PL195400B1 - Pasmo uszczelniające do kalenicy - Google Patents

Abstract

1. Pasmo uszczelniajace do kalenicy posia- dajace obszar srodkowy, umozliwiajacy osu- szenie umieszczonej pod nim przestrzeni szczytowej, którego dwie wzdluzne strony sa kazdorazowo polaczone z nienawilzanymi, rozciagliwymi w kierunku wzdluznym obsza- rami bocznymi przyklejanymi do dachowych plyt zakrywajacych, znamienne tym, ze srod- kowy obszar (1) co najmniej w obszarze grani- czacym (15), przyleglym do kazdego obszaru bocznego (2), ma zmienna bezstopniowo sze- rokosc, wkierunku sciskania i/lub rozciagania sfalowania wzdluznego (16). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pasmo uszczelniające do kalenicy posiadające obszar środkowy, umożliwiający osuszenie umieszczonej pod nim przestrzeni szczytowej, którego dwie wzdłużne strony są każdorazowo połączone z nienawilżanymi, rozciągliwymi w kierunku wzdłużnym obszarami bocznymi, przyklejanymi przyległe do dachowych płyt zakrywających.

Tego rodzaju pasmo uszczelniające jest już znane z opisu EP-0 341 343 A1. W tym znanym rozwiązaniu opisano pasmo z folii poliizobutylenowej, w którym osadzona jest dziana siatka metalowa, tak że istnieje możliwość rozciągania tego pasma w kierunku wzdłużnym i poprzecznym.

Następnie z opisu DE 296 00 730 U1 znane jest pasmo z metalu do uszczelniania naroży, które jest sfalowane i zwijane w kierunku poprzecznym oraz ma umieszczone w pewnym odstępie od siebie wzdłużne rowki.

Podobne pasmo do uszczelniania naroży przedstawia opis DE 296 04 146 U1. W rozwiązaniu tym pasmo do uszczelniania naroży posiada dodatkowe otwory napowietrzające.

Z opisu DE 196 27 750 A1 znane jest urządzenie do napowietrzania okapów, wykonane z twardego PVC lub metalu, w którym pasmo wyrównujące jest połączone z elementem przytrzymującym za pomocą strefy, posiadającej wiele przebiegających równolegle rowków.

Celem wynalazku jest opracowanie pasma uszczelniającego do kalenicy w rodzaju opisanym na wstępie, którego kształt pozwalałby na łatwe i szybkie układanie.

Pasmo uszczelniające do kalenicy według wynalazku posiadające obszar środkowy, umożliwiający osuszenie umieszczonej pod nim przestrzeni szczytowej, którego dwie wzdłużne strony są każdorazowo połączone z nienawilżanymi, rozciągliwymi w kierunku wzdłużnym obszarami bocznymi, przyklejanymi do dachowych płyt zakrywających, charakteryzuje się tym, że środkowy obszar, a co najmniej jego obszar graniczący, przyległy do każdego obszaru bocznego, ma zmienną bezstopniowo szerokość, w kierunku ściskania i/lub rozciągania jego sfalowania wzdłużnego.

Sfalowanie wzdłużne korzystnie jest umieszczone na całej szerokości środkowego obszaru, przy czym w obszarze środkowej strefy, umieszczonej na belce szczytowej, korzystnie tworzy ono kanały powietrzne. Odchodzące od obszaru bocznego falowe wierzchołki korzystnie mają co najmniej w obszarze kalenicy wcięcia napowietrzające nad którymi najkorzystniej jest umieszczone pasmo stabilizujące, przebiegające w kierunku wzdłużnym przez obszar kalenicy.

Umieszczone pod pasmem stabilizującym wcięcia napowietrzające korzystnie są usytuowane prostopadle do siebie tak, że tworzą proste kanały przepływowe.

Środkowy obszar korzystnie składa się z włókniny, tkaniny, dzianiny, tworzywa sztucznego lub metalu, a rozciągliwe wzdłużnie boczne obszary najkorzystniej są wykonane z metalizowanej krepy. Wysokość sfalowania wzdłużnego korzystnie wynosi dwa do dziesięciu milimetrów.

W wyniku rozwiązania według wynalazku, obok dotychczasowej, zachowanej zdolności wydłużania w kierunku wzdłużnym pasma, istnieje zapas wydłużania poprzecznego. W ten sposób zostaje także zapewnione obłożenie głębszych dolin fal pokrycia dachowego przez obszary boczne boczne pasma uszczelniającego. Bez obawy o uszkodzenie obszar sfalowany może być bezpiecznie poddany rozciąganiu w kierunku okapu, a więc wydłużany. Całkowity swobodny obszar środkowy może być użyty jako odpowiednia rezerwa wydłużania. Pod względem konstrukcyjnym jest przewidziane, że bezstopniowa zmiana szerokości może być utworzona przez ściskanie i/lub rozciąganie sfalowania wzdłużnego środkowego obszaru. Niezbyt głębokie doliny profilowe dachowych płyt zakrywających mogą więc być kompensowane przez sfalowanie w wyniku jego rozciągnięcia lub ściskania. Dużą rezerwę wydłużania otrzymuje się wtedy, gdy sfalowanie wzdłużne rozciąga się przez całą szerokość obszaru środkowego. Zapobiega to również naprężeniom w materiale pasmowym. Ukształtowanie takie umożliwia utworzenie sfalowania wzdłużnego tworzącego kanały powietrzne przebiegające na belce szczytowej. Wten sposób przez najdłuższy nawet czas wykluczone jest gnicie, spowodowane wilgocią. Omówione działanie zostaje przy tym jeszcze zwiększone, gdy falowe wierzchołki posiadają co najmniej w obszarze kalenicy wcięcia napowietrzające. Daje to skuteczne napowietrzanie także w kierunku poprzecznym belki szczytowej, ponieważ ponad wcięciami napowietrzającymi jest umieszczone pasmo stabilizujące tworzące kanały przebiegające w kierunku wzdłużnym obszaru kalenicy. Otrzymuje się, stabilną na rozrywanie strefę w której rozmieszczone są podłużne i poprzeczne kanały, ponieważ umieszczone pod pasmem stabilizującym wcięcia napowietrzające są usytuowane poprzecznie, prostopadle do siebie tak, że tworzą kanały przepływowe. Środkowy obszar składa się z włókniny, tkaniny, dzianiny, tworzywa sztucznego lub metalu, to znaczy, że może

PL 195 400 B1 on być wykonany z jednego lub z kilku tych materiałów. Korzystne jest, gdy rozciągane wzdłużnie boczne obszary stanowi metalizowana krepa.

Przedmiot wynalazku jest poniżej dokładniej objaśniony w oparciu o przykład wykonania, uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w ujęciu perspektywicznym odcinek pasma uszczelniającego kalenicę; fig. 2 - widok z góry na pasmo, pokazujący jednak tylko mniej więcej jego połowę, nieco w powiększeniu; fig. 3 - przekrój wzdłuż linii III-III na fig. 2; fig. 4 - przekrój przez kalenicę dachową z przynależnym pasmem uszczelniającym tę kalenicę; fig. 5 - powiększony wycinek V-V zfig. 2; fig. 6 - przekrój według linii VI-VI na fig. 5; fig. 7 - przekrój według linii VII-VII na fig. 6 oraz fig. 8 - powiększony wycinek wzdłużnie falowanego środkowego obszaru pasma uszczelniającego kalenicę w ujęciu perspektywicznym.

Stosowane na obrzeżach budowli pasmo S do uszczelniania kalenic ma obszar środkowy 1 z którego wzdłużnymi bokami są połączone obszary boczne 2 (fig. 1).

Na środkowy obszar 1 przypada mniej więcej dwie trzecie całkowitej szerokości kalenicowego pasma uszczelniającego S. Całkowita szerokość wynosi 25 do 35 cm, korzystnie 30 cm.

Do osuszania przestrzeni 3 kalenicy dachowej 4 przeznaczony jest środkowy obszar 1 wykonany z materiału, który jest przepuszczalny dla powietrza względnie pary, ale posiada właściwości zabezpieczające przed śniegiem względnie deszczem. Korzystne jest wykonanie tego obszaru z folii otwartej na dyfuzję parową w postaci włókniny przędzalniczej (otrzymanej metodą „spod filiery”).

Obszary boczne 2 są nieprzepuszczalne dla wilgoci. W przedstawionym przykładzie wykonania obszary boczne są wykonane z metalizowanej krepy.

Krepa 5, jest rozciągliwa poprzecznie do kierunku wzdłużnego pasma S uszczelniającego kalenicę. Oprócz tego jej strona czołowa 6, ma w wyniku marszczenia odpowiednią zdolność rozciągania względnie kurczenia obszaru bocznego 2 w kierunku wzdłużnym oznaczonym podwójną strzałką x. Dzięki temu obydwa obszary boczne 2 mogą być przyległe umieszczone na dachowych płytach zakrywających 7, odpowiednio do ich profilu. Na fig. 4 pokazano, że obszar przejściowy pomiędzy końcami płyt zakrywających 7 od strony kalenicy, tworzących pokrycie dachu, a dolną krawędzią dachówki szczytowej 8 jest obłożony wodoszczelnie.

Wyoblona dachówka szczytowa 8 pokrywa poprzecznie belkę szczytową 9, która jest podparta szczytową belką nośną 10, zamocowaną w zaostrzonym obszarze wierzchołkowym krokwi 11 konstrukcji dachowej 12.

Górna strona krokwi 11 posiada zwykle łatę zabezpieczającą 13. Są one skrzyżowane z łatami dachowymi 14, na których krawędziach od strony kalenicy są zaczepione w postaci haka dachowe płyty zakrywające 7.

Pomiędzy górną stroną krokwi 11i nałożonym na nim łaceniem zabezpieczającym jest umieszczone podpięte pasmo wzmacniające U.

Obszary szczytowe krokwi 11 opierają się na szczytowej belce nośnej 10.

Pasmo S uszczelniające kalenicę jest tak ukształtowane, że jego środkowy obszar 1, co najmniej w graniczącym obszarze 15, każdego obszaru bocznego 2, ma zmienną bezstopniowo szerokość. W tym celu obszar graniczący ma sfalowanie wzdłużne 16, którego wysokość mieści się pomiędzy dwoma i dziesięcioma milimetrami i wynosi korzystnie sześć milimetrów.

Dzięki temu, różniące się wysokościowe odstępy między górną stroną 17 belki szczytowej (kalenicowej) 9 i górnym obrzeżem pokrycia dachowego, to znaczy dachowych płyt zakrywających 7, można zamknąć w sposób przepuszczający powietrze.

W przedstawionej na rysunku postaci wykonania pasma S uszczelniającego kalenicę obszar sfalowania wzdłużnego 16 jest podtrzymywany na górnej stronie 17 belki szczytowej 9.

Środkowy obszar 1 oprócz wykorzystania dla wspomnianej przepuszczalności powietrza jest stosowany w systemie napowietrzania przy użyciu opisanego sfalowania wzdłużnego 16. Sfalowanie wzdłużne 16, które znajduje się w środkowej strefie 18, nałożonej na belce szczytowej 9, ma odpowiednio przebiegające wzdłużnie kanały powietrzne 19 (pokazane zostały na fig. 6).

Rozmieszczone na jednakowej wysokości, równolegle do górnej strony 17 wierzchołki 21 fałd mają nałożone pasmo stabilizujące 21. Dolne strony dolin 22 fałd są podparte liniowo na górnej stronie 17 belki szczytowej 9, a górne strony wierzchołków 20 fałd mogą być przyklejone lub połączone termicznie z dolną stroną pasma stabilizującego 21.

W wyniku omówionego połączenia sfalowania wzdłużnego 16 z pasmem stabilizującym 21 zostają utworzone kanały powietrzne 23 między wierzchołkami fal 20.

PL 195 400 B1

Kanały powietrzne 19, zwrócone do tworzącej kanały górnej strony 17 belki szczytowej 9 i kanały powietrzne 23, zwrócone do tworzącej kanały dolnej strony pasma stabilizującego 21, są ze sobą przepływowo połączone. Do tego służą wcięcia napowietrzające 24. Są one wykonane od górnej strony w dół i praktycznie są ukształtowane jako zbieżne do góry nacięcia częściowe. Tworzą one kanały poprzeczne. Jak to zostało uwidocznione, znajdujący się po stronie belki szczytowej wierzchołek wcięć napowietrzających 24 nie sięga do dna doliny 22 utworzonej fali. Wcięcia napowietrzające 24 kończą się mniej więcej w połowie wysokości wierzchołka fali 20. Dlatego też z jednej strony pozostaje jeszcze korzystnie nośny obszar podporowy jako dno doliny, a z drugiej strony jest zapewniony pewien rodzaj zapasu zwiniętego, jeżeli szczytowe pasmo uszczelniające S składa się z materiału odpowiednio zdolnego do zwijania, jak na przykład z włókniny przędzalniczej (otrzymanej metodą „spod filiery”), tkaniny, dzianiny lub tworzywa sztucznego. W przypadku metalu kształt zapasu tworzyłby skos nieodciętych ścian. Inaczej mówiąc, obszar środkowy pomimo wzdłużnego sfalowania 16 i przy uwzględnieniu obszarów bocznych 2 jest zdolny do zwijania. Nacięte boki napowietrzające zamykają się wzajemnie, każdorazowo w zgodnym kierunku.

Jak to zostało wyraźnie uwidocznione przede wszystkim na fig. 2, wcięcia napowietrzające 24 tworzące kanały przepływowe 25, są umieszczone pod pasmem stabilizującym 21 wzdłuż linii y - y, poprzecznie do kierunku wzdłużnego x pasma, a także do linii regulującej z - z, która przebiega pod kątem ostrym do kierunku wzdłużnego x pasma. Kąt zamykający a do wzdłużnej płaszczyzny E-E szczytowego pasma uszczelniającego S wynosi około 30 stopni.

Mierzony w kierunku wzdłużnym x najszerszy otwór wycięć napowietrzających 24 odpowiada długości umieszczonych między nimi, zamkniętych odcinków falowych wierzchołków 20, które spełniają zadanie jako łącząca strefa kontaktowa dla dolnej strony nałożonego pasma stabilizującego 21.

Mierzona w kierunku poprzecznym maksymalna szerokość wcięć napowietrzających 24 bardziej przepuszcza powietrze i wilgoć, gdy otwory kończą się mniej więcej w połowie pochyłości.

Połączenie obrzeży pomiędzy środkowym obszarem 1 i przyległymi równoległymi obszarami bocznymi zostaje osiągnięte przez sklejenie. W tym celu nakładane na siebie strefy obrzeży posiadają między sobą odpowiednią warstwę klejącą 26.

Przy materiałach reagujących termicznie może być zastosowane również termiczne połączenie. Możliwe jest nawet połączenie zszywane.

Peryferie obszarów bocznych 2 znajdują się pod spodem, a więc po stronie zwróconej do dachowej płyty zakrywającej 7 i posiadają sznur klejący 27. Stosuje się kleje na bazie kauczuku butylowego. Materiał ten posiada odznaczającą się zdolność wydłużania i dużą siłę przyczepności. Dla okresów przechowywania ukształtowany w ten sposób sznur jest od dolnej strony zakryty pasmem ochronnym 28, które można usuwać w dowolny sposób. Jako pasmo można stosować papier pokryty silikonem lub posiadającą odpowiednie właściwości folię z tworzywa sztucznego.

Pasmo stabilizujące 21 nadaje strefie środkowej 18 środkowego obszaru 1 dobrą wytrzymałość na zrywanie.

Obszary boczne 2 mogą być wykonane jako jedna część strefy sfalowania poprzecznego i sfalowania wzdłużnego, oczywiście przy wodoszczelnym ukształtowaniu obszaru 2. Możliwe jest nawet zastosowanie sfalowania nakładającego się, to znaczy skrzyżowanego pasma.

Claims (9)

1. Pasmo uszczelniające do kalenicy posiadające obszar środkowy, umożliwiający osuszenie umieszczonej pod nim przestrzeni szczytowej, którego dwie wzdłużne strony są każdorazowo połączone z nienawilżanymi, rozciągliwymi w kierunku wzdłużnym obszarami bocznymi przyklejanymi do dachowych płyt zakrywających, znamienne tym, że środkowy obszar (1) co najmniej w obszarze graniczącym (15), przyległym do każdego obszaru bocznego (2), ma zmienną bezstopniowo szerokość, w kierunku ściskania i/lub rozciągania sfalowania wzdłużnego (16).

2. Pasmo według zastrz. 1, znamienne tym, że sfalowanie wzdłużne (16) jest umieszczone na całej szerokości środkowego obszaru (1).

3. Pasmo według zastrz. 2, znamienne tym, że sfalowanie wzdłużne (16), w obszarze środkowej strefy (18), umieszczonej na belce szczytowej (9), tworzy kanały powietrzne (19).

4. Pasmo według zastrz. 1, znamienne tym, że odchodzące od obszaru bocznego (2) falowe wierzchołki (20) mają co najmniej w obszarze kalenicy wcięcia napowietrzające (24).

PL 195 400 B1

5. Pasmo według zastrz. 4, znamienne tym, że nad wcięciami napowietrzającymi (24) jest umieszczone pasmo stabilizujące (21), przebiegające w kierunku wzdłużnym (x) przez obszar kalenicy.

6. Pasmo według zastrz. 5, znamienne tym, że umieszczone pod pasmem stabilizującym (21) wcięcia napowietrzające (24) są usytuowane prostopadle do siebie tak, że tworzą proste kanały przepływowe (25).

7. Pasmo według zastrz. 1, znamienne tym, że środkowy obszar (1) składa się z włókniny, tkaniny, dzianiny, tworzywa sztucznego lub metalu.

8. Pasmo według zastrz. 1, znamienne tym, że rozciągliwe wzdłużnie boczne obszary (2) są wykonane z metalizowanej krepy.

9. Pasmo według zastrz. 2, znamienne tym, że wysokość sfalowania wzdłużnego (16) wynosi dwa do dziesięciu milimetrów.