 do 72 godzin, i korzystnie w atmosferze gazu obojętnego.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mieszaninę poreakcyjną uzyskaną po polimeryzacji rozpuszcza się w chlorku metylenu, a następnie wytrąca się poliester z metanolu zakwaszonego 5-10% roztworem kwasu solnego lub wody destylowanej zakwaszonej 5-10% roztworem kwasu solnego.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że estryfikację chinolonów z otrzymanymi wcześniej funkcyjnymi poliestrami prowadzi się w temperaturze pokojowej, wkraplając stopniowo 1-5% roztwór chinolonu w chlorku metylenu do 5-30% roztworu polimeru w chlorku metylenu oraz że po wkropieniu leku do roztworu poliestru, mieszanie kontynuuje się przez 2 do 12 godzin.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mieszaninę poreakcyjną uzyskaną po estryfikacji wytrząsa się z 5-10% roztworem kwasu solnego przez 0,5 do 2 godzin.
PL385059A 2008-04-28 2008-04-28 Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów PL211729B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL385059A PL211729B1 (pl) 2008-04-28 2008-04-28 Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL385059A PL211729B1 (pl) 2008-04-28 2008-04-28 Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL385059A1 PL385059A1 (pl) 2009-11-09
PL211729B1 true PL211729B1 (pl) 2012-06-29

Family

ID=42987176

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL385059A PL211729B1 (pl) 2008-04-28 2008-04-28 Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL211729B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL385059A1 (pl) 2009-11-09

Similar Documents

Publication Publication Date Title
KR101726715B1 (ko) 생분해성 폴리머-생물활성 모이어티 공액체
JP6912048B2 (ja) 両親媒性ブロック共重合体及びその調製方法とナノミセル薬物キャリヤーシステム
JP3126637B2 (ja) 生体適合性ブロックコポリマー
CA2440394C (en) Biodegradable copolymers linked to segment with a plurality of functional groups
CN103153342B (zh) 使用热敏合成聚合物的一氧化氮传递系统
CN110283305B (zh) 一种医药用生物可降解高分子材料聚乙丙交酯的制备方法
JP2004536929A5 (pl)
WO2003011212A2 (en) Biodegradable polyhydric alcohol esters
US4265247A (en) Malic acid polymers
CN101429276A (zh) 无金属残留分子量可控聚乳酸合成方法
CN101367921A (zh) 一种丙交酯开环合成聚乳酸的方法
US9006349B2 (en) Temperature-sensitive polyethylene glycol / polyester block copolymer in which bioactive functional group is introduced into side chain thereof
KR101455359B1 (ko) 다양한 관능기가 곁사슬 또는 말단에 도입된 기계적 물성 및 생분해 기간이 조절 가능한 폴리에스터 블록 공중합체
US9062006B2 (en) High molecular weight polylactic acid synthesized via polycondensation catalyzed by bionic creatinine guanidinium chloride
KR20090059880A (ko) 고리상 에스터 모노머의 개환 중합에 의한 블록 공중합체의제조방법
PL211729B1 (pl) Sposób otrzymywania nowych poliestrowych proleków chinolonów
WO2003042277A1 (en) The polyester containing active drugs and having amino acids in the main chain, and its preparation method
Ma et al. Synthesis and characterization of poly (DL-lactide)-grafted gelatins as bioabsorbable amphiphilic polymers
Oledzka et al. Polymers in the pharmaceutical applications—natural and bioactive initiators and catalysts in the synthesis of biodegradable and bioresorbable polyesters and polycarbonates
JP2023136318A (ja) ポリマーの製造方法
US4320753A (en) Malic acid polymers
KR101544788B1 (ko) 곁사슬 또는 말단에 다양한 관능기가 도입된 생체적합성 폴리에스터 블록 공중합체 및 이의 제조 방법
CN101076548B (zh) 衍生自α-羟酸的O-羧基酸酐的受控聚合法
JP2023138403A (ja) 金属が除去されたポリマーの製造方法
CN102093541B (zh) 脂肪族叔胺在环酯开环聚合中的应用以及环酯的开环聚合方法