PL14105B1 - Sposób i urzadzenie do usuwania amonjaku i siarkowodoru z gazów zapomoca roztworów tionianów metali. - Google Patents

Description

Przy usuwaniu amonjaku i siarkowo¬ doru z gazów zapomoca roztworów tionia¬ nów metali, zwlaszcza tionianów zelaza, manganu lub cynku, konieczne jest uwal¬ nianie od rozpuszczonych metali czesci wzbogaconej cieczy, wydzielanej z proce¬ su plókania i przeznaczonej do przeróbki na siarczan amonu i siarke. W tym celu wydzielana czesc cieczy traktuje sie bez¬ posrednio gazem surowym, przyczem meta¬ le pod dzialaniem zawartego w gazie amo¬ njaku i siarkowodoru przeprowadza sie w siarczki, które mozna oddzielic od roztwo¬ ru soli zapomoca odsaczania, odwirowywa¬ nia lub osadzania, Jednakze w przypadku stosowania ,.bez¬ posredniego" albo „pólposredniego" spo¬ sobu, to jest takiego, gdzie gaz skutkiem uprzedniego chlodzenia traci czesc swego amonjaku, który sie potem w postaci wol¬ nej dodaje ponownie, nastrecza sie trud¬ nosc, polegajaca na tern, iz ciecz plóczna, wprowadzona w zetkniecie z surowym ga¬ zem w celu stracenia rozpuszczonych me¬ tali, pochlania wiecej amonjaku, niz to od¬ powiada zamierzonemu celowi. Z chwila calkowitego przeprowadzenia metali w siarczki, z gazu surowego, zawierajacego amonjak, zostaja rozpuszczane pewne ilo¬ sci wolnego amonjaku, który tern samemjest odciagany¦¦¦% wlaiciwcgo procesu pló- kania nietylko z ciecza (przeznaczona do wydzieren^t *siaifczkii\helali, lecz przede- wsizystkiem z ta czescia cieczy a plócznej, która w celu regeneracji traktuje sie kwa¬ sem siarkawym, co w mniejszym lub wiek¬ szym stopniu wplywa szkodliwie na, sku¬ tecznosc procesu plókania. W kazdym pro¬ cesie stosujacym tioniany metali, siarko¬ wodór tylko wtedy pochlaniany jest z obra¬ bianych gazów, jesli obecne sa przytem, do¬ stateczne ilosci amonjaku/ \ Ten pochloniety w nadmiarze amonjak nie zostaje stracony\jako4aki gdyz zosta^ je przeprowadzany w siarczan amonu.Praktyka wykazala, ze techniczne wyko¬ nanie procesu skutkiem lokalnego braku a- monjaku zostaje znacznie utrudnione, a na¬ wet staje sie niemozliwe* A zatem amonjak wystepuje tu w niewlasciwym punkcie pro¬ cesu tak, iz nie mozna zapewnic warunków potrzebnych do technicznego wykonania wlasciwego procesu plókania.Wedlug wynalazku unika sie tej niedo¬ godnosci w ten sposób, iz dodaje sie od czasu do czasu do plóczki, sluzacej do trak¬ towania gazów, tylko tyle amonjaku, ile go potrzeba do przeprowadzenia w siarczki metali zawartych w roztworze, a dopiero w nastepnej plóczce Usuwa sie niepobrany w poprzedniem urzadzeniu siarkowodór za- pomoca odpowiednio dos losowanego w tym celu dodatku amonjaku. W tenj sposób o- siaga sie bardzo odpowiednie rozmieszcze¬ nie calej ilosci amonjaku, która sie ma do rozporzadzenia, odpowiednio do zadania jakie ma spelnic amonjak w róznych okre¬ sach calkowitego procesu.W przemysle proces ten mozna wyko¬ nywac samoczynnie w ten sposób, iz gaz przepuszcza sie przez trzy kolejtne wieze plóczkowe a, b i c. Jednakze ciecz plóczna plynie przez urzadzenie plóczne nie w zwy¬ klym przeciwpradzie wzgledem gazu, lecz np. najpierw do ostatniej plóczki c, stad dostaje sie do plóczki a, w której styka sie ze swiezym gazem surowym, a stad ctó plóczki 6. Z plóczki b czesc cieczy plócz- nej dostaje sie do urzadzenia e, przezna¬ czonego do oddzielenia siarczków metali, a druga czesc do urzadzenia d, sluzacego do traktowania wyczerpanej cieczy plócz¬ nej kwasem siarkawym w celu regenera^ eji. Mul siarczkowy, otrzymany w urzadze¬ niu e, doprowadza sie równiez do urzadze¬ nia d i tutaj dzialaniem kwasu siarkawego zostaje on znowu przeprowadzony w roz¬ puszczone tioniany. Cala ciecz potraktowa¬ na kwasem siarkawym odprowadza sie znowu do c w celu; plókania gazu (fig. 1).Zregenerowana ciecz mozna oczywiscie zgodnie z fig. 2 najpierw doprowadzac do plóczki a, a nastepnie do c, skad ostatecz¬ nie dostaje sie ona do plóczki 6. Mozna równiez zgodnie z fig. 3 ciecz zregenerowa¬ na w urzadzeniu d doprowadzac najpierw - do plóczki c, a stad do plóczki a, & potem do c; stad dostaje sie ona do plóczki b, gdzie podlega wyczerpujacej obróbce z do¬ datkiem amonjaku ze zbiornika /.A zatem dla przypadku uwazanego za najkorzystniejszy „pólposredni" sposób pracy jest zasadniczo nastepujacy: gaz su¬ rowy, który przez oziebienie uwolniono od czesci zawartego w nim amonjaku zostaje nastepnie uwolniony w plóczce a od pozo¬ stalego amonjaku i odpowiedniej czesci siarkowodoru. Gaz zawierajacy jeszcze o- becnie siarkowodór dziala nastepnie na juz uzywana ciecz plóczna w plóczce b, do któ¬ rej doplywa wzbogacony kondensat amo¬ njaku ze zbiornika zapasowego /. Zaimiast zgeszczonego kondensatu mozna do gazu albo do cieczy plócznej dodawac jeszcze niestracone wzbogacone pary amonjaku* Osiaga sie przytem te korzysc, iz ilosc do¬ dawanego amonjaku mozna dokladnie re¬ gulowac.Pod dzialaniem obu tych materjalów w plóczce 6, zawarte w cieczy plócznej meta¬ le zostaja przeprowadzone w siarczki. Rów¬ niez i tutaj ma sie moznosc otrzymania roz-tworu soli amonowej praktycznie wolnej od rozpuszczonego amonjaku, a zawieraja¬ cej tylko siarczek metalu; a zatem przy u- suwaniu tego roztworu z aparatu nie jest odciagany amon jak potrzebny do wyko¬ nania procesu plókania. Zadaniem plóczki c jest przytem calkowite usuniecie reszty siarkowodoru zawartego jeszcze w gazie, w tym celu nalezy doprowadzac amon jak tak samo do plóczki c, jak i do plóczki 6.Plóczka c jest konieczna z tego wzgledu, ze ciecz plóczna zawarta w plóczce b, w miare wyczerpywania sie, wykazuje coraz mniejsza zdolnosc pochlaniania siarkowo¬ doru, który (bezwarunkowo nalezy usunac.Oczywiscie takie samo prowadzenie cieczy mozna stosowac równiez w przy¬ padkach, w których ciecz plóczna zawiera nietylko rozpuszczone tioniany lecz takze i inne materjaly zdolne do reakcji. PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe, 1. Sposób usuwania amonjaku i siar¬ kowodoru z gazów zapomoca roztworów tionianów metali, znamienny tern, ze do cie¬ czy plocznej, traktowanej gazem surowym w celu przeprowadzenia zawartych w niej metali w siarczki metali, dod&je sie w od- powiedniem urzadzeniu plóczjkowem tylko ograniczona ilosc amonjaku, zas niepo- chlonieta przytem czesc siarkowodoru usu¬ wa sie w nastepnem urzadzeniu plóczko¬ wem z dodatkiem odpowiedniej czesci a- monjaku, a to w tym celu, aby nie odciagac przedwczesnie z wlasciwego procesu pla¬ kania, amon jaku niezbednego do usuniecia siarkowodoru.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze czesc amon jaku, otrzymana w postaci kondensatu przy „pólposrednim" sposobie pracy po zwyklej przeróbce w ko¬ lumnie destylacyjnej lub w podobnem u- rzadzeniu w postaci (korzystnie stezonego) wodnego roztworu amonjaku albo bezpo¬ srednio w postaci odpedzonych pat, doda¬ je sie znowu do gazu, albo do cieczy plócz- nej.
3. 3. Urzadzenie do przeprowadzenia sposobu wedlug zastrz. 1 i 2, znamienne tern, ze sklada sie z trzech aparatów plócz- kowych (a, b, c), przyczem gaz, przezna¬ czony do oczyszczenia i przez oziebienie u- wolniony od czesci swego amonjaku, do¬ prowadza sie najpierw do plóczki a, gdzie traci pozostala czesc amonjaku oraz odpo¬ wiednia czesc siarkowodoru, poczem do plóczki b, do której dodaje sie potrzebna i dokladnie dajaca sie odmierzyc ilosc amo¬ njaku doprowadzonego ze zbiornika zapa¬ sowego /, a to w celu uwoltiienia go od roz¬ puszczonych metalir a Wreszcie do trzeciej plóczki c, do której równiez dodaje sie a- monjak ze zbiornika / w celu calkowitego uwolnienia gazu od siarkowodoru. C h r i-s-t i a n Johannes Hansen. Zastepca: L Myszczynski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 14105. Fia.i -O------ Druk L. Boguslawskiego i Ski3 Warszawa. PL