PL184440B1 - Zespół mocujący osprzęt okapu dachu - Google Patents

Abstract

1. Zespól mocujacy osprzet okapu da- chu, wyposazony w równolegly do krawedzi okapu, przymocowany do wiezby dachu dzwigar podluzny, zaopatrzony w usytuowa- ne wzdluz niego otwory zlaczne, oraz w ad- apter zaopatrzony w element zlaczny umieszczony w otworze zlacznym, zna- mienny tym, ze adapter (12) jest swym ele- mentem zlacznym (26), osadzony obrotowo wzgledem osi (30) równoleglej do krawedzi okapu, a równoczesnie ten adapter (12) jest zaopatrzony w wysiegnik (32), który w wido- ku z boku ma ksztalt segmentu kolowego o srodku lezacym w osi (30) obrotu adaptera (12), przy czym adapter (12) jest mocowany za pomoca swego wysiegnika (32) w pozada- nym polozeniu obróconym. FIG.1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół mocujący osprzęt okapu dachu, wyposażony w równoległy do krawędzi okapu, przymocowany do więźby dachu dźwigar podłużny, zaopatrzony w usytuowane wzdłuż niego otwory złączne, oraz w adapter zaopatrzony w element złączny umieszczony w otworze złącznym.

W rejonie okapu dachu, zwłaszcza dachu spadkowego, sąumieszczone elementy wsporcze osprzętu okapu, na przykład wsporniki rynny lub deski osłonowe. Wsporniki rynny są zwykle przymocowane do górnej powierzchni krokwi i zostają odgięte zależnie od kąta nachylenia dachu, natomiast deski osłonowe są zwykle przybijane do czołowej powierzchni krokwi. Niedogodnością takich konstrukcji jest, że odległość punktów mocowania elementów osprzętu okapu jest zależna od rozstawu krokwi.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE-A-3 427 777 znany jest zespół mocujący osprzęt okapu dachu, wyposażony w przymocowany do więźby dachu uchwyt i w pałąkowy wspornik rynny. Uchwyt, na swej skierowanej w stronę budynku stronie, ma postać prowadnicy i jest zaopatrzony w pionowy otwór podłużny. Koniec wspornika rynny, wprowadzony do prowadnicy jest zaopatrzony w otwór przelotowy, a mocowanie wspornika rynny za pomocą śruby zaciskowej umożliwia jego regulację wysokościową względem uchwytu.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-0 204 368 znany jest zespół mocujący osprzęt okapu dachu, w którym rynna, swą skierowaną w stronę budynku krawędzią, jest przymocowana do więźby dachu, natomiast zewnętrzna krawędź rynny j est przymocowana do adaptera. Adapter przechodzi przez dźwigar podłużny i jest do niego przymocowany przesuwnie wzdłużnie za pomocą umieszczonego w linii okapu i kalenicy złącza.

Celem wynalazkujest opracowanie konstrukcji takiego zespołu mocującego osprzęt okapu dachu, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas zespołów, zwłaszcza zespołu umożliwiającego szybki montaż elementu osprzętu okapu zapomocąprostych środków, niezależny od rozstawu krokwi.

Zadanie to zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji zespołu mocowania osprzętu okapu dachu, w którym adapter jest swym elementem złącznym osadzony obrotowo względem osi równoległej do krawędzi okapu, a równocześnie ten adapterjest zaopatrzony w wysięgnik, który w widoku z boku ma kształt segmentu kołowego o środku leżącym w osi obrotu adaptera. Adapter jest mocowany za pomocą swego wysięgnika w pożądanym położeniu obróconym.

Dźwigar podłużny może mieć długość wielometrową i może być wyposażony w otwory złączne rozmieszczone co kilka centymetrów. Mocuje się wówczas gwoździami dźwigar podłużny do więźby dachu, na przykład do krokwi, nie musząc dostosowywać położenia adapterów do rozstawu krokwi. Adaptery następnie mocuje się swymi elementami złącznymi w pożądanych ich położeniach wzdłużnych.

Adaptery następnie mocuje się do dźwigara podłużnego, niezależnie od kąta jego nachylenia, w pożądanej płaszczyźnie, zwłaszcza w płaszczyźnie pionowej, dzięki możliwości obrotu adaptera. Może to zostać wykonane na przykład przez zaciśnięcie zawiasu w osi obrotu adaptera, albo przez przymocowanie adaptera do więźby dachu.

Przejęcie działającego na adapter momentu obrotowego następuje za pomocą małych sił, gdyż adapter jest wyposażony w wysięgnik, za pomocą którego jest mocowany.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazkujest, że dźwigar podłużny ma postać kształtownika wentylacyjnego okapu. Otwory wentylacyjne mogą mieć różny kształt, zapewniający łącznie wymagany dla wentylacji okapu przekrój.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku dźwigar podłużny ma wysokość wynoszącą co najmniej 70 mm. Wysokość ta jest równa wysokości łaty i wysokości dwóch dodatkowych łat dachu pod pokryciem, koniecznych dla wyrównania wysokości w rejonie okapu. Dźwigar podłużny może być dzięki temu przymocowany do bezpośrednio do krokwi, na ich końcach od strony krawędzi okapu, a dachówki w rzędzie od strony krawędzi okapu mogą zostać nałożone bezpośrednio na dźwigar podłużny.

Dźwigar podłużny ma korzystnie postać kształtownika skrzynkowego. W takim kształtowniku skrzynkowym skierowana w stronę krawędzi okapu ścianka boczna jest prostopadła do

184 440 ścianki dolnej, natomiast skierowana w stronę kalenicy ścianka boczna jest nachylona od tylnej krawędzi ścianki dolnej do krawędzi górnej skierowanej w stronę krawędzi okapu ścianki bocznej , dzięki czemu dźwigar podłużny ma przekrój trójkątny. Krawędź górna skierowanej w stronę krawędzi okapu ścianki bocznej może mieć postać wąskiej ścianki górnej, z którą stykają się dachówki i wówczas przekrój dźwigara podłużnego jest trapezowy. Ścianka dolna wystaje w stronę kalenicy i w tym rejonie jest przybita do więźby dachu.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że do dźwigara podłużnego jest przymocowana, przylegaj ąca do dolnego obrysu pokrycia dachu, zabezpieczaj ąca przed ptakami siatka. Zamyka ona pozostałe pod dachówkami i okapem wolne przestrzenie. Siatka zabezpieczająca może być wykonana ze sztucznego tworzywa i umieszczona pod przymocowanymi do skierowanej w stronę krawędzi okapu ścianki bocznej dźwigara podłużnego nakładkami.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że wysięgnikjest mocowany do dźwigara podłużnego. Dzięki temu mocowanie adaptera odbywa się niezależnie od konstrukcji więźby dachu.

Dźwigar podłużny korzystnie jest zaopatrzony w usytuowany naprzeciw otworu złącznego element ustalający, do którego jest mocowany wysięgnik. Ułatwia to mocowanie adaptera do dźwigara podłużnego.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że otwory złączne są usytuowane w rejonie skierowanej w stronę krawędzi okapu ścianki górnej dźwigara podłużnego, natomiast elementy ustalające są usytuowane w pobliżu strony dolnej dźwigara podłużnego. Dzięki temu konstrukcja zespołu mocującego jest bardzo stabilna. Punkty mocowania adaptera, złącze i mocowanie wysięgnika adaptera są od siebie najbardziej oddalone, co umożliwia minimalizację przenoszonej siły poziomej.

Element złączny adaptera ma kształt teowy, a otwór złączny ma taki kształt, że może zostać do niego wprowadzony element złączny. Aby element złączny mógł pełnić 'funkcję usytuowanego w osi obrotu adaptera zawiasu, otwór złączny ma kształt dopasowany do kształtu elementu złącznego, a element złączny może zostać umieszczony w otworze złącznym bez potrzeby użycia narzędzi. Otwór złączny może być wyposażony w zespół zaciskowy.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że do skierowanej w stronę kalenicy ścianki bocznej dźwigara podłużnego sąprzymocowane elementy ustalające, natomiast w skierowanej w stronę krawędzi okapu ściance bocznej dźwigara podłużnego są usytuowane otwory, przez które przechodzą wysięgniki adapterów. Dzięki temu mocowanie adaptera jest łatwo dostępne z góry.

Wysięgnik, określający pożądane położenie adaptera, korzystnie jest przymocowany do mającego postać płytki przylegającego do wysięgnika elementu ustalającego.

Element ustalający korzystnie jest zaopatrzony w co najmniej jeden otwór, natomiast wysięgnikjest zaopatrzony w rozmieszczone wzdłuż niego otwory, dzięki którym, za pomocą sztyftu umieszczonego w elemencie ustalającym i w wysięgniku, wysięgnik zostaje przymocowany do elementu ustalającego. Mocowanie wysięgnika jest bardzo proste. Jako element mocujący może zostać użyty ma przykład gwóźdź, umieszczony w leżących naprzeciw siebie otworach.

Element ustalający korzystnie jest zaopatrzony w co najmniej dwa otwory usytuowane obok siebie, natomiast wysięgnikjest zaopatrzony w otwory usytuowane w przesuniętych względem siebie rzędach. Również dzięki temu dokładne mocowanie wysięgnika jest bardzo proste. Ilość i położenie rzędów otworów wysięgnikajest dopasowane do położenia otworów w elemencie ustalającym. Rząd otworów w elemencie ustalającym może być również usytuowany ukośnie. Dzięki temu możliwe jest, mimo wykonania wielu otworów, pozostawienie dostatecznej ilości materiału dla zapewnienia odpowiedniej sztywności wysięgnika. Wystarczy na przykład, dla uzyskania obrotu adaptera o jeden stopień, wykonać trzy otwory w elemencie ustalającym i trzy rzędy otworów w wysięgniku.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że adapter styka się swą powierzchnią przylegania z powierzchniąelementu wsporczego osprzętu okapu. Ułatwia to znacznie montaż elementu wsporczego okapu dachu. Dla elementu wsporczego o przekroju prostokątnym korzystne jest, gdy adapter jest zaopatrzony w prowadnice. Mogą one mieć postać korytkowego ograniczenia powierzchni przylegania.

184 440

Element wsporczy osprzętu okapu korzystnie jest przymocowany pionowo przesuwnie do adaptera. Uzyskuje się to dzięki zastosowaniu otworu podłużnego w adapterze i wówczas element wsporczy osprzętu okapu przymocowuje się za pomocą śruby. Jeżeli osprzętem okapu jest rynna, to można dzięki temu uzyskać odpowiedni jej spadek.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku adapter ma postać wspornika rynny. Wówczas odpada kosztowna konieczność wyginania wsporników rynny celem dopasowania ich do kąta nachylenia dachu i dla uzyskania odpowiedniego spadku rynny. Nie jest również konieczne pozostawienie zagłębień w łacie okapu, dzięki czemu pracochłonność wykonawstwa i montażu stanowi tylko ułamek potrzebnej dotychczas pracochłonności.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia zespół mocujący według wynalazku, z adapterem i dźwigarem podłużnym, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - dźwigar podłużny z przymocowanym do niego adapterem, w przekroju poprzecznym dźwigara i w widoku z boku na adapter, a fig. 3 - adapter z wysięgnikiem w rozwinięciu.

Figura 1 przedstawia zespół mocowania 10 z adapterem 12 i z odcinkiem dźwigara podłużnego 14, przymocowanego do więźby dachu równolegle do krawędzi okapu. Dźwigar podłużny 14 jest wykonany ze stalowej blachy ocynkowanej, jako kształtownik skrzynkowy o przekroju trapezowym, o wysokości 75 mm i o długości 250 cm. Ścianka dolna 16 dźwigara podłużnego 14 jest przymocowana do krokwi 18 więźby dachu. Skierowana w stronę krawędzi okapu ścianka boczna 20 dźwigara podłużnego 14 jest usytuowana prostopadle do ścianki dolnej 16. Odgięta jest od niej, w stronę kalenicy, wąska ścianka górna 22, równoległa do ścianki dolnej 16. Od zakończenia ścianki górnej 22 rozpoczyna się druga, nachylona ścianka boczna 24, skierowana w stronę ścianki dolnej. 16.

Dźwigar podłużny 14 stanowi odpowietrzenie okapu, ponieważ jego skierowana w stronę krawędzi okapu ścianka boczna 20 i jego skierowana w stronę kalenicy ścianka boczna 24 są zaopatrzone w otwory odpowietrzające.

W ściance górnej 22, w kierunku podłużnym dźwigara podłużnego 14, są co około 30 mm usytuowane teowe otwory złączne 26. Otwory złączne 26 sąprzedłużone usytuowanymi w ściance bocznej 20 dźwigara podłużnego 14 otworami, o szerokości równej szerokości środnika otworu teowego i o wysokości równej grubości adaptera 12, wynoszącej 2 mm. W jednym z tych otworów złącznych 26 jest umieszczony adapter 12. Adapter 12, na swym końcu, którym jest przymocowany do otworu złącznego 26, jest zaopatrzony w teowy element złączny 28. Adapter obraca się dokoła pseudoprzegubu utworzonego przez element złączny 28, czyli dokoła osi 30, równoległej do krawędzi okapu.

Figura 2 przedstawia dźwigar podłużny 14 z umieszczonym w nim adapterem 12, w przekroju poprzecznym dźwigara i w widoku z boku na adapter. Na końcu adaptera 12, przeciwległym względem elementu złącznego 28, jest usytuowany zagięty wysięgnik 32, mający w widoku z boku kształt segmentu kołowego o promieniu R wynoszącym 68 mm, którego środkiem jest oś 30.

W dźwigarze podłużnym 14 otworowi złącznemu 26 jest podporządkowany element ustalający 34 dla wysięgnika 32 i tym samym dla adaptera 12, określający jego pożądane położenie. Elementy ustalające 34 są wykonane w postaci przylegających do wysięgnika 32 płytek, przymocowanych do skierowanej w stronę kalenicy ścianki bocznej 24 dźwigara podłużnego 14. W ściance bocznej 20 dźwigara podłużnego 14 skierowanej w stronę krawędzi okapu, przy jej dolnej krawędzi, jest usytuowany otwór 36 dla wysięgnika 32. W elemencie ustalającym 34 są wykonane usytuowane obok siebie trzy otwory 38, a w wysięgniku 32 są wykonane usytuowane w przesuniętych rzędach otwory 40. Otwory 38 mają średnicę 3 mm, a ich rozstaw wynosi 6 mm. Wysięgnik 32 jest zablokowany za pomocą elementu ustalającego 34 przez wsunięcie sztyftu 35 w otwór 40 usytuowany naprzeciw odpowiedniego otworu 38.

Figura 3 przedstawia w rozwinięciu zaopatrzony w wysięgnik 32 adapter 12, wykonany z płaskownika o grubości 2 mm. Otwory 40 w wysięgniku 32 mająśrednicę 3 mm i sąusytuowane w trzech rzędach, przy czym otwory 40 jednego rzędu sąrozstawione co 4,5 mm, natomiast poszczególne rzędy są przesunięte względem siebie o 1,5 mm. W każdym rzędzie jest dwana6

184 440 ście otworów 40, dzięki czemu wysięgnik 32 zagięty na promieniu R umożliwia pełny obrót adaptera 12 o 45°.

Na skierowanej w stronę krawędzi okapu płaszczyźnie adaptera jest usytuowana powierzchnia przylegania 42, stykająca się z elementem wsporczym 44 osprzętu okapu, którym może być na przykład wspornik rynny (fig. 1). Wzdłuż powierzchni przylegania 42 jest usytuowany otwór podłużny 46. Położenie elementu wsporczego 44 osprzętu okapu można ustalać za pomocą śruby, przechodzącej przez otwór podłużny 46. Z obu boków powierzchni przylegania 42 sąusytuowane listwy prowadzące 48, 50, tworzące wraz z płaskownikiem przekrój korytkowy. Uniemożliwiają one przekoszenie się elementu wsporczego 44 i wzmacniają adapter 12.

184 440

FIG. 2

FIG. 3

184 440

24

40

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół mocujący osprzęt okapu dachu, wyposażony w równoległy do krawędzi okapu, przymocowany do więźby dachu dźwigar podłużny, zaopatrzony w usytuowane wzdłuż niego otwory złączne, oraz w adapter zaopatrzony w element złączny umieszczony w otworze złącznym, znamienny tym, że adapter (12) jest swym elementem złącznym (26), osadzony obrotowo względem osi (30) równoległej do krawędzi okapu, a równocześnie ten adapter (12) jest zaopatrzony w wysięgnik (32), który w widoku z boku ma kształt segmentu kołowego o środku leżącym w osi (30) obrotu adaptera (12), przy czym adapter (12) jest mocowany za pomocą swego wysięgnika (32) w pożądanym położeniu obróconym.
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwigar podłużny (14) ma postać kształtownika wentylacyjnego okapu.
3. 3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że dźwigar podłużny (14) ma wysokość wynoszącą co najmniej 70 mm.
4. 4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że dźwigar podłużny (14) ma postać kształtownika skrzynkowego.
5. 5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że dźwigar podłużny (14) jest zaopatrzony w przylegającą do dolnego obrysu pokrycia dachu, zabezpieczającą przed ptakami siatkę.
6. 6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że wysięgnik (32) jest mocowany do dźwigara podłużnego (14).
7. 7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że dźwigar podłużny (14) jest zaopatrzony w usytuowany naprzeciw otworu złącznego (26) element ustalający (34), do którego jest mocowany wysięgnik (32).
8. 8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że otwory złączne (26) są usytuowane w rejonie skierowanej w stronę krawędzi okapu ścianki górnej dźwigara podłużnego (14), natomiast elementy ustalające (34) są usytuowane w pobliżu strony dolnej dźwigara podłużnego (14).
9. 9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że do skierowanej w stronę kalenicy ścianki bocznej (34) dźwigara podłużnego (14) są przymocowane elementy ustalające (34), natomiast w skierowanej w stronę krawędzi okapu ściance bocznej (20) dźwigara podłużnego (14) są usytuowane otwory (36), przez które przechodzi wysięgnik (32) adaptera (12).
10. 10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że element ustalający (34) ma postać przylegającej do wysięgnika (32) płytki, do której wysięgnik (32) jest przymocowany w położeniu ustalającym pożądane położenie obrócone adaptera (12).
11. 11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że element ustalający (34) jest zaopatrzony w co najmniej jeden otwór (38), natomiast wysięgnik (32) jest zaopatrzony w rozmieszczone wzdłuż niego otwory (40), dzięki którym, za pomocą sztyftu umieszczonego w elemencie ustalającym (34) zostaje ustalone położenie wysięgnika (32).
12. 12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że element ustalający (34) jest zaopatrzony w co najmniej dwa otwory (38) usytuowane obok siebie, natomiast wysięgnik (32) jest zaopatrzony w otwory (40) usytuowane w przesuniętych względem siebie rzędach.
13. 13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że adapter (12) styka się swą powierzchnią przylegania (42) z powierzchnią elementu wsporczego (44) osprzętu okapu.
14. 14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że element wsporczy (44) osprzętu okapu jest mocowany do adaptera (12) pionowo przesuwnie.
15. 15. Zespół według zastrz. 14, znamienny tym, że adapter (12) ma postać wspornika rynny.

    184 440