Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych orto-skondensowa¬ nego pirolu o wzorze ogólnym 1, w którym R2 oznacza rodnik alkilowy lub benzylowy, /a/ A oznacza atom siarki, m jest równe 1, n jest równe zero, R oznacza rodnik pirydylowy-3, a R1 oznacza atom wodoru, lub/b/ A oznacza atom siarki lub rodnik metylenowy, mjest równe 1-2, a n jest równe 0-2, przy czym suma m+n jest równa 1-3, R oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy lub fenylowy ewentualnie podstawiony atomem chlorowca lub rodnikiem alkilowym, alkoksylo- wym lub trifluorometylowym, a R1 oznacza rodnik o wzorze ogólnym 2, w którym p jest równe 0 lub 1, przy czym w definicjach podanych powyzej oraz w tych, które beda podane nizej, rodniki alkilowe i czesci alkilowe maja lancuch prosty lub rozgaleziony i zawieraja, o ile nie zaznaczono inaczej, 1-4 atomów wegla. Wedlug wynalazku, produkty o wzorze ogólnym 1, otrzymuje sie dzialaniem halogenku o wzorze ogólnym R2Z, w którym R2 ma znaczenie podane poprzednio, a Z oznacza atom chlorowca, korzystnie jodu, na produkt o wzorze ogólnym 3, w którym poszczególne symbole maja znaczenie podane poprzednio. Reakcje prowadzi sie zazwyczaj w rozpuszczalniku organicznym takim jak aceton lub miesza¬ nina acetonu i dimetyloformamidu, w temperaturze 0-50°C. Produkty o wzorze ogólnym 3 moga byc otrzymane z produktu o wzorze ogólnym 4 dowol¬ nym znanym sposobem przeprowadzania nitrylu w tioamid bez naruszania reszty czasteczki. Szczególnie korzystne jest dzialanie na nitryl o wzorze ogólnym 4 siarkowodorem w rozpuszczal¬ niku takim jak pirydyna, w obecnosci trietyloaminy, w temperaturze 0-50°C. Wedlug wynalazku, produkty o wzorze ogólnym 4, w którym symbole maja znaczenie podane w punkcie b/, tzn. produkty o wzorze ogólnym 5, moga byc otrzymane dzialaniem 2-chloro- akrylonitrylu o wzorze CH2 = C/-CN/C1 na produkt o wzorze ogólnym 6, w którym rózne symbole maja znaczenie podane poprzednio w b/. Reakcje prowadzi sie zazwyczaj w bezwodniku octowym, przez ogrzewanie w temperaturze 80-130°C. Produkty o wzorze ogólnym 6, w którym A, R, R1, m i n maja znaczenie podane poprzednio w b/, moga byc otrzymane przez kondensacje produktu o wzorze ogólnym R1 COZo, w którym R1 mai 2 142 255 znaczenie podane poprzednio w b/, a Zo oznacza atom chlorowca lub tez tworzy z rodnikiem RiCO- mieszany bezwodnik, z produktem o wzorze ogólnym 7, w którym A, R, m i n maja znaczenie podane poprzednio w b/, a E oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy, a nastepnie hydrolize, o ile E oznacza rodnik alkilowy. Kondensacje produktu o wzorze ogólnym R1COZ0 z produktem o wzorze ogólnym 7 prowa¬ dzi sie zazwyczaj w obojetnym rozpuszczalniku organicznym takim jak chloroform, w obecnosci akceptora kwasu takiego jak trietyloamina, w temperaturze 0-65°C. Gdy E oznacza rodnik alkilowy, hydrolize prowadzi sie dowolnym znanym sposobem przeksztalcania estru w kwas bez naruszania reszty czasteczki, zwlaszcza przez ogrzewanie w srodowisku alkalicznym w wodzie lub w rozpuszczalniku wodno-alkoholowym takim jak miesza¬ nina etanol-woda, w temperaturze 20-80°C. Produkty o wzorze ogólnym 7 moga byc otrzymane przez zastosowanie lub adaptacje metod opisanych przez H.T. Nagasawe, J.A. Elberlina, P.S.Fresera i N.S. Nizuno, J. Med. Chem. 14,501 (1971) lub S. Belleau, J. Med. Chem. 2 553 (1960) lub J.C. Wristona i CC. Mc Kensie'go, J. Biol. Chem. 225, 607 (1957) lub S. Wolffa, C. Militello i wspólprac, Tet. Lettera, 3913 (1979) lub H. Gershona i A. Scele, J. Org. Chem. 26, 2347 (1961) lub R. Riamachaiders I CA. Hoyera, Z. Naturforsch, 178, 765 (1962) lub H. Móhrle'a i C Karla, Arch. Pharm. 3il, 728 (1968) lub R.K. Hilla, T. H. Chana i J. A. Joule'a, Tetrahedron21, 147 (1965). Produkty o wzorze ogólnym 4, w którym symbole maja znaczenie podane poprzednio w /a/ moga byc otrzymane przez kondesacje produktu o wzorze CH-C/CN/C1 z produktem o wzorze 8. Zazwyczaj reakcje prowadzi sie w bezwodniku octowym przez ogrzewanie w temperaturze 80-130°C Produkt o wzorze 8 moze byc otrzymany przez formylowanie produktu o wzorze 9. Formylowanie mozna korzystnie prowadzic dzialaniem kwasu mrówkowego w bezwodniku octowym w temperaturze 10-25°C Produkt o wzorze 9 moze byc otrzymany metoda A. Banashaka i M.J. Shchukinej, J. Gen. Chem. U.S.S.R. 31, 1374 (1961), Chem. Abstr. 55, 24739h (1961). Nowe produkty o wzorze ogólnym 1 sa uzyteczne, zwlaszcza jako pólprodukty w syntezie srodków terapeutycznie aktywnych o wzorze ogólnym 10, w którym /I/ — m jest równe 1, A oznacza atom siarki, n jest równe 0, R oznacza rodnik pirydylowy-3, Ri oznacza atom wodoru, zas W oznacza rodnik o wzorze ogólnym -C/=NNR'R"/NH2, w którym R' i R", jednakowe lub rózne, oznaczaja rodnik alkilowy, -albo/II/ m jest równe 1 lub 2, a n jest równe 0-2, przy czym suma m+n jest równa 1-3, A oznacza atom siarki lub tlenu lub rodnik metylenowy, R oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy badz fenylowy ewentualnie podstawiony atomem chlorowca lub rodnikiem alkilowym, alkoksylowym, badz trifluorometylowym, Ri oznacza rodnik o wzorze ogólnym 2 zdefiniowany jak poprzednio, a W oznacza rodnik o wzorze ogólnym -C/=Q/M, w którym /ai/Q oznacza grupe iminowa, a M oznacza rodnik o wzorze ogólnym -NR5R6, w którym kazdy R5 i R6 oznacza atom wodoru lub tez R5 oznacza atom wodoru, a R6 oznacza grupe hydroksylowa lub rodnik alkilowy zawierajacy 1-5 atomów wegla podstawiony grupa karboksylowa, aminowa, alkiloaminowa, dialkiloaminowa, hydroksyalkiloaminowa, morfolinowa, imidazolilowa, piperazy- nylowa-1 [ewentualnie podstawiona w pozycji 4 rodnikiem alkilowym, benzylowym /ewentualnie podstawionym atomem chlorowca lub rodnikiem alkilowym, alkoksylowym badz trifluoromety¬ lowym lub fenylowym (ewentualnie podstawionym atomem chlorowca lub rodnikiem alkilowym, alkoksylowym badz trifluorometylowym)], piperydynowym, pirolidynolowym-1 lub tez Re ozna¬ cza rodnik fenylowy podstawiony jedna lub kilkoma grupami hydroksylowymi, karboksylowymi, aminowymi, alkiloaminowymi lub dialkiloaminowymi, lub tez R5 i Re tworza z atomem azotu, z którym sa zwiazane, pierscien o 5 lub 6 czlonach mogacy ponadto zawierac inny heteroatom taki jak atom tlenu, siarki lub azotu, ewentualnie podstawiony rodnikiem alkilowym, alkoksykarbony- lowym, hydroksyalkilowym, aminoalkilowym, alkiloaminoalkilowym, dialkiloaminoalkilowym, benzylowym (ewentualnie podstawionym atomem chlorowca lub rodnikiem alkilowym, alkoksy¬ lowym badz trifluorometylowym), pirolidynylo-1-karbonyloalkilowym, lub /b-i/ Q oznacza rod¬ nik dialkilohydrazonowy, a M oznacza grupe aminowa. Nowe produkty o wzorze ogólnym 1 moga byc oczyszczone znanymi metodami, na przyklad przez krystalizacje, chromatografie lub kolejne ekstrakcje w srodowisku kwasnym i zasadowym.142 255 3 Produkty te moga byc przeksztalcone w sole addycyjne z kwasami dzialaniem kwasu w rozpu¬ szczalniku organicznym takim jak alkohol, keton, eter lub rozpuszczalnik chlorowany.Utworzona sól wytraca sie, ewentualnie po zatezeniu roztworu. Oddziela sie ja przez filtracje lub dekantacje. Produkty terapeutycznie aktywne o wzorze ogólnym 10 okreslonym jak poprzednio w /I/ posiadaja interesujace wlasnosci farmakologiczneprzyjednoczesnie slabej toksycznosci. Produkty te wykazuja aktywnosc w stezeniach 50 mg/l w tescie pomiaru aktywnosci inhibitujacej in vitro w stosunku do aglomeracji plytkowej wywolanej 0-1 oktadecylo-0-2-acetylo-ns-glicerofosforylocho- lina-3 (P.A.F. —Acether) wedlug techniki C.V.R. Borna i wspólprac. J. Physiol. ltt, 178 (1963). Dawka toksyczna tych zwiazków dla myszy /LD50/ droga doustna wynosi zazwyczaj 300-900 mg/kg. Wymienione wyzej wlasnosci pozwalaja na leczenie chorób alergicznych i zapalnych, a ogól¬ niej chorób, w których móglby odgrywac fizjopatologiczna role PAF-Acether. Produkty terapeutycznie aktywne o wzorze ogólnym 10 okreslonymjak poprzednio w punkcie /II/ wykazuja interesujace wlasnosci farmakologiczne, dzieki którym moga byc przydatne w profilaktyce i w leczeniu chorób zakrzepicowych. Sa one aktywne w stezeniach ponizej 50 mg/l w tescie pomiaru aktywnosci inhibitujacej in vitro w stosunku do aglomeracji plytkowej wywolanej kolagenem wedlug techniki C.V.R. Borna i wspólprac. J. Physiol., 161, 178 (1963). LD50 tych zwiazków dla myszy droga doustna wynosi 300-900 mg/kg. Dla stosowania w lecznictwie mozna uzywac produkty terapeutycznie aktywne o wzorze ogólnym 10 w postaci niezmienionej badz w postaci soli farmaceutycznie dopuszczalnych, tzn. nie¬ toksycznych we wskazanych dawkach. Jako przyklady soli farmaceutycznie dopuszczalnych mozna przytoczyc sole addycyjne z kwasami mineralnymi takiejak chlorowodorki, siarczany, azotany, fosforany lub kwasami organi¬ cznymi takie jak octany, propioniany, bursztyniany, benzoesany, fumarany, maleiniany, metano- sulfoniany, izotioniany, teofilino-octany, salicylany, fenoloftaliniany, metyleno-bis-/J-hydroksy- naftoesany lub produkty podstawienia tych zwiazków. Jako sole, w które mozna przeksztalcic produkty o wzorze ogólnym 1, mozna przytoczyc sole terapeutycznie dopuszczalne wymienione powyzej dla produktów o wzorze ogólnym 10. W medycynie ludzkiej, produkty o wzorze ogólnym 10, takie jak zdefiniowano w punkcie /I/, sa szczególnie przydatne w leczeniu alergii i stanów zapalnych i ogólnie wszystkich schorzen, w których role fizjopatologiczna odgrywa PAF-Acether. Dawki zaleza od oczekiwanego wyniku i czasu trwania kuracji. Na ogól wynosza one u doroslych 25-100 mg na dzien przy podawaniu doustnym, dozylnym lub przez inhalacje, w jednej lub kilku porcjach. W medycynie ludzkiej produkty o wzorze 10, takie jak zdefiniowane w punkcie II, sa szczegól¬ nie przydatne w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepicowych. Dawki zaleza od oczekiwanego wyniku i czasu trwania kuracji. Na ogól wynosza one u doroslych 100-1000 mg na dzien droga doustna w jednej lub kilku porcjach i 10-100 mg droga pozajelitowa w jednej lub kilku iniekcjach. Ponizsze przyklady ilustruja sposób wedlug wynalazku, nie ograniczajac jego zakresu. Przyklad I. Zawiesine 7g 3-/pirydylo-3/lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbotioamidu i 4,2 g jodku metylu w 250 ml acetonu mieszano w temperaturze okolo 20°C przez 16 godzin. Nastepnie dodano do zawiesiny 50 ml dimetyloformamidu i prowadzono mieszanie przez dodat¬ kowe 3 dni. Krysztaly odsaczono, przemyto 3-krotnie lacznie 90 ml acetonu i osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. W ten sposób otrzymano 9,5g jodowodorku 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c] tiazolo-7-tiokarbonimidku S-metylu w postaci zóltych krysztalów o temperaturze topnienia 193-194°C. [3-/pirydylo-3/lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbotioamid sporzadzono w sposób nastepujacy: 8,1 g 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l ,2-c]-tiazolo-7-karbonamidu dodano do 100 ml pirydyny nasyconej w temperaturze okolo 20°C przeplywajacym gazowym siarkowodorem. Otrzymana zawiesine 7,3, g pieciosiarczku fosforu potem ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 2 godziny w warunkach przeplywu gazowego siarkowodoru. Otrzymany roztwór ochlodzono do temperatury okolo 20°C, po czym przelano do 1200 ml wody destylowanej. Otrzymana zawiesine przechowy¬ wano przez 16 godzin w temperaturze okolo 4°C. Krysztaly odsaczono, przemyto 5-krotnie/ 4 142 255 lacznie 500 ml wody destylowanej, 5-krotnie lacznie 25 ml etanolu i 5-krotnie lacznie 100 ml eteru etylowego, potem osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Takotrzymano 7,7 g surowego produktu o tempera¬ turze topnienia 205°C. Produkt ten rozpuszczono w 180 ml wrzacego butanolu-1. Otrzymany roztwór chlodzono w temperaturze okolo 4°C, przez okres 1 godziny.Krysztaly, które sie pojawily oddzielono przez odsaczenie, przemyto 3-krotnie lacznie 15 ml butanolu-1 chlodzonego do tempe¬ ratury okolo 4°C i 3-krotnie lacznie 60 ml eteru etylowego, potem osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Tak otrzymano 7,1 g 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c] tiazolo-7-karbotioamidu w postaci kre¬ mowych krysztalów o temperaturze topnienia 205°C. 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l ,2-c]tiazolo-7-karbonamid mozna sporzadzic w sposób nastepu¬ jacy: Mieszanine 13,6 g 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbonitrylu i 21 g sprosz¬ kowanego wodorotlenku potasu w 150 ml alkoholu t-butylowego ogrzewano mieszajac przez 3 godziny 15 minut w temperaturze okolo 85°C. Nastepnie odparowano rozpuszczalnik pod obnizo¬ nym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 40°C, potem sporzadzono zawiesine pozostalosci w 500 ml wody destylowanej i mieszano przez 5 minut w temperaturze okolo 20°C. Krysztaly, które sie pojawily, odsaczono, przemyto 5-krotnie lacznie 500 ml wody destylowanej, 3-krotnie lacznie 60 ml etanolu, a nastepnie 3-krotnie lacznie 60 ml eteru etylowego i osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci pastylek wodorotlenku potasu. W ten sposób otrzymano 12,1 g surowego produktu o temperaturze topnienia 208°C. Produkt ten pola¬ czono z 2,2 g produktu otrzymanego w taki sam sposób z innej, wczesniejszej reakcji i rozpuszczono w 800 ml wrzacego etanolu. Do otrzymanego roztworu dodano 0,5 g wegla aktywnego, potem przesaczono na goraco. Przesacz chlodzono przez godzine w temperaturze okolo 4°C, a krysztaly, które sie pojawily, odsaczono, przemyto 3-krotnie lacznie 30 ml etanolu ochlodzonego do tempera¬ tury okolo 4°C i osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. W ten sposób otrzymano 10,7 g 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]-tiazolo-7-karbonamidu w postaci bialych krysztalów o temperaturze topnienia 210°C. 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbonitryl sporzadzono w sposób nastepu¬ jacy: Mieszanine 294,4 g kwasu 3-formylo-2-/pirydylo-3/-tiazolidyno-4-karboksylowego, 457 g 2- chloroacetonitrylu i 0,2 g hydrochinonu w 1760 ml bezwodnika octowego ogrzewano w temperatu¬ rze 110-117°C przez 70 minut. Nastepnie odparowano rozpuszczalnik pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze zawartej miedzy 50 a 80°C. Pozostalosc rozprowadzono w 400 ml wody destylowanej, otrzymana zawiesine doprowadzono do pH okolo 10 przez dodanie 5n roztworu wodnego wodorotlenku sodu, potem wyekstrahowano 4-krotnie lacznie 2500 ml chlorku metylenu. Ekstrakty organiczne polaczono, przemyto 3-krotnie lacznie 1500 ml wody destylowanej, osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, dodano 0,5 g wegla odbarwiajacego, przesaczono i zatezono do sucha pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 40°C. Otrzymana pozostalosc rozpuszczono w mieszaninie 250 ml octanu etylu i 500 ml 1,8 n kwasu solnego. Faze organiczna oddzielono przez dekantacje i wyekstrahowano dwukrotnie lacznie 200 ml wody destylowanej. Wodneekstrakty polaczono, przemyto 5-krotnie lacznie 500 ml octanu etylu, dodano 0,5 g wegla odbarwiajacego i przesaczono. Przesacz doprowadzono do pH okolo 10 dodaniem 10 n wodnego roztworu wodorotlenku sodu w temperaturze okolo 4°C, potem wyeks¬ trahowano 3-krotnie lacznie 650 ml octanu etylu. Ekstrakty organiczne polaczono, przemyto 3-krotnie lacznie 450ml wody destylowanej, osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, dodano 0,5 g wegla odbarwiajacego, przesaczono i zatezono do sucha pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 40°C. W ten sposób otrzymano 71,2 g produktu surowego. Produkt ten rozpuszczono w 150 ml wrzacego 2-propanolu, a do otrzymanego roztworu dodano 0,5 g wegla aktywnego, w celu odbarwienia roztworu i przesaczono na goraco. Przesacz chlodzono w tempera¬ turze okolo 4°C, przez okres 1 godziny. Krysztaly, które sie pojawily odsaczono, przemyto 3-krotnie lacznie 30 ml 2-propanolu ochlodzonego w temperaturze okolo 4°CM nastepnie 3-krotnie lacznie 60 ml tlenku izopropylu, po czym osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w tempe-142 255 5 raturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. W ten sposób otrzymano 44 g 3-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbonitrylu w postaci krysztalów koloru ochry o temperaturze topnienia 117°C. Kwas 3-formylo-2-/pirydylo-3/-tiazolidyno-4-karboksylowy otrzymano w sposób nastepu¬ jacy:do 1200 ml kwasu mrówkowegododano 250 g kwasu 2-/pirydylo-3-/-tiazolidyno-4-karboksy- lowego utrzymujac temperature srodowiska reakcyjnego ponizej 25°C. Do tak otrzymanego roztworu dodano w ciagu 1 godziny 875 g bezwodnika octowego utrzymujac temperature w zakresie 10-18°C. Po 20 godzinach mieszania w temperaturze okolo 20°C odparowano rozpuszczalnik pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 60°C, rozprowadzono pozostalosc w 1000 ml etanolu, ogrzano i gotowano przez 5 minut, potem ochlodzono do temperatury okolo 4°C na okres 1 godziny. Krysztaly, które sie pojawily przemyto 3-krotnie lacznie 600 ml etanolu, a nastepnie 3-krotnie lacznie 300 ml eteru etylowego i osuszono pod obnizonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. W ten sposób otrzymano 234,5 g kwasu 3-formylo-2-/pirydylo-3/-tiazolidyno-4-karboksylowego w postaci kremowych krysztalów o temperaturze topnienia 214°C. Kwas 2-/pirydylo-3/-tiazolino-4-karboksylowy mozna otrzymac sposobem wedlug A. Bana- shek'a i M.I. Shchukiny,J. Gen. Chem.U.S.S.R.,31,1374(1981),Chem.Abstr. 35,24739h,(1981). Przyklad II. Zawiesine 81,3g 5-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbotioami- du i 49 g jodku metylu w mieszaninie 3110 ml acetonu i 1550 ml dimetyloformamidu mieszano w temperaturze okolo 20°C w ciagu 3 dni. Wytracone krysztaly odsaczono, przemyto 3 razy lacznie 1500 ml acetonu, nastepnie 2 razy lacznie 500 ml eteru dietylowego i wysuszono pod zmniejszonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Otrzymano 113g jodowodorku 5-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolotio-7-karboksyimida- nu S-metylu w postaci krysztalów barwy zóltej o temperaturze topnienia 262°C. -/Pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolokarbotioamid-7 otrzymano w sposób nastepujacy: Zawiesine 22,7g 5-/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbonitrylu w mieszaninie Mml tietyloaminy i 32ml pirydyny nasycono w ciagu 5 godziny w temperaturze okolo 20°C strumieniem gazowego siarkowodoru. Po mieszaniu w temperaturze okolo 20°C w ciagu 3 dni, do mieszaniny reakcyjnej dodano 32 ml pirydyny i zawiesine nasycono ponownie strumieniem gazo¬ wego siarkowodoru w ciagu 8 godzin w temperaturze okolo 20°C, po czym utrzymywano przy mieszaniu w ciagu 16 godzin w temperaturze okolo 20°C. Te sama operacje powtórzono 2 razy. Zawiesine nasycano jeszcze strumieniem gazowego siarkowodoru w ciagu 3 godzin dodatkowych w temperaturze okolo 20°C, po czym mieszanine reakcyjna przeniesiono do 500 ml wody destylowa¬ nej . Wytracone krysztaly odsaczono, przemyto 4 razy lacznie 200 ml wody destylowanej, nastepnie 2 razy lacznie 100 ml etanolu i wreszcie 2 razy lacznie 100 ml tlenku izopropylu i wysuszono pod zmniejszonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Otrzymano 26g produktu surowego o temperaturze topnienia 230°C. Produkt ten rozpuszczono w 250 ml dimetyloformamidu w temperaturze okolo 100°C. Do otrzymanego roz¬ tworu dodano 1 g wegla odbarwiajacego i przesaczono na goraco. Przesacz oziebiano w temperatu¬ rze okolo 4°C w ciagu 2 godzin. Wytracone krysztaly odsaczono, przemyto 2 razy lacznie 40 ml dimetyloformamidu, 3 razy lacznie 150 ml etanolu, a nastepnie 3 razy lacznie 150 ml tlenku izopropylu i wysuszono pod zmniejszonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Otrzymano 21 g 5-/pirydylo-3/-1H, 3H-pirolo[ 1,2- c]tiazolo-7-karbotioamidu w postaci krysztalów barwy zóltej o temperaturze topnienia 243°C. -/pirydylo-3/-lH, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbonitryl otrzymano w sposób nastepujacy: Zawiesine 403 g kwasu N-nikotynoilotiazolidyno-4-karboksylowego w mieszaninie 1350 ml 2-chloroakrylonitrylu i 1750 ml bezwodnika octowego ogrzewano w temperaturze 90°C w ciagu 2 godzin 40 minut. W tym okresie zaobserwowano przejscie przez jednorodna przejrzysta faze po uplywie 30 minut, nastepnie wytracanie sie osadu w 10 minut pózniej. Po oziebieniu w temperaturze okolo 4°C w ciagu 16 godzin odsaczono wytracone krysztaly, przemyto je dwa razy lacznie 200 ml bezwodnika octowego, nastepnie 3 razy lacznie 300 ml acetonu i wysuszono pod zmniejszonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Tak otrzymany produkt zawieszono w 2400 ml wodnego 2 n roztworu wodorotlenku sodowego. Po6 142 255 mieszaniu w temperaturze okolo 20°C w ciagu 1 godziny 30 minut odsaczono wytracone krysztaly, przemytoje 5 razy lacznie 1250 ml wody destylowanej, 3 razy lacznie 1200 ml etanolu, 3 razy lacznie 900 ml eteru dietylowego i wysuszono pod zmniejszonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Otrzymano 159,7 g 5-/pirydylo-3A 1H, 3H-pirolo[l,2-c]tiazolo-7-karbonitrylu w postaci krysztalów barwy kremowej o temperaturze topnienia 170°C. Kwas N-nikotynoilo-tiazolidyno-4-karboksylowy otrzymano w sposób nastepujacy: Do roztworu 400 g kwasu tiazolidyno-4-karboksylowego i 613 g trietyloaminy w 4500 ml chloroformu dodano w ciagu 1 godziny, w temperaturze 30-52°C, 534 g chlorowodorku chlorku nikotynoilu. Otrzymany roztwór ogrzewano w temperaturze okolo 64°C w ciagu 4 godzin. Po mieszaniu w temperaturze okolo 20°C w ciagu 16 godzin odsaczono wytracone krysztaly, przemyto je 3 razy lacznie 1500 ml chloroformu, nastepnie 3 razy lacznie 1500 ml eteru dietylowego i wysuszono pod zmniejszonym cisnieniem (2,7 kPa) w temperaturze okolo 20°C w obecnosci wodorotlenku potasu w pastylkach. Otrzymano 403 g kwasu N-nikotynoilo-tiazolidyno-4-karbo- ksylowego w postaci krysztalów barwy bialej o temperaturze topnienia 190°C. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania nowych pochodnych orto-skondensowanego pirolu o wzorze ogólnym 1, w którym R2 oznacza rodnik alkilowy lub benzylowy i A oznacza atom siarki, m jest równe 1, n jest równe zero, R oznacza grupe pirydylowa-3, zas R1 oznacza atom wodoru, lub A oznacza atom siarki lub rodnik metylenowy, mjest równe 1-2, a njest równe 0-2, przy czym m+n jest równe 1-3, R oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy lub fenylowy ewentualnie podstawiony atomem chlorowca lub rodnikiem alkilowym, alkoksylowym lub trifluorometylowym, a R1 oznacza rodnik o wzorze 2, w którym pjest równe 0-1, przy czym rodniki i czesci alkilowe sa o lancuchach prostych lub rozgalezionych i zawieraja 1-4 atomów wegla, jak równiez ich soli addycyjnych z kwasami, znamienny tym, ze poddaje sie reakcji halogenek o wzorze ogólnym R2Z, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie, a Z oznacza atom chlorowca, ze zwiazkiem o wzorze ogólnym 3, w którym symbole maja znaczenie podane powyzej, po czym wyodrebnia sie otrzymany produkt i ewentual¬ nie przeksztalca go w sól addycyjna z kwasem.142295 r^NH N WzcJr / (Vrdr2 CSNH. CN ^H^M* R^ J: '' W Ri Wzór 3 Yf!0r4 CH CN R-CW CH=CH)-^ x^ »Vzd/-5 A^^COOH AACH2^_C0C£ R"C%aT *Kzdr6 W*dr7142255 ^^-tT-cho Wzór 8 ^—NH Wzór 9 f * W (CK R-CK AN LRi Wzór 10 Pracownia Poligraficzna IJP PRL. Naklad 100 egz Cena 220 zl PL PL PL PL PL