PL172233B1 - Podpaska higieniczna PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Podpaska higieniczna, zawierajaca przepusz- czalna dla cieczy warstwe pokryciowa, której górna powierzchnia stanowi zwrócona do odziezy górna po- wierzchnie podpaski higienicznej, oraz nieprzepusz- czaln a dla cieczy podk lad k e, której dolna powierzchnia stanowi zwrócona do odziezy dolna p o wierzchnie podpaski higienicznej, a pomiedzy war- stwa pokryciowa 1 podkladka majaca rdzen chlonny, a takze posiadajaca wzdluzna os, wzdluz której sa usytuowane co najmniej dwie strefy chlonne centralna i peryferyjna, przy czym odleglosc pomiedzy krawe- dziami bocznymi, okreslona poprzecznie do wzdluz nej osi stanowi szerokosc podpaski higienicznej, znamienna tym, ze zawiera nieabsorpcyjna, sprezy- sta warstwe (19,58) usytuowana w sasiedztwie rdze- nia chlonnego (20, 60) w centralnej strefie chlonnej (102,122) i w posredniej strefie chlonnej (104,124) usytuowanej pomiedzy centralna strefa chlonna (102, 122) i strefa peryferyjna (106,126), przy czym spre- zysta warstwa (19, 58) ma szerokosc wieksza niz szerokosc rdzenia chlonnego (20,60), a rdzen chlonny (20, 60) ma pojemnosc chlonna co najmniej 10 gra- mów plynów ustrojowych. FIG. 1 PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest podpaska hizieciczna.

Niniejszy wynalazek dotyczy podpaski hizienicznej, takiej jak podpaska hizieniczna menstruacyjna, podpaska dla osób nie będących n stanie opanować wydalania, pielucha, nkSad do majtek, spodenki treninzone i podobne inne nyroby hiziznicznz.

Podpaski hizieniczne dla kobiet, są przeznaczone do noszenia przez kobiety z zadaniem nchSaniania średnich i dużych ilości pSynón ustrojonych, takich jak upSany menstruacyjne, krew, mocz i inne nydaliny nydalane z ciała n okresie menstruacji. Podpaski hizieniczne są elementami nennętrznymi, przeznaczonymi do zakSadania n okolicach zewnętrznych orzanón pScionych czSonizka, zdzie są przytrzymynane n oaponiednim położeniu dzięki przyklejeniu lub mechanicznemu przymoconaniu do bielizny. Wyroby tezo typu różnią się od tamponón, które są zaliczane do elementón nznnętrnnych przeznaczonych do nkSadania do otnoru pochny. Podpaski hizizniczne różnią się rónnież kilku istotnymi szczezóSami od nkSadón i nkSadek ochronnych do majtek. Większość podpasek hizienicznych ma w zasadzie duże nymiary, bardziej określony ksztaSt przestrzenny, są zrubsze i bardziej masywne od wkSadów lub nkSadek ochronnych do majtek. Różnica funkcjonalna pomiędzy wyrobami tego typu polzza na tym, że podpaski higienicznz są w stanie nchSonąć duże ilości wydzielin fizjolozicznych i są skonstruowane w ten sposób, że w razie potrzeby można je zakSadać na dSuższy czas, na przykSad na noc.

Ponieważ podpaski hizizniczce są noszone zazwyczaj podczas zSówczzo okresu wydalania pSynón menstruacyjnych więc są skonstruowane n taki sposób, żeby wchSaniaSy średnie i duże ilości wydzielin; zazwyczaj ich caSkowita pojemność chSonna wynosi od 20 do 50 zramów pSynu. Natomiast nkSady i wkSadki ochronne do majtek są w stanie wchSaniać stosunkowo maSz ilości pSynów ustrojowych i są przzznaczone do stosowania na początku i na końcu okresu mycstruacyjnezo, kiedy ilość wydzielin jest niewielka lub bardzo maSa. Znajdujące się na rynku nkSady i nkSadki ochronne do majtek są wykonane n taki sposób, że ich caSkowita pojemność wynosi od okoSo 1 do 15 zramón pSynu.

Dzięki obecnym zmianom spoSecznym coraz nięcej kobiet czynnie uprawia sport i innz rodzaje aktywności fizycznej. Zmianom tym towarzyszą zmiany w ubiorze - w rzzultaciz coraz nięcej kobiet nosi ścisSe, dopasonane do ciaSa stroje. Większość nspóSczzsnych podpasek hizienicznych, o zrubości rzędu 6,4 mm lub większej, nSożona do ściślz dopasowanych spodni lub spodenek, może wyzlądać bardzo nieestetycznie, ponienaż tworzy wybrzuszenie n okolicach krocza. Wymiary i ksztaSt podpaski orzaniczają rónnież ruchy nóz, co jzst ciewygodnz dla kobiety, która uprawia sport lub inne formy aktywności fizycznej. W związku z tym istnieje uzasadniona konieczność opracowania usprawnionej, cienkiej podpaski hiziznicznej o zrubości poniżej 5 milimetrów, odpornej na zwijanie się w kSębek i skręcanie podczas noszenia.

Znanz są podpaski hiziyniczny takie, jak przedstawione w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki, nr 4 217 901, nr 4 950 264 i 5 009 653, zgSoszzniu - opis patzntony Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 556 695.

Znana podpaska hizieniczna, zawiera przepuszczalną dla cieczy warstwę pokryciową, której zórna ponierzchnia stanowi zwróconą do odzieży zórną powierzchnię podpaski hizieniczcej, oraz nieprzzpuszczalną dla cieczy podkSadkę, której dolna powierzchnia stanowi zwróconą do odzieży dolną powierzchnię podpaski hizienicznej. Pomiędzy warstwą pokryciową i podkSadką jest usytuowany rdzeń chSonny. Podpaska hizieniczna ma wndSużną oś, wzdSuż której są usytuowane co najmniej dnie strefy chSonnz centralna i peryferyjna, oraz ma przecinlzzSz krawędzie boczne. OdlezSość pomiędzy krawędziami bocznymi, określona poprzecznie do nzdSużnyj osi, stanoni szerokość podpaski higienicznej.

Podpaski hizienicznz o takiej konstrukcji, znSaszcza o zrubości poniżej 5 mm, wykazują skSonność do zwijania się w kSębek i skręcania. Wskutek ściskania podpaski przez uda ponodującezo jej odksztaScanie się podczas ruchów wykonywanych przzz kobietę, zórna powierzchnia

172 233 podpaski zakrzywia się lub przybiera kształt wypukły. Skręcanie podpaski jest czasami określane jako zwijanie w linię, ponieważ skręcana wzdłuż osi wzdłużnej podpaska przybiera kształt cylindra. Zjawisko to jest szkodliwe, ponieważ podpaska nie jest w stanie wchłonąć wydzielin fizjologicznych stykających się z jej górną powierzchnią. Płyny wydzielane z pochwy mają skłonność do opływania zwiniętej podpaski zanim zostaną wchłonięte przez jej warstwę główną i przeciekają na sąsiadujące z nią części bielizny. Ilość tych płynów opływających podpaskę jest dosyć znaczna w okresie szczególnie silnego wydzielania menstruacyjnego. Problem zwijania się podpaski w kłębek i skręcania, jest znacznie bardziej dotkliwy w podpaskach cienkich, niż w grubszych.

Podpaska higieniczna, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że zawiera nieabsorpcyjną, sprężystą warstwę usytuowaną w sąsiedztwie rdzenia chłonnego w centralnej strefie chłonnej i w pośredniej strefie chłonnej usytuowanej pomiędzy centralną strefą chłonną i strefą peryferyjną, przy czym sprężysta warstwa ma szerokość większą niż szerokość rdzenia chłonnego, a rdzeń chłonny ma pojemność chłonną co najmniej 10 gramów płynów ustrojowych.

Korzystnie szerokość rdzenia chłonnego jest mniejsza niż 60% całkowitej szerokości zwróconej ku ciału powierzchni podpaski higienicznej.

Korzystnie sprężysta warstwa ma długość co najmiej równą długości rdzenia chłonnego.

Korzystnie centralna strefa chłonna jest grubsza, sztywniejsza i ma większą pojemność chłonną, niż strefa pośrednia, a strefa pośrednia jest usytuowana przy zewnętrznej bocznej krawędzi podpaski higienicznej i ma mniejszą pojemność chłonną i mniejszą sztywność niż centralna strefa chłonna.

Korzystnie strefa pośrednia jest grubsza, sztywniejsza i ma większą chłonność niż strefa peryferyjna.

Korzystnie warstwę sprężystą stanowi pianka o grubości mniejszej niż 3 mm.

Korzystnie warstwa sprężysta ma sprężystość, przy której jej odporność na zwijanie się w kłębek określana podczas testu owijania na okrągłym trzpieniu wynosi od około 9 do około 42 gramów przy sprężystości powrotnej około 50%.

Korzystnie centralna strefa chłonna ma sztywność Gurleya z przedziału wartości od około 782 miligramów do około 2526 miligramów, a strefa pośrednia zawiera część, która ma sztywność Gurleya z przedziału wartości od około 99 mg do około 345 mg i ma grubość z od około 0,5 mm do około 3,0 mm.

Korzystnie warstwa sprężysta jest ułożona na górnej powierzchni podpaski.

Korzystnie w styku z rdzeniem chłonnym jest ułożona wystająca poza niego bibułka.

Korzystnie bibułka jest umieszczona na zwróconej ku odzieży powierzchnią rdzenia chłonnego.

Korzystnie bibułka jest umieszczona na zwróconej ku ciału powierzchni rdzenia chłonnego.

Korzystnie pierwsza bibułka jest umieszczona na zwróconej ku odzieży powierzchni rdzenia chłonnego, a druga bibułka jest umieszczona na zwróconej do ciała powierzchni rdzenia chłonnego.

Korzystnie nad zwróconą do ciała powierzchnią rdzenia chłonnego jest usytuowana warstwa przenosząca.

Wyrób chłonny, na przykład w postaci podpaski higienicznej, według niniejszego wynalazku jest odporny na skręcanie i zwijanie się w kłębek podczas użytkowania. Ma on centralną strefę chłonną o większej pojemności chłonnej i sztywności w porównaniu ze strefami sąsiednimi, ze sprężystą warstwą, która w zasadzie nie jest chłonna. Jego strefy mają różną grubość, sztywność i chłonność.

Dzięki takiej kombinacji cech, wyrób chłonny według niniejszego wynalazku, taki jak podpaska higieniczna, ma bardzo dobre własności chłonne, jest wygodna do noszenia i odznacza się rozsądnymi kosztami dzięki jej prostej budowie. Wyrób ma dużą miękkość i małą grubość w pobliżu jego krawędzi. Ponadto wyrób jest odporny na skręcanie, zwijanie się i przecieki.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania podpaski higienicznej w rzucie perspektywicznym, z usuniętą pewną częścią, w celu pokazania elementów wewnętrznych, fig. 2 - podpaskę z fig. 1 przekroju wzdłuż linii X-X na fig. 1, fig. 3 - podpaskę z fig. 1 w przekroju poprzecznym

172 233 wzdłuż linii Y-Y zaznaczonej na fig. 1, fig. 4 - drugi przykład wykonania podpaski higienicznej w rzucie perspektywicznym, fig. 5 - trzeci przykład wykonania podpaski higienicznej w rzucie perspektywicznym, z usuniętą pewną częścią, w celu pokazania elementów wewnętrznych, fig. 6 - podpaskę z fig. 5 w przekroju wzdłuż linii X-X na fig. 5, fig. 7 - podpaskę z fig. 5 w przekroju poprzecznym wzdłuż linii Y-Y zaznaczonej na fig. 5, fig. 8 - czwarty przykład wykonania podpaski higienicznej w rzucie perspektywicznym, fig. 9 - podpaskę według trzeciego przykładu wykonania z fig. 5 w rzucie głównym poziomym, na którym widać ułożone w kierunku maszynowym segmenty centralnej strefy chłonnej i stref pośrednich, fig. 10 - również podpaskę według trzeciego przykładu wykonania z fig. 5 w rzucie głównym poziomym, na którym widać ułożone w kierunku poprzecznym segmenty centralnej strefy chłonnej i stref pośrednich, fig. 11 - podpaskę według trzeciego przykładu wykonania z fig. 5 w rzucie głównym poziomym, na którym widać ułożone w kierunku maszynowym segmenty centralnej strefy chłonnej i stref zewnętrznych, fig. 12 - podpaskę według pierwszego przykładu wykonania z fig. 1 w rzucie głównym poziomym, na którym widać segmenty ułożone zarówno w kierunku maszynowym jak i poprzecznym, fig. 13 - podpaskę według pierwszego przykładu wykonania z fig. 1 w rzucie głównym poziomym.

Jak widać na fig. 1, 2 i 3, podpaska higieniczna 15 w pierwszym przykładzie wykonania ma długość od około 150 milimetrów (mm) do 320 mm, szerokość od około 60 mm do 120 mm zaokrąglone naroża. Podpaska higieniczna 15 jest stosunkowo cienka, a jej grubość wynosi poniżej około 5 milimetrów, korzystnie poniżej około 4 milimetrów, a najkorzystniej poniżej około 3 milimetrów. Podpaska higieniczna 15 ma zwróconą ku ciału powierzchnię 16, zwróconą ku odzieży powierzchnię 17, nieprzepuszczalną dla płynów podpaskę 18, nieabsorpcyjną, sprężystą warstwę 19 i rdzeń chłonny 20.

Warstwa sprężysta 19 jest wykonana z jednej lub więcej warstw giętkiego, spienionego materiału polietylenowego o zamkniętej strukturze komórkowej, na przykład lekka pianka polietylenowa.

Warstwa sprężysta 19 graniczy i znajduje się na zwróconej ku ciału powierzchni podkładki 18. Rdzeń chłonny 20 znajduje się na przeciwległej powierzchni warstwy sprężystej 19 w stosunku do podkładki 18. Rdzeń chłonny 20 leży w zasadzie wzdłuż osi centralnej Y-Y podpaski higienicznej 15. Szerokość warstwy sprężystej 19 jest większa od szerokości rdzenia chłonnego 20. Długość warstwy sprężystej 19 jest równa, lub korzystnie większa od długości rdzenia chłonnego 20. Długość warstwy sprężystej 19 stanowi co najmniej 60% długości podpaski 15.

Podpaska 18 jest skonstruowana w taki sposób, że jest zwrócona ku wewnętrznej powierzchni części krokowej bielizny (nie pokazanej). Podpaska 18 uniemożliwia przepływ płynów ustrojowych i innych. Podkładka 18 korzystnie jest wykonana z mikrogofrowanych folii polimerowych, np. polietylenowej lub polipropylenowej, lub z folii dwuskładnikowych. Zaleca się stosowanie folii polietylenowej.

Całkowita długość rdzenia chłonnego 20 wynosi co najmniej 50%, a korzystnie co najmniej 75%, długości podpaski higienicznej 15. Szerokość rdzenia chłonnego 20, mierzona wzdłuż poprzecznej osi centralnej X-X podpaski 15, wynosi poniżej około 63,5 mm, korzystnie poniżej 50,8 mm, a bardziej korzystnie od około 12,7 mm do 50,8 mm, a najbardziej korzystnie około 31,8 mm lub 38,1 mm. Korzystnie, szerokość rdzenia chłonnego 20, mierzona w najwęższej części podpaski higienicznej 15, wynosi poniżej około 60% całkowitej szerokości jej zwróconej ku ciału powierzchni 16. Całkowita szerokość podpaski higienicznej 15 jest mierzona wzdłuż osi poprzecznej X-X na fig. 1, prostopadłej do jej osi wzdłużnej Y-Y. Całkowita szerokość podpaski higienicznej 15 jest odległością od jednej zewnętrznej krawędzi bocznej 21 do przeciwległej bocznej krawędzi zewnętrznej 23, zwróconej ku ciału powierzchni podpaski. Korzystnie, szerokość podpaski pokrywa szerokość warg sromowych użytkowniczki.

Sztywność rdzenia chłonnego 20 jest na tyle duża, że dzięki niej podpaska higieniczna 15 jest odporna na skręcanie i zwijanie się. Rdzeń chłonny 20 nie pokrywa całej szerokości podpaski higienicznej 15, co zwiększa wygodę użytkowniczki. Dzięki umieszczeniu rdzenia chłonnego 20 w zasadzie w centrum, to jest, w zasadzie współbieżnie z wzdłużną osią centralną Y-Y podpaski higienicznej 15, znajduje się on możliwie blisko źródła wydalania płynów.

172 233

Sprężystość warstwy sprężystej 19 jest wystarczająco duża, żeby zapobiegała zwijaniu się podpaski higienicznej 15 w kłębek. Dzięki łącznemu działaniu warstwy sprężystej 19 i rdzenia chłonnego 20 podpaska jest odporna zarówno na skręcanie jak i na zwijanie się w kłębek. Warstwa sprężystal9 nie jest tak sztywna jak rdzeń chłonny 20 i dlatego jest skonstruowana w taki sposób, że jest od niego szersza Korzystnie, szerokość warstwy sprężystej 19 wynosi od 60% do 100% całkowitej szerokości podpaski higienicznej 15.

Rdzeń chłonny 20 stanowi znaczną część chłonną podpaski higienicznej 15 i jest w stanie wchłonąć co najmniej około 80%, korzystnie około 90%, a najbardziej korzystnie około 95% płynów ustrojowych wypływających na podpaskę 15. W kategoriach ilościowych, rdzeń chłonny 20 ma pojemność chłonną co najmniej 10 gramów, korzystnie około 20 gramów, a najbardziej korzystnie około 30 gramów lub więcej płynów ustrojowych. Zatem rdzeń chłonny 20 jest zarówno podstawowym elementem chłonnym jak i elementem usztywniającym.

Zewnętrzną powierzchnię zwróconej ku ciału powierzchni 16 podpaski higienicznej 15 stanowi warstwa pokryciowa 22. Wewnętrznie względem warstwy pokryciowej 22 i w jej sąsiedztwie znajduje się warstwa przejściowa 24. Pomiędzy warstwą przejściową 24 a warstwą pokryciową 22 znajduje się klej 26. Na fig. 2 i 3 pokazano klej 26 w postaci szeregiu plamek o różnej lokalizacji, umieszczonych pomiędzy różnymi warstwami lub składnikami podpaski higienicznej 15.

Warstwa pokryciowa 22 jest przepuszczalna dla płynów i skonstruowana w taki sposób, ze styka się z ciałem użytkowniczki. Warstwa ta korzystnie jest wykonana z tkaniny lub włókniny, z materiału naturalnego lub syntetycznego, łatwo przenikalnego dla płynów ustrojowych. Do odpowiednich do tego celu materiałów należą gręplowane materiały poliestrowe, polipropylenowe, poliamidowe lub inne włókna formowane termicznie. Dobre własności mają również inne materiały poliolefinowe, takie jak kopolimery polipropylenu i polietylenu, liniowy polietylen małej gęstości, mikroperforowane folie oraz siateczki. Zalecanym materiałem jest nieperforowana włóknina polipropylenowa zawierająca około 1 do 6% pigmentu w postaci dwutlenku tytanu, nadającego jej czysty biały wygląd. Biała włóknina nadaje się do tego celu ze względu na to, że kolor ten ma dobre własności maskujące, dzięki którym ukrywa przepuszczone do wewnątrz upławy menstruacyjne, a sam materiał ma dużą wytrzymałość na przedzieranie. W opisach patentowych Stanów Zjednoczonych nr 4 801 494 oraz 4 908 026 przedstawiono różne materiały pokryciowe nadające się na elementy podpaski higienicznej 15. Niniejszy dokument powołuje się na oba wymienione opisy patentowe, traktując je jako swoją część.

W nieprzepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej 22 korzystnie znajduje się również wiele otworków; w razie konieczności otworki te można rozmieścić wzdłuż linii centralnej Y-Y. Otworki te zwiększają szybkość przenikania płynów ustrojowych w dół do rdzenia chłonnego 20. Warstwa pokryciowa 22 korzystnie również jest powleczona środkiem powierzchniowo czynnym w celu intensyfikacji jej własności hydrofilowych. Środek powierzchniowo czynny może zawierać dodatki miejscowe lub materiały o działaniu wewnętrznym, takie jak połisiloksany.

Warstwa przejściowa 24 jest wykonana z chłonnej włókniny polipropylenowej formowanej termicznie, ułatwiającej przepływ płynów ustrojowych w dół i na zewnątrz warstwy pokryciowej 22 do odległych obszarów centralnego rdzenia chłonnego 20. Alternatywnie, warstwa przejściowa 24 korzystnie jest wykonana z chłonnej włókniny polipropylenowej typu spunbonded lub innego materiału o podobnych własnościach. Korzystnie, warstwa przejściowa jest rozłożona wzdłuż wzdłużnej osi centralnej Y-Y podpaski higienicznej 15, a jej wymiary i kształt odpowiadają kształtowi i wymiarom centralnego rdzenia chłonnego 20. Również korzystnie, warstwa przejściowa 24 jest nieco dłuższa od rdzenia chłonnego 20. Opis warstwy przejściowej przedstawiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 798 603.

Szerokość warstwy przejściowej 24 jest w przybliżeniu równa szerokości rdzenia chłonnego 20. Szerokość warstwy pokryciowej 22 jest w przybliżeniu równa szerokości podpaski higienicznej 15, przy czym warstwa pokryciowa 22 ciągnie się dojej obrzeży. Pomiędzy warstwą przejściową 24 a rdzeniem chłonnym 20 znajduje się pierwsza warstwa bibułki 28. Szerokość warstwy bibułki 28 jest większa od szerokości warstwy przejściowej 24 a także większa od

172 233 szerokości rdzenia chłonnego 20. Podczas użytkowania, płyny menstruacyjne lub inne płyny ustrojowe najpierw stykają się z warstwą pokryciową 22, następnie dochodzą do warstwy przejściowej 24, potem do pierwszej bibułki 28, a w końcu do rdzenia chłonnego 20.

Prawie cała powierzchnia zwróconej ku ciału powierzchni warstwy przejściowej 24 jest pokryta klejem 26. Klej znajduje się również na zwróconej ku odzieży powierzchni warstwy przejściowej 24, ale nie na całej jej powierzchni. Zamiast tego, na zwróconej ku odzieży powierzchni warstwy przejściowej 24 klej 26 jest rozmieszczony w postaci pojedynczego paska leżącego w jej środku i znajdującego się pomiędzy warstwą przejściową 24 a pierwszą bibułką 28.

Warstwa pokryciowa 22 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału oraz powierzchnię zwróconą ku odzieży. Cała zwrócona ku ciału powierzchnia warstwy pokryciowej 22 jest pokryta klejem. W rezultacie, pomiędzy warstwą przejściową 24 a warstwą pokryciową 22 znajduje się klej 26. Ponadto klej 26 znajduje się również pomiędzy warstwą pokryciową 22 a pierwszą warstwą bibułki 28. Pomiędzy pierwszą warstwą bibułki 28 a rdzeniem chłonnym 20 nie ma kleju.

Rdzeń chłonny 20 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Na zwróconej ku odzieży powierzchni rdzenia chłonnego 20, a pomiędzy nim i warstwą sprężystą 19, znajduje się druga warstwa bibułki 30. Szerokość drugiej warstwy bibułki 30 jest w przybliżeniu równa szerokości pierwszej warstwy bibułki 28. Szerokość obu warstw bibułek jest większa od szerokości rdzenia chłonnego, i korzystnie więcej niż dwukrotnie większa od szerokości rdzenia chłonnego 20. Pomiędzy zwróconą ku odzieży stroną rdzenia chłonnego 20 a drugą warstwą bibułki 30 znajduje się klej 26.

Druga warstwa bibułki 30 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Zwrócona ku odzieży powierzchnia drugiej warstwy bibułki 30 sąsiaduje z warstwą sprężystą 19. Pomiędzy drugą warstwą bibułki 30 a warstwą sprężystą 19 znajduje się klej 26, nałożony na część tej powierzchni drugiej warstwy bibułki 30, która jest zwrócona ku odzieży oraz na część zwróconej ku ciału powierzchni warstwy sprężystej 19. Pole powierzchni, jaką zajmuje klej 26 znajdujący się pomiędzy drugą warstwą bibułki 30 a warstwą sprężystą 19, jest nieco mniejsze od pola powierzchni zwróconej ku odzieży powierzchni rdzenia chłonnego 20.

Klej znajduje się również pomiędzy zwróconą ku ciału stroną drugiej warstwy bibułki 30 a rdzeniem chłonnym 20. Na końcach podpaski higienicznej 15 klej znajduje się pomiędzy pierwszą warstwą bibułki 28 a drugą warstwą bibułki 30. Warstwa sprężysta 19 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Podkładka 18 znajduje się na zwróconej ku odzieży powierzchni warstwy sprężystej 19. Pomiędzy warstwą sprężystą 19 a podkładką 18 znajduje się klej 26.

Jeżeli warstwa sprężysta 19 jest za gruba i/lub za sztywna, może to pogarszać wygodę użytkowniczki. Stwierdzono, że odpowiednio skuteczna jest cienka warstwa sprężysta 19 pod warunkiem jej przyklejenia lub spojenia z podkładką 18. Warstwa sprężysta 19 tego typu, spojona z podkładką 18 osiąga odpowiednią sztywność, a tym samym odpowiednią odporność na zwijanie w kłębek, a jednocześnie korzystnie jest znacznie cieńsza niż w przypadku gdy jest spojona z podkładką 18. Cieńsza warstwa sprężysta 19 spojona z podkładką 18 zapewnia użytkowniczce większy komfort niż grubsza. Spojenie foliowej podkładki 18 z wykonaną z pianki warstwą sprężystą 19 ułatwia również nakładanie kleju. Klej łatwiej nakłada się na foliową podkładkę 18 niż na wykonaną z pianki sprężystą warstwę 19.

Zatem spojenie warstwy pianki z foliową podkładką 18 zwiększa komfort, zmniejsza grubość wyrobu i jest bardziej ekonomiczne niż stosowanie grubszej warstwy pianki. Korzystnie, należy stosować warstwy pianki o grubości 3,175 mm lub mniejszej. Bardziej korzystnie, powinno stosować się warstwy pianki o grubości 1,587 mm lub niniejszej. Najbardziej korzystnie, powinno stosować się warstwy folii o grubości 0,793 mm.

Jak widać na fig. 1, pierwsza i druga warstwa bibułki, 28 i 30, mają kształt klepsydry. W wyniku tego szerokość pierwszej i drugiej warstwy bibułki 28 i 30, są nieco większe na każdym ich końcu. W rezultacie, szerokości pierwszej i drugiej warstwy bibułki 28 i 30, mierzone wzdłuż osi poprzecznej X-X, są mniejsze niż ich szerokość na ich końcach zewnętrznych.

Warstwa pokryciowa 22 i podkładka 18 ciągną się do zewnętrznego obwodu podpaski higienicznej 15. Warstwa pokryciowa 22 i podkładka 18 są ze sobą sklejone wzdłuż całego obwodu zewnętrznego podpaski higienicznej 15. Na bokach podpaski higienicznej 15, warstwa

172 233 sprężysta 19 biegnie w pobliżu jej zewnętrznego obwodu, ale cały czas wewnątrz tego obwodu. W rezultacie szerokość warstwy sprężystej 19 jest nieco niniejsza niż szerokość warstwy pokryciowej 22 i podpaski 18. Korzystnie, na końcach podpaski 15 warstwa sprężysta 19 dochodzi do jej zewnętrznej krawędzi. W rezultacie, na końcach podpaski 15 długość warstwy sprężystej 19 jest równa długości warstwy pokryciowej 22 i podkładki 18. Wymiary pierwszej warstwy bibułki 28 i drugiej warstwy bibułki 30 są nieco mniejsze niż wymiary warstwy sprężystej 19; dotyczy to zarówno długości jak i szerokości.

Jak widać na fig. 2, rdzeń chłonny 20 ma postać laminatu składającego się z hydrokoloidalnego materiału 32 umieszczonego pomiędzy warstwą nośną 34, którą jest złożony materiał hydrofilowy, np. bibułka formowana za pomocą powietrza. Materiał hydrokoloidalny 32, zazwyczaj określany jako superabsorbent, korzystnie jest substancją polimerową tworzącą hydrożele, nierozpuszczalną w wodzie, lekko sieciowaną i częściowo zobojętnioną. Można ją wytwarzać z nienasyconych, dających się polimeryzować monomerów zawierających grupy kwasowe i substancji usieciowanych. Superabsorbenty tego typu w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 798 603,4 467 012, jak również w opublikowanym Europejskim Zgłoszeniu patentowym 0 339 461.

Superabsorbenty mają znakomite własności z punktu widzenia zatrzymywania płynów ustrojowych. Są one w stanie wchłonąć olbrzymie ilości płynów w odniesieniu do swojej masy. Typowe superabsorbenty stosowane w podpaskach higienicznych są w stanie wchłonąć krew o masie od 5 do 60 razy większej od własnej. Ale niestety, wchłanianie nie jest szybkie - jest ono zazwyczaj wolniejsze od szybkości wchłaniania płynów prze puszyste materiały celulozowe. Umieszczenie materiału superabsorpcyjnego w środku lub w dolnej części podpaski higienicznej daje mu dodatkowy czas na wchłonięcie płynu z warstwy przejściowej 24.

Stwierdzono, że w wyrobach menstruacyjnych bardzo dobrze spisują się superabsorbenty o wysokiej stabilności mechanicznej w stanie spęczonym, charakteryzujące się wysoką szybkością wchłaniania oraz posiadające znakomite własności z punktu widzenia wiązania płynów. Stwierdzono, że bardzo dobrymi do tych celów superabsorbentami są polimery hydroksyfunkcjonalne. Korzystnie, wskazane jest stosowanie polimerów tworzących hydrożele, a zwłaszcza częściowo zobojętnionego usieciowanego kopolimeru polikwasu akrylowego i polialkoholu winylowego. Superabsorbent tego typu jest częściowo zobojętnioną solą usieciowanego kopolimeru polikwasu akrylowego i polialkoholu winylowego, której pojemność chłonna pod obciążeniem wynosi około 25 g.

Superabsorbent powinien mieć wysoką pojemność chłonną pod obciążeniem, to jest powinien być w stanie rozszerzać się lub rozpęczać pod ciśnieniem, zazwyczaj około 2,7 kPa. Wartość pojemności chłonnej pod obciążeniem jest funkcją wytrzymałości żelu, ciśnienia asmotycznego wewnątrz żelu oraz składu samego polimeru. Wartość pojemności chłonnej pod obciążeniem ma również związek z możliwością rozpęczania żelu pod ciśnieniem względem innych cząstek superabsorbentu oraz względem sąsiednich włókien. Dla celów niniejszego wynalazku, superabsorbentem o wysokiej wartości pojemności chłonnej pod obciążeniem jest taki superabsorbent, dla którego wartość ta wynosi 20 g lub więcej. Korzystnie, wartość ta powinna wynosić 25 g lub więcej. Sposób wyznaczania wartości pojemności chłonnej pod obciążeniem przedstawiono na stronie 7, linie 14-52, opublikowanego europejskiego zgłoszenia patentowego 0 339 461.

Alternatywnie, rdzeń chłonny 20 korzystnie jest kompozytem składającym się z materiału hydrofilowego i materiału hydrokoloidalnego. Jako materiał hydrofilowy można zastosować różne włókna naturalne lub syntetyczne, w tym włókna celulozowe, obrabiane środkiem powierzchniowo czynnym włókna formowane termicznie, włókna ze ścieru drzewnego, włókna z regenerowanej celulozy lub bawełniane albo mieszankę ścieru z innymi włóknami.

Podkładka 18 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Ponadto w podpasce higienicznej 15 znajdują się dwa biegnące wzdłużne paski przylepne 36 i 38 przymocowane do zewnętrznej powierzchni, to jest do powierzchni zwróconej ku odzieży, podkładki 18. Paski przylepne 36 i 38 służą do mocowania podpaski higienicznej 15 do wewnętrznej powierzchni krokowej części bielizny w taki sposób, żeby podpaska leżała w odpowiednim położeniu względem otworu pochwy. Paski przylepne 36 i 38 są pokryte

172 233 paskiem zrynalnym 39 zapobizzającym zanieczyszczeniu klzju przed przymocowaniem do bielizny. Paszk zrywalny 39, korzystnie jest wykonany z biaSezo papieru Kraft powlzkanzzo jednostronnie w taki sposób, żeby można zo bySo odrywać od kleju topliwezo. Paszk zrywalny 39 powinien być zdejmowany nySącznie przez bezpośrednią użytkonniczkę tuż przez zaSożznizm podpaski higiecιicznyj na bieliznę.

Jak nidać na fiz. 4 podpaska hizizniczca 40 n druzim przykSadzie wykonania wedSuz wynalazku posiada dwiz klapki 42 i 44, po jednej z każdej jej powierzchni. Jeżeli chodzi o pozostaSe elementy, to podpaska hizienicnna 40 jest podobna do podpaski hiziznicznej 15 pokazanej na fiz. 1, 2 i 3. Klapki 42 i 44 sSużą do zakSadania wokóS bizlizny użytkowniczki, co zwiększa przyczepność podpaski do bielizny.

Jak widać na fiz. 5, 6 i 7, podpaska higieniczna 50 wedSuz trzeciezo przykSadu wykonania ma dSuzość od okoSo 150 mm do 320 mm, a szerokość od okoSo 60 do 120 mm. Podpaska higizciczna 50 jest stosunkowo cienka - jzj zrubość wynosi poniżej okoSo 5 mm, bardziej korzystnie poniżej okoSo 4 mm, a najbardziej korzystnie poniżej okoSo 3 mm. Podpaska hiziemczna 50 posiada ponizrzchnię zwróconą ku ciaSu, powierzchnię 54 zwróconą ku odzieży, nieprzepuszczalną dla pSynów podkSadkę 56, nieabsorpcyjną, narstwę sprężystą 58 i rdzzń chSonny 60.

Warstna sprężysta 58 jest wykonana z ziętkiezo spienionezo matzriaSu polietylznowyzo 0 strukturze zamknięto-komórkowej. Jest to taki sam typ materiaSu spiznionzgo jak w pierwszym przykładzie wykonania i z tezo samezo źródSa. Warstna sprężysta 58 znajduje się w sąsizdztwie podkładki 56. Rdzeń chSonny 60 znajduje się po prnzcinlegSej powierzchni warstwy sprężystej 58 niż poakSaaka 56. Rdzeń chSonny 60 leży n zasadzie wzdSuż nzdSużnej osi centralnej Y-Y podpaski higiyniczcej 50. Szerokość warstwy sprężystej 58 jest większa niż szerokość rdzenia chSonnezo 60. DSuzość warstwy sprężystej 58 jzst równa, a korzystniz większa niż dSuzość rdzenia chSonnezo 60. DSuzość warstny sprężystej 58 stanowi co najmnizj 60% dSuzości podpaski 50.

Podkładka 56 jest skonstruowana n taki sposób, że jzst zwrócona ku wzwnętrznzj powierzchni części krokowej bizlizny (nie pokazanej). PodkSadka 56 umożliwia przznikaniz powietrza lub par na zewnątrz podpaski hiziznicznej 50, natomiast blokuje przzpSyw pSynów ustrojonych i cieczy. Podkładka 56, korzystniz jest wykonana z mikrozofrowanych folii polimerowych, np. polietylenowej lub polipropylenowej, lub z folii dwuskSadnikowych. Zaleca się stosowanie folii polietylenowej.

CaSkonita dSuzość rdzenia chSonnezo 60 wynosi co najmnizj 50%, a korzystnie co najmniej 75%, dSuzość podpaski hizienicznej 50. Szerokość rdzenia chSonnezo 60, mierzona nndSuż poprzecznej osi X-X podpaski 50 wynosi poniżej okoSo 63,5 mm, korzystniz poniżej

50.8 mm, a bardziej korzystnie od okoSo 12,7 mm do 50,8 mm, a najbardziej korzystniz okoSo

31.8 mm lub 38,1 mm. Korzystnie, szerokość rdzenia chSonnezo 60, mierzona wzaSuż najwęższej części podpaski hiziynicznzj 50 wynosi poniżej okoSo 60% caSkowitzj szerokości jej powierzchni zwróconej ku ciaSu. CaSkowita szerokość podpaski hiziynicznzj 50 jest mierzona wzaSuż osi, np. osi poprzecznej X-X na fiz. 4, prostopadSej do jej osi wzdSużnej Y-Y. CaSkonita szerokość podpaski hiziemcznej 50 jzst odlezSością od jednej zewnętrznej krawędzi bocznej 61 do rrnecinlegSyj zewnętrznej krawędzi bocznej 63, zwróconej ku ciaSu powierzchni 52 podpaski 50. Korzystnie, szerokość podpaski pokryna szerokość narz sromowych użytkowniczki. Dzięki umieszczeniu rdzenia chSonnezo 60 w zasadzie n centrum, to jest, w zasadzie wspóSbieżnie z nzdSużną osią centralną Y-Y podpaski hizienicznej 50, znajdujz się on możliwie blisko źródSa wydalania pSynón.

Sztywność rdzenia chSonnezo 60 jest na tyle duża, że dzięki niej podpaska higieniczna 50 jest odporna na skręcanie i znijame się. Rdzzń chSonny 60 nie pokrywa caSej szerokości podpaski higienicznzj 50, co zwiększa nyzodę użytkowniczki. Sprężystość warstwy sprężystej 58 jest nystarczająco duża, żzby zapobiezaSa zwijamu się podpaski higiycicnnej 50 w kSębek. Dzięki Sącznemu dziaSaniu warstwy sprężystej 58 i rdzenia chSoncygo 60 podpaska jzst odporna zarówno na skręcanie jak i zwijanie. Warstna sprężysta 58 niz jest tak sztywna jak rdzzń chSonny 60 i dlatezo jzst skonstruowana w taki sposób, że jest od nizzo szersza. Korzystnie, szerokość narstny sprężystej 58 wynosi od 60% do 100% caSkonitej szerokości podpaski hiziznicnnej 50.

172 233

Rdzeń chłonny stanowi znaczącą część chłonną podpaski higienicznej 50 i jest w stanie wchłonąć co najmniej około 80%, korzystnie około 90%, a najbardziej korzystnie około 95% płynów ustrojowych wypływających na podpaskę 50. W kategoriach ilościowych, rdzeń chłonny 60 ma chłonność co najmniej 10 gramów, korzystnie około 20 gramów, a najbardziej korzystnie około 30 gramów lub więcej płynów ustrojowych. Zatem rdzeń chłonny 60 jest zarówno podstawowym elementem chłonnym jak i elementem usztywniającym.

Zewnętrzną powierzchnię zwróconej ku ciału powierzchni 52 podpaski higienicznej 50 stanowi dwuskładnikowa warstwa pokryciowa 62. Pod warstwą pokryciową 62 i w jej sąsiedztwie znajduje się warstwa przejściowa 64. Pomiędzy warstwą przejściową 64 i warstwą pokryciową 62 nie ma kleju. Na fig. 2 i 3 pokazano klej 65 w postaci szeregu plamek o różnej lokalizacji, umieszczonych pomiędzy różnymi warstwami lub składnikami podpaski higienicznej 50.

Duskładnikowa warstwa przejściowa 62 jest podobna do dwuskładnikowej warstwy pokryciowej opisanej w zgłoszeniu patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 731 583. Dwuskładnikowa warstwa pokryciowa 62 jest wykonana z dwóch różnych materiałów. Korzystnie, w pierwszym materiale 67 warstwy pokryciowej 62 znajduje się duża liczba otworków przelotowych, natomiast korzystnie, drugi z materiałów 69 warstwy pokryciowej 62 nie ma otworków. Pierwszy materiał 67 leży wzdłuż wzdłużnej osi centralnej Y-Y podpaski higienicznej 50 i stanowi główny obszar wchłaniania płynów dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62. Podpaska higieniczna 50 jest usytuowana w taki sposób, że płyny ustrojowe są wydalane z otworu pochwy bezpośrednio na górną powierzchni pierwszego materiału 67.

Jak widać na fig. 6, drugi materiał 69 nachodzi zakładkowo na część wzdłużnych krawędzi bocznych pierwszego materiału 67 i jest spojony wzdłuż krawędzi bocznych klejem 65. Drugi materiał 69 korzystnie jest połączony z pierwszym materiałem 67 łącznikami mechanicznymi, za pomocą kleju, techniką zgrzewania ultradźwiękowego, termicznie, pod ciśnieniem lub kombinowanym sposobem termiczno-ciśnieniowym. Istnieje również możliwość połączenia tych materiałów innymi sposobami. Rozumie się samo przez się, że pierwszy materiał 67 można spajać z drugim materiałem 69 przed zrobieniem w nim otworków lub na odwrót. Dwuskładnikowa warstwa pokryciowa 62, korzystnie jest wykonana jako element oddzielny, a następnie wmontowana w podpaskę higieniczną 50, albo też korzystnie jest wytwarzana na jednej linii z nią.

Drugi materiał 69 jest mocowany do pierwszego materiału 67 i tworzy drugi obszar wchłaniania płynów dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62. Drugi materiał 69 znajduje się w dalszej odległości od punktu wydalania płynów ustrojowych niż pierwszy materiał 67. Rozumie się samo przez się, że chociaż drugi materiał 69 pełni rolę wtórnego obszaru wchłaniania płynów dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62, to również umożliwia płynom przepływanie przez swoją strukturę. Szybkość wchłaniania drugiego materiału 69, definiowana jako czas potrzebny na wchłonięcie przez niego pewnej ilości płynu, jest w przybliżeniu równa lub mniejsza od szybkości wchłaniania pierwszego materiału 67. W związku z tym, w normalnych warunkach, większość płynów ustrojowych, przenika przez pierwszy materiał 67.

W razie potrzeby, w przepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej 62 może również znajdować się duża liczba otworków rozmieszczonych wzdłuż wzdłużnej osi centralnej Y-Y. Otworki te zwiększają szybkość z jaką płyny ustrojowe mogą przenikać w dół do rdzenia chłonnego, 60. Warstwa pokryciowa 62, korzystnie jest również obrobiona za pomocą środka powierzchniowo czynnego w celu zwiększenia jej hydrofilowości. Środek' powierzchniowo czynny może zawierać dodatki miejscowe lub materiały o działaniu wewnętrznym, takie jak polisiloksany.

Warstwa przejściowa 66 jest wykonana z chłonnej włókniny polipropylenowej typu spunbonded. Alternatywnie, warstwa przejściowa 66 korzystnie jest wykonana z chłonnej włókniny polipropylenowej spajanej termicznie, materiału gręplowanego lub innego materiału o podobnych własnościach. Korzystnie, warstwa przejściowa 66 leży wzdłuż wzdłużnej osi centralnej Y-Y podpaski higienicznej 50, a jej wymiary i kształt odpowiadają kształtowi i wymiarom centralnego rdzenia chłonnego 60. Również korzystnie, warstwa przejściowa 66 jest nieco dłuższa od rdzenia chłonnego 60. Opis warstwy przejściowej przedstawiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 798 603.

172 233

Pod warstwą przejściową 66 znajduje się rdzeń chłonny 60. Szerokość warstwy przejściowej 66 jest w przybliżeniu równa szerokości rdzenia chłonnego 60. Szerokość dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62 jest w przybliżeniu równa szerokości podpaski higienicznej 50, przy czym warstwa pokryciowa 62 ciągnie się do obrzeży podpaski higienicznej 50.

Pomiędzy warstwą sprężystą 58 a rdzeniem chłonnym 60 znajduje się dwuskładnikowa bibułka 68. Szerokość bibułki 68 jest większa od szerokości elementu przejściowego 60. W wyniku tego bibułka 68 rozciąga się pomiędzy warstwą pokryciową 62, a warstwą sprężystą 58. Podczas użytkowania, płyny menstruacyjne lub inne płyny ustrojowe najpierw stykają się z pierwszym materiałem 67 warstwy pokryciowej 62, następnie dochodzą do warstwy przejściowej 66, a następnie do rdzenia chłonnego 60. Na zwróconej ku ciału powierzchni warstwy przejściowej 66 nie ma kleju. Klej znajduje się na każdym końcu zwróconej ku odziezy powierzchni warstwy przejściowej 66. Natomiast nie ma kleju pomiędzy zwróconą ku odzieży stroną warstwy przejściowej 66 a zwróconą ku ciału stroną rdzenia chłonnego 60. Rdzeń chłonny 60 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Klej 65 znajduje się również na zwróconej ku odzieży powierzchni rdzenia chłonnego 60, pomiędzy tym elementem a bibułką 68. Klej 65 znajduje się również pomiędzy dwiema warstwami bibułki 68.

Warstwa sprężysta 58 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Podkładka 56 znajduje się na zwróconej ku odzieży powierzchni warstwy sprężystej 58. Pomiędzy warstwą sprężystą 58 a podkładką 56 znajduje się klej.

Jeżeli warstwa sprężysta 58 jest za gruba, może to pogarszać komfort użytkowniczki. Stwierdzono, że odpowiednio skuteczna jest cienka warstwa sprężysta 58 pod warunkiem jej przyklejenia lub spojenia z podkładką 56. Warstwa sprężysta 58 tego typu, spojona z podkładką 56 osiąga odpowiednią odporność na zwijanie w kłębek, a jednocześnie korzystnie jest zacznie cieńsza niż w przypadku gdy nie jest spojona z podkładką 56. Cieńsza warstwa sprężysta 58 spojona z podkładką 56 zapewnia użytkowniczce większy komfort niż grubsza. Spojenie foliowej podkładki 56 z wykonaną z pianki warstwą sprężystą 58 ułatwia również nakładanie kleju. Klej łatwiej nakłada się na foliową podkładkę 56, i wydaje się, że lepiej pracuje, niż na wykonaną z pianki sprężystą warstwę 58.

Zatem spojenie warstwy z foliową podkładką 56 zwiększa komfort, zmniejsza grubość wyrobu i jest bardziej ekonomiczne niż stosowanie grubszej warstwy pianki. Korzystnie, należy stosować warstwy pianki o grubości 3,2 mm lub mniejszej. Bardziej korzystnie, powinno stosować się warstwy pianki o grubości 1,6 mm lub mniejszej. Najbardziej korzystne, powinno stosować się warstwy folii o grubości 0,8 mm lub mniejszej.

Warstwa pokryciowa 62 i podkładka 56 ciągną się do zewnętrznego obwodu podpaski higienicznej 50. Warstwa pokryciowa 62 i podkładka 56 są ze sobą sklejone wzdłuż całego swojego obwodu zewnętrznego za pomocą kleju, Korzystnie, warstwa sprężysta 58 dochodzi zarówno w kierunku wzdłużnym jak i poprzecznym do zewnętrznego obwodu podpaski higienicznej 50, ale cały czas wewnątrz tego obwodu. W rezultacie wymiary warstwy sprężystej 58 są nieco mniejsze niż wymiary warstwy pokryciowej 62 i podkładki 56, zarówno pod względem długości jak i szerokości, Wymiary dwuwarstwowej bibułki 68 są w przybliżeniu równe wymiarom warstwy sprężystej 58, zarówno pod względem długości jak i szerokości.

Jak widać na fig. 6, rdzeń chłonny 60 ma postać laminatu składającego się z materiału hydrokoloidalnego umieszczonego wewnątrz złożonego materiału hydrofilowego, np. bibułki formowanej za pomocą powietrza, podobnie jak w przypadku opisu podpaski higienicznej 15 według pierwszego przykładu wykonania.

Pierwszy materiał 67 dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62, korzystnie jest wykonany z folii termoplastycznej, włókniny powlekanej przez wytłaczanie lub siateczki z otworkami pomiędzy nitkami lub włóknami składającymi się na jej strukturę. Do odpowiednich do tego celu folii termoplastycznych należą materiały poliolefinowe, takie jak polietylen, produkowane w różnych postaciach.

Pierwszy materiał 67, korzystnie jest siateczką, siateczką gofrowaną, siateczką wytłaczaną lub siateczką wykonaną z przędzy z włókien lub nitek. Przykłady warstw pokryciowych wykonanych z siateczek przedstawiono w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerach 2 295 438; 2 564 689; 2 900 980 i 4 741 941. Otwarte przestrzenie pomiędzy

172 233 włóknami lub nitkami siateczki pełnią taką samą rolę jak otworki lub perforacje w folii termoplastycznej. Pierwszy materiał 67, korzystnie jest również materiałem spienionym z dużą liczbą przelotowych otworków.

Termin włóknina powlekana przez wytłaczanie obejmuje wielowarstwowy kompozyt foliowy i zazwyczaj odnosi się do pewnej kasy materiałów kompozytowych, w których dolna warstwa podkładowa i górna warstwa foliowa są ze sobą spojone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Warstwa podkładowa korzystnie jest dowolną włókniną, np. spajanym materiałem gręplowanym, materiałem typu spunbond, materiałem formowanym w fazy stopionej lub bibułką celulozową. Górna warstwa foliowa korzystnie jest wykonana z perforowanej folii z tworzywa sztucznego, folii formowanej techniką ciągłego wylewania, a następnie perforowanej przed połączeniem z podłożem, lub materiałem siateczkowym.

Grubość pierwszego materiału 67 jest mniejsza niż około 2 milimetry, a korzystnie zawiera się w przedziale od około 0,05 do około 2,0 milimetrów. Pierwszy materiał 67 może mieć strukturę przestrzenną, dzięki której ma większą grubość i lepsze własności funkcjonalne. Jednym ze sposobów uzyskania struktury przestrzennej jest gofrowanie materiału w szczelinie pomiędzy parą walców.

Wymiary, kształt i wzór rozmieszczenia otworków w pierwszym materiale 67 mogą być dowolne. Rozmieszczenie otworków korzystnie jest regularne, równomierne lub chaotyczne. Korzystnie, pożądane jest regularne rozmieszczenie otworków o podobnych wymiarach. Otworki tego typu można uzyskać za pomocą mechanicznego perforowania materiału, np. igłowania lub dziurkowania, techniką próżniowego formowania na gorąco lub dowolnym innym sposobem znanym specjalistom w tej dziedzinie. Otworki mogą biec wzdłuż całej grubości pierwszego materiału 67. Rozumie się samo przez się, że kształt geometryczny ścianek bocznych każdego otworu korzystnie jest zmienny. Na przykład, przekrój poprzeczny otworków korzystnie jest okrągły, trójkątny, kwadratowy lub nieregularny. Ścianki boczne otworków mogą biec prostopadle do górnej płaszczyzny pierwszego materiału 67 lub mogą być skośne pod pożądanym kątem.

Otworki w pierwszym materiale 67 korzystnie są uformowane w taki sposób, że wierzchołek każdego z nich biegnie poniżej płaszczyzny podstawy pierwszego materiału 67. Taki układ umożliwia ściankom bocznym każdego otworka stykanie się i przenikanie przez włókna warstwy sąsiedniej, na przykład warstwy z masy celulozowej lub warstwy rozdzielającej. Zaletą rozwiązania tego typu jest umożliwienie szybkiego przekazywania płynów ustrojowych w dół do rdzenia chłonnego lub do warstwy rozdzielającej.

Na figurze 6 pokazano, że pierwszy materiał 67 stanowi mniejszą część swobodnej powierzchni dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62 niż drugi materiał 69. Jest to uzasadnione wyższą ceną folii niż włókniny, więc w przypadku kiedy pierwszy materiał 67 jest wykonany z folii termoplastycznej, a drugi materiał 69 z włókniny, to korzystniej jest używać mniej folii. Co prawda drugi materiał 69 zajmuje większą część odsłoniętej powierzchni dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62 niż pierwszy materiał 67, ale w razie potrzeby istnieje możliwość takiego skonstruowania podpaski, że pierwszy materiał 67 stanowi równą lub większą część dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62.

Korzystnie, drugi materiał 69 dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62 jest przepuszczalną dla płynów włókniną. Włóknina tego typu korzystnie jest materiałem włóknistym wykonanym z topliwych włókien lub włókienek polimerowych. Włóknina ta jest perforowana, chociaż w razie potrzeby można zastosować materiał perforowany. Do jej wyrobu można zastosować jeden z następujących polimerów: poliamidy, poliestry, poliolefiny, polioctan winylu, polichlorek winylu, polialkohol winylowy, octan celulozy, wiskozę i podobne materiały. Do odpowiednich do tego celu materiałów należą włókniny polipropylenowe typu spunbond i gręplowane. Odpowiedni do tego celu materiał powinien być jednorodną wstęgą materiału z włókien o numerze denier 1,5 lub większym. Materiał tego typu, określany powszechnie jako liniowy materiał wytłaczany typu spunbond, przedstawiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 340 563.

Podkładka 56 posiada powierzchnię zwróconą ku ciału i powierzchnię zwróconą ku odzieży. Ponadto w podpasce higienicznej 50 znajdują się dwa biegnące wzdłużnie paski

172 233 przylepne 72 i 74 przymocowane do zewnętrznej powierzchni, to jest do powierzchni zwróconej ku odzieży, podpaski. Paski przylepne 72 i 74 służą do mocowania podpaski higienicznej do wewnętrznej powierzchni krokowej części bielizny w taki sposób, żeby podpaska zajmowała odpowiednie położenie względem otworu pochwy. Paski przylepne 72 i 74 są pokryte paskiem zrywalnym 76 zapobiegającym zanieczyszczeniu kleju przed przymocowaniem do bielizny. Pasek zrywalny 76 korzystnie jest wykonany z białego papieru Kraft powlekanego jednostronnie w taki sposób, żeby można go było odrywać od kleju topliwego. Pasek zrywalny 76 powinien być zdejmowany wyłącznie przez bezpośrednią użytkowniczkę tuż prze założeniem podpaski higienicznej na bieliznę.

Jak widać na fig. 8, czwarty przykład wykonania wyrobu według wynalazku jest podpaską higieniczną 80 zaopatrzoną w pierwszą klapkę 82 i drugą klapkę 84. Z każdego boku podpaski higienicznej 80 znajduje się jedna klapka. Jeżeli chodzi o pozostałe elementy, to podpaska higieniczna 80 jest podobna do podpaski higienicznej 50 pokazanej na fig. 5, 6 i 7. Klapki 82 i 84 służą do zakładania wokół bielizny użytkowniczki, co zwiększa przyczepność podpaski do bielizny.

Warstwa sprężysta 19,58 podpaski higienicznej 15,40,50,80 według wynalazku ma sprężystość, która w kontekście niniejszego wynalazku, odnosi się do własności materiału umożliwiającej mu po wygięciu lub ściśnięciu, albo obu, powrót lub sprężyste cofnięcie się do pierwszego położenia, w przybliżeniu płaskiego, w stosunku do majtek. Zginanie i ściskanie występuje podczas użytkowania w wyniku ruchów użytkowniczki podpaski higienicznej 15,40,50,80. Ta własność warstwy sprężystej 19,58, jest przekazywana podpasce higienicznej 19,58 lub innemu wyborowi chłonnemu. W rezultacie cała podpaska higieniczna 15,40,50,80 uzyskuje możliwość powracania do swojego pierwotnego położenia, w przybliżeniu płaskiego, w stosunku do majtek.

W przypadku pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego przykładu wykonania należy, korzystnie, wybierać na warstwę sprężystą 19,58 taki materiał, który w zasadzie nie jest chłonny i w zasadzie nie jest nasiąkliwy. Materiał tego typu zmniejsza przesiąkanie lub inne rodzaje przepływu płynów, zwłaszcza w kierunku poprzecznym ku krawędzi podpaski higienicznej 15,40,50,80. W rezultacie materiał tego typu zmniejsza skłonność do przeciekania na bokach podpaski higienicznej 15,40,50,80 i chroni bieliznę i inne części garderoby użytkowniczki.

Warstwy sprężyste 19 i 58 mogą być wykonane ze spienionego polimeru lub z innego materiału mającego własności podobne do pianki. Materiał wybrany na warstwę sprężystą 19,58 powinien być materiałem o odpowiednich własnościach sprężystych. Na jego sprężystość w zasadzie nie powinny wpływać takie czynniki jak woda i płyny ustrojowe. Wiele materiałów powszechnie stosowanych na wyroby chłonne, np. ścier i inne materiały chłonne, nie mają odpowiedniej sprężystości w stanie mokrym. Oba rodzaje sprężystości, a mianowicie sprężystość w stanie suchym i sprężystość w stanie mokrym, mają istotne znaczenie.

Warstwy sprężyste 19 i 58 zapewniają podpasce 15,40,50,80 odporność na zwijanie się w kłębek. Warstwy te mają również wpływ na sztywność i odporność na skręcanie. Odporność na zwijanie się w kłębek jest zależna od wytrzymałości na zgniatanie i siły sprężystości. Wytrzymałość na zgniatanie jest własnością materiału określająca jego odporność na przyłożoną siłę, np. siłę zgniatającą lub zginającą. Siła sprężystości jest siłą z jaką materiał powraca do swojego położenia pierwotnego. Współczynnik sprężystości jest stosunkiem siły sprężystości do wytrzymałości na zgniatanie. Warunkiem odpowiedniej odporności na zwijanie w kłębek jest wystarczająca wielkość siły sprężystości. Z kolei warunkiem uzyskania odpowiedniego komfortu jest stosowanie takiego materiału, w którym ta wystarczająca siła sprężystości nie jest zbyt wysoka w stosunku do wytrzymałości na zgniatanie. Jak więc widać, potrzebna jest pewna minimalna wartość współczynnika sprężystości, zapewniająca taką wartość siły sprężystości, żeby element był odporny na zwijanie się w kłębek, a jednocześnie nie miał zbyt dużej wytrzymałości na zgniatanie.

Miarą współczynnika sprężystości jest sprężystość powrotna zdefiniowana przez American Society for Testing and Materials (ASTM) 1916 Race Street, Philadelphia, Pennsylvania 19103, USA. Jest to stosunek energii wyjściowej do wejściowej masy spadającej pod działaniem sił grawitacyjnych i uderzającej w próbkę testową. Opis tego badania zamieszczono w Publi14

172 233 kacjach ASTM D 3575-84, D 3574-86 i D 1054-87. Wszystkie przytaczane tu publikacje ASTM są traktowane jako część tego dokumentu. Materiały nadające się do stosowania w niniejszym wynalazku mają sprężystość powrotną wynoszącą co najmniej 25%.

Wytrzymałość na zgniatanie mierzy się według normy ASTM Badania wytrzymałości na owijanie wokół okrągłego trzpienia przedstawionej w publikacji ASTM D 4032-82. Dla celów niniejszego wynalazku, trzpień opisany w normie ASTM D 4032-82 zmodyfikowano w ten sposób, że jego średnicę zmniejszono do 6,25 mm, promień końcówki na 2,97 a wierzchołek igły wybiega na odległość 0,88 mm z końca wierzchołka. Średnica podstawy igły wynosi 0,33 mm a promień wierzchołka poniżej 0,5 mm.

Wytrzymałość na owijanie wokół okrągłego trzpienia materiałów o podobnych współczynnikach sprężystości umożliwia wyznaczenie odporności na zwijanie się w kłębek. Spieniony materiał polietylenowy, o którym wspomniano w powyżej ma współczynnik sprężystości około 50%; wartość tę podano w Encyclopedia of Polymer Science and Engineering, Vol. 3, pp. 6 i 7, wydanej w wydawnictwie John Wiley and Sons, New York, New York, USA, 1985. Test na owijanie wokół okrągłego trzpienia wskazuje, że przedział wartości wytrzymałości na zgniatanie tego materiału, zapewniający mu odpowiednie własności z punktu widzenia odporności na zwijanie się w kłębek, wynosi od około 9 do około 42 gramów, korzystnie w zakresie od około 24 do 42 gramów, a najbardziej korzystnie około 35 gramów.

Z punktu widzenia niniejszego wynalazku, odpowiednią klasą materiałów sprężystych są pianki, np. komórkowe tworzywa sztuczne. Komórkowe tworzywa sztuczne tego typu mają gęstość pozorną w zasadzie mniejszą od gęstości polimeru wyjściowego (tworzywa sztucznego), cojestmożliwe dzięki obecności wielu komórek gazu (powietrza) rozrzuconych w ich strukturze. Pianki są dwufazowymi substancjami o strukturze gaz-ciało, posiadającymi trwałą sieć nośną z polimeru lub kauczuku tworzącego ścianki komórek rozrzuconych w sposób ciągły po całej strukturze.

Znajdująca się w sprężystej piance faza gazowa (powietrze) zazwyczaj znajduje się w kieszeniach w postaci wnęk nazywanych często komórkami. W piankach z komórkami otwartymi znajdują się komórki łączące, którymi może przemieszczać się gaz (powietrze). W piankach z komórkami zamkniętymi znajdują się komórki oddzielone od siebie w taki sposób, że znajdująca się w każdej z nich faza gazowa jest niezależna od innych i szczelnie od nich oddzielona cienkimi ściankami z polimeru.

American Society for Testing and Materials (ASTM) klasyfikuje spienione tworzywa sztuczne jako sztywne lub giętkie. Pianka giętka, najbardziej zalecana jako materiał do wykorzystania w niniejszym wynalazku, jest takim materiałem, który nie pęka po owinięciu jego kawałka o wymiarach 20x2,5x2,5 cm wokół 2,5 cm trzpienia z równomierną prędkością 1 owinięcia/5 sekund w temperaturze 15-25 stopni Celsjusza. Nie zaleca się stosowania w niniejszym wynalazku pianek sztywnych pękających podczas tego testu, o ile zostaną zmodyfikowane w kierunku zrobienia z nich materiałów giętkich za pomocą takich czynności jak karbowanie lub gofrowanie.

Sposób wykonania spienionego tworzywa sztucznego jest dowolny. Proces spieniania polega na rozszerzaniu polimeru w fazie płynnej do stanu struktury komórkowej o małej gęstości, a następnie zamrażaniu jej poprzez utrwalanie lub chłodzenie płynnego polimeru.

Wytwarzanie sprężystych pianek techniką wytłaczania polega na fizycznej stabilizacji materiału rozszerzonego wskutek gwałtownego spadku ciśnienia. W procesie tym stosuje się substancję spieniającą zmieszaną ze stopionym polimerem, wytłaczaną pod ciśnieniem. Roztwór polimeru i substancji spieniającej jest wyciskany przez otwory w formie naporuszającą się taśmę; temperatura i ciśnienie mają wartości pokojowe. Wspomniany spadek ciśnienia powoduje odparowanie, a w jego wyniku rozszerzenie się polimeru. Rozszerzającemu się polimerowi umożliwia się chłodzenie w taki sposób, że dla danej gęstości uzyskuje się odpowiednią wytrzymałość strukturalną i stabilność wymiarową. Zamrażanie struktury lub stabilizacja struktury polimeru jest rezultatem schładzania fazy polimerowej do temperatury poniżej jego temperatury zeszklenia. Chłodzenie jest skutkiem działania głównie trzech czynników odparowania substancji spieniającej, rozszerzania się gazu, oraz strat ciepła do otoczenia.

172 233

Pianki poliolefinowe wykonane z polimerów podstawowych, polietylenu i polipropylenu, są wytwarzane zarówno techniką prasowania jak i wytłaczania. Korzystnie, do wytwarzania przedstawionych powyżej przykładów wykonania można stosować wyroby z pianek z polietylenu małej gęstości produkowanych techniką wytłaczania z użyciem gazowej substancji spieniającej. Innymi sposobami wytwarzania tworzyw sztucznych o strukturze komórkowej jest wypłukiwanie substancji stałych lub płynnych zawieszonych w polimerze, spiekanie małych cząstek oraz tworzenie zawiesiny małych cząstek o strukturze komórkowej w polimerze.

Jeszcze innym sposobem wytwarzania struktur komórkowych jest tworzenie zawiesiny gazu (lub substancji stałej) w stanie płynnym i utrwalanie takiej struktury komórkowej lub spiekanie cząstek polimeru w strukturze zawierającej fazę gazową.

Powszechnie stosowanym sposobem wytwarzania sprężystych pianek jest stabilizacja chemiczna. Do spieniania tą techniką bardziej nadają się polimery kondensacyjne niż polimery winylowe, ponieważ reakcje ich utrwalania są szybkie ale dające się sterować, a ponadto nie wstrzymuje ich atmosfera otoczenia. T aką techniką wytwarza się pianki poliuretanowe. Z punktu widzenia zastosowań do wytwarzania przedstawionych przykładów wykonania, pianki poliuretanowe nie są najlepszym materiałem - wynika to z ich długiego i przebiegającego z ekstrakcją dojrzewania oraz odbarwiania się wykonanych z nich wyrobów.

Najlepszym sposobem wytwarzania pianek nadających się do zastosowania w niniejszych przykładach wykonaniajest technologia spieniania dekompresyjnego. Dzięki technice stabilizacji fizycznej można wytwarzać nadające się do tych przykładów wykonania materiały o strukturze komórkowej wykonane z polistyrenu, octanu celulozy, żywiec poliolefinowych lub polichlorku winylu.

Innymi przykładami materiałów nadających się do wyrobu warstw sprężystych 19 i 58 są: silikon, poliuretan, polipropylen, lateks i ścier drzewny. Korzystnie, materiały nie będące w zasadzie nieabsorpcyjnymi należy poddać obróbce nadającej im własności nieabsorpcyjne.

Jak widać na fig. 2 i 6, w podpaskach higienicznych 15 i 50 znajdują się co najmniej dwie strefy biegnące wzdłużnie, to jest równolegle do osi wzdłużnej Y-Y, strefy chłonne centralna, 102 i 122, oraz peryferyjna, 106 i 126. Korzystnie, istnieją dwie strefy peryferyjne 106, 126, po jednej z każdego boku podpasek 15 i 50, oraz dwie strefy pośrednie 104,124, po jednej z każdego boku podpaski. Centralne strefy chłonne 102 i 122, strefy pośrednie 1θ4 i 124 oraz strefy peryferyjne 106 i 126 stanowią co najmniej 60% całkowitej długości podpasek 15 i 50.

Podpaski higieniczne 15 i 59 są grubsze, sztywniejsze i bardziej chłonne w obszarze swoich centralnych stref chłonnych 102 i 122, gdzie znajdują się elementy chłonne 20 i 60. Jednocześnie są one cieńsze, mniej sztywne i mniej chłonne w strefach pośrednich 104 i 124, a najcieńsze, najmniej sztywne i najmniej chłonne w strefach peryferyjnych 106 i 126. W wyniku tego podpaski higieniczne 15 i 50 są cieńsze w obszarze swoich stref pośrednich 104 i 124 i stref peryferyjnych 106 i 126 od większości innych podpasek. Również w wyniku tego podpaski higieniczne 15 i 50 są bardziej miękkie w obszarze swoich stref peryferyjnych 106 i 126 od większości innych podpasek, co zwiększa komfort ich użytkowania. Krawędzie stref peryferyjnych 106, 126 podpasek higienicznych 15 i 50, a zwłaszcza krawędzie boczne, są wykończone w taki sposób, że użytkowniczka widzi, iż płyn nie jest w stanie do nich dotrzeć, ponieważ główny rdzeń chłonny 20, 60 nie dochodzi do krawędzi bocznych.

Odpowiednią sztywność centralnych stref chłonnych można uzyskać nadając im większą grubość poprzez: wykonanie ich w kilku warstw, zastosowanie sztywniejszego materiału, zmianę gramatury lub poprzez umieszczenie pod lub nad nimi innej warstwy materiału. Sztywność Gurleya centralnej strefy chłonnej wynosi co najmniej 5000 miligramów, a korzystnie więcej. Odpowiednie informacje na ten temat podano w tabeli 1 i 2.

Jak widać na fig. 2, centralna strefa chłonna 102 na grubości w przekroju poprzecznym składa się z następujących elementów: warstwy pokryciowej 22, warstwy przejściowej 24, pierwszej bibułki 28, elementu chłonnego 20, drugiej bibułki 30, warstwy sprężystej 10, podkładki 18, kleju do odzieży 36, paska zrywalnego 39 oraz kleju montażowego 26 znajdującego się pomiędzy różnymi warstwami. Rdzeń chłonny 20 jest jednym ze składników centralnej strefy chłonnej 20. Centralna strefa chłonna 102, podobnie jak rdzeń chłonny 20, posiada

172 233 wzdłużną oś centralną współbieżną z wzdłużną osią centralną Y-Y-podpaski higienicznej 15. Szerokość centralnej strefy chłonnej 102 jest równa szerokości rdzenia chłonnego 20.

Jak widać na fig. 6, centralna strefa chłonna 122 podpaski higienicznej 50 składa się z następujących warstw: dwuskładnikowej warstwy pokryciowej 62, warstwy przejściowej 66, rdzenia chłonnego 60, dwuwarstwowej bibułki 68, warstwy sprężystej 58, podkładki 56, kleju do odzieży, paska zrywalnego oraz kleju montażowego pomiędzy różnymi warstwami. Rdzeń chłonny 60 jest jednym ze składników centralnej strefy chłonnej 122. Centralna strefa chłonna 122 podobnie jak rdzeń chłonny 60, posiada wzdłużną oś centralną współbieżną z wzdłużną osią centralną Y-Y-podpaski higienicznej 50. Szerokość centralnej strefy chłonnej 122 jest równa szerokości rdzenia chłonnego.

Jak widać na fig. 2, strefy pośrednie 104 składają się z następujących warstw: warstwy pokryciowej 22, pierwszej bibułki 28, drugiej bibułki 30, warstwy sprężystej 19, podkładki 18, kleju do odzieży 36, paska zrywalnego 39 i kleju montażowego 26 znajdującego się pomiędzy różnymi warstwami. W strefie pośredniej nie ma rdzenia chłonnego 20 i warstwy przejściowej 24.

Jak widać na fig. 6 strefy pośrednie 124 składają się z następujących warstw: warstwy pokryciowej 62, dwuwarstwowej bibułki 68, warstwy sprężystej 58, podkładki 56, kleju do odzieży, paska zrywalnego i kleju montażowego znajdującego się pomiędzy różnymi warstwami. W strefie pośredniej 124 nie ma rdzenia chłonnego 60 i warstwy przejściowej 66.

Jak widać na fig. 2, strefa peryferyjna 106 składa się z następujących warstw: warstwy pokryciowej 22, podkładki 18 oraz kleju montażowego 26 znajdującego się pomiędzy warstwą pokryciową 22 a podkładką 18, W strefie peryferyjnej 106 może również znajdować się niewielka część zewnętrznej krawędzi bocznej warstwy sprężystej 19.

Jak widać na fig. 6, strefa peryferyjna 126 podpaski higienicznej 50 składa się z następujących warstw: warstwy pokryciowej 62, podkładki 56 oraz kleju montażowego 65 znajdującego się pomiędzy warstwą pokryciową 62 a podkładką 56. W strefie peryferyjnej 126 może również znajdować się część zewnętrznej krawędzi bocznej bibułki 68 i warstwy sprężystej 58 oraz sąsiadującego kleju montażowego 65.

Odporność pewnych warstw podpaski higienicznej 15,40,50,80 na działanie sił zginających, znana jako sztywność zginania elementu tamponowego, jest wyznaczana drogą pomiaru wielkości siły potrzebnej do wygięcia prostokątnej próbki kompozytowej wyciętej z podpaski higienicznej 15,40,50,80 w taki sposób, że w jej skład wchodzą wszystkie warstwy z wyjątkiem paska zrywalnego. Pomiar siły potrzebnej do wygięcia każdej próbki odbywa się za pomocą cyfrowego miernika sztywności Gurley Model 4171-d, który można kupić łącznie z obciążnikami i paskami wzorcowymi, firmy Teledyne Gurley, Troy, New York, U.S.A. Procedura Gurleya pomiaru sztywności jest oparta na sposobie T 543 pm-84 według Technical Association of the Pulp and Paper Industry (TAPPI). Cyfrowy miernik sztywności Gurleya jest przyrządem składającym się z ramienia z przeciwwagą, osadzonego obrotowo w swoim środku. Ramię można obciążać poniżej jego środka obrotu obciążnikami. Ramię może poruszać się swobodnie umożliwiając badania zarówno w kierunku w lewo jak i w prawo, co symuluje wyginanie próbek ku górze i dołowi spowodowane ruchami ciała.

Miernik sztywności Gurleya jest wzorcowany w dwóch etapach. Pierwsze wzorcowanie odbywa się w celu sprawdzenia czy dla znanego materiału (tj. pasków z mosiądzu) ramię wahadła wychyla się zgodnie z podaną normą. Wzorcowanie miernika Gurleya należy przeprowadzić z dokładnością do 5% postępując zgodnie ze wskazówkami w Instrukcji Wzorcowania Miernika Sztywności Gurleya. Do tego celu używa się Mosiężnych Pasków Wzorcowych, Gurley nr katalogowy 31644, o szerokości 50,8 mm i długości 25,4 mm. Drugi etap wzorcowania służy do sprawdzenia prawidłowości wewnętrznego elektronicznego układu obliczeniowo-przeliczającego.

Wycięte z każdej podpaski higienicznej próbki mają szerokość 12,7 mm ± 0,4 mm i długość25,4 mm ±0,4 mm. Każda próbka wchodzi na zakładkę na górną powierzchnię ramienia Gurleya na odcinku 6,4 mm. Podczas badania próbkajest przesuwana względem górnej krawędzi ramienia do położenia, w którym się wygnie i ramię utraci styczność z jej krawędzią dolną. Miejsce, w którym następuje utrata styczności jest wyznaczane za pomocą elektronicznego kodera optycznego o większej dokładności niż wcześniejszy model Miernika Sztywności Gurleya, stosowany w metodzie TAPPI T 543 pm-84. Elektroniczny koder optyczny wyświetla również

172 233 wyniki na wskaźniku cyfrowym. Wyświetlanie wyników badań zarónno w kierunku lzwym jak i pranym odbywa się w sposób ciązSy. Ponadto dzięki wewnętrznemu mikroprocesorowi miernik Gurley Model 4171 -d oblicza automatyczniz i nyśnietla przeciętną wartość sztywności nginania dla pomiarów lewo- i prawostronnych po każdym pomiarze. Następnie miernik przelicza przeciętne wyniki na milizramy sztywności Gurleya n odniesieniu do próbki o szerokości 25,4 mm i dSuzości 76,2 mm.

Sposób przyzotowania Miernika Sztywności Gurleya jest następujący. Zakłada się odpowiedni obciążnik i wypoziomowuje się podstawę miernika za pomocą śrub regulacyjnych w taki sposób, żeby nskaźnikowy pęcherzyk powietrza znajdowaS się w środku, a wskazówka nahaSa do wartości zero. Ustawia się za pomocą przeSącznikón odpowiedni, używany w danej chwili, obciążnik, poSożenie obciążnika na ramieniu nahadSa, szerokość oraz dSuzość badanej próbki. Na przykSad: dla badanej próbki o wymiarach 25,4 mm x 12,7 mm i obciążnika o masiz 5 z zaSożonezo n kieszeń 25,4 mm, ustawienie przeSącz^ków poninno być następujące:

masa =5 g poSożeniz masy = 25,4 mm szerokość = 12,7 mm dSuzość = 25,4 mm

Przebieg badania:

Centruje się pasek wzorcowy wnzlędem wahadSa n taki sposób, żeby odcinek o dokładnej dSuzości 6,4 mm zachodziS na zakSadkę na zórną powierzchnię wahadSa a odcinek o dSuzości aokSaaniy 6,4 mm znajdonaS się w szczękach.

Wybiera się odpowiedni obciążnik i otwór w taki sposób, żzby odczyty na skali mieściSy się pomiędzy 2 a 6. W czlu uniknięcia oscylacji na początkowym ztapie, należy przed przySożenizm siSy doprowadzić próbkę do styczności z ramieniem wahadSa.

Wciska się przycisk System Rzset (zerowanie ukSadu). Na wyświetlaczu powinno pokazać się 00-000-00.

Wciska soę przeSącznik Motor - Direction (kierunek silnika) w wyniku czezo ramię zacisku aociściy próbkę do wahadSa.

Powtarza się krok poprzedni w kierunku przeciwnym, n wyniku czzzo nastąpi ustalenie na skali wskazań leno- i prawostronnych oraz nskazania przeciętnzgo.

Notuje się przeciętne wskazanie na skali.

Wciska się przycisk Select (wybór), n nyniku czezo nastąpi przeliczenie wyniku na milizramy i jezo zarejestrowanie.

Powtarza się kroki 1 do 7 dla każdej próbki.

Prnygotowacie próbzk do wyznaczania sztywności Gurleya odbywaSo się następująco. Próbki wycinano z pięciu podpasek hizienicznych, których typy przedstawiono w tabelach. Każda próbka miaSa wymiary 12,7 mm na 25,4 mm. W tabelach 1 do 16 przedstawiono wyniki porównawcze dla podpasek higienicnnych wzdSuz opisanezo tu wynalazku dla dostępnych na rynku podpasek hizienicnnych stosunkowo maSej zrubości. Oznaczenie K-C w tabelach odnosi się do podpasek hiziznicznych firmy Kimberly-Clark Corporation z Dallas, Tzksas, U.S.A. Oznaczenia Wynalazek A i Wynalazek B odnoszą się do podpasek higiznicnnych 50 opisanych tu jako trzeci przykSad wykonania. Oznaczenia Wynalazek H, J, M i W odnoszą się do podpasek hizienicznych 15 typu opisanezo tu jako pierwszy przykSad wykonania Podpaski Ultra Thin Pad With Pulp firmy K-C ujawniono w nzSosneniu patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr Seryjny 556694. Oznaczenie P&G odnosi się do firmy Procter & Gamble z Cinemnati, Ohio, U.S.A. Przedstawione w tabelach podpaski hiziynience Ultra Thin Pad with Pulp firmy K-C i Whisper Excel firmy P&G ze skrzydeSkami są podpaskami dostępnymi na rynku. Przedstawione n tabelach dostępne na rynku podpaski mają inną konstrukcję, warstwy i strzfy niż podpaski hiziyciczne 15 i 50 wedSuz niciejszego wynalazku. Próbki z dostępnych na rynku podpasek wycinano z takich miejsc, żeby w miarę możliwości umożliwiaSy zbliżone porównania przedstawione n tabelach.

Nafiz.9, lOi 11 przedstawiono miejsca nycinania próbek z podpasek 50 wzaSug trzzciezo przykSadu wykonania, Na fiz. 12 przzdstawiono miejsca wycinania próbzk z podpasek higiyniennych 15 wedSuz pizrwszzzo przykSadu wykonania. Na fiz. 13 przedstawiono poSożznie

172 233 pewnych wymiarów. Pokazano na niej wzdłużną oś centralną Y-Y i poprzeczną oś centralną X-X w każdej podpasce. Z podpasek usunięto pasek zrywalny a klej do ubrania posypano talkiem lub skrobią kukurydzianą. Jak widać na fig. 9, próbkę 130 o wymiarach 12,7 mm x 25,4 mm wycięto w kierunku maszynowym z podpaski higienicznej 50 w miejscu przecięcia się dwóch osi centralnych wzdłużnej Y-Y i poprzecznej X-X. Kierunek maszynowy, podawany w tabelach 1,3,-4,5,6,7,8,9,10,11,12,13 i 14 odnosi się do wzdłużnego kierunku podpaski, tj. kierunku osi wzdłużnej Y-Y. Kierunek poprzeczny, podany w tabeli 2, odpowiada osi poprzecznej X-X podpaski 50. Wzdłuż osi wzdłużnej, w kierunku maszynowym, wycięto dwie dodatkowo próbki 132 i 134 o wymiarach 12,7 mm x 25,4 mm. Dwie dodatkowe próbki 132 i 134 wycięto w odległości około 63,5 mm przed i za pierwszą próbką 130. Wycinanie i manipulowanie wszystkimi próbkami ze wszystkich podpasek odbywało się bardzo delikatnie i w taki sposób, żeby nie wpłynąć na ich sztywność. Próbki te zawierały centralny rdzeń chłonny 20 oraz te fragmenty innych warstw, które znajdowały się w miejscach pobierania próbek, to jest, w obszarze strefy chłonnej 122. Mierzono sztywność Gurleya każdej próbki, a uzyskane wartości rejestrowano w tabeli 1 jako sztywność centralnej strefy chłonnej 122 w kierunku maszynowym.

Jak widać na fig. 9, zdefiniowano następnie płaszczyzny równoległe S i T. Płaszczyzny § i T są równoległe do poprzecznej osi X-X i przesunięte względem niej o 63,5 mm, do przodu i do tyłu. Następnie zdefiniowano płaszczyzny równoległe P-P i Q-Q. Płaszczyzny P-P i Q-Q są równoległe do wzdłużnej osi centralnej Y-Y i znajdują się w odległości (C/4 + 6,4 mm) od niej, C jest całkowitą szerokością podpaski higienicznej 50 w jej najwęższym miejscu pomiędzy płaszczyznami S i X i płaszczyznami T i X (pokazanymi na fig. 11 i 12). Następnie zdefiniowano punkty przecięcia płaszczyzn P-P, Q-Q, S-S i T-T. W miejscu przecięcia płaszczyzn P-P i S-S wycięto próbkę m2. W miejscu przecięcia płaszczyzn P-P i T-T wycięto próbkę 144. W miejscu przecięcia płaszczyzn Q-Q i T-T wycięto próbkę 146. W miejscu przecięcia płaszczyzn Q-Q i S-S wycięto próbkę 148. Każda z czterech próbek 142, 144, 146 i 148 miała wymiary 25,4 mm x 12,7 mm. Próbki te pochodzą z odsądzonych części strefy pośredniej 124, a w ich skład wchodzi warstwa sprężysta 58, ale nie ma rdzenia chłonnego 60. Próbki te są przesunięte względem osi poprzecznej X-X. Mierzono sztywność Gurleya próbek ze strefy pośredniej, a uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 4 jako sztywność odsądzonych części stref pośrednich w kierunku maszynowym.

Jak widać ma fig. 9, zdefiniowano również punkty przecięcia płaszczyzn P-P, Q-Q, X-X i Y-Y. W miejscu przecięcia płaszczyzn P-P i X-X wycięto próbkę 160. W miejscu przecięcia płaszczyzn Q-Q i X-X wycięto próbkę 162. Każda z obu próbek 160 i 162 miała wymiary 25,4 mm x 12,7 mm. Próbki te pochodzą z centralnej części stref pośrednich 124 i zawierają warstwę sprężystą 56, ale nie ma w nich rdzenia chłonnego 60. Mierzono sztywność Gurleya próbek z centralnej części stref pośrednich, a uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 3 jako sztywność centralnej części strefy pośredniej w kierunku maszynowym.

Jak widać na fig. 10, z każdej z pięciu podpasek higienicznych 50 pochodzących z innej serii, w miejscu znajdującym się na przecięciu dwóch osi centralnych Y-Y i X-X wycięto inną próbkę 136 i wymiarach 12,7 mm i 25,4 mm. Ponadto, w miejscach leżących na wzdłużnej osi centralnej wycięto w kierunku poprzecznym dwie dodatkowe próbki 138 i 140, każda o wymiarach 12,7 mm x 25,4 mm. Te dwie dodatkowe próbki 138 i 140 wycięto w miejscach znajdujących się w odległości około 63,5 mm przez i za pierwszą próbką. Wycinanie i manipulowanie wszystkimi próbkami ze wszystkich podpasek odbywało się bardzo delikatnie i w taki sposób, żeby nie wpłynąć na ich sztywność. Próbki te zawierały centralny rdzeń chłonny 20 plus te fragmenty innych warstw, które znajdowały się w miejscach pobierania próbek, to jest, w obszarze centralnej strefy chłonnej 122. Mierzono sztywność Gurleya każdej próbki, a uzyskane wartości przedstawiono w tabeli 2 jako sztywność centralnej strefy chłonnej 122 w kierunku poprzecznym.

Jak widać na fig. 10, zdefiniowano również płaszczyzny równoległe S i T. Płaszczyzny S i T są równoległe do poprzecznej osi X-X i przesunięte względem niej o 63,5 mm, do przodu i do tyłu. Następnie zdefiniowano płaszczyzny równoległe P-P i Q-Q. Płaszczyzny P-P i Q-Q są równolegle do wzdłużnej osi centralnej Y-Y i znajdują się w odległości (C/4 + 6,4 mm) od niej C jest całkowitą szerokością podpaski higienicznej 50. Następnie zdefiniowano punkty przecięcia

172 233 płaszczyzn P-P, Q-Q, S-S i T-T. W miejscu przecięcia płaszczyzn P-P i S-S wycięto w kierunku poprzecznym próbkę 149. W miejscu preeeięcia płaszczyznP-P i T-T wycięto w kierunku poprzecznym próbkę 150. W miejscu przeciccic płałzczyznQ-Q i T-T wycięto w kierunku poprzecznym próbkę 152. W miejscu przeciccic p łiiszczyzn Q-Q i S-S wycięto w kierunku poprzecznym próbkę 154. Każda z czterech próbek 149, 150, 152 i 154 miała wymiary

25,4 mm x 12,7 mm. Próbki te pochodzą z odsądzonych części strefy pośredniej 124, a w ich skład wchodzi warstwa sprężysta 58, ale nie ma rdzenia chłonnego 60. Próbki te są przesunięte względem osi poprzecznej X-X. Mierzono sztywność Gurleya próbek ze strefy pośredniej jako sztywność w kierunku poprzecznym odsądzonych części stref pośrednich.

Jak widać ma fig. 10, zdefiniowano również punkty przecięcia płaszczyzn P-P, Q-Q, X-X i Y-Y. W miejscu przecięcia płaszczyzn P-P i X-X wycięto próbkę 151. W miejscu przecięcia płaszczyzn Q-Q i X-X wycięto próbkę 153. Każda z obu próbek 151 i 153 miała wymiary 25,4 mm x 12,7 mm. Próbki te pochodzą z centralnej części stref pośrednich i zawierają warstwę sprężystą 58, ale nie ma w nich rdzenia chłonnego 60. Mierzono sztywność Gurleya próbek z centralnej części stref pośrednich jako sztywność centralnej części strefy pośredniej w kierunku poprzecznym.

Jak widać na fig. 11, na płaszczyznach S-S i T-T na zewnętrznych wzdłużnych bokach podpaski higienicznej 50, zdefiniowano cztery dodatkowe punkty, po dwa na każdym jej boku. W każdym z tych punktów wycięto w kierunku maszynowym próbki 174, 176, 178 i 180. W próbkach tych nie ma centralnego rdzenia chłonnego 60, natomiast znajdują się tylko niewielkie części warstwy sprężystej 58 oraz fragmenty innych warstw znajdujących się w miejscach pobrania próbek. Mierzono sztywność Gurleya każdej próbki, a uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 6 jako sztywność stref peryferyjnych podpaski higienicznej 50 w miejscach odsądzonych w kierunku maszynowym. Obliczono przeciętną sztywność stref peryferyjnych w miejscach odsądzonych i zarejestrowano ją jako przeciętną sztywność stref peryferyjnych podpaski. Następnie przeciętną sztywność stref peryferyjnych w miejscach odsądzonych odjęto od przeciętnej sztywności centralnej strefy chłonnej podpaski i przedstawiono w tabeli 8 jako różnicę sztywności w kierunku maszynowym centralnej strefy chłonnej podpaski i jej stref peryferyjnych w częściach odsądzonych.

Jak widać na fig. 11, na zewnętrznych wzdłużnych bokach podpaski higienicznej 50 zdefiniowano dwa dodatkowe punkty, po jednym na każdym jej boku. W każdym z tych punktów wycięto w kierunku maszynowym próbki 170 i 172. W próbkach tych nie ma centralnego rdzenia chłonnego 20, natomiast znajdują się tylko niewielkie części warstwy sprężystej 58 oraz fragmenty innych warstw znajdujących się w miejscach pobrania próbek. Mierzono sztywność Gurleya każdej próbki 170 i 172, a uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 5 jako sztywność stref peryferyjnych podpaski w miejscach centralnych w kierunku maszynowym. Obliczono przeciętną sztywność stref peryferyjnych w miejscach centralnych i zarejestrowano ją jako przeciętną sztywność stref peryferyjnych w miejscach centralnych podpaski. Następnie przeciętną sztywność stref peryferyjnych w miejscach centralnych odjęto od przeciętnej sztywności centralnej strefy chłonnej podpaski i przedstawiono w tabeli 11 jako różnicę sztywności w kierunku maszynowym centralnej strefy chłonnej podpaski i jej stref peryferyjnych w miejscach centralnych.

Obliczono przeciętne wartości sztywności centralnej strefy chłonnej a uzyskane wyniki zarejestrowano jako przeciętną sztywność centralnej strefy chłonnej podpaski. Obliczono przeciętne wartości sztywności stref pośrednich a uzyskane wyniki zarejestrowano jako przeciętną sztywność stref pośrednich podpaski. Następnie podzielono przeciętną sztywność centralnej strefy chłonnej przez przeciętną sztywność stref pośrednich określając uzyskaną wartość jako stosunek sztywności centralnej strefy chłonnej do sztywności strefy pośredniej.

Jak widać na fig. 12 i 13, w skład podpaski higienicznej 15 wchodzą bibułki 28 i 30 w kształcie klepsydry 182. Z podpaski 15 wycinano próbki w sposób podobny do opisanego poprzednio w odniesieniu do fig. 9 i 10. Jak widać na fig. 13, szerokość strefy chłonnej wynosi A. Szerokość bibułek 28 i 30 wzdłuż osi poprzecznej X-X wynosi B. Wymiar B jest minimalną szerokością bibułek 28 i 30. Całkowita szerokość podpaski w jej najwęższym miejscu pomiędzy

172 233 płaszczyznami S i X a T i X wynosi C (co pokazano na fig. 11 i 12). Wymiar D jest szerokością warstwy sprężystej. Wymiar E jest długością bibułki. Wymiar F jest długością podpaski.

W tabeli 1 przedstawiono sztywność próbek lub segmentów wyciętych z centralnej strefy chłonnej podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku w kierunku maszynowym oraz sztywność próbek wyciętych z porównywalnych miej sc z innych podpasek dostępnych na rynku. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to sztywność centralnej strefy chłonnej w kierunku maszynowym wynosi od około 477 miligramów (mg) do około 3067 mg. Korzystnie, sztywność ta znajduje się w przedziale wartości od około 782 mg do około 2526 mg. Również korzystnie, sztywność ta powinna wynosić powyżej około 477 mg.

W tabeli 2 przedstawiono sztywność próbek lub segmentów wyciętych z centralnej strefy chłonnej podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku w kierunku poprzecznym oraz sztywność próbek wyciętych z porównywalnych miejsc z innych podpasek dostępnych na rynku. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to sztywność centralnej strefy chłonnej w kierunku poprzecznym wynosi od około 342 miligramów (mg) do około 2445 mg. Korzystnie, sztywność ta znajduje się w przedziale wartości od około 494 mg do około 1647 mg. Również korzystnie, sztywność ta powinna wynosić powyżej około 494 mg.

W tabeli 3 przedstawiono sztywność próbek lub segmentów wyciętych z centralnych miejsc stref pośrednich podpaski higienicznej 50 według niniejszego wynalazku w kierunku maszynowym oraz sztywność próbek wyciętych z porównywalnych miejsc z innych podpasek dostępnych na rynku. Próbki tego typu, 160 i 162, wycięte z centralnych miejsc stref pośrednich, pokazano na fig. 9 jako próbki pobrane z miejsc znajdujących się w punktach przecięcia płaszczyzny P-P i osi poprzecznej X-X i w punktach przecięcia się płaszczyzny Q i Q i osi poprzecznej X-X. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to sztywność centralnych miejsc stref pośrednich wnosi od około 99 miligramów (mg) do około 345 mg. Korzystnie, sztywność ta znajduje się w przedziale wartości od około 131 mg do około 297 mg.

W tabeli 4 przedstawiono sztywność próbek lub segmentów wyciętych z osadzonych części stref pośrednich podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku w kierunku maszynowym oraz sztywność próbek wyciętych z porównywalnych miejsc z innych podpasek dostępnych na rynku. Próbki tego typu pokazano na fig. 9. Są to: próbka 142 z miejsca przecięcia się płaszczyzn P-P i S-S; próbka 144 z miejsca przecięcia się płaszczyzny P-P i płaszczyzny T-T; próbka 146 z miejsca przecięcia się płaszczyzny Q-Q i płaszczyzny T-T oraz próbka 148 z miejsca przecięcia się płaszczyzny Q-Q i płaszczyzny S-S. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to sztywność odsądzonych części stref pośrednich wynosi od około 97 miligramów (mg) do około 411 mg. Korzystnie, sztywność znajduje się w przedziale wartości od około 121 mg do około 317 mg.

W tabeli 5 przedstawiono sztywność próbek wyciętych wzdłuż osi poprzecznej X-X po obu powierzchniach podpaski z centralnej części strefy peryferyjnej podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku, to jest próbek 170 i 172 pokazanych na fig. 11, oraz sztywność próbek wyciętych z porównywalnych miejsc z innych podpasek dostępnych na rynku. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to sztywność centralnych części strefy peryferyjnej wynosi od około 28 miligramów (mg) do około 127 mg. Korzystnie, sztywność ta znajduje się w przedziale wartości od około 52 mg do około 78 mg.

W tabeli 6 przedstawiono sztywność próbek lub segmentów wyciętych z odsądzonych części stref peryferyjnych podpaski higienicznej według niniejszego wynalazku, to jest próbek 174 i 176 leżących w płaszczyzny S-S z każdego boku podpaski i próbek 178 i 180 leżących w płaszczyźnie T-T z każdego boku podpaski, w kierunku maszynowym. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to sztywność odsądzonych części stref peryferyjnych wynosi od około 30 miligramów (mg) do około 115 mg. Korzystnie, sztywność ta znajduje się w przedziale wartości od około 70 mg do około 79 mg.

W tabeli 7 przedstawiono różnicę pomiędzy przeciętną sztywnością centralnej strefy chłonnej w kierunku maszynowym, pokazaną w tabeli 1, a przeciętną sztywnością stref pośrednich w kierunku maszynowym, pokazaną w tabeli 3 dla centralnych części stref pośrednich i pokazaną w tabeli 5 dla centralnych części stref peryferyjnych dla podpasek higienicznych według niniejszego wynalazku oraz różnice przeciętnych sztywności w porównywalnych miej172 233 scach dla innych podpasek higienicznych dostępnych na rynku. Litery B.D. w tabelach oznaczają brak danych.

W tabeli 8 przedstawiono różnice przeciętnej sztywności w kierunku maszynowym pomiędzy centralnymi częściami stref pośrednich pokazanymi w tabeli 3, a centralnymi częściami stref peryferyjnych, pokazanymi w tabeli 5. Sztywność centralnej części stref pośrednich określono dla próbek 160 i 162 pokazanych na fig. 9. Sztywność centralnej części strefy peryferyjnej określono dla próbek 170 i 172 pokazanych na fig. 11.

W tabeli 9 przedstawiono różnice przeciętnej sztywności w kierunku maszynowym pomiędzy centralnymi strefami chłonnymi i strefami odsądzonymi, zarówno odsądzonymi częściami stref pośrednich jak i odsądzonymi częściami stref peryferyjnych. Reprezentację odsądzonych części stref pośrednich stanowią próbki 142, 144, 146 i 148 z fig. 9, a przeciętne sztywności przedstawiono w tabeli 4. Reprezentację odsądzonych części stref peryferyjnych stanowią próbki 174,176,178 i 180zfig. 11, a przeciętne sztywności przedstawiono w tabeli 6. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to różnica przeciętnej sztywności pomiędzy centralną strefą chłonną o odsądzonymi częściami stref pośrednich wynosi od około 632 miligramów (mg) do około 2293 mg. Różnica przeciętnej sztywności pomiędzy centralną strefą chłonną a odsądzonymi częściami stref pośrednich wynosi od około 953 mg do około 2456 mg.

W tabeli 10 przedstawiono różnice przeciętnej sztywności pomiędzy odsądzonymi częściami stref pośrednich, to jest, strefami reprezentowanymi przez próbki 142, 144, 146 i 148 z fig. 9 i wyniki przedstawione w tabeli 4, a odsądzonymi częściami stref peryferyjnych reprezentowanymi przez próbki 174,17^, 178 i 180 z fig. 11 i wyniki przedstawione w tabeli 6. Jeżeli chodzi o niniejszy wynalazek, to różnica przeciętnej sztywności pomiędzy odsądzonymi częściami stref pośrednich a odsądzonymi częściami stref peryferyjnych wynosi od około 50 miligramów (mg) do około 162 mg.

W tabeli 11 przedstawiono stosunek przeciętnej sztywności centralnych stref chłonnych reprezentowanych prze próbki 130, 132, i 134 z fig. 9, do przeciętnej sztywności centralnych części stref pośrednich, reprezentowanych przez próbki 160 i 162 z fig. 9 i wyniki przedstawione w tabeli 3 oraz do centralnych części stref peryferyjnych, reprezentowanych przez próbki 170 i 172, z fig. 11 wyniki przedstawione w tabeli 5. Stosunek przeciętnej sztywności centralnej strefy chłonnej do przeciętnej sztywności centralnych części stref pośrednich wynosi od około 3,7:1 do około 10,3:1. Stosunek przeciętnej sztywności centralnej strefy chłonnej do przeciętnej sztywności centralnych części stref peryferyjnych wynosi od około 14,5:1 do około 32,4:1.

W tabeli 12 przedstawiono stosunek przeciętnej sztywności centralnych części stref pośrednich, reprezentowanych przez próbki 160 i 162 z fig. 9 i wyniki przedstawione w tabeli 3, do przeciętnej sztywności centralnych części stref peryferyjnych reprezentowanych przez próbki 170 i 172 z fig. 11 i wyniki przedstawione w tabeli 5.

W tabeli 13 przedstawiono stosunek przeciętnej sztywności centralnych stref chłonnych do przeciętnej sztywności stref odsądzonych. Centralne strefy chłonne są reprezentowane przez próbki 130,132 i 134 z fig. 9. Odsądzone części stref pośrednich są reprezentowane prze próbki 142, 144, 146 i 148 z fig. 9 i wyniki przedstawione w tabeli 4. Odsądzone części stref peryferyjnych są reprezentowane prze próbki 174, 176, 178 i 180 z fig. 11 i wyniki przedstawione w tabeli 6.

W tabeli 14 przedstawiono stosunek przeciętnej sztywności odsądzonych części stref pośrednich do przeciętnej sztywności odsądzonych części stref peryferyjnych w kierunku maszynowym. Odsądzone części stref pośrednich są reprezentowane przez próbki 142,144,146 i 148 z fig. 9 i wyniki przedstawione w tabeli 4. Odsądzone części stref peryferyjnych są reprezentowane przez próbki 174, 176, 178 i 180 z fig. 11 i wyniki przedstawione w tabeli 6.

W tabeli 15 przedstawiono szerokości A, B, C i D dla różnych podpasek higienicznych. Dla podpasek higienicznych określanych jako Wynalazek H i Wynalazek M, szerokości A, B, C i D pokazano na fig. 13. Dla podpasek higienicznych określanych jako Wynalazek A, wymiary B i D są równe, ponieważ warstwy bibułek nie mają kształt klepsydry.

W tabeli 16 przedstawiono proporcje pewnych wymiarów szerokościowych dla wymiarów przedstawionych w tabeli 15.

W tabeli 17, 18 i 19 przedstawiono grubości podpasek higienicznych według niniejszego wynalazku w różnych ich strefach. W tabeli 20 i 21 przedstawiono grubości podpasek higieni22

172 233 cznych dostępnych na rynku w porównywalnych miejscach, odpowiadających położeniu stref według niniejszego wynalazku. Podane grubości mierzono sprawdzianem szczękowym. Korzystnie, grubość centralnej części strefy pośredniej wynosi od około 0,5 mm do około 3,0 mm. Bardziej korzystnie, grubość centralnej części strefy pośredniej wynosi od około 1,3 mm do około 1,5 mm.

TABELA 1

SZTYWNOŚĆ CENTRALNEJ STREFY CHŁONNEJ w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

Liczba Przeciętna Minimalna Maksymalna próbek

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	15
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	15
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	15
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	15
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	15
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	15
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	15
P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)	15

1111	522	1532
2526	2020	3067
1109	866	1354
1020	667	1498
1025	755	1288
782	477	1143
695	560	905
214	133	278

172 233

TABELA 2

SZTYWNOŚĆ CENTRALNEJ STREFY CHŁONNEJ w kierunku poprzecznym

Liczba próbek

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem

P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)

Sztywność Gurleya w miligramach Przecietna Minimalna Maksymalna

893	699	1310
1647	1154	2445
821	616	1010
494	297	738
806	599	977
512	342	755
392	278	560
171	104	453

172 233

TABELA 3

SZTYWNOŚĆ CENTRALNYCH CZĘŚCI STREF POŚREDNICH w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

Liczba Przeciętna Minimalna Maksymalna próbek

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	211	172	245
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	245	195	289
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	297	239	345
Wynalazek J. K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	133	99	175
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	131	108	168
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	169	122	278
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	10	119	33	267
P&G Whisper Excel	10	178	145	217

(ze skrzydełkami)

172 233

TABELA 4

SZTYWNOŚĆ ODSĄDZONYCH CZĘŚCI STREF POŚREDNICH w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

	Liczba próbek	Przecietna	Minimalna	Maksymalna
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	20	198	133	245
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	20	233	181	322
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	20	317	239	411
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	20	198	114	372
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	20	121	97	175
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	20	150	100	225
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	20	86	20	200
P&G Whisper Excel	20	167	136	220

(ze skrzydełkami)

TABELA 5

SZTYWNOŚĆ CENTRALNYCH CZĘŚCI STREF PERYFERYJNYCH w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

	Liczba próbek	Przecietna	Minimalna	Maksymalna
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	77	47	110
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	78	44	127
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10	52	28	82
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	10	25	13	43
P&G Whisper Excel	10	7	1	14

(ze skrzydełkami)

172 233

TABELA 6

SZTYWNOŚĆ ODSĄDZONYCH CZĘŚCI STREF PERYFERYJNYCH w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

	Liczba oróbek	Przeciętna	Minimalna	Maksymalna
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką		20	79	54	115
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką		20	70	30	109
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką		20	72	34	104
K-C Bardzo denka podpaska ze ścierem		20	35	17	76
P&G Whisper Excel		20	87	20	178

(ze skrzydełkami)

TABELA 7

RÓŻNICA PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI POMIĘDZY CENTRALNYMI STREFAMI CHŁONNYMI A STREFAMI PRZYLEGŁYM, w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

Centralne części stref Centralne części stref pośrednich peryferyjnych

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek W. K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem

P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)

900	1034
2282	2448
812	B.D.
887	B.D.
894	973
613	B.D.
576	670
36	207

172 233

TABELA 8

RÓŻNICA PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI POMIĘDZY CENTRALNYMI CZĘŚCIAMI STREF

PRZYLEGŁYCH A CENTRALNYMI CZĘŚCIAMI STREF PERYFERYJNYCH w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	134
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	167
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	79
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	93
P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)	171

172 233

TABELA 9

RÓŻNICA PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI POMIĘDZY CENTRALNĄ STREFĄ CHŁONNĄ A STREFAMI ODSĄDZONYMI w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

Odsądzone części Odsądzone części stref pośrednich stref peryferyinych

Wynalazek A K-C Bardzo cienka podpaska z pianką

Wynalazek B: K-C Bardzo denka podpaska z pianką

Wynalazek H: K-C Bardzo denka podpaska z pianką

Wynalazek J: K-C Bardzo denka podpaska z pianką

Wynalazek M: K-C Bardzo denka podpaska z pianką

Wynalazek W: K-C Bardzo denka podpaska z pianką

K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem

P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)

913	1032
2293	2456
792	B.D.
822	B.D.
904	953
632	B.D.
610	660
35	127

172 233

TABELA 10

RÓŻNICA PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI POMIĘDZY ODSĄDZONYMI CZĘŚCIAMI STREF

PRZYLEGŁYCH A ODSĄDZONYMI CZĘŚCIAMI STREF PERYFERYJNYCH w kierunku maszynowym

Sztywność Gurleya w miligramach

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	119
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	162
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	49
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	50
P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)	80

172 233

TABELA 11

STOSUNEK PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI CENTRALNEJ STREFY CHŁONNEJ

DO PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI POŚREDNICH	CENTRALNYCH	CZĘŚCI	STREF
I DO PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI	CENTRALNYCH	CZĘŚCI	STREF
PERYFERYJNYCH
w kierunku maszynowym
Centralne części stref	Centralne części stref
	pośrednich	peryferyjnych
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	5,3		14,5
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10,3		32,4
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	3,7		B.D.
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	7,7		B.D.
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	7,8		19,8
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	4,6		B.D.
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	5,9		27,4
P&G Whisper Excel	1,1		30,1

(ze skrzydełkami)

172 233

TABELA 12

STOSUNEK PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI CENTRALNYCH CZĘŚCI STREF

PRZYLEGŁYCH DO PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI CENTRALNYCH CZĘŚCI

STREF PERYFERYJNYCH w kierunku maszynowym

Przeciętnie

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	2,8
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	3,1
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	2,5
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	4,7
P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)	25,0

172 233

TABELA 13

STOSUNEK PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI CENTRALNYCH STREF CHŁONNYCH

DO PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI STREF ODSĄDZONYCH w kierunku maszynowym

	Odsądzone części stref pośrednich	Odsądzone części stref oervfervinvch
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	5,6	14,1
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	10,8	36,0
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	3,5	B.D.
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	5,2	B.D.
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	8,5	14,2
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	5,2	B.D.
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	8,1	19,7
P&G Whisper Excel	1,3	2,5

(ze skrzydełkami)

172 233

TABELA 14

STOSUNEK PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI ODSĄDZONYCH CZĘŚCI STREF

PRZYLEGŁYCH DO PRZECIĘTNEJ SZTYWNOŚCI ODSĄDZONYCH CZĘŚCI

STREF PERYFERYJNYCH w kierunku maszynowym

Stosunek wartości przeciętnych

Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	2,5
Wynalazek B: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	3,3
Wynalazek H. K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek J: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	1,7
Wynalazek W: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	B.D.
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	2,4
P&G Whisper Excel (ze skrzydełkami)	1,9

172 233

TABELA 15

POMIARY SZEROKOŚCI PODPASEK

WYRÓB	(A) SZEROKOSC CENTRALNEJ STREFY CHŁONNEJ milimetry	(B) . SZEROKOSC STREFY CHŁONNEJ milimetry	(C) SZEROKOSC PODPASKI milimetry	(D) SZEROKOSC WARSTWY SPRĘ2YSTEJ milimetry
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	32 mm	72 mm	92 mm	72 mm
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	32 mm	54 mm	95mm	95,2mm
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	32 mm	54mm	95 mm	3,75 cala
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	32 mm	54 mm	90 mm	B.D
P&G Whisper Excel ze skrzydełkami	70 mm	70 mm	89 mm	BD

TABELA 16

STOSUNKI SZEROKOŚCI PODPASEK

WYRÓB	A/B*100% procenty	A/C*100% procenty	A/D*100% procenty	C/4 cale
Wynalazek A: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	44	34	44	0,90
Wynalazek H: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	59	33	33	0,94
Wynalazek M: K-C Bardzo cienka podpaska z pianką	59	33	40	0,94
K-C Bardzo cienka podpaska ze ścierem	59	33	B.D.	0,94
P&G Whisper Excel	100	79	B.D.	0,88

ze skrzydełkami

172 233

TABELA 17

GRUBOŚĆ WYNALAZKU A:

BARDZO CIENKA PODPASKA K-C Z PIANKĄ

Centralna strefa chłonna	3,095 mm
Centralne części stref pośrednich	1,681 mm
Odsądzone części stref pośrednich	1,699 mm
Centralne części stref peryferyjnych	1,130 mm
Odsądzone części stref peryferyjnych	1,264 mm
Krawędzie peryferyjne	0,376 mm

TABELA 18

GRUBOŚĆ WYNALAZKU B:

BARDZO CIENKA PODPASKA K-C Z PIANKĄ

Centralna strefa chłonna 3,11 mm

Centralne części stref pośrednich 1,537 mm

Odsądzone części stref pośrednich 1,567 mm

Centralne części stref peryferyjnych 0,846 mm

Odsądzone części stref peryferyjnych 1,223 mm

Krawędzie peryferyjne

0,343 mm

172 233

TABELA 19

GRUBOŚĆ WYNALAZKU M:

BARDZO CIENKA PODPASKA K-C Z PIANKĄ

Centralna strefa chłonna	3,62 mm
Centralne części stref pośrednich	1,330 mm
Odsądzone części stref pośrednich	1,650 mm
Centralne części stref peryferyjnych	1,105 mm
Odsądzone części stref peryferyjnych	1,223 mm
Krawędzie peryferyjne	0,316 mm

TABELA 20

GRUBOŚĆ BARDZO CIENKIEJ PODPASKI K-C ZE ŚCIEREM

Centralna strefa chłonna	2,486 mm
Centralne części stref pośrednich	0,859 mm
Odsądzone części stref pośrednich	0,705 mm
Centralne części stref peryferyjnych	0,292 mm
Odsądzone części stref peryferyjnych	0,415 mm

Krawędzie peryferyjne

0,363 mm

172 233

TABELA 21

GRUBOŚĆ PODPASKI P&G WHISPER EXCEL (ze skrzydełkami)

Centralna strefa chłonna	1,546 mm
Centralne części stref pośrednich	1,516 mm
Odsądzone części stref pośrednich	1,574 mm
Centralne części stref peryferyjnych	0,480 mm
Odsądzone części stref peryferyjnych	1,161 mm
Krawędzie peryferyjne	0,444 mm

Badania pojemności chłonnej

Ilość płynu, jaka korzystnie jest wchłonięta przez podpaski higieniczne 15, 40, 50 i 80, można wyznaczyć za pomocą roztworu soli w opisany poniżej sposób. Badanie to można przeprowadzić na jednej podpasce. Przeznaczoną do badania podpaskę należy najpierw wysezonować zostawiając ją na dwie godziny, w pomieszczeniu o temperaturze 2ł±1 stopień Celsjusza i wilgotności względnej 50%±2%. Z podpaski należy usunąć pasek zrywalny. Zważyć całą podpaskę, ale bez paska zrywalnego, z dokładnością do 0,1 grama. Następnie zanurzyć ją w zlewce z izotonicznym roztworem soli nie zawierającym substancji konserwujących. Odpowiedni sterylny roztwór soli można zakupić w formie Baxter Healthcare Corp. z Deerfiled, Illinois, U.S.A. pod numerem katalogowym B3158-2. Podpaskę należy zanurzyć całkowicie nie zginając jej, nie skręcając ani nie składając. Czas trzymania podpaski w zanurzeniu powinien wynosić 10 minut. Następnie wyjąć podpaskę z roztworu soli i powiesić na dwie minuty w położeniu pionowym umożliwiając spłynięcie z niej roztworu soli. Następnie położyć podpaskę na bibułce chłonnej w taki sposób, żeby jej powierzchnia zwrócona ku ciału była skierowana ku bibułce. Jako bibułkę chłonną można zastosować bibułkę filtrującą nr ED 631 -25 firmy Ahlstrom Filtration Inc., Mount Holly Springs, Pennsylvania 17065 U.S.A. Obciążyć podpaskę równomiernie rozłożonym obciążeniem o wartości 17,6 grama na centymetr kwadratowy w celu wyciśnięcia w niej płynu. Wymieniać bibułkę chłonną co 30 sekund do czasu kiedy ilość wchłanianej przez nią cieczy wynosi poniżej 0,5 grama w ciągu 30 sekund. Następnie zważyć podpaskę z dokładnością do 0,1 grama a od uzyskanej wartości odjąć masę podpaski suchej. Różnica w gramach stanowi pojemność podpaski.

Zbadano pojemność chłonną całych podpasek 15 i 50 i zarejestrowano ją jako Pojemność całkowitą. Zbadano również pojemność chłonną centralnych stref chłonnych 102 i 122 i zarejestrowano jako Pojemność testową. Przecięta Pojemność Całkowita obliczona z badania pięciu podpasek higienicznych 50 według trzeciego przykładu wykonania, Wynalazek B, wynosiła 38,2 grama. Przeciętna Pojemność Testowa pięciu próbek wynosiła 22,3 grama.

172 233

Przeciętna Pojemność Całkowita obliczona z badań pięciu podpasek higienicznych 15 według pierwszego przykładu wykonania, Wynalazek W, wynosiła 37,9 grama. Przeciętna Pojemność Testowa pięciu próbek wynosiła 22,5 grama.

Przeciętna Pojemność Całkowita obliczona z badań zestawu pięciu innych podpasek higienicznych 15 według pierwszego przykładu wykonania, Wynalazek W, wynosiła 32,8 grama. Przeciętna Pojemność Testowa pięciu próbek wynosiła 21,4 grama.

Zbadano również próbki dostępnych na rynku bardzo cienkich podpasek K-C ze ścierem. Przeciętna Pojemność Chłonna próbek wynosiła 33,57 grama. Przeciętna Pojemność Testowa próbek wynosiła 19,81 grama.

Zbadano również próbki dostępnych na rynku podpasek higienicznych P&G Always Ultra Plus. Przeciętna Pojemność Całkowita próbek wynosiła 37,02 grama, a przeciętna Pojemność Testowa 14,08 grama.

Wynalazek opisano szczegółowo na określonych przykładach wykonania, ale każdy profesjonalista, po zapoznaniu się i zrozumieniu powyższego opisu, może łatwo wprowadzić do nich zmiany, usprawnienia lub zastosować rozwiązania równoważne do przedstawionych przykładów wykonania. W związku z tym, istotę niniejszego wynalazku wyznaczają załączone zastrzeżenia opis patentowy oraz ich odpowiedniki. Na przykład, wynalazek opisano w odniesieniu do podpaski higienicznej. Ale można go również stosować do innych wyrobów chłonnych, takich jak podpaski higieniczne o dużej grubości, pieluchy, wkłady do majtek, wyroby dla osób nie będących w stanie opanować wydalania, spodenki treningowe, bandaże i podobne wyroby. W innych przykładach wykonania można zrezygnować z oddzielnej podpaski a jej rolę może pełnić warstwa sprężysta.

Wyrób chłonny może mieć różne kształty. Może on być mniej zaokrąglony na końcach a bardziej prostokątny. Więcej warstw lub wszystkie warstwy mogą mieć kształt klepsydry lub toru wyścigowego. Warstwa sprężysta może znajdować się w różnych miejscach względem innych warstw. Kształt warstwy sprężystej korzystnie jest różny od kształtu innych warstw. W arstwa sprężysta korzystniejest wykonana z innych materiałów o sprężystości powrotnej około 50% lub o wartości z przedziału od około 25% do około 85%. Warstwa sprężysta może mieć strukturę nieciągłą. Na przykład, w warstwie sprężystej mogą znajdować się otwory. Liczba warstw bibułki korzystnie jest inna albo też może ich w ogóle nie być. Pomiędzy warstwami można stosować mniejsze lub większe ilości kleju. Można również stosować inne elementy chłonne, na przykład nie zawierające superabsorbentów lub materiałów hydrokoloidalnych. Najważniejszy lub znaczący rdzeń chłonny nie musi być centralnym elementem usztywniającym odpornym na skręcanie. Wyrób chłonny, na przykład podpaska higieniczna, korzystnie jest zaopatrzony w centralny element usztywniający odporny na skręcanie oraz w jedną lub więcej oddzielnych warstw chłonnych lub innych elementów chłonnych o mniejszej sztywności niż element centralny.

FIG. 12

172 233

172 233

FIG. 7

S X τ

FIG. 9

172 233

FIG. 5

FIG. 8

172 233

FIG. 3

172 233

FIG. 4

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 6,00 zł

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Podpaska higieniczna, zawierająca przepuszczalną dla cieczy warstwę pokryciową, której górna powierzchnia stanowi zwróconą do odzieży górną powierzchnię podpaski higienicznej, oraz nieprzepuszczalną dla cieczy podkładkę, której dolna powierzchnia stanowi zwróconą do odzieży dolną powierzchnię podpaski higienicznej, a pomiędzy warstwą pokryciową i podkładką mającą rdzeń chłonny, a także posiadającą wzdłużną oś, wzdłuż której są usytuowane co najmniej dwie strefy chłonne centralna i peryferyjna, przy czym odległość pomiędzy krawędziami bocznymi, określona poprzecznie do wzdłużnej osi stanowi szerokość podpaski higienicznej, znamienna tym, że zawiera nieabsorpcyjną, sprężystą warstwę (19, 58) usytuowaną w sąsiedztwie rdzenia chłonnego (20, 60) w centralnej strefie chłonnej (102,122) i w pośredniej strefie chłonnej (104, 124) usytuowanej pomiędzy centralną strefą chłonną (102, 122) i strefą peryferyjną (106, 126), przy czym sprężysta warstwa (19, 58) ma szerokość większą niż szerokość rdzenia chłonnego (20, 60), a rdzeń chłonny (20, 60) ma pojemność chłonną co najmniej 10 gramów płynów ustrojowych.
2. 2. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że szerokość rdzenia chłonnego (20, 60) jest mniejsza niż 60% całkowitej szerokości zwróconej ku ciału powierzchni (16, 52) podpaski higienicznej (15, 40, 50, 80).
3. 3. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że sprężysta warstwa (19, 58) ma długość co najmniej równą długości rdzenia chłonnego (20, 60).
4. 4. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że centralna strefa chłonna (102 122) jest grubsza, sztywniejsza i ma większą pojemność chłonną niż strefa pośrednia (104 124), a strefa pośrednia (104 124) jest usytuowana przy zewnętrznej bocznej krawędzi (21, 23, 61, 63) podpaski higienicznej (15, 40, 50, 80) i ma mniejszą pojemność chłonną i mniejszą sztywność niż centralna strefa chłonna (102,122).
5. 5. Podpaska według zastrz. 4, znamienna tym, że strefa pośredni a (104, 124) jest grubsza, sztywniejsza i ma większą chłonność niż strefa peryferyjna (106,126).
6. 6. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwę sprężystą (19, 58) stanowi pianka o grubości mniejszej niż 3 mm.
7. 7. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa sprężysta (19. 58) ma sprężystość, przy której odporność na zwijanie się w kłębek określana podczas testu owijania na okrągłym trzpieniu wynosi od około 9 do około 42 gramów przy sprężystości powrotnej około 50%.
8. 8. Podpaska według zastrz. 4, znamienna tym, że centralna strefa chłonna (102,122) ma sztywność Gurleya z przedziału wartości od około 782 miligramów do około 2526 miligramów, a strefa pośrednia (160, 162) zawiera część (160, 162), która ma sztywność Gurleya z przedziału wartości od około 99 mg do około 345 mg i ma grubość z od około 0,5 mm do około 3,0 mm.
9. 9. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa sprężysta (19, 58) jest ułożona na górnej powierzchni podkładki (18, 56).
10. 10. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że w styku z rdzeniem chłonnym (20,60) jest ułożona wystająca poza niego bibułka (28, 30, 68).
11. 11. Podpaska według zastrz. 10, znamienna tym, że bibułka (30,68) jest umieszczona na zwróconej ku odzieży powierzchni rdzenia chłonnego (20, 60).
12. 12. Podpaska według zastrz. 10, znamienna tym, że bibułka (28) jest umieszczona na zwróconej ku ciału powierzchni rdzenia chłonnego (20).
13. 13. Podpaska według zastrz. 10, znamienna tym, że pierwsza bibułka (28) jest umieszczona na zwróconej ku odzieży powierzchni rdzenia chłonnego (20), a druga bibułka (30) jest umieszczona na zwróconej do ciała powierzchni rdzenia chłonnego (20).

    172 233
14. 14. Podpaska według zastrz. 1, znamienna tym, że nad zwróconą do cm hi powierzchnią rdzenia chSocczzo (20, 60) jzst usytuonaca narstna prnzcosnąca (24, 66).