PL159234B1 - Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole - Google Patents

Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole

Info

Publication number
PL159234B1
PL159234B1 PL27372488A PL27372488A PL159234B1 PL 159234 B1 PL159234 B1 PL 159234B1 PL 27372488 A PL27372488 A PL 27372488A PL 27372488 A PL27372488 A PL 27372488A PL 159234 B1 PL159234 B1 PL 159234B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
protein
sequence
dna
hiv
antigenic properties
Prior art date
Application number
PL27372488A
Other languages
English (en)
Other versions
PL273724A1 (en
Inventor
Andrzej Plucienniczak
Adam Nowoslawski
Wojciech J Stec
Ireneusz Dybczynski
Bogdan Uznanski
Andrzej Wilk
Piotr Guga
Andrzej Okruszek
Maria Koziolkiewicz
Original Assignee
Polska Akad Nauk Centrum
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Polska Akad Nauk Centrum filed Critical Polska Akad Nauk Centrum
Priority to PL27372488A priority Critical patent/PL159234B1/pl
Publication of PL273724A1 publication Critical patent/PL273724A1/xx
Publication of PL159234B1 publication Critical patent/PL159234B1/pl

Links

Landscapes

  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)

Abstract

1 . Sposób w ytw arzania bialka o w lasnosciach anty- genowych rejonu g p 120 otoczki wirusa H IV zaw ieraja- cego am inokw asy 453-518, ew entualnie w polaczeniu z polipeptydem nosnikow ym , znamienny tym; ze syntety- - c zny DNA o wzorze (X )n-Y, w którym Y oznacza sekwencje: 5' T C G A G C A A T A T T A C A G G G C T G C T A T T - A A C A A G A G A T G G T G G T A A T A G C A A C A A T 3' A G C T C G T TA T A A TG T C C C G A C G A TA A TT - G TT C T C T A C C A C C A T T A T C G T T G T T A G A G T C C G A A A T C T T C A G A C C T G G A G G A G - G A G A T A T G A G G G A r A A T T G G A G A T C T G A - A C T C A G G C T T T A G A A G T C T G G A C C T C C T - C CTCTATA C T C C C T G T T A A C C T C T A G A C TT T T A T A T A A A T A T A A A G T A G T A A A A A T T G A - A C C A T T A G G A G T A G C A C C C A C C A A G G C A - A A T A T A T T T A T A T T T C A T C A T T T T T A A C - T T G G T A A T C C T C A T C G T G G G T G G T T C C G T A A G A G A A G A G T G G T G C A G A G A G A A A A A - A G A TG A T C 3' T TC T C T T C T C A C C A C G T C T C T C l TT T T T C T A - C TA G 5' a X sekwencje: 5' G A TC C C 3' 3 C T A G G G 5' przy czym n = 1 lub 0, laczy sie znanym i m etodam i / D NA w ektora ekspresyjnego, w prow adza sie zrekom bi- now any w ektor do kom órek bakteryjnych, k o m órki hoduje sie i w yodrebnia z nich bialko o wlasciw osciach antygenowych rejon u g p 1 2 0 o t o c z k i w i r u s a H I V o r a z ewentualnie odddziela polipeptyd nosnikowy. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania białka o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV odpowiedzialnego za chorobę AIDS.
Rozprzestrzeniająca się ostatnio choroba nabytego niedoboru odporności (AIDS) wywołała potrzebę wytworzenia specyficznych testów wykrywających zakażenie H1V, a także niemniej istotny problem wynalezienia szczepionki.
Infekcję wirusową można wykryć kilkoma metodami. Najczulsze z nich polegają na specyficznej reakcji przeciwciał z białkami zawierającymi determinanty antygenowe. Metody te można podzielić na dwie grupy:
1. Metody wykorzystujące reakcję preparatu diagnostycznego zawierającego antygen z przeciwciałami zawartymi we krwi chorego. Metoda ta pozwala na wykrycie przeciwciał wytworzonych przez organizm w wyniku zakażenia wirusem.
2. Metody wykorzystujące reakcję preparatu diagnostycznego zawierającego przeciwciała swoiste dla wirusa z białkami wyizolowanymi z organizmu chorego. Metoda ta pozwala na wykrycie białek zawierających determinanty antygenowe wirusa, powstałych w wyniku zakażenia i namnażania się wirusa. Przeciwciała stosowane w tej metodzie wytwarza się w organizmach zwierząt laboratoryjnych szczepionych preparatami zawierającymi antygeny wirusowe.
159 234
W obu tych przypadkach niezbędne jest zastosowanie znacznych ilości antygenu wirusowego. Antygenem może być cały, kompletny wirus, bądź też jego fragment w postaci peptydu zawierającego wystarczająco immunogenną determinantę antygenową. W przypadku wirusa HIV najdogodniejszym białkiem nadającym się do wykorzystania jako antygen jest białko otoczki gpl20 -najbardziej zewnętrzny i co za tym idzie najbardziej wystawiony na kontakt z systemem immunologicznym element wirusa.
Znane są sposoby wytwarzania białka o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV polegające na wyodrębnieniu naturalnego genu z wirusa, ligowaniu z wektorem ekspresyjnym trawionym endonukleazami restrykcyjnymi, wprowadzaniu zrekombinowanego wektora do komórek gospodarza, hodowaniu komórek i wyodrębnianiu białka [Petteway S. R. i wsp. (1987) Viruses and Human Cancer, Alan R. Liss, str. 15-28, Putney S. D. i wsp. (1986) Science 234, str. 1392-1395, Kenealy W. i wsp. (1987) AIDS research and human retroviruses 3, str. 95-105, Shoeman R. L. i wsp. (1987) Anal. Biochem. 161, str. 370-379, Gosting L. H. (1987) J. Clin. Microbiol. 25, str. 845-848, Barr P. J. (1987) Vaccine 5, str. 90-101].
Powyższe znane sposoby wymagają manipulacji wysoce patogennym materiałem, co stanowi poważne zagrożenie.
Znanymi dotychczas metodami wytwarzano białka o właściwościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV o łańcuchach aminokwasowych znacznie dłuższych niż określone niżej białko wytwarzane sposobem według wynalazku, lub też w połączeniu z innymi białkami tego wirusa, jak na przykład hybryda zawierająca 45 aminokwasów z rejonu gpl20 połączonych ze 187 aminokwasami z rejonu gp41. Białko zawierające kilka rejonów nie pozwala na rozróżnienie, który rejon jest odpowiedzialny za jego własności.
Sposób według wynalazku umożliwia wytworzenie białka o własnościach antygenowych otoczki wirusa HIV bez konieczności posługiwania się patogennym materiałem.
Sposobem według wynalazku wytwarza się białko o własnościach antygenowych rejonu gp 120 otoczki wirusa HIV, zawierające aminokwasy 453-518, ewentualnie w połączeniu z polipeptydem nośnikowym. Jako białka nośnikowe stosuje się najczęściej enzymy bakteryjne j3-galaktozydazę, acetylotransferazę chloroamfenikolową, białko A, i inne. Stwierdzono, że ten stosunkowo krótki łańcuch z rejonu gpl20 posiada własności antygenowe wystarczające do wykrycia przeciwciał w surowicy chorego.
Sposób według wynalazku polega na tym, że syntetyczną sekwencję DNA kodującą białko o sekwencji: ser ser asn ile thr gly leu leu leu thr arg asp gly gly asn ser asn asn glu ser glu ile fen arg pro gly gly gly asp met arg asp asn trp arg ser glu leu tyr lys tyr lys val val lys ile glu pro leu gly val ala pro thr lys ała lys arg arg val val gin arg glu lys arg łączy się znanymi metodami z wektorem ekspresyjnym trawionym endonukleazami r^^st^^ykcyjnymi, wprowadza się zrekombinowany wektor do komórek gospodarza bakteryjnego, komórki hoduje się, wyodrębnia z nich białko o własnościach antygenowych otoczki wirusa HIV i ewentualnie oddziela polipeptyd nośnikowy.
W celu oddzielenia polipeptydu nośnikowego wprowadza się w miejscu połączenia sekwencję aminokwasową umożliwiającą rozerwanie znanym sposobem wiązania polipeptydowego. Można tu zastosować sekwencje rozpoznawane przez enzymy proteolityczne takie jak na przykład: kolageneza, karboksypeptydaza B, aminodipeptydaza IV i inne, lub sekwencje wrażliwe na reakcje chemiczne, na przykład z cyjanobromem, hydroksyloaminą, hydrolizę kwasem i inne [Sharma S.
K., (1986), Separation Sci. Technol. 21, str. 701-726].
Korzystnie jest zastosować wrażliwą na hydrolizę w środowisku kwaśnym sekwencję aminokwasową asp-pro [Szoka P. R. i wsp., (1986), DNA 5, str. 11-20].
Zgodnie z wynalazkiem, korzystnie stosuje się DNA o wzorze (X)n - Y, w którym Y oznacza sekwencję:
5' TCGAGCAATATTACAGGGCTGCTATTAACAAGAGATGGTGGTAATAGCAACAAT
3' agctcgttataatgtcccgacgataattgttctctaccaccattatcgttgtta gagtccgaaatcttcagacctggaggaggagatatgagggacaattggagatctgaa ctcaggctttagaagtctggacctcctcctctatactccctgttaacctctagactt ΤΤΑ1 ATAAATATAAAGTAGTAA AyAATTGAACCATTAGGAGTAGCACCCACCAAGGCA AATATAnTATATnCATCATrnTACCTrGGTATTCTCCACCGTGGGTGGTTCCGT AAGAGAAGAGTGGTGCAGAGAGAAAAAAGATGATC 3'
TTCTTTTCTCACCTCGτCTCTCTTTTTTCTTCTTG 5'
159 234 kodująca białko o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV, a X sekwencję:
5' GATCCC 3'
3' CTAGGG 5' kodującą aminokwasy asp-pro, przy czym η = 1 lub 0.
Stosowana, w sposobie według wynalazku sekwencja DNA różni się od sekwencji nukleotydowych znanych szczepów wirusa HI V [Gen. Bank Release 44.0,1985]. Jednakże gen ten koduje właściwą sekwencję białka.
Sekwencję DNA otrzymuje się syntetyczne z oligonukleotydowych fragmentów zawierających 5 do 100 nukleotydów, które łączy się enzymatycznie w dwuniciowy łańcuch za pomocą ligazy.
Oligonukleotydowe fragmenty można otrzymać metodą amidofosforynową przez kolejne łączenie nukleozydów z zablokowanymi grupami czynnymi, przy czym grupy aminowe korzystnie blokuje się grupą izopropoksyacetylową.
Otrzymaną sekwencję DNA liguje się z wektorem plazmidowym, przeciętym odpowiednimi endonukleazami restrykcyjnymi. Jako wektor można zastosować na przykład plazmidy: pBR322, pUR222, pUC19 i inne. Korzystnie jest zastosować plazmid pUC19, pozwalający na selekcję genetyczną rekombinowanych klonów przy zastosowaniu bakterii Escherichia coli o genotypie lac , takie jak na przykład RRI, JM83, JM101 i inne. Korzystnie jest stosować szczep bakterii JM101.
Otrzymany w trakcie procesu, zdolny do replikacji zrekombinowany wektor plazmidowy, korzystnie pABil20 można stosować do wytwarzania preparatów zawierających DNA i RNA wykorzystywanych np. jako sondy diagnostyczne do wykrywania genów wirusa HIV.
W celu uzyskania biosyntezy białka plazmid ten trawi się odpowiednimi enzymami ressirykcyjnymi i wycięty fragment DNA liguje z wektorem ekspresyjnym trawionym endonukleazami resitrykcyjnymi. Jako wektor ekspresyjny można zastosować: plazmidy, na przykład pKK223, pDR450, pWR590, lub fagi, na przykład lambda gtll i inne. Korzystnie jest stosować wektor zawierający gen kodujący polipeptyd nośnikowy, np. wektor pWR450 zawierający gen kodujący białko będące fragmentem enzymu bakteryjnego J-galaktozydazy o długości 450 aminokwasów. Wektor ten zawiera elementy regulacyjne operonu metabolizmu laktozy (laz UV5, lacO) niewrażliwe na represje kataboliczną glukozą.
Zrekombinowanym wektorem, korzystnie plazmidem pRA27 transformuje się bakterie np. Escherichia coli. Korzystnie jest stosować szczepy o fenotypie dzikiego operonu metabolizmu laktozy, takie jak na przykład MM294, HB101, DH5 i inne. Zastosowanie tych szczepów umożliwia ekspresję genu regulowanego promotorem lacUV5 bez konieczności dodawania induktora do pożywki. Korzystnie jest stosować szczep bakterii MM294.
Otrzymane bakterie namnaża się i z hodowli wyodrębnia białko o własnościach antygenowych rejonu gp 120 otoczki wirusa HIV. Białko tojest nierozpuszczalne w cytoplazmie i ulega wytrąceniu w postaci tzw. ciałek inkluzyjnych.
Komórki bakteryjne lizuje się znanymi metodami, po czym korzystnie jest odwirować osad zawierający białko o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV.
Zaleca się przepłukać osad roztworami zawierającymi detergenty, takie jak na przykład: triton Χ-100, nonidet NR-20, sarkozyl i inne. Otrzymany osad rozpuszcza się w roztworze zawierającym 6M mocznik lub 6M chlorowodorek guanidyny.
Białko o własnościach antygenowych rejonu gp 120 otoczki wirusa HIV można oddzielić od polipeptydu nośnikowego. Białko hybrydowe kodowane przez zrekombinowany wektor plazmidowy pRA 27 zawiera w miejscu dołączenia białka o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV do polipeptydu nośnikowego sekwencję aminokwasową asp-pro wrażliwą na hydrolizę w środowisku kwaśnym. Sekwencja ta nie występuje w białku o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa H1V i może być użyta do oddzielenia tego białka od polipeptydu nośnikowego. Korzystnie jest zastosować trawienie 13% kwasem octowym, lub 70% kwasem mrówkowym w obecności czynnika'denaturującego, takiego jak 6M mocznik lub 6M chlorowodorek guanidyny metodą opisaną przez P. R. Szoka i wsp. [Szoka P. R. i wsp. (1986), DNA 5, str. 11-20].
Otrzymane sposobem według wynalazku białko o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV można związać z materiałem nośnikowym, takim jak na przykład kulki
159 234 5 polistyrenowe, lub bibuła nitrocelulozowa i stosować do wykrywania znanymi metodami obecności w surowicy chorych przeciwciał antywirusowych swoistych dla wirusa HIV.
Otrzymane sposobem według wynalazku białko o własnościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV można też stosować do immunizacji zwierząt laboratoryjnych w celu otrzymania przeciwciał.
Na załączonych rysunkach fig. 1 przedstawia autoradiografię żelu sekwencyjnego z sekwencją wstawki zawierającej syntetyczny DNA. Fig. 2 przedstawia schemat konstrukcji plazmidu pRA27, przy czym stosowane skróty oznaczają: ABil20 - fragment genu gpl20; bla - gen oporności na ampicylinę; ori - miejsce inicjacji replikacji DNA; Hindlll, Xbal miejsca cięć endonukleaz restrykcyjnych; lacP, lacO - elementy regulujące genu /5-galaktozydazy; /ł-gal - fragment genu βgalaktozydazy; pUC19, pWR50.0 - wektory plazmidowe; pABil20 - plazmid zawierający syntetyczny DNA. Fig. 3 przedstawia elektroforezę białek według Laemmlyego. Kanały 1 do 6 zawierają białka bak terii z plazmidem pRA27, kanał 7 zawiera białka bakterii z plazmidem pWR450.0. Fig. 4 przedstawia sekwencję nukleotydową i kodowaną przez nią sekwencję aminokwasową białka hybrydowego.
Przykład A. Chemiczna synteza oligodezoksyrybonukleotydów.
Fragmenty oligodezoksyrybonukleotydowe zestawione w tabeli otrzymano na drodze syntezy chemicznej metodą amidofosforynową, z wykorzystaniem grup izopropoksyacetylowych, blokujących funkcje egzoaminowe 5-dimetoksytritylonukleozydo-3-(3-cyjanoetylo-N-bis-izopropylo)amidofosforynów.
Tabela
Nić Fragment 3' 5' Długość
1 GGAGCTCGT 9
2 TATAATGTCCCGACGATAAT 20
3 TGTTCTCTACCAC 13
4 CATTATCGTTGTTACTCAGG 20
5 CTTTAGAAGTCTG 13
6 GACCTCCTCCTCTATACTCC 20
dolna 7 CTGTTAACCTCTAG 14
8 ACTTAATATATTTATATTTC 20
9 ATCATTTTTAACT 13
10 TGGTAATCCTCATCGTGGG 19
li TGGTTCCGTTTCT 13
12 CTTCTCACCACGTCTCTCT 19
13 TTTTTCTACTAGATC 15
14 TAGTAGAAAAAAGA 14
15 GAGACGTGGTGAG 13
16 AAGAGAAACGGAACCACCC 19
17 ACGATGAGGATTA 13
18 CCAAGTTAAAAATGATGAA 19
19 ATATAAATATATTA 14
górna 20 AGTCTAGAGGTTAACAGGGA 20
21 GTATAGAGGAGGAG 14
22 GTCCAGACTTCTAAAGCCT 19
23 GAGTAACAACGATA 14
24 ATGGTGGTAGAGAACAATT 19
25 ATCGTCGGGACATT 14
26 ATAACGAGCTCCCTAG 16
B. Enzymatyczne łączenie (ligacja) oligodezoksyrybonukleotydów w jeden dłuższy odcinek DNA.
Oczyszczone po chmiecznej syntezie oligodezoksyrybonukleotydy rozpuszczono w buforze TE o składzie 10 mM Tris-HCl, 1 mM EDTA, pH = 7,6 w taki sposób, aby stężenie każdego z fragmentów wynosiło 200pg/ml. Pierwszym etapem była fosforylacja końców 5' oligodezoksyrybonukleotydów. W tym celu zebrano osobno fragmenty 1-13 stanowiące dolną nić i 14-26 stanowiące górną nić DNA (tabela) w dwóch mieszaninach reakcyjnych biorąc po 1 /Lig (5//1) każdego fragmentu. Do obu mieszanin dodano 1/10 objętości buforu o składzie 0,5 M Tris-HCl, pH — 7,6, 50 mM MgCk, 50 mM /3-merkaptoetanolu, 10 mM ATP, oraz 5 jednostek enzymu -kinazy polinu6
159 234 kleotydowej. Mieszaniny reakcyjne inkubowano przez 4 godziny w 37°C. Po fosforylowaniu obie mieszaniny połączono i ogrzewano przez 5 minut w temperaturze 65°C. Po powolnym schłodzeniu do temperatury pokojowej, dodano 1 jednostkę enzymu ligazy faga T4 i inkubowano przez noc w temperaturze 10°C. Mieszaninę ligacyjną trawiono endonukleazami restrykcyjnymi BamHI i Xbal, po czym frakcjonowano elektroforetycznie w 10% żelu poliakryloamidowym.
Odcinek DNA o żądanej długości ekstrahowano z roztartego żelu buforem zawierającym 50 mM Tris-HCl, pH = 8, 0,3 M octan sodu, 4 mM EDTA, 0,2% SDS. Po wytrąceniu etanolem i odwirowaniu, DNA rozpuszczono w ΙΟΟμΙ buforu o składzie lOmM Tris-HCl, 1mM EDTA, pH = 7,6, po ponownym wytrąceniu etanolem próbkę rozpuszczono w 1Ομΐ tego samego buforu.
C. Wytworzenie plazmidu umożliwiającego powielenie matrycy genetycznej.
W etapie tym stosowano technikę klonowania, polegającą na połączeniu fragmentu DNA przeznaczonych do powielenia z DNA wektora i wprowadzeniu do komórek bakterii (transformacji). Odpowiednia selekcja kolonii bakteryjnych pozwala na odnalezienie rekombinowanego DNA. Klonowanie przeprowadzono stosując wektor plazmidowy pUC19 [Yanisch-Perron C., Vieira J., Messing J. (1985) Gene 33, str. 103-119].
1. Ligacja syntetycznego DNA z wektorem plazmidowym. 100 mg DNA plazmidowego przecięto endonukleazami restrykcyjnymi BamHI i Xbal, dodano syntetyczny DNA, po czym skład mieszaniny uzupełniono tak, aby zawierała 20 mM Tris-HCl, pH = 7,5, 10 mM MgCb ditiotreitol (odczynnik Clelanda) i 0,01% żelatyny. Dodano i jednostkę ligazy T4 i inkubowano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin.
Bakterie transformowano zmodyfikowaną metodą wykorzystującą chlorek wapnia [Mandel M., Higa A. (1970), J. Mol. Biol. 53, str. 154],
2. Transformacja bakterii.
Bakterie E. coli JM101 (genotyp: supE, Thi, elta[lac-proAB], [F', traD36, proAB, lacl9, ZdeltaM 15]) hodowano przez noc w pożywce L (1 % Bacto-Trypton, 0,5% ekstrakt drożdżowy, 1 % NaCl). 1 ml zawiesiny bakteryjnej dodano do 100 ml świeżej pożywki L i hodowano do momentu osiągnięcia gęstości 107 komórek na mililitr. Bakterie odwirowano i zawieszono w roztworze o składzie 50 mM CaCb, 10 mM Tris-HCl, pH = 8. Po 10 minutowej inkubacji w lodzie bakterie ponownie odwirowano, po czym zawieszono w 4 ml tego samego roztworu. Po 60 minutowej inkubacji w lodzie, do 0,2 ml zawiesiny bakterii dodano roztwór DNA i inkubowano dalsze 10 minut. Mieszaninę ogrzewano 1 minutę w 42°C, po czym rozcieńczono 1 ml świeżej pożywki L. Po 30 minutach inkubacji w 37°C 100μ1 zawiesiny bakterii wysiano na płytki z agarem MacConkeya uzupełnione dodatkiem 50^ug ampicyliny na 1 ml agaru. Spośród wyhodowanych kolonii bakteryjnych wybrano tę, która zawierała plazmid z wstawionym odcinkiem syntetycznego DNA. Oznaczona metodą Maxama [Maxam A., Gilbert W., (1980) Methods Enzymol. 65, str. 499-560] sekwencja nukleotydowa wstawki wykazała całkowitą zgodność z sekwencją matrycy genetycznej kodującej polipeptyd zawierający determinanty antygenowe białka otoczki wirusa HIV (fig. 1).
3. Namnażanie plazmidu.
DNA plazmidowe izolowano zmodyfikowaną metodą alkaliczną [Maniatis T. i wsp. (1972), Molecular Cloning. A Laboratory Manuał, str. 89-91]. 100 ml 16 godzinnej hodowli bakteryjnej odwirowano i zawieszono w 20 ml roztworu RI (25 mM Tris-HCl, pH = 8, 10 mM EDTA, 50 mM glukoza). Po ponownym odwirowaniu, bakterie zawieszono w 10ml roztworu RI. Dodano 5 mg lizozymu na 1 ml zawiesiny i inkubowano w lodzie przez 5 minut. Dodano 20 ml roztworu RII (0,2 N NaOH, 1% SDS), łagodnie wymieszano i dodano 15 ml roztworu RUI (5M octan potasu, pH = 4,8). Zawiesinę wymieszano i przesączono przez bibułę filtracyjną. Do przesączu dodano 27 ml izopropanolu. Wytrącone kwasy nukleinowe odwirowano i po przepłukaniu etanolem rozpuszczono w 1,6 ml buforu TE. Dodano 0,32 mg RN-azy i inkubowano 1 godzinę w 37°C. Po tym czasie dodano 0,6 ml roztworu 40% glikolu polietylenowego w 2M NaCl. Po całonocnej inkubacji w lodzie osad odwirowano i przepłukano 10% roztworem glikolu polietylowego w 0,5 M NaCl. Osad rozpuszczono w 0,8 ml buforu TE. Dodano 40μ1 10% roztworu SDS i ogrzewano w 65°C przez 10 minut. Dodano 80μ13M roztworu octanu potasu i dwukrotnie usuwano białka przez wytrząsanie z mieszaniną chloroformu z alkoholem izoamylowym (24:1). Z fazy wodnej wytrącono kwasy nukleinowe przez dodanie 2 objętości etanolu. Osad DNA przepłukano 70% etanolem i rozpuszczono w 0,5 ml buforu TE. Otrzymany w ten sposób plazmid pABi!20 można powielać bez
159 234 ograniczeń wraz z matrycą genetyczną kodującą polipeptyd zawierający determinanty antygenowe białka otoczki wirusa HIV. Plazmid ten może służyć do wytwarzania preparatów zawierających DNA lub RNA o sekwencji odpowiadającej syntetycznej matrycy. Nie nadaje się jednak do uzyskania biosyntezy białka. W tym celu należy przenieść matrycę genetyczną do wektora ekspresyjnego.
D. Konstrukcja plazmidu umożliwiającego biosyntezę białka.
Fragment DNA zawierający matrycę genetyczną wyciętą z plazmidu pABil20 przy użyciu endonukleaz restrykcyjnych Hindlll i Xbal i ligowano z wektorem ekspresyjnym pWR450.0 [Guo
L. H. i wsp. (1984), Gene 29, str, 251-254] przeciętym tymi samymi enzymami (fig.2). Mieszaninę ligacyjną użyto do transformacji bakterii MM294 (F”, endAl, hsdR17, supE44, thil, lambda”). Białka bakteryjne wyhodowanych kolonii poddano analizie na żelu poliakryloamidowym według Laemmlego [Laemli U. K., (1970), Naturę 227, str. 680-685]. Spośród wyhodowanych kolonii wybrano te, które syntetyzowały białko dłuższe niż fragment j3-galaktozydazy kodowany przez wektor pWR450.0. Analizę sześcm kolonii przedstawiono na fig. 3. Każda z nich zawierała plazmid pRA27, kodujący białko o sekwencji przedstawionej na fig. 4. Plazmid ten może służyć jako matryca genetyczna do wytwarzania na drodze biosyntezy w bakteriach preparatów zawierających DNA, RNA, a także białka.
Schemat konstrukcji plazmidu pRA27 przedstawiono na fig. 2.
E. Wytwarzanie białka kodowanego na matrycy genetycznej zawartej w plazmidzie pRA27.
1. Otrzymywanie ekstraktu białkowego z bakterii.
W celu namnożenia białka 100 ml kultury zawierającej bakterie E. coli MM294 z plazmidem pRA27 odwirowano i zawieszono w 10μ1 buforu o składzie: 10 mM fosforan sodowy, pH = 5,8, 1 mM chlorek magnezu, 5 mM /3-merkaptoetanoI, 1 mM EDTA i 20 mg lizozymu. Inkubowano w temperaturze pokojowej przez 30 minut, po czym doprowadzono do pH — 8, kilkakrotnie zamrażano i rozmrożono i sonikowano przez 1 minutę. Lizat wirowano w 6000 g przez 10 minut. Osad ciałek inkluzyjnych solubilizowano w buforze o składzie: 10 mM Tris-HCl, pH = 8, 1 mM chlorek magnezu, 5mM /}-merkaptoetanol i 6M mocznik. Ekstrakt wirowano w 6000 g przez 10 minut.
Supernatant zawierał surowy ekstrakt białka (do 90% całkowitej zawartości białka) o własnościach antygenowych otoczki wirusa HIV. Roztwór białka poddano testom immunologicznym przy użyciu surowic zawierających przeciwciała do różnych serotypów wirusa HIV. Surowice te wykazały powinowactwo zawartych w nich przeciwciał do białka kodowanego na matrycy genetycznej zawartej w plazmie pRA27.
159 234
M?t ThrMet 11 eThr AspSerLeuAl aValVal LeuGl nAraAr gAspTrpGl uAsnPro ArGAAAATGAYTACGGATYCAGTTT^GGTAGTTTyACAAAGTCTrTACyTTTAAAAAOAT
Gl yVal ThrGl nLeuAsn<AqLeuAl aAl aHi sProProFenAl aSerTrpArgAsnSer GGCGTTACCCAACTTAATCGCCTTGCAGCACATCCCCCTTTCGCCAGCTGGCGTAATAGC
61uGluAlaArgThrAspA-gProSerGlnGlnLeuArgSerLeuAsnGlyGluTrpArg GAAGAGGCCCGGACCGATCGCCCTTCCCAACAGTTGCGCAGCCTGAATGGCGAATGGCGC
FenAl aTrpFenProAl aProGl uAl aVal ProGl uier-TPLLeuGl uAysAspLeuPro TTTGCCTGGTTTCCGGCACCAGAWGCGGTGCCGGAAAGCTGGCTGGAGTGCGATCTTCCT
GluAlaA3pTThValValValProSerAsnTrpGlnMetHisGlyTyrAspAlaProI1e GAGGCCGGTACTGTCGTCGTCCCCTCAAACTGGCA&ATGCACGGTTACGATGCGCCCATC T yrThrAsnValThrTyrProI1eThrValAsnProProFenValProThrGluAsnPro TACACCAACGTAACCTATCCCATTACGGTCAATCCGCCGTTTGTTCCCACG&AGAATCCG
ThrGlyCysTyrSerLeuThrFenAsnValAspGluSerTrpLeuGlnGluGlyGlnThr acgggttgttactcgctcacatttaatgtggatgaaagctg«:tacaggaaggccagacg
Arg 11 el 1eFenAspGTyValAsnSerAlaFenHi sLeuTrpCysAsnGT yArgTrpVal cgaattatttttgatggcgttaactcggcgtttcatctgttgtgcaacgggcgctgggtc
TlyTyrGlyGlnAspSerArgLeuProSerTluFenAspLeuSsrAlaFenLeuArgAla GTTTACGGCCAGGAAAATCCTTTGCCGTCTGAATTTGACCTGAGCGCATTTTTACGCGCC
TlyGluAsnArgLeuAlaVa1MetVa1LeuArgTrpSerAspGlySerTyrLeyGluAsp G&AGAAAACCGCCTCGCGGTGATGGTGCTGCGTTGTAGTGACGGCAGTTATCTTTAAGAT
TlnAApPtetTrpPiggetSsrGT y11rFrAA-gAspValSerŁeuŁruHi sLysProThr CAGGATATGTGGCGGATGAGCGTTCATTTCCGTGACGTCTCGTTGCTGCAyAAACCGAAy
ThrTl nilsSeiAspFenHi pValAlaThAAggFenAsnAppAspFenSerArgAlaVal ACACAAATCAGCGAATTCCATGTrGCCACrCGCTTTAArGArGATTTCAGCAGCGArGrA
LeuGl uAl aGl uVal G1 nMetCysGl yGluLeuArgAspPyrLeeAAgVal ThrVal Ser CrGGAGGCTGAAGTTCAGATGTTCGGCGAGTTGCGTGACTACCTACGGGTAACAGTTrCT
LeuTrpGl r^(51 yGl uThhGT iAsI Al aSerGl yTh^Al aProFenGT yGl yGl u 11 e 11 e TrArGGCAGGTTTAAACGCAGGTCGCCAGCGGCACCGTCGCCTTCGGCGGTGAAATTATC
AspGl uArgGl yGl yT yr Al aAspArgVal ThrLeuArgLeuAsnVal 61 uAsnProLys 6ATGA.TCGTGG'rGG'rrArGCCGATCGCGrCAAiA^rAC5TCrA:AA.CGTCGAA.AACCCGAAA
LeuTiTTpSi^irAl aTl u 1.1 pProAsnLeuTyrArgAl aVal Val G1 uLeuHi pThr Al «Asp ATTTGGATCGCCGAAATCCeGAATCTCTArCGTGCETTTTTTTGAACTTCACACCGCCTAC
G1yThrLeu ϊ1©61uAl aGluAl©CysAspVs!61yFonArgGluVal Arg11sGluAsn GTCACGCTGATTGAAGCAGAftGCCTGCGATTTCGGTTrCCGAGAGGTTCTGATTGAAAAT yLeuLeuL&uLsuApnGl yLysProLeuLeul 1 ©ArgGl yVal AsnArgHi 361 uHi p GTTCTGCTGCT6CyGAACGGCAASCCGGT6CT6ATyCGA66CGTTAACCGTCACGATCAy
Hi pProLeuHi pGl yGl nValMetAppGl uGl nThrSHst Val 61 nAsp 11 eLeuLeunet AAyCAycyTCAyGGyAA6GyCATGGATGAGCAGACGATTGTGCAGGATATCAyGAyGAyG
LypTl nAsnAsnFenAipAlaValArgCypSerHi 5ryrProApnHi pProLeuTrpTyr AAGCAGAACAACTTTAACGCCGTGCGCTGTTCGCATTATACGAACCATCCGCT6rGTTAA
ThrLeuAysAspAAgTyrGlyLeuTyrValValAspGluAl aAsn11eGluThrHi pGly AAGATGTGAGAAAGATAAGGCATGTATGTGGrTGATGAA6AAAATATTTAAACCCACGGC
MetValProMetAsnArgLeuThrAspAspProAigTrpLeuProAlaMetSerGluArg AyTGTTCCAArTAATCTyCTGAAATATGATCCGCGATTTATACCGGAGATGAGCGAACGC
ValThrArgMetValGl nArgAppArgApnHi pArgAlaSerSerAsnSerSerSerPro TrAAAGAGAArGGyGAAGCGCGAyCGyAAyCAAAGTGAGAGAT CGAATTAGATCrCGCCC
T1 yAspProSerSer A5a 11 eThrll yLeuLeuLeuThr AraAppGl yGl yAsnSer Apn GTGGATAAATATAGAAATATyACATGGCTTAyAyTAAAAAGAGAyGGTGGyAArAGAAAC
AsnTl uSerTl uli ^mA^P^Gl yGl yGl yAsplMee ArgAspAsnTrpArgSerGl u AArTATyAATAAATAyyAAGACCTGTATGAGGAGArArTAGGGACAATTGGAGATCrGAA
LeuT^rLycr ^Lyp^al Val Lye 11 eGl uProŁeuTl yVal Al aProThrLypAl aLyp rrArAyAAATATAAAGYAGTAAAAATTGAACCATAGGGATTAGCACCCACAAAGGCAAAT
ArgArgValValGlnArgGluLysArgSSS
AGAAGAGTTTYGAAGAGAGAAAAAAGAyGA 4
2 3 4 5 6 7
FIG. 3
l/ABiiąóyi bla lacP
U bla >—l on Z pWR45OO lacP| /
—c on pRA 27 jggoł^fcśa^fe?^
159 234
Zakład Wydawnictw UPRP. Nakład90egz.
Cena 10 000 zł

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patento we
    1. Sposób wytwarzania białka o własnościach antygenowych rejonu gp 120 otoczki wirusa HIV zawierającego aminokwasy 453-518, ewentualnie w połączeniu z polipeptydem nośnikowym, znamienny tym, że syntetyczny DNA o wzorze (X)n-Y, w którym Y oznacza sekwencję:
    5' TCGAGCAATATTACAGGGCTGCTATTAACAAGAGATGGTGGTAATAGCAACAAT
    3' AGCTCGTTATAATGTCCCGACGATAATTGTTCTCTACCACCATTATCGTTGTTA
    GAGTCCGAAATCTTCAGACCTGGAGGAGGAGATATGAGGGACAATTGGAGATCTGAA
    CTCAGGCTTTAGAAGTCTGGACCTCCTCCTCTATACTCCCTGTTAACCTCTAGACTT
    TTATATA.AATATAAAGTAGTAAAAATTGAACCATTAGGAGTAGCACCCACCAAGGCA
    AATATATTTATATTTTCATCATrrrTAACTnrGGTAATCCTCATCGTGGGTGGTTCCGT
    AATAGAATAGTGGTGCATATAGAAAAAAGATGATC3' nncTCTTCTCACCACTTCTCTCTTTTTnCTACTAT 5' a X sekwencję:
    5' GATCCC 3'
    3' CTAGGG 5' przy czym η = 1 lub 0, łączy się znanymi metodami z DNA wektora ekspresyjnego, wprowadza się zrekombinowany wektor do komórek bakteryjnych, komórki hoduje się i wyodrębnia z nich białko o właściwościach antygenowych rejonu gpl20 otoczki wirusa HIV, oraz ewentualnie odddziela polipeptyd nośnikowy.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zrekombinowany wektor stosuje się plazmid pRA27.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się wektor ekspresyjny zawierający elementy regulacyjne operonu metabolizmu laktozy.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że stosuje się szczepy bakteryjne o fenotypie dzikiego operonu laktozy.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się wektor ekspresyjny zawierający sekwencję kodującą polipeptyd nośnikowy.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że stosuje się wektor ekspresyjny zawierający sekwencję kodującą fragment /3-galaktozydazy o długości 450 aminokwasów.
PL27372488A 1988-07-14 1988-07-14 Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole PL159234B1 (en)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL27372488A PL159234B1 (en) 1988-07-14 1988-07-14 Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL27372488A PL159234B1 (en) 1988-07-14 1988-07-14 Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL273724A1 PL273724A1 (en) 1990-01-22
PL159234B1 true PL159234B1 (en) 1992-11-30

Family

ID=20043256

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL27372488A PL159234B1 (en) 1988-07-14 1988-07-14 Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL159234B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL273724A1 (en) 1990-01-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP0013828B2 (en) Recombinant DNA, hosts transformed with it and processes for the preparation of polypeptides
US5082776A (en) Method of producing an adult t cell leukemia virus fused antigen polypeptide
Fleckenstein et al. Cloning of the complete human cytomegalovirus genome in cosmids
Houman et al. Transcriptional antitermination in the bgl operon of E. coli is modulated by a specific RNA binding protein
Delling et al. Conserved nucleotides in the TAR RNA stem of human immunodeficiency virus type 1 are critical for Tat binding and trans activation: model for TAR RNA tertiary structure
US5124255A (en) CKS method of protein synthesis
JPS6371185A (ja) ヒト・インターロイキン−1αの合成遺伝子
O'Callaghan et al. Immunogenicity of foreign peptide epitopes expressed in bacterial envelope proteins
JP2554459B2 (ja) β−ウロガストロン遺伝子、対応プラスミド組換体及び対応形質転換体
EP0117767A1 (en) Production of parvovirus subunit vaccines
AU709415B2 (en) Construction of nucleoprotein based assemblies comprising addressable components for nanoscale assembly and nanoprocessors
JP2624308B2 (ja) 高度に抑制しうる発現制御配列
EP0195303B1 (en) Plasmid vectors for expression in escherichia coli and/or bacillus subtilis
EP0182442A2 (en) Recombinant DNA molecules and their method of production
US4735800A (en) Vaccines against rift valley fever virus
EP0133063B1 (en) Immunologically reactive non-glycosylated amino acid chains of glycoprotein b of herpes virus types 1 and 2
JPH01160998A (ja) ポリペプチド
US5310876A (en) Expression of HIV1 and HIV2 polypeptides and their use
PL159234B1 (en) Method of obtaining a protein exhibiting antigenic properties in respect to hiv areole
PL161070B1 (pl) cej geny wirusa HIV i/lub do biosyntezy bialka o wlasciwosciach antygenowych otoczkiwirusa HIVUrzad Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej PL
US6268122B1 (en) Recombinant DNA molecules and their method of production
ES2313727T3 (es) Expresion embebida de proteinas heterologas.
JP2574146B2 (ja) ポリペプチド発現ベクタ−、該ベクタ−で形質転換した宿主及び該宿主によるポリペプチドの製造法
CA1341644C (en) Recombinant dna molecules and their method of production
JPH022353A (ja) ヒトb細胞分化因子の製造法