PL197811B1 - Dźwignica - Google Patents

Abstract

1. D zwignica, wyposa zona w ko lo no sne wraz z lancuchem no snym oraz w ko lo lancu- cha nap edu r ecznego wraz z lancuchem nap e- du r ecznego, przy czym ko lo lancucha nap edu r ecznego os loni ete jest za pomoc a ko lpaka zamocowanego obrotowo wokó l ko la, znamien- na tym, ze ko lpak (14, 14') zamocowano obro- towo na blasze lo zyskowej (17), która z kolei zamocowana jest nieruchomo na p lycie bocznej (12, 12') obudowy (11) ko la no snego (S), przy czym ko lpak (14, 14') dzi eki zastosowaniu pro- wadnicy (18, 18') skierowanej promieni scie na zewn atrz zahacza o wieniec slizgowy (20) bla- chy lozyskowej (17), wyposa zony w swej cen- tralnej cz esci w zaglebienie (19). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest dźwignica.

Z amerykańskiego opisu patentowego US-A-3,030,076 znana jest dźwignica w formie wciągnika wykorzystującego prowadzone niezależnie od siebie łańcuchy nośny i napędu ręcznego, gdzie koło łańcucha napędu ręcznego osłania jednoczęściowa obudowa. Obudowa koła łańcucha napędu ręcznego zamocowana została w sposób obrotowy wokół samego koła, a ponadto wykonano w niej otwory, przez które poprowadzono wchodzący, względnie wychodzący łańcuch napędu ręcznego.

Obrotowe zamocowanie obudowy koła łańcucha napędu ręcznego winno zapewnić, by otwory, przez które prowadzony jest łańcuch, ustawione były względem sił ciągu działających na łańcuch napędu ręcznego w przybliżeniu prostopadle do kierunku ciągu. Wówczas łańcuch napędu ręcznego dysponuje wystarczającą przestrzenią, by można go było bez tarcia przeprowadzić przez otwory w obudowie. Rozwiązanie takie jest korzystne ze względu na ograniczenie strat tarciowych oraz wielkość sił ciągnących koniecznych do uniesienia ładunku.

Jednakże konstrukcja dźwignicy znanej ze stanu techniki, zwłaszcza jeśli idzie o osłonięcie koła łańcucha napędu ręcznego, wiąże się ze stosunkowo wysokim nakładem kosztów. Co więcej, w praktyce, pomimo obrotowego zamocowania obudowy koła łańcucha napędu ręcznego, dochodzić może do skręcania lub zarzucania łańcucha. Prowadzi to z kolei do uderzania, względnie utrudnionego prześlizgiwania na kole łańcucha napędu ręcznego oraz do uderzeń w obrębie łańcucha napędu ręcznego i łańcucha nośnego. Ponadto obsługa koła łańcucha napędu ręcznego z pomocą łańcucha wiąże się z powstawianiem szumów, co może się okazać niekorzystne w określonych zastosowaniach.

Przedmiotem wynalazku jest dźwignica, wyposażona w koło nośne wraz z łańcuchem nośnym oraz w koło łańcucha napędu ręcznego wraz z łańcuchem napędu ręcznego, przy czym koło łańcucha napędu ręcznego osłonięte jest za pomocą kołpaka zamocowanego obrotowo wokół koła Istota wynalazku polega na tym, że kołpak osłaniający koło łańcucha napędu ręcznego zamocowany jest obrotowo na blasze łożyskowej zamocowanej z kolei nieruchomo na bocznej płycie obudowy na koło nośne. Kołpak dzięki zastosowaniu prowadnicy skierowanej promieniście na zewnątrz zahacza o wieniec ślizgowy blachy łożyskowej wyposażony w swej centralnej części w zagłębienie.

Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem, prowadnicę kołpaka wykonano w formie wieńca umieszczonego na jego obwodzie. Wieniec ten stanowić może krawędź kołpaka w kształcie litery S na obrzeżu kołpaka, zwróconym w kierunku płyty bocznej.

Możliwe jest również, by prowadnicę stanowiło obwodowe zawinięcie obrzeża kołpaka, skierowane ku płycie bocznej. Kołnierz ślizgowy, według korzystnego rozwiązania, wykonano w formie pierścienia ukształtowanego na blasze łożyskowej.

Szczególnie korzystne rozwiązanie dźwignicy według wynalazku przewiduje, że zastosowano elementy ślizgowe, przyporządkowane otworom, przez które prowadzony jest łańcuch, przy czym elementy ślizgowe stanowią element składowy jednoczęściowego elementu skorupowego z tworzywa sztucznego, stanowiącego z kolei część kołpaka. Korzystne jest, by element skorupowy wykonać z tworzywa sztucznego, zwłaszcza poliamidu.

Ponadto, z przodu kołpaka wykonano otwór, zamknięty z pomocą pokrywy połączonej z kołem łańcucha napędu ręcznego. Dźwignica, będąca przedmiotem niniejszego wynalazku, charakteryzuje się obecnością funkcjonalnego, a zarazem prostego i trwale zamocowanego obrotowo kołpaka, wykorzystywanego do osłaniania koła łańcucha napędu ręcznego. Kołpak ten obraca się o 360° względem koła łańcucha napędu ręcznego zgodnie z przebiegiem sił ciągu, działających na łańcuch napędu ręcznego, w wyniku czego łańcuch ten stale jest naciągnięty zgodnie z kierunkiem ciągu. Kołpak ustawia się samoczynnie zgodnie z kierunkiem ciągu łańcucha. Tym samym, dźwignica, będąca przedmiotem niniejszego wynalazku, obsługiwana być może z dowolnej strony. Innymi słowy, uniknąć można odchylania łańcucha napędu ręcznego w otworach, przez które on przechodzi. Łańcuch, łagodnie i bez tarcia, przechodzi prostopadle przez otwory. Siła ciągu przekazywana jest poprzez łańcuch napędu ręcznego na koło tego łańcucha bez poważniejszych strat.

Należy tu również podkreślić korzyść płynącą z prostego montażu kołpaka. Osłanianie koła łańcucha napędu ręcznego odbywa się przy zastosowaniu niewielkich, a przy tym lekkich, elementów konstrukcyjnych. Kołpak ustawiany jest i montowany wraz z blachą łożyskową na bocznej płycie obudowy. Korzystne jest, by do montażu tego wykorzystywano śruby.

PL 197 811 B1

Należy wyjaśnić, że element skorupowy umieszczany jest wewnątrz kołpaka, po czym wspólnie z nim jest montowany. W trakcie obracania się kołpaka, wraz z nim porusza się i element skorupowy. Elementy ślizgowe zapewniają natomiast, że łańcuch napędu ręcznego prowadzony jest przez otwory bez większych przeszkód. Co więcej, wpływają też one na zmniejszenie ilości szumów towarzyszących pracy urządzenia.

Dźwięk, jaki towarzyszy często obsłudze łańcucha napędu ręcznego, zostaje tu w znacznym stopniu wytłumiony. Pokrywa według wynalazku obraca się wraz z kołem łańcucha napędu ręcznego. Gwarantuje ona również dostęp do końcówki wału napędowego położonej od strony koła łańcucha napędu ręcznego, na której to końcówce zamontowano właśnie koło łańcucha napędu ręcznego oraz koło nośne.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry na dźwignicę; fig. 2 przedstawia pionowy przekrój podłużny wzdłuż linii II-II zaznaczonej na fig. 1; fig. 3 pionowy przekrój poprzeczny wzdłuż linii III-III zaznaczonej na fig. 1; fig. 4 przedstawia przekrój cząstkowy przez alternatywne rozwiązanie prowadnicy umieszczonej na kołpaku.

Na fig. 1-3 numerem 1oznaczono dźwignicę wykorzystywaną w najróżniejszych sytuacjach do podnoszenia, opuszczania i przeciągania ładunku L lub do montażu elementów konstrukcyjnych.

Dźwignica 1 wyposażona jest wzdłuż osi w układzie posobnym w koło łańcucha napędu ręcznego 2 wraz z łańcuchem napędu ręcznego 3, hamulec naciskowy ciężarowy 4, koło nośne 5 wraz z łańcuchem nośnym 6 oraz przekładnię 7. Koło łańcucha napędu ręcznego 2 zlokalizowane jest na jednym końcu 8 wału napędowego 9, za pośrednictwem którego to wału napędowego 9, łączącego hamulec naciskowy ciężarowy 4 z kołem nośnym 5, sprzężone jest ono z przekładnią 2 położoną na przeciwległym końcu 10 wału napędowego 9 i odpowiedzialną za odpychanie koła nośnego 5, i to sprzężone w sposób pozwalający na przekazywanie momentu obrotowego. Koło nośne 5 umieszczono wewnątrz obudowy 11 między płytami bocznymi 12 i 13.

W wyniku ciągnięcia łańcucha napędu ręcznego 3 obracane jest koło 2 łańcucha napędu ręccnego, zaś moment obrotowy przekazywany jest za pośrednictwem wału napędowego 9 oraz przekładni 7 do koła nośnego 5 w celu podniesienia lub opuszczenia danego ładunku. Na podstawie załączonego rysunku widać, że koło 2 łańcucha napędu ręcznego osłonięte jest zamocowanym obrotowo kołpakiem 14, w którym wykonano otwory 15, 16, przez które przeprowadzany jest łańcuch. Kołpak 14 umocowano obrotowo na blasze łożyskowej 17, która z kolei przymocowana jest nieruchomo do bocznej płyty 12. Kołpak 14 dzięki zastosowaniu prowadnicy 18 skierowanej promieniście na zewnątrz zahacza o wieniec ślizgowy 20 blachy łożyskowej 17 wyposażony w swej centralnej części w zagłębienie 19. Prowadnicę 18 wykonano w formie wieńca 21 umieszczonego na obwodzie; wieniec ten stanowi krawędź 22 kołpaka w kształcie litery S na obrzeżu 23 kołpaka, zwróconym w kierunku płyty bocznej 12. Krawędź 22 obejmuje odcinek promieniowy 24 oraz odcinek osiowy 25, przy czym jeden przechodzi w drugi za pośrednictwem zaokrąglonego odcinka łukowego 26. Naprzeciwko umieszczono tworzący wraz z nim złącze kształtowe wieniec ślizgowy 20, wykonany w formie pierścienia 27 na blasze łożyskowej 17. Kołpak 14 montowany jest wraz z blachą łożyskową 17 na płycie bocznej 12 przy użyciu śrub 28. Dzięki współdziałaniu prowadnicy 13, prowadnicy 18 oraz wieńca ślizgowego 20 kołpak 14 poprowadzony jest w sposób budzący zaufanie i zamocowany obrotowo.

Zwłaszcza na podstawie fig. 3 widać, że otworom 15, 16, przez które prowadzony jest łańcuch, przyporządkowane są elementy ślizgowe 29, 30. Stanowią one elementy składowe elementu skorupowego 31 z poliamidu, stanowiącego część kołpaka 14. W elementach ślizgowych 29, 30 wykonano krawędzie 32 w formie zgrubienia, które wspomagają bezpieczne i bezszumowe przechodzenie łańcucha napędu ręcznego 3.

Kołpak 14 wyposażono ponadto z przodu w otwór 33, jaki zamknięto z pomocą pokrywy 34 połączonej z kołem łańcucha napędu ręcznego 2. W rezultacie pokrywa ta obraca się wraz z kołem 2 łańcucha napędu ręcznego.

Obrotowy sposób zamocowania kołpaka 14 wokół koła łańcucha napędu ręcznego 2 umożliwia obsługę dźwignicy 1 z dowolnej strony. Kołpak 14 obraca się wraz z łańcuchem 3 napędu ręcznego zgodnie z kierunkiem działania sil ciągnących. Przechodzenie łańcucha napędu ręcznego 3 przez otwory 15, 16 odbywa się tym samym zgodnie z kierunkiem działania sił ciągnących. To z kolei umożliwia obsługę dźwignicy bez ryzyka wystąpienia nadmiernego tarcia i przy ograniczeniu szumów.

Na fig. 4 przedstawiono alternatywne rozwiązanie prowadnicy 18' kołpaka 14'. Wykonano ją poprzez pierścieniowe zawinięcie 35 obrzeża 23' skierowanego ku płycie bocznej 12'. Poza tym zasada funkcjonowania tego rozwiązania nie różni się od opisanego wcześniej.

PL 197 811 B1

W przypadku podnoszenia ładunku L koło łańcucha napędu ręcznego 2 obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zgodnie ze wskazaniami strzałki P1 zaznaczonej na fig. 1. Z początku koło łańcucha napędu ręcznego 2 obracać się może swobodnie względem wału napędowego na tulei 36 (patrz fig. 2); w efekcie koło łańcucha napędu ręcznego 2 obraca się względem wału napędowego 9 do momentu, gdy występy na łopatkach 37 tarczy łopatkowej 38, jakich nie uwzględniono na rysunku, stawią opór. Jako że tarcza łopatkowa 38 zamocowana jest na wale napędowym 9 za pośrednictwem złącza wielokarbowego 39 w sposób uniemożliwiający jej obracanie się, również i wał napędowy 9 zaczyna się obracać zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Tym samym dochodzi do bezpośredniego przekazania momentu obrotowego z koła napędu ręcznego 2, poprzez wał napędowy 9 i przekładnię 7 na koło nośne 5. Wówczas zwalniany jest hamulec naciskowy ciężarowy 4 w taki sposób, że jego tarcza hamulcowa 40, zamocowana na odcinku 42 wału napędowego 9, wyposażonym w prawoskrętny gwint ruchomy 42, oddziałująca za pośrednictwem tarczy ciernej 43 na tarczę naciskową 44 sprzężoną z kołem nośnym 5, jest od tej ostatniej odciągana. Tym samym ładunek L można unosić, nie wykorzystując zarazem hamulca. W chwili zatrzymania koła 2 napędu ręcznego, zawieszony ładunek L powoduje obracanie się koła nośnego 5 w odwrotnym kierunku, to jest niezgodnie z ruchem wskazówek zegara, a tym samym obracanie się wału napędowego 9. W rezultacie tarcza hamulcowa 40 przyciągana jest w kierunku wskazanym przez strzałkę P2 ku tarczy ciernej 43, zaś ta przyciągana jest do tarczy naciskowej 44. Tym samym ładunek L zatrzymuje się na danej wysokości.

W przypadku opuszczania ładunku L koło 2 łańcucha napędu ręcznego obraca się niezgodnie z ruchem wskazówek zegara, zgodnie ze wskazaniami strzałki P3. Po pokonaniu określonego kąta obrotowego trzpień zabierający 45 umieszczony z tyłu tarczy hamulcowej 40 styka się z przesmykiem 46 koła napędu ręcznego 2, w wyniku czego tarcza hamulcowa 40 przemieszcza się wzdłuż gwintu ruchomego 41 na wale napędowym 9, odrywając się tym samym od tarczy ciernej 43, zaś ta odrywa się z kolei od tarczy naciskowej 44. Wówczas ładunek L sprawia, że obracać się zaczyna wał napędowy 9 względem koła 2 łańcucha napędu ręcznego. W efekcie tarcza hamulcowa 40 przyciągana jest do tarczy ciernej 43, a ładunek L zostaje unieruchomiony. W trakcie zwalniania hamulca naciskowego ciężarowego 4 przy okazji wykonywania przez koło łańcucha napędu ręcznego 2 ruchu obrotowego, porusza się zarazem koło nośne 5, co prowadzi do kontrolowanego z pomocą hamulca opuszczania ładunku L.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Dźwignica, wyposażona w koło nośne wraz z łańcuchem nośnym oraz w koło łańcucha napędu ręcznego wraz z łańcuchem napędu ręcznego, przy czym koło łańcucha napędu ręcznego osłonięte jest za pomocą kołpaka zamocowanego obrotowo wokół koła, znamienna tym, że kołpak (14, 14') zamocowano obrotowo na blasze łożyskowej (17), która z kolei zamocowana jest nieruchomo na płycie bocznej (12, 12') obudowy (11) koła nośnego (S), przy czym kołpak (14, 14') dzięki zastosowaniu prowadnicy (18, 18') skierowanej promieniście na zewnątrz zahacza o wieniec ślizgowy (20) blachy łożyskowej (17), wyposażony w swej centralnej części w zagłębienie (19).
2. 2. Dźwignica 1, znamienna t^r^, że prowadnicę (18) wykonanow formie krawędzi (22) w kształcie litery S na obrzeżu (23) kołpaka, zwróconym w kierunku płyty bocznej (12).
3. 3. Dźwignłca według zastrz. 1, znamienna tym, że (18') wykonano poprzez zawinięcie (35) obrzeża (23') kołpaka skierowanego ku płycie bocznej (12').
4. 4. Dźwignica według zastrz. 1, znamienna tym, że wieniec śllzgowy (20) wykonano w formie pierścienia (27) na blasze łożyskowej (17).
5. 5. Dźwignica według zas^z. 1, tym, że ottw^i^t^rm (15, 1t5), które prowadzony jest łańcuch (3), przyporządkowane są elementy ślizgowe (29, 30).
6. 6. Dźwignica według zastrz. 5, znamienna tym, że elementy ślizgowe (29, 30) stanowią elementy składowe jednoczęściowego elementu skorupowego (31) wykonanego z tworzywa sztucznego, stanowiącego z kolei część kołpaka (14).
7. 7. Dźwignica według zastrz. 1 albo 5, albo 6, znamienna tym, że kołpak (14) wyposażono z przodu w otwór (33), jaki zamknięto za pomocą pokrywy (34) połączonej z kołem (2) łańcucha (3) napędu ręcznego.