W obustronnie dzialajacych tlokowych silnikach parowych bez kola zamachowego próbowano stosowac rozrzady, w których tlok rozrzadczy suwaka jest poruszany za- pomoca dwóch tloczków róznicowych, osa¬ dzonych z obydwóch konców suwaka i na¬ pedzanych para jako czynnikiem roboczym, przyczem na poczatku ruchu suwaka jeden z tloczków róznicowych, a mianowicie wiekszy, zostaje poddany dzialaniu pary doplywajacej z roboczego cylindra silnika do odpowiedniej komory skrzynki roz- rzadczej. Skoro tylko rozpocznie sie ruch suwaka, otwór wlotowy do pary, laczacy sie z komora rozrzadcza, przynalezna do wiekszego tloczka róznicowego, zostaje za¬ sloniety przez przesuwajacy sie mniejszy tloczek róznicowy, przyczem przerwanie doplywu czynnika napedowego nastepuje juz wczesniej, zanim jeszcze suwak osia¬ gnie swe posrednie polozenie. Wskutek te¬ go, gdy preznosc pobranej z cylindra pary jest niewielka, suwak latwo moze pozo¬ stac w swem posredniem polozeniu, co mo¬ ze spowodowac przypadkowe zatrzymanie sie silnika parowego, pozbawionego kola zamachowego. Przypadek ten moze nasta¬ pic zwlaszcza wtedy, gdy podczas rozruchu silnika komory rozrzadcze suwaka sa je¬ szcze zimne, wówczas bowiem preznosc pa¬ ry obniza sie wskutek strat na skraplanie albo, ewentualnie, przez nieszczelnosci ko-=¦*¦ mor ifrtakim stopniu, ze fmra nie jest w stanie uskutecznic przesuwu suwaka. Wo¬ bec symetrycznego' stroju suwaka roz- rzadczego i kanalów rozrzadozych nie moz¬ na utrzymac polaczenia wiekszej komory rozrzadczej, zapomoca której zostaje usku¬ teczniony poczatkowy ruch suwaka, z cy¬ lindrem roboczym az poza srednie poloze¬ nie suwaka, w tym bowiem przypadku dluzsze polaczenie wywolaloby przed¬ wczesny nacisk pary w kierunku przeciw¬ nym, z drugiej strony suwaka, na wiekszy tloczek rózinicowy, znajdujacy sie z tej strony.Stosownie do wynalazku ta wada zna¬ nych bezkorbowych suwaków rozrzadczych z tlokami róznicowemi na obydwóch kon¬ cach zostaje usunieta w ten sposób, ze mniejszy tloczek róznicowy z kazdego kon¬ ca suwaka nie jest polaczony sztywno z suwakiem, jak to ma miejsce w znanych u- rzadzeniach, lecz stanowi samoistny suwak pomocniczy, który jest uruchomiany zapo¬ moca zetkniecia sie z suwakiem rozrzad- czym albo zapomoca oddzialywania nan czynnika roboczego lub wreszcie zapomoca obydwóch tych srodków. Dzieki temu su¬ wak pomocniczy moze pozostawac po tej stronie suwaka rozrzadczego, która jest czynna w danej chwili, a wiec para moze byc wpuszczana do odpowiedniej wiekszej komory rozrzadczej dopóty, dopóki suwak rozrzadczy nie przekroczy polozenia po¬ sredniego, przez co zostaje zapewnione nie¬ zawodne przelaczenie wlotu pary do cy¬ lindra silnika, Aby przelaczenie takiego suwaka, nie wymagajacego wstepnego rozrzadu, bylo mozliwe we wszystkich okolicznosciach, wieksza komora rozrzadcza, która w danej chwili nie podlega dzialaniu czynnika na¬ pedowego, zostaje, stosownie do wyna¬ lazku, polaczona z wylotem lufo komora o mniejszej preznosci za posrednictwem przyleglego, przesunietego zapomoca su¬ waka rozrzadczego suwaka pomocniczego podczas ruchu tego ostatniego, wobec cze¬ go nie moze tu nastapic jakiekolwiek badz sprezenie pary pozostalej w tej ko¬ morze rozrzadczej, która to para moglaby powodowac hamowanie lub zatrzymywanie ruchu suwaka rozrzadczego.Na rysunku przedstawiono schematycz¬ nie kilka róznych przykladów wykonania wynalazku w zastosowaniu do róznych ro¬ dzajów tlokowych silników parowych bez kola zamachowego. Fig. 1 przedstawia po- dluzlny przekrój przez urzadzenie, wyko¬ nane wedlug wynalazku, w zastosowaniu do jednocylindrowego silnika obustronnego dzialania z pomocniczym suwakiem, prze¬ suwanym zapomoca glówtnego suwaka w chwili;, gdy ten ostatni zbliza sie do jedne¬ go ze swych skrajnych polozen, fig. 2 — ten sam przekrój urzadzenia przy poloze¬ niu suwaka w chwili, gdy suwak glówny przekroczy polozenie posrednie, fig. 3 — podluzny przekrój przez inna odmiane wy¬ konania wynalazku, w zastosowaniu do pionowego dwucylindrowego, posobnego silnika parowego obustronnego dzialania z suwakiem, przedstawionym w górnem skrajnem polozeniu, fig. 4 — ten sam prze¬ krój przez urzadzenie W chwili, gdy suwak glówny przekroczyl polozenie posrednie.Fig. 5 przedstawia podluzny przekrój przez urzadzenie, w wykonaniu wedlug fig. 3, z uzupelnieniem luzu przelaczania, przy- czem suwak zajmuje, w stosunku do swego polozenia wedlug fig. 3, przeciwlegle dolne, skrajne polozenie. Fig. 6 przedstawia po¬ dluzny przekrój przez inna odmiane roz¬ rzadu suwakowego, wykonanego wedlug wynalazku, w zastosowaniu do pionowego, dwucylindrowego posobnego silnika paro¬ wego obustronnego dzialania, w którym su¬ wak rozrzadczy uruchomiany jest w jed¬ nym kierunku para, a w drugim zapomoca suwaka glównego, przyczem suwak w u- kladzie wedlug fig. 6 zajmuje dolne skraj¬ ne polozenie, fig. 7 — taki sam przekrój przez odmiane wykonania urzadzenia we- - 2 -dilug fig; ów chwili, gdy suwak glówny przekroczyl swe posrednie polozenie, i wreszcie fig. 8— podluzny przekrój przez uproszczona odmiane wykonania wyna¬ lazku, w odniesieniu do wykonania wedlug fig. 6 i 7.W wykonaniu wedlug fig. 1 i 2 w cylin¬ drze roboczym a jednocylindrowego silnika parowego, obustronnego dzialania, przesu¬ wa sie tlok roboczy b z tloczyskiem 61. W sciance oslony c suwaka znajduje sie jeden wlot E do swiezej pary i podwójny wylot A. Polaczenie oslony c suwaka z cylindrem roboczym a stanowia przewody zasilajace a1 i a2, których wyloty wlaczone sa do o- tworów cylindra roboczego w pewnej odle¬ glosci od pokryw cylindra i posiadaja na swej drodze odgalezione przewody a3 i a4 o mniejszym przekroju, niz przekroje prze¬ wodów zasilajacych ej1, d2, przyczem wylo¬ ty odgalezionych przewodów er3, a4 wla¬ czone sa do otworów cylindra roboczego tuz przed pokrywami cylindra.W oslonie c suwaka porusza sie glów¬ ny suwak d, skladajacy sie z trzech tarczo¬ wych tloków, a mianowicie z tloka roz- rzadczego d1 posrodku i z dwóch tloków napednych e1 i e2 na obydwóch koncach su¬ waka d, przyczem miedzy tlokami d1 i d1 znajduje sie pierscieniowa przestrzen r, a miedzy tlokami d1 i e2 — pierscieniowa przestrzen r1.Do przylaczenia poszczególnych prze¬ wodów doprowadzajacych i odprowadza¬ jacych pare, oslona suiwaJka c zaopatrzona jest wi sizereg szczelin. GlóKvny przewód Wlotowy E laczy sie ze szczelina p, prze- Wód a1 prowadzacy wgóre — ze szczelina p1, a pdzewód a2 prowadzacy wdól — ze szczelina p2. Rozwidlony kanal wylotolwy A polaczony jest u góry ze szczelina p3, a u dolu ze szczelina p4.Do oslony c suwaka przylaczone sa od góry i od dolu, wezsze co do przekroju, o- slony pomlocnicze c1 }. c2, w których poru¬ szaja sie pomoclnicze sufwaki ci e3, wyko¬ nane wedlujg wynalazku. Suwiki pómocnir czie sa wydrazone, a wnetrza ich od strony zewnetrznej, to znaczy od strony przeciw¬ leglej suwakowi glównemu d, izamlkniete sa szczelinie zapomoca gwintowanych kor¬ ków es, wzglednie e9. Do konców glównego suwaka d przykrecone sa srulby e4 i e5, siegajace do wnetrza 'wydrazen suwaków pomocniczych e, e3 i zaopatrzone na swych koncach w lby zderzakowe eQ i e7. Lby eQ i e7 oraz sruby e*, e5 prowadzone sa w po¬ mocniczych suwakach e, e3, wzglednie po¬ siadaja na swych powierzchniach prowad¬ niczych pewien luz, dzieki dzemu czynnik roboczy moze doplywac do wewnetrznych priestaizeni pomlocniczych suwiakó^w e, e3.Poza tern kazdy pomocniczy suwak e. eB jeist zaopatrzony w piersaieiniowy rowek g1. Wzglednie g2, które lacza sie okresowo z kanalami wylotowemi o1, w^gjlednie o2, prowadzacemi do rozwidlonego kanalu wy¬ lotowego A.Komory robocze pomocniczych suwa¬ ków e i e3 oznaczone sa literami f (u fgóry) i /3 (u dolu), komory rozrizadcze zas tar¬ czowych tloków napednych e1 i e2 glówne¬ go suwaka d oznaczone sa literami f1 (u góry) i f2 (u dolu). Komory robocze /, /3 suwaków pomocniczych, znajdujace sie w pomocniczych oslonach c1, c2, lacza sie o- kresoWo 'z przewodami n, n1, które sa od¬ galezione od przewodów zasilajacych a\ a2, przyczem odgalezione od (nich przewo¬ dy n, n1 sa równiez zaopatrzone w wezsze co do przekroju odgalezione przewody n2, n3, siegajace iswemi wylotami, poprzez po¬ krywy dodatkowych oslon c1, c2 suwaków pomocniczych e, es, do przestrzeni komór roboczych /, /3.W komorach ^ozrzadczych l1, f2 glów¬ nych tlokóW e1, e2 suwaka glównego d znajduja sie wyloty kanalów h1, h2 wy¬ wierconych w sciankach oslon c1, c2 suwa¬ ków pomocnic'zydh, które to kanaly sa sta¬ le polaczone swemi drugiemi wylotami z pierscieiniowemi rowkami g1, g2 suwakó»wpomocniczych, e, e3. Pierscieniowe tfowki g1, g2 mogajpótaadto ladzyc isie okresowa z przewodami m, m1 prowadzacemi od robo¬ czego cylindra a i siegajacemu swemi wylo¬ tami w takiej odleglosci od pdkryw tego cylindra, aby tlok roboczy 6, zblizajac sie do krtóregokorwidk ze )swych martwych po¬ lozen, odslonil je z chwila zmiany kierun¬ ku ruchu (fig, 2).Opisany wyzej rozrzad suwakowy pra¬ cuje w sposób nastepujacy.W ukladzie wedlug fig. 1 tlok roboczy b, po przesunieciu sie podczas swego suwu wdal poza srodek cylindra, zajmuje polo¬ zenie, przedstawione na rysunku. Glówny suwak d z obydwoma suwakami pomocni- czerni e, e3 Znajduje sie w swem dolnem skrajnem polozeniu. Para pod cisnieniem wlotowem doplywa u wylotu E przez szczeline p do pierscieniowej komory r glównego suwaka d, a stamtad przeplywa przez szczeline p1 i prztewód a1 do cylindra roboczego a, popychajac tlok b w dalszym ciagu wdól. Poprzez przewód n, odgalezio¬ ny od przewodu a1, Wysokoprezna para dostaje sie do komory roboczej f pomocni¬ czego su*waka e i wywiera nan cisnienie, przyczem suwak ten opiera sie na suwaku glównym d, wskutek czego (suwaki d, e, e3 przytrzymywane sa silnie w dolnem skraj¬ nem polozeniu, przedstawionem na rysun¬ ku. Wylot górnego prteewodu m jesit zaslo¬ niety zapomoca suwaka pomocniczego e.Pod tlokiem roboczym b w cylindrze ro¬ boczym a odbywa sie Wylot pary, ponie¬ waz przewód a2 jest polaczony poprzez szczeline p2 z pierscieniowa komora r\ która przy skrajnem dolnem polozeniu glównego suwaka d, przedstawionem na fig. 1, laczy sie z;wylotem A poprzez szcze¬ line p4.Komory rozfzadcze t1, f2 obydwóch tlo¬ ków e1, e2 suwaka glólwhego sa polaczone równiez z wylotem A, przyczem pierwsza komora f1 laczy sie z, wylotem A .poprzez kanal h1, pierscieniowy noWk g1 pomoctni- czego suwaka e i odgaleziony od glównego przewodu wylotowego A pilzewód o1, dol¬ na zas komora rtfznzadcza f2 laczy sie rów¬ niez poprzez kanal h2 z pierscieniowa ko¬ mora g2 pomocnicziego su*waka e3, a ta pier¬ scieniowa komora g2 jest polaczona zkolei z wylotem pfzieWodu m\ prowadzacym do cylindra roboczego a po tej stronie tloka roboczego b, po której odibywa sie wylot pary, tek iz dolna komora rozrzadcza f2 laczy sie w opisany wyzej (sposób równiez z wylotem A poprzez cylinder roboczy a.Opróztaianie komór rozrzadczych Z1, f2 od- mywa sie wiec za posrednictwem przyle¬ glych suwaków pomocniczych e i c3.Gdy tlok fobbdzy 6 posutwa sie w cy¬ lindrze a w dalszym ciagu ku dolowi, to przedewslzysclikiem zaslania wylot przewo¬ du m1, który nastepnie, podczas dalszego ruchu, zpowrotem odslania (fig. 2). Na¬ stepnie para z cylindra a plynie przewo¬ dem m1 do pierscieniowego rowka g2 su¬ waka pomocniczego e3, a (nastepnie ptóez kanal h2 do komory rozrzadczej f2 glówne¬ go suwaka d, a stamtad d)o wewnetrznej przestrzeni pomocniczej oslony c2 pomoc¬ niczego suwaka e3, pjrlzyczem naciskowi pa¬ ry podlegaja w tym przypadku zarówno tlbk napediny e2 glównego suwaka d, jak i pomocniclzy suwak eB. Suwak ten zastaje przytrzymany prze'z cishienie pary w swem dolnem skrajnem polozeniu, gdyz w tym 'cziasie pod pomocniczym suwakiem e3 do¬ plywa przez przewody n1 i n3 para odloto¬ wa. Natomiast tlok napedny e2 glównego tloka d wraz z tym ostatnim zostaja prze¬ suniete ku górze dzieki teiriu, ze cisnienie pary w tym przypadku wywiera wiekszy nacisk na powierzchnie napedanego tloka e2, niz na górna czolowa powierzchnie po¬ mocniczego suwaka e, gdyz czynna po¬ wierzchna tego tloka, wystawiania na dzia¬ lanie pary, jest zlnacZnie wieksza, niz czynna powierzchnia górtiega pomocnicze¬ go suwaka e, znajdujaca sie pod tern sa¬ mem cisnieniem pary. Glówny suwak dprzesuwa sie wi^c ku górze dopóty, dopóki jego dotoiy leb zderzakowy e7 sruby e6 nie uderfzy od wewnatrz o suwak pomacnictzy e3 (fig. 1). Lufc lbów zderzakowych e6 i e7 pomocniczych suwaków e, e3 jeist tak obli¬ czony, aby isuwak glówiry d przekroczyl swe scodkowe poloiienie, skoro tylko leb zderzakowy e6, wzglednie e7, uderzy o za¬ trzymany suwak pomocniczy e, wzglednie e\ Az do tego "czasu para w cylindrze wy¬ wiera stale nacisk na tlok e2 suwaka glów¬ nego d, przyczem ogólna powierzchnia tego tloka lacznie z powierzchnia lba zderzako¬ wego e7 podlega dzialaniu pary, tak iz przelaczenie suwaka glówmego c? nastepuje we wszelkich warunkach pracy rozrzadu.Na fig. 2 przedstawiono uklad rozrzadu )w takiem polozeniu, przy którem tlok rtz- rzadczy d1 przJesunal sie poza szczeline wlotowa p na tyle, ze swieza wysokoprez¬ na para wlotowa, doplywajaca przewodem wlotowym E, moze przeplywac przez szcze¬ line p do. pierscieniowi; komory r1, a stam¬ tad pfczelz sztózellkle p2 do kanalu a2, oraz odgalezionym od niego przewodem a4 do cylindra roboczego a pod tlok roboczy 6.W tern polozeniu górny tlok napedny e1 glównego suwaka d odslania nieco szcze¬ line wylotowa p3, tak iz zuzyta para* znaj¬ dujaca sie w cylindrze a nad tlokiem robo¬ czym b, przeplywa poprzez przewód a1, szcizeline p\ pierscieniowa komore r; su¬ waka glówlnego i szczeline p3 ku wylotowi A. Jednoczesnie zostaje równiez opróznio¬ na z pary komora robocza / "suwaka po¬ mocniczego e, a mianowicie prizez przewo¬ dy n lub tf, laczace sie z przewodem o1.Komora rozrzadcza f1 tloka napednego e1 glównego suwaka d pozostaje podczas ru¬ chu tego stuw&ka ku górze (stale polaczona fe wylotem w opisany wyzej sposób.Wreszcie pf£y tem polozeniu suwaków roznzadu ma miejsde rówtniez nacisk pary na dolna koncowa powierzchnie suwaka pomocniczego e3 w komorze roboczej /3 po- taocniczej oslony c2 suwaka pomocniczego e3, dzieki ozerau na pomocniczy suwak e3 wywierany jest z obydwóch stron jedna¬ kowy nacisk pary.Nastepnie glówny suwak d przesuwa sie z polozenia, przedstawionego na fig, 2, w dalszym ciagu ku górze i pociaga za so¬ ba suwak pomoottiiCzy e3. Tlok rozrzadc&y d1 podczas tego ruchu otwiera calkowicie szczeline Wlotowa p, a tlok napedny el glównego suwaka d odslania calkowicie szczelinie wlotowa p3. Górtiy suwak pomoc¬ niczy e odslania pnzewód wylotowy o1, po¬ czeta pierscieniowa komora gl pomocnicze¬ go suwaka e zostaje (bezposrednio polaczo- ma z przewodem m, tak iz komora rozrzad¬ cza Z1 tlloka napednego ex zostaje ponownie polaczona z wyiloteim A poprzez kanal hl, pierscieniowa komore gl, przewód m, cy¬ linder rofeotey a; przewód a1, s^fcdline p1. pierscieniowa komore r i szczeline Wyloto¬ wa p3. Komora robocza / fcuwaka pomocni¬ czego e (pozostaje w czona z wylotem popszez przewody n, a1, szcizeline px, pierscieniowa przestrzen r glównego suwaka d, oraz pierscieniowa szczeline p3.Pomocniczy suwak e3, pociagniety za- pomoca glównego sumaka d, zaslaaia prze- dewszystkiem prziewód irt1, prowadzacy do pierscieniowej komory g2 suwaka e*, tak iz para nie ,m!oze doplywac do komory raz- rfcadczej f2 tloka napednego ^glównego suwaka d. Wkrótce potem pierscieniowa komora g2 pomocniczego suwaka e3 laczy sie z pnzewodem wylotowym o2, wskutek czego para, znajdujaca sie pod cisnieniem w komorze rozrzadczej f2 glównego suwaka d odplywa do przewodu wylotowego A, dzieki czemu przedluza sie ruch suwaka glównego, [gdyz w tej chwili dniala tylko jego sila zywa- Jednoczesnie z opróznie¬ niem komory rozrzadczej i2 suwak pomoc¬ niczy e3 zostaje przesuniety do góry pod wplywem cisnienia pary, wywierajacej na¬ cisk na jego dolna czolowa powierzchnie, (tak ii suwak ten opiera sie o glówny rowakd i {przesuwa go pod slalem dzialaniem ci¬ snienia pary w górne skraljne polozenie.Suwaki glówny i pomocniczy zajmuja wów¬ czas skrajne polozenia, przeciwne do ich polozen wedlug fig* 1, przyczem ruch od¬ wrotny tych narzadów, zgóry nadól, moze odbywac sie W taki siposób, jaJk opisano po¬ wyzej w zwiazku z fig, 1. Zanim to nasta¬ pi, caly suwak zostaje mocno przytrzymany w swem górnem skrajnem polozeniu zapo- moca (cisnienia pary, znajdujacej (sie w ko¬ morze robocfcej f3 suwaka pomocniczego e'd.Z powyzszego wynika, ze nietylko osia¬ ga sie calkowicie pewne przelaczenie z chwila przejscia glównego suwaka d przez polozenie srodkowe, lecz ponadto praca su¬ waka odbywa sie bardzo lagodnie bez ja¬ kichkolwiek uderzen. Przedewszysikiem suwak glówny, który najpierw zabiera ze soba tylko jeden suwak pomocniczy, posia¬ da stosunkowo duzy zasób energji zywej, dzieki duzej wolnej czynnej powierzchni jego tloka napedmego e2. Po przekroczeniu srodkowego polozenia priez glówny suwak d, a wiec po rozpoczeciu ptnzelalczaiiia, ten moment rozruchowy najpierw oslabia sie, a potem tlok e2 tego )su!waka staje sie wol¬ ny od nacisku pary. Reszte swej drogi u- felad suwaków odbywa tylko pod wtplywem cisnienia pary na suwak pomocniczy e3, co zapewnia lagodna prace sHiw&ków, pozba¬ wiona uderzen.Poniewaz, ijak wspomniano wyzej, przy rozpoczeciu ruchu glównego suwaka d bez udzialu jakiegokolwiek suwaka pomocni¬ czego, cala powierzchnia tlokóW naped- nych e1 i e2 tego suwaka jest nietzynna, mozna wiec zmniejszyc srednice glównego 'suwaka d nie oslabiajac nadmiernie sily przelaczania.Na fig. 3 — 5 przedstawiono zastoso¬ wanie rozrzadu wedlug wynalazku do obu¬ stronnie dzialajacego, dwucylindrowego posobnego silnika parowego.Silnik sklada sie z wysokopreznego cy¬ lindra a*, z tloka roboczego b\ oraz nisko- preznego cylindra d" z tlokiem roboczym bn. Obydwa tloki robocze sa polaczone jednym tloezyskiem bIk, jak to zwykle ma miejsce w silnikach posobnych.Uklad suwadków sklaida sie i w tej od¬ mianie wykonania z glównego suwaka d, znajdujacego sie w oslonie c, i z dwóch su¬ waków pomocniczych e, e* pracujacych w pomociiJczych oslonach c1, c2. Suwaki po¬ mocnicze posiadaja ten sam ustrój, co i su¬ waki w wykonaniu rozrzadu wedlug fig. 1— 2, i lacza sie tak samo z glównym suwa¬ kiem zderzakowemi lbami e6, e7.Glówmy suwak d posiada na swych kon¬ cach tarczowe tldki napedne e1, e2, a o- próc(z tego trzy tloki roztrzajdczie d2, ds, d4, miedzy któremi znajduja sie pierscieniowe komory r? i r3. Miedzy dolnym tlokiem roz- rzadbzym d4 a tlokiem napednym e2 znaj¬ duje sie trzecia pierscieniowa komora r4.Glówny suwak d jest wewnatrz wydrazony, a jego Wnetrze k jest zakonczone u góry szczelina k1, znaj dujaca sie miedzy górnym tlokiem napednym e1 a przyleglym tlokiem rozrzadczym rf2, u dolu zas posiada szcze¬ line k2, znajduljaca sie miedzy najnizszym tlokiem rozrzadczym d4 a tlokiem naped¬ nym e2.Oslona c glównego suwaka d podobnie, jak i w poprzednim przykladzie wykona¬ nia, posiada w srodku kanal wlotowy E ze szczelina wlotowa p. Od szczeliny p1 oslo¬ ny c prowadzi przewód a1 do górnego kon¬ ca, a od szczeliny p2 prowadzi przewód a2 do dolnego konca wysokopreznego cylin¬ dra ah. Tak samo, jak i w wykonaniu roz¬ rzadu wedlug fig. 1 — 2, od tych przewo¬ dów a1 i a2 odgalezione sa przewody n, n1, które zkolei posiadaja odgalezienia n2, n3 o mniejszym przekroju, pro/wadzace do ko- móri roboczych /, /3 suwaków pomocniczych e, ez. Tak samo przewody m, m1 sa przy¬ laczone do wysokoprezniego cylindra ah w tern samem miejstu, jak opisano wyzej w zwiazku z roztnzadem iw wykonaniu wedlug — 6 —fig. 1 i 21 i prowadza ido odpowiednich miejsc pomocniczych oslon c1, c2 suwaków pomocniczych e, ez.Przewód wylotowy A wraz ze szczelina wytatowa p7 jest przesuniety ku dolnemu koncowi oslony c glównego suwaka d. Do polaczenia z niskopreznym cylindrem a* sluizy z jednej (strony szczelina p5 tw oslo¬ nie c glównego suwaka d oraz przewód a5, a z drugiej strony szczelina p6 z przewo¬ dem zasilajacym a6.W celu opróznienia komór rozrzadczyfch P i f2 tloków napednych eP-, e2 suwaka glównego d, przewidziane sa przetwody o3, o4, z których pierwlszy przewód polaczony jest z przewodem zasilajacym a6, a drugi— z przewodem zasilajacym a5, które to prze¬ wody krzyzuja sie Wzgledem cylindra ni- skopreznego.W ukladzie silnika przedstawionym na fig. 3 itlok roboczy rozpoczyna suw do góry.Wysokoprezna para, doplywajaca do oslo¬ ny c glówfrego suwaka d przez wlot E i szczeline p, przeplywa priez pierscieniowa komore r3 glównego suiwaka d, szczeline p2 i przewód zasilajacy er2 pod tlok bh wyso¬ kopreznego cylindra, przesuwajac ten tlok koi górze. Czesciowo rozprezona para nad wysokopreznym tlokiem bh plynie przewo¬ dem a1 i szczelina p1 oslony c glównego su- fwaka d do jego pierisbienioweij komory r2, a stamtad przez szczeline p5 i przewód a5 pod tlok b' niskopreznego cylindra a-\ Para odlotowa z nisikopreznego cylindra aK zostaje przetloczona do wylotu A przez przewód a6, szczeline p6, pierscieniowa ko¬ more r4 glównego sumaka d i szczeline p7.Jednoczesnie wysokoprezna para do¬ plywa przewodem n1 pod suwak pomocni¬ czy e8, który utrzymuje caly uklad suwa¬ kowy w górnem skra jnem polozeniu, przed- stawionem na fig. 3. Obydwie komory roz- rzadbze f1, f2 tloków napednych e1, e2 glównego suwaka c? sa napelnione para o preznosci posredniej, przyczem para ta doplywa do |riefw$zej komory F przez przewód m, pierscieniowa komore g1 po¬ mocniczego suwaka e i (kanal A1. Druga zas komara rozrzadcza f2 pobiera te pare z przewodu zasilajacego a5 z cylindra ni¬ skopreznego przez przewód o4, pierscie¬ niowa komore g2 dolnego pomocniczego su¬ waka e3 i kanal h2. Glówny suiwak ipodlega wiec z obydwóch stron jednakowemu ci¬ snieniu pary o preznosci posredniej.Na górny pomocniczy suwak e dziala równiez para o preznosci posredniej, która z przewodu zasilajacego a1 przez odgale¬ zione od niego przewody n albo n2 doplywa do komory roboczej / pomocniczego suwa¬ ka e. Wobec tego wystarczy cisnienie wy¬ wierane przez wysokoprezna pare na dol¬ ny pomocniczy suwak e3, aby caly uklad suwakowy byl mocno przytrzymany w polozeniu, przedstawionem na fig. 3 ry¬ sunku, a tloki robocze bh i b' przesuwaja sie wobelc tego wgóre dopóty, dopóki u- klad suwakowy pozostaje w tern polozeniu.Gdy wysokoprezny tlok bh przy koncu swego ruchu wgóre minie wylot przewodu m i osloni go, wówczas wysokoprezna para doplywa przez ten przewód, nastepnie pierscieniowa komore g1 pomocniczego su¬ waka e i kanal h1 do rozrzadczej komory f1 .glównego suwaka d, wobec czego na górny tlok napedny e1 suwaka glównego dziala cisnienie pary o wysokiej prezno¬ sci. Poniewiaz powierzchnia tego tloka jest znacznie wieksza od czolowej powierzchni pomocniczego suwaka e3, podlegajacej w tym czasie rówlniez jeszcze cisnieniu pary o wysokiej preznosci, przeto glówhy suwak d zostaje przesuwany w dolne polozenie (przedstawione na fig. 4) dopóty, dopóki jego leb zderzakowy eQ tego suwaka nie oprze sie o obrzeze pomocniczego suwaka e.Tlok rozrzadczy rf3 glównego suwaka d przesuwa sie przytem równiez wdól, mija¬ jac szczeline wlotowa p, tak iz wysoko- prezina para przeplywa do pierscieniowej komory r2, a stamtad przdz sziczelin^ p1 przeplywa w dalszym ciagu do przewodu - 7 —zasilajacego a1, a przez kfótóki od. tego prze¬ wodu odgaleziony przteWÓd a3 przedosta¬ je si^ na dildk bh Wysokopreznego cylindra, jak równiez przewodami n i n2 ponad po¬ mocniczy suwak e.Dzidki takiemu przesunieciu glównego suwaka d przewód zasilajacy a6 nisko- preznego cylindra a" laczy sie ze szczeli¬ nami k1 glównego suwaka d, a poprzez Wnetfcze k suwaka glównego i szczeline k2 laczy sie ze sztezelina Wylotowa p1 oslony c suwaka, prowadzaca do wylotu A. Wsku¬ tek tego komora rozrzadcza P tloka na* pednego e2 suwaka glównego zostaje o- prózniona poprzez kanal hP, pierscieniowa komore ^pomocniczego suwaka e* i prze* Wód o\ prowadzacy do przewodu a5 ni- skoprezaego cylindra do wylotu A powyzej opisana droga lacz¬ nie z para wylotowa, wytlaczana z pod tloka bn niskopreznego cylindra Para odlotowa z cylindra wysokoprez¬ nego, a wiec para o preznosci posredniej doplywa teraz do niskopreznego cylindra a" poprzez przewód o2, szczeline p2 w o- slonie c glównego suwaka d, pierscieniowa komore r3, szczeline p6 i przewód zasila¬ jacy o6, wywierajale zgóry cisnienie na tlok roboczy b\ Z przewodu a2 para o preznosci posredniej doplywa równiez do dolnego pomocniczego suwaka e3 przez od¬ galeziony przewód n1 lub i*3.Dopóki uklad stuwakowy zajmuje po¬ lozenie przedstawione na fig. 4, dopóty i górny Ulok napedny e1 glównego suwaka d podlega cisnieniu pary o sredniej prezno¬ sci po przesunieciu suwaka glównego, przyczem para ta doplywa z cylindra wy¬ sokopreznego poprzez przewód m, pier¬ scieniowa komore g11 pomocniczego suwaka e i kanal h1 do górnej komory rozrzad¬ czej Z1.Na pomocniczy suwak e dziala obecnie, jak zaznaczono wyzej, cisnienie pary ni- skopreznej. Dopóki wnetrze komory roz¬ rzadczej Z1 glównego suwaka d znajduje sie pod dzialanieni paty wysokopreznej, do¬ plywajacej z wysokopreznego cylindrach przez przewód m, suwak pomocniczy e jeet przytrzymywany w dólnem polozeniu, przedstawionem na fig. 4 Poniewaz obec¬ nie, po uskutecznionym przesuwie gJóWne* go suwaka d, do komory rozrzadczej Z1 do¬ plywa para o preznosci posredniej, zatem suwak pomocniczy e, pod wplywem cisnie¬ nia pary wysokopreznej, wywierajacej na¬ cisk zgóry, przesuwa si^ wdól dopóty, do¬ póki nie oprze sie o glówny suwak d. Su¬ wak ten zasilania Wówczas wylot pfzewodti m i odslania w chwile potem wylot prze¬ wodu a3, laczac! go ze swa pierscieniowa komora g\ tak iz komora rozrzadcza Z1 tloka napediiego e1 wypelnia sie znowu pa¬ ra o preznosci posredniej z przewodu za- silajacego a6 poprzez odgaleziony od1 niego przewód o3, pierscieniowa komore g1 i ka¬ nal h\ Poniewaz, jak opisano wyzej komora rozrzadcza f2 dolnego tloka napednego e2 jest oprózniona, dolny tlok pomocniczy e3 podlega tylko cisnieniu pary O sredniej preznosci, tak iz caly uklad suwakowy po¬ suwa sie w dalszym ciagu wdól pod wply¬ wem cisnienia pary wysokopreznej, dzia¬ lajacej na górny pomocniczy suwak e, i do¬ chodzi do dolnego skrajnego polozenia, przedstawionego na fig. 5. Dolny pomocni¬ czy suwak e3 zaslania przy tern polozeniu przewód o4, a przewód rozrzadczy m1, po¬ laczony z cylindrem wysokopreznym, la¬ czy sie z pierscieniowa komora g2 pomocni¬ czego suwaka e3, tak iz para o sredniej preznosci moze doplywac poprzez kanal h2 do komory rozrzadczej Z2. Poniewaz te¬ raz, górny wiekszy tlok napedny c1 podle¬ ga równiez dzialaniu pary o preznosci po- sredniej, a górny pomocniczy suwak e — dzialaniu pary wysokopreznej, zatem caly uklad suwakowy jest mocno utrzymywany w doinem skrajnem polozeniu, przedsta¬ wionem na fig. 5. Przewód m1, prowadza¬ cy z wysokopreznego- ^yitndra uk, jest l^- — 8 —czony okresowo z komora rozrzadcza f2 dolnego tloka napednego e2, tak iz tlok bh wysokopreznego cylindra, posuwajac sie w dalszym ciagu ku dolowi, mija przewód m1 i odslania jego wylot, przyczem wysoko* prezna para przeplywa wówczas przez ten przewód do komory rozrzadczej f2 po¬ przez pierscieniowa komore g2 pomocnicze¬ go suwaka e3 i kanal h2 i cisnie na dolny tlok napedny e2, rozpoczynajac przelacze¬ nie ukladu suwakowego vl kierunku od¬ wrotnym.Odmiana wykonania urzadzenia we¬ dlug fig. 6 i 7 rózni sie od opisanych wy¬ zej odmian glówliie tern, ze suwaki po¬ mocnicze e, es sa wykonane tak, iz w jed¬ nym kierunku posuwane sa dzieki zetknie¬ ciu sie z suwakiem glównym, a w drugim kierunku przesuwane sa pod dzialaniem ci&iiemia pary wysokopreznej. Przedsta¬ wia to te zalete w porównaniu z urzadze¬ niami wedlug fig. 1 — 5, ze staja sie zby¬ teczne sruby e4, e5 ze lbami zderzakowemi c6, e7, wkrecone w glówtny suwak c/. Sruby te bowiem posiadaja te wadte, ze podczas ruchu polaczenie gwintowe moze sie zwol¬ na rozluznic lub ulec zniszlczeniu. Poza tem w powyzej opisanej odmianie wykona¬ nia polaczenie konstrukcyjne suwaka glów¬ nego z suwakami pomocniczemu jest skom¬ plikowane i trudne do wykonania. Wobec tego, w odmianie wykonania rozrzadu we¬ dlug fig. 6 i 7, suwaki pomocnicze wyko¬ nane sa jako tloki róznicowe w ten spo¬ sób, ze wezsza czestia tloka moga posu¬ wac sie po trzpieniach suwaka glównego.Pomocnicze suwaki e, e3 posiadaja wa¬ skie tloki prowadnicze e10, e11, zaopatrzo¬ ne w osiowe wydrazenia, w których umie¬ szczone sa przesuwnie trzpienie e12, e13, o- sadsone na suwaku glównym d. Wobec te¬ go w oslonach c\ c2 pomocniczych suwa¬ ków e, eB przy wewnetrznych ich koncach powstaja komory robocze f4, 75, które za- pomoca odpowiednich przewodów o5, o6 sa palaczpne stale z wylotem A, a wiec ich wnetrza sa stale pozbawione nadcisnie¬ nia* W ukladzie rozrzadu, przedstawionym na fig. 6, caly uklad suwakowy zajmuje dolne skrajne polozenie. Tlok bh wysoko- preznego cylindra ah podlega cisnieniu wysokopreznej pary, doplywajacej poprzez przewód wlotowy E onaz szczeline p, pier¬ scieniowa komore r2, szczeline p1 i prze¬ wód a1, a suwak pomocniczy e podlega dzialaniu tejze pary, doplywajacej z odga¬ lezionego od przewodu a1 przewodu n, wo¬ bec tczego caly uklad suwakowy utrzymy¬ wany jest mocno w skrajnem dolriem po¬ lozeniu, przedstawiónem na fig. 6 rysunku.Na tlok bn niskopreznego cylindra a" wy¬ wiera zgpry nacisk pana o preznosci po¬ sredniej, doplywajaca z cylindra wysoko¬ preznego poprzez przewód a2, szczeline p2, pierscieniowa przesitrzen r3, szczeline pQ i przewód cfl6. Para o preznosci posredniej wywiera jednoczesnie nacisk na obydwa tloki napedne e1, e2 'glównego suwaka d o- raz wypelnia komore robocza 78 dolnego suwaka pomocniczego e3, do której doply¬ wa, odgalezionym od przewodu cP, prze¬ wodem n1 lub n3. Doprowadzanie pary za¬ równo o wysokiej, jak i niskiej preznosci, odbywa sie tak samo, jak i w poprzednim pfzykladzie wykonania, niema wiec po¬ trzeby powtarzania podanego juz powyzej prziebiegu pracy calego rozrzadu.Gdy przy dalszym ruchu wdól zespolu tloków roboczych tlok bh wysokopreznego cylindra ah minie wylot przewodu m1 i od¬ sloni go (fig. 7), wówczas para o wysokiej preznosci doplywa przez przewód ma, pierscieniowa komore g* iioanal/i2 do ko¬ mory rozrzadczej f2 dolnego tloka e2 glów¬ nego suwaka d. Glówny suwak d przesuwa sie wgóre, natomiast tlok pomocniczy e3 pozostaje w swem polozeniu pod wply¬ wem cisnienia wysokopreznej pary, dzia¬ lajacej nan zgóry w komorze rozrzadczej f2, tak iz cisnienie wysokopreznej pary po¬ suwa glówny suwak d wgóre dopóty, do- 9 —póki tlok rozrzadczy rf3 glównego suwaka d nie minie szczeliny wlotowej p, zajmu¬ jac polozenie, przedstawione na fig. 7.Górny pomocniczy suwak e zostaje prze¬ suniety przytem równiez wgóre, przyczetm przewód o3 zostaje polaczony z pierscie¬ niowa komora g1, tak iz po odslonieciu przez tlok rozrzadczy d4 sziczeliny p6 oslo¬ ny c glównego suwaka d, komora rozrzad- cza l1 górnego tloka napednego e1 laczy sie z wylotem A poprziez kanal h1, pierscienio¬ wa szczeline gx pomocniczego suwaka e, przewód o3, przewód za&iliajacy a6, szcze¬ line p6 i pierscieniowa komore r4 oraz szczeline p1 oslony c glównego suwaka d.Obecnie wysokoprezna para doplywa z wlotu E przez szczeline p, pierscieniowa komore r3 i szczeline p2 do przewodu za¬ silajacego (f, a stad, przez odgaleziony od niego przewód a4, pod tlok bh wysokoprez¬ nego cylindra aA, a przez odgaleziony przewód n1 i n3 pod dolny suwak pomocni¬ czy e3, który wobec tego przy dalszym ru¬ chu ukladu suwakowego zostaje docisniety do glównego suwaka d, poczem caly uklad suwakowy przyjmuje górnie skrajne polo¬ zenie. Obydwie komory rozrzadcze f1 i f2 tloków napednych e1, e2 napelniaja sie w tern polozeniu para o sredniej preznosci, jaka wywiera nacisk równiez zgóry na gór¬ ny pomocniczy suwak e. Poniewaz jednak dolny suwak pomocniczy e3 znajduje sie pod dzialaniem wysokopreznej pary, na¬ pelniajacej jego komore robocza 73, zatem caly uklad suwakowy jest mocno przytrzy¬ mywany w górnem sknajnem polozeniu.W polozeniu, tern komora rozrzadcza fx górnego tloka napednego. e1 laczy sie po¬ przez kanal h1 i pierscieniowa szczeline g1 z przewodem m, prowadzacym do wysoko¬ preznego cylindra ah, gdy wiec tlok'67' te¬ go cylindra minie wylot tego przewodu i odsloni go, wysokoprezna para moze do¬ plywac do komory rozrzadczej f1, rozpo¬ czynajac podobny ruch ukladu suwaków w kierunku'..odwrotnym.Na fig. 8 przedstawiono dalsza odmia¬ ne rozrzadu o znacznie krótszych suwa¬ kach pomocniczych e, e3, anizeli w wyko¬ naniu rozrzadu wedlug fig. 6 i 7, a tern sa¬ mem o mniejszej dlugosci calego mecha¬ nizmu rozrzadczego. Skrócenie wymiarów calego rozrzadu osiaga sie dzieki temu, ze komory robocze t4 i /5 pomocniczych suwa¬ ków e, e3, w urzadzeniu wedlug fig. 6 i 7 polaczone stale z wylotem, sa przysuniete ku koncom suwaków pomocników i lacza sie, jako komory robocze g3, g4, z pierscie- niowemi komorami g1, g2 suwaków pomoc¬ niczych. Ponadto w tym przypadku staja sie zbyteczne przewody o5, o6 komór robo¬ czych /4, /5, stosowane w wykonaniu roz¬ rzadu wedlug fig. 6 i 7, co stanowi dalsze uproszczenie calego rozrzadu. Przewody m i m1, prowadzace z wysokopreznego cylin¬ dra af1 do odnosnych oslon pomocniczych suwaków, maja swe wyloty bezposrednio w komorach rozrzadczych Z1, /2, jak to przed¬ stawiono na fig. 8 w odniesieniu do przewo¬ du m'1. Suwaki pomocnicze e, e3, poruszane tak samo jak i poprzednio, posiadaja na swych zewnetrznych koncach rozszerzone tloki e14, e1B a na wewnetrznych koncach sa zwezone, tak iz w zewnetrznem skraj- nem polozeniu, jak uwidoczniono- w odnie¬ sieniu do dolnego pomocniczego suwaka e3, moga byc odsloniete powyzsze przewo¬ dy m, m1, które w tej odmianie wykonania lacza sile wówczas bezposrednio z odpo- wiedniemi komorami rozrzadczemi f1, f2 tloków napednych e1, e2. Komory robocze tloków pomocniczych e14, e15 oznaczone sa literami Z14, Z15. Powierzchnie tych tloków, zwrócone ku wewnatrz, zamykaja komory g3, g4, polaczone stale z pierscieniowemi komorami g1, g2 suwaków pomocniczych e, e3. Do suwaków pomocniczych wsuniete sa trzpienie e12, e13 polaczone z glównym su¬ wakiem d, jak w poprzednim przykladzie wykonania, przyczem oslona c glównego suwaka i suwak glówny d sa równiez nieco odmienne, niz w wykonaniu wedlug fig. 6 i — 10 —7. Otwór wlotowy E ze swa szczelina wlo¬ towa p jest przesuniety nieco z polozenia srodkowego wgóre, a otwór wylotowy A ze swa szfczeilina p7 jest przesuniety nieco blizej do srodka. Wydrazony glówny su¬ wak d na górnym kondu, miedzy tlokiem napednym e1 a górnym tlokiem rozrzad- czym d2, posiada szczeline k1, jak w od¬ mianie wykonania rozrzadu wedlug fig. 3— 5, a na dolnym koncu posiada szczeline k2, miedzy tlokiem rozrzadczym d4 a tlokiem napednym e2. Przewód zasilajacy cf wraz ze szfczeilina p2 jest umieszczony nizej, tak iz szczelina k2 moze lafczyc sie ze szczelina P2 S^y suwak glówny przesuwa sie wgóre.Przeplyw pary o sredniej preznosci z wy¬ sokopreznego cylindra ah ku niskoprezne- mu cylindrowi an odbywa sie, zaleznie od polozenia suwaka glównego, za posrednic¬ twem pierscieniowych komór r3, r4 glówne¬ go suwaka d.Uklad rozrzadu suwakowego wedlug fig. 8 jest przedstawiony w polozeniu, przy którem suwaki znajduja sie w dolnem skrajnem polozeniu, przyczem zespól tlo ków roboczych silnika przesuwa sie wdól.Suwak pomocniczy e podlega dzialaniu wy¬ sokopreznej pary, doplywajacej z przewo¬ du a1 i n, a mianowicie para ta wywiera na¬ cisk na górna powierzchnie tloka e14 w ko¬ morze roboczej Z14, wobec czego uklad su¬ wakowy utrzymywany fest mocno w dol¬ nem skrajnem polozeniu, przedstawionem na rysunku. Komory rozrzadcze l1, f2 tlo¬ ków napednych e1 i e2 wypelniaja sie para o preznosci posredniej, przyczem pierwsza komora fl pobiera te pare z przewodu zasi¬ lajacego er6 poprzez odgaleziony od niego przewód o3, komore g8, pierscieniowa ko¬ more g1 suwaka pomocniczego e i kanal /z1, druga zas komora rozrzadcza f2 laczy sie wprost z wnetrzem wysokopreznego cylin¬ dra przez przewód m1, prowadzacy do tego cylindra.Czolowa powierzchnia tloka e15 w ko¬ morze roboczej Z15 dolnego rozrzadczego suwaka es jest równiez poddana naciskowi pary o sredniej preznosci. Komora g\ znaj¬ dujaca sie nad tlokiem e15, lacznie z pier¬ scieniowa komora g2 pomocniczego suwaka c3 zostaje oprózniona poprzez przewód o4, przewód zasilajacy a5, szczeline p5, pier¬ scieniowa komore r3, szczeline p7 i otwór wylotowy A.Gdy tlok bh wysokopreznego cylindra ak minie wylot przewodu m1, wówczas ko¬ mora rozrzadcza f2 wypelnia sie przez ten przewód wysokoprezna para, która wywie¬ ra nacisk na doliny tlok napedny e2* Glów¬ ny suwak d przesuwa sie wgóre, a ruch ca¬ lego ukladu odbywa sie nastepnie tak sa¬ mo, jak opisano wyzej. PL