Przedmiotem wynalazku niniejszego jest zapiecie suwakowe.Znane dotychczas zapiecia suwakowe posiadaja rozmaite wady, które usuwa ni¬ niejszy wynalazek. Istnieja zapiecia suwa¬ kowe, w których ogniwa zamykajace wyko¬ nane sa w postaci dwóch trzonków, umie¬ szczonych naprzeciwko siebie i zamocowa¬ nych pojedynczo na dwóch tasmach z tka¬ niny. Trzonki te zachodza na siebie zapo- moca wystepu i wydrazenia. Jasnem jest. ze zamocowanie tych trzonków zamykaja¬ cych na tasmach jest trudne i kosztowne.Okreslona dlugosc zapiecia suwako¬ wego wymaga oprócz tego okreslonej, licz¬ by tego rodzaju trzonków zapinajacych, które nalezy w zupelnie okreslony sposób zamocowac na tasmach. Tak np. dotych¬ czas znane zapiecie suwakowe wymaga na 1 m dlugosci okolo 850 trzonków na jedna tasme; ogólem zatem na 1 m zapiecia su¬ wakowego potrzeba 2 x 850 = 1700 trzon¬ ków. Tak duza liczba trzonków powoduje znaczny koszt zapiecia suwakowego.Oprócz tego przy istniejacych zapie¬ ciach suwakowych poszczególne trzonki za¬ mykajace rozluzniaja sie czesto. Wskutek tego osoba, poslugujaca sie zapieciem, w razie rozluznienia sie poszczególnych trzonków musi szarpac suwak w jedna i w druga strone, w celu rozlaczenia lub pola¬ czenia tasm zapomoca zapiecia suwakowe-go. Niezaleznie od tego, wskutek szarpania suwaka rozluznia sie coraz to wiecej trzon¬ ków tak, ze zapiecie staje sie po krótkim czasie niezdatne do uzycia. Wskutek tego zapiecia suwakowe sa bardzo nietrwale.Znane sa równiez zapiecia suwakowe w których ogniwa zapinajace sa wykonane w ksztalcie palaków. Palaki te sa zamoco¬ wane swemi listewkami na tasmie, a ramio¬ nami swemi wzajemnie na siebie zachodza.W znanych jednak zapieciach ramiona te sa zagiete, w celu umozliwienia wzajemne¬ go zachodzenia poszczególnych ramion pa¬ laków. Jedne z zagietych ramion palaków posiadaja przytem otwory, w które zacho¬ dza drugie zagfete ramiona. Równiez i w tym przypadku okreslona dlugosc zapiecia suwakowego wymaga okreslonej liczby pa¬ laków. Oprócz tego, przy tego rodzaju za¬ pieciach palaki zamocowuje sie oddzielnie na tasmach. Powyzsze zatem palakowe za¬ piecia suwakowe posiadaja te same wady, co i powyzej wspomniane trzonkowe zapie¬ cia suwakowe.Glówna cecha zapiecia wedlug wynalaz¬ ku polega na tern, ze jako ogniwo zapinaja¬ ce stosuje sie palak, który posiada dwa równe ramiona i zamocowany jest na ta¬ smie zapomoca listewki. W celu umozli¬ wienia wzajemnego zachodzenia ramion palaków, jedno ramie jednego palaka po¬ siada wystep, a jedno ramie przeciwlegle¬ go palaka posiada otwór. Oba pozostale ramiona obydwóch palaków moga równiez posiadac wystep, wzglednie otwór.Dalsza cecha wynalazku polega na tern, ze palaki zapinajace moga byc wykonane lacznie z plaskiego profilowego drutu, w którym sa wytloczone otwory, wzglednie wystepy oraz wyciecia, które znajduja sie w listewce palaków i czesci ramion, przy- czem zapomoca listewki palak zostaje za¬ cisniety na tasmie.Poszczególne plaskie palaki tworza, dzieki mostkom, jedna calosc, a nastepnie zostaja tak zagiete, ze palaki znajduja sie z jednej strony, a mostki — z drugiej stro¬ ny tasmy, przez co otrzymuje sie falista tasme palaków. Te falista tasme palaków zaciska sie nastepnie na tasmie z tkaniny, poczem obcina mostki tak, iz palaki zosta¬ ja oddzielnie umocowane na tasmie z tka¬ niny. W ten sposób mozna odrazu zaopa¬ trzyc w palaki bardzo dlugie zapiecia su¬ wakowe.Inna cecha wynalazku polega na tern, ze rozlaczane zapiecie koncowe jest wyko¬ nane tak, iz przy szybkiem przesuwaniu w obie strony suwaka tasma nie moze sie o- derwac. Poza tern powierzchnia suwaka jest wykonana ozdobnie, co daje wieksze mozliwosci zbytu zapiec suwakowych. Dzie¬ ki temu zapiecie mozna umiescic na cze¬ sciach ubrania, np. na bluzkach damskich, których dotychczas nie zaopatrywano w za¬ piecia suwakowe wskutek malo estetycz¬ nego ich wygladu.Dzieki palakowi zapinajacemu wedlug wynalazku mozna w latwy i tani sposób wyrabiac dlugie zapiecia suwakowe, ponie¬ waz palak zapinajacy wedlug wynalazku umozliwia zastosowanie w tym celu wzgled¬ nie malej liczby ogniw zapinajacych, co jest bardzo wazne dla przedmiotów, które wymagaja dlugich zapiec, np. dla namio¬ tów wojskowych i sportowych. Oprócz te¬ go palaki wedlug wynalazku lacza sie ze soba tak silnie, ze zapiecia suwakowego nie mozna rozlaczyc przez samo przegie¬ cie obydwóch tasm materjalu, jak to ma miejsce przy znanych zapieciach suwako¬ wych. Wykluczone jest równiez rozluznie¬ nie palaków zamykajacych, poniewaz sa one silnie zacisniete na tasmie materjalu zapomoca listewki zaopatrzonej w szczeli¬ ne i czesci ramienia równiez zaopatrzone¬ go w szczeline.Przyklad wykonania niniejszego wyna¬ lazku uwidoczniono na zalaczonych rysun¬ kach, na których fig. 1 przedstawia zapie¬ cie suwakowe z ogniwami zapinajacemi we¬ dlug wynalazku, przyczem pod zapieciem - 2 -suwakowem znajduje sie rozlaczane zapie¬ cie koncowe; fig. 2 i 3 uwidoczniaja po¬ wierzchnie suwaka, wykonanego ozdobnie; fig. 4 — 7 przedstawiaja szczególy rozla¬ czanego zapiecia koncowego, przyczem fig. 4 przedstawia przekrój po linji G — H na fig. 1, a fig. 6 i 7 przedstawiaja przekroje przez srodek zapiecia koncowego wedlug fig. 1; na figurach tych uwidoczniono dwie odmiany wykonania zaryglowania zapiecia koncowego; fig. 8 przedstawia inne zapiecie suwakowe, w którem ogniwa zamykajace sa inaczej rozmieszczone, niz w zapieciu wedlug fig. 1; fig. 9 — 13 przedstawiaja pojedyncze ogniwo zamykajace w rozmai¬ tych widokach; na fig. 14—17 przedstawio¬ no sposób wykonania ogniw zapinajacych; fig. 18 i 19, 20 — 22, 23 — 26 przedstawia¬ ja odpowiednio trzy rozmaite przyrzady, zapomoca których na tasmie z tkaniny o- sadza sie odrazu odpowiednia liczbe ogniw zapinajacych, przyczem fig. 18 przedsta¬ wia widok zboku przyrzadu uchwytowego, sluzacego do osadzania lacznego ogniw za¬ pinajacych na tasmie, a fig. 19 — przekrój poprzeczny po linji A — B na fig. 18; u- rzadzenie uchwytowe do tasmy z tkaniny przedstawiono iia fig. 20 w widoku zboku, na fig. 21 — w przekroju po linji E — F na fig. 20, a na fig. 22 — w przekroju po linji C — D na fig. 20; urzadzenie zaciskajace do zamocowywania ogniw zapinajacych na tasmie z tkaniny przedstawiono na fig. 23 w widoku zprziodu, na fig. 24 — w przekro¬ ju po linji G — ffrm fig. 23, a na fig. 25 — czesciowo w przekroju po linji J — K na fig. 23, a czesciowo w widoku zgóry, zas na fig. 26 — w przekroju po linji L — M na fig. 23; na fig. 27 przedstawiono inny przy¬ klad wykonania zapiecia suwakowego, w którem ogniwa zapinajace sa inaczej roz¬ mieszczone, niz w zapieciu, uwidocznionem na fig. 1 i 8.Ogniwo zapinajace zapiecia suwakowe¬ go sklada sie z palaka z listewka 4 i dwo¬ ma równemi ramionami 3. W celu umozli¬ wienia zachwytywania, jedno ramie moze posiadac wyciecie (otwór) 1, a drugie ra¬ mie — wystep, wzglednie wycisniety nosek 2. Palak osadzony jest na tasmie 13, wzglednie 13a zapomoca listewki 4 (fig. 1, 8 i 27).W zapieciu suwakowem wedlug fig. 1 palaki zapinajace sa osadzone na oby¬ dwóch tasmach 13 i 13a tak, ze dolne ra¬ miona 3 palaków, umieszczonych na tasmie 13, zachodza miedzy oba ramiona 3 pala¬ ków, umieszczonych na tasmie 13a, a gór¬ ne ramiona 3 palaków, umieszczonych na tasmie 13a, zachodza miedzy oba ramiona 3 palaków, umieszczonych na tasmie 13.Dolne ramiona 3 palaków, umieszczonych na tasmie 13, posiadaja wystepy (noski) 2, które wchodza w otworki 1 dolhych ramioli 3 palaków, umieszczonych na tasmie 13a.Górne ramiona 3 palaków, umieszczo¬ nych na tasmie 13a, posiadaja równiez wy¬ stepy 2, które wchodza w otwory 1 górnych ramion 3 palaków, umieszczonych na ta¬ smie 13.Odleglosc miedzy dwoma ramionami 3 palaka jest nieco wieksza od grubosci ra¬ mion 3, a to w tym celu, aby ramie jedne¬ go palaka moglo latwo zachodzic w prze¬ strzen miedzy ramionami drugiego palaka (% 1).Otwieranie i zamykanie zapiecia suwa¬ kowego odbywa sie zapomoca suwaka 5 (fig. 1, 8 i 27). Suwak ten jest wykonany w znany sposób i sklada sie z dwóch pola¬ czonych blaszek, miedzy któremi znajduje sie klin 5a.Jak to uwidoczniono na fig. 2 i 3, po¬ wierzchnia suwaka 5 jest wykonana ozdob¬ nie.W zapieciu suwakowem wedlug fig. 8 palaki zapinajace sa osadzone schodkowo.Przy ukladzie tym potrzeba mniej pala¬ ków, niz przy ukladzie wedlug fig. 1. Gór¬ ne ramiona 3 palaków zapinajacych, umie- szczonych na tasmie 13, posiadaja otworki 1, w które wchodza wystepy 2 dolnych ra- — 3 -mion 3 palaków zapinajacych, umieszczo¬ nych na tasmie 13a. Dolne ramiona 3 pa¬ laków umieszczonych na tasmie 13 posia¬ daja wystepy 2, które wchodza w otworki 1 górnych ramion 3 palaków, umieszczo¬ nych na tasmie 13a.Przy zastosowaniu ukladu palaków za¬ pinajacych wedlug fig. 27 stosuje sie je¬ szcze mniej palaków, niz w zapieciu suwa- kowem wedlug fig. 8. Oprócz tego zapiecie suwakowe wedlug fig. 27 rózni sie od za¬ piecia wedlug fig. 1 i 8 jeszcze tern, ze w zapieciu wedlug fig. 27 tylko dolne ramio¬ na 3 obydwóch szeregów palaków, umie¬ szczonych na tasmach 13 i 13a, posiadaja wystepy 2, wzglednie otwory 1, gdy tym-. czasem górne ramiona 3 nie posiadaja wy¬ stepów lub otworków tak, ze tylko dolne ramiona 3 wzajemnie sie zahaczaja.Palaki zapinajace wykonane sa z profi¬ lowanego drutu plaskiego, przyczem sa wytloczone podluzne szczeliny a i otwory 1 oraz wystepy 2. Szczeliny a zajmuja czesc dlugosci ramion 3. Na fig. 14 i 15 przedstawiono dwa rozmaite rodzaje pa¬ laków plaskich, przyczem palaki te, dzieki mostkom 20, stanowia jedna calosc. W po¬ laczonych palakach wedlug fig. 14 szczeli¬ ny a sa rozszerzone zapomoca przebijaka klinowego.Na fig. 11 i 12 uwidoczniono oddzielny palak. Na fig. 11 widac szczeline a, otwór 1 i wystep 2. Czesci te widoczne sa równiez na fig. 12, która przedstawia przekrój po linji A — B na fig. 11.Przedstawiony na fig. 9 i 10 pojedyn¬ czy palak, w przeciwstawieniu do palaka, uwidocznionego na fig. 11 i 12, posiada tyl¬ ko wystep 2. Tego rodzaju palak stosuje sie przy ukladzie palaków wedlug fig. 27.Na fig. 13 uwidoczniono sposób zamo¬ cowania palaków na tasmie 13, w widoku od dolu lub zgóry. Na fig. 13 widac, ze ra¬ mie 3 jest osadzone na tasmie 13 zapomoca czesci palaka, znajdujacych sie wzdluz szczeliny a, przyczem tasma jest w tym ce¬ lu zaopatrzona w specjalne zgrubienie, od¬ powiednio do szczeliny a.Odpowiednie urzadzenie do zginania zagina polaczone palaki wedlug fig. 14 i 15 tak, ze same palaki zostaja zagiete na jed¬ na strone, a mostki 20 — na druga strone tak, iz otrzymuje sie falista tasme, uwidocz¬ niona na fig. 16.Na fig. 17 uwidoczniono falista tasme palaków wedlug fig. 16, w widoku zboku, Zapomoca czesci palaka, znajdujacych sie Wzdluz szczeliny a, jak juz wspomniano, palaki zaciska sie na tasmie 13, wzglednie 13a.Falista tasme palaków wedlug fig. 16 zamocowuje sie na tasmie z tkaniny w na¬ stepujacy sposób.Falista tasme palaków wedlug fig. 16 przytrzymuje sie za mostki 20 zapomoca dwóch plytek zaciskowych 25 i 26 (fig. 19).W tym celu obie plytki zaciskowe 25 i 26 posiadaja okragle wydrazenia f (fig. 18 i 19), które odpowiadaja ksztaltowi most¬ ków 20 i w kazdej plytce sa o polowe niz¬ sze od grubosci mostków 20. Miedzy plyt¬ kami zaciskowemi 25 i 26 zaciska sie most¬ ki 20 w wydrazeniach /tak, ze plytki zaci¬ skowe 25 i 26 przytrzymuja sztywno cala tasme palaków, która mozna teraz osadzic na tasmie 13 z tkaniny.W celu ulatwienia wsuniecia i zamoco¬ wania tasmy z tkaniny, stosuje sie urzadze¬ nie uchwytowe, uwidocznione na fig. 20, 21 i 22. Urzadzenie to sklada sie zasadniczo z dwóch plytek 29 i 30. Obie plytki sa na górnym brzegu grzebieniowo wyfrezowa- ne, przyczem wyciecia k sa tak szerokie i glebokie, ze palaki dokladnie w nie wcho¬ dza, jak to uwidoczniono na fig. 20, na któ¬ rej pierwsze wyciecie k uwidoczniono wraz z palakiem. Miedzy obydwiema plytkami zaciskowemi 29 i 30 znajduje sie tasma 13.Miedzy plytkami 29 i 30 (fig. 21) znaj¬ duje sie sprezyna 32, która je rozsuwa w celu umozliwienia wsuniecia miedzy nie ta¬ smy 13. — 4 —Zeby uniknac poddawania sie lub cofa1* nia tasmy z tkaniny w chwili, gdy zapomo- ca przyrzadu uchwytowego wedlug fig. 18 i 19 nasadza sie falista tasme palaków we¬ dlug fig. 16 na tasme 13, na obu plytkach zaciskowych miedzy wycieciami k znajdu¬ ja sie zeby 27 (fig. 21), które przytrzymuja tasme 13. Gdy falista tasma palaków we¬ dlug fig. 16 zostanie nasadzona zapomoca przyrzadu uchwytowego wedlug fig. 18 i 19 na tasme 13 i wsunieta w wyciecia k, wów¬ czas zaciska sie obie plytki zaciskowe 29 i 30, np. zesrubowuje sie je srubami 31 tak, ze tasma 13 miedzy plytkami zaciskowemi 29 i 30, jak równiez falista tasma palako- wa wedlug fig. 16 zostaja unieruchomione w wycieciach k.Przy pomocy urzadzenia zaciskowego wedlug fig, 23 — 26 zaciska sie listewki 4 i ramiona 3 palaków i zamocowuje w uwi- docznionem na fig. 20 polozeniu na tasmie 13, a jednoczesnie obcina sie mostki fali¬ stej tasmy palakowej wedlug fig. 16 zapo¬ moca krawedzi tnacej tegoz urzadzenia za¬ ciskowego.Urzadzenie zaciskowe, uwidocznione na fig. 23 — 26, tak samo jak przyrzad u- chwytowy wedlug fig. 18 i 19 i urzadzenie uchwytowe wedlug fig. 20, 21 i 22, sklada sie z dwóch plytek zaciskowych 33 i 34.Obie te plytki posiadaja nasady 35 i 36, które dokladnie wchodza w wyciecia k w plytkach zaciskowych 29 i 30 wedlug fig. 20, 21 i 22. Obie te nasady 35 i 36 silnie za¬ ciskaja listewki 4 i ramiona 3 palaków na tasmie z tkaniny 13, gdy urzadzenie zaci¬ skowe wedlug fig. 23 — 26 umiesci sie na urzadzeniu uchwytowem wedlug fig. 20, 21, 22. Na fig. 24 uwidoczniono polozenie pa- laka z mostkiem 20 w urzadzeniu iacisko- wem. W górnej czesci nasad 35 i 36 plytek zaciskowych 33 i 34 znajduja sie male czworokatne nasady 37, które sluza do sil¬ nego uchwycenia wprowadzonych palaków na górnej krawedzi 39, która jednoczesnie jest równiez krawedzia tnaca.Urzadzenie uchwytowe wedlug fig. 20, 21 i 22 wchodzi dokladnie w urzadzenie za* ciskowe miedzy plytki 33 i 34. Gdy palaki zostana wprowadzone w urzadzenie uchwy¬ towe wedlug fig* 20, 21 i 22 w opisany spo¬ sób i gdy tasma 13 znajdzie sie juz we wla» sciwem polozeniu w tern samem urzadze¬ niu uchwytowem, wówczas plytki zacisko¬ we 33 i 34 zostaja docisniete do siebie tak, iz nasady 35 i 36 urzadzenia zaciskowego, które wchodza w wyciecia k urzadzenia u- chwytowego wedlug fig. 20, 21 i 22, silnie dociskaja palaki do tasmy 13. Nastepnie krawedz tnaca 39 obcina mostki 20i Na fig. 23 — 26 zaznaczono wystep 2 jednego ramienia 3 palaka.Po otworzeniu obu urzadzen, mianowi* cie urzadzenia zaciskowego (fig. 23 ¦***- 26) i urzadzenia uchwytowego (fig. 20, 21 i 22), palaki pozostaja na tasmie 13 i sa osadzo¬ ne na niej silnie, kazdy oddzielnie.Opisany przebieg mozna rozpoczac na nowo po odpowiedniem podsunieciu tasmy palaków wedlug fig* 16 i tasmy 13.Zapiecie koncowe zamocowane jest na zapieciu suwakowem i uwidocznione nit fig, 1, 4-7.Obie tasmy 13 i 13ti (fig. 5) sa zaci¬ sniete miedzy pojedynczemi czesciami za* piecia koncowego. Glówne czesci 6 i 7 za¬ piecia koncowego sa wyposazone w uchwy¬ ty 21 (fig. 1 i 5), które ulatwiaja poslugi* wanie sie niem.Oprócz glównych czesci 6 i 7 istnieja jeszcze dwa wystepy 11 i 12, które posia¬ daja skosne powierzchnie (fig. 4). Oprócz tego istnieje jeszcze trzeci wystep 10.W przedstawionej na fig. 6 odmianie wykonania wystep 11 jest wyposazony w sprezynujaca zatyczke 8, której koniec jest rozszczepiony. Zatyczka 8 wchodzi w o- twór 9 wystepu 10. Zatyczka ta jest u do¬ lu zaopatrzona w stozkowa glówke, która zostaje unieruchomiona w odpowiedniem zaglebieniu 17 otworu 9, wskutek czego po¬ szczególne czesci zapiecia koncowego nie — 5 —moga sie w zadnym kierunku poruszac i za¬ pewniaja silne polaczenie konców obu tasm 13 i 13a.W przykladzie wykonania, uwidocznio¬ nym na fig. 7, wystep 11 jest zakonczony sprezyna 14 z prostokatna nasada 15. Spre¬ zyna 14 równiez przechodzi przez otwór 9 w wystepie 10. Nasada 15 wchodzi w wy¬ ciecie glównej czesci 7, co równiez zapew¬ nia silne polaczenie konców obu tasm 13 i 13a we wszystkich kierunkach.W celu rozlaczenia zapiecia koncowego nalezy najpierw otworzyc zapiecie suwa¬ kowe, przesuwajac wdól suwak 5 tak, aby on oparl sie o krawedz 22 wystepu 10. Gru¬ bosc wystepów 11 i 12 odpowiada grubosci palaków tak, iz suwak 5 mozna przez nie przesunac. Jak juz wspomniano, obydwa wystepy 11 i 12 posiadaja skosne po¬ wierzchnie, jak to widac na fig. 4 przy wy¬ stepie 12. Ma to na celu^ hamowanie suwa¬ ka podczas szybkiego zsuwania go. Oprócz tego suwak 5 zatrzymuje sie dzieki temu na wystepie 12, gdy zostanie zwolniona czesc 6 z wystepem 11, a tern samem równiez ta¬ sma 13a; wskutek tego suwak 5 nigdy nie moze byc zagubiony.Zwolnienie czesci 6 z wystepem 11, a. przez to tasmy 13a, odbywa sie w ten spo¬ sób, ze z otworu 9 wyciaga sie albo zatycz- ke 8 (fig. 6), albo sprezyne 14 (fig. 7), przy- czem w przypadku sprezyny 14 nalezy ja przedtem odgiac; w tym celu nasada 15 jest zaopatrzona w male wklesniecie. PL