PL185564B1 - Przyrząd do pobierania krwi z uchwytem, zawierającym kaniulę - Google Patents

Abstract

Przyrzad do pobierania krwi z uchwytem zawie- rajacym kaniule, zawiera uksztaltowana z zaostrzona krawedzia scieta, majaca postac wydrazonej igly kaniule, która jest okryta zamknieta na koncu, ela- styczna, wezykowata gumka wentylowa z powie- trzem, przy czym uchwyt wyposazono w segment ustalajacy te gumke od strony jej powloki zewnetrz- nej, znamienny tym, ze segment uchwytu (1) usta- lajacy gumke wentylowa (11) od jej strony zewne- trznej ma postac odksztalcalnego elementu zacis- kowego (12). PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku Jest przyrząd do pobierania krwi z uchwytem zawierającym kaniulę.

Znany jest z patentu amerykańskiego US-A 3 585 984 taki przyrząd do pobierania krwi z uchwytem, który zawiera ukształtowaną z zaostrzoną krawędzią tnącą kaniulę w postaci wydrążonej igły. Kaniula opasana jest zamkniętą na końcu, wężykowatą gumką wentylową z powietrzem między kaniulą i tą gumką. Uchwyt ma wysuniętą z przodu kopulastą nasadkę, w którą zagłębia się stanowiąca jedną część z gumką wentylową pogrubiona główka lub zatyczka. Główka ta stanowi niejako segment ustalający gumkę wentylową od strony jej powłoki zewnętrznej. Gumkę wentylową w przedniej części, tzn. jej pogrubioną główką nasuwa się ciasno na kaniulę i dzięki sile tarcia ustala się od strony wewnętrznej względem kaniuli a od zewnątrz względem uchwytu.

W przyrządzie do pobierania krwi znanym z opisu niemieckiego DE-C 18 12 742 wykorzystuje się jednostronnie otwarty, rurkowy uchwyt, który posiada ukształtowaną na jej obu końcach w zaostrzoną krawędź tnącą, mającą postać wydrążonej igły kaniulę podwójną, której tylny koniec wchodzi w uchwyt służący także jako tuleja prowadząca. Podczas gdy tylny koniec dwuostrzowej igły wydrążonej jest otoczony elastyczną gumką wentylową i jest otulony powietrzem, to przedni koniec kaniuli wystaje ze ścianki czołowej uchwytu i służy do wprowadzenia w żyłę pacjenta. Pobierana krew dostaje się do rurki, którą podłączono uprzednio do uchwytu od strony otwartego końca. Podczas łączenia uchwytu z rurką do pobierania krwi krawędź tnąca tylnego końca kaniuli przenika najpierw przez bliższą niej ściankę lub denko elastycznej gumki wentylowej a następnie elastyczną zatyczkę rurki do pobierania krwi, tak że wreszcie tylny koniec kaniuli wchodzi w tę rurkę; gumka elastyczna jest ściskana jak harmonijka. Po pobraniu krwi i ściągnięciu rurki z uchwytu gumką wentylową przyjmuje znów samoczynnie swoje położenie wyjściowe uszczelniając tylny koniec kaniuli. Uchwyt można byłoby alternatywnie zredukować do jednej tarczy zawierającej kaniulę, tzn. nie musi być tulei prowadzącej. Wówczas tarcza uchwytowa dałaby się połączyć z kołpakiem rurki do pobierania krwi.

Z opisu niemieckiego DE-U 80 16 927 znane jest inne wykonanie przyrządu do pobierania krwi ukształtowanego z podwójną kaniulą. podczas pobierania krwi. Kaniula taka składa się z jednostronnie otwartej, cylindrycznej obudowy z uformowanym jednoczęściowo stożkiem zewnętrznym i z umieszczoną na nim naciętą kaniulą stanowiącą w zasadzie jej tylny koniec. Na stożek zewnętrzny nasadza się stożek mocujący uchwytu z jednostronnie zaostrzoną kaniulą lub wydrążoną igłą, tak że po złączeniu obu tych części powstaje kaniula podwójna, jak już opisano wyżej. Za pomocą takiej odmiany wykonania igły możliwe jest połączenie zwykłej kaniuli Luera z rurką do pobierania krwi. Występująca również tutaj gumka wentylowa przylega ściśle do wydrążonej igły uchwytu lub łącznika dopasowującego. W ramach możliwych zastosowań jest możliwość sprzęgnięcia takiego łącznika ze stożkiem Luera poprzez specjalne przyłącze z np. napełnionym krwią wężykiem.

185 564

W znanej z opisu niemieckiego zgłoszenia DE-A 29 03 167 kaniuli bezpiecznej, do wielokrotnego pobierania krwi, elastyczną gumkę wentylową zsuwającą się harmonijkowo przy połączeniu z rurką do pobierania krwi umieszczono znów z otaczającym powietrzem lub promieniowym luzem na tylnym końcu podwójnej kaniuli, tzn. gumka wentylowa na całej swej długości ma średnicę zewnętrzną większą niż średnica zewnętrzna kaniuli lub igły wydrążonej.

Gumka wentylowa opasująca w przyrządzie do pobierania krwi tylny koniec kaniuli umożliwia napełnienie kilku rurek do pobierania krwi przez sprzężenie z podwójną kaniulą. W przypadku gumki wentylowej przylegającej ściśle do wydrążonej igły (por. DE-U 80 16 927) między igłą i gumką występuje nieuniknione tarcie, co powoduje, że gumka cofa się zbyt wolno ze stanu harmonijkowego w odprężoną pozycję wyjściową; dlatego w tych przypadkach przy wymianie rurek do pobierania krwi nie da się często uniknąć wypływu kropli krwi z kaniuli. Dzieje się tak dlatego, że gumką, wentylową nie może zamknąć dość szybko tylnego końca zaostrzonej kaniuli podwójnej. Unika się tego gdy elastyczna, wężykowata gumka wentylowa jest w pewnym, odstępie promieniowym od igły tzn. tę ostatnią otacza powietrze (por. DE-A 29 03 167 i DE-C l8 12 742). Ponieważ jednak gumka wentylowa nie przylega ściśle do igły powstaje problem z ustabilizowaniem tej gumki w uchwycie lub łączniku dopasowującym. Dlatego gumkę wentylową w znanym z DE-C 18 12 742 przyrządzie do pobierania krwi ukształtowano na jej otwartym końcu z wieńcem oporowym, który przylega do wewnętrznego odsadzenia uchwytu, a więc dzięki tarciu między pobocznicą wieńca i wewnętrzną, powłoką uchwytu następuje stabilizacja położenia. Gumkę wentylową znanej z DE-A 29 03 167 kaniuli podwójnej ukształtowano na jej otwartym tylnym końcu z wieńcem zewnętrznym, który jest wstawiony w rowek pierścieniowy ścianki czołowej uchwytu. Pomijając to, że także tu gumka wentylowa jest luźno osadzona w uchwycie, to jej montaż sprawia trudności i wymaga dużej zręczności przy wprowadzaniu elastycznej gumki wentylowej w rowek pierścieniowy.

Poza tym znane są inne techniki mocowania gumki wentylowej, np. kształtowo-zaciskowe nasuwanie gumki na cylindryczny segment w środkowej strefie kaniuli (por. zgłoszenie niemieckie DE-A 37 40 269). Ze zgłoszenia europejskiego EP-A 0 619 096 wiadomo, że gumkę wentylową w jej przedniej części trzeba nasunąć na spęczenie brzegowe, natomiast publikacja WO-A 95/16395 poucza, że gumkę wentylową trzeba wywinąć na obwodowym wieńcu stożkowym z podcięciami i tam jeszcze ewentualnie przykleić. Według zgłoszenia europejskiego EP-A 0 678 279 gumkę wentylową zaczepia się obwodowym kołnierzem na obwodowym obrzeżu we wnętrzu uchwytu i zabezpiecza się wkładką plastikową

U podstaw wynalazku leży zadanie stworzenia przyrządu do pobierania krwi określonego na wstępie typu, który przy małej pracochłonności montażu umożliwia pewne osadzenie gumki wentylowej w uchwycie lub łączniku dopasowującym.

Zadanie to rozwiązano zgodnie z wynalazkiem w ten sposób, że segment uchwytu ustalający gumkę wentylową od jej strony zewnętrznej ma postać odkształcalnego elementu zaciskowego. Dzięki temu gumka wentylowa nie jest już umieszczona w uchwycie luźno lub na zasadzie tarcia albo przez przyklejenie, lecz jest ustalona niezawodnie za pomocą odkształcalnego elementu zaciskowego według wynalazku; nie może być już ściągnięta z kaniuli ani też nie może wypaść z uchwytu. Jednocześnie gwarantuje się, że miedzy gumką wentylową i igłą lub tylnym końcem podwójnej kaniuli występuje na całej długości tej gumki odstęp promieniowy, tak, że między tymi dwiema częściami nie ma tarcia i można zapewnić elastyczność gumki wentylowej celem natychmiastowego zamknięcia tylnego końca kaniuli przy wymianie rurki do pobierania krwi; unika się więc w tym miejscu wypływu krwi. Podczas produkcji gumki wentylowej nie trzeba koniecznie utrzymać konturów i tolerancji jak też nie są potrzebne specjalne uszczelnienia na wewnętrznej powłoce gumki wentylowej.

Wynalazek w przykładzie wykonania przedstawiony został na rysunku przedstawiającym przyrząd do pobierania krwi, który ma otwarty jednostronnie uchwyt 1, w którego ściance czołowej 2 zamocowana jest podwójna kaniula 3 na przykład przez zgrzewanie lub klejenie, co pozwala zrezygnować z dodatkowego uchwytu igłowego. Podwójna kaniula 3 ma z przodu i z tyłu krawędź ściętą przednią 4 i tylną 5. Tylny koniec kaniuli 6 wchodzi w tulejkę

185 564 prowadzącą 7 uchwytu 1, natomiast przedni koniec kaniuli 8 wystaje z uchwytu 1 i wprowadzany jest w żyłę pacjenta dla pobrania krwi. Celem pobrania krwi, tulejkę 7 nasuwa się w znany sposób na odpowiednią rurkę do pobierania krwi, przy czym krawędź ścięta 5 tylnego końca kaniuli 6 przenika zarówno denko 9 gumki wentylowej 11 opasującej w promieniowym odstępie 10 tylny koniec kaniuli 6 jak też elastyczną zatyczkę nie pokazanej na rysunku rurki do pobierania krwi, aż nastąpi połączenie z wnętrzem tej rurki.

Elastyczna wężykowata gumka wentylowa 11 wsunięta została jej przeciwległym do denka 9, otwartym końcem, w element zaciskowy 12 ukształtowany koncentrycznie do tulejki prowadzącej 7 w uchwycie 1 po stronie wewnętrznej ścianki czołowej 2. W przypadku elementu zaciskowego 12 może chodzić na przykład o zamknięty obwodowo pierścień albo pierścień z oddzielonych od siebie segmentów, który lub które po wetknięciu gumki wentylowej przystają do powłoki zewnętrznej 13 gumki wentylowej 11, przy czym pod naciskiem odkształcają się i zaciskają gumkę 11, jak to pokazano w dolnej połowie rysunku, gdzie odnośnikiem 12 oznaczono odkształcony element zaciskowy. Otwarty koniec gumki 11 wystarczy więc wsunąć do oporu po stronie wewnętrznej ścianki czołowej 2 w szczelinę pierścieniową w elemencie zaciskowym 12 i następuje niezawodne ustalenie w uchwycie 1 po odkształceniu jednego lub więcej elementów zaciskowych.

Element zaciskowy lub poszczególne jego segmenty dają się odkształcić na przykład za pomocą tłoczka, który ma otwór na tylny koniec kaniuli 6 wraz z opasującą go, nasadzoną gumką wentylową 11. Gdy przednia część otworu jest uformowana stożkowo i ma większą średnicę niż tulejkowy element zaciskowy 12 lub przewidziane do zaciśnięcia poszczególne segmenty, to przy osiowym ruchu tłoczka element zaciskowy lub jego segmenty są dociskane stożkową częścią otworu do powłoki zewnętrznej 13 gumki 11 (por. odnośnik 12' na figurze). Po wyjęciu tłoczka element zaciskowy 12 pozostaje w tej pozycji i ustala niezawodnie gumkę wentylową 11 w uchwycie 1.

Alternatywnie mogą być też wykorzystywane różne opisane na wstępie odmiany uchwytów, przy czym uchwyt może być też ewentualnie ukształtowany jako jedna część z kaniulą.

185 564

185 564

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Przyrząd do pobierania krwi z uchwytem zawierającym kaniulę, zawiera ukształtowaną z zaostrzoną krawędzią ściętą, mającą postać wydrążonej igły kaniulę, która jest okryta zamkniętą na końcu, elastyczną, wężykowatą gumką wentylową z powietrzem, przy czym uchwyt wyposażono w segment ustalający tę gumkę od strony jej powłoki zewnętrznej, znamienny tym, że segment uchwytu (1) ustalający gumkę wentylową (11) od jej strony zewnętrznej ma postać odkształcalnego elementu zaciskowego (12).