PL189900B1

PL189900B1 - Zastosowanie środka czyszczącego

Info

Publication number: PL189900B1
Application number: PL99342844A
Authority: PL
Inventors: Horst Hoffmann; Karl-Heinz Rogmann; Joerg Gehrke; Horst Kleinert
Original assignee: Dorus Klebetechnik Gmbh & Co K
Priority date: 1998-03-12
Filing date: 1999-03-03
Publication date: 2005-10-31
Also published as: DE59907015D1; EP1062314B1; DE19908564A1; ATE250118T1; EP1062314A1; PL342844A1; WO1999046358A1

Abstract

1. Z astosow anie srodka czyszczacego stanow iacego alkaliczny roztw ór w odny za- wierajacy: • od 2 do 30% w agow o zw iazku reagujacego zasadow o w srodow isku w od- nym, • od 1 do 30% w agow o srodka kom pleksotw órczego, • od 5 do 40% w agow o zw iazku zaw ierajacego co najm niej je d n a grupe hy- droksylow a, • od 1 do 15% w agow o srodka pow ierzchniow o czynnego na bazie alkoholi tluszczow ych, • od 1 do 30% w agow o srodka w spom agajacego splukiw anie, • od 0 do 8% w agow o rozpuszczalnych w w odzie barw ników i substancji szkieletow ych lub zapachow ych, oraz • od 20 do 80% w agow o wody. do czyszczenia pow ierzchni z PC W przed sklejaniem . PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazka jest zastosowanie środka czyszczącego stanowiącego alkaliczny roztwór wodny, jako środka czyszczącego do powierzchni z PCW, zwłaszcza do czyszczenia przed dalszym sklejaniem.

Wiadomo, że obróbka powierzchniowa przed sklejaniem ma decydający wpływ na przyczepność dalszej powłoki albo sklejenie. Należy do niej a) wstępna obróbka powierzchniowa drogą oczyszczania, dopasowywania i oddaszcza^a oraz b) wstępna obróbka mechaniczna, fizyczna, chemiczna albo elektrochemiczna, na przykład obróbka wyładowaniem aktowym, obróbka płomieniowa i nanoszenie środków ałatwiająoyoh przyczepność i środków podkładowych (patrz Habenkhts „Kleben: Grandlagen, Technologie, Anwendang”, SpringerVerlag, 3 wydanie (1997), strony 495 do 512).

Do obróbki powierzchniowej przedmiotów z PCW stosaje się ohlyrywęglowodoly, na przykład chlorek metylenu Te środki czyszczące stwarzają jednak zagrożenie dla środowiska. W cela atanięoia tej niedogodności proponaje się w niemieckim opisie patentowym nr DE 4343468 przygotowanie profilów z PCW drogą ionowei/wielojynowej obróbki aktowej do dalszego sklejania za pomocą poliaretanowego kleja teomytopłiwegy, a następnie nanoszenia przez kalandrowanie folii z PCW. W ten sposób azyskaje się co najmniej równie dobre wytrzymałości, jak przy czyszczenia za pomocą chlorowanych węglowodorów. Obydwie obróbki powierzchniowe można jednak polepszyć pod względem trwałości sklejenia, na przykład przy działania ciepła i zmian klimatycznych.

Stąd istnieje zapotrzebowanie na obróbkę powierzchniową przedmiotów z PCW, a ąnłaozoąa profilów z PCW, bez ohlooowęglynodooów w cela polepszenia stałości przyczepności albo sklejenia lab powleczenia.

Problem został rozwiązany przez zastosowanie jako środka oąyszcąąoegy do powierzchni z PCW, zwłaszcza przed sklejaniem, alkalicznego roztwora wodnego o następającym składzie:

A) od 2 do 30% wagowo związka reaga^jącego zasadowo w środowiska wodnym,

B) od 1 do 30% wagowo środka kymplektytwóocąego,

189 900

C) od 5 do 40% wagowo związku zawierającego co najmniej jedną grupę hydroksylową,

D) od 1 do 15% wagowo środka powierzchniowo czynnego na bazie alkoholi tłuszczowych,

E) od 1 do 30% wagowo środka wspomagającego spłukiwanie,

F) od 0 do 8% wagowo rozpuszczalnych w wodzie barwników i substancji szkieletowych oraz

G) od 20 do 80% wagowo wody.

Ciężar procentowy odnosi się do całkowitego środka czyszczącego. Możliwe jest także wytwarzanie roztworu podstawowego o większym stężeniu, który następnie przed użyciem rozcieńcza się do danego stężenia przez dodanie wody. Podane ilości muszą być jednak w danym przypadku uzupełnione do 100% wagowo.

Zgodnie z wynalazkiem czyszczenie środkiem czyszczącym prowadzi się w ciągu od 5 sekund do 30 minut w temperaturze od 20 do 80°C.

Przez związek, który w medium wodnym reaguje zasadowo, rozumie się zarówno mocne, jak i silne, zarówno lotne, jak i nielotne, zasadowo reagujące związki, a zatem wodorotlenki i sole słabych kwasów z metalami alkalicznymi i ziem alkalicznych, jak również aminy i amoniak. Korzystny jest NaOH, KOH, szkło wodne, amoniak i aminy, a zwłaszcza połączenie związków lotnych i nielotnych. Przez lotne, zasadowo reagujące substancje należy rozumieć substancje, które w roztworze wodnym mają wartość pH > 7 i są lotne w temperaturze pokojowej względnie w temperaturach lekko podwyższonych. Stosunek lotnych i nielotnych zasadowo reagujących związków powinien wynosić od 10:1 do 1:10, a zwłaszcza od2:l do 1:2.

Stężenie zasadowo reagujących związków wynosi na ogół korzystnie od 5 do 15% wagowo.

Wartość pH środka czyszczącego powinna wynosić ponad 12, a korzystnie ponad 13, a zwłaszcza od 13,5 do 14,0.

Jako środki kompleksotwórcze rozumie się związki, które nadają się do kompleksowania i maskowania metali. Zaliczają się do nich zwłaszcza sole Na albo amonowe kwasu dwuetylenotrójaminopięciooctowego (DTPA), kwasu hydroksyetylenodwuaminotrójoctowego (HEDTA), kwasu propylendwuaminoczterooctowego (PPTA), kwasu etylenodwuaminoczterooctowego (EDTA), kwasu nitrylotrójoctowego (NTA), kwasu cytrynowego, kwasu alaninodwuoctowego, kwasu poliasparaginowego i kwasu metyloglicydynodwuoctowego oraz polikarboksylany i ich mieszaniny. Korzystnym środkiem kompleksotwórczym jest sól sodowa kwasu nitrylotrójoctowego i sól sodowa kwasu alaninodwuoctowego. Są one częściowo dostępnew handlu pod nazwą Trilon A i Trilon M.

Środki kompleksotwórcze stosuje się korzystnie w stężeniu od 2 do 10% wagowo. Szczególne znaczenie ma stosunek wagowy środki kompleksotwórcze: zasadowo reagujące substancje i powinien on wynosić od 2:1 do 1:8.

Związek zawierający co najmniej jedną grupę hydroksylową jest alkoholem, a zwłaszcza wyższym alkoholem. Liczba grup hydroksylowych wynosi od 1 do 12, a zwłaszcza co najwyżej dwie grupy. Przez wyższe alkohole należy rozumieć alkohole zawierające od 3 do 12 atomów węgla w cząsteczce. Do konkretnych przykładów należy alkohol benzylowy i fenoksyetanol. Do wyższych alkoholi zaliczają się także etery polioli, na przykład eter propylenoglikolo-n-butylowy, -metylowy, -izobutylowy i fenylowy. Zaliczają się do nich ponadto etery oligoglikoli propylenowych, na przykład eter dwupropylenoglikolometylowy i eter trójpropylenoglikolometylowy oraz etylo-. względnie metylodwuglikole. Do glikoli zalicza się zwłaszcza glikol butylowy i dwuglikol butylowy oraz glikol etylenowy. Te związki zawierające co najmniej jedną grupę hydroksylową stosuje się korzystnie w ilości od 15 do 25% wagowo, samodzielnie albo w mieszaninie.

W przypadku alkoholi tłuszczowych środków powierzchniowo czynnych chodzi przede wszystkim o alkohole tłuszczowe zawierające od 8 do 18, a zwłaszcza od 12 do 18 atomów węgla. Stosować można jednak także alkohole okso zawierające od 8 do 18, a zwłaszcza od 9 do 13 atomów węgla. Te alkohole tłuszczowe poddaje się przemianie z substancjami hydrofitowymi. Zatem na przykład alkohole tłuszczowe zawierające od 12 do 18 atomów węgla i 3 do 50 jednostek tlenku etylenu alkoksyluje się ewentualnie jeszcze z 1 do 15 jednostkami tlenku propylenu. Alkoksylany alkoholi tłuszczowych można stosować w postaci za4

189 900 mkniętej grupami końcowymi. Mogą być one poddane przemianie przez siarczanowanie do eterosiarczanów alkoholi tłuszczowych albo przez sulfonowanie do sulfonianów alkoholi tłuszczowych.

Dalszymi substancjami hydrofitowymi są na przykład glukozy. Korzystnymi środkami powierzchniowo czynnymi na bazie alkoholi tłuszczowych są alkilopoliglikozydy, na przykład Glucopon i Plantaren oraz Intensol.

Korzystne stężenie środków powierzchniowo czynnych na bazie alkoholi tłuszczowych wynosi od 2 do 8% wagowo. Obok środków powierzchniowo czynnych na bazie alkoholi tłuszczowych stosuje się ponadto środki wspomagające spłukiwanie.

W przypadku środków wspomagających spłukiwanie chodzi o substancje, które powinny dać określone efekty, na przy kład mieszaninę ułatwiającą rozpuszczanie. Konkretnymi środkami wspomagającymi spłukiwanie są z jednej strony fosforany, a z drugiej strony sulfoniany typu kumenosulfonianu i toluenosulfonianu. Dalszymi użytecznymi środkami wspomagającymi spłukiwanie są estry kwasu fosforowego. Tego rodzaju substancje stosuje się zwykle przy środkach spłukujących jako środki powierzchniowo czynne albo substancje szkieletowe. Konkretnie należy wymienić trój fosforan pięciosodowy, alkilobenzenosulfoniany, alkanosulfoniany i ewentualnie estrosulfoniany.

Zawartość wody wynosi na ogół od 20 do 60, a zwłaszcza od 50 do 60% wagowo.

W celu spełnienia w poszczególnych przypadkach określonych wymagań obok tych zasadniczych składników środka czyszczącego można dodawać jeszcze inne substancje, na przykład barwniki, substancje zapachowe, substancje szkieletowe.

Środek o wskazanym składzie nadaje się niespodziewanie dobrze do czyszczenia powierzchni z PCW, do dalszego sklejania albo powlekania. Przyczepność do powierzchni z PCW staje się niewątpliwie odporniejsza na działanie ciepła i wahań klimatycznych. Staje się to szczególnie wyraźne w przypadku profilów z PCW. Profile z PCW są szeroko rozpowszechnione dzięki swojemu łatwemu wytwarzaniu techniką wytłaczania oraz dzięki swoim niskim kosztom i dobrym właściwościom użytkowym, bądź jako profile pełne, wydrążone albo jako profile rdzeniowe. Stosowany do tego celu PCW może być zarówno PCW miękkim, jak i półtwardym albo twardym. W celu polepszenia, a przede wszystkim upiększenia profilów poddaje się ich powierzchnie obróbce. Profile z PCW stosuje się zwykle w budownictwie i przemyśle meblowym, na przykład jako listwy przyścienne, krawężniki, szyny ślizgowe, szyny do zasłon, ramy okienne, uszczelnienia okien, krawężniki do drzwi, ościeżnice drzwiowe, rolety, wykładziny balkonowe, ścianki działowe, panele, okładziny fasad, krawędzie stopni schodowych, pochwyty balustrad, zaokrąglenia do stołów i drzwi, itd. Stosuje się je także w przemyśle samochodowym, mebli chłodniczych i budowie przyrządów, na przykład jako listwy ozdobne, profile zakrywające i uszczelniające.

Zgodnie z wynalazkiem powierzchnie z PCW czyści się korzystnie za pomocą kompozycji o wskazanym składzie w następujący sposób:

- środek czyszczący nanosi się zwykłymi sposobami, na przykład przez napylanie albo za pomocą filcu, gąbki, tkaniny, pędzla albo rakli,

- korzystne jest, gdy temperatura jest wyższa niż temperatura pokojowa, ponieważ wtedy można zwłaszcza zintensyfikować albo skrócić czyszczenie; temperatura środka czyszczącego powinna wynosić od 20 do 80°C, a zwłaszcza od 40 do 60°C,

- czas działania środka czyszczącego może wynosić od 5 sekund do 30 minut,

- środek czyszczący spłukuje się bieżącą wodą; woda płucząca może przepływać także w obiegu,

- po płukaniu profil suszy się ciepłym powietrzem, promieniami cieplnymi albo podobnymi sposobami.

Oczyszczanie powierzchni z PCW odbywa się korzystnie alkalicznym środkiem czyszczącym w sposób przepływowy, przy czym prędkości przepływu mogą wynosić od 1 do 25 m/min. Oczyszczanie może odbywać się w jednym procesie z laminowaniem folii, przy czym można jednak prowadzić także oddzielnie czyszczenie, a następnie prowadzić laminowanie folii po przejściowym składowaniu.

Oczyszczoną powierzchnię z PCW można powlekać albo sklejać bez dalszej obróbki wstępnej, przy czym jednak poddaje się ją korzystnie w znany sposób obróbce wstępnej.

189 900

Zatem do tego celu nadaje się na przykład obróbka powierzchniowa wyładowaniem ulotowym. Dzięki takiej obróbce w atmosferze powietrza pod normalnym ciśnieniem powierzchnia profilu utlenia się mniej lub bardziej dzięki wyładowaniom o wysokim napięciu w najwyższych warstwach atomów. W ten sposób polepsza się właściwości zwilżania, a przez to i przyczepność. Normalna obróbka wyładowaniem ulotowym na profilach nie jest możliwa. Stąd obróbkę wyładowaniem ulotowym prowadzi się sposobem i za pomocą elektrod jonowych względnie wielojonowych firmy Softal.

Dalszą korzystną możliwością wstępnej obróbki powierzchniowej wyładowaniem ulotowym jest system swobodnych promieni do wstępnej obróbki plazmą i wyładowaniem ulotowym, jak zostało to opisane przez firmę Argodyn Hochspannungstechnik GmbH. Wyładowanie ulotowe wytwarza się w tak zwanej dyszy wyładowania ulotowego i można je stosować jak elektryczną suszarkę do włosów. Profile można poddawać obróbce w sposób przepływowy także za pomocą wielokrotnego układu dysz wyładowania ulotowego, które umieszcza się zamknięte w obudowie. W ten sposób dowolne profile można poddawać obróbce wstępnej ze wszystkich stron.

Dalszy ważny sposób obróbki wstępnej polega na opalaniu płomieniem i prowadzi się ją w zwykły sposób. Celowa jest także obróbka powierzchniowa za pomocą podkładu, zwłaszcza podkładu znanego ze zgłoszenia patentowego nr WO 95/25138. Ten podkład składa się co najmniej z 20% wagowo OH-funkcyjnych prepolimerów poliuretanowych, które otrzymuje się drogą przemiany poliestropolioli (I) w izocyjaniany, co najmniej dwóch reaktywnych związków z grupami (II) nadającymi się do tworzenia soli, czterometyloksylilenodwuizocyjanianu (III), aminoalkoholi (IV) i ewentualnie środka do przedłużania łańcucha. Podkład nadaje się zwłaszcza do laminowania PCW foliami z PCW, PES, poliolefin i polimetakrylanów. Jako klej stosuje się celowo reaktywny poliuretanowy klej termotopiiwy.

Dalszy korzystny podkład opiera się na chlorowanych poliolefinach (składnik A), do których można ewentualnie dodawać emulgujące w wodzie izocyjaniany (składnik B). Przy stosowaniu klejów zawierających izocyjaniany, na przykład poliuretanowego kleju termotopliwego, można zrezygnować ze stosowania składnika B zawierającego izocyjaniany.

Przez „chlorowane poliolefiny” należy rozumieć chlorowane produkty polimeryzacji o ogólnej budowie (-CH 2CR’R²)_n, w której R¹ oznacza wodór, a R² oznacza wodór, prostoliniową albo rozgałęzioną, nasyconą alifatyczną względnie cykloalifatyczną grupę albo grupę nienasyconą, taką jak reszta fenylowa zawierającą maksymalnie do 24, a zwłaszcza 20 atomów węgla. Do konkretnych olefin tego rodzaju należy polietylen, polipropylen, polibutylen, poliizobutylen, poliheksen, poliokten, polidecen i polioktadecen oraz polistyren. Chlorowane poliolefiny otrzymuje się drogą chlorowania tych produktów polimeryzacji i ewentualnie polimeryzacji monomerów, które już zawierają chlor, na przykład chlorku winylu i chlorku winylidenu. Jako chlorowane poliolefiny należy wymienić chlorowany polietylen i chlorowany polipropylen o zawartości chloru od około 25 do 50% wagowo oraz chlorowany polichlorek winylu o zawartości chloru od około 60 do 70% wagowo. Wodne dyspersje chlorowanych poliolefin są do nabycia na przykład pod nazwą handlową „Trapylen”. Dyspersje zawierają chlorowaną poliolefinę o zawartości substancji stałych od około 15 do 30% wagowo. Są one trwałe przy magazynowaniu i zawierają częściowo rozpuszczalnik, taki jak n-butanol.

Przez „izocyjaniany emulgujące w wodzie” należy rozumieć estry kwasu izocyjanowego, które praktycznie nie reagują z wodą w temperaturze pokojowej bez katalizatorów. Szczególnie korzystne sąpoliizocyjaniany zawierające 2 do 3 grup izocyjanianowych na cząsteczkę. Izocyjaniany można wytwarzać także drogą przejściowej reakcji poliizocyjanianu z niedomiarem diolu albo dwuaminy (prepolimery izocyjanianowe). Jako emulgujące w wodzie izocyjaniany należy wymienić biuret izocyjanianowy, sześciometylenodwuizocyjanian modyfikowany za pomocą PEG, dostępny w firmie BASF pod nazwą handlową Basonat, oraz poliizocyjanian na bazie sześciometylenodwuizocyjanianu firmy Bayer pod nazwą handlową Desmodur DA.

Podkład zawiera korzystnie składnik A i B o stężeniu łącznym od 5 do 30, a zwłaszcza od 8 do 20% wagowo. Stosunek składnika A i B może zmieniać się w szerokich granicach, na przykład od 80:20 do 20:80 części wagowo składnika A względnie składnika B w stosunku do sumy składników A plus B.

189 900

Podkład może zawierać poza tym jeszcze konwencjonalne dodatki działające tiksotropowo, pigmentująco, wypełniające i ewentualnie stabilizująco. Szczególne znaczenie mają dodatki, które polepszają zwilżanie przez wodną dyspersję niepolamych tworzyw sztucznych, jak również barwniki.

Tego rodzaju podkład jest znany z niemieckiego opisu patentowego nr DE 44 28 382.

Taką powierzchnię poddaną wstępnej obróbce powleka się, zwłaszcza lakierem albo klejem, przy czym przy sklejaniu klej nanosi się korzystnie na przyklejaną folię. Zarówno w przypadku lakierów, jak i klejów, bierze się w zasadzie pod uwagę wszystkie zwykłe mieszaniny substancji. W przypadku klejów należy wymienić na przykład kleje dyfuzyjne na bazie czterowodorofuranu i 10 do 20% PCW, kleje reaktywne na bazie epoksydów, poliuretan, polimetakrylan albo nienasycone poliestry, jak również poliuretanowe kleje termotopliwe, przy czym korzystne są poliuretanowe kleje termotopliwe. Następnie można prowadzić laminowanie folii w sposób całkowicie bezrozpuszczalnikowy. Korzystnie stosuje się reaktywne poliuretanowe kleje termotopliwe, które twardnieją pod działaniem wilgoci.

Kleje nanosi się zgodnie z instrukcją roboczą, na przykład poliuretanowy klej topliwy za pomocą dyszy szerokoszczelinowej albo wałka w temperaturach od około 110° do 150°C. Czas otwarcia kleju termotopliwego można wydłużyć przez ogrzewanie, na przykład gorącym powietrzem. Folię dekoracyjną powleczoną klejem dociska się do powierzchni z PCW poddanej wstępnej obróbce.

Folii nie stawia się żadnych szczególnych wymagań ani co do grubości, ani co do rodzaju polimeru. Grubość jest głównie sprawą ceny i podatności na manipulację. Folia może być bardzo cienka, to jest może mieć grubość mniejszą niż 0,25 mm (= błonka). Może być ona jednak także bardzo gruba, to jest mieć grubość do 40 mm (= płyta). Grubość wynosi korzystnie od 0,1 do 1,0 mm. Obok polichlorku winylu bierze się pod uwagę między innymi jeszcze następujące polimery: poliestry, polietylen, polipropylen, poliakrylany i polimetylometakrylany. Gdy stosuje się folie z PCW albo poliolefinowe, na przykład z polipropylenu izotaktycznego albo z mieszanek PE/PP, to można je poddawać obróbce analogicznie do elementów podstawowych. Warstwę ozdobną można otrzymywać także drogą nakładania laminatu z warstwą metalu.

Sposób owijania, na przykład okiennego profila z PCW folią dekoracyjną z PCW, obejmuje zatem całkiem ogólnie następujące etapy:

1. oczyszczanie okiennego profila z PCW przy zastosowaniu alkalicznego, wodnego środka czyszczącego o wskazanym składzie,

2. oczyszczony profil aktywuje się korzystnie za pomocą co najmniej jednej ze zwykłych wstępnych obróbek, takich jak opalanie płomieniem, napromienianie plazmowe, wyładowanie ulotowe albo nanoszenie podkładu,

3. klej, a zwłaszcza poliuretanowy klej termotopliwy reagujący z wilgocią, nanosi się jak zwykle na folię,

4. w czasie otwarcia folię dekoracyjną, a zwłaszcza folię dekoracyjną z PCW dociska się do poddanego wstępnej obróbce profila z PCW,

5. następuje wiązanie kleju.

W ten sposób wytwarza się sklejenia, które wykazują wysokie wartości nie tylko na początku, lecz także po działaniu ciepła i zmian klimatycznych.

Wynalazek będzie teraz opisany w szczegółach.

Przykłady

I. Materiał wyjściowy

1. Profil z PCW: profil okienny (biały) firmy Thyssen-Polymer

2. Folia z PCW: MBAS, 0,2 mm, firmy Renolit

3. Klej: poliuretanowy klej termotopliwy Purmelt QR 5300 firmy Henkel KGaA

4. Środek czyszczący

a) podkład rozpuszczalnikowy na bazie chlorku metylenu (>95%)

b) alkaliczny środek czyszczący

- alkalia: 8% wagowo wodorotlenek potasu, etanoloamina, amoniak,

- środek kompleksotwórczy: 2% wagowo NTA-Na i alaninodwuoctan-Na,

- alkohol: 18% wagowo glikol butylenowy, fenoksyetanol,

189 900

- środek powierzchniowo czynny: 5% wagowo alkohola tłuszoąywego + 9EO,

- środek wspomagający spłakiwanie: 4% wagowo kamenosulfynianu,

- pozostałe dodatki: 2% wagowo barwników i oubotancji zapachowych,

- resztę stanowi woda.

5. Podkład wodny: typ 404 firmy DORUS Klebeteohnik.

II. Wytwarzanie próbek

1. Obróbka powierzchniowa:

a) alkaliczny środek czyszczący:

Około 20 g/m² alkalicznego środka czyszczącego nanoszono ręcznie za pomocą filca i po okresie działania opłukiwany wodą miejską Następnie następowało saszenie drogą przedmachiwania ciepłym powietrzem, przy czym zmieniano sposoby obróbki wstępnej oraz czas działania i temperatarę alkalicznego środka czyszczącego (patrz tabela),

b) chlorek metylenu podkład rozpaszczalnikowy nakładano ręcznie za pomocą filca i saszono przez przedmachinanie ciepłym powietrzem,

c) opalanie płomieniem:

stosowano arządzenie do opalania płomieniem firmy Agrotec przy następającym nastawienia: ^sanek powietrze/propan = 25/1,

d) obróbka wyładowaniem alotowym:

stosowano arządzenie do obróbki wyładowaniem aktowym firmy Agrodyn przy następającym nastawienia: nastawienie impulo-wyładowanie 20 kV i częstotliwość 40 KHz,

e) podkład wodny: nakładanie prowadzono zgodnie z podkładem oyąpaszczalnikywym.

III. Sklejanie

Tak poddane wstępnej obróbce profile sklejano bezpośrednio po tej obróbce w maszynie do owijania profilów z folią w sposób przepływowy. Wytwarzanie elementów próbnych do opisanych dalej prób odbywało się na maszynie do owijania profilów firmy FRIZ.

Na tej maszynie nanoszono na folię pyliaretanywy klej termytypliwy za pomocą przyrząda raklowego do kleja teI·motopliwego. Następnie za pomocą akłada rolkowego laminaje się w sposób prąepattywy powleczoną klejem folię na poddany wstępnej obróbce profil. W tych próbach zachowywano następające stałe warunki:

- posuw maszyny do owijania profilów przy laminowania folii - 20 minat,

- temperakra kleja w rakli - 130°C,

- temperatara powierzchni profila przed sklejeniem -50°C,

- grabość warstwy kleja naniesionego przez raklę - 0,04 mm,

Tak otrzymane profile przechowywano w ciąga 7 dni w normalnym klimacie (20°C/60% względnej wilgotności powietrza) w cela przereagowania zastosowanego poliaretanowego kleja termotypllwegy aż do wytrzymałości końcowej. Na koniec prowadzono na tych profilach następające badania:

IV. Właściwości kleja

1. odporność na złaszcza^e się: określano ją na paskach folii o szerokości 20 mm wedłag RAL-GZ 716/1, astęp 1, część 7,

a) po 0 cyklach zmiany klimata i

b) po 20 cyklach zmiany klimata, przy czym 1 cykl obeimuje następającą obróbkę: 8 godzin przechowywania w temperatarze 70°C i przy wilgotności względnej powietrza 95%, 8 godzin przechowywania w tempematarze -20°C, 8 godzin przechowywania w temperatarze 50°C i przy wilgotności względnej powietrza 30%.

2. Ocena wzrokowa po przechowywania w temperatarze 150°C po 30 minutach.

3. Skróty:

FR = rysy w folii bez złaszcza^a się,

S = łaszczenie się,

FA = oderwanie się folii.

4. Wartości zadane:

Zgodnie z RAL-GZ 716/1, astęp 1, część 7, postawiono następające wymagania trwałości laminowania folii:

- odporność na zkszczanie: > 2,5 N/mm,

- próba magazynowania na gorąco: brak tworzenia się pęcherzy,

189 900

- odporność na łuszczenie się po sztucznym wpływie warunków atmosferycznych: 2,0 N/mm.

V. Wyniki:

Zastosowanie środka czyszczącego o wskazanym składzie, już przez proste czyszczenie daje lepszą trwałość sklejenia niż po znanych dotychczas obróbkach powierzchniowych. Ten korzystny efekt wzmacnia się jeszcze bardziej przez połączenie ze znanymi obróbkami powierzchniowymi.

Tabela

Przykład	Obróbka powierzchniowa	Właściwości kleju
Rodzaj	Działanie	Odporność na złuszczanie 0 cykli 20 cykli	Ocena wzrokowa po obróbce cieplnej (30 minut, 150°C)
		Czas trwania (sek)	Temperatura (°C)	N/mm	N/mm	Pęcherze	Odrywanie się
1	Chlorek metylenu, podkład	-	-	4,0 FR	2,6 S	małe, pojedyn- cze	brak
2	Opalanie płomieniem	-	-	3,8 częściowo FR	1,0 s	brak	brak
J	Wyładowanie ul oto we	-	-	1,0	0	brak	częściowo
4	Podkład wodny	-	-	3,2 FR	2,5 częściowo FR	brak	częściowo
5	Alkaliczny środek czyszczący	30	20	3,6 s, częściowo FR	3,7 częściowo S, FR	brak	częściowo
6	Alkaliczny środek czyszczący	5	60	3,8 s, częściowo, FR	3,8 FR	brak	brak
7	Alkaliczny środek czyszczący, podkład wodny	30	20	4,1 FR	4,2 FR	brak	brak
8	Alkaliczny środek czyszczący, opalanie płomieniem	30	20	4,1 FR	4,1 FR	brak	brak
9	Alkaliczny środek czyszczący, wyładowanie ulotowe	30	20	5,0 FR	4,1 FR	brak	brak

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastosowanie środka czyszczącego

Zastrzeżenia patentowe

1. Zastosowanie środka czyszczącego stanowiącego alkaliczny roztwór wodny zawierający:

• od 2 do 30% wagowo zw iązką reagującego zas adowo w środowisku ^odnym, • od 1 do 30% wagowo środka komplsksotwókcgyzo, • od 5 do 40% wagowo związku zawierającego co najmniej jedną grupę hydroksylową, • od 1 do 15% irngoOO śśodka j^o\vier/ąhnio\zΌ czynnego na bazie a]koS^oSi ituszczowych, • od 1 do 30% wagowo środdo wsaomagająsego rkjukiwynia, • od 0 do 8% wagowo rozpuszczalnych w wodzie barwmków i substancji sskieliy towych lab zapachowych, oraz • od 20 do 80% wagowo wody.

do czyszczenia powierzchni z PCW przed sklejaniem.
2. Zastosowanie wedłag zastrz. 1, znamienne tym, że czyszczenie powierzchni z PCW środkiem czyszczącym prowadzi się w ciąga od 5 sekund do 30 minat.
3. Zastosowanie wedłag zastrz. 1, znamienne tym, że czyszczenie powierzchni z PCW środkiem czyszczącym prowadzi się w temperaturze od 20 do 80°C.