PL210442B1 - Sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek T, szczepionka i jej zastosowanie - Google Patents

Sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek T, szczepionka i jej zastosowanie

Info

Publication number
PL210442B1
PL210442B1 PL367306A PL36730602A PL210442B1 PL 210442 B1 PL210442 B1 PL 210442B1 PL 367306 A PL367306 A PL 367306A PL 36730602 A PL36730602 A PL 36730602A PL 210442 B1 PL210442 B1 PL 210442B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cells
cell
patients
autologous
multiple sclerosis
Prior art date
Application number
PL367306A
Other languages
English (en)
Other versions
PL367306A1 (pl
Inventor
Jingwu Zhang
Original Assignee
Baylor College Medicine
Opexa Pharmaceuticals
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Baylor College Medicine, Opexa Pharmaceuticals filed Critical Baylor College Medicine
Publication of PL367306A1 publication Critical patent/PL367306A1/pl
Publication of PL210442B1 publication Critical patent/PL210442B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K39/0005Vertebrate antigens
    • A61K39/0008Antigens related to auto-immune diseases; Preparations to induce self-tolerance
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K40/00Cellular immunotherapy
    • A61K40/10Cellular immunotherapy characterised by the cell type used
    • A61K40/11T-cells, e.g. tumour infiltrating lymphocytes [TIL] or regulatory T [Treg] cells; Lymphokine-activated killer [LAK] cells
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K40/00Cellular immunotherapy
    • A61K40/20Cellular immunotherapy characterised by the effect or the function of the cells
    • A61K40/22Immunosuppressive or immunotolerising
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K40/00Cellular immunotherapy
    • A61K40/40Cellular immunotherapy characterised by antigens that are targeted or presented by cells of the immune system
    • A61K40/41Vertebrate antigens
    • A61K40/414Nervous system antigens
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K40/00Cellular immunotherapy
    • A61K40/40Cellular immunotherapy characterised by antigens that are targeted or presented by cells of the immune system
    • A61K40/41Vertebrate antigens
    • A61K40/416Antigens related to auto-immune diseases; Preparations to induce self-tolerance
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/02Drugs for skeletal disorders for joint disorders, e.g. arthritis, arthrosis
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00Drugs for immunological or allergic disorders
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00Drugs for immunological or allergic disorders
    • A61P37/02Immunomodulators
    • A61P37/04Immunostimulants
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N5/00Undifferentiated human, animal or plant cells, e.g. cell lines; Tissues; Cultivation or maintenance thereof; Culture media therefor
    • C12N5/06Animal cells or tissues; Human cells or tissues
    • C12N5/0602Vertebrate cells
    • C12N5/0634Cells from the blood or the immune system
    • C12N5/0636T lymphocytes
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K2239/00Indexing codes associated with cellular immunotherapy of group A61K40/00
    • A61K2239/31Indexing codes associated with cellular immunotherapy of group A61K40/00 characterized by the route of administration
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K2239/00Indexing codes associated with cellular immunotherapy of group A61K40/00
    • A61K2239/38Indexing codes associated with cellular immunotherapy of group A61K40/00 characterised by the dose, timing or administration schedule

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Cell Biology (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Mycology (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Physical Education & Sports Medicine (AREA)
  • Orthopedic Medicine & Surgery (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek T, szczepionka i jej zastosowanie.
Istnieje coraz więcej dowodów sugerujących, że odpowiedzi autoimmunizacyjne komórek T na antygeny mieliny, obejmujące zasadowe białko mieliny (MBP), zaangażowane są w patogenezę stwardnienia rozsianego (MS) (Stinissen i in., Crit. Rev. Immunol. 1997; 17:33-75). Stwierdzono, że komórki T reagujące na MBP ulegają in vivo aktywacji i jako prekursory występują licznie we krwi i w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów z MS (Zhang i in., J. Exp. Med., 1994; 179:973-984; Chou i in., J. Neuroimmunol, 1992; 38:105-114; Allegrerta i in., Science, 1990; 247:718-721). Te komórki T reagujące na
MBP produkują cytokiny prozapalne Th1 (IL-2, TNF-α i interferon γ) i, jak się uważa, wspierają stan zapalny niszczący mielinę w ośrodkowym układzie nerwowym (Sharief i in., N. Engl. J. Med., 1991; 325:467-472; Selmaj i in., J. Clin. Invest., 1991; 87:949-954).
Wykazano, że komórki T reagujące na MBP mogą indukować doświadczalne autoimmunizacyjne zapalenie mózgu i rdzenia (EAE), model zwierzęcy MS (Ben-Nun i in., Eur. J. Immunol, 1981; 11: 195-204). Można jednakże zapobiec lub leczyć EAE metodą powtarzanych szczepień z zastosowaniem komórek T reagujących na MBP, inaktywowanych chemicznie lub przez napromieniowanie, procedurą leczniczą zwaną szczepieniem z zastosowaniem komórek T (Ben-Nun i in. Nature, 1981; 292:60-61). Wykazano, że szczepienie z zastosowaniem komórek T indukuje regulacyjne odpowiedzi immunologiczne z udziałem antyidiotypowych i antyergotypowych komórek T, co przyczynia się do efektów leczniczych w przypadku EAE i innych doświadczalnych modeli chorób autoimmunizacyjnych (Lider i in. Science, 1988; 239:820-822; Lohse i in., Science, 1989; 244:820-822).
Ostatnio szczepienia z zastosowaniem komórek T weszły w etap prób klinicznych na pacjentach z MS w oparciu o hipotezę, że zmniejszenie liczby komórek T reagujących na MBP może poprawić kliniczny przebieg choroby. W pilotowej próbie klinicznej wykazano, że szczepienie z zastosowaniem napromieniowanych autologicznych reagujących na MBP klonów komórek T wywołało odpowiedź cytolitycznych komórek T CD8+, które specyficznie rozpoznawały i lizowały komórki T reagujące na MBP użyte w szczepieniu (Zhang i in., Science, 1993; 261:1451-1454, Medear i in., Lancet 1995: 346:807-808). Trzy podskórne szczepienia z zastosowaniem napromieniowanych reagujących na MBP klonów komórek T spowodowały spadek liczby krążących komórek T reagujących na MBP u pacjentów z MS. Zmniejszenie liczby komórek T reagujących na MBP dzięki szczepieniu z zastosowaniem komórek T korelowało z poprawą kliniczną, objawiającą się wydłużeniem czasu przed nawrotami choroby, zwolnieniem postępu niesprawności (EDSS) i aktywności uszkodzeń rejestrowanych MRI u pacjentów z kolejnymi rzutami i remisjami choroby (Medaer i in., 1995). Z uwagi na ograniczoną liczbę badanych pacjentów z MS z próby pilotowej nie można wyciągnąć wniosków, doskonały profil bezpieczeństwa i potencjalna korzyść kliniczna zachęca do kolejnych badań klinicznych. Tę wstępną próbę kliniczną przedsięwzięto w celu zbadania czy zmniejszenie liczby krążących komórek T reagujących na MBP byłoby klinicznie korzystne dla pacjentów z MS.
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek, który obejmuje etapy, w których kolejno:
a) uczula się komórki T obecne wśród komórek jednojądrzastych poprzez kontakt in vitro z kombinacją fragmentów co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym, przy czym komórki te uzyskuje się od pacjenta, który ma być leczony szczepionką,
b) pobudza się uczulone komórki T uzyskane w etapie a) poprzez kontakt z komórkami prezentującymi antygen (APC) oraz z kombinacją fragmentów co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym,
c) namnaża się komórki T uzyskane w etapie b) do szczepienia i
d) atenuuje się komórki T uzyskane w etapie c).
Komórki jednojądrzaste (PBMC) uzyskuje się z krwi obwodowej pacjenta a komórki jednojądrzaste (CSFMC) uzyskuje się z płynu mózgowo-rdzeniowego pacjenta.
Antygen związany ze stwardnieniem rozsianym wybiera się z grupy obejmującej zasadowe białko mieliny, białko proteolipidowe oraz glikoproteinę mieliny oligodendrocytu. Korzystnie w każdym z etapów b) i c) do PBMC dodaje się IL-2. Fragmenty antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym wybiera się z grupy obejmującej aminokwasy 83-99 i aminokwasy 151-170 zasadowego białka mieliny.
PL 210 442 B1
Korzystnie w sposobie według wynalazku, jako APC stosuje się napromieniowane PBMC uzyskane od pacjenta, który ma być poddany leczeniu. Co najmniej jeden fragment kombinacji fragmentów, co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym wybiera się z grupy obejmującej fragment zasadowego białka mieliny, fragment białka proteolipidowego, fragment glikoproteiny mieliny oligodendrocytu oraz ich kombinację.
Przedmiotem wynalazku jest także autologiczna szczepionka na bazie komórek T otrzymywana sposobem według wynalazku. Szczepionka na bazie komórek T zawiera atenuowane komórki T uczulone in vitro kombinacją fragmentów, co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym. Autologiczna szczepionka na bazie komórek T jest stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie szczepionki na bazie komórek T do wytwarzania leku do leczenia stwardnienia rozsianego.
Opisano też autologiczną szczepionkę na bazie komórek T wytworzoną metodą bezpośredniego namnażania (direct expansion method - DEM), która zapewnia szybszy, łatwiejszy i tańszy sposób otrzymywania szczepionki na bazie komórek T. Metoda bezpośredniego namnażania jest korzystnym sposobem wytwarzania szczepionek, gdy komórki T, które zidentyfikowano jako reagujące na białko mieliny lub jego fragmenty mają współczynnik stymulacji (SI) 5 lub wyższy. Metoda bezpośredniego namnażania obejmuje pobieranie, od przewidzianego do leczenia pacjenta z MS, jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PBMC) lub jednojądrzastych komórek z płynu mózgowo-rdzeniowego (CSFMC). PBMC lub CSFMC pobrane od pacjenta następnie inkubuje się w obecności antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym takiego jak zasadowe białko mieliny (MBP) lub jeden lub więcej immunogennych fragmentów MBP. Inne antygeny związane ze stwardnieniem rozsianym przydatne w praktycznym zastosowaniu wynalazku obejmują białko proteolipidowe mieliny, glikoproteinę mieliny oligodendrocytów i glatiramer, i ich fragmenty. Immunogenny fragment lub fragmenty MBP mogą być fragmentami najbardziej immunogennymi. Najbardziej korzystne fragmenty MBP obejmują fragment odpowiadający aminokwasom 83-99 MBP i fragment odpowiadający aminokwasom 151-170 MBP. Komórki można inkubować bez antygenów związanych ze stwardnieniem rozsianym i/lub ich fragmentów. Po inkubacji z MBP lub jego fragmentami, PBMC lub CSFMC inkubuje się następnie ponownie z MBP i/lub jego fragmentem w obecności komórek prezentujących antygen (APC). Korzystnymi komórkami prezentującymi antygen w praktycznym zastosowaniu wynalazku są napromieniowane PBMC otrzymane od pacjenta. Tak potraktowane komórki następnie poddaje się cyklom zmiennych stymulacji mitogenem, korzystnie fitohemaglutyniną i IL-2. Inne mitogenne cząsteczki przydatne w sposobie według wynalazku obejmują, konkanawalinę A i mitogen szkarłatki. Inne mitogenne cząsteczki przydatne w praktyce obejmują przeciwciała przeciwko receptorom powierzchniowym komórek T, takie jak przeciwciało monoklonalne przeciwko CD3. Cykle zmiennych stymulacji można powtórzyć jeden lub więcej razy.
Opisano też sposób leczenia MS przy zastosowaniu autologicznych szczepionek na bazie komórek T, w którym pacjentowi podawana jest autologiczna szczepionka na bazie komórek T w skutecznej dawce. Korzystne dawki są w zakresie od około 40 x 106 do około 80 x 106 komórek. Szczepionkę można podawać na dowolny sposób: podawanie dożylne, domięśniowe, dootrzewnowe, doskórne i podskórne. Korzystnym sposobem podawania szczepionki jest zastrzyk podskórny. Skuteczna dawka oznacza dawkę konieczną do zmniejszenia liczby lub częstości występowania w układzie krążenia pacjenta prekursorów komórek T wrażliwych na mielinę. Inne wskaźniki skuteczności obejmują zmiany w klinicznej przyczynie choroby mierzonej przy zastosowaniu szeroko znanych kryteriów obejmujących obniżenie punktacji w EDSS lub zachowanie punktacji w EDSS na stałym poziomie, lub opóźnienie wzrostu punktacji w EDSS. Inne wskaźniki skuteczności obejmują wydłużenie okresów remisji choroby lub stabilizację lub zmniejszenie rozmiarów uszkodzeń mózgu wykrywanych metodą MRI lub innymi metodami diagnostycznymi.
Inne rozwiązanie według niniejszego wynalazku obejmuje autologicznej szczepionki na bazie komórek T i sposobu wytwarzania szczepionki „metodą klonowania”. Metoda klonowania jest korzystna, gdy stosuje się komórki T zidentyfikowane, jako reagujące na zasadowe białko mieliny lub jego fragmenty i o współczynniku stymulacji poniżej 5.
Metoda klonowania obejmuje identyfikację linii komórek T reagujących na MBP lub białka proteolipidowego mieliny, glikoproteiny mieliny oligodendrocytów, glatirameru i/lub fragmentów każdego z nich, jak opisano powyżej. Linie komórek T mające SI poniżej 5 klonuje się metodą ograniczają cego rozcieńczenia. Metoda obejmuje otrzymywanie komórek T reagujących z MBP i/lub jego fragmentami
PL 210 442 B1 poprzez inkubację PBMC lub CSFMC z MBP lub jego fragmentami (korzystnie fragmentami odpowiadającymi aminokwasom 83-99 i 151-170) przez 7 dni bez zmieniania pożywki. W przybliżeniu 50% wszystkich studzienek dzieli się po równo pomiędzy dwa rodzaje studzienek (studzienka z antygenem i studzienka kontrolna). Komórki w obu zestawach studzienek inkubuje się z APC (napromieniowane świeże lub rozmrożone PBMC) w pożywce zawierającej 5% objętościowych ludzkiej surowicy AB+, podczas gdy do studzienek z antygenem dodaje się MBP lub jego fragmenty jak opisano powyżej. Współczynnik stymulacji (SI) określa się stosując test proliferacji z wbudowaniem [3H]tymidyny. Następnie komórki w studzienkach zawierających antygen i o SI poniżej 5 klonuje się metodą ograniczającego rozcieńczenia, w której każda komórka jest wrażliwa na linie komórek T i zawartość studzienek łączy się, rozcieńcza i wysiewa do studzienek przy gęstości około 0,3 do około 20 komórek na studzienkę w pożywce zawierającej 10% ludzką surowicę AB+ i interleukinę, korzystnie interleukinę 2 wraz z lektyną, korzystnie fitohemaglutyniną (PHA) i z APC. Podłoże hodowlane następnie zmienia się co 3-4 dni na pożywkę zawierającą IL-2, Po około 14 dniach, ponownie bada się SI komórek. Następnie namnaża się komórki stosując cykle zmiennych stymulacji MBP (lub jego fragmentami) i PHA.
Ujawniono, że autologiczna szczepionka na bazie komórek T jest także przydatna w leczeniu innych zaburzeń związanych z komórkami T, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów. Wytwarzanie i zastosowanie takich szczepionek na bazie komórek T jest analogiczne do wytwarzania i zastosowania autologicznych szczepionek na bazie komórek T do leczenia MS. Jednakże, pierwotnym źródłem komórek T jest płyn maziowy pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Dodatkowo, w odróżnieniu od wytwarzania szczepionki na MS, komórki T pochodzące z płynu maziowego stymulowane są PHA, przeciwciałem monoklonalnym przeciwko CD3 lub innymi mitogenami i nie są stymulowane antygenami związanymi z MS.
Krótki opis rysunku
Fig. 1 ilustruje zmiany w oszacowanej częstości krążących prekursorów komórek T reagujących na MBP przed i po szczepieniu. Częstości prekursorów oszacowano u wszystkich pacjentów przed i po 2-3 miesią cach po szczepieniu.
Chociaż komórki T reagujące na MBP ulegają in vivo aktywacji i ekspansji klonalnej a u danego osobnika dochodzi do ograniczonego zastosowania genu V dla receptora komórki T, receptory komórek T komórek T reagujących na MBP są w wysokim stopniu zróżnicowane i u różnych pacjentów z MS są róż ne (Vandevyver i in., Eur. J. Immunol., 1995; 25:958-968, Wucherpfennig i in., J. Immunol, 1994; 152:5581-5592, Hong i in., J. Immunol., 1999; 163:3530-3538). Zatem, obecna strategia mająca na celu skuteczne zmniejszenie liczby komórek T reagujących na MBP u pacjentów z MS wymaga zindywidualizowanego leczenia. Wynalazek dotyczy takiego zindywidualizowanego leczenia i bierze pod uwagę zróżnicowanie komórek T w organizmie pacjenta tak, aby uzyskać bardziej skuteczną szczepionkę o dłuższym działaniu.
Zgodnie z poprzednimi badaniami (Zhang i in., J. Iimnunol., 1993; 164: 4011-4017, Medaer i in., 1995), obecne dane potwierdzają, że szczepienie z zastosowaniem własnych komórek T pacjenta reagujących na MBP jest zgodnym i silnym sposobem immunizacji pacjentów i ma na celu zmniejszenie liczby krążących komórek T reagujących na MBP. Chociaż mechanizm leżący u podłoża regulacji immunologicznej wywołanej szczepieniem z zastosowaniem komórek T nie jest całkowicie zrozumiały, coraz wyraźniej widać, że szczepienie z zastosowaniem komórek T może działać poprzez wiele szlaków regulatorowych indukując odpowiedzi antyidiotypowych komórek T CD8+ (Zhang i in., 1993, Zhang i in., 1995) i odchylenie immunologiczne Th2 (Zhang i in., 2000).
W szczególnoś ci wykazano, ż e te antyidiotypowe komórki T indukowane poprzez szczepienie z zastosowaniem komórek T lizują immunizują ce komórki T w zależ noś ci od róż nych obszarów komórek T w zależności od różnych obszarów receptorów komórek T, które stanowią główny sposób regulacji immunologicznej odpowiedzialny za zmniejszenie liczby komórek T reagujących na MBP (Zhang i in., 2000). Moż na sobie wyobrazić , ż e te odpowiedzi regulacyjne wywoł ane szczepieniem z zastosowaniem komórek T potencjalnie przyczyniają się do korzystnego efektu szczepienia z zastosowaniem komórek T w przypadku MS.
Chociaż istnieje pośredni dowód na potencjalny związek komórek T reagujących na mielinę z procesami chorobowymi w MS (Zhang i in., 1994 Chou i in., 1992, Allegretta i in., 1990), rola komórek T reagujących na mielinę w patogenezie MS jest trudna lub niemożliwa do ustalenia. Z tego względu, szczepienie z zastosowaniem komórek T umożliwia wyjątkowo ocenę, czy zmniejszenie liczby komórek T reagujących na mielinę ma korzystny wpływ na kliniczny przebieg MS.
PL 210 442 B1
Przedstawione przykłady opisują zastosowanie autologicznej szczepionki na bazie komórek T, wytworzonej metodą selekcji klonalnej, do leczenia MS i autologicznej szczepionki na bazie komórek T wytworzonej metodą bezpośredniego namnażania.
Przedstawione dane wskazują na korzystną korelację szczepienia z zastosowaniem komórek T z poprawionymi parametrami klinicznymi. Po pierwsze, wyniki wskazują, że zmniejszenie liczby komórek T reagujących na MBP było zbieżne z wydłużeniem czasu postępu choroby zarówno w grupie z kolejnymi rzutami i remisjami choroby, jak i w grupie z wtórną postacią przewlekłą (SP-MS), w porównaniu z niemodyfikowanym przez leczenie przebiegiem MS i podaniem autologicznej szczepionki na bazie komórek T wytworzonej pożądaną metodą namnażania. Jednakże należy zwrócić uwagę, że u pewnych pacjentów 12 miesięcy po ostatnim zastrzyku zaobserwowano tendencję do przyspieszenia postępu choroby. Znaczenie tego widocznego przyspieszenia postępu choroby jest nieznane, lecz może być powiązane ze stopniowym spadkiem odporności wywołanej początkowo szczepieniem z zastosowaniem komórek T przeciw komórkom T reagującym na MBP. Rzeczywiście, u około 10-12% immunizowanych pacjentów, mniej wi ęcej w tym samym czasie ponownie pojawiły się komórki T reagujące na MBP, co potwierdza tę możliwość. W pewnych przypadkach ponownie pojawiające się komórki T reagujące na MBP wywodziły się z różnych populacji klonalnych niewykrywanych przed szczepieniem, co także obserwowano w poprzednich badaniach (Zhang i in., 1995). Wyniki badań sugerują, że komórki T reagujące na MBP mogą tworzyć nowe klony lub biorą udział w rozprzestrzenianiu epitopów (Touhy i in., J. Exp. Med., 1999; 189:1033) potencjalnie związanym z trwającymi procesami chorobowymi. Obserwacja ta sugeruje, że w celu utrzymania odpowiedniej odporności konieczne mogą być dodatkowe iniekcje przypominające z zastosowaniem takich samych lub pojawiających się ostatnio klonów komórek T. Sugeruje to także, że przydatne może być wytworzenie szczepionki na bazie komórek T pochodzenia poliklonalnego, takich jak te otrzymane metodą bezpośredniego namnażania tak, aby uniknąć problemów z tworzeniem się nowych klonów lub rozprzestrzenianiem epitopów, ponieważ opatentowany zestaw epitopów, które mogą rozpoznawane przez tę szczepionkę jest większy niż zestaw rozpoznawany przez klonowaną populację.
Doroczne badania MRI pacjentów, którym podano szczepionki na bazie komórek T według niniejszego wynalazku, ujawniły nieznaczny spadek w aktywności uszkodzeń MRI w pierwszym roku i tylko 3,3% wzrostu w drugim roku. Wyniki badań MRI mogą sugerować znaczącą stabilizację u pacjentów, których poddano szczepieniu z zastosowaniem komórek T. Dane uzyskane metodą MRI zgadzają się z początkowym opóźnieniem postępu choroby, które następnie w sposób widoczny przyspiesza w drugim roku, potwierdzając możliwość, że początkowy efekt szczepienia z zastosowaniem komórek T osłabł w drugim roku.
Zastosowanie sposobów według wynalazku również dawało w rezultacie korzystne zmiany w innych parametrach klinicznych, obejmuj ą cych roczną szybkość nastę powania nawrotu choroby i EDSS u zaszczepionych pacjentów, sugerują ce korzystny wpł yw szczepienia z zastosowaniem komórek T na przebieg kliniczny MS. Wyniki badania w dużej mierze są zgodne z opublikowanymi wynikami badań uzyskanymi w pilotowej próbie klinicznej (Medaer i in., 1995). Jednakże, w przeciwieństwie do innych parametrów klinicznych, wpływ szczepienia z zastosowaniem komórek T na niesprawność kliniczną zmierzony metodą EDSS w obu grupach badawczych był minimalny. Może to odzwierciedlać brak czułości EDSS przy pomiarze zmian przez względnie krótki czas (24 miesiące). Istnieje także możliwość, że nawet po tym jak autoimmunizacyjny składnik zostanie usunięty lub ulegnie supresji dzięki szczepieniu z zastosowaniem komórek T, potrzebny będzie dłuższy czas do cofnięcia się uszkodzeń zapalnych i pewne istniejące uszkodzenie tkanki będzie trwałe. Z uwagi na te wyniki, przedmiotem wynalazku są autologiczne szczepionki na bazie komórek T do leczenia MS, jak również metody zastosowania szczepionek do leczenia MS.
Należy podkreślić, że przedstawione tu wyniki kliniczne porównano ze stanem tego samego pacjenta przed terapią, jak również oceną naturalnego przebiegu MS udokumentowanego w poprzednich próbach MS, a nie z grupami kontrolnymi otrzymującymi placebo. Ograniczeniem badania jest także potencjalny efekt placebo związany z typem badania - otwartej próby klinicznej. Dlatego też, chociaż badanie dostarczyło ważnych wskazań klinicznych na korzyść roli szczepienia z zastosowaniem komórek T w MS, efektywność leczniczą szczepienia z zastosowaniem komórek T najlepiej można oszacować w badaniach klinicznych metodą podwójnie ślepej próby i z kontrolą placebo.
Przedmiotem wynalazku są także nowe sposoby wytwarzania autologicznych szczepionek na bazie komórek T, łatwiejsze do przeprowadzenia niż stosowane wcześniej, dzięki którym można otrzymać heterogeniczną populację komórek (nie klonalną), która może zgodnie działać, wywołując
PL 210 442 B1 ulepszoną odpowiedź immunologiczną u pacjentów i pozwala na uniknięcie potencjalnych problemów z rozprzestrzenianiem epitopów lub tworzeniem nowych klonów, a które zaprojektowano dla skuteczniejszego usuwania bardziej zróżnicowanych komórek T odpowiedzialnych za chorobę.
Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie kombinacji powyższych antygenów i/lub ich fragmentów.
P r z y k ł a d 1
Oszacowanie częstości występowania komórek T reagujących na MBP we krwi pacjentów z MS
Częstości występowania komórek T reagujących na MBP we krwi pacjentów z MS oszacowano stosując metody opisane przez Zhang'a i in., 1994, Zhang'a i in., 1993, Medaer'a i in., 1995. W każdym przypadku, materiał zastosowany w obróbce i hodowli komórkowej był ściśle autologiczny. Jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) otrzymano z heparynizowanej krwi żylnej metodą standardowego rozdzielania w gradiencie Ficoll. PBMC wysiano przy gęstości 200000 komórek/studzienkę (na ogółem 96 studzienek) w podłożu RPMI1640 (Hyclone, Logan, Utah) uzupełnionym 10% inaktywowaną wysoką temperaturą surowicą autologiczną i 50 lU/ml rekombinowanej interleukiny-2 (IL-2), wraz z dwoma syntetycznymi peptydami ludzkiego zasadowego białka mieliny (MBP) odpowiadającym dwóm najbardziej immunogennym obszarom (reszty aminokwasowe odpowiednio 83-99 i 151-170,
Tejada-Simon i in., Eur. J. Immunol, 2001, Mar; 31(3) 907-917, w stężeniu 20 μg/ml. Inkubacje prowadzono w temperaturze 37°C. Siedem dni później, wszystkie hodowle stymulowano powtórnie stosując autologiczne pulsacyjne napromieniowane PBMC (zamrożone lub świeże). Pulsację PBMC prowadzono inkubując PBMC z każdym peptydem w stężeniu 100 μg/ml w temperaturze 37°C przez trzy godziny, a następnie napromieniowując przed użyciem przy zastosowaniu źródła 60Co przy 4,000 radów.
Po kolejnym tygodniu inkubacji badano specyficzną proliferację, każdej hodowli w odpowiedzi na peptydy MBP w opisanym teście proliferacyjnym.
W skrócie, zawartość każdej studzienki rozdzielono na cztery próbki (w przybliżeniu 104 komórek na próbkę) i hodowano w dwóch powtórzeniach z autologicznymi pulsacyjnymi napromieniowanymi PBMC w ilości 105 w obecności i przy braku (próby kontrolne) opisanych peptydów MBP. Hodowle inkubowano przez trzy dni i potraktowano [3H]-tymidyna (Amersham, Arlington Heights, IL) przy 1 μφ na studzienkę przez ostatnie 16 godzin hodowli. Komórki następnie zebrano stosując automatyczny zbierak komórek i w liczniku promieniowania beta zmierzono wbudowanie [3H]-tymidyny. Komórki określono, jako reagujące na MBP peptydy gdy liczby zliczeń na minutę 3H-tymidyny wbudowanej w komórki były powyżej 1500 i co najmniej trzykrotnie przekraczały liczbę zliczeń na minutę w próbie kontrolnej (bez peptydów). Następnie oszacowano częstości występowania komórek T reagujących na MBP dzieląc liczbę studzienek wykazujących reaktywność przez całkowitą liczbę PBMC (19,2 x 106 komórek) wysianych w początkowej hodowli (patrz, np. Zhang i in., 1994, Zhang i in., 1993, Medaer i in., 1995). Taką samą metodę obliczenia zastosowano również w celu porównania zmian częstości występowania komórek T reagujących na MBP w trakcie badania.
Jak pokazano na fig. 1, częstość występowania krążących komórek T reagujących na MBP wykrywanych u tych pacjentów z MS wynosiła w przybliżeniu 14 x 10-5 co jest porównywalne z częstością około 10 x 10-5 opublikowaną przez Zhang'a i in., (1994) i Ota i in., Nature, 346:183-187(1990) (por. przykład 5).
P r z y k ł a d 2
Otrzymywanie komórek T reagujących na mielinę do wytwarzania szczepionki na bazie komórek T Wytwarzanie PBMC i pierwotna stymulacja
Świeże próbki krwi poddano obróbce w ciągu 2 godzin od pobrania. Alternatywnie komórki jednojądrzaste można pobrać z płynu mózgowo-rdzeniowego (CSFMC) pacjentów z MS. Jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) wyizolowano z pełnej krwi, stosując standardową metodę rozdzielania w gradiencie Ficoll'u. Specyficznie, heparynizowaną krew rozcieńczono zrównoważonym roztworem soli Hanks'a (HBSS) (krew/HBSS 1:1) a następnie powoli położono na roztworze Ficoll-hypaque w probówce wirówkowej i wirowano przez 20 minut przy 1800 obrotach na minutę, w temperaturze 18°C do 25°C, bez zatrzymania. PBMC przemyto następnie dodając nadmiar HBSS i wirowano przy 1700 obrotach na minutę przez 10 minut w temperaturze 18°C do 25°C. Oczyszczone PBMC przemyto trzy razy stosując wirowanie w podłożu RPMI 1640 a potem zawieszono ponownie w podłożu AIM V (Gibco, Grand Island, N.Y.). Obliczono liczbę komórek i komórki wysiano na 96-studzienkowych U-dennych płytkach hodowlanych przy gęstości 200000 komórek/studzienkę. Wszystkie płytki oznakowano numerem i inicjałami
PL 210 442 B1 pacjenta. Omówione w przykładzie 1 peptydy mielinowe dodano do hodowli w ilości odpowiednio 20 μg/ml. Płytki umieszczono w inkubatorze w CO2 i codziennie oglądano. Komórki hodowano przez siedem (7) dni bez zmiany podłoża hodowlanego w celu selektywnego wyhodowania peptydospecyficznych komórek T.
Identyfikacja i wyselekcjonowanie linii komórek T specyficznych wobec peptydu MBP
W przybliżeniu 50% komórek ze wszystkich studzienek usunięto i podzielono równomiernie pomiędzy dwie studzienki (studzienki zawierające antygen i studzienki kontrolne). Świeże lub rozmrożone PBMC napromieniowano 8000 radów (stosując jako źródło 60Co) i zastosowano przy gęstości 100000 komórek/studzienkę jako źródło komórek prezentujących antygen (APC). Komórki hodowano w podłożu RPMI 1640 zawierającym 5% ludzką surowicę AB+. Peptydy mieliny opisane w przykładzie 1 dodano do studzienki z antygenem w ilości odpowiednio 20 μg/ml. Podłoże bez peptydów mieliny dodano do odpowiadających studzienek kontrolnych z pary. Alternatywnie można stosować inne antygeny związane ze stwardnieniem rozsianym, takie jak antygeny mieliny i/lub ich fragmenty obejmując te opisane przez Markovic-Plese'a i in., J. Immunol., (1995), 982-992 (epitopy białka proteolipidu); Genain i in., J. Glin. Invest., (1995), 2966-2974; Kerlero de Rosbo i in., J. Glin. Invest., (1993) 92:2602-2608; Trotter i in., J. Neuroimmunol., (1998) 84:172-178 i Trotter i in., J. Neuroimmunol. (1997) 75:95 (białko proteolipidowe mieliny); Under i in., Brain, (1999) 122:2089 (glikoproteina mieliny oligodendrocytów) i Johnson i in., Neurol. (1995) 45:1264 (glatiramer [kopolimer 1]).
Następnie komórki zebrano stosując automatyczny zbierak komórek i w liczniku promieniowania beta zmierzono wbudowanie [3H]tymidyny. Reaktywność każdej linii komórek T/studzienkę względem odpowiedniego peptydu mieliny określono stosując test proliferacyjny z wbudowaniem [3H] tymidyny. Specyficznie, komórki z każdej studzienki rozdzielono na cztery próbki (~104 komórek na próbkę) i hodowano z 105 napromieniowanych autologicznych PBMC stanowiących źródło APG w obecności i bez peptydów mieliny, w dwóch powtórzeniach. Hodowle inkubowano przez 3 dni i traktowano [3H]tymidyna w ilości 1 μCi/studzienkę przez ostatnie 16 godzin hodowli. Linię komórek T określono, jako specyficzną dla peptydu mieliny, gdy zarówno iloraz liczby zliczeń na minutę (cpm) studzienki z antygenem przez cpm studzienki kontrolnej jest wyższy lub równy trzy, jak i gdy całkowita cpm studzienki z antygenem jest wyższa od 1500. Gzęstości występowania komórek T reagujących na mielinę oszacowano według statystyki Poisson'a. Pozostałe 50% komórek zidentyfikowanych linii komórek T reagujących na mielinę stymulowano ponownie w celu namnożenia stosując napromieniowane PBMC.
Namnażanie i zakładanie wybranych linii/klonów komórek T
Po zidentyfikowaniu linii komórek T reagujących na peptyd mieliny i późniejszej ponownej jednokrotnej stymulacji, komórki te następnie namnożono w celu otrzymania wystarczającej do szczepienia liczby komórek stosując jedną spośród następujących metod: metodę bezpośredniego namnażania i metodę klonowania komórek T. Wybór metody namnażania zależy od specyficzności i reaktywności linii komórek T względem peptydów mieliny. Właściwości te zmierzono stosując współczynnik stymulacji (SI), który oblicza się z wyników otrzymanych z testu proliferacji z wbudowaniem [3H]tymidyny jak opisano powyżej. SI oznacza iloraz liczby zliczeń na minutę (cpm) studzienek z antygenem/cpm studzienek kontrolnych. Gdy wartość SI wynosi 5 lub jest większa, wówczas stosuje się metodę bezpośredniego namnażania. Gdy wartość SI wynosi mniej niż 5, wówczas stosuje się metodę klonowania.
Metoda bezpośredniego namnażania
W skrócie, zidentyfikowane komórki T reagujące na mielinę o wartości SI 5 lub większej namnożono następnie metodą bezpośredniego namnażania (DEM) z cyklami zmiennych stymulacji odpowiednimi peptydami mieliny i PHA w obecności napromieniowanych autologicznych PBMC. Każdy cykl stymulacji prowadzono przez 7-10 dni. Dokładniej, komórki T reagujące na mielinę zidentyfikowano opisanym sposobem, wysiano w gęstości 20000-40000 komórek na studzienkę w obecności napromieniowanych PBMC (APC) (100000 komórek na studzienkę). Odpowiednio, dla cyklu stymulacji antygenem odpowiednie peptydy mieliny dodano w ilości 20 μg/ml i dla każdego cyklu stymulacji PHA dodano go w ilości 1 μg/ml. Rekombinowaną ludzką IL-2 również dodano w ilości 100 lU/ml drugiego dnia cyklu stymulacji. Hodowle odnawiano co 3-4 dni, stosując podłoże RPMI 1640 zawierające 10% ludzką surowicę AB+ i 100 lU/ml rIL-2. Linie komórek T reagujące na mielinę namnażano w cyklach zmiennych stymulacji do chwili gdy całkowita liczba komórek wyniosła w przybliżeniu 20 milionów.
Reaktywność linii komórek T otrzymanych przy zastosowaniu DEM
PL 210 442 B1
Linia komórek T Antygen Cykl namnażania CPM (Ag/kontrola) SI Liczba komórek (106)
3E5 MBP83-99 0 2,399/410 5,8 0,2
MBP83-99 1 6,991/2,021 3,4 3,4
PHA 2 5,804/1,266 4,5 23, 5
2C9 MBP83-99 0 4,421/312 14 0,16
MBP83-99 1 8,220/1,882 4,3 4,2
PHA 2 10,221/3,142 3,2 21,4
W metodzie klonowania, linie komórek T klonowano stosując metody ograniczającego rozcieńczenia. Komórki każdej linii komórek T reagującej na peptyd mieliny połączono i wysiano w gęstości około 0,3 do około 20 komórek/studzienkę w podłożu hodowlanym RPMI 1640 zawierającym 10% ludzką surowicę AB+ i rIL-2 w ilości 100 lU/ml. PHA dodano w ilości 1 μg/ml, a napromieniowane autologiczne APC dodano w ilości 100000 komórek/studzienkę. Podłoże hodowlane, RPMI 1640 zawierające rIL-2 w ilości 100 lU/ml zmieniano co 3-4 dni. Po 14 dniach hodowli, studzienki, w których zaobserwowano wzrost komórek, testowano w celu określenia ich specyficznej reaktywności wobec odpowiednich peptydów mieliny. Dalsze namnażanie tych peptydo-specyficznych linii komórek T przeprowadzono opisaną metodą bezpośredniego namnażania w cyklach zmiennych stymulacji z odpowiednimi peptydami mieliny i PHA.
P r z y k ł a d 3
Zmniejszanie liczby komórek T reagujących na MBP przez szczepienie z zastosowaniem komórek T
Do tego otwartego badania zakwalifikowano 54 pacjentów, RR-MS (n=28) i SP-MS (n=26). Charakterystykę kliniczną pacjentów stanowiącą linię odniesienia przedstawiono w tablicy 1. Każdy pacjent otrzymał trzy cykle, z przerwami dwumiesięcznymi, iniekcji podskórnych napromieniowanych autologicznych reagujących na MBP klonów komórek T (otrzymanych metodą klonowania). Pacjentów monitorowano pod kątem zmian w częstości występowania prekursorów komórek T reagujących na MBP, szybkości nawrotu choroby, EDSS i aktywności uszkodzeń MRI przez okres 24 miesięcy. Wyniki porównano z wartościami sprzed szczepienia u tego samego pacjenta. Ponadto, w celu porównania z naturalnym przebiegiem MS, włączono dane kliniczne otrzymane dla pacjentów z RR-MS, którym w próbie klinicznej interferonu beta la (Jacobs i in., 1996) i pacjentom z SP-MS w ostatnim badaniu nad interferonem beta Ib podano placebo (European Study Group, Lancet, 352:1491-1497 (1998)). Charakterystyki odniesienia pacjentów z grupy kontrolnej otrzymującej placebo opisane w badaniach były podobne do otrzymanych dla pacjentów w tym przypadku, z wyjątkiem niższej średniej EDSS.
Jak pokazano na fig. 1 i opisano w skrócie w przykładzie 1, częstość krążących prekursorów komórek T reagujących na MBP wykrywanych u tych pacjentów z MS w porównaniu do linii odniesienia (14 x 10-5) była w wysokim stopniu porównywalna do otrzymanej w poprzednich badaniach (w przybliżeniu 10 x 10-5 dla jednojądrzastych komórek krwi obwodowej) (Zhang i in., 1994, Ota i in.,1990). Nie stwierdzono znaczącej różnicy w częstości występowania prekursorów komórek T reagujących na MBP między grupą RR-MS a SP-MS. Częstość występowania komórek T była niewykrywalna u 92% pacjentów lub znacznie spadła u pozostałych pacjentów 2-3 miesięcy po zakończeniu trzech cykli szczepienia (14 x 10-5 wobec 1,9 x 10-5, p<0,0001). Wyniki potwierdziły, że szczepienie z zastosowaniem komórek T powoduje u pacjentów z MS zmniejszenie liczby komórek T reagujących na MBP.
P r z y k ł a d 4
Szczepienie pacjenta z MS z zastosowaniem autologicznych komórek T reagujących na MBP
Do próby tej zakwalifikowano 54 pacjentów z MS. Kryteria włączenia pacjenta musiał do badania były następujące: stwierdzone klinicznie MS przez co najmniej dwa lata, wyjściowa liczba punktów w skali postępu niesprawności pacjentów (EDSS) 1,5 do 6,5 dla RR-MS i 4,0 do 8,0 dla pacjentów z wtórną postacią przewlekłą MS (SP-MS) i co najmniej jeden rzut choroby w ostatnich dwóch latach przed rozpoczęciem badania dla grupy pacjentów z MS z kolejnymi rzutami i remisjami (RR-MS). W przybliżeniu 25% pacjentów nie zareagowało w uprzednich badaniach na podawanie lub tolerowało leczenie z zastosowaniem interferonu beta lub glatirameru, a pozostałych pacjentów nie leczono tymi
PL 210 442 B1 środkami, co najmniej jeden miesiąc przed rozpoczęciem i w trakcie trwania badania. Pacjenci nie przyjmowali żadnych leków immunosupresyjnych, obejmujących leki steroidowe, co najmniej na 3 miesiące przed rozpoczęciem badania. Dopuszczono stosowanie leków steroidowych podczas badania, jeśli wystąpiło zaostrzenie choroby. Nie zabroniono leczenia objawowego zmęczenia, spastyczności i zaburzeń funkcjonowania pęcherza. Po wyjaśnieniu pacjentom zasad badania otrzymano od nich pisemną zgodę. Protokół został zatwierdzony przez Institutional Humań Subject Committee przy Baylor College of Medicine.
Protokół szczepienia był podobny do zastosowanego w poprzednich badaniach klinicznych (Zhang i in., 1993, Medaer i in., 1995). W skrócie, reagujące na MBP klony komórek T otrzymane opisaną metodą klonowania aktywowano wstępnie fitohemaglutyniną (PHA) (1 μg/ml) w obecności napromieniowanych PBMC jako źródła dodatkowych komórek. Komórki następnie hodowano przez 5-6 dni w podłożu RPMI 1640 uzupełnionym 10% autologiczną surowicą inaktywowaną wysoką temperaturą i 50 jednostkami rIL-2. Aktywowane komórki T reagujące na MBP przemyto później 3 razy jałową solanką w celu usunięcia pozostałego PHA i resztek komórkowych. Po napromienianiu (8000 radów, źródło 60Co), komórki ponownie zawieszono w 2 ml solanki i wstrzykiwano podskórnie w dwa ramiona (1 ml/ramię). Liczba komórek T użyta w szczepieniu mieściła się w zakresie od 40 x 106 do 80 x 106 komórek na zastrzyk i wybrano ją ekstrapolując skuteczną dawkę komórek T u zwierząt doświadczalnych w oparciu o względną powierzchnię skóry (Ben-Nun i in., 1981). Każdy pacjent otrzymał 3 iniekcje podskórne w dwumiesięcznych odstępach.
Pacjentów następnie obserwowano pod kątem upływu czasu do początku potwierdzonego postępu w niesprawności, EDSS, szybkości nawrotu choroby i aktywności uszkodzeń MRI. Wyniki porównano z wartościami dla tego samego pacjenta przed terapią, jak również z wartościami z ramion dla placebo z dwóch ostatnich prób klinicznych u pacjentów z RR-MS i SP-MS, które posłużyły jako wyznacznik naturalnego przebiegu MS (Jacobs i in., 1996), European Research Group, 1998). Czas do postępu choroby określono przez wzrost o co najmniej 1,0 w EDSS (Poser i in., 1983) utrzymujący się przez co najmniej 2 miesiące. Zaostrzenia choroby w trakcie badania określono przez pojawienie się nowych objawów neurologicznych lub pogłębienie istniejących uprzednio objawów neurologicznych, utrzymujące się przez co najmniej 48 godzin, któremu towarzyszy obiektywna zmiana w badaniu neurologicznym (pogorszenie o co najmniej 0,5 punktu w EDSS). Pacjentów poinstruowano, żeby informowali o zdarzeniach mających miejsce między wyznaczonymi regularnymi wizytami i jeśli objawy sugerowały zaostrzenie choroby wówczas badani byli przez neurologa. Ocena bezpieczeństwa obejmowała zdarzenia niepożądane, objawy czynności życiowych i badania fizykalne podczas regularnych wizyt. Różnice w parametrach klinicznych u badanych pacjentów przed i po szczepieniu z zastosowaniem komórek T analizowano stosując analizę rangową Wilcoxon'a.
P r z y k ł a d 5
Zmiana przebiegu klinicznego MS po szczepieniu
Wykonano próby w celu stwierdzenia czy zmniejszenie liczby krążących komórek T reagujących na MBP przez szczepienie z zastosowaniem komórek T zmieni przebieg kliniczny MS. Pacjenci otrzymali szczepionki z autologicznymi komórkami T. Z wyjątkiem łagodnego i przejściowego rumienią w miejscu zastrzyku obserwowanego u niektórych pacjentów, szczepienie z zastosowaniem komórek T nie wykazywało niepożądanych działań i wszystkich pacjentów szczepiono w poliklinice.
Jak pokazano w tablicy 2, średnia EDSS spadła w niewielkim stopniu u pacjentów z RR-MS (3,21 przy rozpoczęciu wobec 3,1 przy zakończeniu) w okresie 24 miesięcy po szczepieniu.
W porównaniu, średnia EDSS wzrosła o 0,61 w naturalnym przebiegu RR-MS (n=56) w takim samym okresie obserwacji, jak stwierdzono w próbie z zastosowaniem interferonu beta la (Jacobs i in., 1996). Ponadto, liczba pacjentów wykazujących niezmienioną lub poprawioną EDSS była znacznie większa niż w przypadku naturalnego przebiegu MS (75% wobec 50%). Tylko u jednego pacjenta (3,5%) w leczonej grupie RR-MS liczba punktów w skali EDSS podwyższyła się o więcej niż 2 w ciągu 24 miesięcy w porównaniu z 18% pacjentów w naturalnym przebiegu MS (tablica 2).
W grupie SP-MS, średnia EDSS podwyższyła się w niewielkim stopniu (+0,12) w ciągu 24 miesięcy w porównaniu z +0,6 rejestrowanym w naturalnym przebiegu SP-MS (European Research Group, Lancet 1998; 352:14 91-14 97). Ponadto, oszacowanie czasu do potwierdzonego postępu z zastosowaniem metody Kaplan-Meier'a wykazało znaczne opóźnienie (20% postęp w ciągu 18 miesięcy dla obu potraktowanych grup) w porównaniu z naturalnym przebiegiem u pacjentów z MS (20% postęp w ciągu 12 miesięcy dla RR-MS i 9 miesięcy dla SP-MS) (Jacobs i in., Ann. Neurol, 1996; 39:285-294, European
PL 210 442 B1
Research Group, 1998). Jednakże, wydaje się, że postęp choroby zwiększył się po 18 miesiącach (12 miesięcy po ostatnim szczepieniu) w obu badanych grupach.
P r z y k ł a d 6
Zmiany w szybkości następowania zaostrzenia klinicznego
Jak pokazano w tablicy 3, szybkość nawrotów choroby w ciągu roku spadła u pacjentów z RR-MS po szczepieniu z zastosowaniem komórek T, stanowiąc 40% zmniejszenia wartości wyjściowej szybkości nawrotów choroby. Nie znaleziono znaczącej różnicy w szybkości nawrotu choroby między pierwszym a drugim rokiem doświadczenia. W porównaniu, w naturalnym przebiegu RR-MS obserwowano spadek o 25% w rocznej szybkości nawrotu choroby (Jacobs i in., 1996), Ponadto, liczba pacjentów nie wykazujących ataku lub wykazujących mniejsze ataki była znacznie większa niż w naturalnym przebiegu MS (tablica 3). Chociaż szybkość nawrotu choroby spadła o 50% w grupie SP-MS, tylko mała liczba badanych tu pacjentów z wtórną postacią przewlekłą (6/26) wykazała nawrót choroby w cią gu dwóch lat przed rozpoczę ciem badania.
P r z y k ł a d 7
Aktywności uszkodzeń mózgu badane przy zastosowaniu obrazowania rezonansem magnetycznym
Obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI) przeprowadzono jako wzmocnione gadolinem obrazowanie obciążone T2 (gadolinium-enhaced T2-weighted images). Powierzchnie o większej intensywności sygnału oceniano półilościowo (Scheltens i in., Brain 1992; 115:735-748, Truyen i in., J. Neurol Sci, 1990; 96:173-182). Przy tej metodzie oceny otrzymuje się punkty w zależności zarówno od rozmiarów jak i liczby ognisk o zwiększonej hiperintensywności sygnału. Hiperintensywność sygnału oceniano w następujących obszarach: (i) okołokomorowym, w obszarze czołowym i potylicznym i równoległym do komór bocznych; (ii) płatach istoty białej, oddzielnie w obszarze czołowym, skroniowym, ciemieniowym i potylicznym; (iii) zwojach podstawy, jądrze ogoniastym, skorupie, gałce bladej i wzgórzu wzrokowym i (iv) obszarze podnamiotowym, móżdżku, śródmózgowiu, moście i rdzeniu przedłużonym. Uszkodzenia oceniano następująco: uszkodzenie o średnicy poniżej 0,5 cm oceniono jako „1”, pomiędzy 0,5 cm i 1,0 cm jako „2”, pomiędzy 1,0 cm i 1,5 cm jako „3”, pomiędzy 1,5 cm i 2,0 cm jako „4” i powyżej 2,0 cm jako „5”. Zlewające się uszkodzenia zmierzono następująco: ocena „5”, gdy poniż ej 25% obszaru zainteresowania, zdefiniowanego powyżej, wykazywało nieprawidłową intensywność sygnału, „10” i „15” dla 25% i 50%, gdy zajęte było ponad 50% obrazowanego obszaru zainteresowania. Wartości te następnie dodano do „indywidualnej” oceny uszkodzeń.
Przeprowadzono trzy badania MRI jako wzmocnione gadolinem obrazowanie obciążone T2 na rozpoczęciu doświadczenia (linia bazowa), po 12 miesiącach i na końcu (p. 24 miesiącach) w celu monitorowania zmian w aktywności uszkodzenia mózgu, jako wskaźnika postępu choroby. Ze względu na techniczną niekompatybilność pewnych skanów wykonanych w różnych ośrodkach leczniczych, możliwe było przeanalizowanie skanów MRI jedynie od 34 pacjentów. Wszystkie skany MRI oceniane były przez niezależnego neuroradiologa, który nie brał udziału w przeprowadzeniu próby klinicznej. W ocenie aktywnoś ci uszkodzenia posł u ż ono się pół iloś ciową metod ą oceny zastosowaną uprzednio w naszej pilotowej próbie klinicznej i w innych badaniach zależnych (Medaer i in., 1995, Scheltens i in., 1992, Truyen i in., 1990). W tej metodzie oceny punktacja ma odniesienie zarówno do wymiarów jak i liczby ognisk o zwiększonej hiperintensywności sygnału obrazów obciążonych T2. Jak pokazano w Tablicy 4, wyniki świadczą o tym, ż e u 70% badanych pacjentów ocena uszkodzeń MRI się nie zmieniła lub była korzystniejsza, co zdefiniowano jako spadek o co najmniej jeden punkt w ocenie uszkodzeń, podczas gdy u pozostałych 30% pacjentów w trakcie trwania doświadczenia stwierdzono niższą (niekorzystną) ocenę uszkodzeń. Jako grupa, zmiany w średniej punktacji uszkodzenia MRI w stosunku do linii bazowej MRI stanowiły 1,2% spadku w pierwszym roku i wzrostu o 3,3% w drugim roku. Zmiany, jednakże, nie były znaczące (p>0,4). Wyniki mogą odzwierciedlać stabilizację lub pewną poprawę związaną ze szczepieniem z zastosowaniem komórek T, ponieważ uszkodzenia MRI u nie leczonych pacjentów z RR-MS na ogół narastają o okoł o 10% rocznie, co udokumentowano w poprzednich próbach klinicznych (European Research Group, 1998, IFNB Multiple Sclerosis Research Group, Neurol, 1993; 43:655-661). Zebrane wyniki badań sugerują korzystną korelację pomiędzy zmniejszeniem liczby komórek T reagujących na MBP dzięki szczepieniu z zastosowaniem komórek T, a poprawą kliniczną u badanych pacjentów z MS.
PL 210 442 B1
T a b l i c a 1
Charakterystyka kliniczna pacjentów przed terapią
Grupa pacjentów Liczba przypadków Średnia wieku Płeć męska/płeć żeńska Czas trwania (lata) EDSS na początku Szybkość nawrotu choroby
Grupa badawcza
RR-MS 28 45±9,7 13/15 7,4±7,3 3,2±2,1 1,25
SP-MS 26 49±8,1 10/16 15,5+9,3 6,1±0,9
Naturalny przebieg MS
RR-MSa 143 36,9±0,05 40/103 6,4±0,5 2,3±0,07 1,2
SP-MSb 358 40,9±7,2 128/230 13,4±7,5 5,2±1,1
a Grupa kontrolna otrzymująca placebo w próbie z interferonem beta 1a [7]. b Grupa kontrolna otrzymująca placebo w próbie z interferonem beta 1b [5].
T a b l i c a 2
Wielkość utrzymanej zmiany w EDSS do 2 lat
Grupa pacjentów Zmiana EDSS Liczba przypadków Percentyle
Grupa badawcza
RR-MS brak zmiany 0,0 15 53,5
(n=28) poprawa >0,5 6 21,4
>1,0 2 7,1
pogorszenie 0,5 4 14,2
1,0 0 0
1,5 0 0
>2,0 1 3,5
średnia zmiana EDSSa -0,11
SP-MS brak zmiany 0,0 12 46,1
(n=26) poprawa >0,5 4 15,3
>1,0 1 3,8
pogorszenie 0,5 5 19,2
1,0 1 3,8
1,5 1 3,8
>2,0 2 7,6
średnia zmiana EDSS +0,12
Przebieg naturalny
RR-MSb brak zmiany 0,0 14 25
(n=56) poprawa >0,5 9 16,1
>1,0 5 8,9
pogorszenie 0,5 11 19,6
1,0 4 7,1
1,5 2 3,6
>2,0 10 17,9
średnia zmiana EDSS +0,61
SP-MSc średnia zmiana EDSS +0,60
(n=187)
a Zmiana w EDSS u tego samego pacjenta w porównaniu z linią bazową w ciągu 2 lat. b Grupa kontrolna otrzymująca placebo w próbie z interferonem beta 1a [7]. c Grupa kontrolna otrzymująca placebo w próbie z interferonem beta 1b [5].
PL 210 442 B1
T a b l i c a 3
Częstości klinicznych zaostrzeń choroby
Grupa pacjentów Szybkość nawrotu choroby w roku Liczba nawrotów choroby Liczba pacjentów Percentyle
Grupa badawcza
RR-MS 1,25 (badanie wstępne)
(n=28)
0,75 (24 miesiące) 0 11 39,2
1 4 14,2
2 5 17,8
3 5 17,8
>4 3 10,7
Przebieg naturalnya
RR-MS
(n=87) 1,2 (badanie wstępne)
0,9 (24 miesiące) 0 23 26
1 26 30
2 10 11
3 12 14
>4 16 17
a Grupa kontrolna otrzymująca placebo w próbie z interferonem beta 1a [7].
T a b l i c a 4
Średnia ocena uszkodzenia MRI przy zastosowaniu analizy półilościowej i procentowa zmiana w porównaniu z linią bazową MRI
Pacjenci Linia bazowa 12 miesięcy (% zmiana) 24 miesiące (% zmiana)
34 liczba wszystkich 14,94 14,76 (-1,2%) 15,44 (+3,3%)
19/34 (55%) brak zmiany
10/34 (29%) wzrost o uszkodzeń co najmniej MRI w ciągu 24 jeden punkt w ocenie miesięcy
5/34 (14%) spadek o co najmniej jeden punkt w ocenie uszkodzeń MRI w ciągu 24 miesięcy
Zastrzeżenia patentowe

Claims (12)

1. Sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek T, znamienny tym, że obejmuje etapy, w których:
a) uczula się komórki T obecne wśród komórek jednojądrzastych poprzez kontakt in vitro z kombinacją fragmentów co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym, przy czym komórki te uzyskuje się od pacjenta, który ma być leczony szczepionką,
b) pobudza się uczulone komórki T uzyskane w etapie a) poprzez kontakt z komórkami prezentującymi antygen (APC) oraz z kombinacją fragmentów co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym,
c) namnaża się komórki T uzyskane w etapie b) do szczepienia i
d) atenuuje się komórki T uzyskane w etapie c).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że komórki jednojądrzaste (PBMC) uzyskuje się z krwi obwodowej pacjenta.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że komórki jednojądrzaste (CSFMC) uzyskuje się z płynu mózgowo-rdzeniowego pacjenta.
PL 210 442 B1
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden antygen związany ze stwardnieniem rozsianym wybiera się z grupy obejmującej zasadowe białko mieliny, białko proteolipidowe oraz glikoproteinę mieliny oligodendrocytu.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w każdym z etapów b) i c) do PBMC dodaje się IL-2.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że fragmenty antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym wybiera się z grupy obejmującej aminokwasy 83-99 i aminokwasy 151-170 zasadowego białka mieliny.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako APC stosuje się napromieniowane PBMC uzyskane od pacjenta, który ma być poddany leczeniu.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden fragment kombinacji fragmentów co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym wybiera się z grupy obejmującej fragment zasadowego białka mieliny, fragment białka proteolipidowego, fragment glikoproteiny mieliny ołigodendrocytu oraz ich kombinację.
9. Autologiczna szczepionka na bazie komórek T, znamienna tym, że jest otrzymana sposobem określonym w dowolnym z zastrz.1-8.
10. Autologiczna szczepionka na bazie komórek T, znamienna tym, że zawiera atenuowane komórki T uczulone in vitro kombinacją fragmentów, co najmniej jednego antygenu związanego ze stwardnieniem rozsianym.
11. Autologiczna szczepionka na bazie komórek T według zastrz. 9 lub 10 do zastosowania w leczeniu stwardnienia rozsianego.
12. Zastosowanie szczepionki na bazie komórek T określonej w zastrz. 9 lub 10 do wytwarzania leku do leczenia stwardnienia rozsianego.
PL367306A 2001-09-14 2002-09-12 Sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek T, szczepionka i jej zastosowanie PL210442B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US09/952,532 US7658926B2 (en) 2001-09-14 2001-09-14 Autologous T-cell vaccines materials and methods

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL367306A1 PL367306A1 (pl) 2005-02-21
PL210442B1 true PL210442B1 (pl) 2012-01-31

Family

ID=25492995

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL367306A PL210442B1 (pl) 2001-09-14 2002-09-12 Sposób wytwarzania autologicznej szczepionki na bazie komórek T, szczepionka i jej zastosowanie

Country Status (21)

Country Link
US (2) US7658926B2 (pl)
EP (3) EP2335720B1 (pl)
JP (5) JP2005502721A (pl)
KR (1) KR20040066787A (pl)
CN (2) CN101229370B (pl)
AT (1) ATE395076T1 (pl)
AU (1) AU2002339914B2 (pl)
BR (1) BR0212504A (pl)
CA (1) CA2459969C (pl)
DE (1) DE60226612D1 (pl)
DK (2) DK2335720T3 (pl)
ES (2) ES2306792T3 (pl)
HU (1) HUP0401519A3 (pl)
IL (2) IL159998A0 (pl)
MX (1) MXPA04001862A (pl)
NZ (1) NZ530762A (pl)
PL (1) PL210442B1 (pl)
PT (2) PT2335720E (pl)
RU (1) RU2302257C2 (pl)
WO (1) WO2003024393A2 (pl)
ZA (1) ZA200401502B (pl)

Families Citing this family (13)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US20020009448A1 (en) * 1997-09-19 2002-01-24 Leslie P. Weiner T-cell vaccination for the treatment of multiple sclerosis
US7658926B2 (en) 2001-09-14 2010-02-09 Opexa Pharmaceuticals, Inc. Autologous T-cell vaccines materials and methods
US7744893B2 (en) * 2002-06-05 2010-06-29 Baylor College Of Medicine T cell receptor CDR3 sequences associated with multiple sclerosis and compositions comprising same
PL214283B1 (pl) * 2002-08-08 2013-07-31 Baylor College Medicine Sposób izolacji komórek T, sposób wytwarzania autologicznej szczepionki komórek T, autologiczna szczepionka komórek T, zastosowanie autologicznej szczepionki komórek T
EP1583823A4 (en) * 2002-12-31 2006-02-22 Baylor College Medicine ISOLATION AND IDENTIFICATION OF CROSS-REACTIVE T CELLS
BRPI0415519A (pt) * 2003-10-17 2006-12-26 Baylor College Medicine método para aumento das respostas de célula t citotóxica cd8+ e para tratamento de esclerose múltipla
WO2007131210A2 (en) * 2006-05-05 2007-11-15 Opexa Therapeutics T-cell vaccine
RU2339385C1 (ru) * 2007-04-02 2008-11-27 Государственное учреждение Научно-исследовательский институт клинической иммунологии СО РАМН Способ лечения ревматоидного артрита
ES2552678T3 (es) 2008-06-30 2015-12-01 Universitätsklinikum Heidelberg Células sanguíneas inmunosupresoras y métodos de producir las mismas
RU2393218C1 (ru) * 2009-01-30 2010-06-27 Федеральное государственное учреждение "Центральный научно-исследовательский институт травматологии и ортопедии имени Н.Н. Приорова Росмедтехнологий" Среда для выращивания культуры аутологичных лимфоцитов
WO2016037123A2 (en) * 2014-09-05 2016-03-10 Opexa Therapeutics, Inc. Compositions and methods for treating b cell mediated autoimmune disorders
CN109125717B (zh) * 2017-09-08 2022-02-22 江苏苏博生物医学股份有限公司 一种治疗慢性病的自体全细胞疫苗配方及其制备方法
US20210061875A1 (en) 2017-12-29 2021-03-04 The Henry M. Jackson Foundation For The Advancement Of Military Medicine, Inc. Compositions and methods for treating autoimmune disease

Family Cites Families (65)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JPS5852225A (ja) 1981-09-22 1983-03-28 Mitsui Pharmaceut Inc 脱髄疾患治療剤
US5766920A (en) 1982-08-11 1998-06-16 Cellcor, Inc. Ex vivo activation of immune cells
US4550086A (en) 1983-02-16 1985-10-29 Dana-Farber Cancer Institute, Inc. Monoclonal antibodies that recognize human T cells
IL69686A (en) 1983-09-11 1988-03-31 Yeda Res & Dev Compositions containing cell membrane proteins and process for their preparation
US4608365A (en) 1984-03-30 1986-08-26 University Of Southern California Treatment of neurologic functions
US4677061A (en) 1984-10-19 1987-06-30 Genetic Systems Corporation T-cell lymphocyte subset monitoring of immunologic disease
US4898856A (en) 1984-10-29 1990-02-06 Chaovanee Aroonsakul Method for treating central nervous system diseases
US4897389A (en) 1984-10-29 1990-01-30 Chaovanee Aroonsakul Treating central nervous system diseases
US4902680A (en) 1984-10-29 1990-02-20 Chaovanee Aroonsakul Treating central nervous system diseases
US4898857A (en) 1984-10-29 1990-02-06 Chaovanee Aroonsakul Treating control nervous system diseases
CA1296622C (en) 1986-08-12 1992-03-03 Jeffrey E. Anderson Method and apparatus for automated assessment of the immunoregulatory status of the mononuclear leukocyte immune system
US5849298A (en) 1987-06-24 1998-12-15 Autoimmune Inc. Treatment of multiple sclerosis by oral administration of bovine myelin
US5039660A (en) 1988-03-02 1991-08-13 Endocon, Inc. Partially fused peptide pellet
US5242687A (en) 1989-03-15 1993-09-07 Tkb Associates Limited Partnership Method of reducing cellular immune response involving T-cells using CD8-bearing antigen presenting cells
US5612035A (en) * 1989-03-21 1997-03-18 The Immune Response Corporation Vaccination against diseases resulting from pathogenic responses by specific T cell populations
US6007815A (en) 1989-03-21 1999-12-28 The Immune Response Corporation Anti-idiotype vaccination against diseases resulting from pathogenic responses by specific T cell populations
US6221352B1 (en) 1989-03-21 2001-04-24 The Immune Response Corporation Method of preventing the proliferation of Vβ14 or Vβ17-Expressing T cells
US5861164A (en) 1989-03-21 1999-01-19 The Immune Response Corporation Vaccination against diseases resulting from pathogenic responses by specific T cell populations
US5837246A (en) 1989-03-21 1998-11-17 The Immune Response Corporation Vaccination and methods against diseases resulting from pathogenic responses by specific T cell populations
US6207645B1 (en) 1989-03-21 2001-03-27 The Immune Response Corporation Vaccination and methods against diseases resulting from pathogenic responses by specific T cell populations
US5614192A (en) 1989-07-19 1997-03-25 Connective Therapeutics, Inc. T cell receptor peptides as therapeutics for immune-related disease
US5776459A (en) 1989-07-19 1998-07-07 Connetics Corporation TCR V beta 5 peptides
US5298396A (en) 1989-11-15 1994-03-29 National Jewish Center For Immunology And Respiratory Medicine Method for identifying T cells disease involved in autoimmune disease
IL165071A (en) 1990-03-30 2008-06-05 Autoimmune Inc A peptide with the ability to stimulate a subset of T cells from multiple sclerosis patients
AU8407091A (en) 1990-07-06 1992-02-04 Allergene, Inc. Mouse/human heterohybrid cell line el41 and methods for the production of human monoclonal antibodies
US5668117A (en) 1991-02-22 1997-09-16 Shapiro; Howard K. Methods of treating neurological diseases and etiologically related symptomology using carbonyl trapping agents in combination with previously known medicaments
US5211952A (en) 1991-04-12 1993-05-18 University Of Southern California Contraceptive methods and formulations for use therein
US6083503A (en) 1991-08-28 2000-07-04 The United States Of America As Represented By The Department Of Health And Human Services Interleukin-2 stimulated T lymphocyte cell death for the treatment of autoimmune diseases, allergic responses, and graft rejection
US5480895A (en) 1991-09-27 1996-01-02 New York Society For The Relief Of The Ruptured And Crippled, Maintaining The Hospital For Special Surgery Method of producing antibodies to a restricted population of T lymphocytes, antibodies produced therefrom and methods of use thereof
US5298386A (en) * 1992-06-09 1994-03-29 Eastman Kodak Company In-line solvent incorporation for amorphous particle dispersions
US5545716A (en) 1992-09-08 1996-08-13 University Of Florida Superantigen agonist and antagonist peptides
EP0688223A4 (en) 1993-03-12 1998-05-13 Cellcor Inc -i (IN VITRO) 'ASSAY' FOR MEASURING THE DEGREE OF ACTIVATION OF IMMUNE CELLS
US5494899A (en) 1993-04-07 1996-02-27 Oklahoma Medical Research Foundation Selective regulation of B lymphocyte precursors by hormones
WO1994026876A1 (en) 1993-05-14 1994-11-24 Dr. L. Willems-Instituut Human t cell monoclone, process for its production and its use, diagnostic of infectious diseases, autoimmune diseases, t-cell mediated allergies and cancer
IL110787A0 (en) 1993-08-27 1994-11-11 Sandoz Ag Biodegradable polymer, its preparation and pharmaceutical composition containing it
US5552300A (en) 1994-01-13 1996-09-03 T Cell Sciences, Inc. T cell antigen receptor V region proteins and methods of preparation thereof
US6410518B1 (en) * 1994-05-31 2002-06-25 Isis Pharmaceuticals, Inc. Antisense oligonucleotide inhibition of raf gene expression
US5723503A (en) 1994-09-28 1998-03-03 Thomas Jefferson University Biological treatment for rheumatoid arthritis
US5674487A (en) 1994-09-28 1997-10-07 Univ Jefferson Method for treating autoimmune diseases
US6033661A (en) 1995-06-07 2000-03-07 Thomas Jefferson University Composition and method for allogenetic mononuclear cell immunotherapy
US6096314A (en) 1994-10-07 2000-08-01 Yeda Research And Development Co. Ltd. Peptides and pharmaceutical compositions comprising them
FR2727117A1 (fr) 1994-11-18 1996-05-24 Geffard Michel Utilisation de conjugues de la polylysine pour la preparation de medicaments utiles dans le traitement des maladies neurodegeneratives et des affections degeneratives a caractere autoimmun
AU721898B2 (en) 1994-11-18 2000-07-20 Board Of Trustees Of The Leland Stanford Junior University Methods for treatment of multiple sclerosis using peptide analogues at position 91 of human myelin basic protein
US6218166B1 (en) 1994-12-09 2001-04-17 John Wayne Cancer Institute Adjuvant incorporation into antigen carrying cells: compositions and methods
US5874531A (en) 1995-03-07 1999-02-23 President And Fellows Of Harvard College Identification of self and non-self antigens implicated autoimmune disease
US5869057A (en) 1995-06-07 1999-02-09 Rock; Edwin P. Recombinant vaccines to break self-tolerance
SE9502921D0 (sv) 1995-08-23 1995-08-23 Astra Ab New compounds
US5739307A (en) 1995-08-28 1998-04-14 Washington University Polynucleotide encoding neurturin neurotrophic factor
US5716946A (en) 1996-02-13 1998-02-10 Wisconsin Alumni Research Foundation Multiple sclerosis treatment
US5750356A (en) 1996-05-31 1998-05-12 Anergen, Inc. Method for monitoring T cell reactivity
US5849886A (en) 1996-07-10 1998-12-15 Oy Aboatech Ab Extraction of myelin basic protein
US20010031253A1 (en) 1996-07-24 2001-10-18 Gruenberg Micheal L. Autologous immune cell therapy: cell compositions, methods and applications to treatment of human disease
US6130087A (en) 1996-10-07 2000-10-10 Fordham University Methods for generating cytotoxic T cells in vitro
CN1237909A (zh) 1996-10-11 1999-12-08 加利福尼亚大学董事会 联合使用肿瘤细胞与混合淋巴细胞的癌症免疫治疗
US6054292A (en) 1997-07-18 2000-04-25 Incyte Pharmaceuticals, Inc. T-cell receptor protein
US20020009448A1 (en) 1997-09-19 2002-01-24 Leslie P. Weiner T-cell vaccination for the treatment of multiple sclerosis
US20020072493A1 (en) 1998-05-19 2002-06-13 Yeda Research And Development Co. Ltd. Activated T cells, nervous system-specific antigens and their uses
WO2000014116A1 (en) 1998-09-04 2000-03-16 Baylor College Of Medicine T cell peptides as therapeutics for immune-related disease
US6303314B1 (en) 1999-02-23 2001-10-16 Baylor College Of Medicine T-cell receptor Vβ-Dβ-Jβ sequence and methods for its detection
US6187750B1 (en) 1999-08-25 2001-02-13 Everyoung Technologies, Inc. Method of hormone treatment for patients with symptoms consistent with multiple sclerosis
US6746670B2 (en) 2000-08-15 2004-06-08 Schering Corporation Regulatory T cells; methods
KR20030086983A (ko) 2000-08-22 2003-11-12 베일러 칼리지 오브 메디신 티 세포 리셉터 브이 베타 - 디 베타 - 제이 베타 서열과그것을 검출하는 방법
US7658926B2 (en) 2001-09-14 2010-02-09 Opexa Pharmaceuticals, Inc. Autologous T-cell vaccines materials and methods
EP1444330A1 (en) 2001-11-07 2004-08-11 Kirin Beer Kabushiki Kaisha Expansion of t cells in vitro and expanded t cell populations
DE10224223A1 (de) * 2002-05-31 2003-12-11 Mann & Hummel Filter Filterelement, insbesondere zur Flüssigkeitsfilterung aus einem Gasstrom

Also Published As

Publication number Publication date
EP2335720B1 (en) 2013-04-03
CN101229370A (zh) 2008-07-30
KR20040066787A (ko) 2004-07-27
CN101229370B (zh) 2015-09-02
CA2459969C (en) 2014-12-02
EP1416956A2 (en) 2004-05-12
EP1416956B1 (en) 2008-05-14
WO2003024393A2 (en) 2003-03-27
DK2335720T3 (da) 2013-07-08
JP4889581B2 (ja) 2012-03-07
EP1946767A3 (en) 2008-07-30
US20030091578A1 (en) 2003-05-15
NZ530762A (en) 2005-10-28
CN100346824C (zh) 2007-11-07
PT2335720E (pt) 2013-07-08
WO2003024393A3 (en) 2003-11-06
PL367306A1 (pl) 2005-02-21
MXPA04001862A (es) 2005-03-07
ATE395076T1 (de) 2008-05-15
JP2007254492A (ja) 2007-10-04
US7658926B2 (en) 2010-02-09
JP2015017129A (ja) 2015-01-29
ZA200401502B (en) 2005-01-26
CA2459969A1 (en) 2003-03-27
EP1946767B1 (en) 2013-12-04
HUP0401519A2 (hu) 2004-11-29
EP2335720A1 (en) 2011-06-22
IL196900A0 (en) 2011-07-31
EP1946767A2 (en) 2008-07-23
HK1071698A1 (zh) 2005-07-29
RU2004103626A (ru) 2005-03-27
RU2302257C2 (ru) 2007-07-10
JP2016188238A (ja) 2016-11-04
ES2306792T3 (es) 2008-11-16
BR0212504A (pt) 2004-08-24
JP2011168618A (ja) 2011-09-01
DE60226612D1 (de) 2008-06-26
CN1553812A (zh) 2004-12-08
JP2005502721A (ja) 2005-01-27
HUP0401519A3 (en) 2009-04-28
DK1416956T3 (da) 2008-09-01
IL196900A (en) 2015-03-31
EP1416956A4 (en) 2004-10-13
PT1416956E (pt) 2008-08-26
IL159998A0 (en) 2004-06-20
AU2002339914B2 (en) 2005-03-24
ES2418529T3 (es) 2013-08-14
US20050186192A1 (en) 2005-08-25

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP4889581B2 (ja) 自己t細胞ワクチン材料および方法
US8138314B2 (en) Compositions and methods of monoclonal and polyclonal antibodies specific for T cell subpopulations
Zhang et al. T cell vaccination in multiple sclerosis: results of a preliminary study
AU2002339914A1 (en) Autologous T-cell vaccines materials and method
AU2005202787B2 (en) Autologous T-cell vaccines materials and methods
HK1071698B (en) Autologous t-cell vaccines materials and method
CLERICI SCUOLA DI DOTTORATO IN MEDICINA MOLECOLARE
AU2007202851A1 (en) Compositions and methods of monoclonal and polyclonal antibodies specific for T cell subpopulations