PL170646B1

PL170646B1 - Sposób wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego i urzadzenie do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego PL PL PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL170646B1
Application number: PL92300497A
Authority: PL
Inventors: George Wallace Mcdonald
Original assignee: Mcdonald George W
Priority date: 1991-09-06
Filing date: 1992-09-04
Publication date: 1997-01-31
Also published as: GB2259295A; BG62559B1; HUT68989A; CN1045922C; MY108090A; SK284188B6; KR100247368B1; NZ272204A; JP2004237735A; GR3035692T3; IL114575A0; HK1011321A1; AU677570B2; SK27794A3; CA2116963A1; RU2103177C1; IL103017A0; EP0602090B1; JP3800429B2; US6056323A

Abstract

12. Urzadzenie do wytwarzania usztyw- nionego pakietu arkuszowego zawierajace linie montazowa posiadajaca podajnik wlotowy cze- sci sztywnej, podajnik wlotowy zlozonego w harmonijke arkusza, stanowisko mocowania oraz przenosnik laczacy dwa podajniki ze sta- nowiskiem mocowania, znamienne tym, ze przenosnik zawierajacy zebra (14), tasme (16) i prowadnice (20) ma tor prowadzenia usytuo- wany pomiedzy prowadnica (20) a nakladka (89), po którym zbliza sie do pierwszego stano- wiska mocowania (58), które zawiera co naj- mniej czesc wspomnianego toru z prowadnica (20), pretem (72) 1 nakladka (89). FI G. 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego oraz urządzenie do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego.

Znane jest z brytyjskiego opisu patentowego nr 2141666 rozwiązanie ujawniające sposób i urządzenie do mocowania okładek do stosu arkuszy papieru. Stos oddzielnych arkuszy tworzący książkę jest przesuwany przez przenośnik zgamiakowy w kierunku pary odsuwanych i dosuwanych rolek dociskowych. Tuż przed rolkami okładka z klejem w środku, naniesionym wzdłuz zgiętej przedniej krawędzi jest podawana z boku na stos arkuszy. Otrzymany stos jest przesuwany pomiędzy parą prowadnic, które zaginają zgiętą przednią krawędź na inne arkusze w celu jej przymocowania (jest to początek etapu mocowania). Sklejenie polepsza zastosowanie rolek dociskowych. W rozwiązaniu tym nie pokazano złożenia arkusza w harmonijkę, jak również nie ujawniono środków zapobiegających rozłozeniu tego arkusza.

Znane jest z brytyjskiego opisu patentowego nr 2199536 rozwiązanie ujawniające sposób wytwarzania wielostronicowego dokumentu, w którym na harmonijkową wstęgę tworzącą książkę, z każdą stroną będącą podwójnym arkuszem jest nałożony nieaktywny klej. Klej jest nałożony albo a) na zakładki, po jednej strome albob) wzdłuz jednej krawędzi. Kiedy na wstędze wykonuje się nadruki, zostaje ona umieszczona pomiędzy dwoma stykami dociskowymi i znajduje się w polu o wysokiej częstotliwości, aby uaktywnić klej i wytworzyć wewnętrzne wiązanie części książki. Dla przypadku (b) zestaw zakładek najednej krawędzi musi być odcięty, aby umożliwić otwarcie książki.

Znany jest z brytyjskiego opisu patentowego nr 8331890 (PCT/GB86/0080) składany arkusz, który posiada pierwszy zestaw harmonijkowych zakładek i poprzeczny do tych zakładek drugi zestaw harmonijkowych zakładek. Arkusz posiada dwie nieprzezroczyste sztywne części umieszczone na położonych po przekątnej, przeciwległych narożnych częściach arkusza za pomocą których arkusz może być rozwinięty pojedynczym ruchem odrzucając masywną sztywną część od drugiej sztywnej części.

Sposób wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego, w którym złożony w harmonijkę arkusz doprowadza się w stanie złożonym, doprowadza się część sztywną, złożony arkusz i część sztywną transportuje się do etapu mocowania, w którym część sztywną łączy się z zewnętrzną stroną złożonego arkusza, według wynalazku polega na tym, że w etapie transportu arkusz utrzymuje się w stanie złożonym podczas co najmniej części drogi dochodzenia do etapu mocowania.

Korzystnie etap mocowania zawiera etap klejenia, po którym następuje łączenie i arkusz utrzymuje się w stanie złozonym podczas etapu klejenia korzystnie również w pobliżu etapu klejenia.

Korzystnie arkusz utrzymuje się w stanie złożonym przed i podczas etapu mocowania.

Korzystnie w etapie transportu, steruje się usytuowaniem złożonego arkusza i sztywnej części względem siebie, jako oddzielnymi elementami każdego ze wspomnianych obiektów i ustawia się w położeniu wymaganym do etapu mocowania.

Korzystnie ustawia się w wymaganym położeniu poprzez przesunięcie względne wspomnianych elementów w kierunku ruchu transportu.

Korzystnie steruje się wzajemnym położeniem względnym połączonych wspomnianych elementów i następnego oddzielnego elementu obiektu podczas następnego etapu ich transportu i ustawia się je w położeniu wymaganym do następnego etapu mocowania.

170 646

Korzystnie przemieszcza się pierwszą część sztywną do położenia górnego, gdzie natryskuje się na nią klej po raz pierwszy, po czym opuszcza się ją, następnie opuszcza się złożony arkusz do zetknięcia z posmarowaną klejem górną powierzchnią wspomnianej pierwszej sztywnej części, utrzymuje się go w stanie złożonym i przyłączonym do pierwszej sztywnej części i równocześnie na jego powierzchnię natryskuje się klej po raz drugi, a następnie opuszcza się drugą sztywną część do zetknięcia z pokrytą drugi raz klejem powierzchnią wspomnianego złozonego arkusza.

Korzystnie arkusz utrzymuje się w stanie złożonym, a równocześnie zakłada się oddzielną tuleję, korzystnie kopertę wokół złożonego arkusza, który jest utrzymywany w stanie złozonym.

Korzystnie przemieszcza się złożony arkusz i sztywną część wzdłuż z góry określonego toru z ich odpowiednimi krawędziami przesuniętymi względem siebie w kierunku takiego ruchu i z arkuszem utrzymywanym w stanie złożonym, podczas którego to ruchu wspomniany arkusz i część są początkowo ustawione oddzielne względem siebie, a następnie połączone razem.

Korzystnie po wspomnianym połączeniu przemieszcza się złożony arkusz i drugą wspomnianą sztywną część wzdłuż z góry określonego toru z ich odpowiednimi krawędziami przesuniętymi względem siebie w kierunku tego ruchu i z arkuszem utrzymywanym w stanie złozonym, podczas którego to ruchu arkusz i druga część są początkowo ustawione oddzielnie względem siebie, a następnie połączone razem.

Korzystnie w czasie wspomnianego etapu mocowania mocuje się wspomnianą sztywną część do złożonego arkusza poprzez nakładanie kleju tylko w obszarze kończącym się w pobliżu wszystkich krawędzi złożonego arkusza.

Urządzenie do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego zawierające linię montażową posiadającą podajnik wlotowy części sztywnej, podajnik wlotowy złożonego w harmonijkę arkusza, stanowisko mocowania oraz przenośnik łączący dwa podajniki ze stanowiskiem mocowania według wynalazku charakteryzuje się tym, że przenośnik zawierający żebra, taśmę i prowadnicę ma tor prowadzenia usytuowany pomiędzy prowadnicą a nakładką, po którym zbliża się do pierwszego stanowiska mocowania, które zawiera co najmniej część wspomnianego toru z prowadnicą, prętem i nakładką.

Korzystnie urządzenie zawiera stanowisko klejenia zawierające pierwszą głowicę natryskową usytuowaną na torze prowadzenia przed pierwszym stanowiskiem mocowania.

Korzystnie przenośnik zawiera prowadnicę, pręt i żebra. Korzystnie żebra są schodkowe.

Korzystnie prowadnica zawiera część wprowadzającą dla pierwszej sztywnej częs'ci, za którą jest umieszczony pierwszy ślizgacz dla arkusza umieszczonego nad prowadnicą, którego część końcowa jest zagięta ku powierzchni prowadnicy.

Korzystnie prowadnica zawiera drugi ślizgacz dla sztywnej części, umieszczony nad prowadnicą za pierwszym ślizgaczem, którego część końcowa jest zagięta ku powierzchni prowadnicy.

Korzystnie urządzenie zawiera pierwszą głowicę natryskową i drugą głowicę natryskową, zaś każde zebro zawiera zwrócony ku przodowi element dystansowy wystający względem podpórki, zaś zespół prowadzący składa się z prowadnicy do umieszczania pierwszej sztywnej części w położeniu górnym w sąsiedztwie dyszy pierwszej głowicy natryskowej dla posmarowania jej klejem w pierwszej kolejności, a w miejscu znajdującym się dalej, obniżania sztywnej części do części dolnej żebra, pierwszego ślizgacza mającego powierzchnie ślizgowe ukształtowane w taki sposób, że jeden jego koniec znajduje się na poziomie elementu dystansowego żebra, zaś drugi koniec jest zagięty do dołu w kierunku prowadnicy, za którym jest umieszczona dysza drugiej głowicy natryskowej do nakładania kleju, za którą jest umieszczony drugi ślizgacz, mający powierzchnie ślizgowe ukształtowane w taki sposób, że jeden jego koniec znajduje się na poziomie elementu dystansowego żebra, zaś drugi koniec jest zagięty do dołu w kierunku prowadnicy.

Korzystnie urządzenie zawiera zespół transportująco-mocujący do usprawniania biegu wyrobów, który to zespół transportująco-mocujący zawiera prowadnicę z rynną do utrzymywania arkusza w stanie złożonym podczas co najmniej części toru prowadzącego do etapu mocowania.

170 646

Korzystnie zespół transportująco-mocujący zawiera dwa magazynki dla sztywnych części i podajnik wlotowy do pobierania sztywnych części na zmianę z obu magazynków.

Korzystnie zespół transportująco-mocujący zawiera stanowisko do mocowania przystosowane do łączenia sztywnej części ze złożonym arkuszem i nanoszenia kleju na wspomniany złożony arkusz wyłącznie na obszar kończący się w pobliżu wszystkich krawędzi złożonego arkusza.

Urządzenie do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego zawierające linię montażową posiadającą podajnik wlotowy części sztywnej, podajnik wlotowy złożonego w harmonijkę arkusza, stanowisko mocowania oraz przenośnik łączący dwa podajniki ze stanowiskiem mocowania, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przenośnik zawierający żebra, taśmę i prowadnicę ma tor prowadzenia stanowiący rynny, po którym zbliża się do stanowiska mocowania, które zawiera co najmniej część wspomnianego toru z prowadnicą i rynną.

Korzystnie urządzenie posiada stanowisko do klejenia składające się z cylindra klej owego i zbiornika usytuowany na torze prowadzenia do stanowiska mocującego.

Korzystnie przenośnik zawiera prowadnicę i żebra.

Celem wynalazku jest opracowanie usztywnionego pakietu arkuszowego.

Celem wynalazku jest sposób wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego.

Przykład wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie rzut pionowy z boku urządzenia według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania; fig. 2 rzut perspektywiczny podzespołu z fig. 1; fig. 3 - rzut perspektywiczny innego podzespołu z fig. 1; fig. 4 - rzut podobny do pokazanego na fig. 1 urządzenia według wynalazku w drugim przykładzie wykonania; fig. 5 - rzut perspektywiczny podzespołu z fig. 4; fig. 6 - rzut boczny skrzydełka z przykładu wykonania z fig. 4; fig. 7 - schematycznie rzut boczny podzespołów z przykładu wykonania na fig. 4 bezpośrednio za stanowiskiem mocowania; fig. 8 - rzut odpowiadający fig. 7, ilustrujący przebieg procesu w stanowisku mocowania; fig. 9 - rzut odpowiadający fig. 8, ilustrujący przebieg procesu w stanowisku mocowania; fig. 10 - działanie rolek dociskowych; fig. 11 - rzut perspektywiczny podzespołu z przykładu wykonania z fig. 4, na którym widać sposób współpracy głowicy rozpryskowej z prowadnicami; fig. 12 - rzut odpowiadający fig. 8, na którym widać alternatywne rozwiązanie pręta prowadnicy; fig. 13 - rzut odpowiadający fig. 12, na którym widać orientację złożonego arkusza podczas procesu produkcji; fig. 14 - miejsce nakładania kleju na kartę; fig. 15 miejsce nakładania kleju na złożony arkusz; fig. 16 - rzut perspektywiczny, na którym widać podzespoły głowic natryskowych, fig. 17 - rzut od czoła trzykanałowego przykładu wykonania odpowiadającego fig. 4; fig. 18 - rzut odpowiadający fig. 17 dwukanałowego przykładu wykonania odpowiadającego fig. 4; fig. 19 - rzut odpowiadający fig. 17 i 18, na którym widać szczegółowo rzut od czoła pojedynczego kanału z przykładu wykonania z fig. 4; fig. 20 - schematycznie część przekroju poprzecznego podajnika samoczynnego z przykładu wykonania z fig. 4 wraz z odpowiednim mechanizmem podającym; fig. 21 - schematycznie mechanizm postępowo-zwrotny współpracujący z podajnikiem samoczynnym, widocznym w rzucie od czoła odpowiadającym fig. 19; fig. 22 - rzut perspektywiczny mechanizmu posuwisto-zwrotnego pokazanego na fig. 21; oraz fig. 23 - 30 przedstawiają przykłady wyrobów wykonanych według wynalazku.

W jednym z przykładów urządzenia według wynalazku, pokazanym na fig. 1 do 3, znajdujące się w podajniku samoczynnym 12 arkusze 10, złożone w harmonijkę w dwóch, prostopadłych do siebie kierunkach, są pobierane pojedynczo z dna kosza za pomocą żeber 14 i podawane są na taśmę 16, poruszającą się w kierunku pokazanym strzałką 18. Każdy pobrany, złożony w harmonijkę arkusz 10, leży na taśmie 16 i jest popychany wzdłuż prowadnicy 20, składającej się z dwóch szyn umieszczonych po obu stronach żeber 14, jak widać na fig. 2. W podajnikach samoczynnych 26, 28 znajdują się karty 22, 24 w postaci sztywnych elementów z tworzywa sztucznego podobnych do kart kredytowych. Karty 22,24 są pobierane pojedynczo z dna podajników 26,28 przez znajdujące się w bębnach 30,32 zagłębienia 34 z otworami ssącymi 36, (fig. 3). Bębny 30, 32 obracają się w kierunkach pokazanych strzałkami 38, 40. Na całym obwodzie, z wyjątkiem zacieniowanych wycinków 42, jest utrzymywane podciśnienie w otwo170 646 rach 36. Niesione przez bębny 30,32 schwytane pojedyncze karty 22,24 stykają się z cylindrami klejowymi 44, 46, zasilanymi klejem ze zbiorników 48, 50. Znajdująca się w zagłębieniu 34, posmarowana klejem karta 22 dochodzi do dolnej części bębna 30, gdzie jest sklejana ze złożonym arkuszem 10, a następnie zdejmowana z taśmy 16 i odprowadzana wzdłuż biegnącej ku górze rynny 52 prowadnicy 20. Następnie złożony arkusz 10 wraz z przyklejoną do niego kartą 22 jest doprowadzany do szczeliny pomiędzy bębnami 30, 32, gdzie styka się z posmarowaną klejem kartą 24, znajdują się w zagłębieniu 34 bębna 40, która w tym miejscu jest przyklejana do jego drugiej strony. Praca urządzenia bez rynny 52, przytrzymującej arkusz w stanie złożonym, jest powolna i zawodna. Z kolei, w przypadku zatrzymywania i ponownego uruchamiania urządzenia, zebra 14 mają skłonność do nieregularnego szarpania złożonymi arkuszami 10, co powoduje merównomiemość pracy urządzenia.

Na figurach 4 do 20 przedstawiono alternatywny przykład wykonania urządzenia według wynalazku. Do oznaczenia tych samych zespołów w różnych przykładach wykonania zastosowano te same oznaczenia liczbowe. Karta 22 jest wysuwana z dna pierwszego podajnika samoczynnego 26 za pomocą żebra 14 prowadnicy 20. Następnie karta 22 jest przenoszona wzdłuz prowadnicy 20 do stanowiska smarowania klejem, w którym umieszczona jest pierwsza głowica natryskowa 54. Złożony arkusz 10 znajduje się w podajniku samoczynnym 12, skąd jest podawany do pierwszego ślizgacza 56 prowadnicy 20 i chwytany przez zebro 14 w taki sposób, ze przesuwa się wzdłuż prowadnicy 20 nad posmarowaną klejem kartą 22. Pierwszy ślizgacz 56 prowadnicy 20 jest skonstruowany w taki sposób, ze popychany przez zebro 14 złozony arkusz 10, spada w dół i spotyka się z posmarowana klejjjm karrą 22, się z nią na końcu śhzgacza

56, w miejscu będącym pierwszym stanowiskiem mocowania 58 Złożony arkusz 10 wraz z przymocowaną do niego kartą 22 przechodzi pod drugą głowicą natryskową 60, która natryskuje odpowiednią ilość kleju na górną powierzchnię złożonego arkusza 10, przy czym cały pakiet przechodzi pod drugim podajnikiem samoczynnym 28, z którego zostaje pobrana karta 24 za pomocą zebra 14. Karta 24 jest zsuwana na drugi ślizgacz 62 prowadnicy 20, umieszczony nad układem karty 22i złozonego arkusza 10 do chwili, kiedy karta 24 zsunie się z drugiego ślizgacza 62, spadnie w dół i napotka górną powierzchnię złozonego arkusza 10, gdzie jest do niego przyklejona na drugim stanowisku mocowania 64. Powstały w ten sposób usztywniony pakiet jest doprowadzany pomiędzy rolki dociskowe 66. Wszystkie ruchome zespoły są napędzane z jednego źródła napędu 68.

Na figurach 5 i 6 przedstawiono bardziej szczegółowo budowę zebra 14, które jest zaopatrzone w element dystansowy 70 o grubości w kierunku poziomym około 3 mm umieszczony na podpórce 71. Zadaniem elementu dystansowego 70 jest regulacja odległości pomiędzy spodnią kartą 22 a złożonym arkuszem 10.

Na figurze 7 pokazano połączone ze sobą na pierwszym stanowisku mocowania 58 oba elementy składowe to znaczy spodnią kartę 22 i złozony arkusz 10.

Sposób działania stanowiska mocowania 58 pokazano na fig. 8, gdzie widać również pojedynczy okrągły pręt 72, przeznaczony do przytrzymywania arkusza 10 w stanie złożonym. Na pewnych odcinkach drogi prowadnicy 20 pręt 72, będący jej częścią, znajduje się bezpośrednio nad żebrami 14. Dotyczy to zwłaszcza odcinków o długości rzędu 15 cm znajdującymi się przed i za stanowiskami natryskiwania kleju z głowicami natryskowymi 54, 60, gdzie jest wydmuchiwane powietrze pod bardzo wysokim ciśnieniem, wynoszącym około 276 KPa, które w przeciwnym przypadku mogłoby rozrzucać nie przytrzymywane arkusze 10 oraz odcinków w okolicach stanowisk mocowania 58, 64, w których w razie braku prętów 72, złozone arkusze 10 mogłyby rozkładać się na skutek zmian poziomu i wysokości arkusza 10 i kart 22, 24. Pręt 72 biegnie na całej długości urządzenia od pierwszego podajnika samoczynnego 26 do miejsca znajdującego się bezpośrednio przed rolkami dociskowymi 66. Jednak stwierdzono, że prowadnica 20 zapewnia bardziej dokładne prowadzenie arkusza 10 i kart 22, 24 poruszających się na przenośniku składającym się z taśmy 16, żeber 14 i prowadnicy 20 w celu ustalenia położenia elementów składowych usztywnionego pakietu oraz utrzymywania arkuszy 10 w stanie złożonym.

170 646

Na figurze 16 pokazano pierwszą głowicę natryskową 54, posiadającą parę dysz 74,76, natryskujących klej na kartę 22 z celu utworzenia pary pasków 78, 80, z kleju pokazanych na fig. 14.

Natomiast na fig. 15 pokazano parę pasków 82, 84 z kleju natryskiwanych za pomocą dysz drugiej głowicy natryskowej 60. Paski 82, 84 z kleju umieszczone są na złożonym arkuszu 10 w taki sposób, że nie dochodzą do jego krawędzi.

Jak widać na fig. 9, ślizgacz 62 jest na tyle umieszczony poniżej elementu dystansowego 70 żebra 14, żeby karta 24 mogła być prawidłowo usytuowana, dokładnie nad kartą 22 pakietu ze złożonym arkuszem 10. Na fig. 9 pokazano sposób, w jaki koniec ślizgacza 62 schodzijeszcze niżej na stanowisku mocowania 64, gdzie końcówka karty 24 spotyka się ze złozonym arkuszem 10 i jest do niego mocowana wzdłuż pasków 82, 84 z kleju. Podczas dalszej drogi ku rolkom dociskowym 66 następuje utrwalenie zakładek i ostateczne sklejenie pakietu składającego się z kart 22, 24 i złozonego arkusza 10, co pokazano na fig. 10.

Jak widać na fig. 11, prowadnica 20 dochodzi prawie do środka karty 22 i posiada wycięcie 86 umożliwiające natryskiwanie na kartę 22 kleju z dysz 74 i 76.

Na figurze 13 przedstawiono korzystne ułożenie złożonego arkusza 10 względem jego drugiego zestawu zakładek i kierunku ruchu 18, zmniejszające jego skłonność do rozkładania się w wyniku przesuwu arkusza 10 do przodu lub w wyniku uderzenia żeber 14 w jego tylny koniec, przy ruszaniu z miejsca.

Na figurze 12 przedstawiono alternatywny przykład wykonania urządzenia, w którym w środkowej części żeber 14 znajduje się zagłębienie, w które może wchodzić pręt 72 w celu przytrzymania arkuszy 10 w stanie złożonym.

Na figurze 19 przedstawiono zalecany sposób ukształtowania dolnej części prowadnicy 20 w celu przytrzymania arkusza 10 w stanie złożonym na całej jego drodze przesuwu. W tym celu po obu stronach prowadnicy 20 znajduje się zagłębienie 88. Alternatywnie, w tych miejscach, w których rolę zagłębień w dolnej części prowadnicy 20 przejmują pręty 72, można z zagłębień zrezygnować.

W innym rozwiązaniu alternatywnym, pokazanym na fig. 19, na karcie 22 jest położony złożony arkusz 10, pokazany linią przerywaną, zaś w górnej części prowadnicy 20 nad zagłębieniem 88 jest umieszczona nakładka 87 tworząca następne zagłębienie.

Na figurze 20 przedstawiono szczegóły rozwiązania konstrukcyjnego podajnika samoczynnego 12, w którym stos arkuszy 10 zsuwa się w dół rynną 90, a następnie jest przemieszczany za pomocą mechanizmu rolkowo-taśmowego 92 poruszającego się w kierunku pokazanym strzałką. W miejscu 94 znajduje się czujnik 96 współpracujący z czujnikiem 98, wykrywającym przednią krawędź karty 22. Czujnik 98 uruchamia i zatrzymuje mechanizm podający 92 aby arkusze 10, znajdujące się w odpowiednim położeniu względem kart 22, były umieszczane na pierwszym ślizgaczu 56 prowadnicy 20 i zabierane stamtąd przez żebra 14.

Na figurze 4 pokazano jeden ciąg technologiczny, ale może ich być więcej, na przykład dwa, jak pokazano na fig. 18 lub trzy, jak pokazano na fig. 17, przy czym każdy ciąg technologiczny jest podobny do ciągu pokazanego na fig. 19. Wszystkie ciągi technologiczne mogą być napędzane z jednego źródła napędu 68, pokazanego na fig. 4, z zespołem 100 do niezależnego wyłączenia każdego ciągu i każdego urządzenia, np. podajnik samoczynny 12 łącznie z jego mechanizmami, pokazanymi na fig. 20, jest zaopatrzony w szybkie urządzenie wyłączające 102, umożliwiające jego wyłączanie i szybki demontaż w celu naprawy lub wymiany.

Jak widać na fig. 21 i 22, podajnik kart 22 lub 24, np. w postaci pokazanych na rysunku podajników samoczynnych 26,27, są zaopatrzone w mechanizm posuwisto-zwrotny umożliwiający podawanie kart z jednego lub z drugiego podajnika 26, 27. Każdy z podajników 26,27 jest wyposażony w element podający 104 z dwoma zagłębieniami 106, 108, każde mieszczące po jednej karcie 22. Element podający 104 skonstruowany jest w taki sposób, że jest w stanie poruszać się ruchem posuwisto-zwrotnym pomiędzy pierwszym położeniem, w którym pobiera kartę z podajnika 27 (jak widać na fig. 21) do zagłębienia 106 a jednocześnie podaje kartę 22 z innego zagłębienia 108 do miejsca jej odbioru mającego kształt szczeliny 110 znajdującej się w

170 646 członie stacjonarnym 112, a drugim położeniem, w którym pobiera się kartę 22 z drugiego podajnika 26 do drugiego zagłębienia 108 i podaje kartę 22 z jednego zagłębienia 106 do szczeliny 110, nad którym znajduje się zagłębienie 106 we wspomnianym drugim położeniu. Człon 104 jest napędzany siłownikiem pneumatycznym 114.

Zadaniem rolek dociskowych 66, pokazanych na fig. 4, jest krótkie i silne ściśnięcie pakietu. Rozumie się samo przez się, ze istnieją różne sposoby wytwarzania pakietu w zależności od stosowanych znanych urządzeń firmowych albo też urządzeń specjalnie opracowanych do tego celu. Na przykład, karty 22 i 24 i arkusze 10 można układać w stosy, np. ręcznie, pomiędzy prowadnicami pionowymi lub poziomymi, a następnie podawać do urządzenia pokazanego na fig. 4 albo tez do innego podajnika doprowadzającego je do danego urządzenia za pomocą taśm i rolek. Również w tym przypadku można jest podawać za pomocą urządzeń podciśnieniowych, mechanizmów posuwisto-zwrotnych lub bębnów obrotowych. Karty 22 i złożone arkusze 10 (którymi mogą na przykład być mapy) można również wkładać do urządzenia ręcznie. Istnieje możliwość nakładania kleju tylko na niektóre lub na wszystkie arkusze 10 i karty 22, 24. Można stosować kleje wodne, rozpuszczalnikowe, topliwe lub dowolne inne materiały o odpowiednich własnościach i nakładać je za pomocą rolek, prętów natryskowych, powlekarek szczelinowych, techniką sitodruku lub za pomocą dowolnego innego sposobu. Można również zrezygnować z kart 22 lub 24. Karty 22, złozone arkusze 10 oraz ich zespoły mogą być transportowane podczas procesu obróbki na przenośnikach taśmowych pełnych lub skrzydełkowych, przenośnikach podciśnieniowych, na rolkach albo też na bębnach obrotowych lub urządzeniach karuzelowych.

Urządzenie można również wyposażyć w mechanizm do podnoszenia pakietów i umieszczania ich w odpowiednim miejscu. Zespoły tego typu można stosować jako elementy niezależne lub w połączeniu z innymi. Karty 22 i arkusze 10 można umieszczać na bieżnikach, taśmach lub rolkach, w kieszeniach lub w dowolnych nadających się do tego celu urządzeniach. Można ograniczać ich ruchy do góry i/lub na boki za pomocą suwaków, prętów, taśm, rolek lub dowolnych innych urządzeń, działających niezależnie lub we współpracy z innymi. Zamiast rolek dociskowych 66 można stosować płyty dociskowe o ruchu posuwisto-zwrotnym, taśmy dociskowe, taśmy lub stosowanie podciśnienia albo nadciśnienia na płytach lub stołach perforowanych i/lub dowolne inne, nadające się do tego urządzenia. Docisk, pełniący taką samą rolę jak docisk wywierany przez rolki 66, można stosować tylko w tym punkcie albo też na pierwszym stanowiskiem mocowania 58 i znowu za drugim stanowiskiem mocowania 64. Przebieg całego procesu może być sterowany za pomocą jednego programowanego sterownika logicznego albo za pomocą szeregu sterowników, po jednym na każdą operację. Dane dla sterowników tego typu mogą być związane z ruchem oraz położeniem kart 22, 24 i arkuszy 10 lub dowolnego innego ruchomego elementu albo innego zespołu maszyny (np. żeber 14) i mogą być gromadzone za pomocą znanych stykowych lub bezstykowych czujników. Alternatywnie, każdy profesjonalista w tej dziedzinie orientuje się oczywiście, że istnieje również możliwość zastosowania całkowicie zintegrowanego systemu automatycznego, charakteryzującego się dowolną ze wspomnianych powyżej własności.

Równorzędnym rozwiązaniem jest opracowanie zupełnie innego sposobu opartego na wstępnym powlekaniu kart 22, 24 i arkuszy 10 odpowiednim środkiem wiążącym, który po złozeniu poszczególnych elementów 22, 24 i 10 w jeden zespół jest aktywowany termicznie, ciśniemowo, za pomocą promieniowania lub w podobny sposób. Można stosować kleje dwuskładnikowe, nanoszone po jednym składniku na każdy z łączonych elementów, a następnie sieciowane w celu ich związania ze sobą. Można sobie również wyobrazić łączne dociskanie, aktywizację lub inne sposoby obróbki dwóch lub więcej, np. ułożonych w stos wyrobów.

Rozumie się samo przez się, że warunkiem zachowania symetrycznego układu karty 22 i arkusza 10 w kierunku przemieszczania do przodu jest szerokość (w kierunku poziomym pokazanym na fig. 6) elementu dystansowego 70 równa połowie różnicy długości karty 22 i arkusza 10. Jednakże w razie konieczności zastosowania układu niesymetrycznego, można to zmienić.

Dodatkowym zadaniem szczeliny 86, pokazanej na fig. 11, jest odprowadzenie nadmiaru kleju. Położenie przedmiotu w urządzeniu jest określone za pomocą czujników (nie pokazanych),

170 646 które na przykład, włączają dopływ powietrza roboczego do głowic natryskowych 54, 60 bezpośrednio przed dojściem do nich przedmiotu i wyłączają go zaraz po jego przejściu i w oparciu o dane czasowe lub pozycyjne, włączają dopływ kleju na odpowiedni okres czasu umożliwiający rozpoczęcie nakładania kleju w odpowiedniej odległości za przednią krawędzią arkusza 10 i zakończenie nakładania w odpowiedniej odległości przed jego krawędzią tylną. Dotyczy to zarówno pierwszej głowicy natryskowej 54 (dla której należy wstępnie obliczyć ewentualne położenie arkusza 10) jak i drugiej głowicy natryskowej 60. Jeden z przykładów wykonania całego urządzenia, pokazany na fig. 4, ma 3,5 m długości, a przedmioty poruszają się z prędkością około dwóch metrów na sekundę, z odstępem (odległość pomiędzy żebrami 14) rzędu 125 mm. Klej jest dobierany z uwzględnieniem prędkości poruszania się przedmiotów w taki sposób, że szybko staje się lepki i poszczególne elementy przedmiotu nie ślizgają się po sobie podczas jego przechodzenia pomiędzy rolkami dociskowymi 66, które poruszają się z prędkością około 20% większą od żeber 14 prowadnicy 20. Arkusze 10 są składane po raz drugi przyjmując kształt litery Z, co widać na fig. 4 i 13, w taki sposób, że krawędź, wzdłuż której są składane, znajduje się z przodu i u góry. Orientacja tego typu umożliwia dodatkowe obciążenie przedniej części u góry, co pomaga w utrzymaniu arkusza 10 w stanie złożonym, zapewnia płynniejsze przechodzenie przedmiotu przez poszczególne podzespoły prowadnicy 20 oraz ułatwia jego podawanie z podajnika samoczynnego 12, zwłaszcza z takiego, jaki pokazano na fig. 20. Wydajność produkcji na urządzeniu tego typu wynosi jeden lub więcej wyrobów na sekundę, co jest wartością duzą, możliwą do uzyskania dzięki utrzymaniu arkuszy w stanie złozonym. Opisane urządzenia można łatwo przestawiać na różne grubości i wymiary kart 22, 24 i arkuszy 10, jak również dostosowywać ich położenie względem siebie.

Jak widać na fig. 4, narysowany linią ciągłą przykład wykonania według wynalazku można przedłużyć o dodatkowe urządzenia, co pokazano na schemacie blokowym liniami przerywanymi. Zespół 115 służy do pakowania pakietów wychodzących spomiędzy rolek dociskowych 66, do kopert, np. do owijania wyrobów w folię polipropylenową ze zwoju w postaci rękawa lub koperty, np. wykonanej z rękawa obciskanego w pobliżu obu końców. Następnie pakiet może być podawany do urządzenia 116 naklejającego na nim, w sposób umożliwiający odklejanie, innego arkusza z informacjami, gotowymi lub nanoszonymi później, na przykład z życzeniami. Dalej pakiet może być przekazany do jeszcze innego urządzenia 118, pakującego wyrób wychodzący z urządzenia 116 do koperty, a następnie nanoszącego zgromadzone w urządzeniu 118 informacje adresowe na zewnętrzną powierzchnię koperty lub w widoczne przez kopertę tego typu okienko adresowe. Alternatywnie, urządzenie 114 może bezpośrednio wykonywać zadania, jakie realizuje urządzenie 118, pakując wychodzący spomiędzy rolek dociskowych 66 wyrób od razu w zaadresowane koperty.

Następny wariant przedstawiono na fig. 4 liniami kreskowanymi. Urządzenie 120 służy do magazynowania nierozłożonych arkuszy 10, gromadzenia informacji, wybierania konkretnych danych ze zgromadzonych informacji (np. wybranych z pulpitu sterowniczego), drukowania wybranych informacji na arkuszach, składania arkuszy w odpowiedni sposób oraz podawania ich w taki sam sposób jak podajnik samoczynny 12. Następnie w narysowanej linią ciągłą części urządzenia pokazanego na fig. 4 złożone arkusze 10 są zaopatrywane w sztywne elementy. Urządzenie 120 można specjalnie przystosować do składania arkuszy w dwóch wzajemnie prostopadłych do siebie kierunkach, przy czym w narysowanym na fig. 4 linią ciągłą urządzeniu, do obu leżących naprzeciwko siebie, zewnętrznych segmentów złożonego arkusza, można mocować sztywne elementy w postaci kart 22, 24. Do urządzenia tego typu można również dołączyć dowolny z zespołów 115, 116, 118.

Rolę elementów rozdzielających w zebrach 14 pełnią elementy dystansowe 70 pokazane na fig. 6. Natomiast, do innych celów i w innych układach, np. w celu przemieszczania kart 22, 24 wzdłuż kierunku poruszania się, mogą służyć inne elementy. W zależności od wymagań można dobrać odpowiednią konfigurację prowadnicy 20 i żeber 14. Jak wynika z rysunków, zwłaszcza z fig. 8 i 9, prowadnica 20 została ukształtowana w taki sposób, że poruszające się po niej przedmioty, składające się z co najmniej jednej karty 22,24 i arkusza 10, zmieniają położenie (w pionie) względem żeber 14. Podczas tego ruchu, żebra 14 regulują położenie karty 22

170 646 względem arkusza 10, a następnie względem oddzielnego elementu w postaci karty 24. Prowadnica 20 składa się z pierwszej części wlotowej (na fig. 4 jest to prawy koniec prowadnicy 20) dla pierwszego elementu 22, pierwszego ślizgacza 56 dla drugiego elementu, którymjest złożony arkusz 10, które są skonstruowane i rozmieszczone w taki sposób, że umożliwiają żebrom 14 oddzielne pobieranie tych elementów, a następnie doprowadzają te elementy na pierwsze stanowisko mocowania 58. W skład prowadnicy 20 wchodzi jeszcze drugi ślizgacz 62 dla trzeciego elementu, którym jest karta 24. Część ta jest skonstruowana i umieszczona w taki sposób, że umożliwia oddzielne, niezależnie od pierwszego i drugiego elementu 22, 10, pobieranie trzeciego elementu w postaci karty 24 przez żebra 14 oraz, po zetknięciu wspomnianego pierwszego i drugiego elementu na pierwszym stanowisku mocującym 58, umożliwia zetknięcie na drugim stanowisku mocującym 64 podzespołu składającego się z jednej strony ze wspomnianych elementów: karty 22 i arkusza 10, a z drugiej ze wspomnianym trzecim elementem w postaci karty 24.

Opisywane podzespoły prowadnicy 20, stanowią bieżnie, po których zsuwają się elementy popychane przez żebra 14. Poruszająca się po tych bieżniach karta 22, która ma być smarowana klejem jako pierwsza, dochodzi do górnego położenia, znajdującego się w sąsiedztwie dysz głowicy natryskowej 54 kleju, a następnie opada do poziomu dolnej części podpórki 71 żebra 14, jak pokazano na fig. 6. Złożony arkusz 1Ó j^^t: wsuwany na górną pownerzchnię pierwszego ślizgacza 56 na poziomie elementu dystansowego 70 zebra 14 i spada w dół na pierwszym stanowisku mocowania 58 do zetknięcia się z posmarowaną klejem górną powierzchnią pierwszej karty 22, utrzymywany nadal w odpowiednim położeniu przez element dystansowy 70 zebra 14. Następnie arkusz 10, utrzymany w stanie złozonym i przymocowany do pierwszej sztywnej części w postaci karty 22, jest przemieszczany po prowadnicy 20 do miejsca znajdującego się w pobliżu dysz drugiej głowicy natryskowej 60 kleju, gdzie jest smarowany klejem. Następnie cały układ, składający się z arkusza 10, połączonego z kartą 22, opada w dół do położenia, w którym sięga w całości na wysokość podpórki 71 zebra 14. Drugi ślizgacz 62 jest usytuowany w taki sposób, że na drugim stanowisku mocowania 64 jest nasuwana na nią druga sztywna część w postaci karty 24, która następnie jest obniżana do poziomu podpórki 71 żebra 14 i styka się z drugą, posmarowaną klejem, powierzchnią złozonego arkusza 10.

Odpowiednie położenie złożonego arkusza 10 i sztywnej części w postaci karty 22 oraz ich łączenie ze sobą podczas przesuwu po pokazanej na fig. 4 prowadnicy 20, zapewnia; w kierunku poprzecznym, (pokazany na fig. 19) podzespół składający się z nakładek 87, 89 i zagłębienia 88, stanowiący część prowadnicy 20, o odpowiednim kształcie, natomiast w kierunku podłużnym - żebra 14. Takie rozwiązanie zapewnia bardzo dokładną powtarzalność tych samych określonych położeń we wszystkich produkowanych wyrobach.

Dzięki odpowiedniej konstrukcji i usytuowaniu rolki 66 utrzymują arkusz 10 w stanie złożonym, natomiast zespół 115, również utrzymując go w stanie złożonym, owija złożony arkusz 10 w oddzielną kopertę lub rękaw i/lub jednocześnie zespół 116 łączy dany arkusz 10 z innym, i/lub zespół 118 pakuje złozony arkusz 10 w kopertę pocztową oraz wyraźnie adresuje wyrób w odpowiedni sposób. Zespół 120 może być oddzielnym standardowym urządzeniem przemysłowym do magazynowania złożonych arkuszy 10, magazynowania odpowiednich informacji, jakie mają być na nich nadrukowane, selekcjonowania tych informacji, drukowania wybranych informacji na wspomnianych arkuszach, składania zadrukowanych arkuszy i podawania ich na prowadnicę 20 zawierającego podzespoły 122, 124, 126, 128, 130, 132. Zamiast urządzenia pokazanego na fig. 4 liniami ciągłymi można stosować urządzenie wyposażone w zespół 120 do magazynowania niezłożonych arkuszy, siłownik pneumatyczny 114, urządzenie 116 naklejające inne arkusze i urządzenie pakujące 118, posiadające prowadnicę 20, na którą wsuwane są podawane przez zespół 132 złozone arkusze 10 oraz drugą głowicę natryskową 60, przystosowaną do powlekania górnego, zewnętrznego segmentu złożonego arkusza 10 substancją impregnacyjną, a nie klejem oraz podzespół, który nie jest podajnikiem samoczynnym, ale urządzeniem do utrwalania wspomnianej powłoki impregnacyjnej. W razie potrzeby oba urządzenia można usytuować w taki sposób, że będą działały zarówno na górne jak i na dolne zewnętrzne segmenty złożonego arkusza podawanego z urządzenia 132. Jeszcze innym, alter12

170 646 natywnym, rozwiązaniem konstrukcyjnym jest rezygnacja z głowicy natryskowej 60 i zastosowanie zespołu służącego do laminowania wspomnianych górnych i/lub dolnych segmentów zewnętrznych złożonego arkusza 10. Mozę się również okazać konieczne powlekanie lub impregnowanie niezłożonego arkusza 10 w zespole 128 techniką drukowania, korzystnie w celu usztywnienia tylko tej jego części, która po jego złożeniu w zespole 130 będzie stanowić jeden lub oba leżące po przeciwległych stronach, segmenty zewnętrzne. W takim przypadku zespół 128 może również utwardzać tego typu części.

Alternatywnie, zespół 126 może laminować substancję usztywniającą te części arkusza, które po złożeniu arkusza będą stanowiły jego zewnętrzne segmenty leżące po przeciwległych stronach. We wszystkich takich przypadkach usztywniania istota procesu polega na dodaniu substancji, która samoistnie nie jest sztywna, ale we współdziałaniu z arkuszem (np. podczas laminowania) lub po utrwaleniu (po wspomnianym powlekaniu lub impregnowaniu) powoduje usztywnienie tylko pewnych jego części, stanowiących jego dwa, znajdujące się po przeciwległych stronach, segmenty zewnętrzne. Laminowanie całego arkusza jest techniką znaną, a usztywnianie techniką powlekania i impregnowania zostało już zaproponowane przez wynalazcę, natomiast należy sądzić, że jakiekolwiek usztywnianie tego typu tylko części arkusza (w stanie złożonym lub nie) jest rozwiązaniem nowym i mającym cechy wynalazku. O ile z kontekstu nie wynika inaczej, to w całym mniejszym opisie i załączonych zastrzezeniach termin usztywnianie dotyczy takiego użycia materiału nie sztywnego, ze w rezultacie następuje usztywnianie arkusza, a termin część sztywna dotyczy takiej części, która jest sama sztywna i usztywnia arkusz po złączeniu z nim, np. za pomocą kleju (którym to terminem określa się dowolny, odpowiedni do tego celu, klej).

W kolejnym, alternatywnym rozwiązaniu opisanego już zespołu 120, w jego skład wchodzi podzespół 122 do magazynowania arkuszy; podzespół 124 do przeglądania poszczególnych klatek błony filmowej lub taśmy, drukarka laserowa 128 wyposażona we wszelkie urządzenia niezbędne do kopiowania i odpowiedniego rozmieszczania fragmentów obrazów ze wspomnianych poszczególnych klatek oraz korzystnie, podzespół 130 do składania arkuszy w układzie dwóch wzajemnie prostopadłych harmonijek wzdłuż linii dzielących wspomniane obrazy na wspomnianym arkuszu oraz korzystnie, narysowany liniami ciągłymi na fig. 4, przykład wykonania urządzenia do mocowania sztywnych części do przeciwległych segmentów zewnętrznych złożonego arkusza 10 z jednoczesnym utrzymywaniem arkusza 10 w stanie złozonym, wyposażony ewentualnie w dowolny z zespołów 115, 116, 118 oraz ewentualnie zespół 134, łączący zespół 124 z zespołem 118 w celu przekazywania i pakowania taśmy lub błony filmowej w kopertę z zadrukowanym arkuszem oraz ewentualnie z odpowiednią dokumentacją, materiałem reklamowym i/lub nową (nienaświetloną) błoną filmową. Termin taśma lub podobna błona filmowa oznacza, ale nie wyłącznie, kasety filmowe lub sekwencje klatek filmowych na obwodzie płaskiej okrągłej karty lub dowolnego innego elementu, w którym klatki znajdują się w określonej kolejności.

Zastosowanie, w dowolnym ze wspomnianych procesów, sztywnych części z co najmniej częściowo przezroczystego materiału, umożliwia zmniejszenie liczby etapów produkcji dzięki rezygnacji co najmiej z jednego etapu produkcji, przykładowo etapu drukowania na przezroczystym materiale, ponieważ odpowiednie informacje można zamieścić na podłożu, jakim jest arkusz 10. Takie rozwiązanie zwiększa ekonomiczność procesu produkcji i upraszcza automatyzację.

W pokazanym na fig. 23, dla uproszczenia w stanie częściowo rozłożonym, pakiecie 136, który najpierw zwrócił uwagę wynalazcy, liczba zakładek harmonijkowych w kierunku podłużnym jest nieparzysta, a liczba zakładek harmonijkowych w kierunku poprzecznym parzysta, natomiast klej jest umieszczony na paskach 82, 84, nie dochodzących do żadnej krawędzi złożonego arkusza 10.

W pakiecie 138, pokazanym na fig. 24, do łączenia zastosowano klej dwuskładnikowy 140, 142, po jednym składniku na złożony arkusz 10 i część sztywną w postaci karty 22. Połączenie uzyskano w wyniku sieciowania kleju.

170 646

W pakiecie 144, pokazanym na fig. 25, zastosowano oddzielną kopertę 146, do której zapakowano arkusz 10 (i w tym przypadku karty 22,24), utrzymywany w stanie złożonym dzięki temu, ze koperta jest odpowiednio mała i/lub sztywna. Jeżeli końce 148 koperty 146 nie są połączone ze sobą, to koperta jest po prostu rękawem.

W pakiecie 150, pokazanym na fig. 26, osłona 144 jest przymocowana do arkusza zawierającego wstawkę z informacjami w postaci adresu pocztowego 154, który jest widoczny przez okienko 158 koperty 160 oraz ewentualnie inne informacje opisowe lub reklamowe 156. Sztywne części 22 i/lub 24 i/lub koperta 146 mogą być wykonane z materiału przezroczystego.

Pakiet 162 pokazany na fig. 27, stanowi arkusz 10 złożony w harmonijkę (ale dla czytelności rysunku pokazany w stanie rozłożonym) z usztywnionymi tylko częściami 166. Części 166 usztywniono dodając do nich substancję nie sztywną 164 w postaci laminatu lub utwardzanej powłoki albo utwardzanego impregnatu 164.

Pokazany na fig. 28 pakiet 168 składa się z arkusza 10 z pierwszym układem pięciu zakładek harmonijkowych i prostopadłym do niego drugim układem dwóch zakładek harmonijkowych, składających się z segmentów 170, stanowiących laserowe kopie 172 odpowiednich klatek 174 błony filmowej 176. Arkusz 10 jest zaopatrzony w sztywne przezroczyste części 22, 24, dzięki czemu na obu segmentach zewnętrznych: wierzchnim i spodnim, znajduje się łącznie trzydzieści sześć obrazów 172, co odpowiada liczbie klatek standardowej trzydziestosześcioklatkowej błonie filmowej. Obrazy 172 są umieszczone w takiej samej kolejności jak na błonie filmowej 176, a więc uzyskanie ustawionych szeregowo zestawów obrazów, jak pokazano w każdym rzędzie na fig. 23, wymaga tylko wykonania ich w odpowiedniej kolejności na błonie filmowej 176. Pakiet 168 można uzyskać za pomocą kolorowej drukarki laserowej 128.

W pakiecie 178, pokazanym na fig. 29 (podobnie jak w przypadku pakietu 168, dla czytelności rysunku, wyrób pokazano w stanie rozłożonym) co najmniej część 182 wzajemnie prostopadłych układów linii 180 zakładek harmonijkowych jest perforowana, dzięki czemu poszczególne segmenty, np. 184 (będące np. kwitami rozliczeniowymi) można oddzielić bez rozkładania, złozonej w harmonijkę, pozostałej części arkusza 10.

W pakiecie 136 liczba zakładek w dowolnym lub w obu kierunkach może być różna; dotyczy to również powierzchni i/lub rozmieszczenia kleju, a nawet rodzaju stosowanego środka usztywniającego i/lub sposobu usztywniania.

Szczególną zaletą, wyrobu takiego typu j ak pakiet 136 jest możliwość całkowitego, bardzo szybkiego i łatwego otwierania go nawet jedną ręką, a także bardzo szybkiego i łatwego ponownego składania. Jak juz wspomniano, maszynowa produkcja wyrobów tego typu napotyka się na duze trudności, w związku z czym niektóre opisane tu własności, mające na celu ich eliminację, można zastosować w innych dziedzinach.

Czasami okazuje się, że złozone arkusze 10 wytwarzane przez innych producentów nie są płaskie, ale wygięte. W takim przypadku można zastosować odpowiednie prowadnice 20 prostujące arkusze 10 bez wywierania negatywnego wpływu na sposób działania urządzenia z fig. 4. Własności, dzięki którym prowadnica 20 jest w stanie utrzymać arkusze 10 w stanie złozonym, można również wykorzystać do ich prostowania. Trudności pojawiają się tylko w przypadku, kiedy złożone arkusze 10 są wygięte na całej powierzchni. W takiej sytuacji do ich prostowania należy stosować prowadnice 20 o kształcie pokazanym na fig. 19, w którego skład wchodzą nakładki 87, 89 i zagłębienia 35.

Informacje adresowe można umieszczać na złozonym arkuszu 10 lub na sztywnych częściach 22 albo 24, w taki sposób, żeby były widoczne przez okienko w kopercie 160, ale alternatywnie można je również drukować bezpośrednio na kopercie 160, albo korzystnie, na etykiecie przylepnej przyklejanej do koperty 160 w urządzeniu pakującym 118. Takie rozwiązanie znacznie przyspiesza proces produkcji, ponieważ bezpośrednie drukowanie informacji adresowych na arkuszach 10 jest znacznie wolniejsze niż na arkuszach 152 lub etykietkach. Wyposażenie urządzenia w zespół drukujący do drukowania adresów na arkuszach 10 mogłoby być uzasadnione tylko w przypadku, gdyby nadruk na każ-dym z nich był inny, w zależności od adresu. Urządzenia 116 lub 118 mogą być zaopatrzone w drukarkę atramentową do adresowania, kodowania lub podobnych czynności, sterowaną za pomocą czujnika, zapewniającego nadruk

170 646

W odpowiednimmiejscu wyrobu. Alternatywnie, drukarka zamontowana na miejscu drugiej głowicy natryskowej 60 albo tez drukarka może być zainstalowana w podobnym miejscu nad odpowiednią częścią prowadnicy 20, w położeniu odpowiadającym miejscu oznaczonym liczbą 60 lub na przykład, tuz za drugim stanowiskiem mocowania 64.

Jak widać na fig. 4, górna część taśmy 16 z żebrami 14 jest skonstruowana w ten sposób, ze porusza się dokładnie na odpowiednim poziomie, np. dzięki elementom nośnym znajduj ącym się pod górną częścią taśmy 16, w związku z czym nie trzeba regulować położenia każdego zebra oddzielnie. Lepszym rozwiązaniem, jest zamontowanie w odpowiedniej części stołu elementu 186 o zmiennej wysokości. Również w takim przypadku eliminuje się konieczność regulacji prowadnicy 20.

Używane wcześniej sformułowanie o utrzymywaniu arkusza 10 w stanie złozonym obejmuje zapobiegania jego rozkładaniu się częściej mzjest to konieczne w danych okolicznościach.

Innym sposobem utrzymywania arkuszy 10 w stanie złożonym jest używanie zespołów grawitacyjnych lub zaczepowych 188, pokazanych na fig. 30, gdzie znajdują się na bębnie transportowym 30, np. z przeznaczeniem do zastosowania w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1. Rozumie się samo przez się, ze można stosować dowolne kombinacje urządzeń składające-p r rz y irz y muj ąc y c h.

Jak z tego wynika, istnieje możliwość uzyskania uniwersalnego urządzenia produkcyjnego, lub co najmniej urządzenia wykańczającego, które można łatwo i szybko wyposażyć w dowolny, bogaty zestaw zespołów realizujących różnorodne, wspomniane powyżej zadania oraz w elementy do ich regulacji.

Za pomocą urządzenia 126 użytkownik może wybrać dowolne informacje, np. podkreślać na mapach położenia wszystkich km, parkingów samochodowych lub innych interesujących miejsc W ramach ulepszania zespołu 120 do magazynowania niezłożonych arkuszy można przystosować jego podzespół 122 do magazynowania sztywnych części, np. 22, 24 oraz przystosować jego zespół 132 do podawania dwóch wspomnianych sztywnych części i oddzielnie złozonego arkusza 10. Układ tego typu nie musi być ustawiony przed narysowanym liniami ciągłymi przykładem wykonania z fig 4 i może być z pożytkiem zastosowany, na przykład w automatycznym, wolno stojącym urządzeniu sprzedającym stojącym w porcie lotniczym, które drukuje mapy z wybranymi obiektami na zamówienie. Produktem takiego urządzenia jest złozony arkusz i dwie sztywne części, na przykład samoprzylepne albo z jednym składnikiem kleju dwuskładnikowego, którego drugi składnik znajduje się w złozonym arkuszu 10. Użytkownik sam mocuje wspomniane sztywne części do wspomnianego złozonego arkusza, otrzymując wyrób 136. Alternatywnie, wspomniane urządzenie może podawać wspomniany arkusz bez składania go, pozostawiając to zadanie użytkownikowi. Zazwyczaj w takim przypadku użytkownik powinien po prostu oderwać warstwę podkładową ze sztywnych części, a następnie przymocować je do arkusza.

Z punktu widzenia stosowania co najmniej częściowo przezroczystych sztywnych części lub kart 22, 24 należy zwrócić uwagę na następujące problemy:

1. Podczas stosowania kart tego typu można wszystko drukować na arkuszu, natomiast nic nie drukować, lub ewentualnie tylko standardowe informacje albo znaki, na karcie; karty tego typu można następnie używać bez zmian do różnych zadań.

2. Zarówno liczba istniejących maszyn do drukowania na kartach z tworzywa sztucznego jak i ich nominalna wydajność są bardzo ograniczone, wskutek czego ich zakup w większych ilościach wymaga zamawiania z odpowiednim wyprzedzeniem liczonym w miesiącach.

3. Warunkiem ekonomiczności produkcji kart z tworzywa sztucznego jest zazwyczaj jednoczesne drukowanie 56 sztuk, ale jest to bardzo kosztowne z poligraficznego punktu widzenia, ponieważ wymaga następnie 55 krotnego powtórzenia obrazu pojedynczej karty.

4. Podczas normalnych manipulacji, nadruk na tworzywie sztucznym szybko ulega zniszczeniu, natomiast obraz nadrukowany na samym arkuszu chroni przezroczysta powłoka (karta), dzięki czemu wyrób tego typu jest z funkcjonalnego punktu widzenia lepszy.

5. Karty z tworzywa sztucznego z nadrukiem jest trudno układać w stosy ze względu na czas utrwalania nadruku i inne czynniki, np. zarysowanie powierzchni. Eliminacja zarysowania

170 646 powierzchni wymaga laminowania kart z nadrukiem, a to z kolei wymaga czasu na utrwalenie laminatu. Jak z tego wynika, drukowanie na kartach z tworzywa sztucznego jest procesem bardzo powolnym.

6. W przypadku równoczesnego drukowania na jednym arkuszu kart z różnymi obrazami, po pocięciu arkusza, poszczególne karty mieszają się ze sobą i bardzo trudno je potem posortować.

7. Wytwarzane w innym urządzeniu, ułożone w stos, złożone arkusze mają czasami różne kierunki złożenia, co wynika z różnych sposobów pakowania, w związku z czym muszą być odpowiednio posortowane przed dołączeniem do nich zadrukowanych kart 22, 24 z tworzywa sztucznego, ponieważ mogą znajdować się az w 16 możliwych prawidłowych pozycjach.

Ze wszystkich tych wymienionych powyżej powodów, bardzo korzystne jest stosowanie sztywnych części z materiału przezroczystego, zwłaszcza w przypadku arkuszy 10 złożonych w podwójną harmonijkę.

W przypadku urządzenia o wielu ciągach technologicznych, którego przykład wykonania pokazano na fig. 17 i 18, odpowiednie zespoły, opisane w oparciu o urządzenie pokazanego na fig 4, mogą być odpowiednio zwielokrotnione. Dotyczy to takich zespołów jak pierwszy podajnik 26 kart 22, pierwsza, przeznaczona do nich, głowica klejowa 54; drugi podajnik 12 arkuszy 10; druga, przeznaczona do nich, głowica klejowa 60 oraz trzeci podajnik 28 kart 24. Do odcinania zasilania pneumatycznego można zastosować mechanizm szybko-wyłączający.

Można również stosować pewną odmianę przykładu wykonania z fig. 4, w której zespół 130 składa się z wielu równolegle działających mechanizmów składających arkusze, co zwiększa wydajność produkcji.

Wiadomo, że w przypadku stosowania klejów dwuskładnikowych, wymagających sieciowania swoich składników, można całe karty 22,24 powlekać jednym składnikiem, natomiast całe zewnętrzne segmenty złozonego arkusza 10 drugim składnikiem, bez obawy, że elementy te przykleją się do powierzchni, do których nie powinny. Kleje tego typu są dobrze znane.

Wspomniane powyżej usztywnienie za pomocą powlekania, a następnie utrwalenie nałożonej powłoki może wymagać naniesienia kilku warstw, w zależności od używanego materiału i grubości lakieru. Normalnym sposobem nanoszenia powłoki jest drukowanie podczas jednokrotnego przejścia warstwy o grubości od 2 do 5 gramów na metr kwadratowy z wydajnością 5000 elementów na godzinę. Stosując technikę sitodruku można zwiększyć grubość warstw w jednokrotnym przejściu od 12 do 15 gramów na metr kwadratowy. W tym celu stosuje się lakier utrwalany za pomocą promieniowania nadfioletowego i zespół do ciągłego utrwalania (np. suszenia) za pomocą promieniowania nadfioletowego. Skład materiału powłokowego można regulować w zależności od wymagań danego procesu. Na przykład, drukowanie techniką litograficzną umożliwia wytwarzanie powłok o grubości 80 mikrometrów, które można utrwalać w ciągu 1/1000 sekundy za pomocą promieniowania nadfioletowego, wskutek czego sztywnieją do odpowiedniego stanu, wystarczającego w wielu zastosowaniach. Substancje tego typu można również używać do wnikania w materiał arkusza 10, określanego mianem impregnowania. Alternatywnym rozwiązaniem jest zastosowanie tak zwanego systemu dwukubkowego, w którym za pierwszym zespołem powlekającym lub impregnującym z jednym składnikiem, znajduje się drugi zespół z drugim składnikiem. Oba składniki mogą sieciować się automatycznie (samoutrwalenie), a w celu poprawy własności, całość można jeszcze ewentualnie pokryć dodatkową warstwę lakieru.

Oczywiście, każdy profesjonalista w tej dziedzinie techniki orientuje się, że istnieje możliwość kombinowania ze sobą różnych przykładów wykonania, a różne własności lub kombinacje własności mogą być same przez się przedmiotem wynalazku i niezależnie od innych własności lub kombinacji własności. Należy przyjąć, że istota wynalazku tkwi we wszystkich ujawnionych tu nowych i nieoczywistych własnościach lub kombinacjach własności. W razie wątpliwości, załączone zastrzeżenia należy interpretować w sposób najbardziej korzystny z punktu widzenia zapewnienia maksymalnej ochrony, ale zgodnie z zasadą, według której nie dotyczy to wszelkich elementów znanych lub oczywistych.

170 646

FIG. 4

I__

170 646

^7θ^Π ^L/14 ⁷dL ₇₁—^ FIG. 6

20 FIG.7

FIG. 8

170 646

FIG. /4

54,60

FIG. 16

170 646

76 74 76 74 76

				.Zr-,
	-a-	—
16^	/llll		llll

¹⁶ r ₁₄<ir Έ

76 74 76

₁₄JT Έ

FIG. 18

FIG. 17

170 646

22

FIG. 20

170 646

Τ

114

112

110

170 646

' 152 1⁵⁸ 1^8 ¹⁶⁰ FIG 26 /

Lii		δ			w
		Λ/ι ». ·<' / J	? *<.		ł
	15»	/3.	IJajg	&	M

168

1

			222Δ.

-170 FIG.28

-™ 174

FIG. 25 J^-146

FIG 27

??_r	18( — — —f	> /0
> 1 1		7	1 I 1 * 1 t

<	-J-	.....Z	4 1

182

170 646

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego, w którym złożony w harmonijkę arkusz doprowadza się w stanie złożonym, doprowadza się część sztywną, złożony arkusz i część sztywną transportuje się do etapu mocowania, w którym część sztywną łączy się z zewnętrzną stroną złożonego arkusza, znamienny tym, że w etapie transportu arkusz utrzymuje się w stanie złozonym podczas co najmniej części drogi dochodzenia do etapu mocowania.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap mocowania zawiera etap klejenia, po którym następuje łączenie i arkusz utrzymuje się w stanie złożonym podczas etapu klejenia korzystnie również w pobliżu etapu klejenia.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze arkusz utrzymuje się w stanie złozonym przed i podczas etapu mocowania.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w etapie transportu, steruje się usytuowaniem złozonego arkusza i sztywnej części względem siebie, jako oddzielnymi elementami każdego ze wspomnianych obiektów i ustawia się w położeniu wymaganym do etapu mocowania.
5 Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że ustawia się w wymaganym położeniu poprzez przesunięcie względne wspomnianych elementów w kierunku ruchu transportu.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że steruje się wzajemnym położeniem względnym połączonych wspomnianych elementów i następnego oddzielnego elementu obiektu podczas następnego etapu ich transportu i ustawia się je w położeniu wymaganym do następnego etapu mocowania.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przemieszcza się pierwszą część sztywną do położenia górnego, gdzie natryskuje się na nią klej po raz pierwszy, po czym opuszcza się ją, następnie opuszcza się złożony arkusz do zetknięcia z posmarowaną klejem górną powierzchnią wspomnianej pierwszej sztywnej części, utrzymuje się go w stanie złożonym i przyłączonym do pierwszej sztywnej części i równocześnie na jego powierzchnię natryskuje się klej po raz drugi, a następnie opuszcza się drugą sztywną część do zetknięcia z pokrytą drugi raz klejem powierzchnią wspomnianego złożonego arkusza.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że arkusz utrzymuje się w stanie złożonym, a równocześnie zakłada się oddzielną tuleję, korzystnie kopertę wokół złożonego arkusza, który jest utrzymywany w stanie złożonym.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przemieszcza się złożony arkusz i sztywną część wzdłuż z góry określonego toru z ich odpowiednimi krawędziami przesuniętymi względem siebie w kierunku takiego ruchu i z arkuszem utrzymywanym w stanie złożonym, podczas którego to ruchu wspomniany arkusz i część są początkowo ustawione oddzielnie względem siebie, a następnie połączone razem.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że po wspomnianym połączeniu przemieszcza się złożony arkusz i drugą wspomnianą sztywną część wzdłuż z góry określonego toru z ich odpowiednimi krawędziami przesuniętymi względem siebie w kierunku tego ruchu i z arkuszem utrzymywanym w stanie złożonym, podczas którego to ruchu arkusz i druga część są początkowo ustawione oddzielnie względem siebie, a następnie połączone razem.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w czasie wspomnianego etapu mocowania mocuje się wspomnianą sztywną część do złożonego arkusza poprzez nakładanie kleju tylko w obszarze kończącym się w pobliżu wszystkich krawędzi złożonego arkusza.
12. Urządzenie do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego zawierające linię montażową posiadającą podajnik wlotowy części sztywnej, podajnik wlotowy złożonego w harmonijkę arkusza, stanowisko mocowania oraz przenośnik łączący dwa podajniki ze stanowi170 646 skiem mocowania, znamienne tym, ze przenośnik zawierający żebra (14), taśmę (16) i prowadnicę (20) ma tor prowadzenia usytuowany pomiędzy prowadnicą (20) a nakładką (89), po którym zbliża się do pierwszego stanowiska mocowania (58), które zawiera co najmniej część wspomnianego toru z prowadnicą (20), prętem (72) i nakładką (89).
13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że zawiera stanowisko klejenia zawierające pierwszą głowicę natryskową (54) usytuowaną na torze prowadzenia przed pierwszym stanowiskiem mocowania (58).
14. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, ze przenośnik zawiera prowadnicę (20), pręt (72) i zebra (14).
15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że zebra (14) są schodkowe.
16. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że prowadnica (20) zawiera część wprowadzającą dla pierwszej sztywnej części (22), za którą jest umieszczony pierwszy ślizgacz (56) dla arkusza (10) umieszczonego nad prowadnicą (20), którego część końcowa jest zagięta ku powierzchni prowadnicy (20).
17. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że prowadnica (20) zawiera drugi ślizgacz (62) dla sztywnej części (24) umieszczony nad prowadnicą (20) za pierwszym ślizgaczem (56), którego część końcowajest zagięta ku powierzchni prowadnicy (20).
18. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, ze zawiera pierwszą głowicę natryskową (54) i drugą głowicę natryskową (60), zaś każde zebro (14) zawiera zwrócony ku przodowi element dystansowy (70) wystający względem podpórki (71), zaś zespół prowadzący składa się z prowadnicy (20) do umieszczania pierwszej i sztywnej części (22) w położeniu górnym w sąsiedztwie dyszy pierwszej głowicy natryskowej (54) dla posmarowania jej klejem w pierwszej kolejności, a w miejscu znajdującym się dalej, obniżania sztywnej części (22) do części dolnej zebra (14), pierwszego ślizgacza (56) mającego powierzchnie ślizgowe ukształtowane w taki sposób, że jeden jego koniec znajduje się na poziomie elementu dystansowego (70) żebra (14), zaś drugi koniec jest zagięty do dołu w kierunku prowadnicy (20), za którym jest umieszczona dysza drugiej głowicy natryskowej (60) do nakładania kleju, za którą jest umieszczony drugi ślizgacz (62), mający powierzchnie ślizgowe ukształtowane w taki sposób, że jeden jego koniec znajduje się na poziomie elementu dystansowego (70) żebra (14), zaś drugi koniec jest zagięty do dołu w kierunku prowadnicy (20).
19. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, ze zwiera zespół transportująco-mocujący (14, 16, 20, 52, 54, 56, 60, 62, 74, 76) do usprawniania biegu wyrobów (136), który to zespół transportująco-mocujący (14,16, 20, 52, 54, 56, 60, 62, 74, 76) zawiera prowadnicę (20) z rynną (52) do utrzymywania arkusza (10) w stanie złożonym podczas co najmniej części toru prowadzącego do etapu mocowania.
20. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że zespół transportująco-mocujący (14, 16, 20, 52, 54, 56, 60, 62, 74, 76) zawiera dwa magazynki (26, 27) dla sztywnych części (22,24) i podajnik wlotowy (104,106,108,110,112,114) do pobierania sztywnych części (22, 24) na zmianę z obu magazynków (26, 27).
21. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, ze zespół transportująco-mocujący (14, 16, 20, 52, 54, 56, 60, 62, 74, 76) zawiera stanowisko do mocowania (14, 16, 20, 54, 56, 60, 62) przystosowane do łączenia sztywnej części (22) ze złożonym arkuszem (10) i nanoszenia kleju na wspomniany złożony arkusz (10) wyłącznie na obszar kończący się w pobliżu wszystkich krawędzi złozonego arkusza (10).
22. Urządzenie do wytwarzania usztywnionego pakietu arkuszowego zawierające linię montażową posiadającą podajnik wlotowy części sztywnej, podajnik wlotowy złożonego w harmonijkę arkusza, stanowisko mocowania oraz przenośnik łączący dwa podajniki ze stanowiskiem mocowania, znamienne tym, ze przenośnik zawierający żebra (14), taśmę (16) i prowadnicę (20) ma tor prowadzenia stanowiący rynny (52), po którym zbliża się do stanowiska mocowania (42), które zawiera co najmniej część wspomnianego toru z prowadnicą (20) i rynną (52).

170 646
23. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że posiada stanowisko do klejenia składające się z cylindra klejowego (46) i zbiornika (50) usytuowane na torze prowadzenia do stanowiska mocującego.
24. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że przenośnik zawiera prowadnicę (20) i zebra (14).