PL172201B1 - Pneumatyczny zespól wspomagania hamulca pojazdu PL PL - Google Patents

Abstract

1 Pneumatyczny zespól wspomagania hamulca pojazdu, zawierajacy glówny cylinder wypelniony plynem hamulcowym i wyposazony w pierwszy hydrauliczny tlok, na który oddzialywuje sila uruchamiajaca skladajaca sie z sily wejsciowej i z sily wspoma- gajacej, które oddzialywuja w kierunku osiowym, oraz pneumatyczny buster, uruchamiany przez przylozenie wspomnianej sily wejsciowej do drazka sterujacego dla otwarcia zaworu dla wywarcia wspomnia- nej sily uruchamiajacej na ten pierwszy hydrauliczny tlok, przy czym wspomniany buster zawiera sztywna oslone podzielona ply noszczelnie na dwie komory za pomoca przynajmniej jednej rucho- mej przegrody, na która oddzialywuje róznica cisnien pomiedzy tymi dwiema komorami w wyniku otwarcia zaworu i napedu pneu- matycznego tloka, ruchomego wzgledem oslony, przenoszac ten zawór i przyczyniajac sie przynajmniej do przenoszenia wspomnia- nej sily wspomagajacej, przy czym pierwszy hydrauliczny tlok glównego cylindra zawiera w sobie wydrazony ruchomy cylinder, laczacy sie z cylindrem glównym, odbierajacy przynajmniej czesc oddzialywania sily wspomagajacej, wewnatrz którego jest osadzony przesuwnie osiowo i plynoszczelnie drugi hydrauliczny tlok, odbie- rajacy oddzialywanie przynajmniej wspomnianej sily wejsciowej, znamienny tym, ze ruchoma przegroda (4) jest zamontowana na pneumatycznym tloku (5) przesuwnie w kierunku cylindra glówne- go (2) od polozenia przylegania do pneumatycznego tloka (5), przy czym ta ruchoma przegroda (4) opiera sie przynajmniej posrednio o ruchomy cylinder (13) Fig 1 P L 172201 B 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pneumatyczny zespół wspomagania hamulca pojazdu silnikowego.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 491 058, jak również z francuskiego opisu patentowego FR-A-2 558 126jest znany pneumatyczny zespół wspomagania hamulca pojazdu, zawierający główny cylinder wypełniony płynem hamulcowym i wyposażony w pierwszy hydrauliczny tłok, na który oddziaływuje siła uruchamiająca składająca się z siły wejściowej i z siły wspomagającej, które oddziaływują w kierunku osiowym, oraz pneumatyczny buster, uruchamiany przez przyłożenie wspomnianej siły wejściowej do drążka sterującego dla otwarcia zaworu, dla wywarcia wspomnianej siły uruchamiającej na ten pierwszy hydrauliczny tłok, przy czym wspomniany buster zawiera sztywną osłonę podzieloną płynoszczelnie na dwie komory za pomocą przynajmniej jednej ruchomej przegrody, na którą oddziaływuje różnica ciśnień pomiędzy tymi dwiema komorami w wyniku otwarcia zaworu i napędu pneumatycznego tłoka, ruchomego względem osłony, przenosząc ten zawór i przyczyniając się przynajmniej do przenoszenia wspomnianej siły wspomagającej, przy czym pierwszy hydrauliczny tłok głównego cylindra zawiera w sobie wydrążony ruchomy cylinder, łączący się z cylindrem głównym, odbierający przynajmniej część oddziaływania siły wspomagającej, wewnątrz którego jest

172 201 osadzony przesuwnie osiowo i płynoszczelnie hydrauliczny tłok, odbierający oddziaływanie przynajmniej wspomnianej siły wejściowej.

Zaleta takiego zespołu wspomagania hamulca wynika z zastosowania pneumatycznego tłoka, który może poruszać się względem sztywnej osłony, przez co całkowity przesuw, jaki może wykonać drążek sterowniczy, a tym samym pedał hamulca, jest stosunkowo duży, co stanowi warunek niezbędny dla zapewnienia optymalnego sterowania wytrącaniem prędkości pojazdu podczas hamowania.

Jednakże warunek ten, chociaż konieczny, nie jest wystarczający i w znanych zespołach wspomagania hamulców sterowanie to pogarsza się z powodu faktu, iż uzyskanie minimalnego ciśnienia, koniecznego dla rozpoczęcia hamowania, wymaga bardzo dużego początkowego przesuwu drążka sterującego.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu wspomagania hamulca, który umożliwiałby lepsze sterowanie wytrącaniem prędkości pojazdu poprzez wykorzystanie reakcji hydraulicznej zdolnej do wywierania siły hamującej, która wzrasta o wiele bardziej równomiernie w funkcji przesuwu drążka sterującego, a tym samym pedału hamulca, niż w przypadku znanych zespołów wspomagania hamulca

Pneumatyczny zespół wspomagania hamulca pojazdu, zawierający główny cylinder wypełniony płynem hamulcowym i wyposażony w pierwszy hydrauliczny tłok, na który oddziaływuje siła uruchamiająca składająca się z siły wejściowej i z siły wspomagającej, które oddziaływują w kierunku osiowym, oraz pneumatyczny buster, uruchamiany przez przyłozenie wspomnianej siły wejściowej do drążka sterującego dla otwarcia zaworu dla wywarcia wspomnianej siły uruchamiającej na ten pierwszy hydrauliczny tłok, przy czym wspomniany buster zawiera sztywną osłonę podzieloną płynoszczelnie na dwie komory za pomocą przynajmniej jednej ruchomej przegrody, na którą oddziaływuje różnica ciśnień pomiędzy tymi dwiema komorami w wyniku otwarcia zaworu i napędu pneumatycznego tłoka, ruchomego względem osłony, przenosząc ten zawór i przyczyniając się przynajmniej do przenoszenia wspomnianej siły wspomagającej, przy czym pierwszy hydrauliczny tłok głównego cylindra zawiera w sobie wydrążony ruchomy cylinder, łączący się z cylindrem głównym, odbierający przynajmniej część oddziaływania siły wspomagającej, wewnątrz którego jest osadzony przesuwnie osiowo i płynoszczelnie drugi hydrauliczny tłok, odbierający oddziaływanie przynajmniej wspomnianej siły wejściowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ruchoma przegroda jest zamontowana na pneumatycznym tłoku przesuwnie w kierunku cylindra głównego od położenia przylegania do pneumatycznego tłoka, przy czym ta ruchoma przegroda, opiera się przynajmniej pośrednio o ruchomy cylinder.

Pomiędzy pneumatycznym tłokiem a ruchomą przegrodą korzystnie znajdują się elementy sprężyste.

Pomiędzy ruchomą przegrodą a ruchomym cylindrem korzystnie znajduje się zespół nastawny.

Ruchomy cylinderjest połączony z głównym cylindrem poprzez przynajmniej jeden otwór o pomniejszonej średnicy i przez przynajmniej jeden jednokierunkowy zawór zwrotny. Pneumatyczny tłok korzystnie opiera się o reakcyjny krążek.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok częściowego przekroju urządzenia według wynalazku, fig. 2 - widok częściowy w przekroju następnego przykładu wykonania urządzenia według wynalazku w pierwszej fazie działania, fig. 3 - widok częściowo w przekroju urządzenia z fig. 2 w drugiej fazie działania, a fig. 4 - widok częściowy w przekroju urządzenia według innego przykładu wykonania urządzenia według wynalazku.

Na figurze 1 przedstawiono pneumatyczny zespół wspomagania hamulca pojazdu według wynalazku, zawierający buster 1 i główny cylinder 2.

Buster 1 zawiera sztywną osłonę 3, podzieloną płynoszczelnie na dwie komory 3a i 3b za pomocą ruchomej przegrody 4, mającej membranę 4a i sztywną część prowadzącą 4b zdolną do napędzania pneumatycznego tłoka 5, który może poruszać się wewnątrz membrany 3.

172 201

Przednia komora 3a, której ściana przednia jest zamknięta płynoszczelnie przez główny cylinder 2, jest połączony na stałe ze źródłem podciśnienia (nie przedstawionym) poprzez zawór zwrotny 6.

Ciśnienie w tylnej komorze 3b jest sterowane trójdrogowym zaworem 7, sterowanym przez drążek sterujący 8, który połączony jest z pedałem hamulca (nie przedstawionym).

Gdy drążek sterujący 8 znajduje się w położeniu spoczynkowym, w tym przypadku na prawo na fig. 1, wówczas zawór 7 ustanawia połączenie pomiędzy dwiema komorami 3a i 3b bustera 1, albo wychodzi z położenia, w którym jest ustanowione to połączenie. Tym samym tylna komora 3b jest poddana oddziaływaniu tego samego podciśnienia, co przednia komora 3a, zaś tłok 5 zostaje wypchnięty z powrotem w prawo do położenia spoczynkowego za pomocą sprężyny 9.

Przesunięcie drążka sterującego 8 w lewo powoduje, w pierwszym przypadku, przesunięcie zaworu 7 tak, że izoluje względem siebie komory 3a i 3b, zaś w drugim przypadku przesunięcie zaworu 7 tak, że z powrotem otwiera komorę 3b na oddziaływanie ciśnienia atmosferycznego.

Różnica ciśnień pomiędzy dwiema komorami 3a, 3b, odbierana przez membranę 4a, wywiera parcie na ruchomą przegrodę 4, przesuwając ją w lewo i powodując ruch tłoka 5, który z kolei porusza się, ściskając sprężynę 9.

Siła hamowania wywierana na drążek sterujący 8, zwana siłą wejściową, oraz siła wspomagania;hamulca, zwana siłą wspomagającą, wynikającą z parcia ruchomej przegrody 4, nakładają się zatem razem wzdłuż osi 10 drążka sterującego 8 w kierunku głównego cylindra 2, stanowiąc razem siłę uruchamiającą ten cylinder 2.

Dokładniej, siła uruchamiająca jest przykładana do pierwszego hydraulicznego tłoka 11 głównego cylindra 2 i powoduje jego ruch w lewo (na fig. 1), co powoduje wzrost ciśnienia płynu hamulcowego wewnątrz przestrzeni 12 głównego cylindra 2, a także uruchomienie połączonego z nim hamulca.

Pierwszy hydrauliczny tłok 11 ma budowę złożoną i zawiera wydrążony ruchomy cylinder 13 i drugi hydrauliczny tłok 14.

Wewnętrzna przestrzeń 15 ruchomego cylindra 13 jest połączona z wewnętrzną przestrzenią 12 głównego cylindra 2 za pomocą pierścieniowej uszczelki 19.

Ruchomy cylinder 13 jest połączony poprzez zespół nastawczy 20 ze sztywną częścią prowadzącą 4b przegrody 4 tak, aby przyjąć na siebie przynajmniej część siły wspomagającej, wywieranej za pomocą tejże części prowadzącej 4b.

Drugi hydrauliczny tłok 14 jest osadzony osiowo naprzeciwko drążka naporowego 21, zdolnego do przenoszenia przynajmniej siły wejściowej, wywieranej na drążek sterujący 8.

Działanie opisanego urządzenia jest następujące.

Gdy do drążka sterującego 8 jest przykładana siła wejściowa, po wstępnie określonym przesuwie tego drążka sterującego 8, wówczas zawór 7 powoduje otwarcie tylnej komory 3b bustera 1, wcześniej odizolowanej od przedniej komory 3 a, na dostęp powietrza, a siła wspomagająca jest przykładana do ruchomego cylindra 13 za pośrednictwem sztywnej części prowadzącej 4b poprzez pierścień 20. Ten wstępnie określony przesuw drążka sterującego 8 jest możliwy dzięki istnieniu pewnego luzu pomiędzy przednim końcem drążka naporowego 21, a tylnym końcem drugiego hydraulicznego tłoka 14, odchylonego w stronę głównego cylindra 2 przez sprężynę umieszczoną pomiędzy występem zespołu nastawczego 20 w postaci pierścienia a występem drugiego hydraulicznego tłoka 14.

Ciśnienie hydrauliczne w wewnętrznej przestrzeni 12 głównego cylindra 2 wzrasta i ustala się w wyniku przepływu płynu hamulcowego przez otwory 16 i 17 w wewnętrznej przestrzeni 15 cylindra 13, tym samym powodując wystąpienie siły reakcji na drugim hydraulicznym tłoku 14, zależnej od siły wspomagającej, przeciwstawnej sile wejściowej, tym samym umożliwiając sterowanie tą siłą.

Według wynalazku, ruchoma przegroda 4 jest osadzona ślizgowo za pośrednictwem sztywnej części prowadzącej 4b na pneumatycznym tłoku 5, względem którego przesuwa się w kierunku głównego cylindra 2 od położenia spoczynkowego odpowiadającego położeniu spo172 201 czynkowemu bustera 1, jak pokazano na fig. 1, w którym część prowadząca 4b wspiera się na pneumatycznym tłoku 5 pod wpływem sprężyn zwrotnych głównego cylindra 2, w kierunku przeciwnym, zwróconym w stronę głównego cylindra 2.

Część prowadząca 4b powodująca przesuwanie pneumatycznego tłoka 5 i pneumatyczny tłok 5 mają lezące naprzeciwko siebie ograniczniki 22a, 22b, które umożliwiają przesuwanie tłoka 5 jedynie po zaistnieniu określonego przesuwu wstępnego i umożliwiają przytrzymanie sprężyny zwojowej lub innego elementu sprężystego 23, który ma za zadanie zapobiec swobodnemu ślizganiu się części prowadzącej' 4b na pneumatycznym tłoku 5 na całym zakresie możliwego ruchu pomiędzy tymi częściami.

Dzięki tym cechom, pneumatyczny zespół wspomagania hamulca według wynalazku umożliwia uzyskanie w głównym cylindrze 2 ciśnienia stosunkowo wysokiego w porównaniu z ciśnieniem zwykle uzyskiwanym w znanych urządzeniach, dla dowolnego przesuwu drążka sterującego 80 o małej amplitudzie.

Efekt ten można wyjaśnić w następujący sposób. Siła wspomagająca rozwijana przez buster 1 zależy od różnicy ciśnień pomiędzy komorami 3a i 3b, przy czym ta ostatnia zależy od otwarcia zaworu 7. Otwarcie zaworu 7 zależy od względnego ruchu pomiędzy drążkiem sterującym 8 a pneumatycznym tłokiem 5, który może się poruszać i przenosić zawór 7.

Poprzez możliwość ruchu przegrody 4 na początku ruchu bustera 1 do przodu w kierunku głównego cylindra 2, co powoduje wzrost wewnętrznego ciśnienia obecnego w nim płynu, bez jednoczesnego przesuwania pneumatycznego tłoka 5, zespół według wynalazku umożliwia przybliżenie względnego ruchu drążka sterującego 8 względem tłoka 5 do bezwzględnego ruchu tego drążka sterującego 8 względem stałego punktu w przestrzeni, w wyniku czego, przy jednakowym przesuwie drążka sterującego 8, w głównym cylindrze 2 pojawia się większe ciśnienie.

Gdy ograniczniki 22a i 22b zetkną się ze sobą, wówczas choć buster 1 dalej działa, nie występuje już względny ruch pomiędzy częścią prowadzącą 4b a tłokiem 5, i części te następnie poruszają się razem tak, jak w busterze konwencjonalnym, przy jednoczesnym utrzymywaniu różnicy ciśnień w głównym cylindrze 2, odmiennie niż w znanych rozwiązaniach.

Można również zauważyć, iż według wynalazku otrzymuje się pneumatyczny zespół wspomagania hamulca, w którym część przesuwu części prowadzącej 4b ruchomej przegrody 4 głównego hydraulicznego tłoka 11 głównego cylindra 2 nie jest odbierana przez drążek sterujący 8 ani przez pedał hamulcowy, co w trakcie pracy powoduje wzrost ciśnienia w głównym cylindrze 2 i w hamulcach kół, bez odpowiadającego przesuwu pedału hamulcowego.

Inną ważną korzyścią zapewnioną przez zespół według wynalazku jest fakt, że zespół nastawny 20 w postaci pierścienia umieszczonego pomiędzy sztywną częścią prowadzącą 4b a ruchomym cylindrem 13, poprzez ustawianie go na przykład przez dokręcanie i odkręcanie, umożliwia zmianę odległości spoczynkowej pomiędzy przednim końcem drążka naporowego 21, a tylnym końcem drugiego hydraulicznego tłoka 14, a tym samym ustawianie wartości skoku bustera 1, która jest ważnym parametrem jego działania.

Na figurach 2 i 3 przedstawiono dwa położenia operacyjne bustera 1 według drugiego przykładowego wykonania wynalazku, przy czym elementy konstrukcji zespołu identyczne bądź analogiczne z elementami na fig. 1 oznaczono tymi samymi odnośnikami cyfrowymi.

Pokazany na fig. 2 i 3 drugi hydrauliczny tłok 14 składa się z osiowego przedłużenia drążka naporowego 21, które z jednej strony powoduje przykładanie do niego siły wejściowej wywieranej na drążek sterujący 8, a z drugiej strony przykładanie siły wspomagającej rozwijanej przez pneumatyczny tłok 5, przy czym siły te są przenoszone w znany sposób za pomocą krążka reakcyjnego 26, na którego jednej powierzchni jest oparty ten pneumatyczny tłok 5, oraz końcówka pomiarowa 24, uruchamiana przez drążek sterujący, zaś na drugiej jest oparta czasza 25, trwale przymocowana do drążka naporowego 21.

Działanie bustera 1 jest podobne do bustera z fig. 1, a mianowicie gdy siła wejściowa zostanie przyłożona do drążka sterującego 8, wówczas po wstępnie ustalonym przesuwie drążka sterującego 8, zawór 7 otworzy tylną komorę 3b bustera, wcześniej odizolowana od przedniej komory 3 a,-na oddziaływaniu powietrza atmosferycznego, a siła wspomagająca jest przykładana

172 201 do ruchomego cylindra 13 za pośrednictwem sztywnej części prowadzącej 4b poprzez zespół nastawny 20 w postaci pierścienia.

Ciśnienie hydrauliczne w wewnętrznej przestrzeni 12 głównego cylindra 2 wzrasta i ustala się, dzięki przepływowi płynu hydraulicznego poprzez otwory 16 i 17 z wewnętrznej przestrzeni 15 ruchomego cylindra 13, tym samym powodując wystąpienie siły reakcji na drugim hydraulicznym tłoku 14, zależnej od siły wspomagającej, przeciwstawnej sile przenoszonej przez krążek reakcyjny 26 i umożliwiającej sterowanie siłą wspomagającą przez siłę wejściową za pomocą reakcji kombinowanej, to znaczy równocześnie reakcji hydraulicznej i mechanicznej.

Jak opisano poprzednio, ruchoma przegroda 4 jest zamocowana ślizgowo na pneumatycznym tłoku 5 za pomocą sztywnej części prowadzącej 4b, i przesuwa się względem niego w kierunku głównego cylindra 2.

Względny przesuw ruchomej przegrody 4 następuje na odcinku od położenia spoczynkowego odpowiadającego położeniu spoczynkowemu bustera 1, jak przedstawiono na fig. 2, w którym część prowadząca 4b wspiera się na pneumatycznym tłoku 5, w tym przypadku za pośrednictwem zespołu nastawnego 20 w postaci pierścienia, pod wpływem sprężyn zwrotnych głównego cylindra 2 w kierunku przeciwnym w stronę głównego cylindra 2. aż do położenia przedstawionego na fig. 3, w którym część prowadząca 4b napędza pneumatyczny tłok 5 w kierunku głównego cylindra 2.

Odpowiednie ograniczniki 22a, 22b, leżące naprzeciwko siebie, zapewniają napędzanie pneumatycznego tłoka 5 przez część prowadzącą 4b ruchomej przegrody 4 jedynie po wystąpieniu wstępnie określonego względnego przesuwu w stosunku do odległości, która oddziela te ograniczniki w stanie spoczynku.

Ten drugi przykład wykonania wynalazku również umożliwia wystąpienie w głównym cylindrze 2 stosunkowo wysokiego ciśnienia w porównaniu z ciśnieniem uzyskiwanym zwykle w znanych urządzeniach, dla dowolnego przesuwu drążka sterującego 8 o małej amplitudzie i z zastosowaniem krążka reakcyjnego 26.

Na figurze 4 przedstawiono następny przykład wykonania wynalazku, który można wykorzystać w busterze pokazanym na fig. 1, jak również w busterze przedstawionym na fig. 2 i 3.

Po uruchomieniu zespołu wspomagania według wynalazku po pierwszej fazie działania, zespół sztywnej części prowadzącej 4b - pneumatycznego tłoka 5 porusza się w lewo (jak na rysunkach) jako całość, we względnym położeniu przedstawionym na fig. 3, a ciśnienie w tylnej komorze 3b progresywnie wzrasta.

Gdy ciśnienie to zrówna się z ciśnieniem atmosferycznym, wówczas buster działa w tak zwanej fazie nasycenia, a siła wspomagająca już nie rośnie i pozostaje stała, zaś siła wejściowa może stale wzrastać, sterowana przez kierowcę pojazdu.

Następnie, na początku tej fazy nasycenia, równowaga tych sił pokazuje, iż jakikolwiek wzrost siły wejściowej na drążku sterującym 8 spowoduje jedynie ruch do przodu pneumatycznego tłoka 5 oraz ruch do tyłu sztywnej części prowadzącej 4b, aż zetkną się one ze sobą, przez co pneumatyczny tłok 5 zacznie napędzać część prowadzącą 4b w kierunku głównego cylindra 2.

W czasie przesuwu tłoka 5, a tym samym drążka sterującego 8 i połączonego z nim pedału hamulca nie występuje żaden wzrost ciśnienia w wewnętrznej przestrzeni 12 głównego cylindra 2. Może to być odbierane niekorzystnie przez kierowcę. Wadę tę przezwycięża rozwiązanie przedstawione na fig. 4.

Na figurze 4 pokazano, iż wewnętrzna przestrzeń 15 ruchomego cylindra 13 jest połączona z wewnętrzną przestrzenią 12 głównego cylindra 2 poprzez przynajmniej jeden otwór spowalniający przepływ płynu, taki jak przepustnica przepływu płynu umieszczona w otworze 16, a także poprzez co najmniej jeden zawór zwrotny, umieszczony na przykład w otworze 17, który umożliwia przepływ płynu hamulcowego z głównego cylindra 2 jedynie w kierunku ruchomego cylindra 13.

Zespół przepustnicy - zaworu zwrotnego stanowi zatem zespół redukcyjny redukujący szybkość przepływu płynu, bez zauważalnego wpływu na pracę bustera przed fazą nasycenia,

172 201 który to zespół umożliwia na początku fazy nasycenia przesunięcie do przodu ruchomego cylindra 13, gdy pneumatyczny tłok przesuwa się do przodu, a tym samym umożliwia uzyskanie ciągłego wzrostu ciśnienia w głównym cylindrze, gdy kierowca pojazdu utrzymuje nacisk na pedał hamulca.

Fig. 2

172 201

Fig.3

172 201

Fig. 4

172 201

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Pneumatyczny zespół wspomagania hamulca pojazdu, zawierający główny cylinder wypełniony płynem hamulcowym i wyposażony w pierwszy hydrauliczny tłok, na który oddziaływuje siła uruchamiająca składająca się z siły wejściowej i z siły wspomagającej, które oddziaływują w kierunku osiowym, oraz pneumatyczny buster, uruchamiany przez przyłożenie wspomnianej siły wejściowej do drążka sterującego dla otwarcia zaworu dla wywarcia wspomnianej siły uruchamiającej na ten pierwszy hydrauliczny tłok, przy czym wspomniany buster zawiera sztywną osłonę podzieloną płynoszczelnie na dwie komory za pomocą przynajmniej jednej ruchomej przegrody, na którą oddziaływuje różnica ciśnień pomiędzy tymi dwiema komorami w wyniku otwarcia zaworu i napędu pneumatycznego tłoka, ruchomego względem osłony, przenosząc ten zawór i przyczyniając się przynajmniej do przenoszenia wspomnianej siły wspomagającej, przy czym pierwszy hydrauliczny tłok głównego cylindra zawiera w sobie wydrążony ruchomy cylinder, łączący się z cylindrem głównym, odbierający przynajmniej część oddziaływania siły wspomagającej, wewnątrz którego jest osadzony przesuwnie osiowo i płynoszczelnie drugi hydrauliczny tłok, odbierający oddziaływanie przynajmniej wspomnianej siły wejściowej, znamienny tym, że ruchoma przegroda (4) jest zamontowana na pneumatycznym tłoku (5) przesuwnie w kierunku cylindra głównego (2) od położenia przylegania do pneumatycznego tłoka (5), przy czym ta ruchoma przegroda (4) opiera się przynajmniej pośrednio o ruchomy cylinder (13).
2. 2. Pneumatyczny zespół wspomagania według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy pneumatycznym tłokiem (5) a ruchomą przegrodą (4) znajdują się elementy sprężyste (23).
3. 3. Pneumatyczny zespół wspomagania według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy ruchomą przegrodą (4) a ruchomym cylindrem (13) znajduje się zespół nastawny (20).
4. 4. Pneumatyczny zespół wspomagania według zastrz. 2, znamienny tym, że ruchomy cylinder (13) jest połączony z głównym cylindrem (2) poprzez przynajmniej jeden otwór (16) o pomniejszonej średnicy i przez przynajmniej jeden jednokierunkowy zawór zwrotny (17).
5. 5. Pneumatyczny zespół wspomagania według zastrz. 2, znamienny tym, ze pneumatyczny tłok (5) opiera się o reakcyjny krążek (26).