PL154460B1 - Moving lining for protecting underground gate ends - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA POLSKA	OPIS PATENTOWY	154 460
	Patent dodatkowy	Int. Cl.5 E21D 23/08 unnsu ® β 0 miL
URZĄD	do patentu w- Zgłoszono: 86 08 21 /P. 261116,/ Pierwszeństwo 85 08 22 Węgry
PATENTOWY RP	Zgłoszenie ogłoszono: 87 05 18 Opis patentowy opublikowano: 1991 12 31

Twórca wynalazku: Uprawniony z patentu: Oroszlanyi Szenbanyak, Oroszlany

OBUDOWA KROOZ4CA DO ZABEZPIECZANIA PODZIEMNYCH PRZODKÓW ŚCIANOWYCH

Przedmiotem wralazku jest obudowa krocząca do zabezpieczania podziemnych przodków ścianowych, korzystnie stosowana w takich miejscach, gdzie w^rzyrałość spągu jest niewielka lub jest on sam odkształcany albo jest wypełniony wodą. W przodkach ścianowych w podzeenrnym górnictwie są znane zestawy obudów kroczących, które składają się z ustawionych obok siebie i wzajemnie połączonych hydraulicznych obudów kroczących. Do każdej obudowy kroczącej przynależy spągnica, stropnica, zespół dźwigni przegubowych je łączących, hydrauliczny stojak, włączony pomędzy spągnicę a stropnicę oraz hydrauliczny przesuwnik, służący do przesuwania do przodu, przyłączony jednym końcem bezpośrednio do przenośnika ścianowego leżącego «dłuż przodka ścianowego. Znane zestawy obudów kroczących różnią się między sobą w ogólności ukształtowaniem szczegółów wspomianych obudów lub przykładowo w ukształtowaniu zespołów dźwigni przegubowych w ilości i jakości hydrauHcznych stojaków.

W ogólnie stosowanych obudowach koniec spągnicy znacznie w^staje do ściany, aby odcinek stropu wyrobiska, podczas wbberki mógł zostać na jak najkrótszej drodze podparty. W przypadku wstającej spągnicy, koniec spągnicy od strony ściany, przy przejmowaniu obciążenia, przejmuje istotnie większe obciążenie spągu od końca spągnicy po stronie zαwołtwej. Ten stan jest szczególnie niekorzystny, gdy spąg jest o mdejszej W^zymałoś!, odkształcalny, albo sam jest wP^niony wodą. Niekorzystny stan oznacza, że koniec spągnicy z powodu dużego skoncentrowania obciążenia, działającego na koniec spągnicy, zagłębia się w spągu. Z tego powodu spągnica, przy przesuwaniu do przodu zestawu obudów, zostaje zagłębiona i może być podniesiona tylko za pomocą oddzielnych, względnie specjalnych środków, aby podążyć za obudową kroczącą.

Aby co najmnńej częściowo uniknąć, przedstawione szkicowo niekorzystne okoliczności, spągnicę obudów kroczących są przedłużone w kierunku ściany. Tak przedłużony koniec spąg154 460

154 460 nicy dochodzi blisko dc rzutu końca stropnicy, w odniesieniu do płaszczyzny spągu i jest wystawiony na koncentrowane obciążenie. To rozwiązanie mi jednakże niedogodność, że przenośnik ścianowy powinien być podnnesiony na wymiar, odp>*ri.adaJący grubości spągnicy, ponieważ spągnica może być przedłużona tylko pod przenośnikiem ścianowym. Podniesiony przenośnik ścianowy zmlejsza sprawność łado^i^^a urobionego urobku. Dalsza niedogodność tego rozwiązania polega na tym, że długa spągnica nie maże łatwo dopasować się do nierówności spągu i dlatego do przekroczenia nierówności jest potrzebny dłuższy stopień przejściowy, jak przy jednostkach kroczących z krótkimi spągnicami.

Według nowych odmian znanych rozwiązań nowe doświadczenia poziwoiły na zMn.ejszenie zagłębienia spągnicy. Te doświadczenia polegały na tym, że spągnica zamiast przedłużenia jest utworzona z dwóch belkowych elementów, które odpowiednio przenoszą obciążenie. Podparcie jest zapewnione przez hydrauliczne, podwinie działające stojaki. Przy tym rozwiązaniu, gdy spągnica zagłębia się, to jeden z jej elementów jest podnoszony za pomocą hydrauHcznego podwinie działającego stojaka, podczas gdy stropnica za pomocą drugiego elementu, przynależącego do obudowy kroczącej i stojaka z nią współpracującego pozostaje w położeniu podpartym. Po pod^esieniu elementu spągnicy o potrzebny wymar, belka lub tp. jest osadzona, a następnie ten element spągnicy za pomocą przynależnego stojaka jest ponowie podjparty. Podobnie postępuje się z drugim elementem spągnicy.

Przesuwanie do przodu obudowy kroczącej tak wrtromaej, wymaga w.ele nakładu pracy. Właściwie także to rozwiązanie nie może całkowicie rozwiązać bezzakłóceniowego przesuwu do przodu. Ta konstrukcja mi jeszcze niedogodność, że powierzchnia podstawy elementów tworzących spągnicę jest mnejsza niż przy spągnicy niedzielonej, dlatego nacisk działający na nią jest większy.

Zadaniem wynlazku było usunięcie w większej części wspominanych niedogodności znanych obudów kroczących a dzięki temu stworzenie takiej obudowy, która mogłaby bezzakłóceniowo przesuwać się do przodu, szczególnie przy spągach o młej wC:ΓzymiaoOśj, które w stanie zmięknienia są skłonne do pęcznienia.

Zadanie to zostało rozwiązane wdług wynlazku, dzięki temu, że urządzenie podnoszące stanowi dwignia kątowa, która w punkcie obrotu jest zamocowana do spągnic, a jednym ramieniem jest przyłączona przegubowo do końca słowika kroczącego, przyłączonego z drugiej strony do belki spągnicy i której drugie ramię zawiera rolkę, która opiera się na belce. Korzystnie belka spągnicy jest oparta na całej długości na spągu i za pomocą odcinka sięgającego między obydwie części spągnicy jest przez nie prowadzona bocznie i że obydwie części spągnicy zawierają prowiddicę, uniemoóżiwiającą pionowy ruch belki spągnicy.

Obudowy kroczące, zaopatrzone w urządzenie podnoszące według wynalazku, są prostej budowy, a ich podnośzenie nadzwyczaj skutecznie służy także w takich przypadkach, gdy obudowy z powodu wCtrzclmłoOci spągu są skłonne do zagłębiania się. Dzięki ukształtowaniu konstrukcji według wynalazku spągnica ma odpowiednio dużą powieΓzchrnę, dzięki temu właściwy nacisk na spągnicę leży wewiątrz wartości tolerancji. Ten właściwy nacisk na spągnicę jest w konstrukcjach według wynalazku w każdym razie korzyytniejszy niż przy zastosowaniu wszystkich innych konstrukcji do potrzebnego celu. Dalszą zaletą jest to, że ważny hydrauliczny element lub elementy w obudowie kroczącej, to znaczy stojak nie musi być połwijnego działania, wystarczy zastosowanie prostego słowika roboczego.

Przedmiot wynalazku jest siiłocznioic w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku z boku, częściowo w przekroju, pierwszy przykład wykonania obudowy fig.2 - inny przykład wykonania w odrnesieniu do urządzenia podnoszącego, fig.3 - przekrój poprzeczny przez płaszczyznę A-A według fig.l, fig.4 - w widoku z boku, częścoowo w przekroju inny przykład wykonania obudowy kroczącej, a fig. 5 - inny przykład wykonania w odniesieniu do urządzenia podnoszącego.

W postaci wykonania obudowy kroczącej, przedstawionej na fig. 1 i 3, zespół dźwigni 16 jest włączony przez przeguby pom-ędzy spągnicą 1 a stropnicą 12, zapewinając połączę154 460 nie pomiędzy spągnicą 1 a stropnicą 12. Także pomiędzy spągnicą 1 a stropnicą 12 jest włączony stojak 14, który jest właściwie hydraulicznym siłownikiem i za pomocą którego spągnica 1, względnie stropnica 12 m>gą być wzajemnie naprężone.

Do jednostki obudów kroczących, która jest utworzona z wielu obudów kroczących według wmilazku przynależy urządzenie przenośnikowe 18, które rozciąga się w kierunku wzdłużnym przodka ścianowego «dłuż zestawu. Działanie obudów kroczących jest pooozecluaLe znane.

Według ^nalazku zostało zastosowane inne urządzenie podnoszące 26 oraz inaczej ukssrtałtowana spągnicą 1. Jak pokazują fig.l i 3, spągnicą 1 składa się w tej postaci wkoraarnia z elementów 10 i belki 24, umieszczonej pośrodku. Koniec belki 24, po stronie ścianowej, jest przyłączony przegubowo do przenośnika ścianowego 18. Belka 24 może być tak ukształtonena, że jej przednia, oddzielna część 25 przynależy do mechanizmu przegubowego, służącego do połączenia z przenośnikiem ściaowy^m 18. W postaci wykonania «dług fig.l belka 24 tworzy nierozdzielną całość, a jej przedłużenie 25 w części przednnej, jest przyłączone w rodzaju prze gubu do przenośnika ścianowego 18. Jak jest widoczne z fig. 3, spągnicą 1 jest utworzona z dwóch elementów 10 i belki 24, umieszczonej w środku pomiędzy nimi. Belka 24 jest umieszczona w pro-wd^cy 40 pod elementami 10. Cała spągnicą 1 jest w stostnku do płasz<zyzny symetrii 42 uksztił0owana symeerycznie. Przesunęcie pionowe belki 24 jest ograniczone do góry przez żebra 46, które są umieszczone na elementach 10, weewintrz prowadź cy 40.

Do właściwego urządzenia podnoszącego 26 przynależy dźwignia kątowa 38, która jest przyłączona przez przegub 30 do elementu 10 lub elementów 10 spągnicy 1. Na dłuższym ramieniu dźwigni kąto«j 38 jest ułożyskowaina rolka 28. Ta rolka 28 opiera się na przedłużeniu 25 belki 24. Na krótszym raideniu 37 dźwigni kątowej 38 jest przyłączony przegubowo jeden koniec przesuwnika 20. Do dźwigni kątowej 38 przynależy zderzak 27, który służy do ograniczenia obrotu dźwigni kątowej 38 w jednym kierunku. Drtągi koniec przesuwni^ 20 jest przyłączony przez przegub do belki 24. W położeniu «dług fig.l wzystkie części spągnicy 1 opierają się na spągu 22.

Działanie obudowy «dług ^nalazku jest wyjaśnione, wchodząc z położenia, które jest pokazane na fig. 1. Figura ta pokazuje położenie belki 24, a przez to także przenośnika ścianowego 18, po zakończeniu przesuwu. Po zakończeniu przesuwu przenośnika ścianowego 18 stojak 14 jest luzowany. Stropnica 12 pod działaniem swajego ciężaru obniża się o niewielki wymiar. W stanie zlutowanym obudowy dźwignia kątowa 38, przez uruchomienie przesuwni^ obraca się wokół przegubu 30 w kierunku przecńn^^ do ruchu wskazówek zegara /fig.l/.

W czasie tego procesu podnoszą się elementy 10 spągnicy 1, które opierają się za pomocą rolek 28 na przedłużeniu 25. Dzięki temu cała obudowa jest przygotowana do przesunę cia, które następuje przez dalsze uruchomienie przesuwnika 20. Po przesunięciu do przodu obudowy stojak 14 jest ponownie posadzony, a sąsiednie obudowy kroczące mogą zostać przesunięte do przodu. Po przesunięciu w ustalonej ilości obudów kroczących przenośnik ścianowy 18 msze być ponowne przesunęty. W tym celu przesuwnik 20 jest uruchamiany w sensie zmnaejszinia długości. Przy rozpoczęciu tego procesu roboczego dźwignia kątowa 38 obraca się wskół przegubu 30 w kierunku zgodnym ze wskazówkami zegara /fig.l/, aż zderzak 27 osiągnie położenie, przedstawione n-a fig.l, uaiim>łliwiające dalszy obrót dźwigni kątowej 38. Po zetknięciu zderzaka 27 z belką 24 przenośnik ścianowy 18, prowadzony przez elementy 10 spągnicy 1 jest przesuwany na lewo, jak wyjaśniono na fig.l.

Korrtystną, odmienną postać urządzenia podnoszącego 26 pokazuje fig.2. W przykładzie wykonania przedstawionym na fig.2, stosuje się spągnice 1, Maące również dwa elementy 10, które mją pośrodku belkę 24. W tej postaci w^onania belka 24 składa się z dwóch części. Przedłużenie 25 jest przyłączone za pom>cą przegubu 25 do tylnej części belki 24. W urządzeniu podnoszącym 26 nie ma dźwigni kątowj, lecz jest zastosowany sioownik 32, ^konujący właściwe podno!5zenie. Ten hydrauliczny s^^Ł^wnik 32 jest na dolnym końcu zaopatrzony w rolkę 28, która maże obtaczać się po powierzchni przedłużenia 25. Górny koniec s^oowni^^ jest dlatego za pomscą przegubu 31 przyłączony bezpośrednio lub pośrednio do elementów u

154 460 lub co najmn.ej do jednego elementu 10 spągnicy 1. Dolny koniec siłownika 32 jest celowo przyłączony do zespołu dźwigni 36 w miejscu łożyskującym rolkę 28, który jest przyłączony drugim końcem do przegubu 30 elementu 10 spągnicy 1. Do elementu 10 lub do zespołu konstrukcyjnego sztywno z nim połączonego, jest zamocowany przegubowo jeden koniec przesuwnika 20, podczas gdy jego drugi koniec jest w jednakowy sposób, jak w poprzednim przykładzie wykonania, połączony w przegubie do belki 24.

Działanie postaci w/koranna, przedstawionej na fig.2 jest identyczne jak postaci wykonania, przedstawionej na fig.l i 3. Jednakże w obudowie kroczącej według fig.2 właściwe podnoszenie jest zapewnione przez zasilanie sioownika 32. Przy zasilaniu sioownika 32 jego górny koniec wraz z przegubem 31 jest podnoszony, jednocześnie podnoszą się także elementy 10 spągnicy 1. Przesuwnik 20 m>że teraz przesuwać na lewo elementy 10, podczas gdy rolka 28 przesuwa się po odpowiednńej powierzchni przedłużenia 25 także we wspomnianym kierunku. Przesuw belki 24 a także z nim związany przesuw, nie pokazanego na fig.2, przenośnika ścianowego 18 następuje zasadniczo w jednakowy sposób, jak przedstawiono na fig. 1. W tym przypadku sioownik 32 jest utrzymywany w stanie wsiunicia, a cała obudowa krocząca natomiast w stanie posadzonym. W tym stanie rastępuje przesuw belki 24 i z nią połączonego przedłużenia 25 oraz przenośnika ścianowego 18 przez zasilanie przesuwnika 20, welług fig.2, w kierunku na lewo.

Na fig.2 jest pokazana prosta postać wykonania zespołu dźwigni 36. Oł:p>w0edrϋ.ą postacią wykonania jest jedno lub dwuramieinn dźwignia prosta lub kątowa, względnie ich kombimaja. Tak więc zespół dźwigni 36 może być jednoramienną dźwignią prostą lub jednoramienną dźwignią kątową. Zespół dźwigni 36, pokazany na fig.2, może być więc uważany za taką specjalną postać dźwigni jednoramiernej, gdzie ramię siły i obciążenia są jednakowej długości.

Według fig.2 belka 24 składa się z dwóch części, które są między sobą połączone za pomocą przegubu 23, jest zaletą w takich przypadkach, gdy falistość spągu 22 występuje w krótkich odcinkach.

Dalszy przykład wykonania obudowy kroczącej jest przedstawiony na fig.4. Także w tej postaci wykonania występuje urządzenie podnoszące 26 z hydraulicznymi sioowiikiem 32. Belka 24 także w tym rozwiązaniu składa się z dwóch części, z których belka 24 i przedłużenie 25 są wzajemnie połączone za pomocą przegubu 23. W tym przykładzie wykonania górny koniec siłownika 32 jest tak połączony przez przegub 31 w taki, mechanizm przegubowy, który jest zamocowany do elementów 10 spągnicy 1 lub co najmu.ej do jednego elementu 10. Rolka 28 jest połączona z dolnym końcem sj-^^wnl^ka 32,a do jej czopu jest przyłączony zespół dźwigni 36, podczas gdy przesuwnik 20 jest sprzęgnięty przez przegub 30 z drugim końcem zespołu dźwigni 36, który to przegub jest zamocowany do elementu 10 spągnicy 1. Drugi koniec przesuwnika 20, jak we wcześniejszych postaciach wykonana, jest przyłączony za pomocą przegubu do tylnej części belki 24.

Działanie postaci w/kornania według fig.4 jest jednakowe jak w poprzednich przykładach. Także tutaj element 10 spągnicy 1 podnosi się w stosunku do belki 24 przy wysuwaniu sioownika 32, a więc dzięki temu także cała obudowa krocząca, która jest przesuwana, przez przesunięcie przesuwnika 20, na lewo, jak pokazuje fig.4. Podczas tego przesuwania rolka 28, sprzęg nięta obrotowo z dolną częścią sioownika 32, toczy się w kierunku przenośnika ścianowego 18 albo po przedłużeniu 25 lub na odpowiednim odcinku belki 24. Podczas przesuwania do przodu obudowy kroczącej stojak 14 jest naturalnie w stanie zlutowanym i odpowiednio do tego także stropnica 12 przyjmuje położenie obniżone. Przesuw belki 24 a także przenośnika ścianowego 18 następuje w sposób już opisany.

Na figurze 5 jest pokazana inna m>oliwa postać wykonania urządzenia podnoszącego 26, w którym stosuje się dźwignię kątową 38 i sioownik 32. Dźwignia kątowa 38 jest przyłączona za pomocą przegubu 30 do elementów 10 spągnicy 1 , a do tego przegubu 30 jest przyłączony jeden koniec przesuwnika 20. Także tutaj rolka 28 jest ułożyskowana na końcu dłuższego ramienia dźwigni kątowej 38, przy czym rolka 28 opiera się na ołp^wiidniej powierzchni przedłu154 460 żenią 25. Do krótszego ramienia dźwigni kątowej 38 Jest przyłączony jeden koniec siłownika 32, podczas gdy drugi koniec sioownika 32 jest przyłączony przez przegub 31 do elementu 10 spągnicy 1.

Do czasu przesunięcia do przodu obudowy kroczącej przedstawionej na fig.5, powiększa się długość przesuwnika 20 i sioownika 32, dźwignia kątowa 38 przekręca się wokół przegubu 30 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, co powodu® podnoozenie się elementów 10 spągnicy 1, a jednocześnie poprzez uruchomienie obudowa krocząca zostaje przesunięta na lewo według fig.5. Podczas tego ruchu stojak 14 i stropnica 12, które nie są pokazane na fig.5 są w stanie zluzowanym. Przesuw belki 24 następuje wtedy, gdy obudowa krocząca jest w stanie posadzenia, po czym sioownik 32 jest uruchamiany w położenie wsunięcia. Nstępnie przesuwnik 20 wykonuje ruch ν/βσϋηίθ, z powodu którego belka 24 i przyłączony przenośnik ścianowy 18 przesuwają się na lewo według fig.5, to znaczy do ściany.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obudowa krocząca do zabezpieczania podziemnych przodków ścianowych, której dwuczęściowa spągnica zawiera sioownik kroczący i belkę opartą częściowo na spągu, przy czym belka jest połączona przegubowo z przenośnikiem ścianowym,a słownik kroczący Jest przyłączony przegubowo z Jednej strony do belki, a z drugiej strony przynajmnnej pośrednio do spągnicy, a pomiędzy spągnicą a belką kroczącą jest włączone urządzenie podnoszące, znamienna tym, że urządzenie podnoszące stanowi dźwignia kątowa /37, 38/, która w punkcie obrotu /30/ jest zamocowana do spągnic /10/, a jednym ramieniem /37/ jest przyłączona przegubowo do końca sioownika kroczącego /20/, przyłączonego z drugiej strony do belki /24/ 1 której drugie ramię /38/ zawiera rolkę /28/, która opiera się na belce /24/.
2. 2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że belka /24, 25/ jest oparta na całej długości na spągu i za pomocą odcinka l“.kl sięgającego między obydwie części spągnicy /10/ jest przez nie prowadzona bocznie i że obydwie części spągnicy zawierają prowadnicę /40/, uniem^oJ^iwiającą pionowy ruch belki l24l.

   154 460

   Fig. 1

   Fig.2

   Fig. 3

   154 460

   Fig. k

   Fig.5

   154 460

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 3000 zł