PL198142B1 - Element mocujący - Google Patents

Abstract

1. Element mocuj acy zaopatrzony w trzonek przecho- dz acy przez przelotowy otwór z jego bli zszej strony do tylnej strony sciany i maj acy zaczep w kszta lcie p lytki umieszczonej w wybraniu trzonka, które jest szersze od szeroko sci zaczepu, przy czym zaczep jest zamocowany na obrotowej osi wychodz acej prostopadle z wybrania i przytwierdzaj acej w nim obrotowo zaczep z jego pierw- szego po lozenia w którym mie sci si e w profilu trzonka do drugiego po lozenia w którym obydwa ko nce zaczepu s a ustawione pod k atem prostym z dwóch stron, prostopadle do osi trzonka tak, ze w pierwszym po lozeniu trzonek przechodzi przez odpowiedni wywiercony otwór, a w jego drugim po lozeniu, obydwa ko nce zaczepu stanowi a zamo- cowanie trzonka z przeciwleg lej strony sciany przeciwdzia- laj ace wyci agni eciu trzonka z otworu, oraz ma element zaciskowy do zaci sni ecia jego przedniego ko nca w kierun- ku do zamocowanego do sciany tylnego ko nca, przy czym trzonek jest wykonany z pe lnego materia lu, a jego zaczep jest zamocowany na osi w przesuni etym grawitacyjnie srodku ci ezko sci, tak ze gdy trzonek jest w po lozeniu po- ziomym, a wybranie w pierwszym po lozeniu pionowym, to nie wstrzymywany zaczep obraca si e si la ci ezko sci z jego pierwszego do drugiego po lozenia, znamienny tym, ze trzonek (10), (70) ma zderzak (42), (72), stanowi acy pod- parcie zaczepu (20), (80) podczas zaciskania trzonka, przy czym, gdy trzonek obraca si e do przeciwnego po lozenia pionowego wybrania (14), (74) to nie wstrzymywany zaczep powraca grawitacyjnie z drugiego do pierwszego po lozenia. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy elementu mocującego, a w szczególności do zamocowania ścian lub innych płyt, który ma zaczep uniemożliwiający wyciągnięcie elementu mocującego z otworu ściany, lub płyty.

W technice znane jest wiele rodzajów elementów mocujących. W patencie US 1 346 578 opisano element mocujący z gwintowanym trzonkiem, na którym z przodu jest umieszczona nakrętka, a z tyłu obrotowy zaczep. Obrotowy zaczep jest umieszczony w bocznym wybraniu trzonka śruby tak, że nie wystaje z jego kołowego obwodu. Zaczep jest zamocowany obrotowo na pionowej osi umieszczonej powyżej połowy jego długości i powyżej osi wzdłużnej trzonka śruby tak, że w jednym położeniu zaczep mieści się w wybraniu, a jego koniec jest oparty o krawędź wybrania, podczas gdy w położeniu odwróconym o 180° końce zaczepu wystają z dwóch przeciwległych stron prostopadle do osi trzonka. W wykonaniu alternatywnym trzonek ma dwa wybrania z przeciwległych dwóch stron i dwa obrotowe zaczepy.

Patent US 2 578 515 przedstawia zamocowanie śrubowe z nakrętką na jednym końcu i z obrotowym zaczepem na przeciwległym końcu. Śruba ma z przodu gwint, a z tyłu osiową szczelinę mieszczącą płaski zaczep. Zaczep jest zamocowany obrotowo na osi, która jest prostopadła do osi wzdłużnej śruby i umieszczona powyżej tej osi i powyżej połowy długości zaczepu, który z jednej strony jest dłuższy i w jednym położeniu jest ustawiony pionowo, a w położeniu obróconym o 180° - równolegle z obrysem trzonka.

Jednym z celów wynalazku jest usprawnienie tych znanych rozwiązań i opracowanie elementu mocującego, który jest odporny na działanie sił ciągnących i nie ulega uszkodzeniu pod ich wpływem, a ponadto można go zdemontować nawet bez dostępu do miejsca jego zaczepu.

Element mocujący według wynalazku zaopatrzony w trzonek przechodzący przez przelotowy otwór z jego bliższej strony do tylnej strony ściany i mający zaczep w kształcie płytki umieszczonej w wybraniu trzonka, które jest szersze od szerokości zaczepu, przy czym zaczep jest zamocowany na obrotowej osi wychodzącej prostopadle z wybrania i przytwierdzającej w nim obrotowo zaczep z jego pierwszego położenia, w którym mieści się w profilu trzonka do drugiego położenia, w którym obydwa końce zaczepu są ustawione pod kątem prostym z dwóch stron, prostopadle do osi trzonka tak, że w pierwszym położeniu trzonek przechodzi przez odpowiedni wywiercony otwór, a w jego drugim położeniu, obydwa końce zaczepu stanowią zamocowanie trzonka z przeciwległej strony ściany przeciwdziałające wyciągnięciu trzonka z otworu, oraz ma element zaciskowy do zaciśnięcia jego przedniego końca w kierunku do zamocowanego do ściany tylnego końca, przy czym trzonek jest wykonany z pełnego materiału, a jego zaczep jest zamocowany na osi w przesuniętym grawitacyjnie środku ciężkości, tak, że gdy trzonek jest w położeniu poziomym, a wybranie w pierwszym położeniu pionowym, to nie wstrzymywany zaczep obraca się siłą ciężkości z jego pierwszego do drugiego położenia, charakteryzuje się tym, że trzonek ma zderzak, stanowiący podparcie zaczepu podczas zaciskania trzonka, przy czym, gdy trzonek obraca się do przeciwnego położenia pionowego wybrania to nie wstrzymywany zaczep powraca grawitacyjnie z drugiego do pierwszego położenia.

Zderzak korzystnie jest umieszczony na jednym końcu wybrania i najkorzystniej jest on zaokrąglony i ma wklęsłą powierzchnię, a próg zaczepu jest zaokrąglony i ma dopasowany kształt.

Oś zaczepu korzystnie jest ustawiona swobodnie w drugim jego położeniu w stosunku do zderzaka tak, że podczas zaciskana elementu mocującego przenosi ona tylko nieznaczne siły, przy czym oś zaczepu najkorzystniej jest wykonana z elastycznego tworzywa sztucznego o sprężystości powrotnej.

Element mocujący korzystnie ma oznaczenie położenia trzonka w postaci naciętej szczeliny, lub punktowego znaku umieszczonych na czole końca trzonka. Na czole końca trzonka korzystnie jest umieszczona szczelina dla śrubokręta, a jako element ciągnący ma nakrętkę połączoną gwintem z trzonkiem. Zaczep korzystnie jest prostokątną płytką z odciętymi kawałkami materiału mającą przesunięty osiowo i promieniowo w stosunku do trzonka zamocowany na obrotowej osi grawitacyjny środek ciężkości, gdy zaczep jest umieszczony w swym pierwszym położeniu, przy czym prostokątna płytka ma z jednej strony usuniętą większą część materiału niż z drugiej strony, a jej oś jest najkorzystniej umieszczona w środku oryginalnej prostokątnej płytki.

Zaczep w pierwszym położeniu, kiedy jest wkładany do otworu, może spoczywać w wybraniu wykonanym na boku trzonka. W przypadkach, gdy element mocujący nie jest wkładany pionowo w otwór, obrót zaczepu może być powodowany przez jego masę, gdy element mocujący obraca się w otworze w kierunku obrotu zaczepu.

PL 198 142 B1

Zaczep ma ramię zamocowane na trzonku elementu mocującego, które przesuwa się od pierwszego położenia, w którym spoczywa w profilu trzonka do drugiego położenia, w którym wystaje poza profil trzonka, tak, że zaczepia oddaloną, przeciwległą stronę ściany, gdy na element mocujący działają siły ciągnące w kierunku jego wyciągnięcia z otworu. Trzonek ma występ oporowy podpierający zaczep w drugim położeniu, który może być utworzony na jednym końcu wybrania w postaci zderzaka.

Zaczep może być tak wykonany, aby obracał się na osi, która jest przesunięta poprzecznie w stosunku do jego grawitacyjnego środka. W pewnych wykonaniach, niezbędnych do pionowego zamocowania elementu mocującego, środek ciężkości zaczepu jest przesunięty na jego obrotowej osi w kierunku promieniowym na zewnątrz wzdłużnej osi trzonka, gdy zaczep jest w pierwszym położeniu w profilu pionowego trzonka, tak, że siły grawitacyjne wywierają nacisk w kierunku obrotu zaczepu do drugiego położenia. W innym wykonaniu przeznaczonym do poziomego zamocowania elementu mocującego, grawitacyjny środek ciężkości zaczepu jest przesunięty na jego obrotowej osi w kierunku równoległym do wzdłużnej osi elementu mocującego, tak, że siła grawitacyjna obraca zaczep do jego drugiego położenia, gdy jest on włożony w poziomy, przelotowy otwór. Grawitacyjny środek ciężkości może być przesunięty zarówno osiowo jak i promieniowo w stosunku do trzonka celem umożliwienia stosowania elementu mocującego w różnych położeniach, a w szczególności również dla umożliwienia obrotu zaczepu od jego pierwszego do drugiego położenia poprzez obrót elementu mocującego dookoła jego wzdłużnej osi. Przesunięcie ramienia zaczepu jest ograniczone przez próg lub inne środki celem zabezpieczenia obrotu z pierwszego do drugiego położenia tylko w jednym kierunku i/lub obrotu z drugiego do pierwszego położenia również w jednym kierunku, zwykle w kierunku przeciwnym. Poprzez ograniczenie kierunku obrotu ramienia zaczepu można łatwo kontrolować jego położenie.

Siły ciągnące mogą być wywierane na element mocujący przez nakrętkę umieszczoną na przyległym do trzonka nagwintowanym końcu elementu mocującego. Można również stosować do tego celu inne ekwiwalentne rozwiązania.

Element mocujący może mieć znacznik miejsca położenia zaczepu, nawet, gdy jego trzonek z zaczepem umieszczone są w niedostępnym, niewidocznym miejscu, tak, że użytkownik może łatwo kontrolować położenie grawitacyjnie obracającego się zaczepu poprzez odpowiedni obrót w otworze trzonka elementu mocującego. Tego rodzaju znacznik może być umieszczony na końcu trzonka, patrząc w kierunku przedniej strony zamocowywanej ściany.

Na rysunku pokazano dwa przykłady wykonania elementu mocującego według wynalazku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry pierwszego wykonania elementu mocującego z wybraniem mieszczącym zaczep; fig. 2 - rzut z boku elementu mocującego zaczepu; fig. 3 - schematyczny widok z boku trzonka z bocznym wybraniem mieszczącym zaczep w pierwszym położeniu, w którym nie wychodzi poza profil trzonka; fig. 4 - widok jak na fig. 3, ale z trzonkiem obróconym o 180° na swojej osi, co umożliwiło obrót zaczepu o 90° do drugiego położenia, w którym wystaje on poza profil trzonka; fig. 5 - schematyczny widok kompletnego elementu mocującego zamontowanego w otworze w ścianie; fig. 6 - widok z góry drugiego wykonania elementu mocującego według wynalazku z wybraniem do zamontowania zaczepu; fig. 7 - widok z boku drugiego wykonania elementu mocującego; fig. 8 - schematyczny widok z boku trzonka z wybraniem mieszczącym zaczep w jego pierwszym położeniu, w którym nie wystaje z profilu trzonka; fig. 9 - widok jak na fig. 8 ale z trzonkiem obróconym o 180° do drugiego położenia w którym zaczep wystaje z profilu trzonka; i fig. 10 przedstawia schematyczny widok boczny kompletnego elementu mocującego w drugim wykonaniu zamontowanego w otworze ściany.

Pokazany na rysunku element mocujący jest cały wykonany ze stali. W jego pierwszym wykonaniu pokazanym na fig. 1, trzonek 10 jest wykonany ze stalowego pręta mającego na jednym końcu gwint 12 i wzdłużne wybranie 14 umieszczone pomiędzy jego gwintowanym odcinkiem i oddalonym końcem. Czoło gwintowanego końca trzonka ma naciętą szczelinę 16, która jest ustawiona osiowo do wybrania 14. Szczelina 16 służy jako wskaźnik umieszczony na jednym końcu elementu mocującego do rozróżnienia położenia trzonka w położeniach pokazanych na fig. 3 i 4.

Na fig. 2 pokazany jest zaczep 20 wykonany z małej stalowej płytki o szerokości mniejszej od szerokości wybrania 14. Kreskowany kontur pokazuje prostokątny kształt płytki z której wykonano zaczep usuwając kawałki materiału z jej powierzchni i pozostawiając na przeciwległych końcach dolnego boku 24 dwa noski 22. Otwór 26 przechodzi na wylot w środku profilu prostokątnej płytki. Górny koniec 28 prostokątnej płytki jest obcięty pod kątem, tak że pozostawione jest nachylone pod kątem ramie 30 i ponadto usunięta jest środkowa część w pobliżu otworu 26 celem zmniejszenia masy za4

PL 198 142 B1 czepu i utworzenia płaskiego progu 32. Przeciwległy do ramienia 30 górny narożnik pozostawiono w kształcie prostokątnej łapy 34 dla zwiększenia różnicy masy pomiędzy dwoma końcami zaczepu. Te dwa końce zaczepu mają ramiona, każde z noskiem 22, które mogą być umieszczone wewnątrz i na zewnątrz profilu trzonka zależnie od położenia zaczepu.

W porównaniu z oryginalnym prostokątnym wykrojem podzielonym środkową osią 26, dolna część zaczepu ma większą masę niż górna część zaczepu, a ramie prostokątnej łapy 34 jest cięższe od ramienia 30, tak więc jak pokazano na fig. 2, środek ciężkości zaczepu przesunął się w kierunku prawego ramienia.

Na fig. 3 pokazano zaczep zamontowany na trzonku 10 na obrotowej osi 40 umieszczonej w wybraniu 14, które ma komplementarny kształt do zaczepu 22, przy czym usunięto dodatkową powierzchnię trzonka dla umożliwienia obrotowego ruchu zaczepu na osi 40 z położenia pokazanego na fig. 3 do położenia pokazanego na fig. 4. W szczególności wybranie ma krótsze górne otwarcie od dolnego otwarcia wynikające z nachylonego pod kątem ramienia 30 zaczepu. Podczas gdy odpowiednio nachylony pod kątem koniec wybrania rozciąga się do góry trzonka, w jego dolnej części jest utworzony zderzak 42 o który opiera się płaski próg 32 zaczepu, gdy trzonek zostanie obrócony i zaczep obraca się do położenia pokazanego na fig. 4.

Zakłada się, że w trzonku znajdującym się w położeniu pokazanym na fig. 3, zaczep grawitacyjnie obraca się w kierunku wskazówek zegara i pozostaje całkowicie w wybraniu nie wychodząc poza profil trzonka, a nachylone pod kątem ramię 30 odpowiednio opiera się o wewnętrzną ścianę zderzaka 42. Jednakże jeżeli trzonek zostanie osiowo obrócony o 180° do położenia pokazanego na fig. 4, to zaczep obróci się grawitacyjnie od pokazanego położenia. Obrócenie trzonka o następne 180° oczywiście spowoduje powrót zaczepu do położenia pokazanego na fig. 3.

Jak pokazano na fig. 5, na nagwintowanym końcu trzonka jest umieszczona podkładka 52 przed nakrętką 50. Ściana 54 składa się z bliższej płyty 56 i drugiej, oddalonej płyty 58, przez które jest przewiercony przelotowy otwór 60, tak że trzonek elementu mocującego przechodzi przez ten otwór na drugą, tylną stronę. Podczas wkładania elementu mocującego jego trzonek 14 znajduje się w położeniu pokazanym na fig. 3, tak że zaczep nie wychodzi poza kontur trzonka. Element mocujący przekręca się następnie o 180°, tak aby zaczep obrócił się do drugiego położenia, a noski 22 ustawiły się prostopadle do powierzchni płyty 58. Trzonek przesuwa się następnie do przodu aż noski 22 zaczepią o powierzchnię płyty, a następnie zaciska się nakrętkę 50 i uzyskuje się zamocowanie pokazane na fig. 5. Szczelina 16 służy do założenia śrubokręta, którym można odpowiednio obracać element mocujący i utrzymywać go w określonym położeniu podczas dokręcania nakrętki. Nakrętkę można dokręcić z dużym momentem obrotowym nie powodując uszkodzenia osi 40 zaczepu, ponieważ jego płaski próg 32 opiera się o zderzak 42.

Element mocujący można wyjąć z otworu 60 wykonując odwrotne czynności niż podczas montażu to jest odkręca się nakrętkę 50, wpycha się głębiej trzonek w otwór, obraca go o 180° tak aby zaczep schował się w szczelinie trzonka i wyciąga się trzonek z otworu.

Element mocujący w drugim wykonaniu jest pokazany na fig. 6 do 10, których widoki przedstawiono podobnie jak fig. 1 do 5. Porównując odpowiednie figury widać modyfikacje wprowadzone w drugim wykonaniu. Dlatego też ograniczono się tylko do opisania zmian pomijając opis tych samych, niezmienionych elementów.

Element mocujący w drugim wykonaniu ma trzonek 70 w którym płaski, czworokątny zderzak 42 pokazany na fig. 1, zastąpiono łatwiejszym w wykonaniu zaokrąglonym, wklęsłym zderzakiem 72 pokazanym na fig. 6. Kierunek ustawienia wybrania 74 (odpowiadającemu wybraniu 14) pokazano zwykłym wgłębieniem, lub punktowanym znakiem 76 na gwintowanym końcu trzonka.

Zaczep 80, jak pokazano w widoku na fig. 7 ma większe odchylenie wagowe w kierunku do dolnej połowy i w kierunku do prawego ramienia prostokątnej płytki 88 z której został wykrojony oraz w stosunku otworu 86 w którym jest umieszczona środkowa obrotowa oś. Uzyskano to pomijając wykonanie nosków 22 zaczepu 20, zastępując nachylone pod kątem ramię 30, płaskim ramieniem 90 i wycinając pod kątem łączący odcinek 91 oraz przesuwając bliżej osi płaski próg 92 (32 w poprzednim wykonaniu).

Na fig 8, 9 i 10 pokazano, że działanie elementu mocującego nie uległo podstawowej zmianie, a wybranie 74 ma kształt komplementarny do kształtu ramienia 90, łączącego odcinka 91 i płaskiego progu 92 zaczepu. W szczególności występ oporowy utworzony przez zderzak 72 jest dłuższy w stosunku do zderzaka 42, co umożliwia rozłożenie sił działających na próg 92 i na zderzak 72 na więkPL 198 142 B1 szej powierzchni w szczególności, gdy powierzchnia progu 92 ma kształt łuku i jest dopasowana do kształtu zderzaka 72.

Pozbawiony nosków 22 zaczep umożliwia wywieranie większej siły zamocowania pomiędzy trzonkiem 70 i płytą 58. Rozłożenie sił na większą powierzchnię powoduje zmniejszenie miejscowych naprężeń co jest korzystne mając na uwadze siłę zamocowania i rodzaj zamocowywanych materiałów.

W obydwu wykonaniach stosuje się tę samą obrotową oś zaczepu. Trzeba podkreślić, że oś ta przejmuje tylko nieznaczne siły podczas zamocowania elementu. Jak pokazano na fig. 5 i 10, gdy element mocujący jest zaciskany przez nakrętkę 50 i mocuje płyty 56 i 58 ściany 54 pomiędzy zaciskiem i podkładką 52, obrotowa oś 14 jest usztywniona. Zaczep 20 jest dociskany do ściany poprzez zderzak 42 trzonka 10, a zaczep 80 jest dociskany do ściany przez zderzak 72 trzonka 70. Celem obrotowej osi 40 jest utrzymanie zaczepu w miejscu wybrania i umożliwienie jego odchylania się o około 90°, przy czym może ona być wykonana z samosmarującego się tworzywa sztucznego, takiego jak poliamid, korzystnie z materiału elastycznego i o sprężystości powrotnej, dzięki czemu jest ona bardziej odporna na wszelkie odkształcenia i utrzymuje pożądaną sztywność.

Takie same elementy mocujące można stosować przy pionowych zamocowaniach. Element mocujący jest przeznaczony do zakładania z góry i z dołu, przy czym obydwa końce wybrania 14, 74, i zaczepu 20, 80 mogą być takie jak pokazano lub odwrócone. Środek ciężkości zaczepu można adaptować lub zmieniać położenie otworów 26, 86 obrotowej osi, albo wydłużać jeden z jego końców. Gdy element mocujący jest włożony pionowo, zaczep może być wprowadzony przez szybki obrót trzonka do którego przykłada się wirową siłę odchylającą zaczep. Dla wyjęcia elementu mocującego wystarczy po prostu odkręcić śrubę, popchnąć śrubę do środka otworu i pozwolić aby z niego wypadła.

Element mocujący jest użyteczny w wielu zastosowaniach, ponieważ może mocować ze sobą dwa elementy z dużą siłą bez ich uszkodzenia. Można go stosować w miejscach w których jest wymagana duża strukturalna wytrzymałość lub łączy się ze sobą ciężkie materiały takie jak stalowe grube arkusze.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Element mocujący zaopatrzony w trzonek przechodzący przez przelotowy otwór z jego bliższej strony do tylnej strony ściany i mający zaczep w kształcie płytki umieszczonej w wybraniu trzonka, które jest szersze od szerokości zaczepu, przy czym zaczep jest zamocowany na obrotowej osi wychodzącej prostopadle z wybrania i przytwierdzającej w nim obrotowo zaczep z jego pierwszego położenia w którym mieści się w profilu trzonka do drugiego położenia w którym obydwa końce zaczepu są ustawione pod kątem prostym z dwóch stron, prostopadle do osi trzonka tak, że w pierwszym położeniu trzonek przechodzi przez odpowiedni wywiercony otwór, a w jego drugim położeniu, obydwa końce zaczepu stanowią zamocowanie trzonka z przeciwległej strony ściany przeciwdziałające wyciągnięciu trzonka z otworu, oraz ma element zaciskowy do zaciśnięcia jego przedniego końca w kierunku do zamocowanego do ściany tylnego końca, przy czym trzonek jest wykonany z pełnego materiału, a jego zaczep jest zamocowany na osi w przesuniętym grawitacyjnie środku ciężkości, tak że gdy trzonek jest w położeniu poziomym, a wybranie w pierwszym położeniu pionowym, to nie wstrzymywany zaczep obraca się siłą ciężkości z jego pierwszego do drugiego położenia, znamienny tym, że trzonek (10), (70) ma zderzak (42), (72), stanowiący podparcie zaczepu (20), (80) podczas zaciskania trzonka, przy czym, gdy trzonek obraca się do przeciwnego położenia pionowego wybrania (14), (74) to nie wstrzymywany zaczep powraca grawitacyjnie z drugiego do pierwszego położenia.
2. 2. Elemern mocujący według zastrz. 1, znamienny tym, że zderzak (42), (72) j est na jednym końcu wybrania (14), (74).
3. 3. Eleme^ moczący według z^^ł^r^^. 2, znamienny tym, że zt^^r^^^lk (42), (72) jess zaokrąglony i ma wklęsłą powierzchnię, a próg (32), (92) zaczepu jest zaokrąglony i ma dopasowany kształt.
4. 4. Element mocujący ν>/θόΕ.ΐ9Ζ35Εζ. 1, albo 2, albo 3, znamienny tym, że oś zaczepu j20)) (80) jest ustawiona swobodnie w drugim jego położeniu w stosunku do zderzaka (42), (72), tak że podczas zaciskana elementu mocującego przenosi ona tylko nieznaczne siły.

   PL 198 142 B1
5. 5. Element mocujący według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienny tym, że oś zaczepu j2O0 (80) jnst wykśncnc a nlcstyyanngś rwśzaywc sargzanngś ś sprężystości powrotnej.
6. 6. Elemenn mc^c^z^^^c^^ ρζιΤζ. 1, albo 2, albo 3, znamienny tym, żż me ośenczedie połśżnnic traśnkc (10), (70) w uśstczi ncyiętnj sazanliny (16), lgb ugnktśwngś anckg (76) gminsazaśnyzh nc zaśln kśńzc traśnkc (10), (70).
7. 7. Elemenn meśzjący według aestrz. 3, znamienny tym, 2ż nn azale koćńz 1rzecιna 1(00 1(70 jnst gminsayaśnc sazanlinc (16) dlc śrgOśkrętc.
8. 8. Elemenn meśzjący według zestrz. 1, znamienny tym, żż j ąck alemedt aiącgący me 2^^kę (50) uśłąyaśną gwintne a traśnkinm (10), (70).
9. 9. Elemenn meśzjący według 3estrz. 0 znamienny tym, 3ż ρζιζζρ 1(00 1(80 j ens 3rzctoCotną płytką a śdyiętymi kcwcłkcmi mctnricłg ecjcyc urensgnięty śsiśwś i urśminniśwś w stśsgnkg dś traśnkc (10), (70) acmśyśwcny nc śOrśtśwnj śsi grcwitcyyjny śrśdnk yiężkśśyi, gdy acyanu jnst gminsayaśny w swyrn uinrwsaym uśłśżnnig.
10. 10. Elemenn moczący według zassz. 9, znamienny tym, że prostokątna pustka ma z jednej strśny gsgniętą więksaą yaęść mctnricłg niż a drgginj strśny
11. 11. Elemenn mocugący według zas^z. 9, albo 10, znamienny tym, że oś jess umieszczona w śrśdkg śryginclnnj urśstśkątnnj ułytki.