PL166072B3 - Sposób kontroli nierówności i rozstawu oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie _ - Google Patents

Abstract

1. Sposób kontroli nierówności i rozstawu oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie, poprzez pomiar kątowego odchylenia ich elementów, polegający na dyskretnym lub ciągłym pomiarze kąta odchylenia elementów toru prowadzenia w stosunku do naczynia wyciągowego oraz wyznaczaniu nierówności z algebraicznych zależności między kątami odchylenia, nierównościami i rozstawem tych torów, dla określania wymaganych przesunięć torów w stosunku do dźwigarów o takiej wartości, aby kąt odchylenia i rozstaw mieściły się w przyjętych granicach, według patentu głównego nr 162 702, znamienny tym, że w parze przeciwległych płaszczyzn czołowych torów prowadzenia naczynia wyciągowego lub w parze przeciwległych płaszczyzn bocznych sąsiednich naczyń mierzy się kątodchylenia ich elementów od naczynia wyciągowego i wyznacza pośrednio rozstaw płaszczyzn czołowych przeciwległych torów danego naczynia wyciągowego lub płaszczyzn bocznych torów sąsiednich naczyń wyciągowych.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób kontroli nierówności i rozstawu oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie, poprzez pomiar kątowego odchylenia ich elementów.

Znany jest z opisu patentowego patentu głównego nr 162 702 sposób diagnostyki geometrii torów prowadzenia naczyń wyciągowych w szybie, zgodnie z którym najpierw mierzy się jednocześnie, dyskretnie lub ciągle, kąt odchylenia elementów każdego toru prowadzenia w stosunku do naczynia wyciągowego i rozstaw między tymi torami. Następnie wyznacza się nierówności równocześnie dla obu torów przez całkowanie, względem drogi naczynia, kątów odchylenia elementów każdego toru i określa wymagane przesunięcia torów prowadzenia jako proporcjonalne do iloczynu kąta odchylenia i pionowego odstępu między dźwigarami lub jako proporcjonalne do nierówności, z uwzględnieniem w obu przypadkach mierzonego rozstawu między torami. Pomiary powtarza się

166 072 i spośród miejsc przekroczeń przyjętych wartości kątów odchyleń lub przyjętych nierówności wybiera powtarzające się miejsca i dla nich, a także dla miejsc wyłącznie przekroczeń granicznych wartości rozstawu, określa się wymagane przesunięcia torów w stosunku do dźwigarów o takiej wartości, aby kąt odchylenia i rozstaw lub nierówności i rozstaw mieściły się w przyjętych granicach.

Taki sposób zapewnia dokładną kontrolę nierówności i rozstawu torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie, dzięki przyjęciu za odniesienie statycznego położenia równowagi naczynia, w stosunku do którego nierówności pobudzają naczynie do uderzeń w prowadniki. Sposób ten wymaga jednak bezpośredniej kontroli co najmniej tylu różnych wielkości, ile elementów geometrii torów zamierza się określić, a tym samym urządzenie do jego stosowania musi mieć skomplikowaną konstrukcję.

Powyższe wady i niedogodności usuwa sposób kontroli nierówności i rozstawu oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie poprzez pomiar kątowego odchylenia ich elementów według wynalazku, polegający na dyskretnym lub ciągłym pomiarze kąta odchylenia elementów toru prowadzenia w stosunku do naczynia wyciągowego oraz wyznaczaniu nierówności z algebraicznych zależności między kątami odchylenia, nierównościami i rozstawem tych torów, dla określania wymaganych przesunięć elementów torów w stosunku do dźwigarów o takiej wartości, aby kąt odchylenia i rozstaw mieściły się w przyjętych granicach. Zgodnie z wynalazkiem w parze przeciwległych płaszczyzn czołowych torów prowadzenia naczynia wyciągowego lub w parze przeciwległych płaszczyzn bocznych sąsiednich naczyń mierzy się kąt odchylenia ich elementów od naczynia wyciągowego i wyznacza pośrednio rozstaw płaszczyzn czołowych przeciwległych torów danego naczynia lub płaszczyzn bocznych torów sąsiednich naczyń wyciągowych. W alternatywnej wersji sposobu według wynalazku w parze przeciwległych płaszczyzn czołowych torów prowadzenia naczynia wyciągowego lub w parze przeciwległych płaszczyzn bocznych sąsiednich naczyń mierzy się kąt odchylenia ich elementów na płaszczyźnie czołowej lub bocznej jednego z torów i mierzy się rozstaw płaszczyzn czołowych przeciwległych torów danego naczynia wyciągowego lub płaszczyzn bocznych sąsiednich torów sąsiednich naczyń wyciągowych. W obu przypadkach korzystnie mierzy się kąty odchylenia takich elementów torów prowadzenia, których długość w stosunku do pionowej drogi naczynia wyciągowego przebywanej między kolejnymi pomiarami jest w przybliżeniu liczbą całkowitą, najkorzystniej równą jedności.

W sposobie według wynalazku rezygnuje się z mierzenia rozstawu płaszczyzn czołowych lub bocznych przeciwległych torów prowadzenia naczynia wyciągowego lub sąsiednich naczyń, bądź też z mierzenia kąta odchylenia czołowej lub bocznej płaszczyzny jednego toru prowadzenia tego naczynia oraz wyznacza się równocześnie nierówności dla każdego z tych torów i ich rozstaw albo nierówności dla obu torów, w obu przypadkach z algebraicznych zależności wiążących kąty odchylenia z odpowiednimi nierównościami i nierówności te z rozstawem torów. Wynalazek umożliwia więc zminimalizowanie czynności pomiarowych, nie ograniczając mimo to zakresu kontroli geometrii torów prowadzenia naczyń wyciągowych w szybie i nie zmniejszając jej dokładności oraz pozwala na uproszczenie konstrukcji diagnostycznych urządzeń.

Przedmiot wynalazku jest dokładniej przedstawiony poniżej, w oparciu o schematyczny rysunek zainstalowanych w szybie urządzeń diagnostycznych dla czołowych płaszczyzn prowadników, na którym fig. 1 uwidacznia urządzenie stosowane w pierwszej wersji sposobu, a fig. 2 - urządzenie stosowane w jego drugiej wersji.

Urządzenie do kontrolowania nierówności i rozstawu r oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie, według pierwszej wersji sposobu, ma czujnik 1 mijanych dźwigarów D w szybie, czujnik 2 granic odcinka pomiarowego, czujnik 3 pionowej drogi naczynia z generatorem impulsów sterujących, rejestrator 4 z magnetyczną lub półprzewodnikową pamięcią i dla każdej kontrolowanej płaszczyzny czołowej torów prowadzenia naczynia wyciągowego co najmniej dwukołowy wózek 5. Wózki 5 są zaopatrzone w czujniki 6 mierzące pośrednio lub bezpośrednio kąty Oj , , α 2 odchylenia między tymi wózkami 5 i naczyniem wyciągowym, a tym samym między elementami torów prowadzenia i tym naczyniem , jak uwidoczniono na fig, 1 rysunku. Natomiast urządzenie stosowane w drugiej wersji sposobu, oprócz czujników 1 , k i k oraz rejestratora 4, ma zgodnie z fig. 2 rysunku dla kontrolowanej płaszczyzny czołowej jedyjgo toru co najmniej dwukołowy wózek 5 z czujnikiem 6 mierzącym pośrednio lub bezpośrednio kąt Oj

166 072 odchylenia między tym wózkiem 5 i naczyniem wyciągowym, a tym samym między elementami tego toru i tym naczyniem oraz ma dla kontrolowanej płaszczyzny czołowej drugiego toru kółko 7 i dla przeciwległych kontrolowanych płaszczyzn czołowych obu torów co najmniej jeden stykowy lub bezstykowy czujnik 8 mierzący ich rozstaw r. W obu przypadkach wszystkie czujniki, odpowiednio 1, 2, 3 i 6 lub 1, 2, 3, 6 i 8, są dołączone do wspomnianego rejestratora 4 sterującego odczytami sygnałów z czujników 6 mierzących kąty Ό p Ό/ 2 lub z czujnika 6 mierzącego kąt ¹ czujnika 8 mierzącego rozstaw r oraz z czujnika 1 mijanych dźwigarów D w szybie i czujnika 2 granic odcinka pomiarowego. Całość jest zasilana z akumulatorowego źródła 9 i osadzona na konstrukcjach wsporczych 10. Rejejtsttot 4 i źrróło 9 mają wspólną onąobwę do datkową 11, umocowaną do jednej z konstrukcji wsporczych 10.

Urządzenie na czas kontroli zakłada się na piętro klatki lub skipu, tak aby odpowiednie kółka wózków 5 lub górne kółko wózka 5 i kółko 7 były w przybliżeniu na jednym poziomie i zapewnione było przyleganie wszystkich kółek do kontrolowanych płaszczyzn torów prowadzenia naczynia wyciągowego, czyli prowadników P, podczas całej jazdy pomiarowej. Jazdę pomiarową wykonuje się z prędkością w przybliżeniu stałą i wynoszącą około 1 m/s. Czujnik 3 pionowej drogi naczynia, po przebyciu każdego kolejnego stałego odcinka drogi, wysyła do rejestratora 4 impuls powodujący odczyt i zapamiętanie w nim, w funknjś numeer impullu dęoet ójadd 4Pmiaatodj, wyników pomiarów czujników 6 kątów O1,2, iczujni8a 8 rozstawu r prowadników P orra -zz^ni ka 1 mijanych dźwigarów D w szybie i czujnika 2 granic odcinka pomiarowego. Kąty C0p 02 odchylenia między wózkami 5 i ich konstrukcjami wsporczymi 10 są kątami między naczyniem a siecznymi toru, po którym jedzie wózek 5, poprowadzonymi przez punkty styku kółek z tym torem. Granice kontrolowanego odcinka szybu są ustalane za pomocą czujnika 2 granic odcinka pomiarowego, oddziaływującego tylko na wybrane skrajne dźwigary D. Długość elementów torów dobiera się tak, aby ich stosunek do pionowej drogi naczynia wyciągowego między kolejnymi pomiarami był w przybliżeniu liczbą całkowitą, najkorzystniej równą jedności.

W zależności od zastosowanego rejestratora 4, zapamiętane wyniki z jazd pomiarowych są przekazywane na dyskietkę mikrokomputerową jeszcze w szybie, między kolejnymi jazdami lub poza szybem, po wykonaniu wystarczającej liczby jazd pomiarowych. Następnie wyniki te są przetwarzane w mikrokomputerze przy użyciu specjalistycznych programów. W toku przetwarzania, na podstawie kątów Όρ 2 2 odchylenia iiódcjz - otpmentaιi i ażdeggo oru u rodwędtnnO a wzdzuni a wccpąoowego i tym naczyniem określa się nierówności jednocześnie dla obu torów i rozstaw r prowadników P, albo na podstawie jednego kąta odchylenia i rozstawu r określa się nierówności jednocześnie dla obu torów prowadzenia naczynia. Ponadto określa się wymagane przesunięcia prowadników P w stosunku do dźwigarów D. Spośród miejsc przekroczeń przyjętych wartości dopuszczalnych kątów Όi> 2 2 odchylenia lub przyjętych dopuszczalnych przyrostów nierówności na poziomach sąsiednich dźwigarów D, otrzymanych z kilku jazd pomiarowych, wybiera się miejsca powtarzające się i dla nich, o także dla miejsc wyłącznie przekroczeń granicznych wartości rozstawu r prowadników P, określa się wymagane przesunięcia prowadników P w stosunku do dźwigarów D o takiej wartości, aby kąty Όρ <0 2 odchylenia lub przyrosty nierówności na poziomach sąsiednich dźwigarów D i rozstaw r mieściły się w przyjętych granicach.

Wynikiem przetwarzania jest: wydruk numerów tych dźwigarów D obu ciągów prowadnik^ych, na których są wymagane przesunięcia prowadników P w stosunku do dźwigarów D oraz wartości tych przesunięć, wydruk wartości rozstawu r na poziomach wszystkich dźwigarów D oraz wykresy rozkładów wzdłuż głębokości szybu nierówności torów prowadzenia naczynia wyciągowego, stwierdzonych w szybie przy kontroli i przewidywanych po wdrożeniu wspomnianych przesunięć prowadników P. Wydrukowane informacje o przesunięciach prowadników P są jednoznaczne i mogą być wdrożone w szybie.

166 072

Fig.2.

166 072

Fig.1.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,(00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób kontroli nierówności i rozstawu oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie, poprzez pomiar kątowego odchylenia ich elementów, polegający na dyskretnym lub ciągłym pomiarze kąta odchylenia elementów toru prowadzenia w stosunku do naczynia wyciągowego oraz wyznaczaniu nierówności z algebraicznych zależności między kątami odchylenia, nierównościami i rozstawem tych torów, dla określania wymaganych przesunięć torów w stosunku do dźwigarów o takiej wartości, aby kąt odchylenia i rozstaw mieściły się w przyjętych granicach, według patentu głównego nr 162 702, znamienny tym, że w parze przeciwległych płaszczyzn czołowych torów prowadzenia naczynia wyciągowego lub w parze przeciwległych płaszczyzn bocznych sąsiednich naczyń mierzy się kąt odchylenia ich elementów od naczynia wyciągowego i wyznacza pośrednio rozstaw płaszczyzn czołowych przeciwległych torów danego naczynia wyciągowego lub płaszczyzn bocznych torów sąsiednich naczyń wyciągowych.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mierzy się kąty odchylenia takich elementów torów prowadzenia, których długość w stosunku do pionowej drogi naczynia wyciągowego przebywanej między kolejnymi pomiarami jest w przybliżeniu liczbą całkowitą, najkorzystniej równą jedności.
3. 3. Sposób kontroli nierówności i rozstawu oraz określania korekt torów prowadzenia naczynia wyciągowego w szybie, poprzez pomiar kątowego odchylenia ich odcinków, polegający na dyskretnym lub ciągłym pomiarze kąta odchylenia elementów toru prowadzenia w stosunku do naczynia wyciągowego oraz wyznaczaniu nierówności z algebraicznych zależności między kątami odchylenia, nierównościami i rozstawem tych torów, dla określania wymaganych przesunięć toru w stosunku do dźwigarów o takiej wartości, aby kąt odchylenia i rozstaw mieściły się w przyjętych granicach, według patentu głównego nr 162 702, znamienny tym, że w parze przeciwległych płaszczyzn czołowych torów prowadzenia naczynia wyciągowego lub w parze przeciwległych płaszczyzn bocznych sąsiednich naczyń mierzy się kąt odchylenia w stosunku do naczynia wyciągowego ich elementów na płaszczyźnie czołowej lub bocznej jednego z torów i mierzy się rozstaw płaszczyzn czołowych przeciwległych torów danego naczynia wyciągowego lub płaszczyzn bocznych torów sąsiednich naczyń wyciągowych.
4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że mierzy się kąty odchylenia takich elementów torów prowadzenia, których długość w stosunku do pionowej drogi naczynia wyciągowego przebywanej między kolejnymi pomiarami jest w przybliżeniu liczbą całkowitą, najkorzystniej równą jedności.