PL188753B1

PL188753B1 - Pojemnik do mikrofalowego gotowania produktów żywnościowych zawierających ciecze

Info

Publication number: PL188753B1
Application number: PL99333002A
Authority: PL
Inventors: Harry A. Rubbright; Stephen A. Gaeta; Nelson J. Beall; Mary Deborah Meiners
Original assignee: Bestfoods
Priority date: 1998-10-02
Filing date: 1999-05-07
Publication date: 2005-04-29
Also published as: SG72951A1; IL129841A0; IL129841A; DE69920128T2; ATE276165T1; KR20000028569A; JP2000107028A; AU754912B2; ZA993150B; DE69920128D1; EP0990597A1; CA2271334C; AU2699499A; CA2271334A1; NZ335590A; EP0990597B1; PL333002A1; TW457213B; US6175105B1

Abstract

1 . Pojem nik do m ikrofalow ego gotow ania produk- tów zyw nosciow ych zaw ierajacych ciecze, m ajacy czesc d e n n a czesc b o czn a ro zciag ajaca sie od czesci dennej oraz o b rzeze dostosow ane do um ieszczania pokryw ki, rozciagajace sie dookola i w yznaczajace otw ór koncow y pojem nika naprzeciw legly w zgledem czesci dennej, przy czym czesc boczna rozciaga sie dookola osi srodkow ej biegnacej przez czesc denna i otw ór koncowy, znamienny tym, ze czesc denna (11) m a segm ent srodkow y 1 segm ent zew netrzny, w zasa- dzie sferyczny odcinek w yznaczajacy segm ent srod- kowy i majacy w ierzcholek (13) na osi srodkowej (X-X), przy czym w ierzcholek (13) je s t skierow any do otw oru koncow ego, a w zasadzie sferyczny odcinek ma w zasadzie kolow a podstaw e p rzecinajaca sie z p lasz- czyzna ro zciagajaca sie norm alnie do osi srodkow ej, segm ent zew netrzny ma czesc podstaw ow a rozciaga- ja c a sie do dolu od w zasadzie kolow ej podstaw y i w kierunku od otw oru koncow ego w zdluz pierw szej krzywizny (15) dna i w kierunku od osi srodkowej (X-X) do czesci dennej (11), przy czym czesc denna (11) jest w zasadzie kolowa 1 rozciaga sie w kierunku od osi srod- kowej (X-X) w zdlu z plaszczyzny rozciagajacej sie w zasa- dzie normalnie do osi srodkowej do drugiej krzywizny (16) dna, a nastepnie rozciaga sie do g ó ry ................................ FIG. 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pojemnik do mikrofalowego gotowania produktów żywnościowych zawierających ciecze.

Gotowanie mikrofalowe jest związane często z nierównomiernym ogrzewaniem i przegotowaniem płynnej zawartości. Jedna z dróg minimalizawania tych problemów polega na gotowaniu zawartości w ciągu krótkiego czasu, mieszaniu, ponownym gotowaniu, ponownym mieszaniu i tak dalej, aż do zakończenia gotowania z tym że użytkownicy wolą gotować ją jeden raz i wyjmować z kuchenki mikrofalowej w stanie gotowości do spożycia.

Pojemnik do mikrofalowego gotowania produktów żywnościowych zawierających ciecze, według wynalazku, ma część denną, część boczną rozciągającą się od części dennej oraz

188 753 obrzeże dostosowane do umieszczania pokrywki, rozciągające się dookoła i wyznaczające otwór końcowy pojemnika przeciwległy względem części dennej, przy czym część boczna rozciąga się dookoła osi środkowej biegnącej przez część denną i otwór końcowy.

Pojemnik do mikrofalowego gotowania produktów żywnościowych zawierających ciecze, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że część denna ma segment środkowy i segment zewnętrzny, w zasadzie sferyczny odcinek wyznaczający segment środkowy i mający wierzchołek na osi środkowej. Wierzchołek jest skierowany do otworu końcowego, a w zasadzie sferyczny odcinek ma w zasadzie kołową podstawę przecinającą się z płaszczyzną normalną do osi środkowej, segment zewnętrzny ma część podstawową rozciągającą się do dołu od w zasadzie kołowej podstawy i w kierunku od otworu końcowego wzdłuż pierwszej krzywizny dna i w kierunku od osi środkowej do części dennej. Część denna jest w zasadzie kołowa i rozciąga się w kierunku od osi środkowej wzdłuż płaszczyzny rozciągającej się w zasadzie normalnie do osi środkowej do drugiej krzywizny dna, a następnie rozciąga się do góry wzdłuż drugiej krzywizny dna w kierunku od części dennej, i w kierunku do otworu końcowego do części bocznej. Część boczna ma stronę zewnętrzną i powierzchnię ścianek wewnętrznych przecinającą płaszczyznę rozciągającą się normalnie do osi środkowej wzdłuż w zasadzie kołowej linii i ma przy otworze końcowym krzywiznę większą niż przy części dennej, a powierzchnia ścianek wewnętrznych jest rozbieżna od osi środkowej w miarę jak część boczna rozciąga się od części dennej, do otworu końcowego.

Segment zewnętrzny pojemnika zawiera stożkową część w kształcie stożka ściętego, usytuowaną pomiędzy drugą krzywizną dna i częścią boczną, przy czym druga krzywizna dna rozciąga się do stożkowej części, a stożkowa część rozciąga się do góry i jest rozbieżna względem środkowej osi do trzeciej krzywizny dna. Trzecia krzywizna dna rozciąga się do góry do części bocznej.

Na zewnętrznej stronie części dennej jest usytuowane żebro denne, przy czym żebro denne jest usytuowane przeciwległe do otworu końcowego.

Obrzeże dostosowane do umieszczania pokrywy zawiera w zasadzie kołowy kołnierz wystający do części bocznej w kierunku od osi środkowej w płaszczyźnie normalnej do osi środkowej i zagięty do dołu od otworu końcowego wzdłuż krzywizny w postać wywiniętej krawędzi zewnętrznej.

Pojemnik według wynalazku ma postać miski o takich wymiarach, które wykluczają pojawienie się zjawiska rezonasu (fal stojących), które mogłoby spowodować nieprzewidywane ogrzewanie mikrofalowe. Miska ma podstawę w kształcie torusa o średnicy wystarczająco dużej do zminimalizowania lub wykluczenia wewnętrznego rezonansu w żywności zawierającej ciecz. Średnica jest natomiast dostatecznie mała, aby umożliwić skuteczne mikrofalowe gotowanie zawartości.

Wywinięta krawędź zewnętrzna tworzy powierzchnię do nakładania pokrywki oraz zwiększa wytrzymałość obrzeża.

Żebro denne powoduje nieznaczne odsunięcie miski od półki pieca mikrofalowego, dzięki czemu minimalizuje się straty ciepła od miski do półki pieca.

Miska może być jednorazowa albo może być wykorzystywana wielokrotnie i wytwarza się ją konwencjonalnymi sposobami formowania jakiegokolwiek materiału z tworzywa sztucznego, na przykład drogą formowania wtryskowego, formowania na gorąco, itp.

W niniejszym wynalazku rozwiązano problemy rozwiązań znanych ze stanu techniki drogą połączenia cech geometrycznych miski ze zwiększeniem skuteczności i jednorodności gotowania mikrofalowego uwzględniając właściwości dielektryczne gotowanych produktów żywnościowych oraz geometrię pojemnika w stosunku do długości fal mikrofalowych. Taka konstrukcja przyczynia się do tego, że ciekłą zawartość gotuje się w stanie wrzenia zapobiegając jednocześnie przegotowaniu.

Pojemnik według wynalazku zapewnia lepsze warunki gotowania w kuchence mikrofalowej, a zwłaszcza polepsza skuteczność i jednorodność mikrofalowego gotowania produktów żywnościowych zawierających ciecze, i zapobiegając jednocześnie przegotowaniu zawartości miski.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia miskę według wynalazku w widoku z boku, fig. 2 - miskę według wy4

188 753 nalazku w widoku z dołu, fig. 3 - miskę według wynalazku w widoku w przekroju, fig. 4 pokrywkę miski w widoku prespektywicznym, fig. 5 - miskę według wynalazku w kuchence mikrofalowej w widoku w przekroju schematycznym, fig. 6 - w widoku w przekroju miskę według wynalazku z zakrzywioną częścią denną.

Korzystne rozwiązanie pojemnika według wynalazku w postaci miski 10 przedstawiono na fig. 1- 3. Miska 10 składa się na ogół z kołowej części dennej, która zawiera wklęsłość 12 z wierzchołkiem 13 na środkowej osi X-X miski. Jeżeli miskę wytwarza się drogą formowania wtryskowego, to na dolnej stronie wklęsłości 12, można przy wierzchołku pozostawić nadlew wtryskowy 14.

Wklęsłość 12 ma kształt odcinka kuli i zwiększa pole powierzchni miski 10 przylegające do zawartej w niej żywności, dzięki czemu zwiększa się prawdopodobieństwo wnikania mikrofal do miski i ogrzewania żywności. Część derma 11 rozciąga się aż do wklęsłości 12 razem z pierwszą krzywizną dna 15, która jest gładka i bez ostrych brzegów, które, jeżeli znajdują się wewnątrz miski, mogą powodować nierównomierne gotowanie i przyczynić się do nadmiernego wrzenia. Gładkie krzywizny, w przeciwieństwie do ostrych krawędzi, ułatwiają ruch cieczy w czasie ogrzewania. Część denna 11 rozciąga się także wzdłuż krzywizn dennych drugiej 16 i trzeciej 17, a pomiędzy nimi zawarta jest część stożkowa 11 a w kształcie w zasadzie stożka ściętego, przy czym ta część stożkowa 11 a w kształcie stożka ściętego ma gładką powierzchnię we wnętrzu miski 10 i szereg dolnych żeber 30 rozmieszczonych promieniowo na zewnętrznej stronie miski 10. Żebra dolne 30 rozciągają się na zewnętrznej stronie krzywizn drugiej 16 i trzeciej 17 i korzystnie poza część stożkową 11 a, jak przedstawiono na fig. 1. Gładka powierzchnia wewnętrzna części stożkowej 1la i krzywizn 16 i 17 nie zawiera ostrych krawędzi z przyczyn wymienionych wyżej. Dolne żebra 30 zapewniają obszar na zewnętrznej stronie miski 10, którym można manipulować, gdy miska 10 jest gorąca, z mniejszym przenoszeniem ciepła do dłoni użytkownika.

Część stożkowa 11 a rozciąga się wzdłuż krzywizny trzeciej 17 do części bocznej 18, a część boczna 18 jest rozbieżna względem osi X-X, w miarę jak rozciąga się ona od części dolnej do otworu końcowego wyznaczonego obrzeżem 19. Rozbieżność części bocznej 18 ma nachylenie wystarczające do wydzielania się pary, która unosi się do góry wzdłuż wewnętrznych ścianek w czasie gotowania. Segment zewnętrzny części dennej 11 ma także kształt toroidalny. który sprzyja tej konwekcji dzięki temperaturze niższej niż temperatura dookoła wklęsłości. Kształt dna miski 10 zapewnia także obszar, w którym mogą się gromadzić suche składniki. Przez dodanie wody składniki szybciej ponownie uwadniają się w skupionym obszarze.

Obrzeże 19 ma część płaską 20, która w zasadzie leży w płaszczyźnie normalnej do osi X-X, co ułatwia szczelność pokrywki 60 (fig. 4) na wierzchu miski 10. Jak jest to oczywiste dla specjalistów w tej dziedzinie, można stosować konwencjonalne materiały pokrywki i klejów uszczelniających. Obrzeże 19 ma wywiniętą krawędź zewnętrzną, co zapewnia dodatkową wytrzymałość, dzięki czemu użytkownik może podnosić miskę 10 korzystając z obrzeża, zwłaszcza po gotowaniu, gdy miska może być cokolwiek miękka na skutek ogrzewania. Żebra górne 31 są rozmieszczone promieniowo na zewnętrznej stronie części bocznej miski 10 i rozciągają się do dołu od obrzeża 19 stwarzając obszar na zewnętrznej stronie miski 10, którym można manipulować, gdy miska 10 jest gorąca, ze zmniejszonym przenoszeniem ciepła do dłoni użytkownika. Żebra górne 31 są dostatecznie oddalone od żeber dolnych 30 zapewniając obszar 32 dla umieszczenia etykietki.

W celu nieznacznego odsunięcia miski 10 od półki 47 kuchenki mikrofalowej 40, na dolnej stronie części dennej znajduje się ewentualnie żebro denne 21, dzięki któremu na skutek wytworzenia izolacji powietrznej zmniejsza się przenoszenie ciepła od miski 10 do półki.

Na fig. 6 przedstawiono rozwiązanie według wynalazku z zakrzywiona częścią denną 11. W tym rozwiązaniu krzywizny pierwsza 15 i druga 16 mogą być takie same albo różne i jeżeli są różne, to krzywizna części dennej ma kształt elipsy. Poza kształtem części dennej 11 to rozwiązanie zachowuje wszystkie cechy rozwiązania wyżej przedstawionego. Na przykład żebra dolne korzystnie są rozmieszczone promieniowo na części zewnętrznej strony części dennej 11, rozciągając się do dołu od części dennej do dolnego punktu (to jest perigeum albo punktu styku) części dennej.

188 753

W kuchenkach mikrofalowych energia wchodzi do komory kuchenki przez szczelinę zasilającą, która może znajdować się na wierzchu, w dnie albo z boku, przy czym energia odbija się od ścianek i dna kuchenki do ogrzewanego produktu. Gdy w kuchence jest umieszczona konwencjonalna miska, to do miski odbija się tylko minimalna ilość energii od dna kuchenki, ponieważ dno miski ma stosunkowo małą powierzchnię i półka jest oddalona od jej dna na małą odległość.

Zgodnie z powyższym wklęsłość 12 w postaci odcinka sferycznego zwiększa ogólny obszar części dennej 11, lla miski 10, wystawiony na działanie energii, zapewniając większy obszar dla wchodzenia energii do dna miski. Wklęsłość 12 zmniejsza także grubość w środku ogrzewanego produktu.

Geometria miski 10 powoduje, że część zawartości miski 10, która wypełnia segment pod płaszczyzną normalną do osi X-X i przecinającą wklęsłość 12 przy jej wierzchołku 13 (płaszczyzna Y-Y na fig. 5), jest chłodniejsza niż zawartość powyżej wklęsłości 12, co sprzyja konwekcji zawartości zawierającej ciecz. Nachylone ścianki miski 10 i krzywizna dna miski 10, poniżej płaszczyzny Y-Y, umożliwia rozproszenie ciśnienia, które narasta na skutek wrzenia wytworzonego przez ilość energii indukowanej do miski 10. W przypadku średnicy przy wierzchołku 13 większej niż przy części dennej 11, lla, produkt wrze mniej energicznie co sprzyja unikaniu wrzenia burzliwego na skutek przegrzania. Wrzenie burzliwe jest związane ze wzrostem ciśnienia w obszarze cieczy, która przegrzewa się, a następnie eksploduje powodując podskakiwanie pojemnika i wytwarzanie dźwięków podobnych do grzmotu albo uderzania. Pionowa miska 10 albo ścianki w kształcie czaszy przeciwdziałają stopniowemu wytwarzaniu się ciśnienia i mają skłonność do powodowania częstszego wrzenia burzliwego.

Na fig. 5 przedstawiono kuchenkę mikrofalową wyposażoną na wierzchu w szczelinę zasilającą i pokazuje ona, w jaki sposób energia mikrofalowa jest kierowana do i przez dno pojemnika do gotowania. Gdy miska 10 jest umieszczona na półce 47 w kuchence mikrofalowej 40 celem zagotowania zwartości 50, energia mikrofalowa wchodzi do kuchenki przez szczelinę zasilającą 46 i część tej energii jest emitowana zgodnie z kierunkiem strzałek 41. Ta energia odbija się od ścianek 44 w kierunku przedstawionym strzałkami 42 i odbija się ponownie od dna 45 w kierunku przedstawionym przez strzałki 43. Zgodnie z tym energia jest kierowana ostatecznie do i przez odcinek sferyczny wklęsłości 12 ogrzewając zawartość 50 miski. Gdy zawartość 50 jest już ostatecznie ogrzana, to geometria miski powoduje pojawienie się regulowanego gotowania bez nadmiernego wrzenia. Kontrolowane gotowanie uzyskuje się dzięki jednorodnemu rozdziałowi ciepła, brakowi ostrych narożników w misce i rozbieżnym bokom 18. Zgodnie z tym unika się wrzenia burzliwego i ryzyko nadmiernego wrzenia jest zminimalizowane.

Patrząc od dołu miska 10 według wynalazku ma geometrycznie kształt torusa. Celem uniknięcia albo zminimalizowania występowania tak zwanego rezonansu wewnętrznego skuteczny obwód torusa powinien być większy niż całkowita liczba połówek długości fal. Zgodnie z tym w konwencjonalnych kuchenkach mikrofalowych, które pracują przy częstotliwości około 2450 megaherców (MHz), długości rezonansowe, których unika się w kategoriach skutecznej średnicy, wynoszą około 60, 120 i 180 mm (ponieważ istnieje pewne wnikanie fal do dielektryka, to jego „średnica mikrofalowa” staje się trochę mniejsza niż jego średnica geometryczna). Zatem dla zapewnienia efektu antyrezonansowego średnica efektywna torusa musi być dostatecznie duża. W przypadku konwencjonalnych kuchenek mikrofalowych średnica skuteczna musi być większa niż 60 mm, a zwłaszcza większa niż 65 mm, dzięki czemu skuteczny obwód torusa (przy skutecznej średnicy) staje się antyrezonansowy (jeżeli kuchenka mikrofalowa pracuje przy częstotliwości różnej od około 2450 MHz, to nastawiałoby się odpowiednio średnicę skuteczną, co byłoby oczywiste dla specjalisty w tej dziedzinie). Ze względów praktycznych, dla skutecznego ogrzewania mikrofalowego, średnica skuteczna torusa powinna być także mniejsza niż 100 mm.

Torus ma średnicę środkową i średnicę bryły. Gdy zawartość miski zawiera znaczną ilość wody, to dla celów definicji w niniejszym opisie średnicę skuteczną mierzy się przy zewnętrznej linii styku miski z półką kuchenki mikrofalowej (średnicę skuteczną mierzy się przy tej linii, gdy zawartością miski są produkty zawierające ciecz, tak jak tu określono, i jest to oparte na właściwościach dielektrycznych wody, ładunku o wysokiej stałej dielektrycznej.

188 753

Gdy ładunek staje się bardziej suchy, to średnicę skuteczną mierzy się przy linii wyższej (w kierunku od części dennej do otworu końcowego), wyznaczonej przez płaszczyznę normalną do osi X, która przecina się ze średnicą zewnętrzną torusa. Zgodnie z tym, w przypadku ładunku półsuchego (to jest ładunku o niższej stałej dielektrycznej), średnicę skuteczną możnaby mierzyć przy średnim promieniu krzywizny). Jeżeli jednak na dolnej stronie części dennej 11 znajduje się ewentualnie żebro denne 21, to dla celów pomiaru średnicy skutecznej nie uważa się, że żeberko wyznacza linię styku. Zgodnie z tym średnicę skuteczną mierzy się w miejscu, w którym byłaby zewnętrzna linia styku przy braku żebra dennego 21.

Średnica skuteczna torusa miski według niniejszego wynalazku jest odległością d przedstawioną na fig. 3 dla produktów zawierających ciecz. Zgodnie z tym miska według wynalazku ma torus o średnicy skutecznej wystarczająco dużej do dawania efektu antyrezonansowego. W korzystnym rozwiązaniu wynalazku średnica torusa jest większa niż 60 mm, a zwłaszcza większa niż około 65 mm, a mniejsza niż około 100 mm.

Miskę 10 można wytwarzać z materiałów nadających się do celów spożywczych, które mogą znosić temperaturę wrzącej wody. Nadają się do tego różne polimery i mieszaniny polimerów, do których należy polietylenotereftalan, poliwęglany, poliakryloazotyny, nylony, szkło, polipropylen i polietylen. Korzystnym materiałem stosowanym do wytwarzania miski 10 jest polipropylen, który w tym przypadku może zawierać w sobie polietylen o wysokiej gęstości celem zwiększenia wytrzymałości w niskich temperaturach na złamanie przez udar.

Przykład

Jednorazową miskę 10 wytworzono drogą formowania wtryskowego mieszaniny propylenu i polietylenu o wysokiej gęstości. Średnica zewnętrzna miski 10 przy otworze końcowym wynosiła 110 mm, natomiast średnica wewnętrzna przy dnie części bocznej (gdzie część boczna 18 ma trzecią krzywiznę 17 na fig. 3) w płaszczyźnie normalnej do osi środkowej wynosiła 95 mm. Średnica torusa wynosiła 65 mm. Wysokość wewnętrzna miski 10 od części dennej 11 do otworu końcowego wynosiła 75 mm. Wklęsłość 14 miała średnicę zewnętrzną (to jest wewnątrz miski) 45 mm, natomiast wysokość od najniższego punktu wewnątrz dna wynosiła 10 mm. Miskę 10 napełniono cieczą aż do linii wypełnienia 25 mm poniżej otworu końcowego i poddawano ogrzewaniu mikrofalowemu. Ciecz gotowała się energicznie bez nadmiernego wrzenia.

188 753

FG. 3 χ

FIG.4

188 753

FIG. 5

’Φ

188 753

FIG. 6

188 753

FIG. 1 2o

FIG. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pojemnik do mikrofalowego gotowania produktów żywnościowych zawierających ciecze, mający część denną, część boczną rozciągającą się od części dennej oraz obrzeże dostosowane do umieszczania pokrywki, rozciągające się dookoła i wyznaczające otwór końcowy pojemnika naprzeciwległy względem części dennej, przy czym część boczna rozciąga się dookoła osi środkowej biegnącej przez część denną i otwór końcowy, znamienny tym, że część denna (11) ma segment środkowy i segment zewnętrzny, w zasadzie sferyczny odcinek wyznaczający segment środkowy i mający wierzchołek (13) na osi środkowej (X-X), przy czym wierzchołek (13) jest skierowany do otworu końcowego, a w zasadzie sferyczny odcinek ma w zasadzie kołową podstawę przecinającą się z płaszczyzną rozciągającą się normalnie do osi środkowej, segment zewnętrzny ma część podstawową rozciągającą się do dołu od w zasadzie kołowej podstawy i w kierunku od otworu końcowego wzdłuż pierwszej krzywizny (15) dna i w kierunku od osi środkowej (X-X) do części dennej (11), przy czym część denna (11) jest w zasadzie kołowa i rozciąga się w kierunku od osi środkowej (X-X) wzdłuż płaszczyzny rozciągającej się w zasadzie normalnie do osi środkowej do drugiej krzywizny (16) dna, a następnie rozciąga się do góry wzdłuż drugiej krzywizny (16) dna w kierunku od części dennej (11), i w kierunku do otworu końcowego do części bocznej (18), przy czym część boczna (18) ma stronę zewnętrzną i powierzchnię ścianek wewnętrznych przecinającą płaszczyznę rozciągającą się normalnie do osi środkowej wzdłuż w zasadzie kołowej linii i ma przy otworze końcowym krzywiznę większą niż przy części dennej (11), a powierzchnia ścianek wewnętrznych jest rozbieżna od osi środkowej (X-X) w miarę jak część boczna (18) rozciąga się od części dennej (11), do otworu końcowego.
2. Produkt według zastrz. 1, znamienny tym, że segment zewnętrzny pojemnika zawiera ponadto stożkową część (lla) w kształcie stożka ściętego, usytuowaną pomiędzy drugą krzywizną (16) dna i częścią boczną (18), przy czym druga krzywizna (16) dna rozciąga się do stożkowej części (liii), a stożkowa część (lla) rozciąga się do góry i jest rozbieżna względem środkowej osi (X-X) do trzeciej krzywizny (17) dna, a trzecia krzywizna (17) dna rozciąga się do góry do części bocznej (18).
3. Pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że na zewnętrznej stronie części dennej (11) jest usytuowane żebro denne (21), przy czym żebro denne (21) jest usytuowane przeciwległe do otworu końcowego.
4. Pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że obrzeże (19) dostosowane do umieszczania pokrywy (60) zawiera w zasadzie kołowy kołnierz wystający do części bocznej (18) w kierunku od osi środkowej (X-X) w płaszczyźnie normalnej do osi środkowej (X-X) i zagięty do dołu od otworu końcowego wzdłuż krzywizny w postać wywiniętej krawędzi zewnętrznej.