PL202390B1 - Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL202390B1
PL202390B1 PL358041A PL35804102A PL202390B1 PL 202390 B1 PL202390 B1 PL 202390B1 PL 358041 A PL358041 A PL 358041A PL 35804102 A PL35804102 A PL 35804102A PL 202390 B1 PL202390 B1 PL 202390B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
general formula
compound
reacted
thiophene
chloride
Prior art date
Application number
PL358041A
Other languages
English (en)
Other versions
PL358041A1 (pl
Inventor
Wojciech Czerwiński
Krystyna Kania
Jacek Nowaczyk
Ewa Olewnik
Original Assignee
Univ Miko & Lstrok Aja Koperni
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Miko & Lstrok Aja Koperni filed Critical Univ Miko & Lstrok Aja Koperni
Priority to PL358041A priority Critical patent/PL202390B1/pl
Publication of PL358041A1 publication Critical patent/PL358041A1/pl
Publication of PL202390B1 publication Critical patent/PL202390B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyoxymethylene Polymers And Polymers With Carbon-To-Carbon Bonds (AREA)

Abstract

Wynalazek dotyczy nowych poli(3-alkilotiofenów) z grupą 2-tiofenoacetylową o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza pentyl lub nonyl a n liczbę całkowitą 20-50. Związki te wykazują solwato- i termochromizm oraz właściwości fotoluminescencyjne. Sposób wytwarzania nowych poli(3- -alkilotiofenów z grupą 2-tiofenoacetylową polega na tym, że w pierwszym etapie związek o ogólnym wzorze 2, w którym R ma wyżej podane znaczenie poddaje się reakcji z magnezem, a otrzymany związek o ogólnym wzorze 3, w którym R ma identyczne znaczenie, w drugim etapie poddaje się reakcji z 3-bromotiofenem, w obecności katalizatora niklowego, otrzymując związek o ogólnym wzorze 4, w którym R ma identyczne znaczenie, natomiast w trzecim etapie 3-(2-hydroksyetylo)tiofen poddaje się reakcji z chlorkiem acetylu w obecności trietyloaminy otrzymując 3-(2- -acetoksyetylo)tiofen, który w czwartym etapie poddaje się reakcji polimeryzacji ze związkiem o ogólnym wzorze 4, w którym R ma wyżej podane znaczenie, w obecności chlorku żelaza III, w temperaturze poniżej 313K, a wytworzony w ten sposób związek o ogólnym wzorze 5, w którym R ma identyczne znaczenie, w piątym etapie poddaje się reakcji deacetylacji w metanolowym roztworze wodorotlenku sodu otrzymując związek o ogólnym wzorze 6, w którym R ma identyczne jak wyżej znaczenie, natomiast w szóstym etapie związek o ogólnym wzorze 6 poddaje się reakcji z chlorkiem 2-tiofenoacetylowym ...

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania.
Związki te wykazują solwato- i termochromizm oraz właściwości fotoluminescencyjne.
Nowe poli(3-alkilotiofeny) według wynalazku stanowią związki o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza pentyl lub nonyl a n liczbę całkowitą 20-50.
Sposób wytwarzania nowych poli(3-alkilotiofenów) z grupą 2-tiofenoacetylową o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza pentyl lub nonyl, a n liczbę całkowitą 20-50, polega na tym, że w pierwszym etapie związek o ogólnym wzorze 2, w którym R ma wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z magnezem, a otrzymany związek o ogólnym worze 3, w którym R ma identyczne znaczenie, w drugim etapie poddaje się reakcji z 3-bromotiofenem, w obecnoś ci katalizatora niklowego, w temperaturze poniżej temperatury wrzenia eteru dietylowego. Otrzymuje się związek o ogólnym wzorze 4, w którym R ma identyczne znaczenie i poddaje go destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem.
Natomiast w trzecim etapie 3-(2-hydroksyetylo)tiofen poddaje się reakcji z chlorkiem acetylu w obecnoś ci trietyloaminy, otrzymują c 3-(2-acetoksyetylo)tiofen. W czwartym etapie otrzymany 3-(2-acetyloksyetylo)tiofen poddaje się reakcji polimeryzacji ze związkiem o ogólnym wzorze 4, w którym R ma wyż ej podane znaczenie, w obecności chlorku ż elaza III, w temperaturze poniż ej 313K. Wytworzony w ten sposób związek o ogólnym wzorze 5, w którym R ma identyczne znaczenie, w piątym etapie poddaje się reakcji deacetylacji w metanolowym roztworze wodorotlenku sodu, otrzymując związek o ogólnym wzorze 6, w którym R ma identyczne jak wyżej znaczenie. Natomiast w szóstym etapie związek o ogólnym wzorze 6 poddaje się reakcji z chlorkiem 2-tiofenoacetylowym w obecności mieszaniny kwasu p-toluenosulfonowego, N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu i pirydyny, a następnie tak wytworzony produkt oczyszcza w znany sposób.
Jako katalizator niklowy stosuje się chlorek [l,3-bis(diefenylofosfinopropano)niklu II]. Reakcję polimeryzacji 3-pentylolotiofenu z 3-(2-acetylotiofenem) prowadzi się w stosunku molowym 1 do 3, natomiast mieszaninę kwasu p-toluenosulfonowego, N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu i pirydyny korzystnie stosuje się w stosunku molowym odpowiednio 1 do 2 do 2.
Zaletami sposobu według wynalazku są prosta synteza i łatwa dostępność surowców. Otrzymane produkty dają się łatwo wydzielić z mieszanin poreakcyjnych i odznaczają się dużym stopniem czystości.
Sposób według wynalazku został przedstawiony w niżej podanych przykładach jego wykonania.
Widma IR rejestrowano na spektrofotometrze FTIR Perkin Elmer Spektrum 2000, widma 1H NMR w CDCl3 na aparacie Varian Gemini 2000, zaś 13C NMR w ciele stałym na aparacie Brucker AMX 300.
P r z y k ł a d I
Wytwarzanie poli[3-(2-(2-tiofenoacetoksy)etylo)tiofeno-co-3-pentylotiofenu]
Etap 1. Otrzymywanie bromku pentylomagnezowego
W kolbie trójszyjnej o pojemnoś ci 250 ml zaopatrzonej w chł odnicę zwrotną i termometr umieszcza się 4 g (0,08 mola) magnezu w postaci wiórków i zalewa niewielką ilością bezwodnego eteru dietylowego. Następnie w celu zainicjowania reakcji, mieszając dodaje się kilka kropel 1-bromopentanu i doprowadza do miejscowego przegrzania mieszaniny za pomocą dmuchawy. Po zaobserwowaniu zmętnienia wkrapla się pozostałą część z 20 g (0,14 mola) 1-bromoetanu w postaci mieszaniny eterowej i miesza się przez okres 1 godziny aż do całkowitego przereagowania magnezu. Otrzymuje się biało-szarą zawiesinę bromku pentylomagnezowego.
Etap 2. Otrzymywanie 3-pentylotiofenu
W kolbie trójszyjnej jak w etapie 1 umieszcza się 50 g (0,30 mola) 3-bromotiofenu w bezwodnym eterze dietylowym oraz 0,5 g (0,0009 mola) chlorku [1,3-bis(difenylofosfinopropano)niklu II] jako katalizatora. Następnie kolbę umieszcza się w łaźni lodowej i chłodzi do temperatury 273K, po czym mieszając dozuje małymi porcjami otrzymany w etapie 1 bromek pentylomagnezowy, tak aby temperatura mieszaniny reakcyjnej nie przekraczała 283K. Po dodaniu całej ilości bromku pentylomagnezowego reakcję prowadzi się jeszcze w temperaturze 293K przez okres 14 godzin. Tak otrzymaną mieszaninę eterową 3-pentylotiofenu oddziela się od ubocznego bromku magnezu (II) przez wytrząsanie z wodnym roztworem kwasu solnego o stężeniu 10% i ekstrahuje eterem dieterowym. Nastę pnie eter oddestylowuje się, a otrzymany produkt reakcji suszy się nad bezwodnym siarczanem magnezu i oczyszcza przez destylację pod zmniejszonym ciś nieniem.
PL 202 390 B1
Etap 3. Otrzymywanie 3-(2-acetoksyetylo)tiofenu
W kolbie pię cioszyjnej o pojemnoś ci 250 ml zaopatrzonej w chł odnicę zwrotną , termometr, mieszadło magnetyczne i podłączonej do butli z azotem, umieszcza się 25 g (0,1950 mola) 3-(2-hydroksyetylo)tiofenu, 25,65 g (0,2535 mola) trietyloaminy oraz 150 ml czterochlorku węgla. Następnie kolbę umieszcza się w łaźni lodowej i schładza mieszaninę reakcyjną do temperatury 273K, po czym przez okres 30 minut wkrapla 16,84 g (0,2145 mola) chlorku acetylu rozcieńczonego 150 ml czterochlorku węgla. Po wkropleniu całej zawartości wkraplacza odstawia się łaźnię lodową i pozostawia mieszaninę reakcyjną do osiągnięcia temperatury pokojowej, a następnie ogrzewa do temperatury 318K i w tych warunkach pozostawia jeszcze przez 5 godzin. Po tym czasie do otrzymanego stałego produktu dodaje się jeszcze raz 150 ml czterochlorku węgla w celu jego całkowitego rozpuszczenia. Następnie zawartość kolby przemywa się wodą w celu usunięcia pozostałego chlorku. Otrzymaną warstwę organiczną zawierającą 3-(2-acetoksyetylo)tiofen oraz czterochlorek węgla poddaje się destylacji prostej w celu usunięcia rozpuszczalnika, a następnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany w ten sposób 3-(2-acetyloksyetylo)tiofen oczyszcza się przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem.
Pierwszą frakcję oddestylowuje się w przedziale temperatur 308-333K pod ciśnieniem poniżej 1 mm Hg zbierają c 7,968g 3-(2-acetoksyetylo)tiofenu, natomiast drugą frakcję pod tym samym ciś nieniem oddestylowuje się w przedziale temperatur 337-339K. W rezultacie otrzymuje się 22,953 g czystego 3-(2-acetoksyetylo)tiofenu o wydajności reakcji 69,13%.
Bardzo wysoką czystość produktu wykazały widma NMR i GC, natomiast widmo 1H NMR potwierdziło przejście grup hydroksylowych w grupy acetylowe.
Etap 4. Otrzymywanie poli[3-(2-acetoksyetylo)tiofenu-co-3-pentylotiofenu]
W kolbie pię cioszyjnej jak w etapie 3 umieszcza się 9,7089 g (5,7028x10-2 mola) 3-(2acetoksyetylo)tiofenu, 4,00g (l,9009x10-2 mola) 3-pentylolotiofenu oraz 50 ml dichlorometanu. Zawartość kolby przy niewielkim przepływie azotu mieszając ogrzewa się do temperatury 308K i utrzymując ją wkrapla 37g (0,2281 mola) chlorku żelaza III, w postaci zawiesiny w dichlorometanie. Następnie mieszaninę reakcyjną mieszając podgrzewa się do temperatury, utrzymując ją przy stałym przepływie azotu miesza przez 4 godziny. Otrzymany w ten sposób produkt w postaci osadu przemywa się kilkakrotnie ciepłą wodą destylowaną, następnie metanolem, przefiltrowuje i ponownie przemywa wodą destylowaną. Otrzymuje się 8,986 g poli[3-(2-acetoksy-etylo)tiofenu-co-3-pentylotiofenu] z wydajnością 65,56%.
Etap 5. Otrzymywanie poli[3-(2-hydroksyetylo)tiofenu-co-3-pentylotiofenu]
W kolbie trójszyjnej jak w etapie 1 umieszcza się 6 g poli[3-(2-acetoksyetylo)tiofenu-co-3-pentylotiofenu] w 150 ml 0,1M wodorotlenku sodu rozpuszczonego w metanolu. Całość mieszając ogrzewa się przez 14 godzin w temperaturze 338K. Następnie produkt reakcji odfiltrowuje się, przemywa kilkakrotnie metanolem, a uzyskany osad pozostawia do wyschnięcia. Otrzymuje się 4,899 g poli[3-(2-hydro-ksyetylo)tiofenu-co-3-pentylotiofenu] z wydajnością 81,65%.
Etap 6. Otrzymywanie poli[3-(2-(2-tiofenoacetyloksy)etylo-co-3-pentylotiofenu]
W kolbie trójszyjnej jak w etapie 1 umieszcza się 1,5 g poli[3-(2-hydroksyetylo)tiofen-co-3-pentylotiofenu], 1,99 g (0,0096 mola) N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu 0,71g (0,0037 mola) kwasu p-toluenosufonowego, 30 ml pirydyny oraz 40 ml chloroformu.
Następnie do kolby dozuje się przez okres 0,5 godziny 2,7 g chlorku rozpuszczonego w 10 ml dichlorometanu i całość miesza jeszcze przez 24 godziny.
Tak uzyskany produkt wytrąca się metanolem, rozpuszcza w dichlorometanie ponownie wytrąca metanolem i przemywa ciepłą wodą destylowaną.
Otrzymuje się 2,42 g poli[3-(2-(2-tiofenoacetyloksy)etylo-co-3-pentylotiofenu] z wydajnością reakcji 57,62%.
Analiza IR(KBr, cm-1): 3415,73 (C-H arom.); 2949,43; 2921,34 i 2859,55 (C-H alif); 1711,25 (C=O); 1602,10 (C=O); 1447,98 (C-O).
Analiza 13H NMR (CPTOSS, ppm): 163,99 (C=O); 142,98 i 126,54 (C-H arom); 61,75 (C-O); 27,94 21,15 i 12,41 (C-H alif).
P r z y k ł a d II
Wytwarzanie poli[3-(2-(2-tiofenoacetyloksy)etylo-co-3-nonylotiofenu]
Etap 1. Otrzymywanie bromku nonylomagnezowego.
W kolbie trójszyjnej jak w przykładzie I etap 1 poddaje się reakcji 40 g (0,1931 mola) 1-bromononanu; 5,6 g (0,2316 mola) wiórków magnezu i 150 ml bezwodnego eteru dietylowego.
PL 202 390 B1
Postępując jak w przykładzie 1 etap 1 otrzymuje się biało-szarą zawiesinę bromku nonylomagnezowego.
Etap 2. Otrzymywanie 3-nonylotiofenu
W kolbie trójszyjnej jak w przykładzie I etap 1 umieszcza się 57 g (0,3496 mola) 3-bromotiofenu w bezwodnym eterze dietylowym oraz 0,5 g (0,0009 mola) chlorku [1,3-bis(difenylofosfinopropano)niklu II]. Następnie kolbę umieszcza się w łaźni lodowej, doprowadzając mieszaninę do temperatury 273K i mieszając dodaje porcjami otrzymany w pierwszym etapie bromek nonylomagnezowy. Postępując identycznie jak w przykładzie I etap 2 uzyskuje się 3-nonylotiofen.
Etap 3. Otrzymywanie 3-(2-acetoksyetylo)tiofenu
W kolbie trójszyjnej postępują c jak w przykładzie I etap 3 poddaje się reakcji 25 g (0,1950 mola) 3-(2-hydroksyetylo)tiofenu, 25,65 g (0,2535 mola) trietyloaminy oraz 16,84g (0,2145 mola) chlorku acetylu rozcieńczonego w 150 ml czterochlorku węgla. Postępując jak w przykładzie I etap 3 w rezultacie uzyskuje się 22,953 g czystego 3-(2-acetoksyetylo)tiofenu z wydajnością reakcji 69,13%.
Etap 4. Otrzymywanie poli[3-(2-acetoksyetylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu]
W kolbie pięcioszyjnej postępując jak w przykładzie I etap 4 poddaje się polimeryzacji 9,7089 g (5,7028x10-2 mola) 3-(2-acetoksyetylo)tiofenu i 4,00g (1,9009x10-2 mola) 3-nonylotiofenu w obecności 37 g (0,2281 mola) chlorku żelaza III w 50 ml dichloroetanu i niewielkim przepływie azotu.
W rezultacie uzyskuje się 8,986 g poli[3-(2-acetoksyetylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu z wydajnością reakcji 65,5%.
Etap 5. Otrzymywanie poli[3-(2-acetoksyetylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu]
W kolbie trójszyjnej jak w przykł adzie I etap 1 poddaje się reakcji 6 g poli[3-(2-acetoksyetylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu] rozpuszczonego w 150 ml 0,1 M wodorotlenku sodu rozpuszczonego w metanolu. Postępując jak w przykładzie I etap 5 otrzymuje się 4,899 g poli[3-(2-hydroksyetylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu] z wydajnością reakcji 81,65%.
Etap 6. Otrzymywanie 2,42 g poli[3-(2-(2-tiofenoacetyloksy)etylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu]
W kolbie trójszyjnej jak w przykł adzie I etap 1 umieszcza się 1,5 g poli[3-(2-hydroksyetylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu], 1,99 g (0,0096 mola) N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu 0,71 g (0,0037 mola) kwasu p-toluenosulfonowego, 30 ml pirydyny oraz 40 ml chloroformu. Postępując identycznie jak w przykł adzie I etap 6 otrzymuje się 2,42 g poli[3-(2-(2-tiofenoacetyloksy)etylo)tiofenu-co-3-nonylotiofenu] z wydajnością reakcji 57,62%.
Analiza IR (KBr, cm-1) 2915,96 i 2848,31 (C-H alif); 1711,38 (C=0); 1600,00 (C=C arom); 1456,39 (C-O).
Analiza 13H NMR (CPTOSS, ppm): 163,91 (C=O); 142,40 i 126,62 (C-H arom); 60,94 (C-O); 27,94 20,99 i 12,25 (C-H alif).

Claims (5)

1. Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza pentyl lub nonyl a n liczbę całkowitą 20-50.
2. Sposób wytwarzania nowych poli(3-alkilotiofenów) z grupą tiofenoacetylową o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza pentyl lub nonyl a n liczbę całkowitą 20-50, znamienny tym, że w pierwszym etapie związek o ogólnym wzorze 2, w którym R ma wyżej podane znaczenie poddaje się reakcji z magnezem, a otrzymany związek o ogólnym wzorze 3, w którym R ma identyczne znaczenie, w drugim etapie poddaje się reakcji z 3-bromotiofenem, w obecnoś ci katalizatora niklowego, otrzymując związek o ogólnym wzorze 4, w którym R ma identyczne znaczenie, natomiast w trzecim etapie 3-(2-hydroksyetylo)tiofen poddaje się reakcji z chlorkiem acetylu w obecności trietyloaminy otrzymując 3-(2-acetoksyetylo)tiofen, który w czwartym etapie poddaje się reakcji polimeryzacji ze związkiem o ogólnym wzorze 4, w którym R ma wyżej podane znaczenie, w obecności chlorku ż elaza III, w temperaturze poniżej 313K, a wytworzony w ten sposób związek o ogólnym wzorze 5, w którym R ma identyczne znaczenie, w piątym etapie poddaje się reakcji deacetylacji w metanolowym roztworze wodorotlenku sodu, otrzymując związek o ogólnym wzorze 6, w którym R ma identyczne jak wyżej znaczenie, natomiast w szóstym etapie związek o ogólnym wzorze 6 poddaje się reakcji z chlorkiem 2-tio-fenoacetylowym w obecności mieszaniny kwasu p-toluenosulfonowego, N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu i pirydyny, a następnie wytworzony produkt oczyszcza w znany sposób.
PL 202 390 B1
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako katalizator niklowy, korzystnie stosuje się chlorek [1,3-bis(difenylofosfinopropano)niklu II)].
4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że reakcję polimeryzacji 3-pentylotiofenu z 3-(2-acetylo)tiofenem prowadzi się w stosunku molowym 1 do 3.
5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że mieszaninę kwasu p-toluenosulfonowego, N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu i pirydyny korzystnie stosuje się w stosunku molowym odpowiednio 1
PL358041A 2002-12-30 2002-12-30 Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania PL202390B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL358041A PL202390B1 (pl) 2002-12-30 2002-12-30 Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL358041A PL202390B1 (pl) 2002-12-30 2002-12-30 Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL358041A1 PL358041A1 (pl) 2004-07-12
PL202390B1 true PL202390B1 (pl) 2009-06-30

Family

ID=32845090

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL358041A PL202390B1 (pl) 2002-12-30 2002-12-30 Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL202390B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL358041A1 (pl) 2004-07-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP1783122A1 (en) Process for production of azulene derivatives and intermediates for the synthesis of the same
Crisp Palladium mediated formation of bithiophenes
CN113365992B (zh) 用于沃塞洛托的制备的方法和中间体
AU625664B2 (en) 3,4-Dehydropiperidine derivatives having psychotropic activity
EP1362854B1 (en) Benzo[b[thiophene derivatives and process for producing the same
OA12933A (en) Novel method for the industrial synthesis of the methyl diester of 5-amino-3-carboxymethyl-4-cyano-2-thiophenecarboxylic acid and application of divalent salts of ranelic acid and the hydrates thereofin said synthesis.
WO2006076564A1 (en) Synthesis of himbacine analogs
PL202390B1 (pl) Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą 2-tiofenoacetylową oraz sposób ich wytwarzania
PL202389B1 (pl) Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą bifenylo-4-karbonylową oraz sposób ich wytwarzania
JP2002534423A (ja) 5−(α−ヒドロキシアルキル)ベンゾ[1,3]ジオキソールの合成方法
KR102033593B1 (ko) 인다세노-디티에노티오펜 화합물을 합성하는 제조 방법
Geoffrey et al. Inhibitors of leukotriene B4. Synthesis and sar of new ß-enaminoester open-chain analogues of zeneca ZD2138
CN112028874B (zh) 艾立替尼的合成方法
US7541471B2 (en) Synthesis of himbacine analogs
JP4399885B2 (ja) 4−メチルテトラフルオロベンジルアルコール誘導体の製造法
KR101321702B1 (ko) 3-[5'-(3,4-비스-히드록시메틸-벤질옥시)-2'-에틸-2-프로필-바이페닐-4-일]-펜탄-3-올의 신규 제조 방법
JP3085698B2 (ja) チオフェン誘導体およびその製造方法
PL202391B1 (pl) Nowe pochodne poli(3-alkilotiofenów) z grupą 3-pentylotiofenową lub 3-nonylotioenową oraz sposób ich wytwarzania
Ezhilarasi et al. Comparative Study of Synthesis and Spectral Studies of Thiophenyl Carboxylate Derivatives by Microwave Irradiation and Conventional Method
PL194517B1 (pl) Nowe pochodne poli(3-alkilotiofenów) oraz sposób ich wytwarzania
JP3118596B2 (ja) アリールジアルキルチオカルバマート、2−メルカプトベンズアルデヒドおよび2−置換ベンゾ[b]チオフェンの製造方法
CN110669031A (zh) 天然产物异猴头菌酮j的全合成方法
PL196317B1 (pl) Nowe poli(3-alkilotiofeny) z grupą benzoilową oraz sposób ich wytwarzania
SK2892003A3 (en) Method for the production of imidazo-[1,2-c][2,3]- benzodiazepines and intermediates in the production thereof
US4849546A (en) Process for the preparation of ethynylbenzaldehydes

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20091230