PL209386B1

PL209386B1 - Ciągły giętki zespół dystansowy z żebrowanej rury

Info

Publication number: PL209386B1
Application number: PL362565A
Authority: PL
Inventors: De Pol Theo J. Van; James L. Baratuci; Patrick A. Drda; Steven M. Milano
Original assignee: Agc Flat Glass North America
Priority date: 2000-11-08
Filing date: 2001-06-06
Publication date: 2011-08-31
Also published as: HU228140B1; NZ525775A; ES2567127T3; CA2428826C; HUP0301546A2; JP2004513273A; MXPA03004067A; RO122158B1; KR100808429B1; AU6820601A; UA78691C2; JP5541829B2; SK5652003A3; WO2002038903A1; AU2001268206B2; EP1341982B1; US7107729B2; US20030150177A1; CA2428826A1; CN1222675C

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy kompozytowego dystansownika z uszczelką, który znajduje zastosowanie w szczególności w wytwarzaniu takich laminatów izolujących termicznie, jak okna.

W ogólnoś ci zmontowanie izolowanej konstrukcji okna obejmuje umieszczenie jednej szklanej lub innej szyby na drugiej w taki sposób, że są one połączone na stałe w pewnej odległości od siebie i następnie wprowadzenie kompozycji uszczelniającej do przestrzeni między szyby wzdłuż ich obwodu tak, że powstaje struktura typu „sandwich ze szczelną komorą powietrzną między szybami. W celu zachowania odpowiedniego odstępu między szybami stosuje się często wprowadzony między szyby pręt dystansowy, który utrzymuje odpowiedni odstęp w trakcie wprowadzania kompozycji uszczelniającej. Pręt dystansowy i uszczelnienie mogą być również prefabrykowane jako jeden element i jako taki wprowadzane między szyby w trakcie montażu okna.

W wyniku procesu wytwarzania elementu okiennego, często dochodzi do uwięzienia w szczelnej komorze powietrznej wilgoci i substancji organicznych. Dla zminimalizowania skutków działania wilgoci i substancji organicznych uwięzionych w szczelnej komorze powietrznej można stosować desykanty, które je absorbują. Na ogół jednak przynajmniej trochę wilgoci dostaje się i pozostaje w szczelnej komorze powietrznej podczas eksploatacji okna. Zastosowanie desykantu zapobiega kondensacji wilgoci i zaparowywaniu wewnętrznej powierzchni szyby w trakcie użytkowania okna. Desykanty można wprowadzić do dystansownika, do uszczelki lub do całego elementu, jeżeli zespół uszczelki z dystansownikiem stanowi jeden element. W celu pochłonięcia dodatkowej wilgoci, która może się dostawać do okna podczas eksploatacji, do zespołu uszczelki z dystansownikiem wprowadza się dodatkową ilość desykantu, w ilości większej, niż jest potrzebna do pochłonięcia wilgoci zawartej w oknie na początku.

Przewodzenie ciepła na krawędzi elementów okiennych jest na ogół wyższe, niż w ich centralnej części, ponieważ energia cieplna trudniej przechodzi z szyby do szyby poprzez powietrze zawarte w szczelnej komorze powietrznej, niż przez materiały zawarte w znanych zespołach uszczelki i dystansownika.

Liczne, znane sposoby wytwarzania elementów okiennych są kłopotliwe, pracochłonne lub wymagają drogiego sprzętu. W patencie US 4,431,691 udzielonym na rzecz Greenlee ujawniono rozwiązanie, które pokonuje wyżej wymienione ograniczenia. W rozwiązaniu tym pasek uszczelniający i dystansują cy ma gię ty lub profilowany dystansownik, który utrzymuje wzglę dny odst ę p po dociś nięciu szyb, przy czym pasek zawiera gięty profilowany dystansownik zatopiony lub otoczony odkształcalną uszczelką. Pasek dystansowy ma tę zaletę, że jest giętki wzdłuż osi podłużnej, co umożliwia zwinięcie go na czas składowania. Zespół Greenlee jest więc jednym elementem, w którym uszczelnienie zawiera desykant.

Zespół Greenlee, chociaż rozwiązuje wyżej wymienione problemy, nie daje wrażenia płaskiej listwy po zmontowaniu szyb, ponieważ dystansownik po dociśnięciu jest pofalowany. Widoczna listwa w oknie jest częścią zespoł u dystansownika z uszczelką , którą widać przez szyby, ale nie styka się z nimi. Pożądane jest, aby taka listwa była płaska, ponieważ poprawia to wygląd zainstalowanych okien. W rozwiązaniu Greenlee zaleca się również stosowanie dużych ilości materiału uszczelniającego, który musi otoczyć dystansownik, zaś gięty zespół rozciąga się w trakcie montażu i wygina wzdłuż osi. Rozciąganie to może też prowadzić do problemów z utrzymaniem płaskości listwy.

Istnieje zapotrzebowanie na ulepszony, ciągły zespół dystansowy, w którym wyeliminowane jest rozciąganie wzdłużne, co ułatwia wykonanie elementu okiennego mającego gładką listwę. Korzystne też byłoby, aby taki ciągły zespół dystansowy był produktem tańszym, przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności konstrukcyjnej i zachowaniu zalet rozwiązania Greenlee. Wskazane byłoby również, aby zespół dawał się zagiąć pod ostrzejszym kątem w narożnikach.

Celem wynalazku jest też opracowanie dystansownika, który można zwijać na czas składowania, dostarczania i nakładania na warstwowe konstrukcje takie, jak izolowane elementy szklane.

Zespół dystansowy według wynalazku zawierający dystansownik o przekroju poprzecznym zmieniającym się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej, przyczepne uszczelnienie, które przynajmniej częściowo pokrywa wspomniany dystansownik charakteryzuje się tym, że dystansownik jest giętkim, pustym w środku dystansownikiem.

Dystansownik korzystnie ma pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej.

PL 209 386 B1

Dystansownik również korzystnie ma pole przekroju poprzecznego, którego orientacja zmienia się wzdłuż jego osi podłużnej.

Korzystnie dystansownik mający pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej jest rurką.

Zespół dystansowy korzystnie zawiera ponadto przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną, której przynajmniej jedna powierzchnia przylega do przyczepnego uszczelnienia.

Rurka korzystnie ma co najmniej dwie przeciwległe ścianki.

Zespół dystansowy korzystnie jest zwijalny.

Przyczepne uszczelnienie korzystnie zawiera ponadto desykant.

Zespół dystansowy korzystnie zawiera ponadto powłokę wierzchnią zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia, która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.

Również korzystnie zespół dystansowy zawiera ponadto powłokę wierzchnią zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia, która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.

Według jednego z aspektów niniejszego wynalazku, zespół dystansowy zawierający żebrowaną rurkę, przyczepne uszczelnienie, które przynajmniej częściowo pokrywa rurkę, przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną, której powierzchnia stykająca się z przyczepnym uszczelnieniem jest z nim połączona charakteryzuje się tym, że żebrowana rurka jest giętką, pustą w środku rurką.

Żebrowana rurka korzystnie ma pole przekroju poprzecznego zasadniczo prostokątne.

Żebrowana rurka korzystnie jest żebrowana przynajmniej wzdłuż pierwszej powierzchni spojenia, drugiej powierzchni spojenia i powierzchni zewnętrznej.

Zespół dystansowy korzystnie jest zwijalny.

Przyczepne uszczelnienie korzystnie zawiera ponadto desykant.

Element okienny według wynalazku zawierający dystansownik o przekroju poprzecznym zmieniającym się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej, przyczepne uszczelnienie, które przynajmniej częściowo pokrywa wspomniany dystansownik i ma powierzchnię stykającą się z pierwszą szybą oraz powierzchnię stykającą się z drugą szybą, znajdującą się naprzeciw powierzchni stykającej się z pierwszą szybą, pierwszą szybę stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z pierwszą szybą i drugą szybę stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z drugą szybą charakteryzuje się tym, że dystansownik jest giętkim, pustym w środku dystansownikiem.

Dystansownik korzystnie ma pole przekroju poprzecznego, którego orientacja zmienia się wzdłuż jego osi podłużnej.

Dystansownik korzystnie mający pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej jest rurką.

Element okienny korzystnie zawiera ponadto przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną, której przynajmniej jedna powierzchnia przylega do przyczepnego uszczelnienia.

Pole przekroju poprzecznego rurki korzystnie jest zasadniczo prostokątne.

Dystansownik korzystnie jest zwijalny.

Przyczepne uszczelnienie korzystnie zawiera ponadto desykant.

Element okienny korzystnie zawiera ponadto powłokę wierzchnią zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia, która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.

Powłoka wierzchnia korzystnie zawierająca desykant jest również połączona do tej powierzchni przeciwwilgociowej przegrody paroszczelnej, która styka się z powłoką wierzchnią.

Według jeszcze jednego z aspektów niniejszego wynalazku, element okienny zawierający żebrowaną rurkę, przyczepne uszczelnienie, które przynajmniej częściowo pokrywa wspomnianą rurkę i ma powierzchnię stykającą się z pierwszą szybą oraz powierzchnię stykającą się z drugą szybą, znajdującą się naprzeciw powierzchni stykającej się z pierwszą szybą, przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną, której powierzchnia przylegająca do przyczepnego uszczelnienia jest połączona z przyczepnym uszczelnieniem, powłokę wierzchnią zawierającą desykant, połączoną z przyczepnym uszczelnieniem, pierwszą szybę stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z pierwszą szybą i drugą szybę (14) stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia

PL 209 386 B1 stykającą się z drugą szybą, charakteryzuje się tym, że żebrowana rurka (22) jest giętką, pustą w środku żebrowaną rurką.

Żebrowana rurka korzystnie ma zasadniczo prostokątne pole przekroju poprzecznego.

Żebrowana rurka jest żebrowana przynajmniej wzdłuż pierwszej powierzchni stykającej się z szybą, wzdłuż drugiej powierzchni stykającej się z szybą, znajdującej się naprzeciw pierwszej powierzchni stykającej się z szybą oraz wzdłuż zewnętrznej powierzchni znajdującej się między wspomnianymi powierzchniami spojenia pierwszą i drugą.

Żebrowana rurka korzystnie zawiera ponadto wewnętrzną powierzchnię zasadniczo bez żeberek.

Przyczepne uszczelnienie korzystnie jest przyczepione do pierwszej powierzchni stykającej się z szybą i do drugiej powierzchni stykającej się z szybą.

Dystansownik korzystnie jest zwijalny.

Ciągły zespół dystansowy według niniejszego wynalazku ma tę zaletę, że wymaga mniejszej ilości materiału uszczelniającego, przy jednoczesnym utrzymaniu skutecznego działania uszczelnienia i dystansownika. Wyeliminowany jest drogi i skomplikowany pręt dystansowy oraz tendencja do rozciągania się materiału wzdłuż osi podłużnej, a przewodność cieplna elementu okiennego jest zmniejszona poprzez zmniejszenie przewodności cieplnej zespołu dystansowego i zapewnienie możliwości ukształtowania ostrzejszych narożników.

Według jednego z aspektów niniejszego wynalazku proponuje się giętki, odporny na zgniatanie pasek uszczelniający i dystansowy lub kompozytową konstrukcję taśmową, zawierającą rozciągający się wzdłuż dystansownik, który zawiera żebrowaną lub falowaną rurkę z giętkiego materiału. Rurka ta styka się przynajmniej częściowo z przyczepnym uszczelnieniem o własnościach desykantu. W jednym z przykładów realizacji wynalazku, do warstwy przyczepnej włączono przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną. W innym przykładzie zastosowano powłokę wierzchnią zawierającą desykant.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia częściowy, perspektywiczny widok, na którym niektóre części są w przekroju, przykładu realizacji okna wykonanego według wynalazku; fig. 2 przedstawia widok żebrowanej lub falistej rurki według jednego z przykładów realizacji wynalazku; fig. 2A przedstawia widok żebrowanej lub falistej rurki wygiętej w narożnik według jednego z przykładów realizacji wynalazku; fig. 3 przedstawia przekrój poprzeczny zespołu dystansowego według przykładu realizacji wynalazku z fig. 1; fig. 4 przedstawia częściowy, perspektywiczny widok, na którym niektóre części są w przekroju, innego przykładu realizacji okna wykonanego według wynalazku; fig. 5 przedstawia widok żebrowanej lub falistej rurki według przykładu realizacji z fig. 4; fig. 5A przedstawia widok żebrowanej lub falistej rurki według innego wariantu przykładu realizacji z fig. 4; fig. 6 przedstawia przekrój poprzeczny zespołu dystansowego według przykładu realizacji z fig. 4.

Na fig. 1 zilustrowano strukturę kompozytową taką jak, lecz nie wyłącznie, element okienny 10, zawierający płaski element podkładowy 12 i drugi element podkładowy 14, których zwrócone do siebie powierzchnie są zasadniczo równoległe. Elementy podkładowe pierwszy i drugi 12, 14 są to na ogół szyby, np. płyty szklane. Elementy podkładowe 12, 14 są połączone ze sobą i tworzą zamkniętą przestrzeń 16, która jest hermetycznie uszczelniona taśmą kompozytową tzn. dystansowo-uszczelniającym zespołem 18, w skład którego wchodzi uszczelnienie 22, które przynajmniej częściowo pokrywa dystansownik 22. Szyby 12, 14, są w zilustrowanym przykładzie wykonane ze szkła. Należy zauważyć, że wynalazek można stosować w połączeniu z nieograniczoną ilością różnorodnych materiałów konstrukcyjnych i strukturalnych, w tym na przykład, z cementem, betonem, cegłami, kamieniem, metalami, tworzywami sztucznymi i z drewnem.

Jak widać na fig. 1 i 4, w opisie niniejszym „wnętrze oznacza zamkniętą przestrzeń powietrzną 16 elementu okiennego 10 podczas, gdy „zewnętrze oznacza zewnętrzne otoczenie zamkniętej przestrzeni powietrznej 16 elementu okiennego 10. Na fig. 3 i 6 pokazano orientację przestrzenną odpowiednich osi x, y, z.

W przykładzie realizacji wynalazku przedstawionym na fig. 1 widać, że zespół według wynalazku zawiera rurkę dystansową 22 i przyczepne uszczelnienie 22. W innym przykładzie wewnątrz przyczepnego uszczelnienia 22 umieszczono przeciwwilgociową paroszczelną przegrodę 24. W korzystnym przykładzie rurka 22 jest przynajmniej częściowo otoczona przyczepnym uszczelnieniem 20, zaś wewnątrz przyczepnego uszczelnienia 20 znajduje się przeciwwilgociowa paroszczelna przegroda 24. Przyczepne uszczelnienie 20 może również zawierać desykant. Zespół według wynalazku może także posiadać wierzchnią powłokę 26 przymocowaną do skierowanej do wewnątrz powierzchni przyczepPL 209 386 B1 nego uszczelnienia 20. Wierzchnia powłoka 26 rozciąga się zasadniczo wzdłuż listwy widocznej i często służy do poprawienia wyglądu elementu okiennego 10, a poza tym zawiera desykant.

Dystansownik 22 jest elementem podłużnym, który można wyginać tworząc narożnik i ma przekrój, który zmienia się w sposób powtarzalny wzdłuż osi podłużnej elementu. W korzystnym przykładzie realizacji wynalazku dystansownik 22 jest rurką. Jak widać na fig. 1,2, 4, 5 i 6 rurka dystansowa 22 jest korzystnie żebrowana lub falista tzn. ma na przemian żłobki i żeberka, przynajmniej na powierzchni zewnętrznej. W niniejszym opisie określenie „żebrowany lub „falisty używane są wymiennie. Specjalista zrozumie również, że wewnętrzna powierzchnia żebrowanej rurki może być gładka, żebrowana lub na przemian gładka i żebrowana.

Żeberka 28 rurki 22 wspomagają kształtowanie narożników nadając większą giętkość przy zginaniu rurki 22 i eliminując załamywanie się rurki. W ten sposób zewnętrzny wymiar pola przekroju poprzecznego rurki 22 i jego wymiar wewnętrzny pozostają zasadniczo takie same podczas kształtowania narożnika. Żeberka 28 falistej rurki 22 pomagają utrzymać kształt narożnika po wygięciu rurki

22. Dla specjalisty jasne jest jednakże, że w wynalazku można zastosować także inne typy rurek.

W jednym z przykładów realizacji pole przekroju dystansownika 22 zmienia się w sposób powtarzalny wzdłuż osi podłużnej. Przykładem takiego dystansownika 22 jest kształt pierścieniowy. Dystansownik pierścieniowy ma również zwykle pojedyncze, przynajmniej częściowo obwodowe żeberka 28. Na fig. 2 i 2A przedstawiono przykład realizacji, w którym zmieniają się rozmiary żeberek i części 30 rurki, na których nie ma żeberek. Dla specjalisty jasne jest, że można zastosować różne układy żeberek, aby uzyskać rurkę, którą łatwiej wygiąć w narożnikach. Ponadto można stosować różne kształty żeberek służących do blokowania.

W jeszcze innym przykładzie realizacji w sposób powtarzalny zmienia się wzdłuż osi podłużnej orientacja przekroju. Przykładem jest tu śrubowy kształt dystansownika 22. W układzie śrubowym na ogół jedno i to samo żeberko biegnie przez dystansownik w zasadzie na całej jego długości. Dla specjalisty jasne jest, że kształt śrubowy mogą nadać również inne kształty żeberek.

Na fig. 4-6 przedstawiono przykłady realizacji wynalazku, w których dystansownik 22 ma zasadniczo prostokątny kształt przekroju. Specjalista zauważy jednak, że może to być właściwie kształt jakiegokolwiek wielokąta, regularnego bądź nieregularnego, ewentualnie może to też być dowolna kombinacja łuków i linii prostych, dających razem figurę zamkniętą. Jak widać na fig. 4, chociaż przekrój jest zasadniczo prostokątny, widać na tym przykładzie, że narożniki są lekko zukosowane, co nadaje przekrojowi kształt ośmiokątna, który zasadniczo jest prostokątny.

Żebrowana rurka 22 może mieć jakikolwiek zamknięty kształt przekroju poprzecznego, w tym, choć nie wyłącznie, okrągły, zaokrąglony, owalny, eliptyczny, prostokątny lub wielokątny. Na fig. 3 przedstawiono przykład, w którym przekrój jest zasadniczo okrągły. Przykład z fig. 3, ma również, co widać najlepiej na fig. 2 i 2A, pojedyncze żeberka 28 rozciągające się na całym przekroju. W przykładzie tym żeberka 28 są korzystnie pierścieniowe.

W jeszcze innym przykładzie realizacji wynalazku, żeberka 28 falistej rurki 22 rozciągają się częściowo wokół rurki 2. Jak widać na fig. 5A żeberka 28 rozciągają się na ogół tylko wokół trzech boków zasadniczo prostokątnej falistej rurki 22. Na fig. 5A powierzchnia bez żeberek, będąca listwą widoczną 32 jest korzystnie powierzchnią, która skierowana jest do wnętrza elementu okiennego. Na powierzchni tej można ponadto zrezygnować z uszczelnienia i/lub powłoki wierzchniej. Dzięki temu gładka powierzchnia prostokątnej rurki 22, stanowi pożądaną gładką listwę widoczną. W przypadku wyeliminowania przyczepnego uszczelnienia 20 i powłoki wierzchniej 26, korzystne jest, aby desykant był zawarty w materiale rurki 22.

Żebrowana rurka 22 może być wykonana z jakiegokolwiek odpowiedniego materiału w tym z tworzywa sztucznego, elastomeru, metalu, masy papierowej lub laminatu będącego dowolną kombinacją powyższych materiałów. Żebrowaną rurkę 22 można wykonać dowolną znaną techniką, np. w procesie formowania ciągłego lub rozdmuchiwania. Żebrowana rurka 22, może również zawierać pręty zbrojeniowe.

Dzięki żebrowanej konstrukcji rurka 22 jest odporna na zgniatanie, co oznacza, że może ona wytrzymać siły zmierzające do zmniejszenia odstępu między szybami w trakcie użytkowania.

Przeciwwilgociowa przegroda paroszczelna 24 może być wykonana z folii aluminiowej, tworzywa sztucznego, laminatu z tworzywa sztucznego, folii papierowej, metalizowanego tworzywa sztucznego lub jakiejkolwiek innej odpowiedniej kombinacji powyższych materiałów, przy czym najlepszy jest laminat tworzywo sztuczne-aluminium. W przypadku innych zastosowań przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną 24 można dobrać zależnie od jej właściwości paroszczelnych, odpowiednio do konkret6

PL 209 386 B1 nego zastosowania. Na przykład przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną 24 można dobrać tak, aby utrzymywała istniejące stężenie gazu zawartego w szczelnej przestrzeni powietrznej struktury kompozytowej.

Przeciwwilgociowa przegroda paroszczelna 24 może być połączona z żebrowaną rurką 22, lecz także może stykać się z przyczepnym uszczelnieniem 20 i/lub powłoką wierzchnią 26, może też być zatopiona w przyczepnym uszczelnieniu 20 i nie stykać się z żebrowaną rurką 22, ewentualnie może być przyczepiona do tej powierzchni uszczelnienia 20, która skierowana jest do wewnątrz, z powłoką wierzchnią 26 połączoną z wewnętrzną powierzchnią przeciwwilgociowej przegrody paroszczelnej 24. Przeciwwilgociowa przegroda paroszczelna 24 może być połączona z żebrowaną rurką 22 jakimkolwiek właściwym środkiem takim, jak spawanie, zgrzewanie, klejenie.

Uszczelnienie 20 można następnie nałożyć na żebrowaną rurkę 22, niezależnie od tego, czy zastosowano przeciwwilgociową przegrodę paroszczelną 24, poprzez zanurzanie, malowanie, wtryskiwanie, wtłaczanie uszczelnienia na stykające się z nim powierzchnie żebrowanej rurki. Desykant jest korzystnie zawarty w uszczelnieniu i uszczelnienie z desykantem nakłada się jednoetapowo na stykające się z nim powierzchnie i na wewnętrzną powierzchnię dystansownika 22.

Uszczelnienie 20 zamyka szczelinę między rurką 22 i szybami 12, 14. Spojenie powstałe między dystansownikiem-uszczelnieniem a szybą określane jest jako linia spojenia. Tak więc, co najmniej dwie powierzchnie stykające się z uszczelnieniem żebrowanej rurki 22 zawierają wzdłużne paski uszczelnienia, które stykają się z szybą i tworzą linię spojenia.

Właściwe wymiary zespołu dystansownik-uszczelnienie 18 zależą od konstrukcji okna, przy czym długość zasadniczo odpowiada obwodowi okna. Szerokość, tzn. wymiar w kierunku „z zasadniczo odpowiada przestrzeni między elementami plus przyczepne uszczelnienie 20. Żebrowana rurka 22 jest często nieco mniejsza niż wymagany odstęp między szybami 12, 14. Po nałożeniu uszczelnienia 20 na żebrowaną rurkę 22 uzyskuje się nieco większą szerokość, niż wymagany odstęp. Wymagany odstęp uzyskuje się podczas produkcji, gdy szyby 12, 14 zostają dociśnięte do siebie. Należy jednak rozumieć, że zespół według wynalazku można wytwarzać w ciągłych odcinkach o dowolnej długości, co daje swobodę stosowania.

Określenie „odkształcalne użyte w niniejszym opisie charakteryzuje uszczelnienie 20, termoplastyczne, termoutwardzalne bądź termoplastyczno-termoutwardzalne, które stosowane do produkcji struktur kompozytowych takich, jak rozważane tu elementy okienne 10, jest przynajmniej początkowo niezdolne do przeciwstawienia się przyłożonym doń siłom odkształcającym. Tak więc, określenie „odkształcalne ma charakteryzować materiał, który opiera się odkształceniom lub płynięciu pod działaniem małych sił przyłożonych do elementu okiennego 10 przez cały czas jego eksploatacji, lecz jest łatwo odkształcalne pod działaniem większych sił występujących w trakcie produkcji elementu okiennego 10.

Jako podstawę przyczepnego uszczelnienia 20 można stosować wiele różnych materiałów, w tym polimery polisiarczkowe, polimery uretanowe, polimery akrylowe, silikony i polimery styrenowobutadienowe. Te ostatnie obejmują klasę żywic termoplastycznych, które poniżej swej temperatury płynięcia, mają własności sprężyste polimerów zwulkanizowanych. Takie żywice sprzedawane są przez firmę Shell Chemical Co. jako „Kraton. Korzystną klasą uszczelnień 20 są gumy butylowe. Przyczepne uszczelnienie 20 powinno być jednak korzystnie przyczepne pod wpływem docisku. W przypadku nałożenia powłoki wierzchniej 26, powinna ona być materiałem odkształcalnym, zawierającym desykant.

Jak wspomniano powyżej, izolowane elementy okienne 10 często wymagają desykanta dla zminimalizowania skutków wilgoci i działania substancji organicznych uwięzionych w przestrzeni powietrznej między dwiema szybami 12, 14 elementu okiennego 10.

Korzystnie, według wynalazku, desykant może być zawarty w odkształcalnej warstwie przyczepnego uszczelnienia 20, które można nałożyć na powierzchnię widocznej listwy 32 dystansownika. Szczególnie nadającą się do tego celu klasą materiałów jest syntetyczny krystaliczny zeolit sprzedawany przez Korporację UOP pod nazwą „Molecular Sieves. Innym desykantem, który można zastosować jest żel krzemionkowy. Można również wziąć pod uwagę kombinacje różnych desykantów.

Korzystnym sposobem wytwarzania układu dystansownik-uszczelnienie 18 według wynalazku jest wyciskanie współbieżne. Można je wykonać za pomocą dostępnego w handlu sprzętu do wyciskania współbieżnego, które w niektórych przypadkach może wymagać niewielkiej modyfikacji. Ogólnie, żebrowaną rurkę 22 wprowadza się przez środek dyszy wyciskarki, zaś odkształcalne uszczelnienie wyciska się wokół rurki 22. Następnie układ uszczelnienie-dystansownik jest wprowadzony do dyszy kształtującej dla uzyskania pasa uszczelnienia z dystansownikiem, mającego wymagane wyPL 209 386 B1 miary zewnętrzne i właściwą grubość uszczelnienia, które wystaje poza dystansownik 22. Układ uszczelnienie-dystansownik 18 według wynalazku można zwinąć dla ułatwienia składowania i rozwijania podczas stosowania. Wewnątrz lub na zewnątrz układu uszczelnienie-dystansownik 18 można, dla usprawnienia zwijania, nałożyć wzdłuż widocznej listwy zdejmowalną osłonę lub papier. W trakcie nakładania układu uszczelnienie-dystansownik przy montażu elementu okiennego 10, zdejmowalną osłonę usuwa się i wyrzuca.

W jednym z przykładów realizacji wynalazku, żebrowaną rurkę 22 wytwarza się i pokrywa, całkowicie lub częściowo przyczepnym uszczelnieniem 20. Powłokę wierzchnią 26 można nałożyć jednocześnie z przyczepnym uszczelnieniem 20 lub później, zależnie od wyboru.

W niniejszym opisie przedstawiono najbardziej korzystne przykłady realizacji wynalazku, ale zakres wynalazku nie ogranicza się do przedstawionych przykładów, lecz określają go załączone zastrzeżenia patentowe.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół dystansowy zawierający dystansownik (22) o przekroju poprzecznym zmieniającym się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej, przyczepne uszczelnienie (20), które przynajmniej częściowo pokrywa wspomniany dystansownik (22), znamienny tym, że dystansownik (22) jest giętkim, pustym w środku dystansownikiem.
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dystansownik (22) ma pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej.
3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dystansownik (22) ma pole przekroju poprzecznego, którego orientacja zmienia się wzdłuż jego osi podłużnej.
4. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że dystansownik (22) mający pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej jest rurką (22).
5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że zawiera ponadto przeciwwilgociową przegrodę (24) paroszczelną, której przynajmniej jedna powierzchnia przylega do przyczepnego uszczelnienia (20).
6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że rurka ma co najmniej dwie przeciwległe ścianki.
7. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że jest zwijalny.
8. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że przyczepne uszczelnienie (20) zawiera ponadto desykant.
9. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że zawiera ponadto powłokę wierzchnią (26) zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia (2), która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.
10. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że zawiera ponadto powłokę wierzchnią (26) zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia (20), która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.
11. Zespół dystansowy zawierający żebrowaną rurkę (22), przyczepne uszczelnienie (20), które przynajmniej częściowo pokrywa rurkę, przeciwwilgociową przegrodę (24) paroszczelną, której powierzchnia stykająca się z przyczepnym uszczelnieniem jest z nim połączona, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) jest giętką, pustą w środku rurką.
12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) ma pole przekroju poprzecznego zasadniczo prostokątne.
13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) jest żebrowana przynajmniej wzdłuż pierwszej powierzchni spojenia, drugiej powierzchni spojenia i powierzchni zewnętrznej.
14. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że jest zwijalny.
15. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że przyczepne uszczelnienie (20) zawiera ponadto desykant.
16. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że zawiera ponadto powłokę wierzchnią (26) zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia (20), która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.
17. Element okienny zawierający dystansownik (22) o przekroju poprzecznym zmieniającym się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej, przyczepne uszczelnienie (20), które przynajmniej częściowo pokrywa wspomniany dystansownik i ma powierzchnię stykającą się z pierwszą szybą oraz powierzchnię stykającą się z drugą szybą, znajdującą się naprzeciw powierzchni stykającej się

PL 209 386 B1 z pierwszą szybą, pierwszą szybę (12) stykając ą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z pierwszą szybą i drugą szybę (14) stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z drugą szybą, znamienny tym, że dystansownik (22) jest giętkim, pustym w środku dystansownikiem.
18. Element okienny według zastrz. 17, znamienny tym, że dystansownik (22) ma pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej.
19. Element okienny według zastrz. 17, znamienny tym, że dystansownik (22) ma pole przekroju poprzecznego, którego orientacja zmienia się wzdłuż jego osi podłużnej.
20. Element okienny według zastrz. 18, znamienny tym, że dystansownik (22) mający pole przekroju poprzecznego zmieniające się w sposób powtarzalny wzdłuż jego osi podłużnej jest rurką.
21. Element okienny według zastrz. 20, znamienny tym, że zawiera ponadto przeciwwilgociową przegrodę (24) paroszczelną, której przynajmniej jedna powierzchnia przylega do przyczepnego uszczelnienia (20).
22. Element okienny według zastrz. 21, znamienny tym, że pole przekroju poprzecznego rurki (22) jest zasadniczo prostokątne.
23. Element okienny według zastrz. 17, znamienny tym, że dystansownik (22) jest zwijalny.
24. Element okienny według zastrz. 21, znamienny tym, że przyczepne uszczelnienie (20) zawiera ponadto desykant.
25. Element okienny według zastrz. 24, znamienny tym, że zawiera ponadto powłokę wierzchnią (26) zawierającą desykant, połączoną z tą powierzchnią przyczepnego uszczelnienia (20), która styka się z przyczepnym uszczelnieniem.
26. Element okienny według zastrz. 24, znamienny tym, że powłoka wierzchnia (26) zawierająca desykant jest również połączona do tej powierzchni przeciwwilgociowej przegrody (24) paroszczelnej, która styka się z powłoką wierzchnią.
27. Element okienny zawierający żebrowaną rurkę (22), przyczepne uszczelnienie (20), które przynajmniej częściowo pokrywa wspomnianą rurkę i ma powierzchnię stykającą się z pierwszą szybą oraz powierzchnię stykającą się z drugą szybą, znajdującą się naprzeciw powierzchni stykającej się z pierwszą szybą, przeciwwilgociową przegrodę (24) paroszczelną, której powierzchnia przylegająca do przyczepnego uszczelnienia jest połączona z przyczepnym uszczelnieniem, powłokę wierzchnią (26) zawierającą desykant, połączoną z przyczepnym uszczelnieniem, pierwszą szybę (12) stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z pierwszą szybą i drugą szybę (14) stykającą się z powierzchnią przyczepnego uszczelnienia stykającą się z drugą szybą, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) jest giętką, pustą w środku żebrowaną rurką.
28. Element okienny według zastrz. 27, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) ma zasadniczo prostokątne pole przekroju poprzecznego.
29. Element okienny według zastrz. 28, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) jest żebrowana przynajmniej wzdłuż pierwszej powierzchni stykającej się z szybą, wzdłuż drugiej powierzchni stykającej się z szybą, znajdującej się naprzeciw pierwszej powierzchni stykającej się z szybą oraz wzdłuż zewnętrznej powierzchni znajdującej się między wspomnianymi powierzchniami spojenia pierwszą i drugą.
30. Element okienny według zastrz. 29, znamienny tym, że żebrowana rurka (22) zawiera ponadto wewnętrzną powierzchnię zasadniczo bez żeberek.
31. Element okienny według zastrz. 30, znamienny tym, że przyczepne uszczelnienie (20) jest przyczepione do pierwszej powierzchni stykającej się z szybą i do drugiej powierzchni stykającej się z szybą.
32. Element okienny według zastrz. 27, znamienny tym, że dystansownik (22) jest zwijalny.