PL162903B1 - Sposób wytwarzania Izonitryloeterów PL - Google Patents

Sposób wytwarzania Izonitryloeterów PL

Info

Publication number
PL162903B1
PL162903B1 PL28570589A PL28570589A PL162903B1 PL 162903 B1 PL162903 B1 PL 162903B1 PL 28570589 A PL28570589 A PL 28570589A PL 28570589 A PL28570589 A PL 28570589A PL 162903 B1 PL162903 B1 PL 162903B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
preparation
mol
straight
branched
Prior art date
Application number
PL28570589A
Other languages
English (en)
Other versions
PL285705A1 (en
Inventor
Gyozo Janoki
Ewa Barbarics
Janos Harangi
Ferenc Rakias
Jeno Lang
Janos Lazar
Endre Lorinczi
Original Assignee
Orszagos Frederic Joliot Curie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Orszagos Frederic Joliot Curie filed Critical Orszagos Frederic Joliot Curie
Publication of PL285705A1 publication Critical patent/PL285705A1/xx
Publication of PL162903B1 publication Critical patent/PL162903B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

1. Sposób wytwarzania izonitryloeterów o wzorze CN-R-OR', w którym R oznacza grupe (C 2-C 8 ) alkilenowa o lancuchu prostym lub rozgalezionym, ewentualnie podstawiona chlorow- cem, grupa fenylowa lub chlorowcofenylowa, a R' oznacza grupe (C1 -C 4)alkilowa o lancuchu prostym lub rozgalezionym, znamienny tym, ze nitryl o wzorze HO-R"-CN, w którym R" oznacza grupe (C1 -C 7)alkilenowa o lancuchu prostym lub rozgalezionym, ewentualnie podsta- wiona chlorowcem, grupa fenylowa lub chlorowcofenylowa, poddaje sie reakcji ze srodkiem alkilujacym o wzorze R'-X, w którym R' ma wyzej podane znaczenie, a X oznacza chlorowiec lub grupe hydroksylowa wobec kwasu Lewisa jako katalizatora, wytworzony zwiazek o wzorze R'-O-R"-CN, w którym R' i R" maja wyzej podane znaczenie redukuje sie kompleksem wodorku metalu, wytworzona amine o wzorze R'O-R-NH2, w którym R i R' maja wyzej podane znaczenie formyluje sie kwasem mrówkowym albo reaktywna pochodna kwasu mrówkowego, po czym odciaga sie wode ze sformylowanego zwiazku. 2. Sposób wytwarzania izonitryloeterów o wzorze CN-R-OR', w którym R oznacza grupe (C 2-C 8)alkilenowa o lancuchu prostym lub rozgalezionym, ewentualnie podstawiona chlorow- cem, grupa fenylowa lub chlorowcofenylowa, a R' oznacza grupe (C1 -C 4)alkilowa o lancuchu prostym lub rozgalezionym, znamienny tym, ze amine o wzorze R'O-R-HN2, w którym R i R' maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z chloroformem wobec wodorotlenku metalu alkalicznego. PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe sposoby wytwarzania izonitryloeterów o ogólnym wzorze CN-R-OR', w którym R oznacza grupę (C 2-Cs)alkilenową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie podstawioną chlorowcem, grupę fenylową lub chlorowcofenylową, R' oznacza grupę (Ci-C 4)alkilową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym. Związki te będące prekursorami adduktów: izonitryloeter - sól metalu, stosuje się między innymi do wytwarzania jednego ze składników diagnostycznego zestawu odczynników przeznaczonego do znakowania technetem mTc.
Izonitryloetery CN-R-OR', stosowane jako prekursory do wytwarzania adduktów: izonitryloeter - sól metylu, występujących w zestawie odczynników przeznaczonych do znakowania technetem 99mTc można wytwarzać znanymi sposobami, takimi, jak sposoby ujawnione w europejskim opisie EP-A-233 368 i cytowanych tam odnośnikach.
Opracowano jednakże nowe sposoby wytwarzania związków o wzorze CN-R-OR' umożliwiające wytwarzanie tych związków w sposób prostszy, w procesach zawierających mniej etapów, z wyższymi wydajnościami, w łagodniejszych warunkach reakcji i/lub w łatwiej dostępnych substancji wyjściowych.
Przedmiotem wynalazku są zatem nowe sposoby wytwarzania izonitryloeterów o wzorze CN-R-OR', w którym R i R' mają wyżej podane znaczenie. Według wynalazku przebiegają one następująco.
a/ Nitryl o wzorze HO-R-CN, w którym R oznacza grupę (C2-Cs)alkilenową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie podstawioną chlorowcem, grupę fenylową lub chlorowcofenylową, poddaje się reakcji ze środkiem alkilującym o wzorze R'-X, w którym R' ma wyżej podane znaczenie, a X oznacza chlorowiec lub grupę hydroksylową w obecności kwasu Lewisa jako katalizatora.
Powstały związek o wzorze R'O-R-CN, w którym R' i R'' mają wyżej podane znaczenie, poddaje się redukcji kompleksem wodorku metalu, wytworzoną aminę o wzorze R'0-R-NH 2, w którym R i R' mają wyżej podane znaczenie formyluje się kwasem mrówkowym albo reaktywną pochodną kwasu mrówkowego, po czym odciąga się wodę ze sformylowanego związku, albo b/ Aminę o wzorze R'O-R-NH 2, w którym R i R' mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z chlorowcem wobec wodorotlenku metalu alkalicznego.
162 903
Zaletą sposobu a/ jest to, że związek pośredni o wzorze RO-R-NH 2 uzyskuje się prostszą drogą i z wyższą wydajnością niż w sposobach znanych dotychczas, a zatem całkowita wydajność procesu również się zwiększa. Główną zaletą sposobu b/ jest jego wykonalność.
W pierwszym etapie sposobu a/jako kwas Lewisa stosuje się np. chlorek cynku lub trójchlorek glinu. Kompleksowym wodorkiem metalu stosowanym jako środek redukujący w drugim etapie może być przykładowo wodorek litowo-glinowy lub borowodorek sodowy. Do formylowania aminy o wzorze RO-R-NH2 stosuje się korzystnie niższy mrówczan alkilowy albo mieszany bezwodnik kwasu mrówkowego i niższego kwasu alkanokarboksylowego jako reaktywną pochodną kwasu mrówkowego. Ostatnim etapem serii reakcji jest odciągnięcie wody, który przeprowadza się z użyciem znanego środka odwadniającego, takiego jak difosgen, tlenochlorek fosforu, trójchlorek fosforu lub chlorek tionylu w obecności zasady organicznej, takiej jak pirydyna, diizopropyloamina lub trietyloamina.
W sposobie b/ wodorotlenek metalu alkalicznego można również wprowadzić do mieszaniny reakcyjnej w postaci roztworu wodnego powodując wytwarzanie heterogenicznego środkowiska reakcji. W tym przypadku korzystne jest dodanie katalizatora przejścia fazowego dla przyspieszenia lub zwiększenia wydajności reakcji. Jako katalizator przejścia fazowego stosuje się np. czwartorzędową sól amoniową lub fosfoniową.
Wynalazek jest szczegółowo wyjaśniony w następujących przykładach, nie ograniczających jego zakresu. W widmach NMR przesunięcia chemiczne są podane w skali delta w jednostkach ppm.
Przykład I. Wytwarzanie 2-metoksy-2etylo-butyronitrylu.
Do kolby wyposażonej w absorber cyjanowodoru, mieszadło, termometr i wkraplacz wprowadza się 145 ml wody i 46,0 g (0,94 mola) cyjanku sodu. Do tego roztworu dodaje się 86 g (1,0 mol) ketonu dietylowego, a następnie wprowadza się kroplami, podczas chłodzenia lodem, w temperaturze 5-10°C, 151 ml 40% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Mieszaninę miesza się w temperaturze 5-10°C przez dodatkowe 30 minut. Następnie fazy rozdziela się, fazę wodną usuwa się i przemywa ją dwukrotnie ilościami po 100 ml eteru dietylowego. Przemywki łączy się z fazą organiczną, roztwór organiczny suszy się nad bezwodnym siarczanem sodowym, odparowuje się eter dietylowy, a pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem.
Wydajność 2-hydroksy-1-etylobutyronitrylu: 78 g (69% wydajności teoretycznej). Temperatura wrzenia produktu: 116°C (5,3 kPa NMR (CDCla): 1,05 (6H, 2CH3), 1,8 (4H,2CH2), 3,45 (1H, OH).
Mieszaninę 56,5 g (0,5 mola) uzyskanego powyżej 2-hydroksy-2-etylobutyronitrylu, 24 g (0,75 mola) bezwodnego metanolu i 68,1 g (0,5 mola) bezwodnego chlorku cynku miesza się w temperaturze 60°C w czasie 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną pozostawia się do schłodzenia do temperatury pokojowej i dodaje się 100 ml wody i 100 ml eteru dietylowego. Fazy rozdziela się, fazę organiczną przemywa się czteokrotnie porcjami po 30 ml wodą, a fazę wodną przemywa się czterokrotnie porcjami po 30 ml eteru. Roztwory organiczne łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, odparowuje się eter, a pozostałość destyluje się. Uzyskuje się 33 g (52% wydajności teoretycznej) 2metoksy-2-etylo-butyronitrylu o tempertaurze wrzenia 147°C.
NMR (CDCls): 0,96 (6 H, 2 CH2), (4H, 2 CH2), 3,36 (3H, OCH3).
Przykład II. Wytwarzanie 2-metoksy-izobutyror.iirylu.
Mieszaninę 85 g (1,0 mol) acetonocyjanhydryny 48 g, (1,5 mola) bezwodnego metanolu i 136,2 g (10 mol) bt^^z^o<di^^go chlorku cynku miesza się w tempertaurze 60°C w czasie 4 godzin. Mieszaninę reakcyjną schładza się do temperatury pokojowej, po czym dodaje się 200 ml wody i 200 ml eteru dietylowego. Fazy rozdziela się, fazę organiczną przemywa się czterokrotnie porcjami po 50 ml wody, a fazę wodną przemywa się czterokrotnie porcjami po 50 ml eteru dietylowego. Fazy eterowe łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, rozpuszczalnik odparowuje się, a pozostałość destyluje. Uzyskuje się 73 g (74% wydajność) 2-metoksy-izobutyronitrylu o temperaturze wrzenia 117°C. NMR (CDCU): 1,48 (6H, 2CH3), 2,22 (3H, OCH3).
Przykład III. Wytwarzanie 2-metoksyi2imetylo-butylΌn;iΓyIu.
Mieszaninę 99g (1,0 mol) 2-hydroksy-2-metylo-butyronitrylu, 48g (1,5 mola) bezwodnego metanolu i 136,2 g (1,0 mol) bezwodnego chlorku cynku miesza się w tempertaurze 60°C w czasie 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną oziębia się do temperatury pokojowej i dodaje 200 ml wody i 200 ml
162 903 eteru dietylowego. Fazy rozdziela się, fazę organiczną przemywa się czterokrotnie porcjami po 50 ml wody i fazę wodną przemywa się czterokrotnie porcjami po 50 ml eteru dietylowego. Roztwory organiczne łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, odparowuje się eter dietylowy, a pozostałość poddaje się destylacji. Wytwarza się 61 g (54% wydajności teoretycznej) 2-metoksy-2metylo-butyronitrylu o temperaturze wrzenia 135°C. NMR (CDCb): 0,99 (3H, CH 3), 1,45 (3H, CH3), 1,7-4-1,78 (2H, CH2), 3,37 (3H, OCH3).
Przykład IV. Wytwarzanie 2-metoksy-izobutyloaminy.
Mieszaninę 20,9 g (0,55 mola) wodorku litowo-glinowego i 600 ml suchego eteru dietylowego chłodzi się do temperatury poniżej 20°C, mieszając w atmosferze azotu, po czym do tego roztworu dodaje się kroplami, podczas chłodzenia mieszaninę 49,5 g (0,5 mola) 2-metoksy-izobutyronitrylu i 100 ml suchego eteru dietylowego. Następnie dodaje się kroplami, w warunkach chłodzenia, 35 ml 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego, a potem 70 ml wody. Wytrącony osad o barwie białej filtruje się i trzy razy przemywa się porcjami po 50 ml eteru dietylowego. Przesącz łączy się z przemywkami, następnie suszy nad siarczanem magnezowym, odparowuje rozpuszczalnik, a produkt destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytwarza się 45,3 g (88% wydajności teoretycznej) 2-metoksy-izobutyloaminy o temperaturze wrzenia 58°C przy 16kPa.
NMR (CDCl3): 1,13 (6H, 2 CH3), 1,82 (2H, NH2), 2,82 (2H, CH2), 3,19 (3H, OCH3).
Przykład V. Wytwarzanie 2-metoksy-2-metylo-butyloaminy.
Mieszaninę 20,9 g (0,55 mola) wodorku litowo-glinowego i 600 ml suchego eteru dietylowego oziębia się do temperatury poniżej 20°C, mieszając w atmosferze azotu, po czym do tego roztworu dodaje się kroplami, podczas chłodzenia, mieszaninę 56,5 g (0,5 mola) 2-metylo-izobutyronitrylu i 150 ml suchego eteru dietylowego. Mieszaninę miesza się następnie przez 30 minut i dodaje 35 ml 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego, a po nim 70 ml wody. Wytrącony osad o barwie białej filtruje się i przemywa trzykrotnie, porcjami po 50 ml eteru dietylowego. Przesącz i przemywki łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, odparowuje się eter, a pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskuje się 52,6 g (90% wydajności teoretycznej) 2-metoksy-2metylo-butyloaminy o temperaturze wrzenia 76°C przy 13,3 kPa.
NMR (CDCl3): 0,61 (3H, CH3), 0,85 (3H, CH3), 1,13 (2H, NH2), 1,29 (2H, CH2), 2,41 (2H, CH2), 2,92 (3H, OCH3).
Przykład VI. Wytwarzanie 2-metoksy-2-etylo-butyloaminy.
Mieszaninę 10,5 g (0,275 mola) wodorku litowo-glinowego i 300 ml suchego eteru dietylowego oziębia się do temperatury poniżej 20°C, mieszając w atmosferze azotu i dodaje się kroplami, podczas chłodzenia, mieszaninę 31,75g (0,25 mola) 2-metoksy-2-etylo-butylonitrylu i 50ml suchego eteru dietylowego. Następnie mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej przez 30 minut, dodaje się 18 ml 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego, kroplami podczas chłodzenia, a następnie dodaje się 35 ml wody. Wytrącony osad o brawie białej filtruje się i przemywa trzy razy porcjami po 25 ml eteru dietylowego. Przesącz i przemywki łączy się, suszy nad bezwodnym siarczanem sodu, eter odparowuje się, a pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytwarza się 29,5 g (90% wydajności teoretycznej) 2-metoksy-etylo-butyloaminy o temperaturze wrzenia 94°C przy 13,3kPa.
NMR (CDCl3): 0,78 (6H, 2CH3), 1,04 (2H, NH2), 1,35 (4H, 2CH2), 2,31 (2H, CH2), 2,82 (3H, OCH 3).
Przykład VII. Wytwarzanie 2-metoksy-izobutyloformamidu.
Mieszaninę 43,2 g (0,42 mola) 2-metoksy-izobutyloaminy i 200 ml (184,6 g 6 równoważników) mrówczanu etylowego utrzymuje się w stanie wrzenia w autoklawie, pod ciśnieniem 7,9· 102kPa przez 16 godzin. Nieprzereagowany mrówczan etylowy i powstały etanol odparowuje się. Uzyskuje się 55 g (99% wydajności) surowego 2-metoksy-izobutyloformamidu o czystości wystarczającej do dalszej konwersji (dehydratacji).
NMR (CDCl3): 1,18 (6 H, 2CH3), 3,12 (2H, CH2), 3,27 (3H, OCH3), 6,56 (1H, NH), 8,18 (1H, HCO).
Przykład VIII. Wytwarzanie 2-metoksy-2-metylo-butylo-formamidu.
Mieszaninę 49,14g (0,42 mola) 2-metoksy-2-metylo-butyloaminy i 200ml (184,6g równoważników) mrówczanu etylowego utrzymuje się w stanie wrzenia w autoklawie, pod ciśnieniem
162 903 5
7.9 · 102 kPa przez 20 godzin. Nieprzereagowany mrówczan etylowy i wytworzony etanol odparowuje się. Powstaje 60,4 g (99% wydajności teoretycznej) surowego 2-metoksy-2-metylo-butyloformamidu o czystości wystarczającej do dalszej konwersji (dehydratacji).
Przykład IX. Wytwarzanie 2-metoksy-2-etylo-butyloformamidu.
Mieszaninę 27,5 g (0,21 mola) 2-metoksy-2-etylo-butyloaminy i 100 ml (92,3 g, 6 równoważników) mrówczanu etylowego utrzymuje się w stanie wrzenia w autoklawie, pod ciśnieniem 7.9 · 102 kPa przez 24 godziny. Nieprzereagowany mrówczan etylowy i powstający w reakcji etanol odparowuje się. Uzyskuje się 33,1 g (99% wydajności teoretycznej) surowego 2-metoksy-2-etylobutyloformamidu. Substancja jest wystarczająco czysta do dalszej konwersji (dehydratacji).
Przykład X. Wytwarzanie 2-metoksyizobutylo-izonitrylu.
Do mieszaniny 52,4 g (0,4 mola) 2-metoksy-izobutylo-formamidu, 101,2 g (1 mol) diizopropyloaminy i 300 ml dichlorometanu dodaje się kroplami, podczas mieszania i utrzymywania mieszaniny w temperaturze 9°C, 76,7 g (0,5 mola) tlenochlorku fosforu. Następnie dodaje się roztwór 75 g węglanu sodowego w 300 ml wody. Fazy rozdziela się, fazę wodną przemywa się trzykrotnie porcjami po 100 ml dichlorometanu, a fazę organiczną przemywa się trzykrotnie porcjami po 150 ml wody. Roztwory organiczne łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, rozpuszczalnik odparowuje się, a pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymuje się 33,2 g (78% wydajności) 2-metoksy-izobutylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 64°C przy 3,3 kPa.
NMR (CDCla): 1,24 (6H, 2CHa), 3,23 (3H, OCH3), 3,35 (2H, CH2).
Przykład XI. Wytwarzanie 2-metoksy-2-metylo-butylo-izonitrylu.
Do mieszanej i ziębionej mieszaniny 58 g (0,4 mola) 2-metoksy-2-metylo-butyloformamidu, 101,2 g (1 mol) dii^c^j^i^op^ll^^miny i 3(^0 ml dichlorometanu dodaje się kroplami w temperaturze 2°C, 76,6 g (0,5 mola) tlenochlorku fosforu. Następnie do tej mieszaniny dodaje się kroplami, podczas chłodzenia 75 g węglanu sodowego w 300 ml wody. Fazy rozdziela się, fazę wodną przemywa się trzykrotnie porcjami po 100 ml dichlorometanu, a warstwę organiczną przemywa się trzy razy porcjami po 150 ml wody. Roztwory organiczne łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, rozpuszczalnik odparowuje się, a pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskuje się 38,1 g (75% wydajności) 2-metoksy-2-metylo-butylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 75°C przy 3,3 kPa.
NMR (CDCla): 0,72 (3H, CH3), 0,94 (3H, CH3), 2,37 (2H, CH2), 3,12 (3H, OCH3), 3,28 (2H, CH2).
Przykład XII. Wytwarzanie 2-metoksy-2-etylo-butylo-izonitrylu.
Do mieszanej, ziębionej mieszaniny 31,8 g (0,2 mola) 2-metoksy-2-etylo-butyloformamidu, 50,6 g (0,5 mola) diizopropyloaminy i 150 ml dichlorometanu dodaje się w tempertaurze 4°C kroplami 38,35 g (0,25 mola) tlenochlorku fosforu. Następnie, do mieszaniny dodaje się kroplami podczas chłodzenia, roztwór 38 g węglanu sodowego w 150 ml wody. Fazy rozdziela się, fazę wodną przemywa się trzy razy porcjami po 50 ml dichlorometanu, a fazę organiczną przemywa się trzykrotnie porcjami po 80 ml wody. Roztwory organiczne łączy się, suszy nad siarczanem sodowym, rozpuszczalnik odparowuje się i destyluje się pozostałość pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskuje się 20,6 g (75% wydajności) 2-metoksy-2-etylo-butylo-izonitrylu o tempertaurze wrzenia 87°C przy 3,3 kPa.
NMR (CDCla): 0,83 (6H, 2 CH3), 2,14 (4H, 2 CH2), 2,91 (3H, OCH3), 3,17 (2H, CH2).
Przykład XIII. Wytwarzanie 2-metoksy-irobatylo-ironitΓylu.
Do mieszaniny 20,6 g (0,2 mola) 2-metoksy-izobutyloaminy, 24 g (0,2 mola) chloroformu i 100 mg chlorku benzylo-trietyloamoniowego jako katalizatora dodaje się 60 ml dichlorometanu. Następnie, do mieszanej mieszaniny w temperaturze pokojowej dodaje się kroplami 60 ml 50% wodnego roztworu chlorku sodowego. Mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w stanie wrzenia w czasie 2 godzin, następnie rozcieńcza ilością 150 ml dichlorometanu i trzykrotnie przemywa porcjami po 50 ml wody. Fazę organiczną suszy się nad siarczanem sodu, rozpuszczalnik odparowuje się i destyluje się pozostałość pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskuje się 15,3 g (68% wydajności) 2-metoksy-izobatylo-ironitrylu o temperaturze wrzenia 64°C przy 3,3 kPa.
NMR (CDCl3): 1,24 (6H, 2 CH3), 3,23 (3H, OCH3), 3,35 (2H, CH2).
Przykład XIV. Wytwarzanie 2-metoksy-2-metylo-butylo-ironitrylu.
Ilość 60 ml 50% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego dodaje się kroplami, w temperaturze pokojowej do mieszaniny 23,4 g (0,2 mola) 2-metoksy-2-metylo-butyloaminy, 24,0 g (0,2
162 903 mola 16 ml) chloroformu, 100 mg chlorku benzylo-triotyloamoniowego jako katalizatora i 60 ml dichlorometanu. Mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w stanie wrzenia w czasie 2,5 godziny, następnie dodaje się 150 ml dichlorometanu i mieszaninę przemywa się trzykrotnie porcjami po 50 ml wody. Roztwór organiczny suszy się nad siarczanem sodowym, odparowuje się dichlorometan i destyluje się pozostałość pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskuje się 16,7 g (66% wydajności) 2-metoksy-2-metylo-butylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 75°C przy 3,3 kPa.
NMR (CDCl3): 0,72 (3H, OH3), 0,94 (3H, CH3), 2,37 (2H, CH2), 3,12 (3H, OCH3), 3,28 (2H, CH2).
Przykład XV. Wytwarzanie 2-metoksy-2-etylo-butylo-izonitrylu.
Ilość 60 ml 50% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego dodaje się kroplami, w temperaturze pokojowej do mieszaniny 26,2 g (0,2 mola) 2-metoksy-2-etylo-butyloaminy, 24 g (0,2 mola, 16 ml) chloroformu, 100 mg chlorku benzylo-trietylo-amoniowego jako katalizatora i 60 ml dichlorometanu. Mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w stanie wrzenia przez 3 godziny, następnie rozcieńcza ilością 150 ml dichlorometanu, przemywa trzykrotnie porcjami po 50 ml wody, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje się rozpuszczalnik. Pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem. Wytwarza się 18,3 (65% wydajności) 2-metoksy-2-metylo-butylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 87°C przy 3,3 kPa.
NMR (CDCl3): 0,85 (6H, 2 CH3), 2,14 (4H, 2 CH2), 2,91 (3H, OCH3), 3,17 (2H, CH2).
Przykład XV. Wytwarzanie 2-etoksy-izobutyronitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie II, z tą różnicą, że zamiast bezwodnego metanolu stosuje się 69 g (1,5 mola) bezwodnego etanolu. Otrzymuje się 94 g (83% wydajności) 2-etoksy-izobutyronitrylu o tempertaurze wrzenia 124°C.
Przykład XVI. Wytwarzanie 2-n-propoksy-izobutyronitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie II, z tą różnicą, że zamiast bezwodnego metanolu stosuje się 99g (1,5 mola) bezwodnego n-propanolu. Uzyskuje się 102,9g (81% wydajności) 2-n-propoksy-izobatyronitryla o tempertaurze wrzenia 129°C.
Przykład XVII. Wytwarzanie 2-izo-propoksy-izobutyronitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie II, z tą różnicą, że zamiast bezwodnego metanolu stosuje się 99 g (1,5 mola) bezwodnego izopropanolu. Uzyskuje się 97,8 g (77% wydajności) 2-izopropoksy-izobatyronitryla o temperaturze wrzenia 127°C.
Przykład XVIII. Wytwarzanie 2-etoksy-izobutyloaminy.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie IV, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyronitrylu stosuje się 56,5 g (0,5 mola) 2-etoksy-izobutyronitrylu. Uzyskuje się 54,4 g (93% wydajności) 2-etoksy-izobutyloaminy o temperaturze wrzenia 62°C przy 16kPa.
Przykład XIX. Wytwarzanie 2-n-propoksy-izobutyloaminy.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie IV, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyronitrylu stosuje się 63,5 g (0,5 mola) 2-n-propoksy-izobutyronitrylu. Uzyskuje się 58,9 g (90% wydajności) 2-n-propoksy-izobutyloaminy o temperaturze wrzenia 66°C przy 16kPa.
Przykład XX. Wytwarzanie 2-izopropoksy-izobatyloaminy.
Proces prowadzi się w posób opisany w przykładzie IV, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyirobatyronitryla stosuje się 63,5 g (0,5 mola) 2-izopropoksy-izofcutyronitryla. Uzyskuje się 57,0 g (87% wydajności) 2-izopropoksy-izobutyloaminy o temperaturze wrzenia 65°C przy 16kPa. .
Przykład XXI. Wytwarzanie 2-etoksy-izobutylo-formamida.
Proces prowadzi się w posób opisany w przykładzie VII, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyloaminy stosuje się 49,14 g (0,42 mola) 2-etoksy-izobutyloaminy. Uzyskuje się 60,29 g (99% wydajności) 2-etoksy-izobatyloformamida.
Przykład XXII. Wytwarzanie 2-n-propoksy-izobatylo-formamida.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie VII, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyirobatyloaminy stosuje się 55,02 g (0,42 mola) 2-n-propoksy-izobutyloaminy. Uzyskuje się 66,11 g (99% wydajności) 2-n-propoksy-irobatylo-formamidu.
Przykład XXIII. Wytwarzanie 2-izo-propoksy-izobutylo-formamidu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie VII, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyloaminy stosuje się 55,02 g (0,42 mola) 2-izopropoksy-izobatyloformamidu.
162 903
Przykład XXIV. Wytwarzanie 2-etoksy-izobutylo-izonitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie X, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutylo-formamidu stosuje się 58,0 g (0,4 mola) 2-etoksy-izobutylo-formamidu. Uzyskuje się 40,64 g (89% wydajności) 2-etoksy-izobutylo-nitrylu o temperaturze wrzenia 67°C przy 3,3 kPa.
Przykład XXV. Wytwarzanie 2-n-propoksy-izobutylo-izonitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie X, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutylo-formamidu stosuje się 2-n-propoksy-izobutyloformamid. Uzyskuje się 44,0 g (78% wydajności) 2-n-propoksy-izobutylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 69°C przy 3,3 kPa.
Przykład XXVI. Wytwarzanie 2-izopropoksy-izobutylo-izonitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie X, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutylo-formamidu stosuje się 63,6 g (0,4 mola) 2-izopropoksy-izobutylo-formamidu. Uzyskuje się 43,4 g (77% wydajności) 2-izopropoksy-izobutylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 67°C przy 3,3 kPa.
Przykład XXVII. Wytwarzanie 2-etoksy-izobutylo-izonitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie XIII, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyloaminy stosuje się 23,4 g (0,2 mola) 2-etoksy-izobutyloaminy. Uzyskuje się 17,27g (68% wydajności) 2-etoksy-izobutylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 67°C przy 3,3 kPa.
Przykład XXVIII. Wytwarzanie 2-n-propoksy-izobutylo-izonitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie XIII, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyloaminy stosuje się 26,2 g (0,2 mola) 2-n-propoksy-izobutyloaminy. Uzyskuje się 18,47 g (65% wydajności) 2-n-propoksy-izobutylo-izonitrylu o temperaturze wrzenia 69°C przy 3,3 kPa.
Przykład XXIX. Wytwarzanie 2-izopropoksy-izobutylo-izonitrylu.
Proces prowadzi się w sposób opisany w przykładzie XIII, z tą różnicą, że zamiast 2-metoksyizobutyloaminy stosuje się 26,2g (0,2 mola) 2-izopropoksy-izobutyloaminy. Uzyskuje się 18,05 g (64% wydajności) 2-izopropoksy-izobutylo-nitrylu o temperaturze wrzenia 68°C przy 3,3 kPa.
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 10 000 zł

Claims (2)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania izonitryloeterów o wzorze CN-R-OR', w którym R oznacza grupę (C2-Cs)alkilenową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie podstawioną chlorowcem, grupą fenylową lub chlorowcofenylową, a R' oznacza grupę (Ci-C 4)alkilową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, znamienny tym, że nitryl o wzorze HO-R-CN, w którym R oznacza grupę (Ci-C 7)alkilenową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie podstawioną chlorowcem, grupą fenylową lub chlorowcofenylową, poddaje się reakcji ze środkiem alkilującym o wzorze R'-X, w którym R' ma wyżej podane znaczenie, a X oznacza chlorowiec lub grupę hydroksylową wobec kwasu Lewisa jako katalizatora, wytworzony związek o wzorze R'-O-R-CN, w którym R' i R mają wyżej podane znaczenie redukuje się kompleksem wodorku metalu, wytworzoną aminę o wzorze RO-R-NH 2, w którym R i R' mają wyżej podane znaczenie formyluje się kwasem mrówkowym albo reaktywną pochodną kwasu mrówkowego, po czym odciąga się wodę ze sformylowanego związku.
  2. 2. Sposób wytwarzania izonitryloeterów o wzorze CN-R-OR', w którym R oznacza grupę (C 2-Cs)alkilenową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, ewentualnie podstawioną chlorowcem, grupą fenylową lub chlorowcofenylową, a R' oznacza grupę (Ci-C 4)alkilową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, znamienny tym, że aminę o wzorze RO-R-HN 2, w którym R i R' mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z chloroformem wobec wodorotlenku metalu alkalicznego.
PL28570589A 1988-12-19 1989-12-18 Sposób wytwarzania Izonitryloeterów PL PL162903B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
HU648488A HU202321B (en) 1988-12-19 1988-12-19 Diagnostic reagent set markable with tc of 99 mass no. and process for producing iso- nitryl-ethers

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL285705A1 PL285705A1 (en) 1991-12-16
PL162903B1 true PL162903B1 (pl) 1994-01-31

Family

ID=10971703

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL28570589A PL162903B1 (pl) 1988-12-19 1989-12-18 Sposób wytwarzania Izonitryloeterów PL

Country Status (2)

Country Link
HU (1) HU202321B (pl)
PL (1) PL162903B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
HU202321B (en) 1992-02-28
PL285705A1 (en) 1991-12-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
WO1999016742A1 (en) Processes and intermediates useful to make antifolates
US6262262B1 (en) Processes and intermediates useful to make antifolates
RU2299211C2 (ru) Способ получения сульфамидзамещенных имидазотриазинонов
AU630137B2 (en) Preparation of 5-amino-1,2,4-triazole-3-sulfonamides and intermediates
PL162903B1 (pl) Sposób wytwarzania Izonitryloeterów PL
CN113735752B (zh) 一种基于取代碘苯制备异硫脲化合物的方法
EP0183290B1 (en) A process for the preparation of bis-phosphineoxide compounds
US5089651A (en) Process for producing 3-iminonitriles
US20010031887A1 (en) Optically active phosphate derivative and its use
JP2009132624A (ja) ２，３−ジシアノナフタレン誘導体
CN108264526B (zh) 一类o,o,n配位三价双环磷化物、合成方法及其催化应用
JPS6136270A (ja) ２‐アルキル‐４，５‐ジヒドロキシメチルイミダゾールの製法
CN111892606B (zh) 1,4,7-三氮环壬烷-1,4-酮及1,4,7-三氮环壬烷-1,4-硫酮合成方法
US6090168A (en) Processes and intermediates useful to make antifolates
US4227013A (en) Process for preparing polyfunctional compounds
JPH03204839A (ja) １，４―ジヒドロキシ―２―ナフトエ酸アリールエステルの製造方法
US5382682A (en) Nitroanilides and their preparation
KR101321702B1 (ko) 3-[5&#39;-(3,4-비스-히드록시메틸-벤질옥시)-2&#39;-에틸-2-프로필-바이페닐-4-일]-펜탄-3-올의 신규 제조 방법
SU904295A1 (ru) Способ получени 3-[имидазо(1,2- @ )бензимидазолил-3]акриловых кислот
JPS58128356A (ja) ２−アルコキシメチレン−３，３−ジアルコキシブロパンニトリル類
KR880001850B1 (ko) 5-플루오로 피리돈 유도체의 제조방법
CN119080602A (zh) 一种7-炔-4-氧-辛酸的制备方法
JPH09110756A (ja) ビスフェノール系ジメチロール化合物の製造方法
US3962281A (en) Method of preparing aldehydes
KR930003757B1 (ko) 치환된 β-페닐아크릴산의 제조방법

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20081218