PL177256B1

PL177256B1 - Bandaż na opatrunek usztywniający oraz sposób wytwarzania bandaża na opatrunek usztywniający

Info

Publication number: PL177256B1
Application number: PL94312467A
Authority: PL
Inventors: Martin Edenbaum
Original assignee: Lohmann Gmbh & Co Kg
Priority date: 1993-07-28
Filing date: 1994-07-09
Publication date: 1999-10-29
Also published as: EP0708851B1; DK0708851T3; CA2165653A1; EP0708851A1; US5445599A; AU678047B2; NO317130B1; PL312467A1; ATE172256T1; DE69413982D1; AU7491994A; NO960334L; KR100317795B1; WO1995004178A1; CA2165653C; JPH09500802A; CZ24996A3; CZ285767B6; DE69413982T2; ES2124904T3

Abstract

1 Bandaz n a opatrunek usztywniajacy, z nasyconej zywica d zianiny osnowowej zawierajacej wlókna szklane termoplasty- czne, majacy dwie krawedzie poprzeczne do osi wzdluzn ej dzia- niny osnowowej, znam ienny tym , ze dzianina osnowowa zawiera grupe wielu pojedynczych, ciaglych, wielowlókienko- wych nitek z wlókien szklanych (10), tworzacych wzdluznie przebiegajace lancuszki o usytuowanych w odstepach od siebie oczkach lancuszka, oraz zawiera grupe wielu pojedynczych, ciaglych, wielowlóklenkowych nitek z wlókien szklanych (16), oddzielnie przeplecionych z wieloma pojedynczymi, ciaglymi nitkami termoplastycznymi (14), tworza mozaike (18), prze- biegajaca poprzecznie i usytuowana wzdluznie w odstepach od siebie, oraz przepleciona z usytuowanymi w odstepach od siebie oczkami lancuszków (10), które tworzaca konstrukcje otwartej dzianiny (9), przy czym ciagle termopalstyczne nitki (16) stano- wia od 50% do wartosci ponizej 100% calej liczby pojedynczych nitek tworzacych mozaike (18), a n a krawedziach poprzecznych (22, 24) bandaza (20) ciagle nitki termopalstyczne (14) sa spojone z przebiegajacymi poprzecznie i wzdluznie ciaglymi, wielowlókienkowymi nitkam i z wlókien szklanych (10, 16). 11 Sposób wytwarzania bandaza na opatrunek usztywnia- jacy, z nasyconej zywica dzianiny osnowowej zawierajacej wlók- n a szklane i term oplastyczne, polegajacy n a zgrzewaniu dzianiny w miejscach oddalonych wzdluznie od siebie i usytuo- wanych w kierunku poprzecznym do osi wzdluznej dzianiny, a nastepnie cieciu dzianiny w tych zgrzanych miejscach, zna- m ienny tym, ze stosuje sie dzianine osnowowa zawierajaca grupe wielu pojedynczych, ciaglych, wielowlóklenkowych nitek z wlókien szklanych, tworzacych wzdluznie przebiegajace lan- cuszki o usytuowanych w odstepach od siebie oczkach lancu- szka, oraz zawierajaca grupe wielu pojedynczych, ciaglych, wielowlóklenkowych nitek z wlókien szklanych oddzielnie....... F I G . 3 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest bandaż z dzianiny osnowowej, nadający się na opatrunek usztywniający, oraz sposób wytwarzania bandaża z dzianiny osnowowej.

Ortopedyczne opatrunki usztywniające są zwykle tworzone przez umieszczenie osłony ochronnej na części ciała i owijanie tej osłony ochronnej wyściółką w celu amortyzowania tej części ciała. Kiedy wyściółką jest już na miejscu, zwój giętkiej taśmy z dzianiny (z włókien szklanych) nasyconej aktywowanym wodą materiałem usztywniaj ącym zwilża się wodą, rozwij a i owija wokół części ciała. Materiał usztywniający po stwardnieniu tworzy opatrunek usztywniający.

Dzianina osnowowa z włókien szklanych jest stosowana w bandarzach na opatrunki usztywniające ze względu na swą wytrzymałość i elastyczność. Dzianiny takie są wytwarzane w długich odcinkach i cięte na indywidualne indywidualne bandaże na opatrunki usztywniające. Przy stosowaniu włókien szklanych występują jednak problemy związane z tendencją do strzępienia się tych włókien, zwłaszcza na krawędziach dzianiny poprzecznych do osi wzdłużnej dzianiny.

Znane rozwiązania ujawniają sposoby zapobiegania strzępieniu się włókien, polegające na cieplnym oczyszczaniu włókien szklanych, w celu usunięcia apretury skrobiowej z przędzy z

177 256 włókien szklanych przed nasycaniem bandaża aktywowanym wodą, materiałem usztywniającym. Takie postępowanie, pozwala wprawdzie na otrzymanie bardziej zwartej dzianiny o mniejszej tendencji do strzępienia się, lecz niekorzystnie wpływa na podatność włókien szklanych na rozciąganie.

Do wytworzenia bandaża są również stosowane dzianiny z włókien szklanych, mające aktywowany wodą, żywiczny, nasycający materiał usztywniający, kompatybilny z apreturą skrobiową na przędzy z włókien szklanych, przy czym włókna szklane nie są oczyszczane cieplnie. Przykładowo, jest stosowana dwukolumienkowa dzianina osnowowa, która ma odpowiednią rozciągliwość, lecz bandaże z niej wykonane nadal wykazują tendencję do strzępienia się.

Wiadomo też, że stosowanie osnowowej dzianiny poliestrowej pozwala na zmniejszenie strzępienia się bandaża, lecz dzianina ta nie posiada korzystnych właściwości włókien szklanych.

Z opisu patentowego US 4, 745, 912 jest znany bandaż z nasyconej żywicą dzianiny osnowowej, zawierającej włókna szklane i termoplastyczne, mający dwie krawędzie poprzeczne do osi wzdłużnej dzianiny osnowowej. Ponadto, jest znany sposób wytwarzania bandaża, polegający na zgrzewaniu dzianiny w miejscach oddalonych wzdłużnie od siebie i usytuowanych w kierunku poprzecznym do osi wzdłużnej dzianiny, a następnie na cięciu dzianiny w tych zgrzanych miejscach. Z powołanego opisu jest znane stosowanie dzianiny wytworzonej przez dodanie podwójnej przędzy wątku z włókien szklanych i termoplastycznych, dostarczanych przez tylny nawój do nieobrobionej cieplnie przędzy osnowowej z włókien szklanych. Jednakże gęstość tej dzianiny powoduje zmniejszenie jej elastyczności, a w konsekwencji zmniejszenie elastyczności bandaża.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na wykonaną z włókien szklanych dzianinę osnowową, która nie strzępi się, ale nadal posiada wszystkie korzystne właściwości bandaża z dzianiny z włókien szklanych nadającej się na opatrunki usztywniające.

Bandaż na opatrunek usztywniający, z nasyconej żywicą dzianiny osnowowej zawierającej włókna szklane i termoplastyczne, mający dwie krawędzie poprzeczne do osi wzdłużnej dzianiny osnowowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że dzianina osnowowa zawiera grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych, tworzących wzdłużnie przebiegające łańcuszki o usytuowanych w odstępach od siebie oczkach łańcuszka, oraz zawiera grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych, oddzielnie przeplecionych z wieloma pojedynczymi, ciągłymi nitkami termoplastycznymi, tworzącą mozaikę przebiegającą poprzecznie i usytuowaną wzdłużnie w odstępach od siebie, przeplecioną z usytuowanymi w odstępach od siebie oczkami wzdłużnie przebiegających łańcuszków, które tworzą konstrukcję otwartej dzianiny, przy czym ciągłe termoplastyczne nitki stanowią od 50% do wartości poniżej 100% całej liczby pojedynczych nitek tworzących mozaikę, a na krawędziach poprzecznych bandaża ciągłe nitki termoplastyczne są spojone z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych.

Dzianina osnowowa stanowi korzystnie jednoigłową dzianinę dwukolumienkową, w której ciągłe wielowłókienkowe nitki z włókien szklanych mają średnicę w zakresie 0,0038 0,0091 mm, oraz mają liczbę pasm 37 - 150. Korzystnie ciągłe, wielowłókienkowe nitki z włókien szklanych mają średnicę w przybliżeniu 0,0064 mm i liczbę pasm 100.

Ponadto, w mozaice każda co trzecia pojedyncza nitkajest ciągłą, wielowłókienkową nitką z włókien szklanych, natomiast około 67% mozaiki stanowią ciągłe nitki termoplastyczne, korzystnie o temperaturze topnienia nie większej niż 200°C, a zwłaszcza nie większej niż 149^l’C., oraz

Korzystnie, ciągła nitka termoplastyczna jest wybrana z grupy obejmującej włókna poliolefinowe, poliamidowe, poliestrowe, akrylowe, octanowe, z polichlorku winylu i ich mieszaniny z włóknami naturalnymi, a zwłaszcza jest nieteksturowaną przędzą polipropylenową 300 den, 72 włókienka.

Sposób wytwarzania bandaża elastycznego na opatrunek usztywniający, z nasyconej żywicą dzianiny osnowowej zawierającej włókna szklane i termoplastyczne, polegający na zgrzewaniu dzianiny w miejscach oddalonych wzdłużnie od siebie i usytuowanych w kierunku poprzecznym do osi wzdłużnej dzianiny, a następnie cięciu dzianiny w tych zgrzanych miej177 256 scach, według wynalazku charakteryzuje się tym, że stosuje się dzianinę osnowową zawierającą grupę wielu pojedynczych ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych, tworzących wzdłużnie przebiegające łańcuszki o usytuowanych w odstępach od siebie oczkach łańcuszka, oraz zawierającą grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych oddzielnie przeplecionych z wieloma pojedynczymi, ciągłymi nitkami termoplastycznymi, tworzącą mozaikę przebiegającą poprzecznie i usytuowaną wzdłużnie w odstępach od siebie, oraz przeplecioną z usytuowanymi w odstępach od siebie oczkami wzdłużnie przebiegających łańcuszków, które tworzą konstrukcję otwartej dzianiny, przy czym ciągle termoplastyczne nitki stanowią od 50% do wartości poniżej 100% całej liczby pojedynczych nitek tworzących mozaikę, a w miejscach cięcia dzianiny, spaja się, korzystnie za pomocą energii ultradźwiękowej, termoplastyczne nitki z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie, ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych.

Korzystnie, stosuje się dzianinę, w której spojenia ciągłych nitek termoplastycznych z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych tworzy się przez podanie dzianiny roztopieniu, przy czym nitki stapia się przez dotknięcie dzianiny gorącym prętem metalowym.

W sposobie wynalazku stosuje się również dzianinę, w której miejsca spojenia ciągłych nitek termoplastycznych z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych tworzy się podczas równoczesnego cięcia dzianiny grzanym urządzeniem tnącym.

Korzystnie w sposobie według wynalazku energia ultradźwiękowa jest emitowana z narzędzia tnącego.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest przedstawiony na rysunkach, na których: fig. 1 przedstawia schemat ściegu pierwszej kolumny tworzącej ścieg łańcuszkowy z ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych, fig. 2 przedstawia schemat ściegu drugiej kolumny tworzącej mozaikę ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych i ciągłych nitek termoplastycznych, fig. 3 przedstawia schemat ściegu łączącego ściegi przedstawione na fig. 1 i 2, fig. 4 przedstawia schemat dzianiny ze spojonymi obszarami. Na wszystkich figurach podobne oznaczenia liczbowe oznaczają podobne elementy.

Bandaż z dzianiny osnowowej 9 jest stosowany głównie przy wykonywaniu ortopedycznych opatrunków unieruchamiających impregnowanych żywicą. Dzianina 9 może być również podstawowym materiałem na szynę, do stosowania jako forma dla urządzenia protezowego lub w innych zastosowaniach ortopedycznych. Dzianina 9 może być wykonana na osnowarce z pojedynczym łożyskiem igłowym i może być scharakteryzowana jako jednoigłowa dwukolumienkowa dzianina osnowowa. Dzianina 9 może być wytwarzana na przykład w sposób podany w opisie patentowym US 4745912, z tym wyjątkiem, że do dziania dzianiny 9 potrzebne są tylko dwa grzebienie iglicowe w odróżnieniu od opisanej tam konstrukcji z trzema grzebieniami iglicowymi.

Jak pokazano na fig. 1, dzianina 9 zawiera pierwszą grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek przędzy 10 z włókien szklanych, które tworzą przebiegające wzdłużnie łańcuchy o usytuowanych w odstępach od siebie oczkach łańcuszka. Nitki 10 z włókien szklanych mają korzystnie jeden skręt na 2,54 cm w kierunku Z według standardowej terminologii. Średnica nitki 10 z włókien szklanych powinna wynosić od około 0,0036 mm do około 0,0091 mm, korzystnie około 0,0064 mm. Ponadto liczba pasm powinna wynosić od około 37 do około 150, korzystnie 100.

Jak pokazano na fig. 2,. dzianina 9 złożona jest również z drugiej grupy oddzielnych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek 16 z włókien szklanych, które mogą być takie same jak pierwsza grupa nitek 10 z włókien szklanych. Jednakże ta druga grupa nitek 16 jest oddzielnie przepleciona (tzn. w różnych oczkach podłużnych nitek 10) wieloma pojedynczymi, ciągłymi nitkami termoplastycznymi 14 tworzącymi rozciągającą się wzdłużnie i poprzecznie, zdystansowaną mozaikę 18. Jak pokazano na fig. 3, mozaika 18 jest przepleciona z wzdłużnymi łańcuszkami, o oddzielonych od siebie oczkach łańcuszka, nitek 10 z włókien szklanych.

Termoplastyczne nitki 14 zawierają od 50% do wartości poniżej 100% (lecz nie 100%) całej liczby pojedynczych nitek 14 i 16, tworzących wymienioną mozaikę 18.

177 256

W mozaice 18 stosunek termoplastycznych nitek 14 do ciągłych wielowłókienkowych nitek 16 z włókien szklanych wynosi korzystnie 2:1. Mozaika 18 złożona jest zatem korzystnie z 67% (dwie trzecie) nitek termoplastycznych 14. Dwie termoplastyczne nitki 14 powinny występować na przemian z jedną nitką 16 z włókien szklanych, tworząc korzystny wzór pokazany na schematach ściegów pokazanych na fig. 2 i 3.

Termoplastyczne nitki 14 w mozaice 18 powinny mieć temperaturę topnienia nie większą niż 200°C. Korzystnie temperatura topnienia jest nie większa niż 149°C. Nitki termoplastyczne 14, które są przydatne do przedmiotowej dzianiny 9, obejmują przykładowo poliolefiny, włókna poliamidowe, poliestrowe, akrylowe, octanowe, z polichlorku winylu i ich mieszaniny z włóknami naturalnymi. Korzystnie termoplastyczna przędza 14 stosowana w mozaice 18 ma niską temperaturę topnienia, aby uniknąć przebarwienia dzianiny, jeżeli zostanie ona spój ona cieplnie. Chociaż mogą być stosowane włókna teksturowane, albo nieteksturowane, najkorzystniejszą przędzą termoplastyczną 14 jest przędza polipropylenowa nieteksturowana 300 den, 72 włókienka.

, Jak pokazano na fig. 4, dzianina osnowowa 9 jest wytwarzana o ciągłej długości 26, jak podano w opisie patentowym US 4745912, i jest impregnowana żywicą sposobami znanymi fachowcom. Zwykle dzianina ta jest impregnowana żywicą przez powlekanie prepolimerową kompozycją poliizocyjanianową. Korzystnie kompozycja ta zawiera modyfikowany dwuizocyjanian dwufenylometanowy, glikol polipropylenowy, chlorek benzoilu jako stabilizator oraz katalizator dwumorfolinodwuetyloeterowy. Chlorek benzoilu korzystnie stanowi od około 0,1 do 1,0% tej kompozycji. Korzystny stosunek izocyjanianu do chemicznie czynnych grup (NCO:OH) wynosi w przybliżeniu 4:1. Ponadto mogą być zastosowane środki tłumiące powstawanie piany, takie jak ciecze silikonowe. Dla fachowców jest zrozumiałe, że dzianina ta może być impregnowana lub powlekana innymi kompozycjami żywicznymi znanymi fachowcom. Zrozumiałe jest ponadto, że zwykłe stabilizatory lub dodatki znane fachowcom mogą być zastosowane w opisanej powyżej kompozycji. Impregnowaną żywicą dzianinę osnowową 9 można następnie stosować do robienia indywidualnych bandaży 20, jak pokazano na fig. 4, z krawędzią przednią 22 i.krawędzią tylną 24, które zachowują żądaną giętkość i mają znaczną odporność na strzępienie się. Dal fachowców jest zrozumiałe, że takie bandaże 20 tnie się na odpowiednie wymiary' zgodnie z ich konkretnym przeznaczeniem ortopedycznym.

Termopalstyczne nitki 14 ze względu na swoją niską temperaturę topnienia, znacznie niższą niż temperatura topnienia, przebiegających wzdłużnie i poprzecznie, nitek 10 i 16 z włókien szklanych, nadają się do tworzenia aktywowanego cieplnie spojenia tych nitek 10 i 16 z włókien szklanych. Aktywowanie cieplne tworzy wąski spojony obszar S, który może być wykonany przed lub podczas cięcia ciągłej długości 26 dzianiny 9 na bandaże 20, ale korzystnie po impregnowaniu dzianiny żywicą. Spojony obszar S powinien mieć szerokość około 13 mm mierzoną wzdłuż osi wzdłużnej ciągłej długości 26 dzianiny 9 i powinien rozciągać się poprzecznie od jednej strony dzianiny 9 do drugiej. Ten spojony obszar S może również być utworzony przez zastosowanie energii ultradźwiękowej.

W jednym przykładzie realizacji ciągła długość 26 dzianiny 9 jest cięta w miejscach 28, 30, 32, 34 wstępnego spojenia, aby utworzyć krawędzie 22 i 24 (przednią i tylną), przez zastosowanie urządzenia zgrzewającego, takiego jak nagrzewany pręt metalowy (nie pokazano). Przykładem takiego urządzenia jest zgrzewarka Sentinel z firmy Sentinel Machinery Division, Hyannis, Massachusetts. Dla fachowców jest zrozumiale, że dowolne urządzenie zgrzewające, które będzie tworzyło aktywowane cieplnie spojenie pomiędzy nitkami termoplastycznymi 14 a nitkami 10 i 16 z włókien szklanych, nadaje się do zastosowania. Zasadniczo kołowo toczący się zespół nożowy, podobny do urządzenia do cięcia pizzy, jest korzystny, aby zapewnić gładkie cięcie poprzez obszar zgrzeiny S. Innym przykładem użytecznego urządzenia tnącego jest zespół nożowy AZCO Sur-Cut z firmy AZCO Corporation, Elmwood Park, New Jersey. Dla fachowców jest zrozumiałe, że każde ogrzewane urządzenie tnące może być zastosowane bez odchodzenia od ducha przedmiotowego wynalazku.

Alternatywą wobec tworzenia aktywowanego cieplnie spojenia łub zgrzeiny S jest stosowanie energii ultradźwiękowej do spojenia i zgrzania termoplastycznych nitek 14 z przebiegającymi wzdłużnie i poprzecznie nitkami, 10,16 z włókien szklanych. Energia ultradźwiękowa jest korzystnie dostarczana przez zgrzewarkę z ultradźwiękowym rogiem (nie pokazano), taką jak m 256 wytwarzana przez firmę Sonobond Ultrasonics z West Chester, Pennsylvania. Innym przykładem takiego urządzenia jest Branson Ultrasonic Sealer z firmy Branson Ultrasonics, Danbury, Connecticut. Dla fachowców jest zrozumiałe, że można zastosować każde urządzenie, które dostarcza energię ultradźwiękową, tak że powstaje spojenie pomiędzy nitkami termoplastycznymi 14 a nitkami 10, 16 z włókien szklanych w podanych miejscach 28, 30, 32, 34 przed cięciem ciągłej długości 26 dzianiny 9 w tych miejscach w celu utworzenia oddzielnych bandaży.

Cięcie dzianiny 9 może odbywać się po lub równocześnie z doprowadzaniem energii ultradźwiękowej w taki sam sposób jak opisano powyżej w odniesieniu do aktywowanego cieplnie spajania i cięcia. Korzystnie stosuje się opisaną powyżej zgrzewarkę z rogiem ultradźwiękowym, która tnie i spaja dzianinę równocześnie. Jednakże bez odchodzenia od przedmiotowego wynalazku można zastosować każde urządzenie tnące, które może równocześnie emitować energię ultradźwiękową.

Przednia krawędź 22 bandaża 20b (jak również tyina krawędź 24 poprzedniego bandaża 20a) tworzona jest przez cięcie ciągłej długości 26 dzianiny 9, która poprzednio została zaimpregnowana żywicą, w kierunku poprzecznym do osi wzdłużnej ciągłej długości 26 w pierwszym miejscu 28, gdzie nitki termoplastyczne 14 są spojone z przebiegającymi wzdłużnie i poprzecznie nitkami 10,16 z włókien szklanych. Spojenie jest tworzone i cięcie jest wykonywane jak opisano powyżej.

Tylna krawędź 24 tego samego bandaża 20b (jak również przednia krawędź 22 następnego bandaża 20c) jest tworzona przez cięcie tej samej ciągłej długości 26 dzianiny 9 w kierunku poprzecznym (zasadniczo równolegle do pierwszego cięcia) w drugim miejscu 30, oddalonym wzdłużnie o wymiar L od pierwszego miejsca 28, gdzie nitki termoplastyczne 14 są spojone z przebiegającymi wzdłużnie i poprzecznie nitkami 10, 16 z włókien szklanych.

Dodatkowe bandaże 20 mogą być tworzone przez dalsze postępowanie w sposób opisany powyżej, na przykład tylna krawędź 24 bandaża 20c (przednia krawędź 22 następnego bandaża 20d) jest tworzona przez cięcie ciągłej długości 26 dzianiny 9 w kierunku poprzecznym (zasadniczo równolegle do pierwszego i drugiego cięcia) w trzecim miejscu 32 oddalonym wzdłużnie o wymiar L od drugiego miejsca 30, gdzie nitki termoplastyczne 14 są spojone z przebiegającymi wzdłużnie i poprzecznie nitkami 10 i 16 z włókien szklanych (przednia krawędź 22 bandaża 20c, która jest również tylną krawędzią 24 bandaża 20b, jest tworzona jak opisano powyżej). Tylną krawędź bandaża 20d tworzy się następnie przez cięcie ciągłej długości 26 dzianiny 9 w podobny sposób w czwartym miejscu 34 w odległości L od trzeciego miejsca, gdzie nitki są podobnie spojone.

Sposób według wynalazku pozwala również na wytwarzanie z dzianiny osnowowej 9 kilku nasyconych żywicą bandaży 20 sztywnego opatrunku ortopedycznego. Ciągłą długość 26 dzianiny 9, nasyconej żywicą, poddaje się działaniu energii ultradźwiękowej, jak opisano powyżej, w określonych miejscach 28, 30, 32, 34, aby spoić termoplastyczne nitki 14 z przebiegającymi wzdłużnie i poprzecznie ciągłymi wielowłókienkowymi nitkami 10 i 16 z włókien szklanych. Ciągłą długość 26 dzianiny 9 tnie się również, w podobny sposób jak określono powyżej, przez doprowadzenie ciepła. Dzianinę tnie się w miejscach spojenia 28, 30, 32, 34, usytuowanych, na osi wzdłużnej dzianiny, w odstępie L od siebie, tworząc oddzielne bandaże 20, z których każdy ma przednią krawędź 22 i tylną krawędź 24, aby utworzyć bandaże 20. Równocześnie lub po cięciu ciągłej długości 26 dzianiny 9 można stosować energię ultradźwiękową, zależnie od rodzaju urządzenia dostarczającego energię ultradźwiękową, jak opisano powyżej.

Wytworzone bandaże 20, które są odporne na strzępienie się, zasadniczo zachowują giętkość i wytrzymałość dzianiny 100% z włókien szklanych. Wynalazek zostanie teraz opisany bardziej szczegółowo w odniesieniu do następujących specyficznych przykładów nie stanowiących ograniczenia:

Przykład I. Dzianinę osnowową o szerokości około 7,5 cm przygotowano na dziewiarce Raschela. Dzianina ta zawierała osnowę z przędzy z włókien szklanych 100 (średnica 0,0064 mm, liczba pasm w przybliżeniu 100) i wątek z wielowłókienkowej przędzy polipropylenowej (300 den, 72 włókienka) (Próbka 1).

177 256

Tę próbkę dzianiny powleczono prepolimerem poliizocyjanianowym zawierającym dwuizocyjanian dwufenylometanowy, glikol polipropylenowy, nadtlenek benzoilu i dwumorfolinodwuetyloeter. Próbkę dzianiny kontrolnej wykonano na tej samej dziewiarce Raschela i powleczono tym samym prepolimerem. Jednakże próbka kontrolna zawierała osnowę i wątek całkowicie z przędzy 100 z włókien szklanych o takich samych parametrach jak przędza osnowy próbki 1.

Próbkę kontrolną i próbkę 1 poddano oddzielnie działaniu pręta zgrzewającego o temperaturze (200°C) na odcinku (około 3,6 m) mierzonym wzdłużnie (to znaczy wzdłuż osi wzdłużnej) od krawędzi przedniej każdego kawałka dzianiny, tworząc segment stabilizowanej powleczonej wstęgi o długości (około 13 mm) przebiegający poprzecznie od jednej do drugiej strony każdego kawałka dzianiny. Próbkę kontrolną i próbkę 1 pocięto następnie w miejscu usytuowania tych stabilizowanych segmentów za pomocą zespołu toczącego się noża i badano czas utwardzania, egzotermiczność, wytrzymałość na zgniatanie po 30 minutach, laminację międzywarstwową oraz stabilność i wygląd krawędzi cięcia. Wyniki podano w tabeli I poniżej

Tabela I

	Próbka 1	Próbka kontrolna
Czas utwardzania opatrunku (min)	3,75	3,50
Egzotermiczność (°C)	30	37
Wytrzymałość na zgniatanie po 30 min (kG)	40	49
Laminacja międzywarstwowa (kg)	24	21
Stabilność krawędzi cięcia	doskonała	słaba
Wygląd krawędzi cięcia	doskonały	słaby

Próbka doświadczalna 1 była lepsza niż próbka kontrolna dzianiny z włókien szklanych pod względem stabilności krawędzi i jej wyglądu, ale nieco gorsza, jeśli chodzi o wytrzymałość, jak to wykazuje mniejsza wytrzymałość na zgniatanie.

Przykład 2. Przygotowano na dziewiarce Raschela dzianinę osnowową o szerokości około 75 mm. Dzianina ta zawierała osnowę z przędzy 100 z włókien szklanych (średnica 0,0064 mm, liczba pasm około 100) i wątek z 50% przędzy wielowłókienkowej z polipropylenu (300 den, 72 włókienka) i 50% tej samej przędzy z włókien szklanych, co zastosowana w osnowie. Przędzę polipropylenową i przędzę z włókien szklanych oddzielnie przestawiano w mozaice wątkowej (próbka 2).

Dzianinę tę powleczono tą samą kompozycją prepolimerową, opisaną w przykładzie 1. Następnie próbkę 2 poddano działaniu pręta zgrzewającego ogrzanego do temperatury (200°C) i cięta według takiej samej procedury, jak przedstawiona w przykładzie 1. Krawędzie cięcia nie były dobrze ustabilizowane i miały wygląd i stabilność tylko nieco lepsze niż wykonana w całości z włókien szklanych próbka kontrolna z przykładu 1.

Przykład 3. Przygotowano na dziewiarce Raschela dzianinę osnowową o szerokości (około 75 mm). Dzianina ta zawierała osnowę z przędzy 100 z włókien szklanych (średnica, 0,00025 cala (0,0064 mm), liczba pasm około 100) i wątek w dwóch trzecich z przędzy wielowłókienkowej z polipropylenu (300 den, 72 włókienka) i w jednej trzeciej z takiej samej przędzy z włókien szklanych, jaką zastosowano w osnowie (próbka 3). Dwie przędze polipropylenowe przestawiano z oddzielną przędzą z włókien szklanych, w mozaice wyjątkowej.

Próbkę 3 powleczono prepolimerem i następnie poddano działaniu pręta zgrzewającego ogrzanego do temperatury (200°C) i cięto według takiej samej procedury, jak przedstawiona w przykładzie 1. Ponadto inny odcinek powyżej powleczonej dzianiny o długości (około 3,6 m) cięto i zgrzewano za pomocą zgrzewarki z rogiem ultradźwiękowym produkcji firmy Sonobond Ultrasonics, West Chester, Pennsylvania (próbka 4). Oba odcinki próbek 3 i 4 cięto następnie i badano zgodnie z testami przedstawionymi w przykładzie 1. Wyniki przedstawiono w tabeli II poniżej.

177 256

Tabel a II

	Próbka 3	Próbka 4	Próbka kontrolna
Czas utwardzania opatrunku (min)	3,50	3,50	3,50
Egzotermiczność (°C)	35	35	37
Wytrzymałość na zgniatanie po 30 min (kG)	62	62	49
Laminacja międzywarstwowa (kg)	27,5	27,5	21
Stabilność krawędzi cięcia	doskonała	doskonała	słaba
Wygląd krawędzi cięcia	doskonały	doskonały	słaby

Jak wykazują te wyniki, próbki 3 i 4, z których każda ma dwie przędze polipropylenowe na przemian z oddzieloną przędzą z włókien szklanych w mozaice wątkowej, mają zwiększoną wytrzymałość na zgniatanie w stosunku do próbki kontrolnej w całości z włókien szklanych. Inne właściwości próbek 3 i 4 demonstrowane przez wyniki badań są porównywalne z próbkami z włókien szklanych. Próbki 3 i 4 przedstawiają znaczne ulepszenie, jeśli chodzi o stabilność i wygląd swych krawędzi cięcia w porównaniu z krawędziami cięcia próbek kontrolnych tylko z włókien szklanych, przez co wykazują wysoką odporność na strzępienie się.

Fachowcy ocenią, że w opisanych przykładach realizacji można wprowadzić zmiany bez odchodzenia od szerokiej koncepcji wynalazczej. Zrozumiałe jest zatem, że przedmiotowy wynalazek nie jest ograniczony do konkretnych przedstawionych przykładów realizacji.

1ΊΊ 256

177 256

177 256 p,io ^γο

o T	T	x- 9	\|T	r-· o	r o
«	τ		·*-> e		'y »	0	o	O
o	τ		T		(Τ'	T		r~-
e	Ti		•		o	o	o	o
. a	P	p	©

o

FIG. 1

FIG. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Bandaż na opatrunek usztywniający, z nasyconej żywicą dzianiny osnowowej zawierającej włókna szklane i termoplastyczne, mający dwie krawędzie poprzeczne do osi wzdłużnej dzianiny osnowowej, znamienny tym, że dzianina osnowowa zawiera grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych (10), tworzących wzdłużnie przebiegające łańcuszki o usytuowanych w odstępach od siebie oczkach łańcuszka, oraz zawiera grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych (16), oddzielnie przeplecionych z wieloma pojedynczymi, ciągłymi nitkami termoplastycznymi (14), tworzą mozaikę (18), przebiegającą poprzecznie i usytuowaną wzdłużnie w odstępach od siebie, oraz przeplecioną z usytuowanymi w odstępach od siebie oczkami łańcuszków (10), które tworzącą konstrukcję otwartej dzianiny (9), przy czym ciągłe termopalstyczne nitki (16) stanowią od 50% do wartości poniżej 100% całej liczby pojedynczych nitek tworzących mozaikę (18), a na krawędziach poprzecznych (22, 24) bandaża (20) ciągłe nitki termopalstyczne (14) są spojone z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych (10,16).
2. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że ciągłe, termoplastyczne nitki (14) stanowią około 67% mozaiki (18).
3. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że każda co trzecia pojedyncza nitka w mozaice (18) jest ciągłą, wielowłókienkową nitką z włókien szklanych (16).
4. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że dzianinę (9) stanowi jednoigłowa dzianina dwukolumienkowa.
5. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że ciągłe, wielowłókienkowe nitki z włókien szklanych (10,16) mają średnicę w zakresie 0,0038 - 0,0091 mm, oraz mają liczbę pasm 37 - 150.
6. Bandaż według zastrz. 5, znamienny tym, że ciągłe, wielowłókienkowe nitki z włókien szklanych mają średnicę około 0,0064 mm i liczbę pasm 100.
7. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że ciągła nitka termopalstyczna (14) ma temperaturę topnienia nie większą niż 200°C.
8. Bandaż według zastrz. 7, znamienny tym, że ciągła nitka termoplastyczna (14) ma temperaturę topnienia nie większą niż 149°C.
9. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że ciągła nitka termoplastyczna (14) jest wybrana z grupy obejmującej włókna poliolefinowe, poliamidowe, poliestrowe, akrylowe, octanowe, z polichlorku winylu i ich mieszaniny z włóknami naturalnymi.
10. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że ciągła nitka termoplastyczna (14) jest nieteksturowaną przędzą polipropylenową 300 den, 72 włókienka.
11. Sposób wytwarzania bandaża na opatrunek usztywniający, z nasyconej żywicą dzianiny osnowowej zawierającej włókna szklane i termoplastyczne, polegający na zgrzewaniu dzianiny w miejscach oddalonych wzdłużnie od siebie i usytuowanych w kierunku poprzecznym do osi wzdłużnej dzianiny, a następnie cięciu dzianiny w tych zgrzanych miejscach, znamienny tym, że stosuje się dzianinę osnowową zawierającą grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych, tworzących wzdłużnie przebiegające łańcuszki o usytuowanych w odstępach od siebie oczkach łańcuszka, oraz zawierającą grupę wielu pojedynczych, ciągłych, wielowłókienkowych nitek z włókien szklanych oddzielnie przeplecionych z wieloma pojedynczymi, ciągłymi nitkami termoplastycznymi, tworzącą mozaikę przebiegającą poprzecznie i usytuowaną wzdłużnie w odstępach od siebie, oraz przeplecioną z usytuowanymi w odstępach od siebie oczkami wzdłużnie przebiegających łańcuszków, które tworzą konstrukcję otwartej dzianiny, przy czym ciągłe termoplastyczne nitki stanowią od 50% do wartości poniżej 100% całej liczby pojedynczych nitek tworzących mozaikę, a w miejscach

1ΊΊ 256 cięcia dzianiny, spaja się, korzystnie za pomocą energii ultradźwiękowej, termoplastyczne nitki z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie, ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której ciągle, termoplastyczne nitki stanowią około 67% mozaiki.
13. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której każda co trzecia pojedyncza nitka w mozaice jest ciągłą, wielowłókienkową nitką z włókien szklanych.
14. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę stanowiącą jednoigłową dzianinę dwukolumienkową.
15. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której wielowłókienkowe nitki z włókien szklanych mają średnicę w zakresie 0,0038 - 0,0091 mm, oraz mają liczbę pasm 37 - 150.
16. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której ciągłe, wielowłókienkowe nitki z włókien szklanych mają średnicę około 0,0064 mm i liczbę pasm 100.
17. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której ciągła nitka termoplastyczna ma temperaturę topnienia nie większą niż 200°C.
18. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której ciągła nitka termoplastyczna ma temperaturę topnienia nie większą niż 149°C.
19. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której ciągła nitka termoplastyczna jest wybrana z grupy obejmującej włókna poliolefinowe, poliamidowe, poliestrowe, akrylowe, octanowe, z polichlorku winylu i ich mieszaniny z włóknami naturalnymi.
20. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której ciągła nitka termoplastyczna jest nieteksturowaną przędzą polipropylenową 300 den, 72 włókienka.
21. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się energię ultradźwiękową, która jest emitowana z narzędzia tnącego.
22. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której spojenia ciągłych nitek termoplastycznych z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych tworzy się przez poddanie dzianiny roztopieniu.
23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że nitki stapia się przez dotknięcie dzianiny gorącym prętem metalowym.
24. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się dzianinę, w której miejsca spojenia ciągłych nitek termoplastycznych z przebiegającymi poprzecznie i wzdłużnie ciągłymi, wielowłókienkowymi nitkami z włókien szklanych tworzy się podczas równoczesnego cięcia dzianiny grzanym urządzeniem tnącym.