PL164902B1 - S p o s ó b a u to m a ty c zn e g o u ra b ia n ia s tru g ie m w e g la PL PL PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób automatycznego urabiania strugiem wegla ftp. w scianie za pomoca struga, poruszajacego sie wzdluz przodka wybierakowego, w zmienialnych kierunkach na przekladalnej prowadnicy i z obudowa kroczaca z elektrohydraulicznym sterowaniem, przy czym prowadnice struga, za pomoca hydraulicznych przesuwników, przyporzadkowanych j ednostkom obu- dowy kroczacej, po przejsciu struga automatycznie przeklada sie odcinkami o glebokosc ciecia struga, a jednostki obudowy dociaga sie w zaleznosci od ruchu struga i postepu kroczenia obudowy, znamienny tym, ze jednostki obudowy wewnatrz szeregu obudów umie- szcza sie w kierunku przekladki R) ze wzajemnie zmie- niajacym sie przestawieniem, czesciowo w przyblizeniu o glebokosci ciecia (x) struga, a czesciowo o wymiar, który odpowiada wielokrotnosci glebokosci ciecia (x) i, ze podczas jazdy urabiajacej struga (6), w zaleznosci od kazdorazowego polozenia struga (6) i skoku resztko- wego przesuwników (10), przestawia sie automatycznie te jednostki obudowy, których resztkowy pozostajacy do dyspozycji dla przekladki prowadnicy (5) struga (6), jest mniejszy od glebokosci ciecia (x). FIG .1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy sposobu automatycznego urabiania strugiem węgla, itp· w ścianie za pomocą strugan poruzzarąawgz sWę wzdłuż przodka wybierkowego, w zmienianych kierunkach na przekładanej prowadnicy W z obudową kroczącą z elektrohydraulicznym smerouaniwm, przy czym prowadnicę struga, za pomocą hydraulicznych przesuw^ków, przyporządkowanych jednostkom obu164 902 dowy kroczącej, po przejściu struga automatycznie przekłada się odcinkami o głębokość cięcia struga, a jednostki obudowy dociąga się w zależności od ruchu struga i postępu kroczenia obudowy.

Jest znane w przebiegu pracy w ścianie urabianej sterowanie z centrali sterowania przede wszystkim ruchu roboczego struga, przekładki przenośnika ścianowego, mającego prowadnice 9truga i dociąganie obudowy krocząca,]. Aby osiągnąć całkowitą kontrolę sterowania ustala się założenie dla automatyzacji pracy struga, wynikające z niej ważne dane robocza, jak przede wszystkim każdorazowa pozycja struga, jego głębokość cięcia, położenie przenośnika ścianowego i prowadnicy struga w ścianie oraz określenie położenia obudowy kroczącej w odniesieniu do przodka wybierkowego, względnie przenośnika ścianowego i doprowadza się do centrali sterowania, która może być wyposażona w centralny komputer sterujący z jednostką obsługującą z klawiaturę dla programu sterującego oraz z ekranem do oglądania każdorazowych atosunków roboczych. W elektrohydraulicznych układach sterowanie obudową pojedynczym jednostkom obudowy są przyrządy sterowania pojedynczego, które są połączone przez przewody danych i rozkazów z centralnym przyrządem sterującym. Przy maszynowym urabianiu ścianowym jednostki obudowy, stojące obok siebie w szeregu, za przenośnik ścianowy, po przejściu maszyny urabiającej są pojedynczo przestawiane, zanim przenośnik ścianowy zostanie odpowiednio przełożony. Znane układy sterowania obudową pracują przy tym, ze sterowaniami pojedynczymi, sterowaniami manewrowymi i następczymi sterowaniami grupowymi. Przy automatycznej pracy urabiania jest w ogólności przewidziane sterowanie centralne, które przeprowadza odcinkową przekładkę przenośnika ścianowego i dociąganie obudową kroczącą w zależności od ruchów roboczych maszyny urabiającej. Przy urabianiu strugiem węgla, w celu osiągnięcia wysokiej wydajności urabiania strug pracuje z długimi pociągnięciami. W ogólności jest pożądane utrzymywanie przodka wybierkowego, a dzięki temu i ściany z możliwie prostoliniowym przebiegiem.

Aby móc oddziaływać na przebieg front wybierania w ścianie urabianej za pomocą sterowania centralnym komputerem, związkami przenoszenia obudowy jest znane w celu uchwycenia ruchów obudowy i przenośnika przewidzenie czujników, połączonych z centralnym komputerem, aby za pomocą komputera określać każdorazową rzeczywistą linię przenośnika i każdorazową rzeczywistą linię obudowy, przy czym linia przenośnika i linie obudowy tworzą przy przekładce przenośnika i przy dociąganiu obudowy linią odniesienia komputera. Ponieważ pojedyncze przesuwniki z czujnikami, w celu uchwycenia ruchów względnych, są umieszczone pomiędzy przenośnikiem a przynależną jednostkę obudowy, można za pomocą komputera określać i wyrównywać odchyłki określonej rzeczywistej linii odniesienia od zdefiniowanej linii obudowy /opis zgłoszeniowy DE nr 37 43 758/.

Jest także znany sposób elektrohydraulicznego sterowania strugiem i jednostkami obudowy kroczącej w automatycznej ścianie, w którym strug, prowadzony na przenośniku ścianowym, pracuje odcinkami, rozciągającymi się zasadniczo przez całą długość ściany, a jednostki obudowy, przyłączone swoimi przesuwnikami do przenośnika są w sposób grupowy przekładane do przodu, w zależności od zmierzonej długości wysuwu przesuwników. Elektrohydrauliczny układ sterowania ma centrala sterowania z oznacznikiem położenia struga. Przez centralę sterowania, która przejmuje wszystkie istotne wartości pomiarowe ze ściany następuje sterowanie pojedynczymi krokami roboczymi w ścianie. Dzięki temu, przy każdej jeździe struga, z całego szeregu obudów w ścianie tylko jedna grupa obudów, z szeregu sąsiadujących jednostek obudowy, jest przekładana o głębokość cięcia struga lub jego wielokrotność /opis patentowy DE nr 38 27 559/.

Jest także znane w celu uniknięcia wielokrotnego wprowadzania i wyprowadzania struga do niszy, wykonanej na końcu ściany, wytworzenia zawału w ścianie, z którego strug może rozpoczynać swoją pracę urabiania /opis patentowy DE nr 38 27 559,/.

Zadaniem leżącym u podstaw wynalazku jest takie udoskonalenie sposobu, że jest osiągalne zautomatyzowane urabianie węgla z wysoką wydajnością, przy jednoczesnym uwzględnieniu punktu widzenia techniczności obudowy, w odniesieniu do kierowania stropem.

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że jednostki obudowy wewnątrz szeregu obudów umieszcza się w kierunku przekładki ze wzajemnie zmieniającym się przestawieniem, częściowo

164 902 w przybliżeniu głębokości cięcia struga, a częściowo o wymiar, który odpowiada wielokrotności głębokości cięcia struga i, że podczas fazy urabiania strugiem, w zależności od każdorazowego położenia struga i skoku resztkowego przesuwnika, przestawia się automatycznie te Jednostki obudowy, których skok resztkowy, pozostający do dyspozycji dla przekładki prowadnicy struga, jest mniejszy od głębokości cięcia.

Korzystnie sposób ten przeprowadza się, że wewnątrz szeregu obudów jednostki obudowy ustawia się w grupach, które każdorazowo zawierają co najmniej trzy jednostki obudowy, wzajemnie przestawione w kierunku przekładki,przy czym podczas jazdy urabiającej struga, w odstępie za przebiegającym strugiem, z każdej grupy obudów automatycznie przestawia się tylko te jednostki obudowy, których skok resztkowy przesuwnika jest mniejszy od głębokości cięcia struga. Wspomniane grupy obudów zawierają celowo co najmniej trzy, a najwyżej dwanaście korzystnie cztery do ośmiu stopniowo wzajemnie stojących, sąsiednich jednostek obudowy w szeregu obudów, Stopniowe położenia jednostek obudowy w ścianie, ze zmiennymi wymiarami zestawiania, które odpowiada głębokości cięcia struga lub jej wielokrotności, i przestawienie jednostek obudowy odbywa się w ten sposób, że przy każdej jaździe struga są przekładane tylko te jednostki obudowy, których przesuwniki mają skok resztkowy, który jest mniejszy od głębokości cięcia struga co ma ten skutek, że przy struganiu z długimi przejściami, a więc przy długim froncie, na całej długości frontu urabiania każdorazowo tylko część jednostek obudowy stojących w ścianie jest przekładana, mianowicie ilość jednostek obudowy, która odpowiada w przybliżeniu ilości całkowitej jednostek obudowy, stojących w ścianie, podzielonej przez ilość jednostek obudowy w grupie. Jednostki obudowy, przekładane przy każdej jeździe struga rozdzielone są na całej długości ściany. Ozięki temu jest możliwe zautomatyzowane urabianie strugiem w długich przejściach, w korzystnych technicznie warunkach, to znaczy bez nadmiernego opóźniania się obudowywania i przy uniknięciu niekorzystnego galopowania, przy czym zależne od skoku resztkowego sterowanie procesem kroczenia obudowy, za pomocą urządzeń pomiarowych drogi skoku, jest bezproblemowe i może być przeprowadzane bez nadmiernego nakładu na sterowania. Przestawianie jednostek obudowy następuje w każdej fazie urabiania struga, w odstępie za nim, zanim przenośnik ścianowy zostanie przełożony odpowiednimi odcinkami.

Rozumie się, że zależne od skoku resztkowego dociągania obudowy kroczącej, przewidziane w sposobie według wynalazku zakłada, że w czasie pracy przy określonej głębokości cięcia struga, wymiar drogi skoku przesuwników i pomiaru są tak obliczone, że jednostka obudowy jest tylko wtedy przestawiana, gdy skok resztkowy jej przesuwników w kierunku kroczenia jest mniejszy od głębokości cięcia, przy czym przestawianie jednostek obudowy jest koordynowane z przebiegiem struga i przekładką prowadnicy struga, względnie przenośnika ścianowego, mającego prowadnicę struga.

To może być przykładowo widoczno w tym, że przekładka jednostek obudowy jest tylko wtedy przeprowadzana, gdy strug przejedzie w kierunku do przeciwległego końca ściany o określoną wstępnie ilość jednostek obudowy, np. o co najmniej pięć jednostek obudowy.

Uprzywilejowanie sposobu według wynalazku jest tak przeprowadzane, że strug przy osiągnięciu swojej pozycji końcowej i zwrotnej, zasadniczo bez wykonywania pracy urabiającej, na części długości swojej drogi cofa się w położenie pośrednie, po czym prowadnicę struga przekłada się na tej części długości, a strug wykonując pracę urabiania cofa się do położenia końcowego i zwrotnego, z którego bez pracy urabiania przejeżdża do położenia pośredniego, a następnie wykonując pracę urabiania przejeżdża poprzez położenie pośrednie w kierunku do drugiego położenie końcowego i zwrotnego. W tym sposobie pracy, w położeniach końcowych i zwrotnych struga, które w ogólności leżą na obu końcach ściany, automatycznie wytwarza się w przodku wybierkowym wcięcie potrzebne dla pracy struga tak, że rezygnuje się z osobnego wyłupywania węgle na niszę maszynową tak, że strug na końcach ściany przejeżdża aż do chodnika eksploatacyjnego. W obszarze pomiędzy wspomnianymi położeniami pośrednimi, prowadnica struga przekłada się odcinkami z określonym odstępem za strugiem. Bezpośrednio po następującej przekładce prowadnicy struga, z pojedynczej grupy obudów dociąga się tylko te jednostki obudowy, których skok resztkowy przesuwnika jest mniejszy od głębokości cięcia struga. Wspomniane, zależne od skoku resztkowego, sterowanie przesuwników, w sensie przekładki obu164 902 dów, prowadzi się celowo przez nadajniki sygnału, celowo umieszczone na drodze przebiegu struga, w połączeniu z przyrządem sterowania centralnego, obejmującego każdorazowe położenie struga, elektrohydraulicznego układu sterowania· Nadajniki sygnału umieszczone na drodze przebiegu struga, na prowadnicy struga, mogą przy tym tworzyć czujniki korekcyjne, które korygują wartości pomiarowe, zawierające błędy pomiarowe, dostarczone z obszaru napędu struga przez dro gi struga tak, że w pracy struga każdorazowa pozycja struga jest znana w każdym czasie, a przyrządy sterujące elektrohydraulicznego sterowania przyporządkowane pojedynczym jednostkom obudów, otrzymują informacje o każdorazowym położeniu struga tak, że proces przekładki jest dokładnie sterowany·

Wynalazek jest następnie bliżej wyjaśniony w związku z przykładem wykonania uwidoczniony na rysunku, na którym fig· 1 przedstawia schematycznie w widoku z góry ścianę urabianą strugiem, na części długośći, fig· 2a do 2F - w widoku z góry część długości przenośnika ścianowego wraz z grupami obudów, stojących od strony podsadzkowej, z jednostkami obudowy, umieszczonymi wzajemnie stopniowo, fig· 3A do 3E - sterowanie strugiem w celu wytwarzania wcięcia w przodku wybierkowym w obszarze położenia końcowego i zwrotnego 9truga·

Fig· 1 pokazuje schematycznie urabianą ścianę 1 na części długości, razem z chodnikiem eksploatacyjnym 2, 3 jest oznaczony przodek wybierkowy, względnie węglowy, który rozciąga się od dolnego odcinka eksploatacyjnego 2, tworzącego chodnik podścianowy, aż do chodnika eksploatacyjnego /nie pokazanego/, tworzącego chodnik nadścianowy· Przed przodkiem wybierkowym 3 jest umieszczony w ścianie 1 przenośnik ścianowy 4, który jak zwykle, stanowi przekładalny odcinkami przenośnik zgrzebłowy łańcuchowy· Na odcinkach koryta przenośnika ścianowego 4 jest zabudowana, również zestawiona z odcinków, prowadnica 5 struga, na której jest prowadzony ciągniony łańcuchem, strug 6, który uszcząco urabia węgiel istniejący w przodku eksploatacyjnym 3 i ładuje go na przenośnik ścianowy 4· Przenośnik ścianowy 4 transportuje węgiel ze ściany 1 i przekazuje węgiel na przenośnik chodnikowy 7, umieszczony w chodniku eksploatacyjnym 2· Napęd przenośnika ścianowego 4 i struga 6 znajduje się w zwykły sposób na obu końcach przenośnika· Na fig· 1 jest pokazana jedynie tak zwana stacja napędu głównego I, z napędem 8 zabudowanym od strony podsadzkowej na korpusie przenośnika ścianowego 4 i napędem 9 struga, umieszczonym również od strony podsadzki·

Instalacje strugowe, wspomnianego rodzaju, w których strug 6 jest przymusowo prowadzony na prowadnicy 5, umieszczonej od strony wybierkowej przenośnika ścianowego 4, w której jest prowadzony w kanałach łańcuchowych napędowych łańcuch strugowy i w których prowadnica 5 ze swoimi szynami, tworzącymi tor bieżny dla struga 6, oddziaływuje jednocześnie jako ogranicznik cięcia struga 6, są w ogólności znane· Po stronie podsadzkowej przenośnika ścianowego 4 znajdują się hydrauliczna obudowy kroczące, które składają się z pojedynczych jednakowo ukształtowanych jednostek obudowy, zwłaszcza obudów tarczowych lub kasztowych A1, A2····, które za pomocą swoich hydraulicznych przenośników 10 są w ten sposób przyłączone do przenośnika ścianowego 5, że za pomocą tych przesuwników 10 może być z jednej strony przekładany przenośnik ścianowy 5, a z drugiej strony dociągane jednostki obudowy· Przesuwniki 10, przyporządkowane pojedynczym jednostkom obudowy mogą być wyposażone w mechanizmy kroczące z zespołami drągów prowadzących itp·, jak to jest znane·

Jednostki obudowy, rozpoczynając od jednego końce ściany 1, leżącego w obszarze chodnika eksploatacyjnego 2 do drugiego końca /nie pokazanego/ są bieżąco numerowana· Przy tym jednostki obudowy A1, A2 i A3 są przyporządkowane głównej stacji napędowej I instalację przenośnik - strug i wobec przyłączonych jednostek obudowy, które swoimi przesuwnikami 10 są przyłączone do koryta przenośnika ścianowego 5, są cofnięte, przy czym one są wzajemnie zestopniowane o głębokość cięcia x struga 6· Przyłączone jednostki obudowy A5, A6 i A7, itd· są ustawione wewnątrz szeregu, w grupach obudów, które zawierają szereg jednostek obudowy wzajemnie przestawionych w kierunku przekładki 1 eksploatacji R, w pokazanym przykładzie wykonania jest każdorazowo pięć jednostek obudowy, ustawionych kolejno w szeregu·

Przy tym jednostki obudowy A4 do A8, A9 do A13, A14 do A18, itd· tworzą każdorazowo grupę obudowy, w której pięć jednostek jest przestawionych wzajemnie o głębokość cięcia x struga 6· Przy tym w położeniu podstawowym każdorazowo pierwsza jednostka obudowy każdej grupy,

164 902 a wiec jednostka obudowy A4, A9, A14, itd. jest najbardziej cofnięta wobec ściany eksploatacyjnej 3 i przenośnika ścianowego 4. To oznacza, że przesuwniki 10 takich jednostek obudowy A8, A13, A18, itd. które maję najmniejszy odstęp od przenośnika ścianowego 4, są praktycznie całkowicie wysunięte, podczas gdy jednostki obudowy A4, A9, A14, itd., która maję największy odstęp od przenośnika ścianowego 4, sę swoimi przesuwniksrni 10 tak daleko wysunięte, zs ich skok resztkowy, pozostający w kierunku przekładki R nie wystarcza, aby przełożyć przenośnik ścianowy 4 o drobną głębokość cięcia x struga 6. Przekładka przenośnika ścianowego 4 z prowadnicę 5 i obudową kroczącą następuje w zależności od ruchu struga, przy czym przenośnik ścianowy 4 z prowadnicą 5 jest za pomocą przesuwników 10, po przejściu struga 6, automatycznie odcinkami przekładany o głębokość cięcia x struga 6.

Schemat pracy widoczny z fig. 2 pokazuje jedynie przenośnik ścianowy 4 bez zabudowanej prowadnicy 5, razem z hydraulicznymi przesunikami 10 i jednostkami obudowy kroczącej A4-A15, zaznaczonych linią punktowo-kreskową. Przy tym jednostki obudowy A1 do A3, przyporządkowane do stacji napędowej I są pominięte, ponieważ te jednostki obudowy przyjmują tylko takie położenie specjalne, o ile ono wymaga, z powodu wymiarów konstrukcyjnych stacji napędowej, większego cofnięcia wobec wszystkich innych jednostek obudowy, jednakże również wzajemnie stopniowo o głębokość cięcia x struga.

Fig. 2A pokazuje położenie podstawowe obudowy w ścianie, w którym wewnątrz każdej grupy obudowy każda jednostka obudowy jest przestawiona w kierunku przekładki R wobec poprzednich jednostek o głębokość cięcia x. Jest widoczne, że gdy strug 6 znajduje się w obszarze jednego końca ściany, to znaczy w obszarze grup obudowy A4 do A8, jak to pokazuje także fig. 1, porusza się wzdłuż ściany eksploatacyjnej 3, w kierunku strzałki S* i jest w nią wgłębiony na ustaloną na głębokość cięcia. Po przebiegu struga 6, to znaczy w ustalonym odstępie za strugiem 6, który zawiera np. obszar co najmniej czterech do ośmiu jednostek obudowy, przenośnik ścianowy 4 jest przekładany o głębokość cięcia x struga 6 do ściany eksploatacyjnej 3. Ponieważ przesuwniki 10 tych jednostek obudowy A4, A9, A14, itd., które mają największy odstęp od przenośnika ścianowego 4, mają skok resztkowy w kierunku przekładki R, który jest mniejszy od głębokości cięcia x struga 6, to po przejściu struga 6 przez zasilanie ciśnieniowe przesuwników 10 są przekładane najpierw te jednostki obudowy A4, A9,

A14, itd. do przenośnika ścianowego 4 o całą długość kroku, który odpowiada około pięciokrotnej głębokości cięcia struga 4, jak to jest pokazane na fig. 2B. Przy przebiegu struga z jednego, lewego końca ściany do drugiego, prawego końca w kierunku strzałki S', z każdej grupy obudowy są przekładnie tylko pojedyncze jednostki obudowy, mianowicie wspomniane jednostki obudowy A4, A9, A14 o największym odstępie od przenośnika ścianowego 4, podczas gdy wszystkie pozostałe jednostki obudowy pozostają posadzone. Jednocześnie po przebiegu struga na ustalony odstęp za nim jest przekładany odcinkami o głębokość cięcia x przenośnik ścianowy 4 z prowadnicą 5. Ten stan jest pokazany na fig. 2B.

Przy następnej jaździe struga, porusza się on w kierunku strzałki S od prawego końca ściany do lewego końca ściany. Przy tym w jednakowy sposób, w ustalonym odstąpię zs st rugiem jednostki obudowy, weeług fig. 2C jednostki obudowy A15r ^A10 Z A5, są psąrkłzdana o całą droga kroku do przenośnika ścianowego 4, przez co przenośnik, przez wysuniecie przasuwników 10 jest przekładany ponownie o głębokość cięcia x w kierunku strzałki R. Przy napteknej jeździe struga w kierunku strzałki S' przejeżdża.on w jednakowy sposób jak przy opisanej jeździe. Osiąga się wtedy położenie według fig. 20. Po tym strug przejeżdża w kierunku strzałki S, przy czym obudowy 1 przenośnik jest w jednakowy sposób przekładany tak, że osiąga sZę położenie wedłijg fig. 2E. Przy następnej jeździe struga w klerunru strztrza S' osiąga się położenie według fig. 2E, które odpowiada położeniom wyjściowym według fig.2A.

Jest widoczne, że przy każdej jeździe struga w kierunku strzałek S i S' z każdej grupy tylko niektóra jednostki obudowy są przekładane, mianowicie te jednostki obudowy, które mają największy odstęp od przenośnika ścianowego 4 i których prsesunnik 10 ma w kierunku przekładki R skok resztkowy, który jest mniejszy od głębokości cięcia struga. Jeżeli każda z grup obudów zawiera pleć sąsiadujących jednostek obudowy, jak to pokazuje fig. 1 i 2, to po przejeźdzZe struga wszystkie pięć jednostek obudowy jest przekładane o głębokość cięcia struga.

164 902

Jednostki obudowy mają celowo na swoich stropnicach, podpieranych przez stojaki hydrauliczne, stropnice wysięgnikowe, wysuwalne do przodka wybierkowego 3 tak, że one mogą skutecznie podpierać strop w każdym położeniu, w przybliżeniu aż do przodka wybierkowego 3.

Fig. 3 pokazuje schematycznie jak przez jazdę struga 6 tam i z powrotem, w obszarze położenia końcowego i zwrotnego struga 6 w ścianie eksploatacyjnej 3 może być wytwarzana wdacie, z którego strug 6 rozpoczyna swoją jazde urabiającą w kierunku strzałki S i S'. Na fig. 3A do 3D przerywaną linią 5' oznaczono granice, od strony przodka wybierkowego 3, prowadnicy 5' na której jest prowadzony strug 6. Fig. 3A pokazuje strug 6 w położeniu końcowym i zwrotnym, w obszarze lewego końca ściany. Przy jeździe urabiającej w kierunku strzałki S przenośnik ścianowy 4 razem z prowadnicą 5 struga 6 jest przekładany w ustalonym odstępie za strugiem 6 do przodka wybierkowego 3. W tym obszarze, który jest mniejszy od ustalonego odstępu, przenośnik ścianowy 4 z prowadnicy 5 nie jest przekładany. Jest to obszar pomiędzy lewym końcem przenośnika ścianowego 4 a prowadnicą 5 i miejscem P'. Z położenia końcowego i zwrotnego, pokazanego na fig. 3A strug 6 cofa się następnie przez część długości swojej drogi w kierunku strzałki S', do położenia pośredniego P' bez wykonywania pracy urabiania na obszarze wzdłużnym od lewego końca przodka aż do miejsca P'. Na tym stosunkowo krótkim odcinku pomiędzy miejscami P' a P, gdzie przenośnik ścianowy 4 z prowadnicą 5 znajduje się w tak zwanej krzywiźnie S wykonuje się pracę urabiania, w celu wytworzenia wcięcia 12. Najpóźniej wtedy, gdy strug 6 ma osiągnąć położenie pośrednie P, przenośnik ścianowy 4 z prowadnicą 5 jest przekładany na lewym odcinku końcowym, jak to jest pokazane na fig. 3C. Przenośnik ścianowy 4 i prowadnica 5 są teraz na całej długości położone do przodka wybierkowego 3. Z położenia pośredniego P według fig. 3C strug przejeżdża z powrotem, wykonując pracę urabiania w kierunku S, do lewego położenia końcowego i zwrotnego, jak to jest pokazane na fig. 30. Następnie strug 6 przejeżdża zgodnie z fig. 3E w kierunku strzałki S* do położenia ppórrenieeo P' i przez niego aż do drugiego końca ściany, względnie do drugiego położenia korłńcwsgo i zwrotnego, w którym w jednakowy sposób przez jazdą struga 6 w tę i z powrotem jest wytwarzane w przodku wcięcie 12. Przy ruchu struga 6 według fig. 3E, na odcinku pomiędzy lewym końcem przodka a położeniem pośrednim P' nie jest wykonywana praca urabiania, ponieważ przenośnik ścianowy 4 z prowadnicą 5 jest najpierw przekładany za strugiem 6, przejeżdżającym w kierunku strzałki S'. Na odcinku ściany pomiędzy położeniem pośrednim P a drugim, prawym końcem przodka wybierkowego 3, strug 6 wykonuje prace urabiania z ustaloną głebokością cięcia x.

Wszystkie wspomniane ruchy struga 6 przy automatycznej pracy mogą być sterowane, jak również procesy przekładki przenośnika ścianowego 4 i dociągania jednostek obudowy, przy czym te procesy są koordynowane z ruchem struga 6. Automatyczne przestawianie jednostek obudowy następuje w opisany sposób podczas pracy struga, w zależności od każdorazowego położenia strrga 6 w óścanie i w zależności od skoku resztkowego przesuwników 10 tak, że w ustalonym oostsęie zz strugiem 6 są automatycznie przestawione tylko te jednostki obudowy, których skok resztkowy, pozostający do dyspozycji dla przekładni prowadnicy 5, jest mniejszy od głębokości cięcia struga 6.

Przekładka przenośnika ścianowego 4 i prowadnicy 5 oraz przestawianie jednostek obudowy następuje za pomocą elektrohydraulicznego sterowania. Przy tym znajduję zastosowanie układy starowania znanego rodzaju, zwłaszcza takie w których elektroniczne przyrządy sterujące 13 /fig. 1/, przyporządkowane jednostkom obudowy są połączone między sobą i z centralnym przyrządem sterującym 15 przez przewody 14, którymi są doprowadzane dane znamionowe ściany. Podczas pracy struga określa się każdorazowe położenia struga 6 w ścianie za pomocą urządzenia pomiarowego drogi struga, znanego rodzaju, przyporządkowanego napędowi struga i doprowadza do centralnego przyrządu sterującego 15 oraz przyrządów sterujących 13 jednostek obudowy. Zaleca się umieszczenie na lub w prowadnicy 5 czujników kontrolnych 16, które określają przebieg struga 6 i korygują dane pomiarowe urządzenia pomiarowego drogi struga. Jako ta czujniki mogą być przewidziane włączniki synchroniczne lub tp. Istotne jest to, że do przyrządów sterujących 13 jednostek obudowy docierają informacje o każdorazowych korektach stanu struga 6 tak, ie przyrządy sterujące 13 mogą przeprowadzać w opisany sposób przekładkę

164 902 przenośnika ścianowego 4 wraz z prowadnicę 5 i przestawianie jednostek obudowy. Przesuwniki 10 są przyporządkowane do znanych urządzeń pomiarowych drogi skoku, które mierzą skok tłoka i wywołują przestawianie jednostek obudowy, gdy skok resztkowy przesuwników 10 jest mniejszy od głębokości cięcia struga. Centralny przyrząd sterujący 15 zawiera celowo jednostkę obsługową z klawiaturą za pomocą której wpływa się na pracę struga 6. Przy zmianach głębokości cięcia x struga 6, można przez odpowiednie uruchomienie włączników odpowiednio dopaso wać wielkość kroku dla przekładki przenośnika ścianowego 4 i prowadnicy 5 oraz jednostek obudowy. Poza tym układ może być tak dobrany, że może być zmieniany wybiórczo długi front struga na całej długości przodka wybierkowego, na struganie odcinkowe i odwrotnie. Dalej zaleca się takie ukształtowanie centralnego przyrządu sterującego 15 zaopatrzonego w centralny komputer, że grupy obudów mogą zmieniać ilość swoich jednostek obudowy.

Claims (6)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1· Sposób automatycznego urabiania strugiem węgla Itp· w ścianie za pomocą struga, poruszającego się wzdłuż przodka wybierkowego, w zmienialnych kierunkach na przekładalnej prowadnicy i z obudową kroczącą z elektrohydraulicznym sterowaniem, przy czym prowadnice struga, za pomocą hydraulicznych przesuwników, przyporządkowanych jednostkom obudowy kroczącej, po przejściu struga automatycznie przekłada się odcinkami o głębokość cięcia struga, a jednostki obudowy dociąga się w zależności od ruchu struga i postępu kroczenia obudowy, znamienny tym, że jednostki obudowy wewnątrz szeregu obudów umieszcza się w kierunku przekładki/R/ ze wzajem zmieniającym się przestawieniem, częściowo w przybliżeniu o głębokości cięcia /x/ struga, a częściowo o wymiar, który odpowiada wielokrotności głębokości cięcia /x/ i, że podczas jazdy urabiającej struga /6/, w zależności od każdorazowego położenia struga /6/ i skoku resztkowego przesuwników /10/, przestawia się automatycznie te jednostki obudowy, których resztkowy pozostający do dyspozycji dla przekładki prowadnicy /5/ struga /6/, jest mniejszy od głębokości cięcia /x/·
2. 2· Sposóp wbdłue zustra. 1, inzmlenny t ym, że wżwnętrz srzrsgu ebudow jednostki obudowy ustawia się w grupach, które każdorazowo raulurają co zlJmziuj trzy jedzostki obudowy, wzajemnie przestawione w kierunku przekładki, przy czym podczas jazdy urabiającej struga /6/, w odstępie za przebiegającym strugiem /6/, z każdej grupy obudów automatycznie przestawia się tylko ta jednostki obudowy, których skok resztkowy jest mniejszy od głębokości cięcia /x/·
3. 3· Sposób wuełzu naszaz. 1 1 nb 2 , nzmmienny t t ^m· ne u t^r gd/ P npr y nisgnWęcWu swojej pozycjj n ońcowko c wernl nej, η^ζΤ, nz sad wykony a π ia γ^ι^^ι^ζ' i rpHay ęcra, na części długości zworuj drogi cofa sWę do położenia pośredniego /P/, po czym prowadnicę /5/ przekłada się na tej części długości, a strug wykonuje pracę urabiania w cofa się do położenia końcowego i zwrotnego, z którego bez pracy urabiania przejeżdża do położenia pośredniego, a następnie wykonuje pracę urabiania przejeżdżając poprzez położenie pośrednie w kierunku do drugiego położenia końcowego i zwrotnego·
4. 4· Sposób «wedłu deβrlzt z, z na m lenny z m y» że w obezarzs pomiędzy wspornmianym położeniem pośrednim /P/ prowadnicą /5/ przekłada się odcinkami w ustalonym odstępie za smlugiem /6/ i, że bezpośrednio po zlstępująaur przekładce prowadnicy /5/ z pojedynczych grup obudów dociąga się tylko te jednostki obudowy, których skok resztkowy przesu^ika /10/ jest mniejszy od głębokości cięcia /x/·
5. 5· Sposób wuełzu dasrlz. z znamienni zym, że n ednojtki obudowy tak ustan wia się grupowo, że grupy obudowy rauWelaj- co najeniuj trzy, i najwyżej dwanaście, korzystnie cztery do ośmiu jednostek obudowy, stoj-aych wzajemnie stopniowo·
6. 6· Sposób według zastrz^ 4, znamienny tym, że zależne od skoku resztkowego ztulzwanWu przesuwni^mi /10/, w sensie przekładki obudów, przeprowadza się przez nadajniki sygnału /16/, umieszczone za drodze przebiegu zmlusl, w pzł-crenWc z hydraulicznym stulZuαnWwe centralnego przyrządu smwlur-cegz /15/, rlwWwllr-aegz położenia struga·