PL209171B1 - Układ do ewakuacji ludzi z wielopokładowegostatku, zwłaszcza pasażerskiego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ do ewakuacji ludzi z wielopokładowego statku, zwłaszcza pasażerskiego.

Znane są urządzenia do ewakuacji ludzi ze statków, zwłaszcza pasażerskich, składające się z łodzi ratunkowych i żurawików do ich opuszczania na wodę umieszczonych wzdłuż obu burt statku. Podczas ewakuacji żurawiki łodziowe, które są różnych konstrukcji, jak np. wychylne, wyjezdne, teleskopowe i inne, wystawiają zawieszone na nich na linach łodzie ratunkowe za burtę, a następnie opuszczają je na wysokość pokładu ewakuacyjnego. Zawieszona na tej wysokości łódź ratunkowa jest dociągana do burty statku za pomocą dodatkowych lin, co umożliwia pasażerom i załodze przejście z pokładu do łodzi ratunkowej. Po zapełnieniu ludźmi łodzi ratunkowej obsługa luzuje liny dociągające tak, że łódź ratunkowa zwisa swobodnie w odpowiedniej odległości od burty statku. Wówczas następuje zwolnienie hamulca blokującego wciągarki i łódź ratunkowa opuszczana jest na wodę z kontrolowaną prędkością za pomocą hamulca odśrodkowego.

Wadą tego rozwiązania jest niedostatecznie stabilna pozycja łodzi ratunkowej względem statku podczas wchodzenia do niej ludzi, zwłaszcza w warunkach wzburzonego morza. Dochodzi wówczas do pewnych przemieszczeń łodzi ratunkowej względem burty, co w powiązaniu z widokiem w dole sfalowanego morza u wielu osób wywołuje lęk, czasami odmowę wejścia do łodzi ratunkowej, a nawet zasłabnięcia. Powoduje to znaczne utrudnienie i spowolnienie ewakuacji.

Inną wadą jest groźba uderzenia łodzi ratunkowej z ludźmi o burtę podczas opuszczania jej z koł yszą cego się na fali statku, co w przypadku duż ych statków i znacznych wysokoś ci opuszczania może spowodować niebezpieczne dla zdrowia przeciążenia działające na ludzi.

Dodatkową niedogodnością jest utrudnione szybkie odpłynięcie łodzi ratunkowej opuszczonej na wodę w bezpośredniej bliskości kadłuba statku, szczególnie w trudnych warunkach morskich.

Układ do ewakuacji ludzi z wielopokładowego statku, zwłaszcza pasażerskiego, składający się z łodzi ratunkowych i urządzeń opuszczających łodzie na powierzchnię wody charakteryzuje się według wynalazku tym, że w rufowej części statku utworzony jest co najmniej jeden szyb, otwarty od strony rufy, w którym znajduje się wyciąg. Na wyciągu na wysokości poziomów ewakuacyjnych umieszczone są jedna nad drugą łodzie ratunkowe.

W wariancie realizacji wyciąg składa się z prowadnic, na których przesuwnie umieszczone są wózki z zaczepami do mocowania łodzi ratunkowych. Wózki z zaczepami przymocowane są do łańcuchów wyciągów napędzanych wyciągarkami.

W innym wariancie realizacji w dolnej części szybu, powyżej linii wodnej, znajduje się , skierowana ku rufie pochylnia z rolkami. Tylna, dolna część szybu osłonięta jest otwieraną grawitacyjnie furto-rampą z umieszczonymi na jej wewnętrznej powierzchni rolkami. Furto-rampa po otwarciu stanowi przedłużenie pochylni sięgające poniżej linii wody. W szybie przy pochylni znajduje się wciągarka linowa do wciągania łodzi ratunkowych z wody na pochylnię.

Po zaokrętowaniu pasażerów i załogi do łodzi ratunkowych znajdujących się na wyciągu otwiera się furto-rampę i zwalnia się wyciąg. Łodzie ratunkowe pod wpływem siły grawitacji opadają z kontrolowaną prędkością. Opuszczane łodzie ratunkowe, osiągając kolejno poziom pochylni osadzane są na jej rolkach i pod wpływem sił grawitacji zjeżdżają do wody.

W razie potrzeby ponownego umieszczenia łodzi ratunkowych na statku, korzysta się z wciągarki linowej umieszczonej w szybie przy pochylni, która pozwala wyciągnąć łodzie ratunkowe z wody na pochylnię. Następnie uruchamia się wyciąg i podnosi się łodzie ratunkowe na odpowiednią wysokość.

W przypadku, gdy statek tonie częścią rufową w wyniku zadziałania zwalniaka hydrostatycznego furto-rampa otwiera się samoczynnie, zaś łodzie ratunkowe w miarę podnoszenia się poziomu wody pod wpływem siły wyporu uwalniają się kolejno z zaczepów wózków i mogą wypłynąć z szybu poza statek.

Wykorzystanie wynalazku zwiększa bezpieczeństwo i skraca czas ewakuacji, podnosi jej sprawność i niezawodność. Pasażerowie wchodzą do nieruchomej względem statku łodzi nie widząc wzburzonego morza, dzięki czemu wyeliminowane zostało źródło lęku, a proces ewakuacji może przebiegać znacznie szybciej i bezpieczniej. Obsługa urządzenia nie wymaga udziału wielu osób oraz wysokich umiejętności załogi. W czasie opuszczania łodzi ratunkowej na pasażerów nie działają duże przyspieszenia, a samo zetknięcie się łodzi ratunkowej z wodą, dzięki zastosowaniu pochylni z rolkami przebiega w sposób łagodny. Silnik łodzi ratunkowej uruchamia się w momencie, gdy jest ona jeszcze na rolkach pochylni, dzięki temu łódź ratunkowa po zetknięciu się z wodą oddala się szybko od rufy

PL 209 171 B1 w kierunku przeciwnym do ruchu statku i moż e pozostać na oczyszczonym przez niego szlaku wodnym, co ma istotne znaczenie podczas żeglugi na akwenie z pływającą krą lub z rozlewiskiem płonącego paliwa na powierzchni wody.

Dodatkowymi korzyściami stosowania układu według wynalazku to lepsze wykorzystanie cennej przestrzeni statku przy burtach na kabiny z oknami i balkonami oraz ukrycie całego urządzenia wewnątrz statku, co poprawia jego estetykę.

Wynalazek objaśniony jest bliżej w przykładach wykonania i na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie część rufową wielopokładowego statku wraz z układem do ewakuacji ludzi, fig. 2 przedstawia widok układu od strony rufy, fig. 3 - widok łodzi ratunkowej z góry osadzonej na wyciągu.

P r z y k ł a d

W rufowej części 1 utworzone są dwa szyby 2. W każdym szybie 2 znajduje się wyciąg 5, na którym na wysokości poziomów ewakuacyjnych 3 umieszczone są jedna nad drugą łodzie ratunkowe 7. Każdy szyb 2 kończy się pochylnią 10 z rolkami 15. Przedłużeniem pochylni 10 jest opuszczana grawitacyjnie furto-rampa 8, również wyposażona w rolki 15 na wewnętrznej powierzchni. Furto-rampa 8 po opuszczeniu sięga poniżej linii wody 4. Między poziomami ewakuacyjnymi a wejściami do łodzi ratunkowych 7 znajdują się wychylne kładki 9.

Każdy wyciąg 5 składa się z prowadnic 13, na których osadzone są przesuwnie wózki z zaczepami 11, przymocowane do łańcucha 14 napędzanego wyciągarką łańcuchową 6. Wyciągarka zaopatrzona jest w hamulec. Futro-rampa 8 jest połączona ze zwalniakiem hydrostatycznym. W szybie 2 przy pochylni 10 umieszczona jest wciągarka linowa 12.

Po zaokrętowaniu pasażerów i załogi na łodziach ratunkowych 7 i opuszczeniu furto-rampy 8 oraz podniesieniu kładek wejściowych 9, luzowane są hamulce wyciągarki 6. Łodzie ratunkowe 7 opuszczane są grawitacyjnie ze stabilizowaną prędkością. Każda z łodzi ratunkowych 7 po osiągnięciu poziomu pochylni 10 osadza się na rolkach 15, uwalniając się jednocześnie z wózków z zaczepami 11. Pod wpływem sił grawitacji łodzie ratunkowe 7 zjeżdżają na rolkach 15 do wody w kierunku przeciwnym do ruchu statku. Silnik napędowy łodzi ratunkowej 7 włączany jest w momencie, gdy łódź ratunkowa 7 znajdzie się na pochylni 10. W przypadku, gdy statek tonie rufową częścią 1 w wyniku zadziałania zwalniaka hydrostatycznego futro-rampa 8 otwiera się samoczynnie, zaś łodzie ratunkowe 7 pod wpływem siły wyporu uwalniają się z wózków z zaczepami 11 i wypływają z szybu 2.

Wciąganie znajdujących się na wodzie łodzi ratunkowych 7 na pochylnię 10 realizuje się za pomocą lin wydanych z wciągarki linowej 12. Następnie uruchamia się wyciąg 5 i łódź ratunkową 7 osadza się na wózkach z zaczepami 11. Przy pomocy wciągarki 6 uruchamia się wyciąg łańcuchowy 5 i podnosi się każdą łódź ratunkową 7 na odpowiednią wysokość, a następnie zatrzymuje się wciągarkę łańcuchową 6 tak, by można było rozpocząć wyciąganie z wody na pochylnię 10 kolejnej łodzi ratunkowej 7. Cykl ten powtarza się do czasu, aż wszystkie łodzie ratunkowe 7 zostaną umieszczone na wózkach z zaczepami 11 na wysokości odpowiednich poziomów ewakuacyjnych 3. Po zakończeniu tej operacji podnosi się futro-rampę 8 i ewentualnie zakłada odpowiednie dodatkowe zabezpieczenia na czas rejsu.

Claims (3)

1. Układ do ewakuacji ludzi z wielopokładowego statku, zwłaszcza pasażerskiego, składający się z łodzi ratunkowych i urządzeń opuszczających łodzie na powierzchnię wody, znamienny tym, że w rufowej części statku (1) utworzony jest co najmniej jeden szyb (2), otwarty od strony rufy, w którym znajduje się wyciąg (5), na którym umieszczone są łodzie ratunkowe (7) jedna nad drugą, na wysokości poziomów ewakuacyjnych (3).

2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wyciąg (5) składa się z prowadnic (13), na których przesuwnie umieszczone są wózki z zaczepami (11) do mocowania łodzi ratunkowych (7), przy czym wózki z zaczepami (11) przymocowane są do łańcuchów (14) napędzanych wciągarkami (6).

3. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że w dolnej części szybu (2), powyżej linii wodnej (4), znajduje się, skierowana ku rufie pochylnia (10) z rolkami (15), zaś tylna, dolna część szybu (2) osłonięta jest w otwieraną grawitacyjnie furto-rampą (8) z umieszczonymi na jej wewnętrznej powierzchni rolkami (15), która po otwarciu stanowi przedłużenie pochylni (10) sięgające poniżej linii wody (4), przy czym w szybie (2) przy pochylni (10) znajduje się wciągarka linowa (12) do wciągania łodzi ratunkowych (7) z wody na pochylnię (10).