PL168552B1 - Sposób wytwarzania preparatu magnezowo-glinowego w postaci zawiesiny - Google Patents

Abstract

Sposób wytwarzania preparatu magnezowo-glinowego w postaci zawiesiny wodnej (© zawierającej wielozasadowy siarczan glinowo-magnezowy, zagęstniki, substancje wspomagające powstawanie zawiesiny i inne dodatki, znamienny tym, że do zawiesiny wodnej zawierającej od 2 do 20 części wagowych wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego wprowadza się podczas ciągłego mieszania nadtlenek wodoru w ilości od 0,000005 do 0,002, korzystnie około 0,0002 części wagowych, w postaci 30% wody utlenionej, po czym ciągle mieszając wprowadza się od 0,01 do 10 części wagowych zagęstnika w postaci roztworu wodnego, następnie od 0,2 do 2 części wagowych substancji wspomagających powstanie zawiesiny, od 0,001 do 0,01 części wagowych substancji zapachowych, od 0,006 do 50 części wagowych substancjismakowych, od 0,04 do 0,3 części wagowych substancji konserwujących, od 0,001 do 0,01 części wagowych substancji odpieniających, uzupełnia się wodą oczyszczoną i przy ciągłym mieszaniu doprowadza się uzyskaną zawiesinę do jednorodności.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania preparatu magnezowo-glinowego w postaci zawiesiny, stosowanego w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy jak też w nadkwasocie.

W znanych sposobach wytwarzania zawiesinę preparatu magnezowo-glinowego uzyskiwano przez zawieszenie wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego w wodzie wraz z zagęstnikiem, po czym wprowadzano dodatki ułatwiające tworzenie się zawiesiny, substancje zapachowosmakowe oraz substancje konserwujące. Wielozasadowy siarczan glinowo-magnezowy wprowadzano do wodnej zawiesiny zagęstnika w postaci suchej (proszek o maksymalnej zawartości wilgoci 15%) lub w postaci pasty wodnej o zawartości wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego od 5 do 15%. W znanym sposobie zagęstniki dodawane do zawiesiny ulegają aglomeracji i zawiesia traci jednorodność co jest niekorzystne ze względu na opadanie substancji czynnej na dno naczynia. Znane sposoby zapobiegania tworzeniu się aglomeratów nie dały przy tym pozytywnych skutków.

Problem ten rozwiązuje sposób według wynalazku.

Nieoczekiwanie okazało się, że można uniknąć tworzenia się aglomeratów przez zastosowanie specjalnego sposobu dozowania składników i dodawania nadtlenku wodoru, który ponadto zapewnia jałowość otrzymywanych preparatów.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że do zawiesiny wodnej zawierającej od 2 do 20 części wagowych wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego wprowadza się najpierw nadtlenek wodoru w ilości od 0,000005 do 0,002 części wagowych (5 do 2000 ppm) w zależności od stosowanego zagęstnika, stopnia wyjałowienia składników zastosowanych do produkcji zawiesiny (korzystnie około 200 ppm), po czym wprowadza się pozostałe składniki. Okazało się również, że do wodnej zawiesiny substancji czynnej zagęstnik należy wprowadzać w roztworze wodnym. Preparat wytworzony tym sposobem charakteryzuje się dobrą jednorodnością, a substancja czynna nie tworzy aglomeratów, które opadałyby na dno naczynia.

168 552

W sposobie według wynalazku do zawiesiny wodnej zawierającej 2-20 części wagowych wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego wprowadza się podczas ciągłego mieszania nadtlenek wodoru w ilości od 0,000005 do 0,002 (korzystnie około 0,0002) części wagowych, w postaci 30% wody utlenionej, po czym ciągle mieszając wprowadza się od 0,01 do 10 części wagowych zagęstnika w postaci roztworu wodnego, następnie od 0,2 do 2 części wagowych substancji wspomagających powstanie zawiesiny, od 0,001 do 0,01 części wagowych substancji zapachowych, od 0,006 do 50 części wagowych substancji smakowych, od 0,04 do 0,3 części wagowych substancji konserwujących, od 0,001 do 0,01 części wagowych substancji odpieniających, uzupełnia wodą oczyszczoną (destylowaną, redestylowaną, przepuszczoną przez jonity).

Jako zagęstniki stosuje się i przy ciągłym mieszaniu doprowadza się uzyskaną mieszaninę do jednorodności, korzystnie metylocelulozę, karboksymetylocelulozę, metylohydroksypropylocelulozę, metylohydroksyetylocelulozę, karboksymetyloetylocelulozę, hydroksyetylocelulozę, modyfikowaną hydroksyetylocelulozę, karboksyetylohydroksycelulozę, bądź sole sodowe lub potasowe wyżej wymienionych zagęstników oraz ekstrakty z owoców, na przykład veegeum, xanthagum, guargum, rhodigel pojedynczo lub w mieszaninie.

Jako substancje wspomagające powstanie zawiesiny stosuje się korzystnie tlenek tytanu, tlenek krzemu, pojedynczo lub w dowolnej mieszaninie.

Jako substancje zapachowe stosuje się olejek miętowy, maracuję pojedynczo lub w mieszaninie.

Jako substancje smakowe stosuje się korzystnie cukier (sacharoza), laktozę, maltozę, fruktozę, glukozę, mannitol, sorbitol, sacharynę lub jej sole sodowe, kakao naturalne, masło kakaowe -pojednyczo lub w mieszaninie ewentualnie z dodatkiem wody.

Jako substancje konserwujące stosuje się Nipaginę M (ester metylowy kwasu 4-hydroksybenzoesowego), Nipaginę P (ester propylowy kwasu 4-hydroksybenzoesowego), dwuglukonian chloroheksydyny pojedynczo lub w mieszaninie, a jako substancje odpieniające stosuje się Antifoam M-20.

Sposób według wynalazku został przedstawiony w przykładach wykonania.

Przykład I. Przygotowanie surowców na 500ml preparatu. Do naczynia o pojemności 800 ml zaopatrzonego w mieszadło odważa się 404 g pasty wodnej wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego o zawartości 9,9% bezwodnego wielozasadowego siarczanu glinowomagnezowego. W osobnym naczyniu ciągle mieszając rozpuszcza się na zimno w 45 ml wody 0,66 g soli sodowej karboksymetylocelulozy, a w drugim naczyniu w 20 ml gorącej wody rozpuszcza się 2,25 g kakao.

Podczas ciągłego mieszania zawiesiny wielozasadowego siarczanu glinowego dodaje się kolejno 0,08 ml 30 procentowego roztworu wody utlenionej, porcjami roztwór karboksymetylocelulozy w wodzie, porcjami 60 g sorbitolu oraz roztwór wodny kakao.

Po dokładnym wymieszaniu składników dodaje się 0,03 g Nipaginy M, 0,1 g Nipaginy P oraz 0,15 ml 20 procentowego roztworu dwuglukonianu chloroheksydyny.

Całość miesza się jeszcze przez godzinę. Na koniec mieszaninę uzupełnia się wodą do objętości 500 ml.

W wyniku mieszania otrzymuje się jednorodną zawiesinę, której składniki nie ulegają aglomeracji, charakteryzującą się trwałością i korzystnymi właściwościami leczniczymi. Wielozasadowy siarczan glinowo-magnezowy posiada właściwości zobojętniające nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym, ściągające i przeciwzapalne, wpływa łagodząco na ból, przy czym właściwości te utrzymują się przez dłuższy czas.

Przykład II. Przygotowanie surowców ma 500ml preparatu. Do naczynia o pojemności 800 ml zaopatrzonego w mieszadło odmierza się 350 ml wody i przy ciągłym mieszaniu wprowadza się 40 g bezwodnego wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego. W osobnym naczyniu rozpuszcza się na zimno, ciągle mieszając, w 45 ml wody 0,66 g soli sodowej karboksymetylocelulozy, a w drugim naczyniu, w 20 ml gorącej wody rozpuszcza się 2,25 g kakao.

Podczas ciągłego mieszania dodaje się do roztworu zawierającego wielozasadowy siarczan glinowo-magnezowy kolejno 0,08 ml 30 procentowego roztworu wody utlenionej, porcjami roztwór soli sodowej karboksymetylocelulozy w wodzie, porcjami 60 g sorbitolu oraz roztwór wodny

168 552 zawierający kakao. Po dokładnym wymieszaniu składników dodaje się 0,3 g Nipaginy M, 0,1 g Nipaginy P oraz 0,15 g 20 procentowego roztworu dwuglukonianu chloroheksydyny. Całość miesza się jeszcze przez godzinę. Na koniec uzupełnia się wodą do objętości 500 ml.

W wyniku mieszania otrzymuje się jednorodną zawiesinę charakteryzującą się dobrą stabilnością i korzystnym działaniem leczniczym.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania preparatu magnezowo-glinowego w postaci zawiesiny wodnej zawierającej wielozasadowy siarczan glinowo-magnezowy, zagęstniki, substancje wspomagające powstawanie zawiesiny i inne dodatki, znamienny tym, że do zawiesiny wodnej zawierającej od 2 do 20 części wagowych wielozasadowego siarczanu glinowo-magnezowego wprowadza się podczas ciągłego mieszania nadtlenek wodoru w ilości od 0,000005 do 0,002, korzystnie około 0,0002 części wagowych, w postaci 30% wody utlenionej, po czym ciągle mieszając wprowadza się od 0,01 do 10 części wagowych zagęstnika w postaci roztworu wodnego, następnie od 0,2 do 2 części wagowych substancji wspomagających powstanie zawiesiny, od 0,001 do 0,01 części wagowych substancji zapachowych, od 0,006 do 50 części wagowych substancji smakowych, od 0,04 do 0,3 części wagowych substancji konserwujących, od 0,001 do 0,01 części wagowych substancji odpieniających, uzupełnia się wodą oczyszczoną i przy ciągłym mieszaniu doprowadza się uzyskaną zawiesinę do jednorodności.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zagęstniki stosuje się metylocelulozę, karboksymetylocelulozę, metylohydroksypropylocelulozę, metylohydroksyetylocelulozę, karboksymetyloetylocelulozę, hydroksyetylocelulozę, modyfikowaną hydroksyetylocelulozę, karboksyetylohydroksycelulozę, sole sodowe lub potasowe wyżej wymienionych zagęstników oraz ekstrakty z owoców pojedynczo lub w mieszaninie.
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jako środki wspomagające powstawanie zawiesiny stosuje się tlenek tytanu, tlenek krzemu, pojedynczo lub w mieszaninie.
4. 4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jako środki smakowe stosuje się cukier (sacharoza), laktozę, maltozę, fruktozę, glukozę, mannitol, sorbitol, sacharynę, sole sodowe, sacharyny, kakao naturalne, masło kakaowe.