PL179519B1

PL179519B1 - Material na plastry medyczne i sposób otrzymywania materialu na plastry medyczne PL PL

Info

Publication number: PL179519B1
Application number: PL94310554A
Authority: PL
Inventors: Volker Talke; Karin Ludwig; Karl-Heinz Reinhold; Kurt Seeger
Original assignee: Lohmann Gmbh & Co Kg
Priority date: 1993-03-18
Filing date: 1994-03-07
Publication date: 2000-09-29
Also published as: JPH08507711A; EP0689408B1; KR100320285B1; DE4308649A1; PL310554A1; JP3558089B2; HU220313B; ES2098129T3; NO953662L; NO953662D0; HU9502701D0; NO306233B1; US5641506A; DE59401343D1; KR960700671A; HUT78106A; EP0689408A1; WO1994021206A1; DE4308649C2

Abstract

1. Material na plastry medyczne, majacy nosnik zaopatrzony w równomierna, porowata powloke kleju przylepcowego, tworzacego ciagle sciezki w kierunkach podluznym i poprzecznym, miedzy którymi znajduja sie czesci powierzchni wolne od kleju w postaci wysepek, przy czym udzial czesci powierzchni wolnych od kleju wynosi od 30 do 60%, znamienny tym, ze stanowi go nosnik pokryty ciaglymi sciezkami topliwego kleju przy- lepcowego, wytworzonego na bazie polimerów blokowych, wykazujacego w temperaturach 120°C do 180°C le- pkosc wynoszaca od 1000 do 20000 mPa s, a zwlaszcza lepkosc od 2000 do 10000 mPa · s, przy czym topliwy klej przylepcowy jest naniesiony na nosnik technika druku wkleslego, material na plastry wykazuje przepuszczalnosc pary wodnej wyzsza niz 2000 g/m2 /24 h, a masa powierzchniowa naniesionej powloki kleju wynosi od 30 do 160 g/m2, a zwlaszcza od 40 do 120 g/m2. 6. Sposób wytwarzania materialu na plastry medyczne, majacego nosnik zaopatrzony w równomierna, po- rowata powloke kleju przylepcowego, tworzacego ciagle sciezki w kierunkach podluznym i poprzecznym, mie- dzy którymi znajduja sie czesci powierzchni wolne od kleju w postaci wysepek, przy czym udzial czesci powierzchni wolnych od kleju wynosi od 30 do 60%, znamienny tym, ze za pomoca ogrzewanego urzadzenia do powlekania technika druku wkleslego, w którym stosuje sie nie tylko rakiel sztywny ale równiez i elastyczny, nanosi sie na zapobiegajaca przywieraniu warstwe topliwy klej przylepcowy wytworzony na bazie polimerów blokowych i wykazujacy w temperaturach od 120°C do 180°C lepkosc wynoszaca od 1000 do 20000 mPa · s, a zwlaszcza lepkosc od 2000 do 10000 mPa · s, przy czym klej ten nanosi sie w postaci krzyzujacych sie ciaglych sciezek, tworzacych wysepki wolne od kleju, az do naniesienia powloki kleju o masie czasteczkowej od 30 do 160 g/m2, a zwlaszcza od 40 do 120 g/m2, po czym bezposrednio po nalozeniu tak uformowanej warstwy kleju zwiazuje sie ja nosnikiem tworzac material na plastry o przepuszczalnosci pary wodnej wyzszej niz 2000g/m2 /24 h. PL PL

Description

Przedmiotem wynalazkujest materiał na plastry medyczne utworzony z nośnika pokrytego równomierną, perforowaną powłoką topliwego kleju przylepcowego oraz sposób wytwarzania materiału na plastry medyczne.

179 519

Znane materiały stosowane do otrzymywania plastrów medycznych stanowią materiały włókiennicze i/lub folie, pokryte roztworami lub zawiesinami mas klejących wytworzonych z polimerów należących do grupy, obejmującej kauczuk naturalny, kauczuk syntetyczny, polieter winylowy i kopolimery poliakrylanowe.

Wśród tych mas klejących, kleje otrzymywane na bazie kauczuku naturalnego sąniekorzystne ze względu na ich wysoki stopień alergizacji, a także z uwagi na ich małą odporność na starzenie się i wskutek tego w zastosowaniach medycznych są rzadko stosowane. Zawiesinowe masy klejące wykazują niską odporność na wilgoć, a więc naturalna skłonność do pocenia się skóry prowadzi do ich rozpuszczania i z tego względu masy te również nie znalazły uznania na rynku. Najczęściej używane obecnie rozpuszczalnikowe kleje akrylanowe majątę wadę, że stosowany rozpuszczalnik odparowuje pod wpływem ciepła i musi być następnie albo spalony, albo, też odzyskany z powrotem i utylizowany.

Nowoczesne topliwe kleje przylepcowe wytworzone z kauczuku syntetycznego na bazie kopolimerów blokowych dotychczas nie osiągnęły znaczenia na rynku, ponieważ ich mała przepuszczalność względem pary wodnej uniemożliwia przyleganie przez dłuższy okres czasu do skóry ludzkiej, która w stanie spoczynkowym wydziela około 500 g/m²/24 h wody.

Podwyższanie przepuszczalności pary wodnej w materiałach na plastry medyczne przez użycie porowatych powłok klejących, np. przez stosowanie urządzeń powlekających drukiem sitowym, jest znane w medycznych zastosowaniach materiałów plastrowych. Powlekane w ten sposób materiały na plastry medyczne, w których klej nakłada się jedynie w postaci wysepek, a nie w sposób ciągły, posiadająjednak tę wadę, że w tak konfekcjonowanych plastrach z folii nie można zapewnić szczelności względem bakterii, oraz że ponadto w przypadku stosowania materiałów włókienniczych dochodzi do wystrzępienia poszczególnych nitek, co nie tylko przeszkadza optycznie, lecz w przypadku elastycznych materiałów nośnikowych niekiedy uniemożliwia ich stosowanie. Oprócz tego topliwe kleje przylepcowe nanoszone drukiem sitowym mają tę własność, że uzyskuje się powłoki półkoliste, a nie cylindryczne. W następstwie tego, przy bezpośrednim powlekaniu powierzchnia, która ma mieć kontakt ze skórą jest bardzo mała w porównaniu z ilością powłoki klejącej i zależy od nacisku przy aplikacji. Nawet w przypadku pośredniego nakładania powłoki pod wysokim ciśnieniem powlekania często nie osiąga się wystarczającej przylepności do materiału nośnikowego.

Z drugiej strony powłoki topliwego kleju przylepcowego, otrzymane w postaci ciągłej masy klejącej z wysepkowo rozmieszczonymi miejscami wolnymi od kleju, jeśli wytwarza się je techniką druku wklęsłego, nie nadają się do zastosowań medycznych, gdyż w przypadku druku wklęsłego można nanosić zaledwie do 30 g/m2 powłoki klejącej. Przy nanoszeniu większej ilości masy nie osiąga się zadowalających subtelnych struktur i wymagana porowatość gwałtownie spada. Te znane powłoki klejące posiadająponadto niską wewnętrzną elastyczność, która nie pozwala, aby wyrównywać różnice powierzchni między skórą ludzką i materiałem nośnikowym, wywołane ruchami. W przypadku zbyt małej ilości masy powłoki klejącej obserwuje się więc z reguły odrywanie się stref brzegowych materiału plastra.

Zadaniem postawionym do rozwiązania przez twórców wynalazku, jest oddanie do dyspozycji materiału na plastry medyczne pozbawionego wyżej podanych wad i ograniczeń technicznych, a także wskazanie sposobu jego otrzymywania, który umożliwia takie nanoszenie topliwego kleju przylepcowego na bazie polimerów blokowych o odpowiedniej lepkości na materiał nośnikowy z materiału włókienniczego i/lub z folii techniką druku wklęsłego, że przy wystarczającej porowatości ilość naniesionej substancji klejącej jest dostateczna, aby również podczas ruchów zapewnić niezawodną i długotrwaląprzylepno.ść materiału plastra do ludzkiej skóry.

Zgodnie z wynalazkiem materiał na plastry medyczne jest utworzony z nośnika pokrytego równomierną, porowatąpowłokąkleju przylepcowego, tworzącego ciągłe ścieżki w kierunku podłużnym i poprzecznym, miedzy którymi znajdują się części powierzchni wolne od kleju w postaci wysepek, przy czym udział części powierzchni wolnych od kleju wynosi od 30 do 60%. Materiał ten charakteryzuje się tym, że stanowi go nośnik pokryty ciągłymi ścieżkami to4

179 519 pliwego kleju przylepcowego, wytworzonego na bazie polimerów blokowych, wykazującego w temperaturach 120°C do 180°C lepkość wynoszącą od 1000 do 20000 mPa · s, a zwłaszcza lepkość od 2000 do 10000 mPa · s, przy czym topliwy klej przylepcowy jest naniesiony na nośnik techniką druku wklęsłego, materiał na plastry wykazuje przepuszczalność pary wodnej wyższą niż 2000 g/m²/24 h, a masa powierzchniowa naniesionej powłoki kleju wynosi od 30 do 160 g/m², a zwłaszcza od 40 do 120 g/m².

Korzystnie, zgodnie z wynalazkiem, w materiale na plastry szerokość kleju u ich podstawy wynosi maksymalnie 3 mm, a odstępy między wysepkami wolnymi od kleju, rozmieszczonymi regularnie między ścieżkami topliwego kleju przylepcowego, wynoszą najwyżej 3 mm.

Korzystnie, według wynalazku, nośnikiem jest materiał włókienniczy lub folia przepuszczająca parę wodną, a materiał na plastry medyczne stosowany jest do wytwarzania przylepców·', wiązadeł przylepcowych, opatrunków pierwszej pomocy, plastrów mocujących, plastrów do badania uczuleń lub opatrunków na rany nie dopuszczających bakterii i jest sterylizowany.

Zgodnie z wynalazkiem sposób wytwarzania materiału na plastry medyczne z nośnikiem polega na pokryciu nośnika równomierną, porowatą powłoką kleju przylepcowego tworzącego ciągłe ścieżki w kierunkach podłużnym i poprzecznym, między którymi znajdują się części powierzchni wolne od kleju w postaci wysepek, przy czym udział części powierzchni wolnych od kleju wynosi od 30 do 60%. Sposób ten charakteryzuje się tym, że za pomocą ogrzewanego urządzenia do powlekania techniką druku wklęsłego, w którym stosuje się nie tylko rakiel sztywny ale również i elastyczny, nanosi się na zapobiegającąprzywieraniu warstwę topliwy klej przylepcowy wytworzony na bazie polimerów blokowych i wykazujący w temperaturach od 120°Cdo 180°C lepkość wynoszącą od 1000 do 20000 mPa •s, a zwłaszcza lepkość od 2000 do 10000 mPa · s. Klej ten nanosi się w postaci krzyżujących się ciągłych ścieżek, tworzących wysepki wolne od kleju, aż do naniesienia powłoki kleju o masie powierzchniowej wynoszącej od 30 do 160 g/m2, a zwłaszcza od 40 do 120 g/m2, po czym bezpośrednio po nałożeniu tak uformowanej warstwy kleju związuje się ją z nośnikiem, tworząc materiał na plastry o przepuszczalności pary wodnej wyższej niż 2000 g/m2/24h.

Korzystnie, zgodnie z wynalazkiem, nanosi się na nośnik ścieżki kleju, których szerokość u podstawy wynosi maksymalnie 3 mm i które tworząwysepki wolne od kleju, rozmieszczone regularnie w odstępach wynoszących najwyżej 3 mm. Przy wytwarzaniu materiału na plastry medyczne stosuje się korzystnie jako nośnik materiał włókienniczy lub folię przepuszczającą parę wodną.

Materiał, w którym stosuje się topliwy klej przylepcowy na bazie polimerów blokowych o odpowiedniej lepkości i sposób jego wytwarzania, pozwalają usunąć wady występujące w przypadku materiałów otrzymywanych za pomocą druku sitowego. W szczególności, otrzymany materiał osiąga w pełni zadowalającą porowatość części powierzchni wolnych od substancji klejącej, wynoszących od 30 do 60% całej powierzchni, a oprócz tego wykazuje niezawodną przylepność materiału plastra do skóry ludzkiej, w tym również przy różnicach powierzchni wywołanych ruchami i wynikających stąd napięciach.

W materiale według wynalazku przewiduje się stosowanie materiałów włókienniczych, które wykazują stosunkowo wysoką porowatość uzyskiwaną przez samą strukturę materiału włókienniczego.

W przypadku materiałów na plastry medyczne według wynalazku, korzystną postacią ich stosowania są materiały przylepcowe medyczne, szczelne względem bakterii ale materiały te mogą być również stosowane poza obszarem medycznym, jak np. taśmy klejące, etykiety itd. W porównaniu z materiałami pokrytymi klejem na całej powierzchni oszczędza się w tym przypadku do 50% kleju. Plastry, w których stosuje się materiał według wynalazku mogą być sterylizowane. Można to osiągać sposobami znanymi specjalistom - przez napromienianie lub działanie tlenkiem etylenu.

Przykładl: Silikonowaną folię poliestrową o grubości 50 pm firmy Daubert powleka się do osiągnięcia masy powierzchniowej równej 60 g/m2 topliwym klejem przylepcowym otrzymanym na bazie kopolimerów blokowych o nazwie handlowej lunamelt PS 3785, którego lepkość w

179 519

150°C wynosi 13740 mPa · s, z pomocą ogrzewanego urządzenia do powlekania drukiem wklęsłym, którego walec rytowniczy zawiera regularny, rombowy deseń z głębokością rytowania wynoszącą 100 pm, na którym to walcu 50% powierzchni całkowitej zajmują powierzchnie pozbawione kleju, rozmieszczone w odstępach 1,3 mm. Temperatura powlekania wynosi 140°C. Bezpośrednio po powlekaniu nalaminowuje się pod ciśnieniem 2x 10⁵ Pa folię polimeryczną firmy ACE o grubości 25 pm, która w stanie niepowleczonym wykazuje przepuszczalność względem pary wodnej równą 4400 g/m²/24 h. Powleczona w ten sposób folia wykazuje przepuszczalność pary wodnej równą2500 g/m²/24 h i nie przepuszcza bakterii. Siła przylepności próbki konwencjonowanej na opatrunek i sterylizowanej promieniami y wynosi według testu AFERA 4001 15 N/25 mm. W próbach noszenia na plecach przez 10 badanych osobników opatrunki wykazują niezawodną przylepność ponad 24 h.

Przykładu. Folię poliestrową, wymienioną w przykładzie I, powleka się 95 g/m² topliwego kleju przylepcowego otrzymanego na bazie kopolimerów blokowych, firmy Findley Adhesives Inc., o nazwie handlowej H2322 H01, którego lepkość w 177°C wynosi 7800 mPa · s, z zastosowaniem walca rytowniczego, którego powierzchnia wolna od kleju, wynosząca 44% powierzchni całkowitej, składa się z regularnych sześciokątów i wykazuje głębokość rytowania równą 140 pm. Bezpośrednio po powlekaniu nalaminowuje się pod ciśnieniem 4 x 105Pa poprzecznie elastyczny materiał plastrowy firmy TEN CATE MEDICAL B.V. Po konfekcjonowaniu na opatrunki pierwszej pomocy nie obserwowano nawet przy rozciąganiu żadnego strzępienia brzegów plastrów. Plastry te w próbkach noszenia na lewym przedramieniu przez 10 badanych osobników, sąniezawodnie przylepione przez ponad 24 h. Przepuszczalność tych plastrów względem pary wodnej wynosi 4500 g/m2/24 h.

179 519

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Materiał na plastry medyczne, mający nośnik zaopatrzony w równomierną, porowatą powłokę kleju przylepcowego, tworzącego ciągłe ścieżki w kierunkach podłużnym i poprzecznym, między którymi znajdują się części powierzchni wolne od kleju w postaci wysepek, przy czym udział części powierzchni wolnych od kleju wynosi od 30 do 60%, znamienny tym, że stanowi go nośnik pokryty ciągłymi ścieżkami topliwego kleju przylepcowego, wytworzonego na bazie polimerów blokowych, wykazującego w temperaturach 120°C do 180°C lepkość wynoszącą od 1000 do 20000 mPaxs, a zwłaszcza lepkość od 2000 do 10000 mPa · s, przy czym topliwy klej przylepcowy jest naniesiony na nośnik techniką druku wklęsłego, materiał na plastry wykazuje przepuszczalność pary wodnej wyższąniż 2000 g/m²/24 h, a masa powierzchniowa naniesionej powłoki kleju wynosi od 30 do 160 g/m2, a zwłaszcza od 40 do 120 g/m2.
2. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że szerokość ścieżek kleju u ich podstawy wynosi maksymalnie 3 mm.
3. Materiał według zastrz. 2, znamienny tym, że odstępy między wysepkami wolnymi od kleju, rozmieszczonymi regularnie między ścieżkami topliwego kleju przylepcowego, wynoszą najwyżej 3 mm.
4. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że nośnikiemjest materiał włókienniczy.
5. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że nośnikiem jest folia przepuszczająca parę wodną.
6. Sposób wytwarzania materiału na plastry medyczne, mającego nośnik zaopatrzony w równomierną, porowatą powłokę kleju przylepcowego, tworzącego ciągłe ścieżki w kierunkach podłużnym i poprzecznym, między którymi znajdują się części powierzchni wolne od kleju w postaci wysepek, przy czym udział części powierzchni wolnych od kleju wynosi od 30 do 60%, znamienny tym, że za pomocą ogrzewanego urządzenia do powlekania techniką druku wklęsłego, w którym stosuje się nie tylko rakiel sztywny ale również i elastyczny, nanosi się na zapobiegającąprzywieraniu warstwę topliwy klej przylepcowy wytworzony na bazie polimerów blokowych i wykazujący w temperaturach od 120°C do 180°C lepkość wynoszącą od 1000 do 20000 mPa · s, a zwłaszcza lepkość od 2000 do 10000 mPa · s, przy czym klej ten nanosi się w postaci krzyżujących się ciągłych ścieżek, tworzących wysepki wolne od kleju, aż do naniesienia powłoki klejuomasie cząsteczkowej od30do 160 g/m2, a zwłaszcza od 40 do 120 g/m.2,po czym bezpośrednio po nałożeniu tak uformowanej warstwy kleju związuje się ją nośnikiem tworząc materiał na plastry o przepuszczalności pary wodnej wyższej niż 2000g/m2/24 h.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że nanosi się ścieżki kleju, których szerokość u podstawy wynosi maksymalnie 3 mm.
8. Sosób według zastrz. 7, znamienny tym,, że nanosi się ścieżki kleju przylepcowego tworząc wysepki wolne od kleju, rozmieszczone regularnie w odstępach wynoszących najwyżej 3 mm.
9. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, żejako nośnik stosuje się materiał włókienniczy.
10. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako nośnik stosuje się folię przepuszczającą parę wodną